⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
ကြှနမြယှသလား
ရေးသားသူ – ?????
“သမီးကြီး ညည်းအဖရေော”
“အိမသ်ာသှားတယ် အမေ”
“အာ့ဆိုလည်းနပေါစေ အမေ့ကိုအိမသ်ော့ပေး အမေ ဆေးရုံပြနသ်ှားရဦးမယ်”
“ရော့အမေ ”
“အ အ”
“ဟဲ့ ဘာဖြစ်တာတုန်း”
“ပုရှကဆြိတကြိုကတ်ာ အမေ”
“ဆေးဖြန်းလသမေီး… အမသှေားပြီ သမီးအဖေ လာရငပြှောလိုကြ ဒီနေ့ည စာရင်းတွေ လုပရြမှာမို့လို့ ဆေးရုံမှာ အိပရြမယ် သမီးတို့သားအဖ ညစာကို ကြည့်ကြပသ်ာ စားလိုကတ်ော့”
“ပငပြန်းလိုကတ်ာ အမရယ်ေ”
”မတတန်ိုငဘြူး သမီး… ဆေးရုံမှာလည်း အမမရှေိရင် မဖြစ်တာ သမီးသိလကြန်ဲ့။ မနကဖြှန် လူကြီးလာမှာမို့ ပြငဆြငန်ရတေယ် ”
“ဟုတကြဲ့ပါအမေ စောစောလည်း အိပြဦးနောြ ”
“အေးအေး အမသှေားပြီ”
ဟူးးး တောပြါသေးရဲ့ အမဆေိုငထြဲ မဝငလြို့။ နို့မို့ဆို သပြေီ။ အဖကေ ခုံရှညအြရှေ့ကနေ အဖုတကြို ပင့်ယကန်တေုန်း အမပြနေလြာတာနဲ့ တိုးသည်။ ဆေးဆိုငဆြိုတော့ ဆေးဘူးထည့်တဲ့ မတတ်ပဘြီရိုက လေးပခွေဲလောကြ မှင့်သည်။ ရှေ့က ကြနပျို့စဈပြားတွနေဲ့ အလှဆငထြားတော့ အထဲကို မမှငရြ။ မတတ်ပဘြီရိုလေးနဲ့ နောကန်ံရံက ဘီရိုကြား ၃ ပလေောကပြဲ ကြာသည်။ တောရြုံလူလည်း မသိမမှငရြ။
ကမွကို မတတ်ပရြပခြိုင်းကာ ဟနမြပကြြ နခေိုင်းပြီး ထမီအောကဝြငကြာ အဖုတကြို စိမပြှနပြေကေို ထိုငယ်ကန်တော။ ကမွလည်း ဒီလိုအယကခြံရတာကြာလာတော့ အကငွြ့ဖြစ်နပြေီ။ စွေးဝယလြာလည်း အေးဆေးရောင်းနိုငသ်ည်။
ဆိုငကြ ၆ ပခန်ေး အနောကတ်ော့ ၁၀ ပလေောကြ ရှိသည်။ နောကမြှာ ဆေးထားတဲ့အခန်း လုပထြား
သည်။ စွေးဝယသ်ူက ဆိုငရြှေ့ကနသော ရပစြောင့်ပြီး ဝယရြတဲ့အပြင် ရမလှေတမြှာစိုးလို့ ဆိုငခြုံတုံးကို တဈပကြေောြ မှင့်ထားတာဆိုတော့ အေးဆေးပင်။ ဘေးဆိုငတ်ှကလေည်း ထီဆိုငန်ဲ့ အပခြွုပဆြိုငဆြိုတော့ အသံတွကေ ဆူညံနသည်ေ။ ကမွတို့ စကားပြောရုံလောကကြို ဘေးကမကြားနိုင်။
အခုလည်း အမဆေေးရုံက ဗှုန်းစားကြီး ပြနလြာလို့ ဘာလုပလြို့ ဘာကိုငရြမှန်းမသိခွိန် အဖအေောကကြနေ အေးဆေးနရန်ေ အခကြပြှနတေော့ ခပတ်ညတ်ညပြဲ နလေိုကရြသည်။ အမလည်ေး သူ့အလုပန်ဲ့ ရှုပန်လေို့ ဆိုငထြဲမဝငဘြဲ အိမသ်ော့ယူပြီး ပြနသ်ှားလို့ တောသ်ေးသည်။
