မင်းမြိုးမင်းနှယ်
ရေးသားသူ – ?????
လူ့ဘဝက မရိုးရှင်းပမယေ့ြ ဖြတသ်န်းခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတိုင်းမှာ ပေးဆပမြှု ရှိကိုရှိနပေါတယ်။ပြညစြုံပြီ ထငတ်ဲ့ ဘဝရဲ့ အတိတတ်ှမှော ဝမ်းနည်းမှု့တွကေ လကပြှ နူတဆြကန်ကြတေုန်းပဲ။ ဖြစ်သင့တ်ာထကြ ဖြစ်ချင်တ်ာတွေ လုပမြိတဲ့အခါ အားရကြနပေခြှင်းနဲ့အတူ မဖိတခြေါပြဲ ရောကလြာတတတ်ဲ့ ဆန့ကြငွဖြကြ အရာတွကေ နရယေူတတကြှတယ်။
ထာပါးဗွာ ကြုပပြုံပြငလြေး ပြောပြမယ် အပငွြးပြပေေါ့။ အင်း ဘာပုံပြငလြည်းတော့ မမေးနဲ့ ခငဗြွား လိုင်းဖြင့ပြှီး ဖုန်းစခွငပြေါကြနေ အေးဆေးလေး ဖတန်ဗွော။ အရညအြချင်ြး ရှိပါလကြြ ရှေးခတ်ေ မိဘုရားခေါငကြှီး တဈယောကကြှောင့ြ ရှှနန်ေးတောထြဲ နန်းတွင်းမင်းသမီး နရောကနေ လကစြှဲအပျိုတောလြေး ဖြစ်သှားရတဲ့ အငှိမ့သ်မလေး အကြောင်းဗွ။ အဲဒီခတ်ကေ နန်းတွင်း သဘငလြောကမှာ နာမညကြွောကြှားတဲ့ ဆယလြီ တဈယောကပြေါ့။
တိုင်းပြညအြုပခြွုပ် မင်းလုပတ်ဲ့သူကလည်း ခသေူတော့ မဟုတဘြူးဗွ တကယ် တကယ်။ မင်းမွိုးမင်းနှယ် မဟုတပြဲ တိုကရြညခြိုကရြည် ရှိလို့ တိုင်းပြညကြို သိမ်းထားတာပါ။ သူ့လကအြောကကြ တိုင်းပြညကြို တိုးတကအြောင် ကူညီပေးနတေဲ့ မင်းသားဆိုတာ ရှိတယ်။ မင်းသားက အနအေေးပမယေ့ြ အဆိပပြှင်းတယ်။ သူက အငှိမ့သ်မလေးရဲ့ ပရိတသ်တ် တဈယောကပြါ။
ကြုပပြှောတာ များသှားပြီ ကနွတ်ာ ဆကဖြတဗြွာ။ ထီးသုံးနန်းသုံး စကားလုံးတွေ မရေးတတလြို့ ရေးတတသ်လို ရေးထားလိုကတ်ယ်။
ခတ်တေခတ်ရေဲ့ နန်းတွင်းသဘငသ်ည် လောကတွင် မယ်ဥလှိုင် ဆိုသော အငှိမ့မြင်းသမီလေးမှာ နာမညကြှီးကာ မနားမနေ ကပြ အသုံးတောခြံလကြြ ရှိသည်။ အနုပညာ ဝမ်းစာအတွကြ ရှေးခတ်ေ နန်းတွင်းသဘင် ပညာသညကြှီးများဆီမှ သငယ်ူ တတမြှောကထြား၏။ ပါရမီဓာတခြံ ကောင်းသူမို့ နန်းတွင်း ဇာတအြဖြဲ့များမှ ခေါင်းဆောငမြင်းသမီးကြီးများ၏ နရောအား ခွိမ်းချောကလြာတော့သည်။
ထူကဲသောမကြခြုံး ဝိုင်းစကသ်ော မကြဝြန်းနကကြှီးများနှင့ြ ချောမောလှပသော မကြန်ှာပိုငရြှငလြေး၏ အသံလေးမှာ ကြားရသူတိုင် ဘဝငကြစွခေဲ့၏။ ပုခုံးကယွကြာ တင်းမောကသ်ော ရငသ်ားအစုံနှင့ြ ခါးသေးကဉွလြေးအောကြ စွံ့ကားကော့ထွကန်သေော ဖငသ်ားစိုငကြှီးများမှာ ခန်ဓာကိုယ် တပတလြှည့ကြတိုင်း တုနခြါနပြေီး ပုရိသအပေါင်းအား ညို့ယူဖမ်းစားထားပြနသ်ည်။
