အောစာအုပ်

သူ့တန်ခိုးနဲ့ နှစ်ဆတိုးလို့ ခစြျပါ့မယ်

⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

———————-

ကနွောကြ သာမနဆြို တညင်ှိမအြေးဆေးပမယေ့ြ အရကတ်ဈခွကလြောကဝြငပြှီဆိုတာနဲ့ စိတကြ ပြောင်းသှားတော့တာပဲ။ ပါးစပကြ ပြောတာပြော ဆိုချင်တ်ာဆို လုပခြငွရြာ လွှောကလြုပတ်တတ်ယ်။ အမူးပြရင်ေ ဘာမှမမှတမြိတော့ဘူး။ တကယတ်ော့ ကနွောကြ အရကသ်မား မဟုတဘြူးဗွ။ အားရင် ဟိုစကဒြီစကပြှငမြယ် ကလိမယ် စာဖတမြယ် ဒီလိုနတေဲ့ကောင်။ အရကသ်ောကလြိုကရြငတ်ော့ ပေါကကြရ အကုနလြွှောကလြုပတ်ော့တာပဲ။

အရကကြှောင့ြ ကနွော့မြသိစိတကြ နိုးထပြီး ကနွော့ကြို အရာရာ စခေိုင်းတော့တာပဲ။ ပြီးရင် ဘာမှမသိ မမှတမြိဘူး ဖြစ်နရေော။ အာ့ကြောင့ြ ကနွောြ အရကကြို ရှောငတ်ယ်။ အမကတေော့ ဘာမှမပြောဘူး။ ယောကြွားဆိုတာ အရကတ်ော့ သောကတ်တရြတယလြို့ ပြောတယ်။ သားလွှောကမြယ့လြမ်း မပကြစြီးရင် ပြီးရောတဲ့။

အရကမြသောကမြိအောင် ရှောငတ်ယ်။ စာဖတတ်ယ်။ စာဖတလြှန်းလို့ မကြမြှနလြည်း တပန်ရပြေီ။ အမကေ စာဖတတ်ာကို လွော့ခိုင်းပြီး ကိုယခြန်ဓာကြံခိုငမြှုလည်း ကောင်းအောငဆြိုပြီး gym ဆော့ခိုင်းတယ်။ သူကတော့ ဆော့နတော ၁ နှစ်လောကရြှိပြီ။ သူ့သူငယခြငွြးတွေ အဖောဆြှယတ်ာနဲ့ ဆော့ဖြစ်သှားတာ။ အခု ကနွော့ကြိုပါ ဆော့ခိုင်းတယ်။

သားလိမျမာလေးဆိုတော့လည်း လိုကဆြော့တာပေါ့။ အမေ့စကားဆို ဘယတ်ော့မှ အထွန့ကြိုမတကဘြဲ နားထောငတ်ယ်။ အခုဆို gym ဆော့တာ ၃ လ လောကြ ရှိနပြေီ။ မကြမြှနတ်ပထြားတာကလှဲလို့ ကနွောကြ လူချောလူဖြောင့ြ စာရင်းထဲပါတယဗြွ။

ဪ ကိုယ့ကြိုယကြို မိတဆြကရြဦးမယ်။ ကနွောကြ ထကသ်ူလင်း ။ အသကကြ ၁၉ ။ နည်းပညာ တကျကသိုလမြှာ စကပြှငမြဂွော MP ဒုတိယနှစ် တကန်တော။ မဂွောမှာ king တော့ အရှှေးမခံရပမယေ့ြ king ထကတ်ောင် လူခစွလြူခငပြေါပြီး ဆောကြှညတ်ယ်။ သူငယခြငွြးအရင်း ၃ ယောကလြောကပြဲ ရှိတယ်။ ကြောင်းမှာရော မဂွောမှာပါ စာကြမ်းပိုးဆို အကုနသ်ိတယ်။ ကနွောကြ အားနရင်ေ စာပဲဖတန်တောကိုးဗွ။ စာကလည်းရတော့ စာမရတဲ့ ဘောဒြါတွေ ဆောတ်ှကပေါကပတ်ယ်။

