အောစာအုပ်

အင်ိမ့်သမလေးရဲ့ ငရဲခန်း

ဤဇာတလြမ်းမှာ ဖေ့ဘှတဂြရုတဈခုတွင် ကြှနတ်ောရြေးခဲ့သော ဇာတလြမ်းဖြစ်ပါသည်။ အဲ့ဒီမှာတော့ Private Group မို့ ကြှနတ်ောသ်ဘောကတွဲ့ အပြငကြ မင်းသမီးတဈယောကရြဲ့ အမညအြရင်းအတိုင်း ရေးတငခြဲ့တာ ဖြစ်ပါသည်။ အခုအခါမှာတော့ သူမနှင့်သိသောသူများ၊ သူမရဲ့ပရိတသ်တတ်ှေ စိတအြနှောကအြရှကြ မဖြစ်အောငလြို့ မင်းသမီးအမညကြိုပြောင်း၍ တငလြိုကပြါသည်။ အားလုံးကို ကြေးဇူးတငပြါတယ်။

ကြောကြှီး…။

————————————-

မှုံရှှရည်ေ ခိုငမြာလာနှင်းဆီ ကြိုငကြာသာသင်းကြည် မှိုငဟြမောအတွင်းထုံဝစေီ သင်းရနံ့ကမှှေးလှငသ်ည် ဝင်းဖန့်ဖန့် ထွေးချင်သ်ည် သင်းပြံ့ပြံ့ပန်းဝတမြှုံရှှရည်ေ မှုံရှှရည်ေ…

ဒိုင်း… ဒိုင်း..

အငှိမ့်မင်းသမီးလေးခိုငခြိုငခြငမြွာ အငှိမ့်ကနရင်ေးနဲ့ သနတေသ်ံတွေ ကြားလိုကရြလို့ လန့်သှားရှာလသည်ေ။

“ဗိုလမြိုးသီးကြ တဈယောကမြှ မလှုပန်ဲ့။ အကုနလြုံး သသှေားမယ်”

ဒိုင်း… ဒိုင်း…

ဗိုလမြိုးသီးလို့ အသံကြားလိုကတ်ာနဲ့ ပြဲကြည့်နတေဲ့ လူအားလုံး လန့်ဖြန့်ကာ တုနလြှုပခြှောကခြှား ကြကုနသ်ည်။ အထူးသဖြင့် ရှာထဲရှိ အပျိုအရှယ် မိန်းကလေးတွခငေမြွာ အလှနကြှောကလြန့်ကာ ဆောကတ်ညရြာမရတော့ပဲ ငိုယိုကြလသည်ေ။ အကြောင်းမှာ အခုရှာကို ဓားပြလာတိုကတ်ဲ့ ဓားပြဗိုလ် ဗိုလမြိုးသီးဆိုသူမှာ ဓားပြတိုကသ်ညထြကြ ရှာထဲက အချောဆုံး ကြမ်းတောငကြိုင် ပန်းတောငကြိုင် မိန်းမပျိုလေးတွကေို မုဒိမ်းကငွြ့လေ့ရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် သူကြိုကတ်ဲ့ ရုပခြွောချော ဘောဒြီတောင့်တောင့်နဲ့ မိန်းမပျိုလေးတွဆေိုရင် လူပုံအလယမြှာပဲ အတင်းမုဒိမ်းကငွြ့သည့်အပြင် သူ့ရဲ့ ဓားပြစခန်းကိုပါ ဖမ်းခေါသ်ှားပြီး ခွုပထြားကာ သူလိုးချင်တ်ဲ့အခွိနတ်ိုင်း မညှာမတာဘဲ အတင်းတကလြိုးလေ့ရှိသူဖြစ်သည်။

ဗိုလမြိုးသီးဆိုသူ ဓားပြဗိုလသ်ည် သူ့ရဲ့မှင်းညှိုကြီးကိုစီးကာ ချောကလြုံးပြူးသနတေကြို ကိုငလြကြြ လူတွကြေားထဲသို့ ဝငလြာကာ မိန်းမပျိုလေးတွရေဲ့ ဖငတ်ှေ ရငတ်ှကေို ငမ်းငမ်းတကြ လိုကလြံကြည့်လသည်ေ။ အနောကတ်ှငတ်ော့ သူ့ရဲ့ တပည့်ဓားပြတွကတေော့ ပြဲလာကြည့်တဲ့ လူတွဆေီကနေ ရှှတွေေ ငှတွကေေို သနတေန်ဲ့ခွိနပြှီး ဓားပြတိုကန်သည်ေ။ ဓားပြဗိုလမြိုးသီးကတော့ ဓားပြတိုကဖြို့ ဂရုမစိုကဘြဲ ပြဲလာကြည့်တဲ့ ရှာသူအချောအလှလေးတွရေဲ့ ဖငတ်ှနေို့တွကေို ကြည့်ကာ ဘယကြောငမြကို မုဒိမကြငွြ့ရငကြောင်းမလဲဟု စဥြးစားနသည်ေ။

ထိုစဉြ ဗိုလမြိုးသီးက ဇာတခြုံပေါတ်ှင် ကြောကရြှံ့စွာနဲ့ သူ့ကိုကြည့်နရှောသော အငှိမ်းမင်းသမီးလေး ခိုငခြိုငကြို တွေ့သှားလရော ခကြခြငွြးပင် အငှိမ့်ဇာတခြုံပေါသ်ို့ ခုနတ်ကကြာ ခိုငခြိုငကြို အတင်းဖကန်မ်းလသည်ေ။

“လှှတ် လှှတ် ရှငဘြာလုပတ်ာလဲ…။ လူယုတမြာကြီး…။ ရှင် ကြှနမြကို အခုလှှတ်…”

အငှိမ့်မင်းသမီးလေး ခိုငခြိုငခြငမြွာ သူမကို ပြဲကြည့်ပရိတသ်တရြှေ့ ဇာတစြငပြေါတ်ှင် အတင်းဖကန်မ်းတာခံရ၍ အလှနရြှကသ်ှားကာ အကူအညီ ရလိုရငှား အောဟြဈကာ ရုန်းရှာလသည်ေ။

“အား ကယကြှပါဦးရှင်။ ကြှနမြကို အနိုငကြငွြ့နလေို့။ ကယကြှပါဦး..”

“ဟား ဟား အောစြမ်း ကြိုကသ်လောကအြောြ။ ဒီမှာ ဘယသ်ူမှ မင်းကို ကူညီရဲမှာ မဟုတဘြူး”

ဟုဆိုကာ ဗိုလမြိုးသီးက ခိုငခြိုင့်ကို မလှှတပြေးတဲ့အပြင် လူအများကြားမှာပင် ခိုငခြိုငရြဲ့နို့ကြီးတွကေို သူ့ရဲ့လကကြှီးတွနေဲ့ မင်းသမီးအင်ျကြီပေါကြပင် အားရပါးရ ဖစွည်ှဈလိုကလြရော မင်းသမီးခိုငခြိုငခြငမြွာ နာကငွလြှန်းလို့ အောရြှာလသည်ေ။

“အား… အမေ့..”

မိုးသီးက ခိုငခြိုင့်ကို အနောကကြသိုင်းဖကကြာ နို့တွကေို ဂွိုင်းအောကကြနေ လကကြိုလွှိုသှင်းပြီး စိတတ်ိုင်းကြ ညှဈခွလသေည်ေ။ ဒါ့အပြင် အောကတ်ှငလြည်း သူ့ရဲ့ထောငမြတန်တေဲ့ လီးကြီးက ခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငလြုံးအိအိကြီးကိုထောကကြာ အရသာခံနလသေည်ေ။ အငှိမ့်ပြဲလာကြည့်တဲ့ ပရိတသ်တတ်ှခငေမြွာ မင်းသမီးခိုငခြိုငရြဲ့ အကအလှတွကေို မကြည့်ရဘဲ ဓားပြဗိုလမြိုးသီးက အငှိမ့်မင်းသမီးလေးခိုငခြိုငကြို မုဒိမ်းကငွြ့တဲ့ပြဲကိုသာ ကြည့်ရှုကြရလသည်ေ။

မိုးသီးက ခိုငခြိုင့်ကို အနောကကြအတင်းဖကပြှီး နို့တွကေို စိတကြှိုကြ ပယပြယန်ယန်ယ် ညှဈရုံမက ခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငသ်ားကြီးတွကေို သူ့ရဲ့လကကြှမ်းကြီးတွနေဲ့ အားရပါးရ ဖစွည်ှဈကာ အရသာခံနလသေည်ေ။ ထို့နောကြ မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့အင်ျကြီလေးကို ဆှဲဖြဲလိုကလြရော မင်းသမီးခိုငခြိုငရြဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးမှာ ဘောလြီလေးထဲမှ ခုနထြှကမြတကလြှပစွာ ပေါထြှကလြာလရော စငအြောကမြှ ပြဲကြည့်ပရိတသ်တမြွားပင် ဟငခြနဲ ဟာခနဲနဲ့ အံ့ကြသှားကြကုနသ်ည်။

