အောစာအုပ်

အခစြျပင်လယ်နှင့် မိန်းမလှကြှန်း

ကောင်းကငမြှ မှိတတ်ုတ် မှိတတ်ုတ် ကြယမြွားကိုကြည့်ရင်း ငှီးငှေ့စရာ ကောင်းလှသော ပငလြယပြှငကြှီးအား နောကထြပ် ချောကရြကခြန့်မွှ သူစီးရဦးပတေော့မည်။ ယခုတာဝနအြား ပေးစသေော ရဲခွုပကြှီးအား မင်းမင်းတဈယောကြ စိတထြဲမှ ကြိမဆြဲနမေိတော့သည်။ သူ ရဲထဲဝငခြဲ့သညမြှာ ဖာများ မာဆကမြှ ဆောမြွားအား အမြဲမပြတ် လိုးရနအြတွကပြင် ဖြစ်သည်။ သူ လိုးခဲ့တဲ့ ဆောတ်ိုင်းလည်း သူ့အား အစွဲကြီးစွဲလမ်းသှားကြသည်။ စွဲသှားအောငလြည်း လိုးနည်းပေါငစြုံ သူကြှမ်းကငွသ်ည် မဟုတပြါလား။

သူ့အရပမြောင်းမှာ ချောကပြရှေိပြီး အားကစားလိုကစြားသောကြောင့် ရငအြုပကြှယကြာ ယောကြွားပီသကာ အသားရညမြှာလည်း မညိုသောလြည်း ဖြူသည့်ဘကမြပါခွေ။ အထူးခွားဆုံးက ၇ လကမြခန့်ရှညသ်ော သူ့လီးပင်။ လုံးပတမြှာ လကမြနှင့် လကခြလယပြင် မထိချင်ြ။ ထိုမွှကောင်းလှန်းသော သူ့လီးအား ခံဖူသူတိုင်း စွဲလမ်းသှာတာ မဆန်းပေ။ အခုရကပျိုင်း အလုပတ်ှရှေုပန်သေောကြောင့် မလိုးရသညမြှာ ကြာခဲ့ခွပြေီ။ ယခုလည်း ဆရာသမား သမီးချော ၂ ယောကအြား ကိုယရြံတောြ တပမြှူးအဖြစ် သူ တာဝနထြမ်းဆောငရြပတေော့သည်။

Sky Blue ခရီးသညတ်င် သင်ျဘောကြီးသည် တရှေ့ရှေ့ဖြင့် ပငလြယပြှငတ်ှင် ခုတမြောင်းလွှကရြှိသည်။ ခရီးမှာ ရှညလြှန်းသောကြောင့် စားသောကဆြိုငအြပြင် အရကဘြားပါ ရှိလသည်ေ။ သင်ျဘော၏ အောကဆြုံးထပတ်ှင် သာမနလြူတန်းစားများ လိုကပြါစီးနငပြှီး အလယထြပတ်ှငလြည်း စားသောကဆြိုငန်ှင် ရိုးရိုးအိပခြန်းငယမြွား ပါရှိသည်။ အပေါဆြုံးထပတ်ှငတ်ော့ အထကတ်န်းလှှာများသာ စီးနင်းနိုငသ်ော အထူးအိပခြန်းတွဲများနှင့် သကတ်ောင့်သကသ်ာ အနားယူကာ ပငလြယလြညှင်ေးခံရန် ထိုငခြံတန်းလွားများ အခန်းရှေ့တွင် ရှိလသည်ေ။

မင်းမင်းတဈယောကြ ရမေိုးခွိုးကာ အောကထြပရြှိ စားသောကဆြိုငသ်ို့ ထွကလြာခဲ့သည်။ လကရြန်းဘေးရှိ ဦးဘကမြကြန်ှာမူသော ခုံတွင် ဝငထြိုင် ဘီယာနှင့် ဝကပြေါငခြှောကြ မှာယူစားသောကန်တေော့သည်။ အခွိနအြားဖြင့် ၇ နာရီကြောလြာကာ လတဖြေူးဖြူးနှင့် ဘီယာမှာ သောကြ၍ အလှနပြင် အရသာရှိလတေော့သည်။ တဖြေးဖြေးနှင့် ညစာစားခွိနမြို့ လူများစညကြာလာကာ ထိုငစြရာခုံပင် မရှိတော့ခွေ။ ထိုအခွိနတ်ှင်

“မမကို ညီမလေးပြောသားပဲ၊ စောစောထွကစြားကြရအောငပြါဆိုနမှေ”

ဟု မှညတ်ှနရြင်း စာပြဲအလှတအြား ပြေးလှှားရှာနသေော ညီအဈမနှစ်ယောကြ

“ကဲ အခုမှဖြင့် မထူးတော့ပါဘူး”

ဟု ပြောလည်းပြောရင်း မင်းမင်းခုံရှေ့ ရောကလြာကာ

“ကိုမင်းမင်း ထိုငမြယန်ောြ”

ဟု ပြောရင်း အဈမဖြစ်သူလဲ့လဲ့ လကဆြှဲရာမှ လှှတကြာ သူနှငမြကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ခုံတွင် ဝငထြိုငလြတေော့သည်။ အဈမဖြစ်သူ လဲ့လဲ့မှာ မတတသ်ာသည့်အဆုံး ဝငထြိုငလြိုကရြတော့သည်။ မင်းမင်းအား သူမ သိပသ်ဘောမကခွေ။ မင်းမင်း၏ အကြည့်များမှာ ရဲတင်းကာ သူမအား ကြည့်နသညေမြှာ စားမတတ် ဝါးမတတပြင်။ အေးဆေးတညင်ှိမသ်ူမို့ ထိုအကြည့်များကို မကြိုကခြွေ။ အငယမ် စုစုကဖြင့် ထိုအကြည့်များကို ဂရုမစိုကပြေ။ သူမအတွကြ ထိုအကြည့်များထကြ ပိုဆိုးသော ခစွသ်ူ၏ မကြလြုံးရှေ့မှာ တကိုယလြုံးပငခြွှတကြာ ခစွရြညလြူးခဲ့သညမြှာ လေးငါးဆယကြှိမမြွှပငမြကခွေ။

စုစုသည် လဲ့လဲ့ထကြ အသကသ်ုံးနှစ်မွှ ငယသ်ောလြည်း ခန်ဓာကိုယကြား အဈမဖြစ်သူထကြ တောင့်တင်းကာ အခွိုးအစား ပြပစွေလြှပသည်ေ။ လုံးဝန်းနသေော သူမတငသ်ားများမှာ ဘာဝတဝြတ် လှပကြော့ရှင်းနပတေေော့သည်။ ရငသ်ားများမှာ ငယရြည်းစားနှင့် ယခုခစွသ်ူ လကသ်ရမ်းမှုများကြောင့် ပြည့်ဖောင်းကာ ဘောလြီနှင့်ပင် မဆံခွေ။ မကြန်ှာမှာ ပြည့်ဝင်းကာ တငပြါးနားအထိ ရှညလြွားသော ဆံနှယမြွားကြောင့် မှနမြာဆနဆြနဝြတလြွှင် ပုရိသတို့၏ မကြလြုံးများအား သိမ်းပိုကကြာထားတော့သည်။

ယခုလည်း ဆိုငအြတွင်းမှ လူအများစုသည် သူမကို ဂေါတ်ောတ်ဈသိန်းအား မကြလြုံးများဖြင့် ကြညန်သညေမြှာ ဟနပြငမြဆောငန်ိုငကြှခွေ။

“ကိုမင်းမင်းက ဘီယာသောကန်တောလား။ ဒါဆို စုစုလည်း သောကမြယလြေ”

ဟုပြောရင်း မှာလိုကလြသည်ေ။ အဈမဖြစ်သူမှာ တားခွိနပြငမြရလိုကြ။ ညီမဖြစ်သူ တဇွတထြိုးဆနသ်ောကြောင့် တားလည်းရနိုငမြည် မဟုတသ်ောကြောင့် အတင်းမတားတော့ပေ။ သူမက ထမင်းနှင့်ဟင်းပင် မှာယူလိုကသ်ည်။