ကနတ်င်းသှားရင် ဘယတ်ော့မှ ကိုယ့ဘြာသာကို ဝယစြားရတာ မရှိ။ တဈယောကယ်ောကကြ ရှင်းပေးသှားတာများတယ်။ သူတို့ နားမလညတ်ာ လာမေးရင် ကနွောကြလည်း ကိုယသ်ိသမွှ အကုနရြှင်းပြ ပြောပြတယ်။ အဲ့တော့ သူတို့ကလည်း ကနွောြ စားသောကပြှီဆို လကမြတွန့်ကြဘူးပေါ့။ ဆရာတွကတေောင် ကြောင်းမှာ စာသငရြင် ကနွော့ကြို ထရှင်းပြခိုင်းတာရှိသလို လကတ်ှေ့ဆိုလည်း ကနွောကြ အရင်ဦးဆုံး လုပရြတတတ်ယ်။

ဆရာတွကေ ကနွော့ကြို ကြောင်းပြီးရင် ဆရာလုပဖြို့ တိုကတ်ှန်းတယ်။ စာလည်းရပြီး အမြဲဆောတ်ှဝေိုင်းနတေော့ အခွို့ကောငတ်ှကတေော့ မကြညဘြူးဗွ။ ကနွောကြ ကိုယ့အြကန့န်ဲ့ ကိုယန်ပြေီး စာပဲလုပတ်ယ်။ ဆောတ်ှေ စာလာမေးရင် ရှင်းပြလိုကတ်ယ်။ ဒီလောကပြဲ။ ရည်းစားတော့ မထားဘူး။

ကြောင်းမှာ ချော့ပေ့လှပေ့ဆိုတဲ့ ဆောတ်ှေ အများကြီးပါ။ ကနွောြ စိတမြဝငစြား။ အခစွဆြိုတာကို မတွေ့သေးလို့ ထငတ်ာပဲ။ ကနွော့ကြိုကြိုကတ်ဲ့ ဆောတ်ှအမွေားကြီးပါ။ အခွိနတ်နရြငတ်ှေ့မှာပဲ ရှာမနဘေူးဆိုပြီး နလောလိုကတ်ယ်။ ကြောင်းသှားတယ်။ ညနဆေို ဝပရြှော့ကိုဝငပြှီး ဟိုဟိုဒီဒီ ကလိတယ်။ အိမပြှနရြောကရြင် အမနေဲ့ gym သှားတယ်။ ဒီလိုပဲ နလောတယ်။

အမေ့အကြောင်းပြောပြရရင် အမကေ ဒေါဖြှိုးဖြိုးလင်း ။ မုဆိုးမ ကလေးတဈယောကအြမေ။ အဖကေ ကနွောင်ယင်ယကြတည်းက ကားမှောကပြှီး ဆုံးသှားတာ။ အရှယရြှိသေးပမယေ့ြ အခုထိ နောကအြိမထြောငမြပြုဘူး။ အမေ့ကို ကမ်းလှမ်းနတေဲ့သူတွေ ရှိပမယေ့ြ ကနွောြ အားငယရြမှာစိုးလို့ နောကအြိမထြောငမြပြုဘဲ အခုထိနလောတယ်။ အဖထေားခဲ့တဲ့ ရှှဆေိုငရြယ် ကားဝပရြှော့ကြီးရယကြို သူ့မောငန်ဲ့ သူ့ညီမကို ကူစပြေီး နလောတာ။

အဖေ့ဘကကြ အမှခွေဲတော့ အမှတွလေည်ေး အများကြီး ရထားတာဆိုတော့ အလုပမြလုပဘြဲ ထိုငစြားနလေို့ ရပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ အဲ့အလုပြ၂ ခုကိုတော့ လုပတ်ယ်။ ရှှဆေိုငမြှာ ဒေါလြေးမိုးမိုးလင်းက မနန်ဂွော။ အမကေ ပိုငရြှငအြနနေဲ့ လုပန်သလေို၊ ကားဝပရြှော့ကြီးကိုတော့ အမကေ သိပန်ားမလညလြို့ ဦးလေး ဦးထွန်းလင်းက ဦးစီးပြီး လုပန်ကြတောပေါ့။ ဝပရြှော့က ခတ်မှေီနည်းပညာနဲ့ လုပကြိုငန်တောမို့ ကနွော့ြ အခုသငန်တေဲ့ မဂွောနဲ့လည်း ကြကတ်ိပဲလေ။ ဝပရြှော့မှာ တဈခါတဈလတေော့ သှားပြီး အလုပကြို လေ့လာတယ်။ နောငတ်ဈခွိန် ကနွောြ ဦးစီးရမှာလေ။