”အ အ ရှီးးး အဖေ သမီးပြီးပြီ ပြီးပြီ။ အဖတေောပြှီလေ လူတွရှေုပလြာပြီ စွေးဝယလြည်း လူကလွာပြီ။ အိမရြောကမြှနောြ”
“အေးပါကြာ အာ့ဆို လာ အောကဆြင်း”
“ဟာ အဖကလေည်း အိမရြောကမြှပါဆို”
“ခဏလေးပါ သမီးရဲ့”
“အဖတေို့နောြ ပြောမနိုငဘြူး မနိုငစြိန် ကိုနှာဘူးကြီး”
”ဘာဖြစ်တုန်း ဘူးမှာပဲ။ ဘာလဲ အဖကေို သမီးနဲ့ သမီးအမကေိုမဘူးပဲ အခွားကောငမြလေးတွကေို ဘူးစချင်ေလြို့လား”
“ဘူးရဲဘူးကြည့် သမီးနဲ့အမေ ရှိရဲ့သားနဲ့ မှှကြည်ေ့။ ဒီမှာတွေ့လား ကပကြှေး။ ဖြတပြှီး ၃၄ သိန်းနဲ့ ရောင်းစားပစ်မယ် ခိခိခိ”
“မလုပပြါနဲ့ကြာ သမီးတို့ ငတန်ပေါမယ်”
“ကဲပါ အပေါတ်ကပြါ အဖရယ်ေ မကြန်ှာလည်းသုတ်ဦး”
ကမွပြီးသှားတော့ အဖအပေေါတ်ကလြာကာ မကြန်ှာက စောကရြညတ်ှကေို လုံခညွန်ဲ့ သုတန်သည်ေ။ အဖေ ခုံရှညပြေါထြိုငတ်ော့ ကမွလည်း ကိုယ့်အလှည့်မို့ ကြမ်းပြင်ပေါြ ဒူးထောကပြှီး အဖေ့လီးကို ကုန်းစုပပြေးမိသည်။
စံခွိနလြှန် ဂေါလြီတပလြီးကြီးကို အမနေဲ့ကမွ အသည်းစွဲ ကြိုကန်မေိသည်။ လုံးပတကြ ၂ လကမြနီးပါး တုတတ်ဲ့အပြင် အရှညကြ ၈ လကမြကြောသ်ည်။ စုပပြှီဆို ပါးစပထြဲက မထုတခြငွအြောင် ကြိုကသ်ည်။
ဂေါလြီအရှည် အလုံးစုံအောင် ထည့်ထားတဲ့ လီးကြီးကိုစုပရြင် ဂေါလြီလေးတွကေို လွှာနဲ့လှိမ့်ပြီး ကစားရတာ ကြိုကသ်ည်။ တဈခကြခြငွြး တဈပြှတပြှှတန်ဲ့ စုပပြေးပြီး အဖေ့ကို feel တကစြသည်ေ။ အဖကေ လုံးဝမတတ်ပရြပကြာ ကမွပါးစပကြို လိုးတော့သည်။ လူသူမသိအောင် ခိုးလုပကြှရတာဆိုတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပေါ့။
ကမွ လညခြွောင်းထဲအထိ လီးထိပဝြငလြာပြီး နှာခေါင်းဝကို လမှှေးထူတွေ ဝငလြာသည်။ လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ဂွေးဥတဈလုံးကိုပါ ပါးစပထြဲ အတင်းသှင်းနသည်ေ။
”အူးး သမီးရယ် ကောင်းတာကြာ”
စွေးဝယလြာလို့ ဆေးစပပြေးနသေံကြားမှ ကမွလည်း သကသ်ာသည်။ အဖေ့လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပဲ ဆကစြုပပြေးနမေိသည်။
”ဦးနိုငကြှီးရေ အဖြားပြောကဆြေးလေး စပပြေးပါဦး။ အိမကြ အငယမ် ဖြားနလေို့။ အို့…. ဦးနိုငကြှီး ခွှေးတွရှေှဲလို့ပါလား အိုကလြို့လားဗွ”