ယောကြွားအထိအတွေ့ လုံးဝပငမြရှိသေးတဲ့ အပျိုလေးခိုငခြိုငခြငမြွာ သူမအငှိမ့်ကတဲ့ ဇာတစြငပြေါမြှာပဲ အောကတ်ှငလြည်း ကြည့်ရှု့သူ ပရိတသ်တအြများကြီးရှေ့တွင် ဓားပြဗိုလ် ဗိုလမြိုးသီးက သူမကို အတင်းဖကကြာ နို့တွညှဈေ ဖငတ်ှကေိုငပြှီး မဖြယမြရာ ပြုကငွြ့နလရေော ရှကလြည်းရှကြ ကြောကလြည်းကြောကန်ဲ့ တဈကိုယလြုံး တုနရြီနရှောသည်။ ခိုငခြိုငခြငမြွာ အကူအညီရလိုရငှား အောဟြဈတောင်းရှာသောလြည်း မိုးသီးတပည့်များက သနတေတ်ှနေဲ့ခွိနထြားလို့ ဘယသ်ူမှ မကူညီရဲတဲ့အပြင် တဈခွို့သော ရှာသားများမှာ မင်းသမီးခိုငခြိုငရြဲ့ ဝင်းဝါနုဖတပြှီး လုံးဝန်းတင်းကားနတေဲ့ နို့ကြီးတွကေိုတွေ့ကာ လီးတွပင်ေ တောငလြာကြလသည်ေ။ ထို့နောကြ မိုးသီးက ခိုငခြိုငကြို ဇာတခြုံပေါသ်ို့ ဆှဲလှဲခလွိုကလြရော ခိုငခြိုငခြငမြွာ ကြောကလြန့်စွာနဲ့ ရုန်းရှာလသည်ေ။

“အား ရှင် ရှင် မယုတမြာနဲ့နောြ…။ လှှတ် ကြှနမြကို အခုလှှတ် အီးဟီးဟီး..”

မိုးသီးကလည်း ခိုငခြိုငအြပေါသ်ို့ အတင်းတကခြှကာ ခိုငခြိုငရြဲ့နို့ကြီးတွကေို အတင်းဖစွည်ှဈရင်းနဲ့ ပါးစပကြလည်း ခိုငခြိုငရြဲ့မကြန်ှာအနှံ့ကို အတင်းနမ်းရှိုကလြသည်ေ။ မိုးသီးရဲ့တပည့်များမှာ သူတို့ဆရာက အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေး ခိုငခြိုငကြို မုဒိမ်းကငွြ့တဲ့ပြဲကို လီးတွတေောငပြှီး သရတမှေားမှားနဲ့ အားပေးကြလသည်ေ။ အငှိမ့်ပြဲလာကြည့်တဲ့သူများမှာလည်း လူပုံအလညမြှာ မုဒိမ်းကငွြ့ခံနရရှောသော အငှိမ့်မင်းသမီးလေး ခိုငခြိုငကြို သနားပမယ်ေ့ ဘယလြို့မှ မကူညီနိုငကြှဘဲ စိတမြကောင်းစွာနဲ့ပဲ မုဒိမ်းကငွြ့ပြဲကို ကြည့်နရလေသည်ေ။

မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့ ဘောလြီလေးကိုပါ ဆှဲခွှတလြိုကရြာ ဖိုဆိုလို့ ယငဖြိုတောငမြသမ်းဖူးသေးသော ခိုငခြိုင် ရဲ့ အပျိုစငန်ို့ကြီးတွကေ ထိန်းထားတဲ့ ဘောလြီလေးမရှိတော့လို့ ပိုပြီးစူထွကတ်င်းကားလာရာ မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့နို့ကြီးတွကေို လကဖြှင့် စိတကြှိုကဖြစွည်ှဈရင်းနဲ့ ပါးစပဖြှင့်ပါ နို့ကြီးတွကေို ငုံပြီးစို့လတေော့သည်။

“အား အား ဘာလုပတ်ာလဲ တောပြါတော့ရှင်…။ လှှတ် ကြှနမြကို အခုလှှတ် အား..”

သနားစရာ ခိုငခြိုငခြငမြွာ သူမရဲ့နို့ကြီးတွကေို မိုးသီးက စိတကြှိုကဖြစွည်ှဈကာ စို့နလေို့ အလှနန်ာကငွကြာ ရုန်းရှာသောလြည်း မိုးသီးရဲ့အားကို မလှနဆြနန်ိုင်၍ မိုးသီး နို့ညှဈသမွှ နို့စို့သမွှတွကေို ခေါင်းကိုသာ ဘယည်ာရမ်း၍ အောဟြဈနရရှောသည်။ မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့နို့ကြီးတွကေို စို့နညှဈေနရင်ေးနဲ့ အောကကြိုဆင်းလာကာ မင်းသမီးခိုငခြိုငရြဲ့ ထမိနလြေးကို အတင်းခွှတလြရော အပျိုစငလြေးဖြစ်တဲ့ ခိုငခြိုငခြငမြွာ အလှနကြှောကလြန့်ကာ ရှိသမွှအားလေးတွနေဲ့ ရုန်းကနပြှီး သူမရဲ့ထမိနလြေးကို မကြှတသ်ှားစရန်ေ ပြနဆြှဲထားလသည်ေ။ မိုးသီးလည်း ဒေါသထွကကြာ ခိုငခြိုငကြိုတွန်းလှဲပြီး ပါးကို ဘယပြှနည်ာပြန် နှစ်ခကြဆြင့်ရိုကလြိုကရြာ သနားစရာ ခိုငခြိုငခြငမြွာ အလှနန်ာကငွကြာ မရုန်းရဲရှာတော့ပေ။ ထိုအခါမှ မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့ထမိနကြို ဆှဲခွှတလြိုကလြရော အငှိမ့်မင်းသမီးလေးခိုငခြိုငရြဲ့ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီးကို မနိုငမြနင်းဖုံးထားရရှာတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီ ခရမ်းရောငလြေး ပေါလြာလသည်ေ။

မိုးသီးလည်း အခွိနမြဆှဲတော့ပဲ ခိုငခြိုငရြဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဆှဲခွှတလြိုကလြရော စောကမြှှေးလေးအနည်းငယန်ဲ့ မို့မောကဖြောင်းကားပြီး လိုးချင်စြရာကောင်းလှတဲ့ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေး ခိုငခြိုငရြဲ့ စောကဖြုတလြှလှလေး ပေါလြာလသည်ေ။

အပျိုစငလြေးဖြစ်တဲ့ ခိုငခြိုငခြငမြွာ သူမရဲ့ ဖုံးကြယထြားအပသ်ော အလှတရားလေးဖြစ်တဲ့ စောကဖြုတလြေးကို မိုးသီးက သရတမှေားမှားနဲ့ စားမတတဝြါးမတတ် ကြည့်နသဖြေင့ြ အလှနရြှကသ်ှားကာ သူ့မရဲ့လကန်ှဈဖကဖြှင့် စောကဖြုတလြေးကို ကာထားရှာလသည်ေ။ မိုးသီးကလည်း ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးကို ကာထားတဲ့ လကန်ှဈဖကကြို ဆှဲခွာကာ သူ့ရဲ့မကြန်ှာကို ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတကြှီးဆီ အတင်းကပပြှီး ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတကြှီးကို အားရပါးရ ယကလြတေော့သည်။

“အား အီး ဘာတွလေုပန်တောလဲ… အား… တောပြါတော့ရှင်… အား… ကြှနမ် မနတတေတ်ော့ဘူး… အီးဟီး…”

“ပလပ် ပလပ် ပလပ်”

“အား တောပြါတော့ရှင် အား…”

ခိုငခြိုငခြငမြွာ သူမအငှိမ့်ကတဲ့ ဇာတစြငပြေါတ်ှငပြဲ ပရိတသ်တတ်ှရှေေ့မှာပင် ထမိနဆြှဲခွှတခြံရပြီး စောကဖြုတကြို အတင်းယကတ်ာ ခံနရသေဖြင့ြ အလှနရြှကရြှံ့သှားကာ သူမရဲ့ပေါငကြှားထဲကို အတင်းဝငကြာ သူမရဲ့စောကဖြုတကြှီးကို စိတရြှိလကရြှိ ယကန်တေဲ့ မိုးသီးကို ရှိသမွှအားလေးတွနေဲ့ ကြိုးစားကာ ထုရိုကပြှီး တွန်းထုတရြှာလသည်ေ။ ဒါပမယ်ေ့ သူမရဲ့လကန်ုနုလေးနဲ့ ထုရိုကတ်ာက မိုးသီးလို လူသနကြှီးကို လုံးဝမနာကငွစြေ၍ မိုးသီးက လုံးဝမဖယပြေးဘဲ ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတကြှီးကို ပို၍ပငအြားထည့်ကာ ယကလြသည်ေ။

ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးမှာ တဈခါမှပင် အလိုးမခံရဖူးသေးတဲ့ အပျိုစငစြောကဖြုတလြေးဖြစ်ရာ စောကခြေါင်းပေါကပြငမြပေါဘြဲ အရာလေးပဲပေါကြာ နှုတခြမ်းပါးနှစ်ဖကကြစိနသဖြေင့ြ မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းပါးနှစ်ဖကကြို လကဖြှင့်အသာဖြဲပြီး ပေါထြှကလြာတဲ့ ပန်းရောငစြောကဖြုတအြတွင်းသားနုနုလေးတွကေို သူ့ရဲ့လွှာကြမ်းကြမ်းကြီးဖြင့် အပြားလိုကြ ပင့်ယကလြိုကလြရော အပျိုစငလြေးဖြစ်တဲ့ ခိုငခြိုငခြငမြွာ ကော့တကသ်ှားကာ ညည်းသံတွပင်ေ ထွကလြာလသည်ေ။

မိုးသီးလည်း ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးကို လွှာဖြင့်ယကန်ရင်ေးနဲ့ လကကြလည်း စောကစြိလေးကို ခွပေေးပြီး ကလိနလရေော အငှိမ့်သမလေးခိုငခြိုငခြငမြွာ လူကအလိုမတူဘဲ ငှင်းဆနရြုန်းကနန်ပမေယ်ေ့ စောကဖြုတကြတော့ မိုးသီးရဲ့လွှာစွမ်းကြောင့် ဘယလြိုမှ တောင့်မခံနိုငတ်ော့ဘဲ စောကရြညတ်ှေ စိမ့်ထွကလြာလသည်ေ။

ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးထဲမှ စောကရြညတ်ှေ ထွကလြာသဖြင့ြ မိုးသီးမှာ စောကဖြုတယ်ကလြို့ ပိုကောင်းလာသည်။ မိုးသီးက သူ့ရဲ့လွှာကို ခိုငခြိုငရြဲ့ ပါကငစြောကခြေါင်းလေးထဲ ထိုးထည့်ကာ စောကစြိလေးကို နှုတခြမ်းဖြင့်ငုံပြီး သှားဖြင့်ဖြဖြလေး ခဲပေးလိုကရြာ တဈခါမှ စောကဖြုတအြယကမြခံဖူးသေးတဲ့ အပျိုစငလြေးခိုငခြိုငခြငမြွာ ဘယလြိုမှမထိန်းနိုငဘြဲ စောကခြေါင်းထဲမှ စောကရြညတ်ှေ ဒလဟော စီးကလွာသဖြင့ြ မိုးသီးရဲ့ပါးစပထြဲသို့ပင် ခိုငခြိုငရြဲ့စောကရြညတ်ှေ ဝငလြာလသည်ေ။

ခိုငခြိုငရြဲ့စောကခြေါင်းလေးထဲ စောကရြညတ်ှေ ရှှဲနဈနပြေီ ဖြစ်သဖြင့ြ မိုးသီးလည်း တဈဆင့်တကကြာ ခိုငခြိုငရြဲ့စောကခြေါင်းလေးထဲ သူ့ရဲ့လကခြလယကြို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုးထည့်ကြည့်လိုကရြာ

“အာ့ နာတယ် ဘာလုပတ်ာလဲ… အား မလုပပြါနဲ့ရှင်…”

စောကခြေါင်းလေးထဲ တဈခါမှ လကပြငထြိုးထည့်ကာ အာသာမဖြဖေူးရှာသေးသော အပျိုစငလြေးခိုငခြိုငခြငမြွာ နာလို့အောရြှာသည်။ ခိုငခြိုငရြဲ့စောကခြေါင်းပေါကလြေးမှာ အလှနပြငကြွဥြးနသဖြေင့် လကခြလယကြိုပင် ဖြေးဖြေးချင်ြး ထိုးထည့်ရလသည်ေ။ မိုးသီးက

“တောကြ ဒီကောငမြရဲ့ စောကဖြုတလြေးက တကယ့်ကို ပါကငစြောကဖြုတ် သန့်သန့်လေးပဲကြာ။ လကခြလယတ်ဈချောင်းတောင် ဝငအြောင် မနည်းထည့်ရတာ။ ငါ့ရဲ့ ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့ လီးကြီးသာ ထိုးထည့်ပြီး ပါကငဖြှင့်လို့ကတော့ ကောငမ် ငယသ်ံပါအောင် အောမြလားမသိဘူး”

ဟုဆိုကာ ခိုငခြိုငရြဲ့စောကခြေါင်းထဲ လကခြလယထြည့်ပြီး ကလိုင်းကာ ပါးစပကြလည်း စောကစြိလေးကိုငုံပြီး လွှာဖြင့်ကလိပေးလရော အတွေ့အကြုံ လုံးဝမရှိသေးတဲ့ အပျိုရိုင်းလေးခိုငခြိုငခြငမြွာ ဘယလြိုမှ မထိန်းနိုငတ်ော့ဘဲ စောကရြညတ်ှသောမက သေးတွနေဲ့ပါ မိုးသီးရဲ့မကြန်ှာကို ပန်း၍ တဈခွီ ပြီးသှားလတေော့သည်။ အငှိမ့်ပြဲလာကြည့်တဲ့သူများမှာလည်း မင်းသမီးရဲ့ အကအလှတွကေို မကြည့်ရပဲ မင်းသမီးလေးခိုငခြိုင် စောကရြညတ်ှေ သေးတွေ ပန်းထွကကြာ တဈခွီပြီးတာကို ကြည့်ရှု့ခံစားနရသေဖြင့ြ တဈခွို့ယောကြာြးလေး ပရိတသ်တတ်ှမှော ခိုငခြိုငပြှီးတာကိုကြည့်ပြီး လီးတွပေါတောငကြာ ဂွင်းတွထေုကြလသည်ေ။

ထိုအခွိနတ်ှင် မိုးသီးရဲ့တပည့်တွကေ အငှိမ့်ပြဲလာကြည့်တဲ့ ရှာထဲက ရုပခြွောပြီးဖငကြှီးတဲ့ ရှာသူလေးတွကေို သူတို့ဆရာမိုးသီး မုဒိမ်းကငွြ့ကာ လိုးဖို့အတွကြ လိုကလြံရှေးကာ ဖမ်းဆီးနလသေည်ေ။ အဖမ်းခံရတဲ့ ရှာသူချောချောလေးတွခငေမြွာ အလှနအြမင်း ကြောကလြန့်ကာ ငိုယိုကြရှာလသည်ေ။ အကြောင်းမှာ ဓားပြဗိုလမြိုးသီးက ရှာထဲက အချောအလှ မိန်းမပျိုလေးတွကေို သူ့စခန်းကို ဖမ်းခေါသ်ှားပြီးလွှင် သူ့ရဲ့ရှဈလကမြလီးကြီးနဲ့ နေ့ရောညပါ မညှာမတာပဲ စောကဖြုတကြော ဖငကြော အသလေိုးခွဲလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။

သူစိတတ်ိုင်းကြ မုဒိမ်းကငွြ့လို့ဝမှ သူ့တပည့်တွကေို ဆကပြှီး အုပစြုဖြဲ့ကာ မုဒိမ်းကငွြ့ခိုင်းပြီး သူက အဲ့ဒီမုဒိမ်းကငွြ့ပြဲကို အရသာခံကာ ကြည့်လေ့ရှိသူဖြစ်သည်။ တဈခုတော့ ကောင်းသညမြှာ မိုးသီးက သူကော သူ့တပည့်တွကေော စိတကြှိုကမြုဒိမ်းကငွြ့လို့ဝရင် ကောငမြလေးတွကေို မသတဘြဲ ရှာသို့ ပြနလြှတပြေးလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ဒါပမယ်ေ့ သူကော သူ့တပည့်တွကေော စိတတ်ိုငကြွ ဖငကြော စောကဖြုတကြိုရော ကြဲပြဲအောငလြိုးပြီးမှ ပြနလြှှတပြေးလေ့ရှိရာ ရှာသူလေး တွခငေမြွာ အလှနထြိတလြန့်၍ ငိုကြရှာလသည်ေ။

အခုလည်း မိုးသီးက အငှိမ့်မင်းသမီးလေးခိုငခြိုငကြို ပရိတသ်တတ်ှရေဲ့အရှေ့ ဇာတခြုံပေါတ်ှငပြင် စောကဖြုတသ်ာမက ဖငပြါကြဲအောင် လိုးခွဲပြီးမု ဒိမ်းကငွြ့ရုံသာမက သူ့စခန်းသို့ပါ ခိုငခြိုငကြို ဖမ်းခေါသ်ှားပြီး နေ့ရောညပါ စိတကြှိုကလြိုးရန် ကြံစညန်ခွင်ေးဖြစ်သည်။ အပျိုစငလြေးဖြစ်တဲ့ ခိုငခြိုငခြငမြွာ သူမရဲ့ စောကဖြုတလြေးကို မိုးသီးက အတင်းယကကြာ ကလိုင်းလို့ တဈခွီပြီးသှားသဖြင့ြ အလှနမြောဟိုကပြှီး တဈကိုယလြုံး တုနရြီနရှောလသည်ေ။