ထငရြှားကြောကြှားလှသော မင်းညီ မင်းသားများ ကိုယတ်ိုင် လကထြပထြိမ်းမှှားဖို့ စိတကြူးနကြေ၏။ ထိုခတ်အေခါက တိုင်းပြညအြုပခြွုပသ်ော မင်းတရားကြီး ကိုယတ်ိုင် သဘငသ်ညအြား လကထြပထြိမ်းမှှားယူရင် ဘယမြင်းညီမင်းသားဖြစ်ဖြစ် သဘငသ်ညအြစုထဲ သှင်းခံရမညဟြု စည်းကမ်းသတမြှတထြားသဖြင့ြ ဘယမြင်းသားမှ လကထြပဖြို့ မစဉြးစားရဲပေ။
သို့သောြ မယ်ဥလှိုငအြား တပည့မြွား စလှတေကြာ လူမသိသူမသိ ကုတငပြေါမြှ ပြဇာတကြရနအြတွကြ ကြိုးစားနသေော မင်းသားတဈပါး ရှိနခေဲ့၏။ မယ်ဥလှိုင်၏ အကပညာ ပါရမီမှာ အငယတ်န်း သဘငသ်ည် အချင်ြးချင်ြး ပုခုံးယှဉဖြို့ မဆိုထားနှင့ြ မောလြို့ပင် မကြည့်ဝြံ့ခဲ့ကြပေ။ သူမအား ကြောထောကန်ောကခြံပြုပေးသော မင်းသားတဈပါးကလည်း ရှိနပြနေသ်ည်။
ထိုခတ်ကေ ဘုရငမြင်းတရားကြီး၏ ရှှနေားတောြ ပေါကအြောင် လွှာစောင်းထကလြှသဖြင့ြ ရာထူးချင်ြး တူလငွတ်ောင် လေးစားကြောကရြှံ့ရသော မင်းသားမှာ မယ်ဥလှိုင်၏ ကာမစည်းစိမအြား ရယူရန် ကြိုးပမ်းနဆေဲပင်။
” ဥလေး ”
” ရှင် … မောငကြှီး ”
” သဘငသ်ည် အလုပကြို … နားပါ တော့လား ”
” အိုရတ်ောြ … ကြုပတ်ို့ လကမြထပခြင် … မောငကြှီး ပြောတဲ့စကား … ဖကြတ်ော့ မလို့လား ”
” မဟုတပြါဘူး … ဥလေးရယ် … မောငကြှီးပြောတာက … ကလေးယူပြီး သာယာတဲ့ မိသားစု ဘဝလေး ဖနတ်ီးဖို့ပါ … မောငကြှီး မိဘတွကလေည်း မှေးခွီဖို့ ပြောနကြပြေီလေ ”
ယာပိုငလြယပျိုင် သူကြှယလြေး မဲခေါင် တဈယောကြ ပေးထားသော ကတိကြောင့ြ မယားဖြစ်သူပေါြ တင်းတင်းကြပကြှပလြည်း မပြောဝံ့ပေ။ မိဘနှစ်ပါး၏ တောင်းဆိုးမှု့ကြောင့ြ မယားနှင့ြ မိဘများကြား စိတကြဉွြးကြပန်ရတေော့သည်။ မယားဖြစ်သူ စိတဆြိုးကာ ကြာရှင်းခွင့ြ တောင်းလာမှာကိုလည်း သမတေတ် ကြောကရြှံ့နရှော၏။ ရုပရြညရြော ခန်ဓာကိုယပြါ ချောမောတောင့တ်င်းသော ဇနီးချောလေးအား ရှှမှေို့တောမြှ မင်းညီမင်းသားများက အရယူဖို့ ကြိုးစားနကြေောင်း ကြားသိထားသည်။