“အေးကြ အိုကတ်ယ် ရာသီဥတုကလည်း ပူတယဟြ ထွေးမောငရြ”
“ဟုတပြါ့ဗွ ဒီနှပေူခကြဗြွ”
”အေးအေး ရပြီထွေးမောင် သုံးခွကစြာ ငါးရာကတွယ် ”
”ဒီမှာ ငါးရာ ဦးနိုငကြှီး ”
“အေးအေး”
ကိုထွေးမောငကြှီးသှားတော့ ကမွပါးစပထြဲ လီးကြီး ခပသ်ှကသ်ှကြ ပြနဝြငလြာသည်။ မကြာပါဘူး လရညပြစွပြစွတ်ှေ ပါးစပထြဲအပြည့် ဝငလြာတော့သည်။
”ဟားးး သမီးရယ် ကောင်းတယကြှာ ရှီးးး”
အဖပြေီးတော့ သူ့လီးတုတတ်ုတကြှီးကို ပါးစပထြဲမှထုတကြာ ပြောငအြောင် လွှာနဲ့ ယကပြေးလိုကသ်ည်။ စုပမြဝတဲ့ လီးကြီးကို တပြှတပြှှတ် စုပန်မ်းရင်း ထလိုကသ်ည်။ ဒီညတော့ အိပရြဖို့ လမ်းမမှင်။ မနကဖြှန် ဆိုငပြိတရြကအြပြင် အမကလေည်း ဆေးရုံမှာ ညလုံးပေါကြ အိပမြှာဆိုတော့။ အဲ့တော့ တဈညလုံး အဖေ့အလိုးခံရမှာလေ။
အဖနေဲ့ကမွ ဒီလိုလိုးနကြတော သိပတ်ော့ မကြာသေးဘူး တဈနှစ်လောကရြှိပြီ။ အဖေဦးနိုင်ဦးက သင်ျဘောသား။ ၆ လ လောကပြဲ အိမမြှာရှိတာ များသည်။ အမကလေည်း မှို့နယဆြေးရုံက ရာထူးအမှင့်ဆုံး သူနာပြုတဈယောကြ။ နာမညကြ ဒေါလြှယဉလြေး။
ဆေးရုံမှာက အလှည့်ကြ ဂွူတီဆိုပမယ်ေ့ အလုပအြရမ်းများခွိနဆြို ဆေးရုံမှာပဲ နတောများသည်။ ကမွနဲ့ မောငလြေးကို ငယင်ယကြတည်းက အိမမြှာ ၂ ယောကတ်ည်း ထားခဲ့ပြီး ဆေးရုံမှာပဲ နတတေသ်ည်။ အရငကြတော့ အဒေါအြပျိုကြီး လာနသည်ေ။ ကမွတို့ ကြီးလာတော့ သူလည်း ရိပသ်ာဝငသ်ည်။
အဖကေ သဘောင်ျသားဆိုတော့ ၆ လ လောကပြဲ ပြနလြာရသည်။ အဖပြနေလြာခွိနတ်ော့ အစပိုင်းပဲ အမခွင်ေ့ယူပြီး အိမကြပသ်ည်။ ကနွအြခွိနဆြို သားအဖ ၃ ယောကကြို ထားခဲ့သည်။ အခုတော့ မောငလြေးအေးခမွြးနိုငကြ ဘောဒြါမှာ။ ဒီနှစ် ဆယတ်န်းလေ။ သူလည်း အဖတေူသား သိပန်ှာဘူးထတာ။ အရငကြ ရိုးရိုးကြောင်းပဲ တကတ်ာ။ ကြောင်းမှာ အပြာခွမေိတာနဲ့ စာအုပအြသိမ်းခံရတာနဲ့။ ကောငမြလေး တဈယောကကြို ဖငန်ှိုကလြို့ ကြောင်းထုတခြံရပြီးကတည်းက ကိုယပျိုငကြွောင်းကို ပို့လိုကရြတာ။
သူ့ကိုသာ ပြောတာပါ။ အဈမဖြစ်တဲ့ ကမွ သဇငန်ိုငကြလည်း အဖတေူသမီး အထနပြေါ့ရှင့်။ အမနေဲ့အဖေ လိုးကြတာကို မှငပြှီး အဖေ့ကို မှူစွယပြှီး လိုးခံခဲ့တာ။ လီးကြီးကိုလည်း ကြိုကလြို့။