မိုးသီးက ခိုငခြိုငကြို အတင်းဆှဲထကာ သူ့ရဲ့ထောငမြတန်တေဲ့ ရှဈလကမြလီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပထြဲ အတင်းထိုးထည့်ကာ လီးစုပခြိုင်းလသည်ေ။ သနားစရာ ခိုငခြိုငခြငမြွာ တဈခါမှ လီးမစုပပြေးဖူး၍ မိုးသီးရဲ့လီးကြီးကို သူမရဲ့ပါးစပထြဲ ထိုးထည့်ခံရ၍ အလှနရြှံရှာကာ လီးကို ပြနထြှေးထုတလြိုကလြသည်ေ။ မိုးသီးလည်း ဒီကောငမ် ငါ့လီးကို မစုပပြေးရကောင်းလား ဆိုပြီးတော့ ခိုငခြိုငကြို ဆံပငဖြုတကြဆှဲပြီး ပါးကို ဘယပြှနည်ာပြန် လေးငါးခကြလြောကြ ခပဆြကဆြကကြလေး ပိတရြိုကလြိုကလြသည်ေ။ သနားစရာ ခိုငခြိုငခြငမြွာ ပါးထပရြိုကခြံရမှာစိုး၍ ထပမြငှင်းရဲတော့ဘဲ မိုးသီးရဲ့ ရှဈလကမြလီးကြီးကို ရှံရှာပမယ်ေ့လည်း ကြောကလြန့်စွာဖြင့် မစုပတ်တစြုပတ်တ် စုပပြေးရရှာလသည်ေ။

“အား ကောင်းလိုကတ်ာ ခိုငခြိုငရြာ။ အား စုပစြမ်း ငါ့လီးကို သချောစုပစြမ်း။ ငါလိုးမခိုငခြိုငလြေး ငါ့လီးဒဈကို နင့်လွှာလေးနဲ့ ထိုးကစားပေး။ အေ ကောင်းတယ် အား…”

မိုးသီးမှာ အငှိမ့်မင်းသမီးလေးခိုငခြိုင် ပရိတသ်တတ်ှရှေေ့မှာ လီးစုပပြေးနတောကို အရသာခံနလသေည်ေ။ ခိုငခြိုငမြှာ အပျိုစငလြေးဖြစ်လို့ လီးစုပသ်ိပမြကြှမ်းကငွပြမယ်ေ့ မိုးသီးရဲ့လီးကြီးမှာ ခိုငခြိုငရြဲ့ ပါးစပထြဲတွင် နှေးထွေးနပြေီး နူးညံ့လှန်းတဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့နှုတခြမ်း အထိအတွေ့တွကြေောင့် ပိုပြီး ထောငမြတတ်င်းကားလာလရော မိုးသီးလည်း စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ ခိုငခြိုငရြဲ့ ဆံပငဖြုတကြိုဆှဲကာ သူ့ရဲ့ ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့လီးကြီးနဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပကြို စောကဖြုတသ်ဖြယ် သဘောထားကာ အားရပါးရ ဆောင့်လိုးလတေော့သည်။

“ပြှတ် ပြှတ် အူးအူး အား အား”

မိုးသီးရဲ့ ရှဈလကမြလီးကြီးက ခိုငခြိုငရြဲ့ ပါးစပပြေါကတ်ဈခုလုံးကို ဆို့ထားလရော သနားစရာခိုငခြိုငခြငမြွာ ပါးစပအြလိုးခံရလို့ အောရြှာသောလြည်း အသံမထွကလြာဘဲ အူးအူးအားအား ဟူ၍သာ ထွကလြာလသည်ေ။

“ပြှတ် ပြှတ်”

“အား လိုးလို့ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပလြေးကြာ။ ကဲ့ကြာ ကဲ့ကြာ..”

“ပြှတပြှှတ် အူးအူး ပြှတပြှှတ်”

မိုးသီးရဲ့လီးကြီးမှာ ရှဈလကမြတောငရြှညလြရော ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပထြဲကို တဈခါဆောင့်လိုးထည့်လိုကတ်ိုင်း သူ့ရဲ့လီးကြီးက ခိုငခြိုငရြဲ့အာခေါငကြိုပါကြောကြာ လညခြွောင်းအထိပင် ရောကသ်ှားသဖြင့် သနားစရာခိုငခြိုငခြငမြွာ မကြရြညမြွားပင် ပေါကပြေါကကြရွှာလသည်ေ။ ဒါပမယ်ေ့လည်း မိုးသီးက လုံးဝမသနားဘဲ ခိုငခြိုငရြဲ့ဆံပငဖြုတကြို အသဆှေဲကာ သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပထြဲ မညှာမတာဘဲ ထိုးထည့်၍ လူအများရှေ့တွငပြင် ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပကြို ရကရြကစြကစြကြ လိုးလသည်ေ။ အငှိမ့်ပြဲကိုလာကြည့်တဲ့ ပရိတသ်တတ်ှခငေမြွာလည်း မင်းသမီးခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပကြို မိုးသီးက မညှာမတာ လိုးနတောကိုသာ စိတမြကောင်းစွာနဲ့ ကြည့်ရှု့နရရှောလသည်ေ။

မိုးသီးလည်း ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပလြေးကို စိတတ်ိုင်းကြ လိုးနရင်ေးနဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့ပါစပပြေါကလြေးက အလှနန်ူးညံ့ပြီး နှေးထွေးနလရေော လိုးရသညမြှာ အရသာရှိလှ၍ ပြီးချင်လြာသည်။ ထို့ကြောင့် မိုးသီးက သူ့ရဲ့ ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့ လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပပြေါကလြေးထဲသို့ တဈဆုံးထိုးထည့်ကာ ဆံပငဖြုတကြိုဆှဲပြီး ရကရြကစြကစြကပြဲ အားကုနဆြောင့်လိုးရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့လရည် ပူပူနှေးနှေးတွကေို ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပထြဲသို့ ပန်းထည့်ပြီး တဈခွီပြီးသှားလသည်ေ။

ခိုငခြိုငခြငမြွာ သူမရဲ့ပါးစပထြဲကို မိုးသီးရဲ့ လရညပြူပူပစွပြစွတ်ှေ အများကြီးဝငလြာသဖြင့် အလှနရြှံရှာသှားကာ ထွေးထုတရြန် ကြိုးစားရှာသောလြည်း မိုးသီက သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပပြေါကလြေးထဲမှ လုံးဝပြနမြထုတပြေးဘဲ အတင်းပိတဆြို့ပြီး စိမထြားလရော သနားစရာခိုငခြိုငခြငမြွာ ဘယလြိုမှမတတန်ိုငတ်ော့ဘဲ မိုးသီးရဲ့ လရညပြူတွအကေုနလြုံးကို ရှံရှာပမယ်ေ့လည်း အသကအြောင့်၍ မွိုခလွိုကရြရှာလသည်ေ။

မိုးသီး သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပပြေါကထြဲမှ ပြှတကြနဲမှညအြောင် ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့မှ ခိုငခြိုငခြငမြွာ ပါးစပထြဲမှ လီးထွကသ်ှားသညန်ှင့် အောဂြလီဆနကြာ အနရြှာလသည်ေ။ မိုးသီးရဲ့လီးကြီးမှာ ခုနကပင် ခိုငခြိုငရြဲ့ပါးစပထြဲတွင် တဈခွီပြီးထားသောလြည်း လုံးဝပငကြမွသှားဘဲ မာတင်းကာ ထောငမြတန်ဆေဲပငဖြစ်သည်။ မိုးသီးလည်း ခိုငခြိုငကြို အတင်းဆှဲလှဲခကြာ ထမိနကြို ဆှဲလှနလြိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါ မင်းသမီးခိုငခြိုငခြငမြွာ သူမရဲ့စောကဖြုတလြကေို လကဖြှင့်ကာ၍ သူမကိုမလိုးရန် သနားစဖြယ် ငိုယိုပြီး တောင်းပနရြှာလသည်ေ။

“မလုပပြါနဲ့ ကြှနမြတောင်းပနပြါတယရြှင်။ ဒါလေးတော့ ခမွြးသာပေးပါ။ ကြှနမြက မိကောင်းဖခင် သားသမီးပါရှင် အဟင့် အဟင့ြ။ ကြှနမြက အပျိုလေးပါ။ ကြှနမြဘဝကို မဖကြဆြီးပါနဲ့ အဈကိုရယ် အီး ဟီး ဟီး”

မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတကြို ကာထားတဲ့ လကန်ှဈဖကကြို ဆှဲဖယကြာ

“ငါကလည်း အဲ့လို မိကောင်းဖခငသ်ားသမီး အပျိုစဈစဈလေးကိုမှ ငါ့ရဲ့လီးကြီးနဲ့ ဖငကြော စောကဖြုတကြော ပါကငဖြောကပြေးချင်တ်ာ… ဟား ဟား ဟား…”

