ဟှန့ြ ..အရှကန်ဲ့သိတခြါတွထေိန်းနရလေို့သာပေါ့.. နောကတ်ယောကရြှိသေးတယ် ..ကိုကြော့ည်ီ မောငဝြင်းပေါ့… အိမကြိုလာလညပြှီဆိုရင် ရှှစငေ့တ်ကိုယလြုံးကိုသိမ်းကြုံးကြည့်တ်တတ်ာ။ အင်ျကြီတွေ၊ ထမီတွေ အကုနဖြောကထြှင်းပြီးကြည့်တ်တတ်ဲ့ မကြလြုံးရိုင်းလေး။ ရှှစငေတ်ခါတလစဉြေးစားမိသည်။ မောငဝြင်းက သူနဲ့အသကခြငွြးသိပကြှာတာမဟုတ်။ သူ့ကို ယူမိရငတ်ောင် ပိုကောင်းဦးမယလြို့။ မောငဝြင်းကတော့ သူ့ကိုယူမယ့ပြုံလုံးဝမပေါြ။ ရည်းစားတွထညေလြဲတွဲနသေူ။ ဒီလိငကြိတစြမှာ ဝါသနာကြီးသူလို့ရှှစငေမြှငမြိသည်။သူလဲ ရှှစငေ့ကြိုစားချင်န်မှောပါ။ သူကတော့ ရှှစငေ့ကြို လှိမ့န်အေောငလြိုးနိုငမြှာလို့တောငတ်ှေးမိသည်။ အဲလိုတွေးလိုကရြင် ရှှစငေ့ဖြုတဖြုတလြေးကရှှဲလာရော။
နောကြ ရှှစင်ေ သတိရမိတ့ ဲ လူတယောကကြ ရှှစငေ့အြခစွြဦး စိုင်းစိုင်း ဖြစ်သည်။ သူနဲ့ကတော့ ဘယအြဆင့မြှမရောကခြဲ့။ စိုင်းစိုင်းကိုယန်ှိုကကြ အိမကြဒရိုငဘြာမို့ လှနလြှနကြွူးကြူးမလုပရြဲတာလဲပါသည်။ ဒီနောကပျိုင်းမှာ ရှှစငေပျိုပြီး ဆာလာသည်။ ကိုကြောကြ အလုပကြိတစြနဲ့ခရီးသှားရသည်။ ဒီရကတ်ှမှောတော့ ကိုယ့ဟြာကိုယပြဲအာသာဖြရတေော့မည်။ ညဘကရြုပရြှငကြှည့တ်ော့ အဖိုးကြီးနားကပထြိုင် ပြီး ပြတသ်ီးပြတသ်တလြုပပြဈလိုကသ်ည်။ ဘှားတောကြှီးက ဘုရားရှိခိုးနသညေလြေ။ လကမြောင်းကို နို့ကြီးနဲ့ပြတပြေးလိုကတ်ော့ အဖိုးကြီးဖီးလတ်ကသ်ှားပုံပဲ။ လီးတောငလြာတာကို လကန်ဲ့ကြယထြားရှာသည်။ မိန်းမသဘာ၀ ယောကြာြးတယောကြ စိတကြို ဆှပေးနိုငတ်ာမို့ ကိုယကြိုကိုယကြွနပေမြိသည်။
ဦးမောငမြောငကြတော့ ရှှစငေကြှောင့ဒြုတခြရောကန်လပြေေီ။ ကိုယ့ခြွှေးမချောလေးကို အငမြတနလြိုးချင်န်မေိသည်။ ဘယကြ ဘယလြိုစရမှန်းလဲမသိ။ စွန့လြဲမစွန့စြားရဲ။ အိမမြှာ ဟိုဟာမကြီးကလဲရှိနသေေးသည်။တသကလြုံးမိန်းမတွနေဲ့ကင်းကင်းရှင်းရှင်းနလောခဲ့တဲ့ကိုယ့ကြိုယကြို့ပဲကြိနဆြဲနမေိတော့တယ်။ အိမကြအဘှားကြီးကို တခါမှသဈစာဖောကခြဲ့ဘူးသူမဟုတ်။ အခုတော့ ရှှ နတေ့ေဲ ရှှစငလြေးကို ကောင်းကောင်းဆှဲချင်လြာသည်။ သူငယခြငွြးကောင်း ဒီနေ့ ရှှစင်ေ စိတပြှလကေပြွောကြ ရှော့ပငထြှကလြာလိုကသ်ည်။ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုငဘြဲ သူမရဲ့ ငယ့င်ယလြေးတုန်းက သူငယခြငွြး ထကထြကြ ကိုတွေ့သည်။ ဒီကောငမြက လှလာလိုကတ်ာ။ ရှှစငေပြငမြနာလိုဖြစ်မိသည်။