” မောငကြှီးရယ် … သဘငပြညာက … မယ်ဥလှိုငရြဲ့ အသကပြါ … ခုလည်း မောငကြှီး စိတတ်ိုင်းကြ ၁ လမှ ၃ ကြိမပြဲ လကခြံ ဖြောဖြှနတေောလေ … ဒီထကတ်ော့ မလွော့ပါရစနေဲ့ … နားလညပြေး … ကလေးယူဖို့က နည်းနည်း စောင့ပြေးပါဦး … မယ်ဥလှိုင် ၂ နှစ်လောကြ လှတလြှတလြပလြပ် ကပြချင်လြို့ပါ ”
” ဟူး … မောငကြှီး ဘာလုပရြပါ့မလဲ ”
” ကဲပါ … မောငကြှီးရယ် … စိတည်ဈစရာတွေ ခဏထား … နောကြ ၃ ရကဆြို မှို့ကြီးတဈမှို့ကို သှားဖြောဖြှရမှော … အတူရှိတုန်းလေး ခစွကြှရအောငန်ောြ ”
မယ်ဥလှိုငမြှာ သဘငပြညာပေါြ အစွဲလမ်းကြီးသလောကြ ခငပြှန်းသညအြပေါလြည်း သံယောစဉကြှီးကာ မယားဝတ်တရား တတန်ိုငသ်မွှ ကြပြနေအြောင် ဖြည့စြီးပေးတတသ်ည်။
ပဉွထြောငအြိမ် နှစ်ထပဆြောင်၏ အပေါထြပ် ညာဘကခြှမ်းရှိ လငမြယား အိပခြန်းထဲ ခပပြှင်းပြင်း အသကရြှူသံများနှင့အြတူ ညည်းသံများ ထွကပြေါလြာတော့၏။
” အဟင့ြ … မောငကြှီးရယ် … အမလေး … အ … အား ”
မယ်ဥလှိုင်၏ အိမတ်ှငဝြတ် ထမိနလြေး ကုတငအြောကပြုံကနွကော ပေါငတ်နဖြှေးဖြေးကြီး နှစ်ဖကကြ ကြေးမှှောကထြားရင်း တအားအား ညည်းတွားနသည်ေ။ သူမပေါငကြှားထဲ လငတ်ောမြောင် မဲခေါင်၏ ခါးလေး တလှုပလြှုပဖြှင့ြ စောကပြတလြေးအား တဈခကြခြငွြး လိုးပေးနေ၏။
ခါးအောကြ ဆီးခုံးချင်ြး ထိကပလြာစဉြ လီးအရင်းထိ ဝငသ်ဖြင့ြ ကုတငကြှမ်းပြငမြှ အိပယ်ာခင်းအား လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ကစွန်အေောင် ဆုပထြားမိသည်။ အိမထြောင် သကတ်မ်းတဈလွှောကြ သူမ စွဲလမ်းနှစ်ခွိုကမြိသော အထိအတွေ့ တဈခုပငဖြစ်၏။
” အင်းဟင်း … မရပန်ဲ့နောြ … မောငကြှီး ”
လီးအရသာ တွေ့နသဖြေင့ြ လငဖြစ်သူ မဲခေါငအြား ပါးစပမြှ ဗှောငဖြှင့ပြှောလိုကရြသည်။ ထို့နောကြ လငတ်ောမြောင်၏ ဆောင့ခြကြမြွားအား အရသာ ခံယူရင်း ကာမစည်းစိမလြေး ရရှိနတေော့၏။ မဲခေါငမြှာလည်း မယားဖြစ်သူ အလိုကြ ဆှဲကာ ဆောင့ကြာဖြင့ြ အထွဋထြိပရြောကရြာ ခဏအကြာ နှစ်ဦးသား ငှိမသ်ကသ်ှား၏။
နောကြ ၁ ပတအြကြာတွင် လငဖြစ်သူ မဲခေါင် တားနသညေ့ကြှားမှ နားလညအြောင် ပြောပြကာ မရမက သူမ သဘငပြညာအား တငဆြကရြန် မှို့တောသ်ို့ ရောကရြှိလာသည်။ မယ်ဥလှိုငအြား မှို့တောတ်ှင် အစစအရာရာ ကူညီစောင့ရြှောကပြေးသော မင်းသားမှာ ရှေ့ဆုံးမှ အားပေးနေ၏။
မယ်ဥလှိုင် တဈယောကြ ခွဖြေားထောကကြာ ဖနောင့လြေးကို အသာအယာကြှ၍ ခွသလေုံးသားလေးကို ညငသ်ာစွာ မှှောကလြိုကရြာ အတွင်းမှ အသားစိုငဝြင်းဝင်းလေးက ဒူးအထကန်ားထိ မှငန်ရသေဖြင့ြ မင်းသား မကြလြုံးများ အရောငတ်ောကန်တေော့သည်။
ဆိုင်းဝိုင်းမှ ဗုံသံ လကြင်းသံများ မှူးကြှလာစဉြ မယ်ဥလှိုင် ကိုယလြုံးလေးမှာ စည်းဝါးအကိုကြ လပေေါမြှှောကတ်ကကြာ ပြနအြကတွှင် ဒူးထောကြ ခါးကော့ကာ ကိုယလြုံးအား နောကလြှနရြင်း လကကြလေး နှစ်ဖကမြှာ လိပပြှာတောငပြံ ခတသ်လို လထေဲ တဖကြဖြကြြ လှုပခြါနေ၏။
” ရှှီး…. ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း… ”
”ရှှီး… ရှှီ ရှှီ ရှှီ ”
စငအြောကမြှ အားပေးသော ပရိတသ်တ် လကခြုပသ်ံများ လကခြေါကမြှုတသ်ံများ ဆူညံနတေော့သည်။ ဖြောဖြှပြေဲအပြီး မင်းသားမှာ အခွှရေံများဖြင့ြ အိမတ်ောသ်ို့ ပြနလြာရာ မညသ်ူမှ စကားမပြောပဲ တိတဆြိတန်ခေဲ့၏။ မယ်ဥလှိုင် လပေေါခြုနဝြဲကပြစဉြ ထမိန် အောကန်ားစလေးမှာ ကြဲဟသှားရာ အတွင်းဘကြ ပေါငသ်ား ဖြူဖြူတုတတ်ုတလြေးအား အိမတ်ောထြိ မကြဝြန်းထဲ စွဲကပပြါလာတော့သည်။
အိပခြန်းသို့ မသှားသေးပဲ နားနဆေောင် ကုတငပြေါတ်ှင် လူးလိမ့ရြင်း မင်းသားတဈယောကြ ဝတရြုံတောလြဲကာ အိမတ်ောြ အပြငဘြကြ ထွကခြဲ့လိုကြ၏။ မယ်ဥလှိုငတ်ို့ အဖြဲ့ ရောကသ်ညန်ှင့ြ မင်းသားမှာ အိပဆြောင် အခန်းများ ခကြခြငွြး စီစဉပြေးသဖြင့ြ ပြဲပြီးသညန်ှင့ြ ကိုယအြခန်းကို ပြနပြှီး အနားယူနကြသေည်။
မင်းသားက မယ်ဥလှိုငအြား သီးသန့ြ အိပဆြောင် တဈဆောငအြား အစောင့အြကြပန်ှင့ြ ထားပေး၏။ ခဏအကြာ မီးရောင် မှိနမြှိနလြေး ထွန်းထားသော အိပဆြောင် တဈဆောငန်ား ရောကလြာရာ အစောင့မြှ ခါးညှှတ် နူတဆြကသ်ညန်ှင့ြ မင်းသားမှာ လူရိပ် လူခွကြညေ့ကြာ ဝငလြိုကတ်ော့သည်။
” လှလိုကတ်ာ … မယ်ဥလှိုငရြယ် ”