မင်းမင်းသည် ရှေ့တောမြှောကြ ရောကရြှိလာသော အထကလြူကြီးရဲ့ သမီးနှစ်ယောကအြားကြည့်ရင်း လီးမှာ တဖြေးဖြေး တောငလြာတော့သည်။ ရဲမို့ပငလြားမသိ အမှငမြှာစူးရှကာ စုစုသည် အဖြူနှင့်အနကြ ပန်းနှယလြေးများပါသော ဂါဝနအြရှညအြောကတ်ှင် ဘာအတွင်းခံမှ ဝတမြထားကြောင်း နို့သီးခေါင်းလေးများမှာ သကသ်ပြနေပတေေော့သည်။ ခတ်လေူငယပြမေို့ အိမန်ရင်ေးပုံစံနှင့်ပင် ညစာထွကစြားခွင်းဖြစ်မည်။ အကြီးမသည် သူနှင့်ရှယတ်ူလောကပြင် ရိုးအေးကာ အရှကအြကြောကကြှီးမည့်ပုံပင်။ အခွိုးအစားမှာ အငယမြလောကြ မထွားဖြင့်သောလြည်း ကြည့်ကောငသ်ည့် အဆင့်တွငရြှိသည်။

“ကြှနမြတို့က တဈခရီးတည်းသှားသူတွပေဲ၊ မိတဖြစ်ဆှဖြစ်ေပေါ့။ လာ ခွီးယာဈး”

ဟု စကားစကာ မင်းမင်းနှင့် စကားအစပျိုလတေော့သည်။ မင်းမင်းတဈယောကြ တောငန်သေောလီးအား ပေါငအြောကတ်ှင် ခုံနှင့်ညှပပြှီး ဟနမြပြတ် စကားပြောလာကြရာ အတောပြင် ရင်းနှီးလာတော့သည်။ စုစုလည်း ဘီယာနှစ်လုံးခန့် ကုနလြာသောအခါ စိတမြွား ထကြှလာတော့သည်။ မင်းမင်းအား မသိမသာ ရလောမှောင်းပေးစကားများ ပြောလာတော့သည်။ နဂိုကတည်းက အထနကြောငသ်ူအဖို့ ရငတေတ်ုန်း ရတွင်ေးထဲကသွလိုပင်။ စကားနည်းလှသော လဲ့လဲ့မှာ သူ့အားကြည့်ကာ မကြမြုန်းကြိုးနမေိတော့သည်။ မင်းမင်း သူ့အား ဘုကြည့်ကြည့်နသေော လဲ့လဲ့ကြောင့် စိတမြှာ မရိုးမရှဖြစ်ကာ အတင်းပင် ဆှဲလုံးချင်စြိတပြင် ပေါမြိတော့သည်။ နနှင်ေ့ဦးပေါ့ကြာဟု ငှိုးတေးကာထားတော့သည်။

စားသောကပြှီးသောအခါ ကသွင့်ငှရှင်ေးကာ အခန်းသို့ ပြနလြာခဲ့ကြသည်။ အခန်းချင်မြှာ ကပလြွှကဖြစ်သောကြောင့် မိန်းမချေားလေးနှစ်ယောကြ၏ နောကပျိုင်းအလှများအား ငေးကာ လွှောကန်မေိတော့သည်။ အခနဝြရောကလြွှင် မင်းမင်းအား နှုတဆြကမြညဟြု နောကပြှနလြှည့်ကြည့်ရာ ဘောင်းဘီးကြားမှ ဖုဖောင်းနသေော မင်းမင်းလီးအား စုစုတဈယောကြ မှငမြိရာဝယ် ထကြှနသေောစိတကြှောင့် ပို၍ပင် ထနလြာမိတော့သည်။ နှုတဆြကပြှီး အခန်းတံခါးပိတကြာ ဝငအြိပကြှလတေော့သည်။

မင်းမင်းမှာသာ တောငမြတန်သေော သူ့လီးအား ကိုငရြင်း အခန်းရှေ့ ထိုငခြုံတွင် လညှင်ေးခံရင်း စီးကရကြ သောကန်မေိတော့သည်။ မညမြွှကြာအောင် ငေးမောမိသှားသညမြသိ၊ ပုခုံးအား လာပုတသ်ော လကတ်ဈဖကကြှောင့် ဆုပကြိုငထြားသော လီးအား ကပြာကယာ လှတလြိုကရြလသည်ေ။

“ဟင် စုစု မအိပသ်ေးဘူးလား”

“အိပမြပြောဘြူး ကိုမင်းမင်းရာ”

ဟုပြောရင်း စုစုတဈယောကြ မင်းမင်းဘေးမှာ ဝငထြိုငလြိုကလြတေော့သည်။ တဈဦးနှင့်တဈဦး စကားမပြောပဲ မကြလြုံးခွင်းဆုံစည်းရာဝယ် စုစု ဘာလိုအပန်သညေကြို မင်းမင်း ခကြခြငွြးသဘောပေါကကြာ ခါးလေးအား မိမိအနားဆှဲဖကကြာ အနမ်းမိုးများ ရှာသှန်းနမေိတော့သည်။ စုစုတဈယောကြ မိမိ၏ နှုတခြမ်းတဈစုံအား မှတသ်ိပစြှာ နမ်းယူနသေော မင်းမင်းရဲ့ အထိအတွေ့မှာ ရဈမူးသာယာနမေိတော့သည်။

မင်းမင်းရဲ့ လကတ်ဈဖကမြှာလည်း စုစုရှှရငေအြစုံအား ဆုပန်ယကြာ ကာမသော့ခလုတလြေးများအား တဆင့်ပြီးတဆင့် ဖြင့်နမေိတော့သည်။ မင်းမင်း၏ ကြှမ်းကငွလြှသော အထိအတွေ အကိုငအြတွယကြှောင့ြ စုစုအဖို့ တိမတ်ိုကမြွားပေါြ လှင့်မွောနသေူတဈယောကပြမာပင်။

“အားးးး ကိုမင်းရယ် အရမ်းလုပတ်တတ်ာပဲ”

ဟု ညုတုတု ပြောလရော

“ဒါတောငအြများကြီး ကနွသ်တယ်ေ”

“မယုံပေါင်”

ဟု ဆှပေးလိုကလြရော

“လာ လကတ်ှေ့ထပပြှမယ်။ အခန်းထဲသှားရအောင်”

ဆိုပြီး စုစုကို ခါးမှဖကကြာ မင်းမင်း သူ့အခန်းသို့ ခေါဆြောငလြာခဲ့တော့သည်။ အခန်းတွင်းရောကတ်ော့ စုစုရဲ့ ဂါဝနဝြမ်းဆကလြေးအား ခေါငမြှဆှဲခွှတလြိုကရြာ မိမှေးတိုင်း အလှလေးများ ပေါလြှငလြာတော့သည်။ စုစုကို ကုတငပြေါသ်ို့ ပကလြကလြှနစြပြေီး နိုးနှစ်လုံးအား အားရပါးရပင် စို့ခွတေော့သည်။ မင်းမင်းရဲ့ အစို့ကြမ်းကြမ်းများကြောင့် နို့သီးခေါငလြေးများထောငကြာ ရှှကြေုတအြတွင်းမှ ကာမရှေ့ပြေး အရညကြှညလြေးများ တစကစြကြ ယိုဆင်းလာတော့သည်။ မင်းမင်းသညလြည်း စိတရြှညတ်တသ်ူမို့ နို့စိုးရင်း ပေါငတ်ှငသ်ားများအား စုနဆြနကြာ ပြတသ်တန်ရော စုစုမှာ မရိုးမယှပင် ပို၍ ဖြစ်လာလတေော့သည်။

အထကမြှအောကသ်ို့ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းလာရာ စုစုစောကစြိလေးအား လွှာထိပကြလေးဖြင့် ဆှပေးလိုကတ်ော့ စုစုလကန်ှဈဖကမြှာ မင်းမင်းခေါင်းအား ဖိကာ၊ ခါးမှာ အထကသ်ို့ ကေ့ာတငပြေးနမေိတော့သည်။ နှုတမြှလည်း

“အား အားး ရှီး အားး”