တီရှပကြပြကြပြလြေးအောကကြ နို့ကြီးတွကေ ရုန်းထွကန်သည်ေ။ စကပ် အောကကြ ပေါငတ်ံလေးတွကသှေယသ်ှယလြလွ။ ထကထြကန်ဲ့အတူဈေးဝယရြင်း ထကထြကကြ သူန့အဲ တူနေ့လညစြာစားဖို့ခေါသ်ည်။ သူ့ရည်းစားလေးလာခေါမြညတ်ဲ့။ ထကထြကရြဲ့ရည်းစားရောကလြာတော့ ရှှစင်ေ အငမြတနအြံ့သှသှားရသည်။သူ့ခဲအို ဖြစ်နတောကိုး။ မောငဝြင်းရဲ့မကြန်ှာမှာအငမြတနခြွိုသာနသည်ေ။ ထကထြကကြလဲ မောငဝြင်းကို သိသိသာသာကြီးကို ပြတသ်ီးပြတသ်တလြုပန်လသေည်ေ။ စားပြီးတော့ ထကထြကကြ သူ့အိမလြိုကလြာဖို့ခေါသ်ည်။ ရှှစငေကြတော့ အိမမြှာဘာမှလုပစြရာလဲမရှိ၊ ရှှစငေန်ဲ့ကလဲမတွေ့ရတာကြာပြီမို့လိုကသ်ှားဖို့ သဘောတူလိုကသ်ည်။
ထကထြကကြမီးဖိုချောငထြဲမှ ဝိုငတ်လုံးယူလာပြီး ဝိုငသ်ောကြ၊ ရုပရြှငကြှည့ကြှလသည်ေ။ ထကထြကမြှာအခွတေောတ်ောစြုံသည်။ အောကားအများစုဖြစ်သည်။ အောကားမကြည့်ရြတာ ကြာပြီမို့ ထကထြကန်ဲ့အတူအောကားကြည့်ကြှ၏။ ခပကြှမ်းကြမ်းကားဖြစ်ရာ ရှှစငေရြော ထကထြကရြောစိတကြှှရာလသည်ေ။ ထကထြကကြ သူ့ပေါငလြေးကိုပြတလြာတာ ရှှစငေသ်တိထားမိတယ်။ဝိုငအြရှိနန်ဲ့ ရီဝဝဖြေဈနလေို့ ရှှစငေမြတားမိ။ ထကထြကလြကလြေးကတဖြည်းဖြည်းနဲ့အောကဆြင်းပြီး ရှှစငေ့ထြမိနစြကဒအြကြဲလေးအောကတ်ိုးဝငသ်ှားတယ်။ ရှှစငေပြေါငကြို ကမန်းကတန်းစိလိုကပြမယေ့ြ ထကထြကလြကကြ ရှှစငေ့ြ စောကဖြုတအြုံလေးကို အုပထြားလိုကပြှီလေ။
အတွင်းခံအောကထြဲလကတ်ိုးဝငပြှီး သူမစောကစြိလေးကို ကစားပေးနတော ရှှစငေင်ှိမခြံနလေိုကတ်ယ်။ အရသာက ကောင်းလှန်းလို့မရှကန်ိုငတ်ော့ဘူးလေ။ အင်ျကြီကိုလှနပြှီးကိုယ့န်ို့တွကေိုယန်ယန်မေိတယ်။ ကလင်….. ကလင်……. အရေးကောင်းတုန်း သောကဖြုန်းကလာတယ်။ ထကထြကကြိုလှမ်းဖကပြှီးတားဖို့လုပပြမယေ့ြ ဒီကောငမြက ခကြခြငွြးထသှားတာပဲ။ ” ဟေ့..