မယ်ဥလှိုငမြှာ အဝတစြားလဲပြီးကာစ မတတ်ပရြပလြကြြ ပြတင်းပေါကအြား ငေးကြည့်န်စဉြေ ခပတ်ိုးတိုး ရရှတေသ်ံနှင့အြတူ နောကကြွောဘကဆြီမှ သိုင်းဖကခြံလိုကရြသဖြင့ြ ထိတကြနဲ့ ရငဖြိုသှားမိသည်။ ဒီလိုခွိန် သူမအား ဒီလို ဆကဆြံနိုငသ်ူမှာ အာဏာစကပြှင်းသော မင်းသားမှန်း လှည့မြကြည့်ပြဲ သိရှိလိုကြ၏။ နောကကြွောဘကြ ဖြန့ခြထွားသော ဆံနှယမြွားအား ပြတသ်ပဆြုပကြိုငန်သညေကြို ခံစားသိရှိနပြနေသ်ည်။
လငဖြစ်သူ တားနသညေ့ကြှားမှ သဘငပြညာအပေါြ ခစွမြှတန်ိုးလှ၍ ဇွတလြာခဲ့ရာ ပထမ ညမှာပင် ဖြောဖြှပြေဲ အပြီး မင်းသား၏ အိပဆြောင် တဈဆောငတ်ှင် ကုတငပြေါြ ကပြ အသုံးတောြ ခံလိုကရြ၏။ လငဖြစ်သူအပေါြ မထငမြှတပြဲ သဈစာပကြကြာ အံကိုတင်းတင်းကြိတရြင်း ပြုသမွှ နုခဲ့ရသည်။
အစွမ်းကုန် ထိန်းခွုပထြားရင်း ပျိုကလွာသော မကြရြညမြွားကြား ထူးကဲသော အထိတွေ့က ဖြားယောင်းနပြန်ေ၏။ လငတ်ောမြောင် မဲခေါငန်ှင့ြ အပြုစု အယုယ ဘာမှမဆိုငသ်ော မင်းသား လွှာစွမ်းအောကြ အကြိမကြှိမ် လူးလိမ့ရြင်း အထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကရြှိခဲရတော့သည်။
ပြောင်းလဲသှားသော စိတဆြန်ဒအား မတားဆီးလိုတော့ သာယာမိသော အထိတွေ့နောကြ ဖုံးနိုငသ်လောကြ ဖုံးဖိကာ နှစ်မွောနေ၏။ သူမ အင်ျကြီလေးအား နောကမြှ သိုင်းဖကရြင်း ကြယသ်ီးများ တဈလုံးချင်ြး ဖြုတပြဈနသည်ေ။ အင်ျကြီကြှတသ်ညန်ှင့ြ ဘောလြီအပြငမြှ နို့အုံလေးအား ညှဈခွကော ဂုတသ်ားဖြေးဖြေးလေးအား နမ်းရင်း ထမိနအြပေါအြနားစအား ဖြညခြပြဈ၏။
” အဟင့ြ ဟင့ြ … မလုပပြါနဲ့တော့ … ကမွက လငရြှိ မယားတဈယောကပြါနောြ ”
မယ်ဥလှိုင်၏ တောင်းပနသ်ံလေးမှာ သူမ ဖငသ်ားစိုငကြှီးအား ညှဈခွခေံရစဉြ တိမဝြငသ်ှားတော့သည်။ စိတထြဲ စိုးရိမထြိတလြန့ြ စိတလြေးဖြင့ြ တရှိန်းရှိန်း ခံစားနရခွေိန် သူမကိုယလြုံးလေးအား သနမြာသော လကန်ှဈဖကကြ ဆှဲလှည့ကြာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နူတခြမ်းဖူးဖူးလေးအား တေ့စုပခြံလိုကရြ၏။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငန်မ်းရင်း ဘောလြီခွိတအြား ဖြုတကြာ နို့အုံလေးအား ပြောင်းစို့ခံရပြနသ်ည်။ ကြီးမား ဖြံ့ထွားလှသော နို့အုံနှစ်ဖကမြှ နို့သီးခေါင်းလေးများ ခကြခြငွြး မာထောငလြာ၏။