ဟုဆိုကာ သူ့ရဲ့ ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့ အပျိုစငစြောကဖြုတလြေးထဲ ထိုးထည့်ကာ ပါကငဖြှင့်ရန် ပြငလြသည်ေ။ သနားစရာခိုငခြိုငခြငမြွာ သူမရဲ့စောကဖြုတထြဲ မိုးသီးရဲ့လီးကြီး ထိုးထည့်တာမခံရစရန်ေ ရှိသမွှအားလေးနဲ့ ကြောကလြန့်တကြား အောဟြဈကာ ရုန်းရှာလသည်ေ။

“ရှင် ရှင် မယုတမြာနဲ့နောြ။ လှှတ် ကြှနမြကို အခုလှှတ် လူယုတမြာကြီး လှှတ် လှှတ် မလုပန်ဲ့…”

ဒါပမယ်ေ့ ခိုငခြိုငခြငမြွာ မိုးသီးရဲ့အားကို ဘယလြိုမှမယှဥန်ိုင်၍ မိုးသီးလကမြှလှတအြောင် လုံးဝမရုန်းနိုငရြှာဘဲ အောဟြဈပြီးသာ အကူအညီရလိုရငှား တောင်းနရရှောသည်။ ဒါပမယ်ေ့လည်း ဇာတစြငအြောကမြှ အငှိမ့်ပြဲလာကြည့်ကြတဲ့ ပရိတသ်တမြွားမှာ လူအများရှေ့ ဇာတခြုံပေါတ်ှင် မုဒိမ်းကငွြ့ခံနရရှောသော အငှိမ့်မင်းသမီးလေးခိုငခြိုငကြို သနားသောလြည်း ဓားပြဗိုလ် ဗိုလမြိုးသီးကို ကြောကြ၍ မညသ်ူကမှ ဝငပြှီး မကူညီရဲကြပေ။ မိုးသီးလည်း သူ့ရဲ့ ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတ် ကြီး အမှှောင်းလိုကအြတိုင်း ဒေါငလြိုကပြှတဆြှဲကာ စောကရြညခြွူလသည်ေ။

မိုးသီးရဲ့လီးကြီးနဲ့ စောကဖြုတအြကကြှဲကြောင်းတဈလွှောကြ ပြတဆြှဲတာခံရ၍ ခိုငခြိုငခြငမြွာ လူက အလိုမတူဘဲ ရုန်းနပမေယ်ေ့ စောကဖြုတကြတော့ လီးရဲ့အထိအတွေ့ကို ဘယလြိုမှ မလှနဆြနန်ိုငဘြဲ စောကရြညတ်ှေ စိမ့်ထွကလြာလသည်ေ။ ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးက စောကရြညတ်ှနေဲ့ ရှှဲနဈလာကာ အလိုးခံဖို့ အဆင့်သင့်အနအထေား ဖြစ်လာလသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ မိုးသီးလည်း အခွိနမြဆှဲတော့ဘဲ ခိုငခြိုငအြလိုမတူဘဲ ရုန်းနတေဲ့ကြားမှပင် သူ့ရဲ့ ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့ လီးကြီးကို အငှိမ့်မင်းသမီးလေး ခိုငခြိုငရြဲ့ အပျိုစငစြောကဖြုတလြေးထဲသို့ မရမက အတင်းဆောင့်ထည့်လိုကလြတေော့သည်။

“ပြှတ်”

“အာ့ အမေ့ အား နာတယ် အီး”

မိုးသီးရဲ့လီးကြီးမှာ အပျိုစငလြေးခိုငခြိုငရြဲ့ အလှနကြှပသ်ိပလြှတဲ့ ပါကငစြောကဖြုတလြေးထဲ လီးဒဈထိပသ်ာ ဝငသ်ေးသောလြည်း လီးရဲ့အထိအတွေ့ကို တဈခါမှမခံစားဖူးသေးသော အပျိုရိုင်းမလေးခိုငခြိုင်
ခငမြွာ နာကငွလြှန်းလို့ မကြရြညတ်ှပငေကြကြာ အသံကုန် အောင်ိုနရရှောလသည်ေ။

“ပြှတ် ပြှတ် အား ဗစွဗြစွြ အား နာတယ် ပြနထြုတပြေးပါ ဗှဈဗှဈ အား သပေါပြီ အီးဟီးဟီး”

မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတထြဲ သူ့ရဲ့လီးဒဈကိုသာထည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ညောင့်လိုးနတောတောင် ခိုငခြိုငခြငမြွာနာ ကငွလြှန်းလို့ အောန်ရရှောလသည်ေ။ မိုးသီးက သူ့ရဲ့လကကြှမ်းကြီးတွနေဲ့ မင်းသမီးခိုငခြိုငရြဲ့ စူထွကတ်င်းကားနသေော နို့ကြီးတွကေို ဂွုံနယသ်လို အတင်းဖစွည်ှဈကာ နယန်ရင်ေးနဲ့ အောကတ်ှငလြည်း ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးထဲ ဝငစြပြုနသေော သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြးညှောင့်ပြီး ဆကသ်ှင်းနလသေည်ေ။

“ပြှတပြှှတ်”

“အား နာတယ် ပြနထြုတပြေးပါတော့ နာလှန်းလို့ပါ အား ကြှတကြွှတ်”

“ဗှဈဗှဈ ဘှတဘြှတ်”

မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးကို ဆောင့်လိုးနရင်ေးနဲ့ သူ့ရဲ့လီးဒဈထိပကြို တဈစုံတဈရာက ခုခံတားဆီးထားသညကြို ခံစားနမေိ၍ ပြုံးမိသည်။

“အား ပြတာပဲ။ ငါတော့ ဒီနေ့ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေး ခိုငခြိုငရြဲ့ အပျိုစငစြောကဖြုတလြေးကို ပရိတသ်တတ်ှရေဲ့ရှေ့မှာ ပါကငဖြှင့်ရတော့မယကြှ”

ဟုဆိုလရော သနားစရာခိုငခြိုငခြငမြွာ အလှနထြိတလြန့်သှားကာ အားကုနရြုန်းရှာလသည်ေ။ ဒါပမယ်ေ့ မိန်းမတွကေို အတင်းခွုပကြာ မုဒိမ်းကငွြ့တဲ့နရောမှာ အထူးကြှမ်းကငွလြှတဲ့ မိုးသီးရဲ့လကမြှလှတအြောင် ခိုငခြိုငခြငမြွာ မရုန်းနိုငရြှာပေ။ နောကဆြုံးမှာတော့ မိုးသီးက အလိုမတူဘဲ ရုန်းကနန်ရှောတဲ့ ခိုငခြိုငကြို အတင်းခွုပပြှီးတော့ ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးထဲ အနည်းငယဝြငန်ပြေီးဖြစ်သော သူ့ရဲ့ ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့လီးကြီးကို စောကဖြုတတ်ဈဆုံးထိ ရကရြကစြကစြကပြင် အားကုနဆြောင့်ထည့်လိုကလြသည်ေ။

“ဗွဈ ဖောကျ ဒုတ်”

“အာ့ အမေ့ အားးးး သပေါပြီ။ အား ခွေးကြီး အား နာတယ် အားး တောပြါတော့ရှင်”

“ပြှတပြှှတ်”

မိုးသီးရဲ့ ရှဈလကမြလီးကြီးက တဈခါမှ အလိုးမခံရဖူးသေးသော အပျိုစဈစဈဖြစ်တဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့ စောကဖြုတဝြနားရှိ အပျိုအမှှေးပါးလေးကို ဖောကကြနဲမှညအြောင် ရကရြကစြကစြကြ ထိုးခွဲပြီး စောကခြေါင်းကြဥြးကြဥြးလေးတဈလွှောကြ စောကဖြုတအြတွင်းသားနုနုလေးတွကေို အတင်းပြတဆြှဲ၍ စောကခြေါင်းအဆုံးထိ ထိုးဝငသ်ှားကာ ခိုငခြိုငရြဲ့ သားအိမန်ံရံကိုပင် ဒုတခြနဲမှညအြောင် သှားဆောင့်လသည်ေ။ အငှိမ့်သမလေးခိုငခြိုငခြငမြွာ နာကငွလြှန်းလို့ မကြရြညမြွားပင် ပေါကပြေါကကြကြာ ငယသ်ံပါအောင် အောရြှာလတေော့သည်။

“အား နာတယ် အား အမေ့ အား နာတယ် တောပြါတော့ အား”

“ဗစွဗြစွြ ဖတဖြတ် ဘှတဘြှတ် ဗစွဗြစွြ”

“အား လူယုတမြာကြီး နာတယ် အား အီးဟီးဟီး နာတယ် အား သပေါပြီ ပြနထြုတပြေးပါ အား”

“ဘှတဘြှတ် ဗစွဗြစွြ”