ရှှစင်ေ…ရော့… ” ထကြ လှှင့ပြဈပေးလိုကတ်ာကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ ဗိုငဗြရတောလေး။ ဒီအခွိနမြှာ လီးတချောင်းလိုနတေဲ့ ရှှစငေအြဖို့ ဗိုငဘြရတောကလဲမဆိုးပါဘူး။ အတွင်းခံကို ခွှတပြဈပြီး ကိုယ့စြောကစြိကိုယ် ကလိရတော့တာပေါ့။ လီးငတန်ေ တ့အဲ ခွိန် အောကားကြည့်ပြှီး ကိုယ့ဟြာကိုယဆြော့ရတာဖီးလပြဲပေါ့။ ရှှစင်ေ ပတဝြန်းကငွကြို ဂရုမစိုကန်ိုငတ်ော့ပါဘူး။ အခန်းတခါးပြင့ပြှီး မောငဝြင်း ဝငလြာတယ်။
ရှှစငေပြှီးခါနီးဆဲဆဲလေးပေါ့။ ရှှစငေတ်ောတ်ောရြှကသ်ှားတယ်။ ကိုယ့ခြဲအို အရှေ့မှာ အောကားကြည့်ပြှီးဖြစ်ချင်တ်ိုင်းဖြစ်နတေဲ့ ကိုယ့ကြိုယကြို ။ အဲဒီအခွိနမြှာပဲ ထကထြကပြှနရြောကလြာလရေဲ့။ လုံးဝကိုယတ်ုံးလုံးနဲ့။ ရှှစငေကြိုယကြိုယကြိုပဲ ရှကရြမလား ဒီမိန်းမအတွကပြဲရှကပြေးရမလားမသိတော့ဘူး ကြည့်ြဦးလေ.. ဖငတ်ုံးလုံးနဲ့ထွကလြာပြီး မောငဝြင်းနဲ့ ဖကန်မ်းနလေိုကတ်ာ။ မောငဝြင်းက ရှှစငေဘြေးမှာဝငထြိုငပြှီး ရှှစင်ေ ကို ဖကထြားလိုကတ်ယ်။ ထကထြကကြတော့ မောငဝြင်းပေါငကြှားမှာ ဒူးထောကထြိုငပြှီးပုဆိုးကို ခွှတဖြို့ကြိုးစားနလရေေဲ့။ မောငဝြင်းရဲ့အနမ်းတွကေို ခံယူရင်း ရှှစငေစြဉြးစားနမေိတယ်။ ဒီအခွိနမြှာ ထထွကသ်ှားရမလား။ မောငဝြင်းပေါငကြှားကို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ အမယလြေး . . .
နဲတာကြီးမဟုတပြါလား ထကထြကကြတော့ အဲဒါကြီးကိုပါးစပထြဲ ကြိုးစားငုံနတယ်ေ။ ပြီးတော့ မောငဝြင်းကောင်းကောင်းမှငန်ိုငအြောင် လေးဘကထြောကပြှီး သူ့ဖငလြေးကို ကော့ထားပေးလိုကတ်ာ။ ရှှစင်ေ ခကြခြငွြးပဲ ထကထြကလြကထြဲက လီးကြီးကိုဆှဲလုပြီးစုတပြေးချင်လြိုကတ်ာ။ မောငဝြင်းလကတ်ှကေ အငှိမမြနပေါဘူး။ အခုဆို ရှှစငေ့အြပေါပျိုင်းတခုလုံးဗလာကငွြးသှားပြီ။ ကိုယ့မြတရြဲ့ရှေ့မှာ နို့ကြီးအပြူးသားနဲ့ ရှှစငေရြယလြေ.. နို့နှစ်လုံးကို အပြနအြလှန် တလှည့စြီ စို့ပေးလိုကြ၊ ရငသ်ားနှစ်မှှာကြားထဲကို လကြပြေးလိုကြ လုပန်ရော ရှှစငေတ်ယောကလြည်း အရသာထူးကို ခံစားလို့လာနရပြေီ ဖြစ်သည်။” ရှှစင်ေ … စကဒြ ခွှတပြှီး ကိုယ့လြီးကို စုတပြေးပါလား ” မောငဝြင်း စကားကို ရှှစငေမြလှနဆြနခြငွပြါဘူး။