ကမွ အဖနေဲ့ မလိုးခငကြတည်းက အလိုးခံဘူးပါတယ်။ ကမွဘဲက စားပြီးနားမလည် ကမွကို ဝအောငလြိုးပြီး သူဌေးသမီးနဲ့ ယူသှားတာ။ အဲ့ကတည်းက စိတန်ာပြီး ဘာရည်းစားမှ မထားတော့ဘူး။ ယောင်ျကြားလည်း မယူချင်သ်ေးဘူး။ အလိုးတော့ ခံချင်တ်ယ်။ အဲ့တော့ အဖေ့ကို မှူစွယပြှီး အလိုးခံလိုကတ်ာ။
အဖကေ ကမွဘဲနဲ့ လိုးဖူးတာ သိနတယ်ေ။ ဘဲနဲ့ပကြပြှီး စိတန်ဲ့ကိုယန်ဲ့ မကပခြွိန် အဖကလေည်း သင်ျဘောက ပြနဆြင်းခွိနန်ဲ့တိုးတာ။ ကမွကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီး ပြောအြောငထြားပေးတယ်။ ကမွအရငလြို ပြနဖြစ်လာတော့ အလိုးခံချင်စြိတကြ ဖြစ်လာတယ်။ ဆိုငကြနေ အိမအြပြန် အဖနေဲ့အမေ လိုးနတောတွေ့ပြီး အဖေ့ဂေါလြီလီးကြီးနဲ့ အလိုးခံချင်စြိတ် ဖြစ်လာတယ်။ သားအဖချင်ြး မဖြစ်သင့်ပမယ်ေ့ အဖေ့လီးကြီးကို မကြလြုံးထဲကမထွကြ။
အမေ ညဂွူတီဆင်းနတေုန်း အမတေို့ အခန်းထဲဝငကြာ အိပန်တေဲ့ အဖေ့နားကပပြှီး အဖေ့လုံခညွကြို အသာလှနလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ဗိုကပြေါကြပန်တေဲ့ လီးကြီးကို ကိုငလြိုကတ်ယ်။ အထဲမှာ အစိလေးတွနေဲ့။ ဂွင်းထုပေးပြီး လီးကြီးကို ငုံစုပမြိတယ်။ လီးညိုညိုကြီးကို စုပရြတာ ပါးစပထြဲ အပြည့်။ လီးကြီးက ခဏအတွင်း ထောငထြလာတယ်။ အဖနေိုးလို့ ကမွကို ဆှဲလိုးလည်း ခံဖို့အသင့်ပဲ။
“ပြှတ် ပြှတပြှှတ် အုအုအှတ်”
“ဟင် သမီး အ စုပစြုပကြောင်းတယ် အား အား ထွကကြုနပြှီကြယ်”
အဖကေ ကမွခေါင်းကို ဖိခကြာ ဖငကြော့ပြီး ပါးစပကြိုလိုးကာ လရညတ်ှေ အပစွလြိုကြ ပန်းထည့်တော့တယ်။ ကမွဘဲနဲ့တုန်းက လီးစုပဖြူးပမယ်ေ့ လရညတ်ှေ မွိုမခခွဲ့ဖူး။ အခုအဖကေ ခေါင်းကို အတင်းဖိပြီး ပန်းထည့်တော့ ညှီစို့စို့အရသာကြောင့် ပျို့တကလြာပမယ်ေ့ ကြိတမြှိတပြှီး မွိုခလွိုကရြတယ်။ ညှီပမယ်ေ့ တဈမွိုးတော့ အရသာရှိသား။ ပစွခြွှဲခွှဲနဲ့။
”အဖေ အကငွြ့ယုတတ်ယ်။ ပါးစပထြဲ ပန်းထည့်တယ် ဝေါ့ ဝေါ့ အဟှတ် အဟှတ်”
“ဆောရီး သမီးရယ်။ သမီးစုပပြေးတာ ကောင်းသှားလို့ပါ။ ဒါနဲ့ သမီးက ဘယကြဘယလြို အဖေ့လီးကို လာစုပန်တောလဲ။ အဖကေ ယဉလြေးထငလြို့ သချောကြည့်တော့ သမီးဖြစ်နတော”
အဖကေ ကမွကို သူ့ကိုယပြေါြ ဆှဲတငကြာ ဖကပြှီးစကားပြောသည်။
”သမီးကို အထငသ်ေးသှားလားဟင် အဖေ”