ဒီလိုနဲ့ နလောရင်း တဈနေ့တော့ ကနွော့ဘြဝမှာ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လာတယ်။ အာ့က ဘာလဲဆိုတော့ အမေ့အပေါြ စိတဝြငစြားလာတာပဲ။

ဒီနေ့ ကနွောြ ကြောင်းပိတလြို့ ဝပရြှော့မှာ အလုပလြုပပြှီး ပြနလြာတာ။ ကားကို ကားဂိုထောငထြဲထိုး ခွံတံခါးပိတပြှီး အိမထြဲဝငလြာတာပေါ့။ gym ကလည်း နားရကမြို့ သှားဖို့လာဖို့လည်း မရှိဘူး။ ခဏနား ရမေိုးခွိုးပြီး ကြောင်းစာလေးလုပမြယလြို့ တွေးနတောပေါ့။ အိမကြတိတန်လေို့ အမေ့ကို ရှာကြည့်သ်ေးတယ်။ ခါတိုင်းဆို အမကေ သီချင်ြးလေးဖြင့ပြှီး ငှိမ့န်တတေတ်ယ်။ သူက ဂီတကြိုကတ်ယလြေ။ တဈခါတဈလဆေို တယောထိုးနတတေသ်လို ဂဈတာလည်းတီးပြီး သီချင်ြးဆိုနတတေတ်ယ်။ ဂီတဝါသနာပါတဲ့ အမကေ အဖေ့ကိုလှမ်းတိုင်း အလှမ်းပြေ အဖဆေိုပြနကြေ သီချင်ြးလေးကို တယောလေးနဲ့ ဆှေးဆှေးမှေ့မှေ့လေး ထိုးတတတ်ယ်။ အဲ့ကြရင် ကနွောပြါ အလိုလို ဝမ်းနည်းလာသလိုပါပဲ။

အမကေ ကနွောစြာလုပခြွိနဆြို အမြဲသီချင်ြးဖြင့ရြငဖြှင့ြ၊ မဖြင့ရြင် တယောထိုးတတသ်လို ဂီတာလည်း တီးတတတ်ယ်။ ကနွောကြတော့ တဈခုမှ မတီးတတဘြူး။ နားထောငရြုံ သကသ်ကပြဲ။ အမတေီးခတန်ပြေီဆို ကနွောလြည်းစာလုပရြင် အာရုံက ပိုကောင်းတာပေါ့ဗွာ။ အခုတော့ တိတန်လေို့ ကနွောလြည်း အိမထြဲလိုကကြှည့တ်ယ်။ မရှိဘူး။ အာ့နဲ့ သူ့အခန်းထဲမှာနမယေလြို့ တွေးပြီး အမေ့အခန်းလကကြိုငကြို ဆှဲလှည့ပြှီး တံခါးကို အသာလေးဟလိုကတ်ော့ မှငလြိုကရြတဲ့ မှငကြှင်းက ကနွော့ကြို မှငသ်ကသ်ှားစတယ်ေ။

အမေ့ကိုယပြေါမြှာ အဝတတ်ဈစမှ မရှိဘူး။ ကုတငအြောကမြှာ ပြန့ကြွဲလို့။ ကုတငပြေါြ ပကလြကအြိပပြှီး သူ့နို့ကို တဈဖကကြညှဈ တဈဖကကြ အဖုတကြှီးကို ပြတန်တော။ ဖြူဖြေးတဲ့ဖကမြလိုကဘြဲ ဝင်းဝါတဲ့ဘကသ်ှားတဲ့ အမေ့ အသားအရညန်ဲ့ ခန်ဓာကိုယအြခွိုးအစားက မှငသ်ူတိုင်း ငေးမောချင်စြရာ။ နို့ကလည်း အရှယတ်ောြ၊ အဖုတကြလည်း ဖောင်းတင်းတင်း၊ မကြလြုံးကလည်း မှိတပြှီး တောတ်ောလြေးကို ဖီးနတေဲ့ပုံ။ ညီးနတေဲ့အသံက ပိုပြီး အံ့သှစရာ ဖြစ်နတယ်ေ။ အတွေးမွိုးစုံလည်း ခေါင်းထဲဝငလြာတယ်။