ပြီးတော့ သူပိုငတ်ဲ့ လီးတချောင်းလို လုပပြှီးအပိုငစြီးထားတဲ့ ထကထြကကြို ပညာပြချင်တ်ာလဲပါတယ်။ ဟုတတ်ယလြေ.. အခု အခွိနမြှာ မောငဝြင်း လိုး ချင်န်ေ တာ ရှှစငေပြဲဖြစ်ရမှာပေါ့။ ထကထြကကြ ခွင်းထဲကကြကပြဲ။ လိုးနကစွေောကပြတကြှီး။ ရှှစင်ေ ကမန်းကတန်းထ၊ စကဒကြို ခွှတပြှီးတာနဲ့ ထကထြကလြို ဖငကြုန်းလိုကတ်ာဘဲ။ ကိုယ့ကြိုယကြို လဲယုံတယလြေ။ ရှှစငေ့ြ အိုး ကထကထြကအြောကမြလွှော့ဘူးဆိုတာ။ လငရြှိမိန်းမဆိုပမယေ့ြ ဖငကြှီးကတကယ့ကြို တောင့တ်ုန်း။ ဖငကြှီးကို ထကထြကန်ဲ့အပျိုင် ကော့ထား ထောငထြားလိုကပြှီး လီးကြီးကို တယုတယ စုတပြေးလိုကတ်ယ်။ မောငဝြင်းရဲ့လီးက သူ့ယောကြာြးရဲ့လီးထကြ အဆမတနပျိုကြီးတာမို့ ရှှစင်ေ ရငခြုနသ်ံမှနလြာတယ်။
လီးကြီးရဲ့ သှေးပြနကြှောတွကေ တင်းထွကပြှီး လီးချောင်းကြီးက တဆတဆြတဖြစ်နလေိုကတ်ာ။ လီးစုပန်ရင်ေးနဲ့တောင် စောကပြတထြဲကအရညတ်ှကေ ပေါငခြှံတလွှောကစြီးကနွပြေီလေ။ မောငဝြင်းအတွကြ ကတော့ တကယ့ကြို နတပြှညရြောကန်သလေိုပဲ။ မှငယ်ောငကြှည့ပြါဦး။ တကယ့ကြို အလန်းလေးနှစ်ယောကြ သူ့လီးက လု စုတပြေးနလေိုကတ်ာ။ တယောကကြ နို့ကြီးကြီး၊ သူ့မရီးက ဖငကြှီးကြီးနဲ့။ လေးဘကထြောကပြှီး လီးစုတပြေးနကြတောမို့ ဖငကြှီးတွကတေော့ လနထြှကန်တောပါပဲ။ ဒီပုံစံက တကယ့ကြို အားရစရာပါ။ အနအထေားက သူ့အမိန့ကြို ကြိုးနှံတဲ့ပုံပေါကတ်ဲ့ အပြင် ပြီးရင် စိတကြှိုကအြနအထေားပုံစံမွိုးစုံနဲ့ ကမ်းကုနအြောငတ်ှယပြဈနိူငတ်ဲ့ အိုးကြီး၂လုံးကို ကောင်းကောင်းတွေ့နရတောမို့ လီး တငမြဟုတ် မကြလြုံးမှာပါ အရသာရှိတယ်။
သူ့မရီးကိုတော့ ဒီနေ့ သူကောင်းကောင်း သမ ဖို့ဆုံးဖြတလြိုကတ်ယ်။ ဟုတပ်.. ရှှစငေ့ြ အိုးကြီးက တကယ့ကြိုရှယဘြဲ။ သူ့အဈကို ကောင်းကောင်းမဖြိုရသေးပုံပဲ။ ဒီနေ့တော့သူစားဖို့ဖြစ်လာပြီပေါ့။ ပြီးတော့ ထကထြကကြိုလဲ ကောင်းအောငလြုပပြေးရဦးမှာပေါ့… ဒီဆောလြေးက တိမ်းတိမ်းပြပြနေတေတေတ်ဲ့ သူ့ကို နားလညပြေးတဲ့အပြငအြခုဆို သူ့သူငယခြငွြးမလေးကိုပါ ခေါလြာပေးတယလြေ။ မောငဝြင်းက ရှှစင်ေ တို့၂ယောကကြို လီးစုပတ်ာ ရပခြိုင်းပြီး အိပခြန်းထဲသှားဖို့ခေါလြိုကတ်ယ်။ ငနဲသားက သူငယခြငွြးမနှစ်ယောကရြဲ့ဖငတ်င်းတင်းကြီးတွကေို လကတ်ဖကဆြီနဲ့ ပြတသ်ပရြင်းအိပရြာထဲခေါသ်ှားတယ်။ အိပရြာထဲရောကတ်ာနဲ့ရှှစငေ့ကြို ဒူးထောငပြေါငကြားခိုင်းပြီးတကခြတွော့တာပါဘဲ။