ဟု စိတလြိုလကရြ ငှီးတွားနမေိတော့သည်။ မင်းမင်းရဲ့ လွှာပြားကြီးမှာ အထကအြောကြ စုနဆြနပြှတရြင်း အတွင်းထဲထိ ထိုးဝငမြှှနှေောကပြေးနတေော့သည်။

“အားး အားး ရှူး ရှီး”

“ကိုမင်းရယ် လီးကြီးနဲ့ လိုးပေးပါတော့”

ဟု စုစုတဈယောကြ တောငပြနရြင်း တဖြဖြ ပြောနမေိတော့သည်။ မင်းမင်းလည်း စိတတ်အားထနလြာကာ စုစုစောကရြညမြွားအား ကုနစြငအြောင် ယကယ်ူ မှိုခနွမေိတော့သည်။ ငါးမိနဈခန့် ထပမြံစုပယ်ူပြီး မတတ်ပထြရပကြာ မိမိကိုယပြေါကြ အဝတမြွားအား ဖယရြှားပြီး စုစုမကြန်ှာနားသို့သှားကာ သူမပါးအား ထောငမြတန်သေောလီးနှင့် တဖတဖြတ် ရိုကလြတေော့သည်။

တဈခါပြီး၍ မှိန်းနသေော စုစုမှာ မကြလြုံးများဖြငကြာ မှငလြိုကရြသောလီးကြောင့် တံတွေးများပင် မနည်းမွိုခလွိုကရြသည်။ ကြီးလိုကသ်ည့်လီးမှာ မိမိကြည့်ဖူးသော အပြာကားများထဲမှ နီဂရိုးလီးလောကပြင် ရှိလိမ့်ဟု စိတမြှတိုင်းမိကာ မိမိအဖုတန်ှင့် ဆန့်မွှဆန့်မညလြောဟု စိုးရိမမြိသှားလတေော့သည်။

မင်းမင်း စုစု၏နှုတခြမ်းဖူးလေးအား အလွားလိုကြ ပြတသ်တရြင်း ဒဈဖြားအား စုစုပါစပထြဲ အတင်းပင် ထိုထည့်လိုကတ်ော့သည်။ ရောငရြောငမြှားမှားနှင့် သူမဟပေးလိုကသ်ော ပါစပထြဲသို့ ဝငသ်ှားသောလီးမှာ လညခြွောငထြိပင် ရောကရြှိသှားတော့သည်။ အု့ အု့ ဟု အသံထွကလြာသောကြောင့် သူမသီးသှားမှန်းသိကာ အသာယာပင် ပြနဆြှဲထုတပြေးရင်း

“ဆေားရီး ကိုယန်ည်းနည်း လောသှားလို့”

ဟု တောင်းပနလြိုကရြာ

“ရပါတယ် ညီမ နည်းနည်း အံ့သွသှားလိုပါ”

ဟု ပြေားရင်း ကုတငအြောကသ်ို့ဆင်းကာ မင်းမင်းလီးအား အားရပါးရ ကိုငစြုပန်တေော့သည်။

လဲ့လဲ့မှာ တရေးနိုးလာသောအခါ ဘေးတွင် ညီမဖြစ်သူအား မတွေ့သဖြင့ြ စိုးရိမကြာ လူးလဲထရင်း စုစု အိမသ်ာထဲများ မူးပြီးလဲနပြေီလားမသိဟု ထငကြာ အိမသ်ာတံခါးဖြင့်ကြညရြာ မတွေ့သောကြောင့် စိတပြူကာ ဘေးအခန်းမှ မင်းမင်းအား နိုးမညဟြု စိတကြူးကာ အခန်းထဲမှ ထွကလြာခဲ့တော့သည်။

မင်းမင်းရဲ့ အခန်းရှေ့သို့ရောကသ်ောအခါ တံခါးခေါကဖြို့ လကအြမှှောကတ်ှင် ဟနသေော တံခါးကြားမှ မှငလြိုကရြသော မှငကြှင်းကြောင့် လဲ့လဲ့တဈယောကြ အံ့သှမှငသ်ကစြှာ ငေးကြည့်နမေိတော့သည်။ လဲ့လဲ့သည် ဤကဲ့သို့သော အဝတမြပါ မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း ကိုယဗြလာနှင့် ယောကြွားတဈယောကအြား တဈခါမှ မမှငဖြူးခွေ။ ကြကသ်ီးမှှေးညှငမြွားပငထြကာ မကြလြုံအားမခွာပဲ ဆကလြကင်ေးကြည့်နမေိတော့သည်။ ကြီးလိုကတ်ဲ့လီး၊ စုစု အာခေါငထြောကသ်ညအြထိ ငုံထားတာတောငမြှ အပြငမြှာ လကဆြုပလြောကြ ကနွန်သေေးသည်၊ မှင်းလီးကြီးကြနတောပဲဟု စိတမြှ ရရှတေလြိုကမြိသည်။

စုစုသည် သူ့ခစွသ်ူ သငပြေးထားသော ပုလှပညောအား အစွမ်းကုန် ထုတသ်ုံးနသေောကြောင့် မင်းမင်းမှာ ခေါင်းကို အပေါသ်ို့မော့ပြီး နှုတမြှလည်း ငှီးညူးနမေိတော့သည်။

“အား အားး မရတော့ဘူး စုစု ထ ထတော့”

ဟုပြေားရင်း လီးအား ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့သည်။ စုစုလည်း အသာအယာပင် ကုတငပြေါသ်ို့ တကကြာ ဖငဗြူးတောင်းထောငပြေးလိုကတ်ော့သည်။ မင်းမင်းတဈယောကြ သူ့လီးဖြင့ြ အရညရြှှဲနသေော ပိပိလေးအား သုံးလေးခကြမြွှ ပြတကြာ အသာအယာပင် ထိုးထည့်လိုကရြာ ထကဝြကခြန့်ပင် ဝငသ်ှားလတေော့သည်။

“အားးး ကိုကို အရမ်းမသှင်းနဲ့ အထဲမှာ အရမ်းကြပန်တယ်ေ”

“အင်း စုလေး၊ ကိုကို ဖြေးဖြေးခင်ျး ချော့လိုးပေးမယ်”

“အား ကြှတ် ကြှတ် အားး”

“ရှီးးး အားးး အာ့ အာ့”

လီးမှာ အဆုံးထိဝငသ်ှားရာ ပြည့်ကြပလြှန်းနသေောကြောင့် မင်းမင်းမှာ ပြနဆြှဲမထုတသ်ေးပဲ အသာပင် ဇိမခြံနတေော့သည်။ တဆုံးထိဝငန်သေော လီးကြောင့် ကလီစားများပင် ကပြောင်းကပြန် ဖြစ်နသလေားဟု ထငမြှတရြလောကပြသည်ေ။ ညှဈအားများကြောင့် အရညကြှညလြေးများမှာ စိမ့်ကာစိမ့်ကာပင် ထွကန်မေိတော့သည်။ မင်းမင်းလည်း လီးတနအြား သုံးပုံတဈပုံခန့် ဆှဲထုတပြှီး ပြနလြညလြိုးညှောင့်နမေိတော့သည်။

“အမလေးးးး အားးးး အားးးး ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုမင်းရယ်၊ ရငထြဲကို ပြည့်သှားတာပဲ၊ စုစု ခံနိုငန်ပြေီ သိလား၊ အဆုံထိထုတပြှီး လိုးပေးပါတော့”

ဟု ငှီးတွားရင်း တဖြဖြပြောလရော မင်းမင်း စုစုခါးနှစ်ဖကအြား စုံကိုငကြာ အဆုံးထိထုတ် အဆုံးထိသှင်း ပုံမှနလြုပန်တေော့သည်။

“အားး ရိုးးး အားးးး ရှီးးးး”

“အားးး အု အု အှန့် ဗတ် ဗတ် အှန့် ဗတ်”

“အု့…. အှန်းးး… အားးး”

ပါးစပကြ အောင်ှီးရင်း ဖငလြေးကော့ကာ ကော့ကာ ခံနသေော ညီမဖြစ်သူအားကြည့်ပြီး လဲ့လဲ့တဈယောကြ ဖငစြအိုကပင် ယှစိတကလြာတော့သည်။ ပိပိလေးထဲမှ အရညမြွားမှာလည်း အတွင်းခံတဈခုလုံး စိုရှှဲကာ ဒူများပငမြသယခြငွတ်ော့ပေ ။