”အင်းးး အင်းးး သားရယ် အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ အင်းးးး အီးးးး သားလီးကြီးးး အားးး အမေ့ကိုလုပပြေးကြယ် အားးး”

အမညေီးနတေဲ့အသံက ထူးဆန်းတယ်။ ကနွောြ့ကိုတပြီး သူ့အဖုတကြို ပြတန်တော။ ဘာလဲပေါ့။ ကနွောကြ မူးနရင်ေ လုပခြငွရြာလုပတ်တတ်ော့ ဟိုညက အမနေဲ့ ကနွောမြွား အိုးးးး မဖြစ်နိုငပြါဘူးလေ။ ဒါပမယ်ေ့ အတွေးထဲ ဟိုတဈလောက ကနွောမြူးပြီး ပြနလြာတဲ့ ညဆီ ပြနရြောကသ်ှားတယ်။

သူငယခြငွြးတွေ အတင်းတိုကလြို့ ၂ ခွကသ်ောကလြိုကတ်ာ လူမှန်းသူမှန်း မသိအောင် မူးပါလရေော။ အရကကြလည်း အရကပြှင်းတွေ။ ငါတို့ကို မင်းတကယခြငတ်ယဆြို သောကပြါကြာ၊ မင်းပေါကကြရလုပလြည်း ငါတို့လိုကထြိန်းမယလြို့ ပြောတာနဲ့ ငါလွှောကလြုပသ်မွှ မင်းတို့ရှင်းဆိုပြီး ကနွောလြည်း သောကလြိုကတ်ယ်။ သူတို့ကလည်း မူလတန်းကတည်းကနေ အခုတကျကသိုလအြထိ ငယသ်ူငယခြငွြးတွဆေိုတော့ ကနွော့အြကြောင်း သိတယလြေ။

မသောကန်ိုငတ်ဲ့ကနွောြ ၂ ခွကသ်ောကပြှီး ပေါကကြရတွေ လုပပြါရော။ ကနွောြ ပေါကကြရလုပတ်ာကို video ရိုကထြားတယ်။ နောကန်ေ့ကြ ပြနကြှည့်ပြီး ရယကြှတယလြေ။ မူးပြီး သူတို့ကိုပါ ပြနမြှှနလေေို့ သူတို့တွေ အိမပြှနလြိုကပျို့ရတယ်။ အဲ့တုန်းက အိမကြိုပြနရြောကလြာတာတော့ သိလိုကတ်ယ်။ ကနွတ်ာ မမှတမြိဘူး။ မနကန်ိုးလာတော့ ကနွောြ ညက ဘာတွဖြစ်ေလဲ မသိဘူး။ ကနွော့အြဝတတ်ှေ လဲပေးထားတာ တွေ့ရတယ်။ အမေ့ကိုကြည့်တ်ော့ မကြန်ှာမကောင်း။ ဘာဖြစ်လဲမေးတော့ မပြော။ ၂ ရကလြောကြ ငေးငေးငိုငင်ိုင် ဖြစ်နပြေီး ကနွောန်ဲ့ သိပစြကားမပြော။ gym လည်း မသှားဘူး။ သူ့ကိဈစနဲ့သူ ရှိမှာပါလဆေိုပြီး ကနွောလြည်း လှှတပြေးထားလိုကတ်ယ်။

အဲ့ရကတ်ှမှော ကနွောလြည်း ကြောင်းမှာ tutorial လေးတွေ ရှိနတေော့ စာကိုပဲ အာရုံစိုကန်လေိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ပုံမှနပြှနဖြစ်လာတာပါပဲ။ ကနွော့ကြို အရငကြထကပျိုပြီး နီးနီးကပကြပ် နလောသလို ဒီရကပျိုင်း ဝတစြားတာ နည်းနည်းလေး hot လာတယ်။ အိမမြှာ ဘောင်းဘီအတိုလေးတွေ ဝတပြှီး နတတေတ်ယ်။

ဆှဲသားဘောင်းဘီလေးအောကမြှာ အမေ့ဖငကြှီးက လုံးပြီး ကားတကန်ရေော။ gym ဆော့ရငဝြတတ်ဲ့ ဘောင်းဘီဝတရြငလြည်း အမေ့ပေါငကြှားကို ရောကရြောကသ်ှားတတတ်ယ်။ အမေ့ဖငကြို အကြည့်ရြောကသ်ှားရင် လီးတောငလြာတတလြို့ ဟ ဘာလဲဟ အမေ့ကိုကြည့်ပြှီး ဖြစ်နတော။ မဖြစ်သေးပါဘူးဆိုပြီး အိမသ်ာပြေး ဂွင်းထုပစ်ရတယ်။