သူမ ခံနကလွေီးထကကြှီးနတေဲ့ လီးတချောင်းမို့ရှှစင်ေ အံကြိတခြံနရတေယ်။ သူမရဲ့စောကပြတန်ံရံလေးတွေ တဖြည်းဖြည်း ကယွထြှကလြာတာကို ခံစားမိတယ်။လီးတဆုံးဝငသ်ှားပြီဆိုတာနဲ့ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းဆောင့လြိုးတော့တာ။ စောကရြညတ်ှေ တရကြမ်းထွကန်လေို့သာတောတ်ော့တယ်။ ထကထြကကြတော့ မောငဝြင်းဖငန်ောကမြှာမှောကပြှီး မောငဝြင်းရဲ့ဂွေးဥတွကေို စုပန်လရေေဲ့။ တခါတလရှေှစငေ့ဖြငပြေါကကြလေးကိုပါလကြပြေးတတတ်ယ်။ “အ…အင့အြင့ြ ၊ ကိုရယ် ” “ရှှစင်ေ နာသှားလားဟင် ” အသဲခိုကအြောငကြောင်းနတေဲ့ အခွိနမြို့ ရှှစငေခြေါင်းကို ကမန်းကတန်းခါရမ်းရင်း မောငဝြင်းရဲ့ခါးကို ခွထေောကန်ှဈဖကန်ဲ့ခွိတလြိုကတ်ယ်။
စိတတ်ိုင်းကြ ဆောင့လြိုးပတေော့ဆိုတဲ့သဘော။ သူကလည်း တရှုးရှုးတရှဲရှဲနဲ့ဆကတ်ိုကဆြောင့န်တော ဖြတကြနဲ ဖတကြနဲ အသံတွဆေူညံနတောပဲ။ “အား.. ထွကပြှီ ထွကပြှီ “ လို့ ပြောရလောကအြောင် ရှှစင်ေ အရှကမြကုန် သေးပမေဲ့ ရှှစင်ေ ပြီးသှားတဲ့ အခွိနမြှာတော့ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲဖြစ်ပြီး စောကပြတထြဲကအရညတ်ှေ ပြကကြနဲထွကကြလွာတော့တာပေါ့။ ရှှစငေကြွနပေအြောငဆြယခြကြလြောကြ ဆကဆြောင့ပြှီး ထကထြကကြို အလှည့ပြေးဖို့မောငဝြင်းစဉြးစားလိုကတ်ယ်။အခုဆိုရင် ရှှစငေဟြာ သူလိုးဖူးတဲ့မိန်းမဖြစ်သှားပြီး သူ့လီးကိုလဲ စွဲသှားလောကပြှီလေ။ မောငဝြင်းဟာ သူ့လီးကို ကြီးအောငအြမှဲလုပန်တတေပြှီး အခွိနကြှာကြာလဲဆှဲလိုးနိုငသ်ူမို့ သူနဲ့ ပြတသ်ှားတဲ့ ရည်းစားဟောင်းတွေ တာင် လမ်းကြုံရင် သူ့ကို ကုန်းသှားကြရတာပါဘဲ။