”မသေးပါဘူး ပိုတောငခြစွသ်ေးတယ်။ သမီး အခုခွိန် ဘာတွဖြစ်ေနေ ဘယလြိုခံစားနရတေယဆြိုတာ အဖေ နားလညပြါတယ်။ ကဲ သမီး အခု အဖေ့အလှည့်။ ပကလြကလြှန် အဖုတယ်ကပြေးမယ်”
”အာ အဖကလေည်း ရှကစြရာကြီး”
“ဘာဖြစ်တုန်း သမီးရဲ့ သားအဖပဲဟာ။ သမီးအဖုတကြို ငယင်ယလြေးကတည်းက အဖနမြေးနကြေ။ အခုမှ ရှကန်တယ်ေ”
”သားအဖချင်ြး အဲ့လိုလုပလြို့ ကောင်းပ့ါမလား အဖေ။ တောကြှာ အမေ သိသှားမှဖြင့်”
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မသိအောငန်မှောပေါ့။ သားအဖချင်ြးလိုးတာ ခုခတ်မှော မဆန်းတော့ပါဘူး။ အဖေ့သူငယခြငွြး တဈယောကတ်ောင် သူ့သမီးနဲ့ လိုးပြီးပြီ ပြောတယ်။ အခု သမီးလိုအပန်တော အဖသေိတယ်”
”အာ့ဆို အမနေဲ့ မောငလြေးတို့ အဲ့လိုလုပကြှရငရြော အဖေ ခွင့်လှှတမြှာလား”
“ပိုကောင်းတာပေါ့ကြ။ အင်းစကမြိသားစု ဖြစ်လာတာပေါ့ ဟားဟား”
အဖကေ ကမွပေါငလြေးကို ဆှဲကားပြီး အဖုတအြာတာတာလေးကို ခေါင်းထိုးကာ ရှလူးခနဲ စုပန်မ်းသည်။ ပါးစပကြှီးနဲ့ တဘှတဘြှတ် တဖောကဖြောကြ မှညအြောင် စုပယ်ကပြေးသည်။ အစိလေးကို ငုံကာစုပသ်ည်။ အဖေ့လို ဝါရင့် ဘာဂွာသမားတဈယောကရြဲ့ ပါးစပအြစွမ်းပြမှုကြောင့် ကမွ တခဏအတွင်း ကော့ထိုးကာ တဈခွီပြီးသှားသည်။ အရညတ်ှေ မတရားထွကသ်ည်။
အဖကေ တောတ်ောလြေးကြာအောင် ဘာဂွာမှုတပြေးတာ ကမွအဖုတဆြို ကြိန်းစပန်ရေော။ လိုးတော့မယဆြိုတော့ ကမွပေါငကြို အစွမ်းကုန် ဖြဲကားပြီး အဖုတကြို လကန်ဲ့ ဖြဲခိုင်းထားသေးသည်။ ဖြဲထားလို့ အဖုတလြေးက ပြဲအာနပြေီး အဖကေ အဖုတန်ှုတခြမ်းလေးထဲကို ဒဈကြီးမေးတငပြှီး လွှောထိုးလိုးပေးတာ လီးဘေးက ဂေါလြီတွကေ အဖုတကြို ဖိပြတပြှီး အစိလေးကို ဒဈထိပကြှီး လာလာဆောင့်မိသည်။
”အဟင့် အဖရယ်ေ လိုးပါတော့ သမီး အရမ်းယားနပြေီ အ ဟ အဖရေေ ရှီးးးးးးး”
ကမွ အရမ်းယှလာပြီး မနနေိုငတ်ော့ဘဲ အဖေ့ကို လိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုရတော့သည်။
”ဟဲဟဲ သမီး အလိုးခံချင်န်ပြေီလား ”
”လိုးပါအဖရယ်ေ အဖေ့ဂေါလြီ လီးကြီးနဲ့ လိုးပေးပါ။ လိုးပါအဖေ အားး ဟားးး”