အခုခတ်မှော ဖုန်းတဈလုံးကနေ ဘာမဆို အကုနသ်ိနိုငတ်ဲ့ခတ်ေ ဆိုတော့ အင်းစကဆြိုတာလည်း သိလာတယ်။ စာဖတဝြါသနာပါတဲ့ ကနွောကြ စာအကုန် ဖတဖြစ်တယလြေ။ အင်းစကကြိုတော့ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းထဲ မဖြစ်သင့တ်ဲ့ အရာပါပဲ။ စာရေးသူတွလည်ေး စိတကြူးပြီးရေးတာနမှောပါလို့ပဲ တွေးလိုကတ်ယ်။

ဒါပမယေ့ြ အင်းစကစြာကို စဖတပြှီးကတည်းက အခွားစာဆို သိပမြတိုးတော့ဘူး။ အောစာဖတပြှီဆို အင်းစကလြေး ရှာဖတလြိုကရြမှ ကြနပေတ်တလြာတယ်။ အမေ့ကိုလည်း မှန်းပြီး ဂွင်းထုတတလြာတယ်။ အမေ ဝတစြားတာတွေ ပြောင်းလဲလာတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့။ တဈညတဈခါတော့ အမေ့ကိုမှန်းပြီး ဂွင်းထုတတလြာတယ်။ ဆောထြားပြီး ဆောဘြုဖို့ တွေးကြည့်ပြမယေ့ြ အခွားဆောတ်ှကေို စိတထြဲ ထည့ကြှည့လြို့မရဘူး ဖြစ်နတယ်ေ။ အဲ့တော့ သားအမိ အင်းစကကြို စိတပြါလာသူတဈယောကြ ဖြစ်လာတယ်။

အခု အမကေ ကနွော့ကြိုမှန်းပြီး သူ့အဖုတဖြောင်းဖောင်းကြီးကို တဇွတဇြှတ် နှိုကန်တောဆိုတော့ အခန်းထဲဝငပြှီး အမေ့ကို တကလြိုးချင်စြိတပြေါကလြာတယ်။ စိတကြိုထိန်းပြီး ဘောင်းဘီဇဈကို အသာဟ လီးကိုဆှဲထုတပြှီး ထုရတော့တာပေါ့။ အမဖြစ်ေနတောကိုကြည့်ပြှီး ထုတာ ခါတိုင်းထကြ ပိုမှနပြှီး လရညတ်ှေ အမေ့အခန်းရှေ့မှာတင် ပန်းထွကကြုနတ်ယ်။ အောကမြကအွောင် လရညကြို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ခံပြီး အိမသ်ာကို ပြေးရတာပေါ့။ သချောဆေးကြောပြီးမှ ပြနထြှကလြာလိုကတ်ယ်။

အမေ့ကိုပြနကြှည့တ်ော့ ပကလြကကြားယားကြီး မှိန်းနတေုန်း။ ကနွောလြည်း အခန်းတံခါး အသာပြနစြေ့ပြီး အိမရြှေ့ကိုထွကြ အမေ့ကို အောခြေါရြတာပေါ့။ အဲ့တော့မှ အမကေ သူ့အခန်းထဲကနေ ထဘီရငရြှားနဲ့ ထွကလြာတယ်။ မကြန်ှာက နီမှန်းနပြေီး နှမ်းလနွတေဲ့ ပုံစံလေး။

“ဟဲ့ သား ဘာဖြစ်လို့လဲ ဒီလောကအြောခြေါန်တော”

“အမေ့ကို မတွေ့လို့ပါ။ ဘာခကြလြဲ အမေ ဗိုကဆြာပြီ”

“အမေ အခန်းထဲမှာရှိပါတယ်။ ရချိုးဖို့လုပန်တောလေ။ ဟင်းက သားကြိုကတ်ဲ့ ကြကပြေါငလြေးတွေ ကြောထြားတယ်။ ကြံမဆိုင် ဟင်းခွိုလေးလည်းပါတယ်။ ရချိုးလေ ဗိုကဆြာရင်။ အမတေောင် အခုရချိုးမလို့ သားလည်းခွိုးတော့။ ပြီးရင် တို့သားအမိ ထမင်းစားကြစို့”