“ထကြ လေးဘကထြောကလြိုကြ ” ဒီစကားကို စောင့န်သေူမို့ ထကထြကြ ခကြခြငွြးဘဲ ဖငကြုန်းပေးလိုကတ်ယ်။ ကုန်းပေးနသေော ဖငန်ှဈခွမ်းကို ဖြဲပြီး ပြူထွကန်တေဲ့ စောကဖြုတထြဲ ဒဈကြီးကို ထိုးလိုကတ်ော့… “အမလေး … အင့ြ အင့ြ ” စောကရြညတ်ှရှေှဲနဈနတောမို့ တခကြထြဲနှင့ြ တဆုံးဝငအြောင် ထိုးခပြှီးဆောင့လြိုးလိုကတ်ော့သည်။ ဆောင့န်ရင်ေးလည်း ဖြူးဖြေးဖြံ့ထွားသော တငပြါးကြီးများကို တဖြန်းဖြန်းရိုကလြိုကြ၊ နို့အုံများကို လှမ်းဆှဲလိုကန်ှင့ြ ကောင်းကောင်းကြီး လိုးနတေော့သည်။ “ရှူး ….. အား ကြှတ် ကြှတ် ” “ဆောင့ြ ဆောင့ြ အား ” “အား အား ဟင်း ” မောငဝြင်း၏ဆောင့ခြကြတ်ှကြေောင့ြ ထကထြကမြှာ ဖငဘြူးတောင်းထောငသ်ည့ြ အနအထေားကိုပင် ရောကန်ပြေီ။
ရှှစငေမြှာ တဏှာရမကအြရမ်းထနပြှင်းနသညေ့အြပြင် တခွားမိန်းမတဈယောကလြုပတ်ာကို မိမိလည်းကနွမြနပေဲလိုကလြုပခြငွသ်ည့စြိတကြှောင့ြ အမောမပြသေေးသည့ကြှားက ထပြီး ထကထြကန်ှင့ယ်ှဉကြာ ဖငထြောငပြေးလိုကသ်ည်။ရှှစင်ေ စိတတ်ေ ှ ထ နပြေီဆိုတာ သိတ့ေဲ မာငဝြင်းက ခကြခြငွြးဘဲ လီးကို ရှှစငေ့စြောကပြတထြဲပြောင်းသည်။ လီးတချောင်းထဲကို မွှ ခံနရတေဲ့ ကောငမြနှစ်ကောငကြို မွှမွှတတလိုးပေးဖို့ ဖငကြှီးတွကေို ပူးကပန်အေောငန်ရောခပြှီးတယောကအြခကြြ၅၀စီဆောင့လြိုးပေးလိုကတ်ယ်။ ဖငတ်ုံးကြီး၂တုံးပူးကပန်ပြေီဖြစ်တဲ့ ကောငမြ၂ကောငကြ လွှာချင်ြးတောငပြလူးနလရေေဲ့။ ထကထြကကြတော့ ကိုယ့စြောကစြိကိုယ် ပြနကြလိနသေေးတယ်။
ဆောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း ဖငကြှီးတွေ လှိုင်းထ သှားတာကို တွေ့နရတောမို့မောငဝြင်းတယောကသ်ုကလြှှတခြငွလြာတယ်။ ရှှစငေအြတွကြ အမှတတ်ရဖြစ်သှားအောင် မကြန်ှာပေါမြှာ ပြီးပေးဖို့… “ဒူးထောကလြိုကကြှစမ်း ” အမိန့န်ာခံတတတ့် ဲ အရုပလြေးတလှေ ို ရှှစငေတ်ို့ ဒူးထောကလြိုကကြှတယ်။ မောငဝြင်းက သူ့လီးကို ခပပြှင်းပြင်းဂွင်းတိုကလြို့… ခဏနတေော့ သူ့လီးတုတတ်ုတကြှီးထဲက လရညတ်ှပန်ေးထွကလြာပါတော့တယ်။ ပထမတော့ ထကထြကမြကြန်ှာပေါြ။ ခကြခြငွြးဘဲ ရှှစငေ့မြကြန်ှာပေါြ ရှှေ့လိုကတ်ာ။ လရညတ်ှကေ အများကြီးမို့ ပါးစပထြဲဝငရြုံမကဘူး မကြန်ှာပေါြ ဆံစပတ်ှပေါ စငကြုနပြါတယ်။ရှှစငေအြဖို့ မကြန်ှာပေါမြှာ အပြီးခံရတာ အသဈအဆန်းတခုပါဘဲ။