မင်းမင်းနှင့် စုစုမှာ ကောင်းလှနသ်ောကြောင့် အားရပါးရပင် နှစ်ဦးသား ပုံစံအမွိုးမွိုး ပြောင်းလိုးနကြသေည်။ စုစုခငဗြွာ သုံးခါမှောကြ ပြီးသောကြောင့် မင်းမင်းအား ကြောမှသိုင်းဖကကြာ ကော့ကော့နသေော အရှိနကြှောင့် လီးထိပမြှာ ကငွတ်ကလြာကာ စုစုသားအိမထြဲသို့ သုတရြညမြွား ကုနစြငအြောင် ပန်းထုပလြိုကလြတေော့သည်။ စုစုမှာလည်း ဝငလြာသော ခပန်ှေးနှေး လရညမြွားကြောင့် ကုနခြမ်းနသေောအားများ ခကြခြငွြးပင် ပြနလြညပြှည့်ဝလာကား နှမ်းနယန်သေော မင်းမင်းလီးအား စိမထြားသောအဖုတမြှ ထုပကြာ ရမဆေေးတော့ပဲ ကုန်းစုပန်တေော့သည် ။

လဲ့လဲ့သည် ပထမဦးဆုံးအကြိမ် လိုးပြဲအား မှငဖြူးလိုကသ်ညန်ှင့် အလိုးခံချင်စြိတမြွား တားမရဆီးမရ ဖြစ်ကာ မင်းမင်းလီးအား အာရုံတွင်းမှ ဖြောကဖြကြမြရ ဖြစ်နတေော့သည်။ အခန်းတွင်းသို့ ပြနလြာကာ အိပယ်ာထကတ်ှင် မကြလြုံးအားမှိတကြာ စောစောကပုံရိပအြား မှငယ်ောငကြာ ဘောင်းဘီကြား လကန်ှိုကပြှီး အဖုတလြေးကို ပြတန်တေော့သည်။ ခံလို့ကောင်းကောင်းနှင့် ပြတန်လေိုကသ်ညမြှာ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ပြီးဆုံးခွင်းသို့ ရောကလြတေော့သည်။

အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ၊ ငါ ဒါကို ဘာလို့ အစက ကြိုမသိခဲ့တာပါလဲဟု မိမိကိုယကြို အပြဈတင် ဝဖနေန်မေိတော့သည်။ ကောင်းလှန်းသောကြောင့် လကကြိုပင် ဘောင်းဘီအပြငသ်ို့ မထုတန်ိုငပြဲ အိပပြွောသ်ှားလတေော့သည် ။

စုစု ထပမြံစုပယ်ူပေးသော အရှိနကြှောင့် မင်းမင်းလီးမှာ ခဏအတွင်းပင် ပြနလြညတ်ောငမြတလြာတော့သည်။ ဆယမြိနဈခန့် စုပယ်ူပေးပြီးနောကြ စုစုသည် မင်းမင်းအပေါသ်ို့ ကားယားခွကာ လီးအရင်းမှကိုငပြှီး အဖုတဝြတွငတ်ေ့ကာ ထိုငခြလွိုကတ်ော့သည်။

“အားး ကောင်းလိုကတ်ာ စုစုလေးရယ်”

ဟု ပြောရင်း နှစ်ဦးသား စညခြကြကြိုကစြှာ ကော့ဆောင့န်တေော့သည်။ စုစုမှာ လီးပေါတ်ကကြာ ဆောင့န်သေောကြောင့် အစိလေးမှာ လီးနှင့်အခွိနပြှည့် ပြတမြိနသေောကြောင့် များမကြာမီပင် တဈခါပြီးသှားပြနသ်ည်။ မင်းမင်းသည် စုစုအား ခွနှစ်ေချောင်းစုံထမ်းကာ အားရပါးရ လိုးလိုကပြှီး ကာမသုခကို နှစ်ဦးသား ဒငပြှည့်ကပြပြှည့် ခံစားနမေိတော့သည် ။

“အား အိုး .. ဟင်းး…. အားးး……”

“ဗှကျ …ဖတ်..ဖတ်..ဗှကျ ဗှတ်…”

“အားးးး..ရှီး….စူးးး…အားးး.အှန့်…..”

အခကြြးလေးဆယခြန့် မရပမြနား လိုးဆောင့်မှုကြောင့် နှစ်ဦးသား ကာမပန်းတိုငသ်ို့ ပျိုငတ်ူပင် တကလြှမ်းသှားနိုငတ်ော့သည်။ စုစုသညလြည်း မင်းမင်းရငခြှငထြဲမှာပင် မောပန်းစွာ အိပပြွောသ်ှားလတေော့သည်။

မင်းမင်းသည် ဆေးလိပသ်ောကခြငွလြာသောကြောင့် အဝတမြွားပြနဝြတပြှီး တံးခါးဝသို့ လွှောကလြာရာ တံခါးမှာ အနည်းငယဟြနသေောကြောင့် မသင်ျကာဖြစ်ကာ ဘေးဘီအားလှည့်ကြည့်လြိုကတ်ော့ ထူးခွားခကြြ တဈစုံတဈရာ မတွေ့ရခွေ။ ထို့ကြောင့် စီးကရကအြား မီးညှိပြီး သောကန်လေိုကသ်ည်။ အတနကြှာမှ အသိတဈခုဝငကြာ လဲ့လဲ့အိပန်သေော အခန်းအား သှားကြည့်လြိုကပြှီး အခန်းတံခါးမှာ လော့မခထွားသောကြောင့် အသာလှပကြာ အထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုကသ်ည်။ ကုတငပြေါတ်ှင် အတွင်းခံထဲ လကန်ှိုကလြကြြ အိပပြွောန်သေော လဲ့လဲ့အား တွရခွေိနတ်ှင် မင်းမင်းတဈယောကြ သူ့မကြလြုံးများ အရောငတ်ောကပြသှားတော့သည်။

လဲ့လဲ့တဈယောကြ အိမမြကထြဲသို့ နတသ်ားလေးတဈပါး ရောကရြှိလာတော့သည်။ ထိုနတသ်ားလေးမှာတော့ ကြှန်ုပတ်ို့၏ ဇာတလြိုကကြွောကြှီး မင်းမင်းပင် ဖြစ်လသည်ေ။ ကနဦးတုန်းက သူမမှာ မင်းမင်းကို ကြည့်မရခွေ။ စုစုနှင့် ခစွရြညလြူးကာ သူ့လီးကြီးအား မှငပြှီးကတည်းကပင် တိတတ်ခိုး စွဲလမ်းသှားတော့သည်။ နတသ်ားလေးမှာ သူမအား ငုံ့၍ကြည့်နသည်ေ။ သူမရှကလြိုကသ်ညမြှာ မပြောနှင့်။ သို့သောြ ပြနထြှကသ်ှားမှာစိုး၍ တင်းကြပန်အေောင် ဖကထြားမိတော့သည်။

နတသ်ားလေးမှာ သူမ၏ နှဖူးလေးကို မှတန်ိုးစွာနမ်းလိုကသ်ည်။ ပြောလြိုကသ်ညဖြစ်ခွင်း။ လဲ့လဲ့မှာ မကြလြုံးလေး အသာမှေးကာ အနမ်းများအား ကြနပေစြှာ ခံယူနမေိတော့သည်။ ပါးလေးနှစ်ဘကန်မ်းကာ သူမနှုတခြမ်းလေးအား ငုံ့ကာနမ်းရာ နှေးထွေးလှန်းသောကြောင့် ခါးလေးပင် ကော့မိရာ နတသ်ားလေးမှာ သူမကြောအောကမြှ ဘောလြီခွိတမြွားအား လွှငမြှနစြှာပင် ဖြုတလြိုကလြတေော့သည်။ နှုတခြမ်းလေးအား အဆကမြပြတ် နမ်းနရင်ေးမှ သူမလညတ်ိုငလြေးအား လွှာဖြားလေးနှင့် အသာယကရြင်း ကြီစယလြိုကပြုံမှာ ကောင်းကငပြေါြ လှင့်မွှောနသယေောငပြင်။ အိုးးး ခစွလြိုကတ်ာ နတသ်ားလေးရယ်။