“ဟုတကြဲ့ အမေ။ အာ့ဆို အမအရေငခြွိုးလေ။ သား ခဏနားဦးမယ်”

“အေးအေး”

………………………………………………………

အမေ အဲ့လိုစိတဖြှနတေော တွေ့ရပြီးကတည်းက ကနွောလြည်း စိတထြဲ ဒွိဟဖြစ်ကာ ပြောင်းလဲနတေဲ့ အမပေုံစံတွကေို ကြည့်ပြီး အမေ့ကို လိုးချင်စြိတကြ တဖြားဖြား ပေါလြာနတယ်ေ။ စာတောင် သိပအြာရုံမစိုကန်ိုငတ်ော့ဘူး။ အမကလေည်း ကနွောြ့ကို ခါတိုင်းထကြ ပူးကပပြှတသ်ပန်လောသလို အမေ စိတဖြှနတေောကလည်း ကနွောြ့ကိုမှန်းပြီး စိတဖြှနတေေော့ ဟိုညကများ ငါနဲ့အမေ ဟိုဒင်းဟိုဟာ ဖြစ်ခဲ့ကြလားလို့ တွေးမိလာတယ်။ ဖြစ်နိုငမြဖြစ်နိုင် မသချောဘဲ အတွေးများနတယ်ေ။ ဒါပမယ်ေ့ အမေ့ရဲ့အဖုတကြှီးက မကြလြုံးထဲက မထွကဘြဲ စိတဆြာတိုင်း အမေ့ကိုပဲ မှန်းထုနမေိတယ်။ အမကေို တကလြိုးချင်စြိတကြ ပိုပိုပြီးများလာတယ်။

အဲ့ဒါနဲ့ ဟိုကောငတ်ှဆေီသှားပြီး ဒီရကပျိုင်း စာလုပလြို့မရဘူး စိတည်ဈတယ် ဘာညာပြောလိုကတ်ယ်။ အဲ့နှစ်ကောငကြ ရှကကြီသမားတွဆေိုတော့ ညဈနတောလဈအောင် မင်းခလွိုကကြှာဆိုပြီး အရကတ်ိုကပြါလရေော။ ကနွောလြည်း အကြံနဲ့ဆိုတော့ မူးအောင် သောကပြဈလိုကတ်ယ်။ ထုံးစံအတိုင်း မူးလာတော့ ပေါကကြရတွေ လုပတ်ော့တာပေါ့။ ဟိုနေ့ကလိုပဲ သူတို့နှစ်ယောကြ အိမပြှနလြိုကပျို့တယ်။ ပြီးတော့ ဘာဆကဖြစ်လဲ မသိတော့ဘူး။

မနကလြင်းတော့ ဟိုတဈလောကလိုပဲ အဝတအြစားတွလည်ေး လဲထားပြီးပြီ။ အခန်းထဲကထွကပြှီး အပေါ့သှား မကြန်ှာသဈလိုကတ်ယ်။ အမကတေော့ မီးဖိုချောငမြှာ ကြောလျှောန်တယ်ေ။ အမကေ ခါတိုင်းနဲ့မတူ။ အရငကြဆို ညဝတဂြါဝနကြို အမြဲလဲနကြေ။ အခုတော့ မလဲဘဲ ခကြပြှုတန်တယ်ေ။

ကနွောြ အမေ့ဖငလြုံးလေးကိုကြည့်ပြီး စိတကြှှလာတယ်။ မသိရင် ရင်းနှီးနသလေိုပါပဲ။ သှေးတိုးစမ်းပြီး နောကကြနေ ခါးကိုဖကလြိုကကြာ အမေ့ဖငကြှားထဲ ကနွောြ့လီး မာယောငယ်ောငန်ဲ့ ထောကလြိုကတ်ယ်။

“သားလေးနိုးပြီလား။ လာ မနကစြာလာစား။ အမေ ပေါငမြုနကြှကြဥ ကြောထြားတယ်”

“ဟုတ် အမေ”

“နောကဆြို အဲ့လိုမသောကရြဘူးနောြ သား။ ညက လူမှန်းသူမှန်းတောင် မသိဘူး”