ပြီးတော့လီးပြော့ပြော့ကြီးနဲ့တောင် ရှှစငေ့ပြါးကို ရိုကလြိုကသ်ေးတယ်။ ရှှစငေန်ာရီကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ညနေ။ ဈေးဝယဖြို့ထွကလြာတာ အလိုးခံနရင်ေးနဲ့ အိမပြှနဖြို့နောကကြနွပြေီ။ သူမနတောက ယောကခြမတွအေိမမြို့နောကကြလွို့မဖြစ်။ မကြန်ှာသဈရင်းကြည့်လြိုကတ်ော့ မကြန်ှာက ပပြနေတောပဲ။ အဆိုးဆုံးမှာ ဆံနှယတ်ှကေ သုကရြညတ်ှေ၊ ခွှေးတွနေဲ့ ပူးကပန်တော။ ဘယလြိုမှ သပသ်ပရြပရြပဖြစ်အောငလြုပလြို့မရတော့။ မကြန်ှာသဈပြီးထွကအြလာ ဧည့ခြန်းထဲ ရောကတ်ော့ မောငဝြင်းက ဘောင်းဘီတိုနဲ့ထိုငန်တောတွေ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှှစငေရြှကန်သေေးသည်။ မကြန်ှာဘယလြို ထားရမလဲ မသိ။ “ရှှစငေပြှနတ်ော့မလို့လား ” “အင်း… ဟိုကောငကြော ” “မောပြီး အိပန်ပြေီ ” ပြောပြောဆိုဆို ရှှစငေ့ကြို ဖကပြှီး အနမ်းမိုးများရှာခလွိုကလြသည်ေ။
“ကိုယ် ရှှစငေ့ကြို နောကတ်ခွီလောကြ ထပလြိုးချင်သ်ေးတယ်၊ လိုးရတာ မဝသေးဘူး ” “အာ နောကကြနွပြေီဟ၊ နင့အြမကြေီးက ပြစိပြစိနဲ့ ” မောငဝြင်းက ကိုယလြိုချင်တ်ာရအောငယ်ူတတသ်ူဖြစ်သည်။ရှှစငေ့ကြို စတွေ့ စကထဲက ထမိနလြှန် ဖငကြုန်းခိုင်းပြီး ခွ ချင်န်တောမို့… “ထမိနလြနပြှီးကုန်းပေးကြာ ဖငကြှီးကိုကြည့်ပြှီးလိုးချင်လြို့ ” ရှှစငေလြည်းမတတ်တရြပလြွှကပြဲ လကထြောကပြှီး ဖငကြုန်းပေးလိုကတ်ယ်။ အတွင်းခံကို ဒူးခေါင်းလောကြ တွန်းခပြှီးနောကြ သူ့လီးကြီးဝငလြာတာပဲ။ “စောကပြတလြေးကို ဖြဲထားပေး ” ရှှစငေလြဲ စကားများမနတေော့ဘဲ ဖငကြို ကော့ထုတ်၊ လကကြို နောကပြှနပြှီး စောကပြတန်ှဈခွမ်းကို ဖြဲပေးလိုကတ်ယ်။
“အှန့ြ… အား၊ ကြှတ် ကြှတ် ” “ရှှစငေရြယ်၊ ကောင်းလိုကတ်ာ၊ စီးနတောပဲ၊ ကိုယတ်ော့ ရှှစငေ့စြောကပြတကြို အရမ်းခိုကသ်ှားပြီ ” “အင့ြ အင့ြ အား ” စောကဖြုတထြဲ လီးကို သှင်းပြီး ပြနဆြှဲနုတလြိုကတ်ိုင်း စောကဖြုတ် အကြဲ ဘေးသားတွပေါ ပါ သှားတယ်။ ရှှစငေလြည်း ဖငကြှီးကိုတောင် နောကပြှနဆြောင့ပြေးနမေိတယ်။မောငဝြင်းက ရှှစငေ့အြကြီ င်ျပေးကနေ နို့တွကေို ဆုပခြွနတေောကြောင့ြ အကြီ င်ျတွလေဲ ကြကေုနပြါပြီ။ သူက အားရပါးရဆောင့ပြှီးလိုးနရောက အရှိနလြွှော့သှားတာကြောင့ြ “ကိုယ် မောသှားပြီလားဟင် ” “ဟုတတ်ယ် ရှှစငေရြယ်၊ ဟူး.. ရှှစငေအြပြါက တကဆြောင့ပြေးနောြ ” ရှှစငေလြည်း မငှင်းတော့ဘဲ ထောငမြတန်တေဲ့ သူ့လီးပေါမြှာ ကားယားခွထိုငပြှီး စောကဖြုတန်ှဈခွမ်းကိုဖြဲကာ လီးထိပပြေါြ တေ့ ထိုငခြလွိုကတ်ော့ ဖြပကြနဲ ဝငသ်ှားတော့တာပေါ့။
စောကပြတကြ လိုးသားကသွှားပြီမို့ ချောချောမှေ့မှေ့ပဲ ဝငသ်ှားတာပေါ့။ ရှှစငေလြည်းအပေါရြောကတ်ာနဲ့ စိတပြါလကပြါ ထိုငခြလွိုကြ ပြနကြှှလိုကန်ဲ့။ “အင့ြ အင့ြ အား ” “ဆောင့ြ ရှှစင်ေ ဆောင့ြ ၊ အသားကုနသ်ာဆောင့ြ ” မောငဝြင်းက အောကကြနပြေီး ရှှစငေ့ဖြငတ်ုံးကြီးကို တဖြန်းဖြန်းရိုကလြိုကြ၊ အောကကြနေ ခပကြှမ်းကြမ်းပြနဆြောင့ပြေးလိုကန်ဲ့ အရသာယူနပေါတယ်။တခါတလမွေား ရှှစင်ေ ဖငဝြလေးကို လကည်ှိုးလေးထိုးထည့ဖြို့ ကြိုးစားနတောကြောင့ြ ရှှစငေခြမွာ အသည်းတယားယား။ လောကကြီးကို မေ့လောကအြောငအြခကြပြေါင်းများစွာ ဆကတ်ိုကဆြောင့ပြှီးခွိနမြှာ လီးကြီးထဲက လရညတ်ှဟော ရှှစငေစြောကခြေါင်းထဲ ပန်းဝငသ်ှားပါတော့တယ်။
ရှှစငေလြဲ လရညထြှကတ်ာကို သိသိချင်ြး စောကခြေါင်းထဲကို လီးတချောင်းလုံး အဆုံးထိဝငအြောင် အရှိနပြှင်းပြင်းနဲ့ ဆောင့ခြထွိုငပြေးလိုကတ်ာ စောကခြေါင်းလေးတလွှောကြ လီးကြီးပြတတ်ိုကတ်ိုးဝငသ်ှားတာမို့ အီစိမ့န်တောပါဘဲ။ “ဗှတ် ဗှတ် ” ခပကြှမ်းကြမ်းဆောင့လြိုးထားလို့ စောကခြေါင်းထဲက လတွပြေနေအြံထွကန်ပေါပြီ။ “ ရဆေေးမလို့လား ” “ အင်းပေါ့ ” “ မဆေးပါန့ ဲ ခစွရြယ်၊ ကိုယ့ြ လရညတ်ယှေ ူပြီးပြနန်ောြ ” “ အာ ကိုယကြလည်း တမွိုးကြီးပဲ။ မသှားချင်ပြါဘူး။ ” ရှှစငေခြမွာ ငှင်းလို့မရနိုငတ်ာကြောင့ရြော၊ မောငဝြင်းကခွှဲနတောကြောင့ရြော ဒီလိုပဲပြနဖြို့ စဉြးစားရတော့သည်။ ခုနငကြ အနှိုကအြညဈခံထားရလို့ ကြမှနေတေဲ့ အကြီ င်ျလေးကို အတတန်ိုငဆြုံးပြနပြှန့အြောငကြှိုးစားရသေးသည်။
စကဒထြမိနကြလဲ တွန့ခြေါကပြှီး တခွို့နရောမှာ သုကရြည် အကြကတ်ှကေ ကောလြို ကပလြို့။ ပြီးပါပြီ…….