လဲ့လဲ့တဈယောကြ သူမ တသကလြုံး နမထေိ လမထေိ ထိမ်းသိမစြောင့်ရှောကလြာသော ရှှရငေအြုံလေးမှာ လစေိမမြွား ထိတွေ့မှုကြောင့် အိပပြွောန်ရောမှ ရုတတ်ရကြ လန့်နိုးလာကာ

“ဟင် နင် နင် ဒါဘာလုပတ်ာလဲ”

ဟုပြောရင်း အပေါသ်ို့ လိပတ်ငန်သေော အင်ျကြီအား အတင်းပငဆြှဲခကြာ ဖုံးဖိနတေော့သည်။

“ဒါ ဒါဆို စောစောက အိမမြကမြဟုတဘြူးပေါ့”

“အေး ဟုတတ်ယ်”

ဟု မင်းမင်းမှ ပြောလိုကရြာ

“လှှတ် လှှတ် ငါ့ကိုအခုလှှတ်၊ မလှှတရြင် ငါအောလြိုကမြှာနောြ”

မင်းမင်းမှာ အေးဆေးတညင်ှိမစြှာဖြင့်

“အောပြေါ့၊ နင် အရှကပျိုကြဲသှားမှာပေါ့။ နငရြယ် နင့်ညီမရယ် ငါ့လီးစုပန်တေဲ့ပုံတွေ ငါ online မှာ တငလြိုကမြှာပေါ့”

ဟုပြောလိုကရြာ လဲ့လဲ့မှာ ဆောကတ်ညရြာမရဖြစ်ပြီး မိမိဖခငမြှာ သာမနလြူမွိုးမဟုတမြှန်း နာလညကြာ ခွုံးပြဲချင်ိုရင်း ဆကမြလုပရြန် တောင်းပနန်တေော့သည်။ မင်းမင်းလည်း မိမိဆငထြားသောဂွငထြဲ တိုးဝငလြာပြီမို့

“အေး ဒါဆို ငါတို့ အပေးအယူတဈခုလုပမြယ်။ ခရီးဆုံးလို့ ဆိပကြမ်းပေါရြောကတ်ဲ့အထိ နငတ်ို့ညီအဈမ ငါ့မယားလုပရြမယ်။ ငါခိုင်းသလို သသခွေောခွာ မလုပရြငတ်ော့ လူတကာရဲ့ တံထွေးခွကထြဲ နငတ်ို့တဈမွိုးလုံး ပကလြကမြွှောပတေော့”

ဟုပြေားရင်း စောစောက ရိုကထြားသော ပုံများအား ပြလိုကလြရော လဲ့လဲ့မှာ မိမိတသကလြုံး မောကမြာ ရိုင်းစိုင်းကာ ရင့်သီးစွာ ပြောဆိုဆကဆြံခဲ့ပုံများအား ပြနမြှငယ်ောငကြာ မကြရြညမြွားပင် ကလွာတော့သည်။

“ကဲ ဘယလြိုလဲ။ နင် လကမြခံဘူးဆိုလည်း စုစုနဲ့ပဲ သှားပြနအြိပတ်ော့မယ်”

“မ မလုပပြါနဲ့။ ဓာကြ ဓာကြ ဓာကပြုံတွကေ တကယဖြကြမြှာလား”

ဟု တုနယ်ငထြဈငေါ့စွာမေးရာ မင်းမင်းက ပြုံးရှှငစြှာဖြင့ြ

“ဖုန်းပါ မင်းကိုပေးလိုကမြှာ ဟုတပြှီလား”

“တ တ တကယန်ောြ”

“တကယပြါဆို အခစွလြေးကလည်း”

“ဘာ အခစွလြေးလည်း လူကိုအကြပကြိုငပြှီတော့”

“မတတသ်ာလို့ပါကြာ။ ငါက နင့်ကိုမှငကြတည်းက လိုးချင်န်တော”

“ဟာ ဘာတွလောပြောနတောလဲ”

ဟု ရှကသ်ှေးများဖြာကာ ပြောရင်း စောစောက ရုနကြနခြဲ့တာကိုပင် မေ့များသှားပြီလားမသိ။ သှောြ မိန်းမတွေ မိန်းမတွဟေု တွေးရင်း မင်းမင်းတဈယောကြ လဲ့လဲ့နို့နှစ်လုံးအား အားရပါးရပင် စို့နတေော့သည်။ လကတ်ဈဖကကြလည်း ဘောင်းဘီအား အသာပငခြွှတလြိုကတ်ော့ ပြည့်တင်းနသေော လဲ့လဲ့ဖငကြှီးကြောင့် ခွှတမြရပေ။ ဆကမြခွှတသ်ေးပဲ အနီရောငပြငတ်ီလေးပေါမြှ ဆီးခုံလေးအား ပြတသ်ပကြာ နို့နှစ်လုံးအား အငမ်းမရပင် စို့နတေော့သည်။ လဲ့လဲ့မှာ အိမမြကထြဲကလိုပင် ကောင်းကငသ်ို့ လှင့်မွောကာ တိမတ်ိုကမြွားအား ဖမ်းဆုပဖြို့ ကြိုးစာနတေော့သည်။

မင်းမင်းတဈယောကြ အခွိနတ်နပြှီဟု ယူဆကာ

“ကဲ ကောငမ် ဖီးတကမြနနေဲ့။ ထ ထ”

ရုတတ်ရကြ နို့များလိမန်အေောင် စို့ခွင်းမှရပကြာ ခပရြိုင်းရိုင်း ပြောလည်းပြော လကမြှာလည်း လဲ့လဲ့ပါးအား ဘယည်ာဆကဆြကြ ရိုကလြိုကတ်ော့သည်။ လဲ့လဲ့တဈယောကြ မင်းမင်းရဲ့ အပြုအမူကြောင့် ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းများပင် ထသှားခဲ့တော့သည်။ မိမိအား လူတိုင်းက ခစွခြငကြာ ရိုသမှေုကို မှေးကတည်းကပင် ခံလာရသူမို့ နားထဲမှာ ဆန်းပြားနသေောလြည်း သူမ သဘောကသွှားလတေော့သည်။ ပါးစပမြှလည်း

“ထပြီး ဘာလုပရြမှာလဲ”

“အေး ပြောမယ်။ အခု ကုတငပြေါကြဆင်းပြီး ဒူထောကပြှီး ငါ့ဘကလြှည့်စမ်း ကောငမ်”

လဲ့လဲ့ မငှင်းတော့ခွေ။ မင်းမင်းဘာလုပမြလဲဆိုတဲ့ သိချင်စြိတကြ သူမကို လှုံ့ဆောန်သည်ေ။ မင်းမင်းမှာ ခွနှစ်ေချောင်းတွဲလောင်းခကြာ

“ငါ့လီးလာစုပစြမ်း”

ဟုပြောရင်း လဲ့လဲ့ဆံပငအြား နောကမြှဆှဲကိုငကြာ သူ့လီးအား လဲ့လဲ့ပါစပထြိပဝြတွင် တေ့ထားလိုကတ်ော့သည်။ လဲ့လဲ့မှာ ရုန်းလည်းရမည် မဟုတမြှန်း သိသောကြောင့် အသာအယာပင် ပါးစပကြို ဟပေးလိုကသ်ည်။

“အု အု ဝူးး ဝူးး အု အု”

လညခြွောငရြင်းထိပင် တိုးဝငလြာသော မင်းမင်းရဲ့ လီးတံကြီးကြောင့် လဲ့လဲ့တဈယောကြ ခွှဲများသီးကာ မကြလြုံးမွာပင် ပြာဝသှေားတော့သည်။ မင်းမငလြည်း ဒေါသဖြစ်ကာ

“ကောငမ် လီးကောင်းကောင်း မစုပတ်တဘြူးလား။ နင့်ညီမနဲ့များ ကြာပါ့။ ငါပြောပြမယ် သချောနားထောင်။ နောကတ်ဈခါ ထပမြပြောဘူးနောြ။ နှုတခြမ်းကို ဝလုံးပုံစံဝိုင်းထား။ ပြီးရင် နင့်လွှာဖြားလေးနဲ့ ဒဈထိပကြ အကြဲကြောင်းလေးကို ထိုး။ အရင်းထိဝငန်ပြေီဆို လွှာအပြားလိုကြ လှည့်ပတပြှီးစုပ်။ ကြားလား”