“သား ဘာတွဖြစ်ေသေးလဲဟင်”

“ဟှန်း ကောငဆြိုးလေး။ သှား အခုမှ အမေ့ကို လာဖကန်တယ်ေ။ ညကကြတော့ လုပခြငွတ်ိုင်း လုပပြှီးတော့”

“ဗွာ ဘာလုပတ်ာလဲဟင်”

“ဖောကျ”

အမကေ ဟင်းခကြန်တောရပပြှီး ဘရိတကြာကို ပိတခြလွိုကကြာ ကနွောြ့ဘကြ လှည့်လာတယ်။

“သား တကယ် မမှတမြိဘူးလား”

“ဟီးဟီး မူးသှားရင် ဘာမှမသိတော့ဘူး”

အမကေ ကနွောြ့ဂုတကြို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ခိုတွဲဖကကြာ ကနွောြ့နှုတခြမ်းကို မော့ကာနမ်းတယ်။ ကနွောလြည်း နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းဖို့မပြောနဲ့ ဆောမြရှိလို့ လကတ်ောငကြိုငဖြူးတာ မဟုတတ်ော့ အမေ့အနမ်းမှာ မွောသှားတယ်။

“အရမ်းခစွတ်ယ် ကောငဇြိုးလေးရယ် အမေ့လငလြေး ပြှတပြှှတ် ”

“အင် အမေ အုအု နေ နပေါဦး။ သားကို ဘယလြိုကြီး ပြောတာလဲ”

အမေ ခဏရပပြှီး စကားပြောတော့ ကနွောြ အတွေးများလာပြီး ပေါငကြှားက လီးကလည်း ပိုတောငလြာပြီး အမေ့ပေါငကြှားထဲကို သှားထိမိတယ်။ ဂါဝနအြပါးလေးမို့ အမေ့အဖုတကြှီးကို အိခနဲ ထိလိုကတ်ာ သိလိုကတ်ယ်။

“ခစ်ခစ် ထလာပြီ။ သူပေါ့ အမေ့ကို မွော့သှားအောင် လုပတ်ာ”

“အ အမေ”

အမကေ ဘောင်းဘီပေါကြနေ ကနွောြ့လီးကိုကိုငကြာ ပြတဆြှဲပြီး ဂွင်းထုပေးတယ်။ ပြီးတော့ ကနွောြ့ရှေ့ ဒူးထောကကြာ တဈဆကတ်ည်း ကနွောြ့ဘောင်းဘီကိုပါ အောကသ်ို့ ခွှတခြလွိုကတ်ယ်။ အနှောငအြဖြဲ့ လှတသ်ှားတဲ့ ကနွောြ့လီးက ဖြောင်းခနဲ အမေ့မကြန်ှာရှေ့မှာ ထောငထြနတယ်ေ။ အမကေ လီးကိုကိုငပြှီး ဒဈပေါအြုပန်တေဲ့ အရညပြှားလေးကို ဆှဲခလွိုကတ်ယ်။

“ဟှန့် မဟားတရားကြီး ညက အမေ့ကို အတင်းလုပတ်ာ သူပေါ့”

“ဗွာ ဘာ ဘာလုပတ်ာလဲဟင် အမေ”

“ဟှန့် တကယမြသိဘူးပေါ့ ဟုတလြား သား”

“ဟုတ် မသိဘူး အမေ”

“အမေ့ကို လိုးတာလေ။ တဈညလုံးလိုးတာ မိုးလင်းမှ အိပသ်ှားတာ”

“ဟင် သား သား မှားပြီပေါ့။ သား သား ငရဲကြီးတော့မယ်”

“မကြီးပါဘူး ခစွတ်ာပဲဟာ။ သား ဘယလြောကလြုပလြုပ် အမကေ ကြညကြှညဖြှူဖြူ ခွင့်မပေးရင် လုပလြို့ရမလား သားရဲ့”

“ဒါ ဒါဆို”

“ဟုတတ်ယ် သား။ အမလေေ သားတဈသကြ အောင့်အီးလာရတဲ့ ကာမအရသာကို သားနဲ့ အပြည့်အဝ ခံစားတော့မယ်”

“သားအမိခင်ျးလေ အမေ။ သူများတွသေိလို့ ကောင်းပါ့မလားဗြ”