အငှိမ့်ဇာတစြငတ်ညထြားတဲ့ ကြင်းပြငကြှီးတဈခုလုံးမှာ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေးခိုငခြိုငရြဲ့ အောသ်ံတွနေဲ့ ဖုံးလှှမ်းနလသေည်ေ။ ဒါပမယ်ေ့ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေးခိုငခြိုငရြဲ့ အငှိမ့်ကရင်း သီချင်ြးသီဆိုတဲ့အသံတော့ မဟုတရြှာပေ။ အခုကြားနရတေဲ့ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေးခိုငခြိုငရြဲ့ အောသ်ံမှာ ဓားပြဗိုလ် ဗိုလမြိုးသီးက ခိုငခြိုငကြို ပရိတသ်တရြှေ့ ဇာတစြငမြှင့်ပေါတ်ှင် အတင်းခွုပကြာ သူ့ရဲ့ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့ လီးကြီးနဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့ပါကငစြောကဖြုတလြေးကို မညှာမတာ လိုးခွဲပြီး မုဒိမ်းကငွြ့နသဖြေင့ြ သနားစရာခိုငခြိုငခြငမြွာ နာကငွလြှန်းလို့ အောည်ည်းနရတေဲ့ အောသ်ံတွဖြစ်ေသည်။

ပရိတသ်တတ်ှမှောလည်း သူတို့ခစွလြို့ လာအားပေးတဲ့ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေးခိုငခြိုငကြို သနားကြပမယ်ေ့ မိုးသီးကိုကြောကလြို့ မညသ်ူမှ မကူညီရဲကြပဲ စိတမြကောင်းစွာနဲ့ပဲ မုဒိမ်းကငွြ့ပြဲကို ကြည့်နရရှောလသည်ေ။ မိုးသီးလည်း သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့ စောကဖြုတကြွဥြးကြဥြးလေးထဲ မညှာမတာဘဲ တဈဆုံးထိုးထည့်ကာ အားရပါးရပဲ ဆောင့်လိုးနလတေေော့သည်။

“ပြှတပြှှတ် ဗစွဗြစွြ ဖတဖြတ်”

“အား နာတယ်”

“ဘှတဘြှတ် ဖောင်းဖောင်း”

“အားး သပေါပြီရှင် တောပြါတော့ရှင် အား နာလှန်းလို့ ကြှနမြသရပေါတော့မယ် အဟင့် ဟင့်ဟင့်”

မိုးသီးရဲ့လီးကြီးမှာ အရှညရြှဈလကမြရှိရုံသာမက လုံးပတကြပါ တောတ်ောကြှီးသဖြင့ြ ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးထဲ တဈခကြဆြောင့်ထိုးထည့်လိုကတ်ိုင်း စောကဖြုတအြတွင်းသားနုနုလေးတွကေို အတင်းပြတဆြှဲကာ စောကခြေါင်းအဆုံးထိ မဆန့်မပြဲကြီး တိုးဝငသ်ှားလသဖြေင့ြ လိုးနတေဲ့မိုးသီးက အရသာရှိသလောကြ အလိုးခံနရရှောတဲ့ ခိုငခြိုငခြငမြွာမှာတော့ စောကဖြုတန်ာကငွမြှုဒဏကြို ငိုယိုကာ အံကြိတပြှီး ခံနရရှောလသည်ေ။

မိုးသီးမှာ ခိုငခြိုငကြို အသဆေောင့်လိုးနရင်ေးက သူ့ရဲ့လီးကြီးကို စောကဖြုတလြေးထဲကနေ ပြှတကြနဲမှညအြောင် ဆှဲထုတလြိုကလြရော သူ့ရဲ့လီးကြီးနဲ့အတူ ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတအြတွင်းသား နုနုလေးတွပေါ ကပလြကြပြါလာလရော ခိုငခြိုငခြငမြွာ နာကငွလြှန်းလို့ မကြရြညတ်ှပေါကကြာ တဈကိုယလြုံး တုနရြီနရှောသည်။

မိုးသီးရဲ့လီးဒဈကြီး ထိပပျိုင်းတွငလြည်း ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတကြို ပါကငဖြောကတ်ုန်းက ထွကလြာတဲ့ သှေးစအခွို့နဲ့အတူ ခိုငခြိုငရြဲ့ အပျိုအမှှေးပါးစလေးပါ ကပပြါလာလသည်ေ။ မိုးသီးလည်း သူ့ရဲ့လီးကြီးမှာကပန်တေဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့ အပျိုအမှှေးပါးစလေးနဲ့ ပါကငသ်ှေးတွကေို စောကဖြုတန်ာလို့ ငိုယိုနရှောတဲ့ သနားစရာခိုငခြိုငလြေးရဲ့ မကြန်ှာနားကပ်၍ မှငအြောငပြှကာ

“တွေ့လား ဒီမှာ နင့်ရဲ့အပျိုစငစြောကဖြုတလြေးကို ငါ့ရဲ့လီးကြီးနဲ့ ပါကငဖြောကလြို့ ထွကလြာတဲ့ သှေးတွေ။ ဒီမှာတွေ့လား ငါ့လီးဒဈကြီးရဲ့ထိပမြှာ ကပန်တော နင့်ရဲ့ အပျိုအမှှေးပါးစလေးပေါ့။ အခုတော့ နငဘြာတတန်ိုငသ်ေးလဲ ခိုငခြိုင်။ နင့်စောကဖြုတလြေးကို ငါ့လီးကြီးနဲ့ ပါကငဖြှင့်လိုကပြှီကြ။ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေး ခိုငခြိုငရြဲ့ အပျိုစငပြန်းဦးကို ငါခွှလေိုကပြှီကြ။ ဟားဟား ဟားဟား”

ဟုဆိုလရော သနားစရာအငှိမ့်သမလေးခိုငခြိုင် ခငမြွာ နှုတခြမ်းကို ပြတထြှကမြတတကြိုကြ၍ နာကြည်းစွာနဲ့ မကြစြောင်းထိုးကာ မိုးသီးကိုကြည့်၍

“လူယုတမြာကြီး သူများဘဝကို ဖကြဆြီးတယ်။ ခွေးကြီး မုန်းတယ် ရှင့်ကိုအရမ်းမုန်းတယ် နှာဘူးကြီး အီးဟီး”

မိုးသီးက ခိုငခြိုငကြို

“အခုတော့ မင်းငါ့ကို မုန်းထားဦးပေါ့ကြာ။ အေ ငါ့ရဲ့လီးကြီး မင်းရဲ့စောကဖြုတလြေးထဲကို ရောကသ်ှားရငတ်ော့ မင်းငါ့ကို ခစွလြာမှာပါ ခိုငခြိုင်”

ဟုဆိုကာ ခိုငခြိုငလြေးကို အတင်းလေးဖကထြောကြ ကုန်းခိုင်းပြီး လုံးဝမလှုပန်ိုငအြောင် ခွုပထြားကာ သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးထဲသို့ မညှာမတာဘဲ တဈဆုံးဆောင့်ထည့်လိုကကြာ မင်းသမီးခိုငခြိုငကြို ခွေးမတဈကောငလြို ခွေးလိုးလိုးနလတေေော့သည်။ ပြဲခင်းထဲမှ မိန်းကလေးပရိတသ်တမြွားမှာ မိုးသီးက မင်းသမီးခိုငခြိုငကြို လူပုံအလယတ်ှငပြင် ခွေးမတဈကောငလြို ခွေးလိုးလိုးနတောကို မှငန်ရေ၍ မင်းသမီးလေးခိုငခြိုငကြို မိန်းကလေးချင်ြး ကိုယခြငွြးစာ၍ သနားသောလြည်း မိမိတို့ကိုလည်း မိုးသီးက ထိုသို့မုဒိမ်းကငွြ့မှာကို တွေးပြီး ကြောကန်ကြရှောလသည်ေ။

ယောကြာြးလေးထဲမှ အထနကြောငအြခွို့မှာမူ မိုးသီးက အငှိမ့်သမလေးခိုငခြိုငကြို လေးဖကထြောကကြုန်းခိုင်းထားပြီး လူပုံအလညမြှာပဲ ခွေးလိုးလိုးကာ မုဒိမ်းကငွြ့နတောကိုကြည့်ပြီး ဖီးလတ်ှတကေကြာ ဂွင်းထုစရာမလိုပဲ လရညတ်ှပင်ေ တောကတ်ောကကြကြှကုနလြသည်ေ။

မိုးသီးကလည်း ခိုငခြိုငကြို လေးဖကထြောကကြုန်းခိုင်းပြီး ဆံပငကြိုဆောင့်ဆှဲကာ ခိုငခြိုငလြေးရဲ့ စောကဖြုတကြွဥြးကြဥြးလေးကို သူ့ရဲ့ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့ လီးကြီးနဲ့ ရကရြကစြကစြကပြဲ လိုးခွဲလသည်ေ။ ဒါ့အပြင် မိုးသီးက သူ့ရဲ့လကကြှမ်းကြီးတွနေဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငသ်ားဖြူဖြူဖြေးဖြေးကြီးတွကေို လကဝြါးရာထငအြောင် တဖြောင်းဖြောင်းရိုကပြှီး မညှာမတာပဲ လိုးနလသေည်ေ။ ခိုငခြိုငခြငမြွာ နာလှန်းလို့ ငိုယိုကာ အောဟြဈနရရှောလသည်ေ။