မင်းမင်းလီးမှာ စုစုနှင့် လိုးပြီးကတည်းက ရဆေေးသန့်ရှင်းခွင်း မပြုလုပထြားသဖြင့် စုစုစောကရြညန်ှင့ြ သူ၏စောကရြညတ်ို့ နှစ်မွိုးပေါင်းကာ ညှီစို့စို့အနံ့ပင် ထွကန်တေော့သည်။ လဲ့လဲ့တဈယောကြ အစပိုင်းမှာ ထိုအနံ့ကို ခံရခကသ်ောလြည်း တဖြေးဖြေးနှင့် စုပရြင်း ထိုအနံ့ကို သဘောပငကြလွာမိတော့သည်။ ထို့ကြောင့ြ စတနောပါပါလေးဖြင့ြ စုပပြေးနမေိတော့သည်။

မစုပတ်တ် စုပတ်တန်ှင့် စုပန်သညေမြှာ မင်းမင်းအတွကြ တဈမွိုးပင် ခံလို့ကောင်းလသည်ေ။ ထိုအတိုင်း ဆကသ်ှားနလွှင်ေ သူမပါစပထြဲမှာပင် သူပြီးတော့မှာ မလှဲပေ။

“ခဏရပစြမ်း”

မင်းမင်းက ပြောလည်းပြောရင်း လီးအား ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။

“ကောငမ် ထ နင့်အတွင်းခံခွှတ်။ ပြီးရင် ကုတငပြေါြ လေးဘကထြောကပြှီး ကုန်းထားစမ်း”

လဲ့လဲ့မှာ သူမမွှောလြင့်ထားသလို အလိုးခံရတော့မညဟြု မှတယ်ူကာ မင်းမင်း ခိုင်းစသည်ေ့အတိုင်း နပေေးလိုကတ်ော့သည် ။ မင်းမင်းမှာ လဲ့လဲ့တံထွေးများ ပကနွေန်သေော သူ့လီးအား ဖငစြအိုဝမှာ တေ့ကာ ခါအားနှင့်‌ ဆောင့်လိုးခတွော့သည်။

“အား… အမကြေီးရေ…… သပေါပြီတော့…”

လဲ့လဲ့တဈယောကြ ကုန်းအောကြာ ရှေ့သို့ ဟကလြွှားထိုးပင် ပြုတကြသွှားပတေော့သည်။ ဖငဝြအား မီးစနှင့် ဆောင့ထြိုးလိုကသ်လို ခံစားရပြီး ကုန်းအောလြိုကသ်ောလြည်း ဘယသ်ူမှ မကြားနိုငခြွေ။ အလုံပိတ် အခန်းတို့၏ အားသာခကြတ်ို့ပင် ဖြစ်သည်။

မင်းမင်း အဆုံးထိဝငသ်ှားသော လီအား ဒဈဖြားနာအထိ ခပကြှမ်းကြမ်းလေးပင် ပြနဆြှဲထုတလြိုကပြှီး

“အို…… ပလှတ်”

“အင့်… အု.. အင့်.. အု…”

ဟု ကြိတကြာ ငှီးနသေော လဲ့လဲ့အား စောကမြှငကြပစြှာဖြင့ြ ကြမ်းတမ်းစွာ လိုးဆောင့တ်ော့သည်။ ဖငအြား လိုးဆောင့န်ရင်ေး သူ့လီးများပင် ပူတကလြာကာ ဒဈဖြားများ ကငွစြိမ့်တကလြာပြီး ပြီးဆုံးခွင်းသို့ ရောကသ်ှားလတေော့သည်။ မင်းမင်းလည်း မောမောနှင့် လဲ့လဲ့ဘေးမှားပင် အနားယူရင်း သူမပိပိလေးအား လကည်ိုး လကခြလယန်ှင့် ပြတသ်ပထြိုးသှင်းရင်း သူမအား ပြီးစကော ကာမအရသာကို မှည်းစမ်းပေးလိုကလြတေော့သည်။

စုစုတဈယောကြ မနကလြင်းသောြ ညောင်းကိုကန်သဖြေင့ြ မထချင်ပြေ။ ဗိုကလြည်း ဆာလောငလြှပြီဖြစ်သဖြင့ြ မကြလြုံးကို မနည်းအားယူကာ ဖြင့်ရသည်။ မိမိအခန်းသို့ပြနပြှီး အခန်းထဲဝငရြန် တံခါးခေါကရြာ တောတ်ောန်ှင့် မဖြင့်ခွေ။ အခကြြ ၂၀ ခန့် မရပမြနား ဆကခြေါကကြာမှ အိပမြှုံစုံဝါးဖြင့် အဈမဖြစ်သူ တံခါးလာဖြင့်သည်။ အဈမဖြစ်သူရဲ့ အိပယ်ာပေါတ်ှင် မင်းမင်း အိပပြွောန်သဖြေင့ြ မေးငေါ့ကာ “ဘာလဲ” ဟု မေးလိုကရြာ “နင့်လိုပဲလေ” ဟု ပြနဖြှရင်ေး နှစ်ဦးသား သဘောကစွှာ ရယလြိုကကြှသည်။

“ဗိုကဆြာနပြေီ မမ မှနမြှနလြုပ်”

“အေးပါ နငကြလည်း ခဏတော့စောင့်”

ဟုပြောရင်း ညီအဈမ ၂ ယောကြ နံနကစြာ ထွကစြားကြလသည်ေ။ မှာယူထားသမွှအား ခေါင်းမဖောဘြဲ စားသောကပြှီး ဗိုကဝြခါမှ မင်းမင်းအတွကြ ပါဆယဝြယလြာခဲ့တော့သည်။

မင်းမင်းသည် ရမေိုးခွိုးကာ ပငပြန်းသှားသော ခန်ဓာကိုယအြား ပြနလြညအြားဖြည့်ရန် အဟာရမှီဝဲရဦးမည် မဟုတပြါလားဟု တွေးရင်းဖြင် လခွှနေကြာ အေးအေးလူလူပင် အဝတလြဲနတေော့သည်။

“ဒေါကျ… ဒေါကျ… ဒေါကျ…”

“ဘယသ်ူလဲ”

တဈဖကမြှ စုစုရဲ့အသံကို ကြားရ၍ တံခါးဖြင့်ပေးရာ လဲ့လဲ့ကပါ နောကတ်ှငရြပန်သဖြေင့ြ သူ အံ့သှသှားသည်။ စိတထြဲမှာလည်း ဒီဆောကြှီး အတောထြနတ်ာပဲ၊ ငါ ညက အသဗငွြေးတာတောင် အခု ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုနဲ့၊ နနှင်ေ့ဦးပေါ့ကြာ၊ ပြီးမှတွေ့မယ် ဟု စိတထြဲက ကြိမ်းဝါးလိုကတ်ော့သည်။ စုစုက

“ကိုကြီးအတွကြ နံနကစြာ ဝယလြာတယ်။ ထွကစြားနဖေို့ မလိုတော့ဘူး”

မင်းမင်း စိတထြဲမှာ တယဟြုတပြါလားဟု တွေးရင်း လညှင်ေးခံထိုငခြုံတွင် နံနကစြာစားပြီး သုံးယောကသ်ား စကားပြောနမေိကြသည်။ စကားပြေားနရင်ေး မင်းမင်းရဲ့ရငခြှငထြဲသို့ စုစုက တိုးဝငလြာသဖြင့ြ အသာပင် သိုင်းဖကထြားလိုကသ်ည်။ အဈမရှေ့မှာပင် စုစုရဲ့နို့သီးများအား ဆုပန်ယန်တေော့သည်။ လဲ့လဲ့မှာလည်း သှေးသားက တောင်းဆိုလာပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ သုံးယောကသ်ား သူမတို့အခန်းထဲပင် ပြနဝြငလြာခဲ့ကြတော့သည်။