အဲ့တော့မှ တဟဲဟဲနဲ့ရယကြာ အဖုတဝြထဲ ဒဈထိပကြှီးကို တေ့လိုကတ်ော့သည်။ အဖကေ ခါးအားသုံးကာ ဖိသှင်းတော့ ဒဈခေါင်းကြီးက အရညတ်ှရှေှဲနတေဲ့ ကမွအဖုတထြဲ လီးကြီးတဈဝကြ မရှိတရှိ ဝငလြာသည်။ ကမွက ရည်းစားနဲ့ ၁၀ ကြိမမြက လိုးဖူးလို့ အဖုတကြ လီးနဲ့ သိပမြစိမ်းပမယ်ေ့ အဖေ့လီးကြီးနဲ့ အလိုးခံရတော့ လူးလှိမ့်နရတောပေါ့ရှင်။ ဟိုသနောလီးက အဖေ့လောကြ မကြီးဘူးလေ တဝကလြောကပြဲရှိမှာ။ အရှညရြော အတုတပြါ တခွားစီ။
အဖေ့ဟာကြီးက ဆိုကဒြလြှနကြှီးလေ။ ဒါပမယ်ေ့ ကမွ ကြိုကတ်ယရြှင့်။ ဆိုကဒြလြှနရြတဲ့အထဲ ဂေါလြီကပါ ပါနတေော့ အီစလနကြိုဝရေော။ ဂေါလြီတွကေ အလုံးတွရေော အရှညတ်ှရေောမို့ အဖုတအြတွင်းသားတွကေို ပြတဆြှဲသှားတာရှင့်။ ဂေါလြီရဲ အရသာကတော့ ပြောမပြနိုငလြောကအြောင် ကောင်းတာပါရှင်။
အဖကေ ကမွ အလိုးခံချင်စြိတ် ပြင်းပြနတယေဆြိုပြီး အမေ့ကို လိုးနကြလေိုမွိုး သူ့လီးကြီးကို အဆုံးထိ တဈခါထဲ မသှင်းပါ။ အမေ့ကို လိုးရငတ်ော့ အဖုတဝြ လီးတေ့ပြီး တဈခကြထြဲ တဆုံးလိုးပစ်တာ။ ကမွကိုသာ အဲ့လိုလိုးရငတ်ော့ အဖုတလြေး ကြဲပြဲထွကကြုနမြှာ အသအချောပဲ။ အာ့တောင် အောကအြနားစပလြေး နှမ်းစေ့တဈထောကလြောကြ ကြဲသှားသေးသည်။ တဈခကြခြငွြး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဇိမဆြှဲပြီး လိုးပေးသည်။
အဖလေိုးဖို့ ပေါငကြိုကားကာ အဖုတကြို ဖြဲပေးထားရလို့ ခေါင်းကအောကကြို ငုံ့ထားသလိုဖြစ်ပြီး အဖေ့လီးကြီး ကမွအဖုတထြဲ ဝငထြှကန်တောကို မှငန်ရသေည်။
”ဗွှတ် ဗွဈဗွဈဗွဈ ဘှတ် ဗွှတ်”
”အ အ အီးး ဖေ ဖေ အားး အဖေ့လီးကြီးက အကြီးကြီးပဲ အားး လိုးလိုး အဆုံးလိုးပါ။ ဂေါလြီတွကေ ဘယလြိုကြီးလဲ မသိဘူး အမယလြေး အူးးး အဖရေေ လိုးပါ လိုးလြိုး”
“ကြပထြုတန်တောပဲ သမီးရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ”
ကမွတောင်းဆိုလို့ အဖကေ လီးကို အဆုံးသှင်းကာ လိုးဆောင့်တော့သည်။
”ဗှဈဈဈ ဖြတဖြှတ် ပလှတဘြှတ် ဖောကြ ဖုဖု ဖုဖု ဘှတ် ဖောကြ ဒုတ် ဗှှတ်”
အဖုတထြဲ ပြည့်ကြပပြှီး မာကြောလှတဲ့ ဒဈကြီးက သားအိမဝြကို တဒုတဒြုတ် ဆောင့်နတောရှင့်။ လိုးသှင်းလိုကတ်ိုင်း ရငထြဲမှာ ပြည့်အင့်သှားပြီး ပြနထြုတလြိုကရြင် ဟာခနဲ ဟာခနဲကို ဖြစ်ဖြစ်သှားတာရှင့်။ အဖေ ဆောင့်လိုးနတေုန်း လီးကို စောကပြတန်ဲ့ ဖမ်းညှဈတော့ ဂေါလြီတွကေိုပါ ဖမ်းမိပြီး ပြတဆြှဲမှုကြောင့် အကြောပေါင်းတဈထောငပြှင့်ပြီး တဈခွီပြီးတဈခွီ ခဏခဏ ပြီးရတော့သည်။ အဖေ့ပေါငခြှံ ဆီးခုံနဲ့ လီးမှာ စောကရြညတ်ှေ ပလေူးကုနပြှီး အမှုပပြါ ထနတေော့သည်။