မယ်ဥလှိုင် ခေါင်းလေး မော့တကကြာ တကြှတကြွှတဖြှင့ြ စုတသ်ပန်ရော နို့သီးခေါင်းလေးအား ဖိစုပခြံရစဉြ ခါးအောကြ ကော့ထွကန်သေော ဖငသ်ားစိုငန်ှဈခွမ်းအား ဒုတိယအကြိမ် ဆုပန်ယခြံရ၏။ လငဖြစ်သူနှင့ြ အိမထြောငသ်ကတ်မ်းတဈလွှောကြ လိုးခဲ့ပမယေ့ြ သူမ ထမိနအြောကန်ားစအား ဆီးခုံးပေါတ်ငပြေးပြီး လငဖြစ်သူ မဲခေါငမြှလည်း ပုဆိုးခွှတကြာ တန်းလိုးခဲ့သည်။ အယုယ အပြုစုများ မပါဝငခြဲ့ပေ။
အောကခြထွားသော သူမလကတ်ဖကမြှာ မင်းသား ပေါငကြှားထဲမှ လီးကြီးနှင့ြ ထိကပမြိစဉြ ကုတငပြေါသ်ို့ ပြေ့ခွီတငခြံလိုကရြပြန်၏။ ကုတငပြေါြ ကန့လြန့ဖြှတ် ကိုယတ်ဈပိုင်းကို ပကလြကလြနစြပြေီးမှ ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား ဆှဲဖြဲကာ စောကပြတလြေးအား အယကခြံလိုကရြသည်။
” အို … အို …… ဘာတွေ လုပန်တောလည်း …… အမလေး အ အား … အဟင့ြ ဟင့ြ ”
စောကပြတ် တဈခါမှ အယကမြခံဘူးသဖြင့ြ ကိုယလြုံးလေး တွန့လြိမကြာ ကုတငအြောကြ ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ ကုန်းယကန်သေော မင်းသား ခေါင်းအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ တွန်းထားလိုကြ၏။ စောကပြတအြကကြှဲကြောင်းလေးထဲ လွှာထိပလြေးက ထိုးခွဲနရော ဘေးနှုတခြမ်းသားနှစ်ဖကမြှာ ဖောင်းကြှလာသည်။
တဖြည်းဖြည်း စောကစြိလေး မာထငကြာ ခေါင်းထောငလြာစဉြ အဆံလေးအား ဆှဲစုပခြံရသဖြင့ြ ဖငကြှီးကြှတကလြာကာ မကြစြိစုံမိတရြင်း စောကရြညမြွား ထောငပြန်းနတေော့၏။ စောကရြညမြွား အထွကရြပမြှ မကြလြုံးဖြင့ကြှည့ရြာ တွေ့လိုကရြသော မှငကြှင်းကြောင့ြ လန့အြောမြိသည်။
” အမလေး ”
မင်းသားမှာ မယ်ဥလှိုင် စောကပြတလြေးအား ကြည့်ရြင်း ဝတရြုံအား ခါးစီးကြိုး ဖြညခြလွိုကြ၏။ ဝတရြုံကြားမှ အညိုရောငသ်န်းနသေော လီးကြီးမှာ အကြောပျိုင်းပျိုင်းထကာ တင်းပြောငန်သညေကြို မယ်ဥလှိုင် မှငလြိုကရြ၏။
လငဖြစ်သူ မဲခေါင်၏ လီးတဈချောင်းသာ မှငဖြူးရာ ယောင်ျကြားတိုင်း အတူတူ မှတယ်ူထားမိသည်။ အခု သူမ မှငန်ရသေော လီးညိုကြီးမှာ နန်းတွင်း အစွမ်းထကသ်ော ဆေးဖြင့ြ လိမ်းပြီး လေ့ကငွ့ထြားသော လီးကြီးမို့ အရှည် ၈ လကမြခွဲကြောကြာ လုံးပတမြှာလည်း ၁၀ နှစ်သားအရှယ် ကလေး လကမြောင်းလုံးလောကြ ရှိနေ၏။