“ဘှတဘြှတ် ဗစွြ‌ဗစွြ ‌ဖြန်းဖြန်း”

“အား နာတယ် အား တောပြါတော့ရှင် နာလှန်းလိုပါ ပြနထြုတပြေးပါတော့ အား နာတယ် အီးဟီး”

ထိုသို့ ခိုငခြိုငခြငမြွာ နာကငွလြှန်းလို့ အောင်ိုကာ မိုးသီးရဲ့လီးကြီးကို သူမရဲ့စောကဖြုတလြေးထဲမှ ပြနထြုတခြိုင်းသောလြည်း မိုးသီးကတော့ ခိုငခြိုငကြို လုံးဝမသနားဘဲ သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးထဲမှ ပြနမြထုတပြေးတဲ့အပြင် ပိုလို့ပင် အားထည့်ကာ ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးကို မညှာမတာဘဲ ဆောင့်လိုးလတေော့သည်။ မိုးသီးရဲ့ ရှဈလကမြလီးကြီးနဲ့ ရကရြကစြကစြကြ ဆောင့်လိုးမှုကြောင့် ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးပင် အနည်းငယကြှဲထွကသ်ှားကာ သှေးတွပင်ေ ထွကလြာလသည်ေ။

“အား နာတယ် အား ကြဲပါပြီး အားး အားး အီးဟီးဟီး သှေးတွထွကေလြာပြီ အား တောပြါတော့ရှင် နာလှန်းလို့ပါ နာတယ် အဟင့် အဟင့် အီးဟီးဟီ”

ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေး ကြဲသှားပြီး သှေးတွထွကေလြာသောလြည်း မိုးသီးက လုံးဝမသနားဘဲ ခိုငခြိုငရြဲ့ဖငကြှီးတွကေို တဖြောင်းဖြောင်းမှညအြောင် ရိုကကြာ မုဒိမ်းဆကကြငွြ့နလသေည်ေ။ မိုးသီးမှာ မင်းသမီချောခိုငခြိုငရြဲ့ စောကဖြုတကြှပကြှပလြေးကို ပြဲကြည့်ပရိတသ်တတ်ှရေဲ့ရှေ့မှာ စိတကြှိုကြ လိုးနရတေဲ့အပြင် ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတအြတွင်းသားနုနုလေးတွကလေည်း သူ့ရဲ့လီးကြီးကို မလှှတတ်မ်း ဖစွည်ှဈထားလရော အလှနအြရသာရှိကာ ပြီးချင်လြာလသည်ေ။ ထို့ကြောင့် မိုးသီးလည်း လေးဖကထြောကကြုန်းနတေဲ့ အငှိမ့်မင်းသမီးလေးခိုငခြိုငရြဲ့ခါးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ အသကေိုငထြားပြီး အဆကမြပြတ် အသားကုနဆြောင့်လိုးရင်းနဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့ သားအိမန်ံရံကိုပါထိုးခွဲပြီး သူ့ရဲ့လရည် ပူပူနှေးနှေးတွကေို ခိုငခြိုငရြဲ့သားအိမထြဲသို့ ပန်းထည့်ကာ နောကထြပတ်ဈခွီ ပြီးသှားလတေော့သည်။

တဈခွိနတ်ည်းမှာပဲ ခိုငခြိုငလြေးလည်း တဈကိုယလြုံး တဆတဆြတတ်ုနရြီကာ စောကရြညတ်ှသောမကပဲ သေးတွပေါပန်းထွကကြာ ဒုတိယအကြိမ် ပြီးသှားလသည်ေ။ အခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် လီးနဲ့အလိုးခံဖူးရှာသော ခိုငခြိုငခြငမြွာ စောကရြညတ်ှေ ပန်းထွကပြှီးသညန်ှင့် အားပြတကြာ လေးဖကပြငမြထောကန်ိုငရြှာတော့ဘဲ ဇာတခြုံပေါသ်ို့ မှောကရြကလြဲကရွှာလသည်ေ။

မိုးသီးလည်း သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးထဲမှ ပြနမြဆှဲထုတသ်ေးဘဲ မှောကရြကလြဲနရှောသော ခိုငခြိုငပြေါကြိုထပကြာ စောကဖြုတလြေးထဲတွင် လီးကြီးကို ကငွြးစိမထြားလသည်ေ။ ထို့နောကြ မိုးသီးက သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတလြေးထဲမှ ပြှတကြနဲမှညအြောင် ဆှဲထုတလြိုကလြရော ခိုငခြိုငရြဲ့စောကဖြုတထြဲမှ စောကရြညတ်ှနေဲ့ သုတရြညတ်ှကေ သူမရဲ့ထမိနလြေးပေါသ်ို့ စီးကလွာလရော ခိုငခြိုငရြဲ့ထမိနပြေါတ်ှင် မိုးသီးရဲ့လရညတ်ှသောမက သူမရဲ့စောကရြညတ်ှနေဲ့ပါ အိုငထြှန်းနလသေည်ေ။

မိုးသီးရဲ့လီးကြီးမှာ ခိုငခြိုငရြဲ့ စောကဖြုတကြော ပါးစပကြော လိုးထားလို့ နှစ်ခွီပြီးထားသောလြည်း လုံးဝကမွသှားဘဲ ထောငမြတန်သေေးလရော မိုးသီးလည်း နှစ်ခွီပြီးထားလို့ အားပြတရြှာနတေဲ့ ခိုငခြိုငကြို ပကလြကလြှနလြိုကပြှီး ပေါငကြိုဆှဲဖြဲလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ခိုငခြိုငရြဲ့ထမိနပြေါမြှ စောကရြညန်ဲ့ သုတရြညတ်ဈဝကကြို သူ့ရဲ့လီးကြီးမှာ ချောဆီအဖြစ် သုတလြိမ်းလိုကသ်ည်။ သနာစရာခိုငခြိုငခြငမြွာ မိုးသီးက သူမရဲ့စောကဖြုတလြေးကို နောကတ်ဈခါ ထပလြိုးဦးမညလြို့ထငကြာ အလှနကြှောကလြန့်စွာဖြင့် သူမရဲ့စောကဖြုတလြေးကို ထပမြလိုးရန် သနားစဖြယင်ိုယိုကာ တောင်းပနရြှာလသည်ေ။

“တောပြါတော့ အဈကိုရယ် ကြှနမြကို ထပမြလုပပြါနဲ့တော့ရှင်။ ကြှနမြဟာလေးလည်း ကြဲသှားလို့ သှေးတွထွကေန်ပေါပြီ။ ကြှနမ် အရမ်းနာလှန်းလို့ပါ တောင်းပနပြါတယရြှင် အဟင့် အဟင့်”

မိုးသီးက ခိုငခြိုငလြေးကို ဖငလြိုးရန် ဆုံးဖြတထြားပြီဖြစ်ရာ သနားစဖြယခြိုငခြိုငကြ ငိုယိုကာတောင်းပနန်ရှောသောလြည်း မိုးသီးက ဘာမှပြနမြပြောဘဲ ခိုငခြိုငရြဲ့ထမိနပြေါမြှာ ကနွတ်ဲ့စောကရြညတ်ှနေဲ့ သုတရြညတ်ှကေို လကဖြှင့်ယူ၍ သူမရဲ့ ဖငစြအိုပေါကလြေးကိုဖြဲပြီး ချောဆီအဖြစ်ထည့်လရော မင်းသမီးလေးခိုငခြိုငခြငမြွာ အံ့သှထိတလြန့်သှားကာ

“ဟင် ရှင် ရှင် ဒါဘာလုပတ်ာလဲ”

ဟု တုနရြီစွာ မေးလသည်ေ။ မိုးသီးက သှေးအေးစွာနှင့်ပင်

“မင်းကို ဖငလြိုးမလို့”

ဟု ပြနဖြှလရေော ခိုငခြိုငခြငမြွာ ဖငလြိုးခံရမယဆြိုလို့ အလှနကြှောကလြန့်သှားကာ

“ရှင် အနောကကြိုတော့ မလုပပြါနဲ့ရှင်။ ကြှနမ် မခံနိုငလြို့ပါ။ နာကငွလြှန်းလို့ ကြှနမ် သရပေါလိမ့်မယ်။ တောင်းပနပြါတယ် အဈကိုရယ်။ အနောကပြေါကကြိုတော့ ခမွြးသာပေးပါရှင်။ အီးဟီး”

ဟု သူမကို ဖငလြိုးမှာကြောကလြို့ ဖငမြလိုးရန် သနားစဖြယင်ိုယိုပြီး တောင်းပနရြှာလသည်ေ။ မိုးသီးက ခိုငခြိုငကြို လုံးဝမသနားဘဲ

“မရဘူး ငါဒီည ပရိတသ်တတ်ှရှေေ့ ဇာတခြုံပေါမြှာပဲ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေးခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငစြအိုလေးကို ပါကငဖြှင့်မယ်”