အဖကေ ကမွဖြဲပေးတာကို အားမရတော့ဘဲ လိုးရင်း ကမွတံကောကခြှကကြို ဘေးဖကမြှာ ဖိခကြာ ဖငကြှီးမှှောကမြှှောကပြှီး ဆောင့်လိုးတော့သည်။ ကမွလည်း ပြနပြှန် ကော့တငပြေးသည်။ ကမွ နှုတခြမ်းလေးကို ခေါင်းငုံ့ပြီး တပြှတပြှှတ် စုမန်မ်းကာ အောကကြလည်း တဖန်းဖန်းမှညအြောင် လိုးသည်။ ကမွ ငါးခွီမှောကပြှီးတော့ အဖလည်ေး ပြီးချင်လြာတာလားမသိ ဆောင့်ခကြတ်ှေ ပိုပြင်းလာသည်။
“အိုးး လိုးလို့ကောင်းလိုကတ်ာကြာ။ ဟားး အားး ရှီးး သမီးရေ အဖပြေီးတော့မယ်။ အပြငမြှာ ထုတလြိုကရြမလား”
”ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း အထဲမှာပဲပြီးပါ။ အားး အဖေ့လရညတ်ှေ အပြည့်ထည့်ပေးပါ အူးး”
”အားး ပြီးပြီကြာ အီး အား ရှီးးး”
လရညတ်ှေ သားအိမထြဲ အပြည့်ဖြည့်ထည့်နပမေယ်ေ့ အရှိနမြသသေေးဘဲ အဖကေ ကမွကို ဆောင့်လိုးနသေေးသည်။ ဆယခြကြလြောကြ ဆောင့်ပြီးမှ ရပသ်ှားကာ ကမွခွထေောကလြေးကို ပြနလြှှတပြေးပြီး ကမွကိုယလြုံးလေးပေါြ အဖေ့ကိုယလြုံးကြီး ဖိလာသည်။ လကကြို ကမွဂွိုင်းတဈဖကစြီမှာ လွှိုသှင်းထားပြီး တံတောငန်ဲ့ ထောကထြားတော့ ကိုယလြုံးကြီး ပိမနေ။ ကမွမကြန်ှာလေးကို လကကြှီးတွနေဲ့ကိုငကြာ ပြတသ်ပပြှီး ရှှန်းရှှန်းစားစားကြီး ကြည့်နသည်ေ။ သားအဖနှစ်ယောကစြလုံး မောနပြေီမို့ ဟောဟဲလိုကကြာ အသကရြှုသံတွေ မှနန်သည်ေ။
”အရမ်းခစွတ်ယ် သမီးရယ်”
”သမီးလည်း အရမ်းခစွတ်ယ် အဖရယ်ေ”
”သမီးကို လိုးလို့လည်း အရမ်းကောင်းတယ်”
”ဟှန့် ဘာလိုးလို့ကောင်းတာလဲ။ သူများစောကပြတလြေးကို အဖေ့ဟာကြီး မဆန့်မပြဲနဲ့ အတင်းလိုးပြီးမှ သှား”
”ဟားဟား သမီးအဖုတကြ စီးပြီး တင်းကြပန်တောပဲ ညှဈလည်းညှဈသေးတယ်”
”သမီးလည်း အရမ်းခံလို့ကောင်းတယ်။ အဖေ့လီးကြီးကို အမေ့ဆီ ပြနမြပေးချင်တ်ော့ဘူး။ အပိုင် သိမ်းထားလိုကခြငွတ်ယ်။ အဖုတထြဲ အမြဲထည့်ထားမလို့”
”ဟားး အဖကေ အမြဲလိုးပေးမှာပေါ့ကြယ်”
”အာ့ဆို အမေ့ကို မလိုးနဲ့တော့ သမီးကိုပဲ လိုးရမယ်”