အခန်းထဲရောကသ်ောြ တိုငပြငစြရာမလိုပဲ သုံးဦးသား ပျိုငတ်ူပင် မိမိအဝတအြစားများကို မိမိဘာသာ ခွှတန်ကြသေည်။ စုစုသည် အရင်ဦးစွာခွှတပြှီးသဖြင့ြ ကုတငပြေါသ်ို့ တကကြာ ပကလြကလြှနန်တေော့သည်။ မင်းမငလြည်း စုစုနောကမြှပင် ခွှတပြှီးသဖြင့ြ ကုတငပြေါတ်ကကြာ စုစုစောကဖြုတအြား လွှာနှင့် ကုန်းလကြန်တေော့သည်။ နောကဆြုံးမှပြီးသော လဲ့လဲ့မှာ မင်းမင်းလီးအား စုပတ်ော့သည်။

တဈနကေုန် သုံးဦးသား အခန်းအောင်းကာ လှတလြပစြှာ လိုးပြဲဝငန်ကြသေည်။ လိုးလိုကြ နားလိုကန်ှင့် အခွိနမြညမြွှ ရှိသှားသည် မသိလိုကကြှပဲ ပငပြငပြန်းပန်းနှင် အိပပြွောသ်ှားကြတော့သည်။

ညရှဈနာရီခန့်တွင် သင်ျဘောမှာ ကြောကဆြောငန်ှင့် တိုကမြိကာ တဖြေးဖြေး နဈမှုပလြာတော့သည်။ ဝနထြမ်းများနှင့် ခရီးသညတ်ို့မှာ သကကြယလြှမွေားနှင့် စွန့်ခွာသှားကြလသည်ေ။ မင်းမင်းတို့ သုံးဦးမှာ ဘာမွှမသိလိုကကြှခွေ …။

အား ကြှဈ ကြှတ်… ဟင် ငါဘယရြောကန်တောပါလိမ့် ဟု ကိုကခြဲနသေော ဦးခေါင်းအားကိုငကြာ ထထိုငရြင်း ဘေးဘီအား လှည့်လညကြှည့်ရှုမိလိုကသ်ည်။ မိမိနောကဆြုံး အခန်းထဲဝငလြာသော ရမွေားအား တိုးဝှေ့ရင်း ပငလြယရြမွေား ပါစပ်၊ နားများအတွင်းသို့ဝငကြာ သတိလဈမေ့မွှောသှားခဲ့ရာ အခု ငါဘယရြောကန်တောလဲ၊ ဒါဆို ငါမသဘေူးပေါ့နောဟြု ပြနလြညဆြန်းစဈရင်း မှိနပြပြ မီးအလငရြောငအြောကမြှာ စူးစမ်းရှာဖြမေိရာ ခွငေါးလှမ်းမွှအကြာတွင် ကြောကစြားပြဲတဈလုံးပေါြ၌ သဈသီးသဈဥများ၊ ရကရေောင်းတဈခု၊ သဈသားဗန်းပေါတ်ှင် စားချင်စြဖြယ် ငါကင်းကြီးမှာ မင်းမငဗြိုကအြား ပိုလို့ပင် ဆာလောငလြာစသည်ေ။ တွဝမေနေတေော့ပဲ ကြောကဖြှင့်ထွင်းထုထားသော ထိုငခြုံပေါတ်ှငထြိုငကြာ အားရပါးရ စားသောကလြတေော့သည်။

ငါးကငကြှီးတဈကောငလြုံးမွှ ကုနသ်ှားပြီး ရသေောကကြာ ခွနအြားများ ပြနလြညပြှည့်ဖြိုးလာကာ ပတဝြန်းကငွအြား သတိရကာ ဘေးဘီအား လှည့်လညကြှည့်ရှု့ရာဝယ် မိမိအား မကြတ်ောငမြခတပြဲ ကြည့်နသေော မိန်းမပျိုလေးကြောင့် လန့်သှားကာ ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းများပင် ထသှားလတေော့သည်။ သူမရပန်သေော နရောသညအြနည်းငယ် မှောငန်သေောကြောင့် သဲကြဲစွာ မှငရြနိုငရြန် အရှသေို့ တိုးကပကြာကြည့်မိသည်။ ငါးပခန်ေ့အကြာတွငတ်ော့ သူမကြလြုံးများပြတကြာ မယုံကြညန်ိုငလြောကအြောင် ဖြစ်မိတော့သည်။ မိန်းမပျိုလေးသည် အပေါပျိုင်းဗလာကငွြးနှင့် လကထြဲတွင် လေးအားကိုငကြာ အသင့်အနအထေားရပန်သည်ေ။ ထို့နောကြ သူမအနား တိုးကပကြာ

“မင်းဘယသ်ူလဲ”

ဟုမေးလိုကသ်ည်။

“အရှင့်ကို စောငရြှောကရြသူပါ”

ဟု ယဉကြွေးစွာ ပြနလြညဖြှဆေိုလသည်ေ။

“ငါ ငါ အခုဘယရြောကန်တောလဲ”

“လူစိမ်းတွကေိုထားတဲ့ အနောကဘြကြ နန်းဆောငပြါ အရှင်”

“ဘာ နန်းဆောင်း ဟုတလြား”

“ဟုတပြါတယ်”

“ဟားးး ဟားးး”

သူ့ရယလြိုကသ်ံကြောင့် မိန်းမပျိုလေးမှာ မှငသ်ကစြှာ ငေးကြည့်နမေိတော့သည်။ သူ သချောလှည့်လညကြှည့်ရာ နနဆြောငန်ှင့်တူတာဆိုလို့ ဘာမွှမရှိပေ။ သဲပြငပြေါတ်ှင် ကြောကစြားပြဲနှင့် ကုတငပြုံစံ ကြောကပြှားတဈခပြသ်ာ ရှိသည်။

“မင်းတို့လူကြီးနဲ့ ငါစကားပြောချင်တ်ယ်”

ဟု မေးလိုကရြာ

“စိတမြပူပါနဲ့ အရှင်။ ဘုရငမြကိုယတ်ိုင် တဈနေ့ ၂ ကြိမ် လာရောကကြှည့်ရှု့ပါတယ်။ သမားတောကြှီးများလည်း သချောကုသပေးပါတယ်”

“ဒါနဲ့နပေါဦး။ ငါ့ကိုဘာလို့ အရှငလြို့ ခေါတ်ာလဲ”

“ဘုရငမြက ခေါရြမယ် ပြောထားလို့ပါ”

“မင်းအသားတွေ ငါကိုငကြှည့်လို့ရမလား”

” ဟုတကြဲ့ ရပါတယအြရှင်”

ဒွိဟဖြစ်နသေောစိတကြှောင့် သူမအားကိုငကြှည့်ရာဝယ် လူဟ လူပဲ ဟု စိတမြှလကခြံကာ ကာမစိတမြွားနိုးထရင်း သူမ၏ လုံးဝန်းနသေောနို့အား ပြတသ်တကြာ ညှဈကြည့်လိုကသ်ည်။ အှန့်ဟု ငှီးသံနှင့်အတူ လကထြဲမှလေးမှာ လှတကြသွှားလတေော့သည်။ စားပါးဝနသေော မင်းမင်းမှာ ခကြခြငွြးပင် သဘောပေါကကြာ ကာမခလုတလြေးများအား တဈခုချင်ြးစီ ဖြင့်နတေော့သည်။ လုံးကစွန်သေော နို့အား ငုံကာ စို့လိုကခြွိန်

“အိုးး အင်းး ဟင်းးး”

ဟု ငှီးတွားသံများပေးကာ မင်းမင်းဦးခေါင်းအား သိမ်းဖကထြားရင်း

“မသင့်တောပြါဘူး အရှင်”

ဟု ပြောလသည်ေ။ မင်းမင်းသညလြည်း နို့စို့ပကြမြညစြိုး၍ ဘာမှမပြောပဲ သူမ၏ဖငအြား ခပဆြတဆြတ် ရိုကလြိုကရြာ မကြုံဖူးသော အထိအတွကြေောင့် စိတအြလိုကိုလိုကကြာ သာယာနမေိတော့သည်။ တဈခုတည်းသော နံပိုင်းငယအြား ခွှတခြလွိုကရြာ သဲပြငပြေါသ်ို့ ပုံကသွှားသည်။ မင်းမငလြကသ်ည် သူမ၏ပိပိလေးပေါသ်ို့ အုပကြိုငလြိုကမြှ မိမိနံပိုင်း မရှိတော့မှန်းသိကာ ကုနကြောကလြိုကရြာ (မကြလြုံးထဲမှငကြှညပြေါ့ဗွာ ဘယလြိုပုံစံဖြစ်သှားလဲဆိုတာ ) မင်းမင်းသည် ညာခွဖြင်ေ့ဖိထားရာ ဆှဲမရ ဖြစ်နတေော့သည်။