ဟုဆိုကာ ခိုငခြိုငင်ိုယိုပြီး ရုန်းနတေဲ့ကြားထဲကပင် သူ့ရဲ့ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့ လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငစြအိုပါကငလြေးထဲသို့ ရကရြကစြကစြကပြင် အသားကုန် ဆောင့်ထိုးထည့်လိုကလြတေော့သည်။

“အားးးးးး”

ခိုငခြိုငခြငမြွာ အား ဟုသာ တဈခွန်းထဲ အောလြိုကန်ိုငပြှီး နာကငွလြှန်းလို့ အသံပငမြထွကန်ိုငရြှာတော့ဘဲ မကြရြညတ်ှသောမက သေးတွပေါ တဖြန်းဖြန်း ထွကကြရွှာလသည်ေ။ ပြဲခင်းကြီးတဈခုလုံးမှာလည်း အငှိမ့်မင်းသမီးလေးခိုငခြိုငကြို မိုးသီးက သေးတွပေါ တဖြန်းဖြန်းထွကကြအွောင် ဖငလြိုးနသညေကြို ကြည့်နရလေရော အပကြသွံပင် မကြားလောကအြောင် တိတဆြိတင်ှိမသ်ကန်ကြကေုနသ်ည်။ ခိုငခြိုငရြဲ့ဖငစြအိုလေးမှာ လီးမပြောနဲ့ လကသ်န်းလေးပင် မသှင်းဖူးသေးသော ပါကငစြအိုလေးဖြစ်ရာ မိုးသီးက ထနလြှန်းနေ၍ အသားကုနဆြောင့်လိုးထည့်လိုကသ်ောလြည်း လီးဒဈဖြားပိုင်းလောကသ်ာဝငပြှီး တဈနလရေော မိုးသီးရဲ့လီးထိပပြင် အနည်းငယ် အောကသ်ှားလသည်ေ။

ထို့ကြောင့် မိုးသီးက မကြနပေဘြဲ သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့စအိုလေးထဲမှ ဗှဈကနဲမှညအြောင် ပြနဆြှဲထုတလြိုကပြှီး လိုးရလှယကြူစရနေအြတွကြ ခိုငခြိုငရြဲ့ထမိနပြေါမြှ စောကရြညတ်ှေ သုတရြညတ်ှကေို တဈစကမြကနွြ ယူ၍ သူ့ရဲ့လီးကြီးမှာ ချောဆီအဖြစ် အကုနလြိမ်းကာ ခိုငခြိုငရြဲ့ဖငစြအိုလေးထဲသို့ မညှာမတာဘဲ အသားကုနထြပပြှီး ဆောင့်ထည့်လိုကလြသည်ေ။

“ဗွဈ ဗွဈ”

“အားးးး နာတယ် အား ခွေးကြီး သပေါပြီ”

“ပြှတပြှှတ် ဘှတဘြှတ်”

မိုးသီးရဲ့လီးကြီးက ဒီတဈခါမှာတော့ ခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငစြအိုပါကငလြေးထဲသို့ တဈဆုံးဝငသ်ှားလသည်ေ။ ဒါပမယ်ေ့ လှယလြှယကြူကူ ဝငသ်ှားတာ မဟုတဘြဲ ခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငစြအိုကြဥြးကြဥြးလေးကို ရကရြကစြကစြကြ သူ့ရဲ့လီးကြီးနဲ့ လိုးခွဲကာ ဝငသ်ှားခွင်းဖြစ်သည်။ မိုးသီးရဲ့ မညှာမတာဘဲ ဆောင့်လိုးမှုကြောင့် ခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငစြအိုလေးပင် ကြဲထွကသ်ှားကာ သှေးတွပငေရြဲနအေောင် ထွကလြာလသည်ေ။ ဒါပမယ်ေ့လည်း မိုးသီးက လုံးဝမသနားဘဲ သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငရြဲ့ဖငစြအိုလေးထဲ ပို၍အားထည့်ကာ တဈခကြခြငွြး အရသာခံကာ ဆောင့်လိုးနလသေည်ေ။

မိုးသီး တဈခကြဆြောင့်လိုးလိုကတ်ိုင်း သူ့ရဲ့လီးကြီးက ခိုငခြိုငရြဲ့ စအိုကြှကသ်ားနုနုလေးတွကေို တဗစွဗြစွမြှညအြောင် ပြတဆြှဲကာ စအိုအဆုံးထိ သှားဆောင့်မိသဖြင့ြ ခိုငခြိုငခြငမြွာ သေးတွပေါထွကကြာ နာကငွမြှုဒဏကြို အံကြိတကြာ ခံနရရှောသည်။ မိုးသီးက ခိုငခြိုငရြဲ့ဖငစြအိုလေးကို တဖုန်းဖုန်းမှည် အောင် အသဆေောင့်လိုးရင်းနဲ့ လကခြလယန်ဲ့ လကသ်ူကြှယကြို ခိုငခြိုငရြဲ့ စောကဖြုတထြဲနှိုကပြှီး ကလိုင်းကာ စောကစြိလေးကိုပါ လကမြဖြင့် ခွေ ပေးလိုကလြရော ခိုငခြိုငလြေးခငမြွာ စောကရြညတ်ှကေော သေးတွပေါ ပန်းထွကပြှီး နောကတ်ဈခွီ ထပပြှီးသှားလသည်ေ။

မိုးသီးကလည်း သူ့ရဲ့လီးကြီးနဲ့ ခိုငခြိုငရြဲ့ဖငစြအိုလေးကို မီးပြင့်မတတ် မရပမြနားဘဲ အသဆေောင့်လိုးနလရေော ခိုငခြိုငရြဲ့ဖငစြအိုလေးမှာ ပို၍ကြဲသှားကာ သှေးတွပေိုထွကလြာသဖြင့ြ သနားစရာခိုငခြိုငလြေးခငမြွာ အလှနန်ာကငွလြှန်းလို့ တဈကိုယလြုံး တုနရြီကာ လောကငရဲကို ခံစားနရရှောလသည်ေ။ မိုးသီးလည်း ခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငစြအိုကြပကြှပလြေးကို စိတရြှိသလောကြ လူအများရှေ့တွငပြင် မညှာမတာ လိုးခွဲနရလေို့ အလှနအြရသာရှိနသည်ေ့အပြင် ခိုငခြိုငရြဲ့ စအိုကြှကသ်ားနုနုလေးတွကလေည်း သူ့ရဲ့လီးကြီးကို အတင်းဖစွည်ှဈထားကြလို့ ဖီးလတ်ှအလှေနတ်ကကြာ ပြီးချင်လြာသည်။

ထို့ကြောင့် မိုးသီးလည်း ခိုငခြိုငရြဲ့ စူထွကလြုံးဝန်းနတေဲ့ နို့ကြီးတွကေို လကဖြှင့်အရာထငလြောကအြောင် အသဖစွေည်ှဈရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ရှဈလကမြရှညတ်ဲ့လီးကြီးကို ခိုငခြိုငလြေးရဲ့ ဖငစြအိုလေးထဲ အခကြပြေါင်းများစွာ နှားသိုးကြိုးပကြြ ဆောင့်လိုးရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ လရညပြူပူပစွပြစွတ်ှကေို ခိုငခြိုငရြဲ့ ဖငစြအိုလေးထဲသို့ ပန်းထည့်ကာ ပြီးသှားလတေော့သည်။

မိုးသီးလည်း အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေးဖြစ်တဲ့ ခိုငခြိုငကြို ပရိတသ်တရြှေ့ ဇာတခြုံပေါတ်ှငပြင် စောကဖြုတကြော ဖငကြော ပါးစပကြော အပေါကစြုံကိုလိုးကာ မုဒိမ်းကငွြ့လို့ ဝသှားသောအခါမှ နောငအြခါ လိုးချင်တ်ဲ့အခွိန် စိတကြှိုကခြေါလြိုးလို့ရအောင် ဖငကြော စောကဖြုတကြော ပါကငအြဖြင့်ခံထားရလို့ မွော့မွော့ပဲကနွရြှာတော့တဲ့ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေး ခိုငခြိုငကြို သူ့ရဲ့မှင်းပေါကြို အတင်းဆှဲတငကြာ သူတို့ရဲ့ ဓားပြစခန်းကို ဖမ်းခေါသ်ှားလတေော့သည်။ ဒါ့အပြင် ရှာထဲမှ ရုပခြွောပြီး ဖငတ်ှနေို့တွကေိတတ်ဲ့ အပျိုလေးတွကေိုလည်း ဓားပြဗိုလ် ဗိုလမြိုးသီးက မုဒိမ်းကငွြ့ရန် ဖမ်းခေါသ်ှားလသည်ေ။

ထိုအခွိနမြှစ၍ အငှိမ့်မင်းသမီးချောလေး ခိုငခြိုငခြငမြွာ နေ့တိုင်းပင် ဖငရြော စောကဖြုတရြော ပါစပရြော အပေါကစြုံအောင် အလိုးခံနရကော လောကငရဲကို ခံစားနရရှောလတေော့သည်။

ပြီးပါပြီ။

ရေးသားသူ – ကြောကြှီး