”အာ အဲ့လိုတော့ မရဘူးလေ ယဉလြေးကိုလည်း အလှည့်ပေးရမှာပေါ့”
”ဟင့်အင်း မရဘူး မလိုးနဲ့ သမီးကိုပဲလိုးး”
”သမီးအမကေ ဆေးရုံမှာ အနမွေားတာလေ။ ကနွတ်ဲ့အခွိနတ်ော့ သမီးကို အဖကေ လီးမခွှတတ်မ်း လိုးပေးမှာ ”
”အာ့ဆိုလည်း ပြီးရော”
”ခစွဖြို့ကောင်းတဲ့ အလိမျမာလေး”
”ပြှတပြှှတပြှှတ်”
အဖကေ ကမွနှုတခြမ်းကို ခပမြွှင်းမွှင်းလေး ဆှဲစုပကြာ နမ်းသည်။ အဖုတထြဲမှ လီးကြီးက ခုဏလောကြ မမာတော့ပမယ်ေ့ လုံးဝပြော့ကာ သေးသှားတာ မဟုတ်။ ကမွ စချင်တ်ာနဲ့ အဖုတန်ဲ့ ညှဈပေးလိုကသ်ည်။ မှားတာပဲ။ အဖေ့လီးကြီးက ညှဈအားလေး လေးငါးခကြြ ပေးလိုကတ်ာနဲ့ တန်းကို ထလာတာရှင့်။ အဖနေဲ့ကမွ လိုးလိုကြ နားလိုကန်ဲ့ မနကကြို မိုးပါလင်းရော။ ပုံစံတွလည်ေး စုံနရေော။ အမပြနေလြာခါနီးမှ အခန်းကို ရှင်းလင်းပြီး ကမွလည်း အခန်းပြနကြာ ထိုးအိပရြတော့သည်။
ကမွ အဖေ့လီးဒဏကြှောင့် ၂ ရကလြောကြ မထနိုငဘြဲ ဖြားတော့သည်။ ဆီးစပတ်ှကေိုကြ ခါးတွကေိုကသ်ည်။ နို့နဲ့အဖုတလြည်း ကြိန်းစပန်သည်ေ။ အမကတေော့ ရိုးရိုးဖြားတယပြဲထငပြှီး အဖနေဲ့ အလိုးခံတာကို မရိပမြိပေ။ ပြနကြောင်းလာတော့လည်း အဖေ့လီးကြီးကို သတိရမိပြီး အမလဈေတာနဲ့ အဖေ့လီးနှိုကကြာ ကလိပြီး အလိုးခံတော့သည်။
အဲ့အခွိနကြတည်းက အဖနေဲ့ကမွ လိုးလာတာ အခုထိပါပဲ။ ယောင်ျကြားလည်း မယူချင်သ်ေး။ အပေါကတ်ှလည်ေး စုံအောင် ခံဖူးနပြေီ။ တဈပတတ်ဈခါ ကြောကခြဉွစြိမလြေ့ရှိလို့ အဖုတကြ အရငလြို ကဉွြးနဆေဲပါ။ လငမြရသေးပမယ်ေ့ လရညဝြနတေဲ့ ကမွ အရငကြထကြ ပိုကိတ် ပိုတောင့်လာသည်။ လာကြောငတ်ဲ့သူတွေ ရှိပမယ်ေ့ သူတို့တွကလေည်း အရင် ကမွရည်းစားနဲ့ သိပမြထူးမခွားတွေ များနလေို့ ရှေးနရင်ေးပဲ အဖနေဲ့ အလိုးခံနမေိတော့သည်။
အဖကေ စိတကြှိုကတ်ှေ့ရင် ယူဖို့တော့ ပြောပါသည်။ ကမွစိတထြဲ အဖေ့လို လီးကြီးပြီး အလိုးသနမြယ့်သူ တွေ့ဖို့ ခကခြဲပြီလို့ တွေးမိသည်။ မတွေ့မချင်ြး လငမြယူသေးဘဲ အဖနေဲ့ပဲ ပုံမှနအြလိုးခံသှားမှာဖြစ်သလို ယောင်ျကြားရခဲ့ရငလြည်း အဖေ့လီးကြီးကိုတော့ စွန့်ခွာနိုငမြှာ မဟုတခြွေ။
အဖေ အသကကြှီးသှားလို့ မလိုးနိုငတ်ော့တဲ့ အခွိနအြထိ အဖေ့အလိုးကို ခံနေဦးမှာပါပဲရှင်။
ပြီးပါပြီ။