ထိုအခွိနတ်ှင် အတွင်းခံမပါပဲ ပိတပြါးဖြင့်သာ ခါးအားပတထြားသော မင်းမင်းရဲ့လီးမှာ သူမအတွကြ အထူးအဆန်းဖြစ်ကာ ကနွလြကတ်ဈဖကဖြှင့် မကိုငရြဲ ကိုငရြဲနှင့် ပြတသ်တန်မေိတော့သည်။ ခါးမှ ပိတစြအား ဖြခလွေိုကရြာ သူမမကြန်ှာနှင့် တဈတန်းတည်းဖြစ်နသေော လီးအား အံသှမှငသ်ကစြှာ ကြည့်ရြင်း ပါးစပကြ

“အို”

ဟု ရရှတေမြိသည်။ သူမသည် အောကားလည်း တဈခါမှ မကြည့်ဖူးသလို အောစာအုပလြည်း မဖတဖြူးခွေ။ ယောကြွားဆို၍ မင်းမင်းတဈယောကသ်ာ ပထမဦးဆုံး မှင်းဖူးခွင်းဖြစ်ရာ လီးစုပရြမှန်းလည်း မသိခွေ ။ သူမတို့ကြှန်းပေါတ်ှင် မိန်းမများသာရှိသည်။ ကိုယဝြနဆြောငလြိုလွှင် နတရြကနေမြှ ရစငေကြို သောကသ်ုံးလိုကရြုံဖြင့် ကိုယဝြနရြကာ အမွိုးသမီးငယမြွားသာ ဖြားမှငလြာသည်။ ယောကြွားဆိုသညမြှာ ဒဏျဍာရီထဲမှာသာ ကြားဖူးကာ ကာမဆိုသော အထိအတွေ့ အရသာအား မညသ်ူမှမခံစားဖူးခွေ။

မင်းမင်းသည် သူမလကအြား ဆှဲယူကာ မိမိပါစပအြတွင်းသို့ ထည့်ပြီး လီးစုပပြုံအား သငပြှပေးရာ သူမမှာ ခကြခြငွြးပင် စုပတ်တသ်ှားတော့သည်။ ငါးမိနဈခန့် စုပစြပြေီး ဆှဲထုတကြာ ကုတငပြုံစံ ကြောကဖြွာပေါသ်ို့ တကစြကော ပကလြကလြှန် ပေါငကြားခိုင်းထားပြီး မာတောငန်သေော သူ၏လီးအား ပိပိလေးပေါတ်ငကြာ အထကအြောကြ စုနဆြနပြှတရြင်း နို့နှစ်လုံးအား အားရပါးရ စုပန်တေော့သည်။

“အားး ရှီးး ရှီးး….”

မကြုံဖူးသော ထူးကဲစွာကောင်းလှသော ကာမအရသာကြောင့် မကြလြုံးမှေးစင်းကာ မိမိပြုသမွှ နုနရသေော ကောငမြလေးကိုကြည့်ပြီး စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ ပိပိလေးထဲ လီးကိုထိုးထည့်လိုကရြာ ထိပဖြွားပင် မနည်းအားစိုကြ ထိုးထည့်ရသည်။

အားး ဟု တဈခကြတ်ှနကြာ မိမိရငဘြတအြား လကန်ှဈဖကဖြှင့် လာရောကတ်ှန်းကနလြာသော သူမကြောင့် အဆုံးထိမထည့်ပဲ ဝငသ်လောကလြေးသာ ထည့ထြားပြီး ခါးလေးလှုပကြာ ချော့မှူနရင်ေး သူမပိပိလေးထဲမှ စောကရြညကြှညလြေးများ ထွကလြာတော့သည်။ ထိုစောကရြညလြေးများက မင်းမင်းလီးအား ကြိုဆိုနှုတဆြကလြာတော့သည်။ မသိမသာ တဖြေးဖြေးနှင့် ချော့လိုးလာလိုကရြင်း လီးတဈချောင်းလုံး အဆုံးထိပင် ဝငသ်ှားတော့သည်။

“အာ့ အားး အားး အု့ အင့် အားး”

အမွိုးမွိုးသော အသံပေါင်းစုံဖြင့် ငှီးတွားရင် မင်းမင်းရဲ့ လိုးဆောင့မြှုအား သူမ ကြနပေစြှာ ခံယူနမေိတော့သည်။ မင်းမင်းသည် ပထမအကြိမတ်ော့ လှကြေီးထိုး ရိုးရိုးပုံစံဖြင့်လိုးရန် ဆုံးဖြတကြာ ခံနိုငရြညရြှိလာသညန်ှင့် အားရပါးရ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနမေိတော့သည်။ တခါမွှအလိုးမခံဖူးသော သူမမှာ မင်းမင်း၏ ကြှမ်းကငွမြှုများကြောင့် လဟောနယထြဲသို့ လှင့်မွောကာ အစိလေးမှာ ကငွတ်ကကြာ ပြီးဆုံးခွင်းသို့ ခဏခဏရောကပြှီး ခံမဝ ဖြစ်နတေော့သည်။

မင်းမင်းသညလြည်း အခကြပြေါင်း ငါးဆယခြန့် အားရပါးရ ဆောင့လြိုးမှုကြောင့် လီးထိပမြှာ ကငွတ်ကလြာပြီး ပြီးဆုံးခွငသ်ို့ ရောကရြှိသှားတော့သည်။ သုတရြညမြွားအား သူမသားအိမထြဲသို့ ပန်းထည့်လိုကသ်ည်။ နှေးထွေးကာ ပစွခြဲနသေော သုတရြညမြွားကြောင့် သူမလည်း ပြီးဆုံးခွင်း အဆုံးသတကြာ ကောင်းကငပြေါြ ပြံဝဲနရောမှ မှပြငေပြေါသ်ို့ ဆင်းရသကဲ့သို့ အားမလိုအားမရဖြစ်ကာ မင်းမင်းလီးအား အတွင်းသားနှင့် ညှဈကာညှဈကာ တဏှာရသကို အပြည့်အဝ ခံစားနတေော့သည် ။ ထို့နောကြ နှစ်ဦးစလုံးမောပန်းကာ အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။

မညမြွှကြာအောင် အိပပြွောသ်ှားသညမြသိ၊ ဂူဝမှ စကားပြောသံများကြောင့် လန့်နိုးလာတော့သည်။

“အဲ့အလယကြ မာမာအချောင်းကြီးပါ အရှငမ်။ သူက သိပပြှီး ထူးကဲတဲ့ အရသာကို ပေးစွမ်းနိုငပြါတယ်။ လောကကြီးထဲက အကောင်းဆုံးသေ အရသာထကြ ပိုမိုများပြားစွာ သာလှနပြါတယ် အရှငမ်။ ကြှနတ်ောမြွိုးမကိုယတ်ိုင် ကိုယတ်ှေ့ပါဘုရား။

ပြောလည်းပြော လကန်ှင့်ဆုပကြိုငကြာ ပြနသေော သူမကြောင့် ဘုရငမြနှင့်တကြ ဘေးတွငပြါလာသော မိန်းမပျိုများမှာ အဖုတအြတွင်းမှ တစဈစဈနှင့် စောကရြညကြှညမြွား ယိုစိမ့်လာလတေော့သည်။ ထို့နောကြ ကြှန်ုပတ်ို့၏ ဇာတလြိုကကြွောြ မင်းမင်းနရောအား ယခုစာဖတသ်ူသည် သိမ်းပိုကသ်ှားလတေော့သည်။

ဆကလြကကြှိုးစားပါဦးမည်။
ပြင့်သဈ

ပြီးပါပြီ။

ရေးသားသူ – ပြင့်သဈ