မယ်ဥလှိုင် တဈယောကြ မကြလြုံးလေးပြူးကာ လီးကြီးအား ငေးကြည့်န်စဉြေ မင်းသားမှာ ပေါင်းနှစ်ချောင်း ပခုံးပေါထြမ်းကာ ကုတငအြောကမြှ မတတ်ပရြပလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ စောကခြေါင်းပေါကလြေးထဲ လီးထိပတ်ေ့ကာ ပစ်လိုးတော့သည်။
စောကပြတထြဲ လီးဝငသ်ညန်ှင့ြ မယ်ဥလှိုင် တဈယောကြ ငယသ်ံပါအောင် အောဟြဈလိုကရြ၏။ သူမ ထငထြားသညမြှာ ခပဖြှည်းဖြည်း တဈခကြခြငွြး လိုးမညဟြု ထငန်မေိရာ မနားတမ်း ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးသဖြင့ြ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ တဈစို့ကြီးဖြစ်ကာ အပြငန်ှုတခြမ်းသားလေးများ အနည်းငယ် ကြဲထွကကြုနသ်ည်။ အထငန်ဲ့အမှင် လှဲကာ ကုတငပြေါမြှ မှှေ့ရာခင်းအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပကြိုငထြားမိ၏။
” အ … အမေ့ … အဟင့ျ ဟင့ျ ”
မယ်ဥလှိုင် ဆတကြနဲ့ ပိတလြိုကမြိသည့ြ မကြဝြန်းနကကြှီးမှ စီးကလွာသော မကြရြညမြွားအား လကဖြမိုးနှင့သ်ုတရြင်း ခေါင်းလေး ရမ်းခါနရှောသည်။ မင်းသားမှာ သူ၏ လိုးခကြမြွားအောကြ အောဟြဈနသေော မယ်ဥလှိုငအြား ကြည့်ကြာ အားရကြနပေန်ေ၏။
ထမ်းထားသော ပေါငန်ှဈလုံးအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ပူးကိုငကြာ ပေါငတ်နန်ှဈဖကစြိကာ ဖောင်းကြှလာသော စောကပြတလြေးအား ပစ်ပစ် လိုးတော့သည်။ ဆောင့သ်ည့ြ အရှိနကြ အားပါသဖြင့ြ ကုတငတ်ိုငမြွား ရမ်းခါနကော ဆောင့အြားကြောင့ြ ကုတငကြှီး ရှေ့ရှေ့သှားနေ၏။
လီးကြီးဝငလြာတိုင်း သားအိမခြေါင်းအား ထိမိသဖြင့ြ စောကပြတတ်အုံလုံး ကငွတ်ကကြာ နာလည်းနာ ကောင်းလည်းကောင်း အရသာ ၂ မွိုး ပူးတွဲခံစားရပြနသ်ည်။ တဖြည်းဖြည်း အံကြိတခြံရင်း နာကငွမြှု့ လွော့ကာ လီးအရသာ ခံစားမိလာတော့သည်။
လငဖြစ်သူ မဲခေါင် အပေါြ မထငမြှတပြဲ ဖောကပြှနမြိကာ မင်းသား၏ လိုးခကြမြွားအောကြ စောကရြညမြွား ပန်းထုတရြင်း အထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားတော့သည်။
ပြီးပါပြီ။