“မသိအောင် အမနေဲ့သား ခစွကြှမှာပေါ့ သားရဲ့။ ဘာလဲ သားက အမေ အဖြားကြီးဖြစ်နပြေီဆိုပြီး မခစွခြငွဘြူးလား”

“အဲ့ အဲ့လို မဟုတပြါဘူး အမေ။ အမကေ သားဘဝပါ။ အမေ့ဆန်ဓအတိုင်း သားတဈသကလြုံး နလောခဲ့တာပဲ။ အခုလည်း အမေ့အလိုအတိုင်းပါပဲ”

အမကေ ကနွောြ့ဖငကြိုကိုငကြာ ဆှဲဖကပြှီး လီးကို သူ့ပါးမှာကပကြာ မကြန်ှာတဈပြငလြုံးနဲ့ ပြတသ်ပန်မ်းရှုံ့နသည်ေ။ လီးက တဇတဇြတ် တုနလြာပြီး တောငလြာသည်။

“အာ့ဆိုပြော အမေ့ကိုခစွလြား”

“ခစွတ်ာပေါ့ အမရယ်ေ”

“အမေ့ကို ခွဲမသှားရဘူးနောြ တဈသကလြုံး”

“ဘယတ်ော့မှ ခွဲမသှားဘူး အမေ”

“ဒါမှ အမေ့ခစွသ်ဲလေး အာဘှား”

“ပလပ် ပလပ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ်”

“အအ အမေ ရှီးးးးး အီးးးးး အမေ အ”

ကနွောြ့ဒဈထိပကြို ငုံကာ ဝိုကယ်ကပြှီး ပါးစပတ်ဈဆုံး ထိုးထည့်သည်။ ဂပြနမြတွေ အသံထွကအြောင် စုပသ်လို တပြှတပြှှတန်ဲ့ တံတွေးတွေ ရှှဲလာအောင် စုပပြေးတော့ ပိုလို့တောင် တောငလြာသေးသည်။

“အားးး လိုးပေးတော့ သား။ အမေ အရမ်းခံချင်န်ပြေီ။ သားထွကလြာတဲ့ စောကပြတခြေါင်းထဲ လီးတေ့ပြီး တဈမုန်း ဆောင့်ဆောင့် လိုးပေးစမ်း”

အမေ့ဆီက တဈခါမှ မကြားဖူးတဲ့ စကားကြမ်းကြမ်းတွေ ကြားရလို့ ကနွောြ့စိတထြဲ အမေ့ကို လိုးချင်တ်ဲ့စိတ် မတရားပြင်းထနလြာရသည်။ ကနွောြ အံ့သှမိတာက ကနွောမြူးပြီး အမေ့ကို တကလြိုးမိတာကိုပါပဲ။ ကနွောြ လုံးဝကို မမှတမြိဘူး ဖြစ်နတယေဗြွာ။

“ဒါဆို ဟိုတဈလောက သားမူးလာတုန်းကရော”

“အဲ့ညကပေါ့။ အမေ့ကို ကုတငပြေါြ အတင်းတွန်းတငပြှီး ထဘီလှနလြိုးတာ။ အမလည်ေး အစပိုင်း ရုန်းကနခြဲ့ပမယ်ေ့ သားလီး အမေ့စောကပြတထြဲ ဝငလြာတော့ မနနေိုငတ်ော့ဘူး။ ပြတလြပန်တေဲ့ လီးအရသာကိုလည်း ပြနရြတာဆိုတော့ မထူးဘူးဆိုပြီး သားလိုးတာ ခံပစ်လိုကတ်ာ”

“ဒါဆို ညကရော အတင်းတကလြိုးတာပဲလား”

“ဟင်းဟင်း ဟိုညက လိုးပြီးကတည်းက နောကရြကတ်ှေ ညတိုင်း သားလာလိုးမှာကို စောင့်နရတောပေါ့။ သားက ဘာမှမသိသလို ပုံမှနပြဲနနတေေော့ အမလည်ေး မစရဲဘူး။ သားနား ပြတသ်ီးပြတသ်ပန်ေ၊ သားကို အမေ့ရဲ့ မမှငအြပတ်ဲ့ နရောတွကေို သားမှငအြောင် ခဏခဏပြ။ အဲ့ဒါလည်း သားက တုပတ်ုပမြလှုပပြါဘူး”

“သားလည်း အမှနအြတိုင်းပြောရရင် စာဖတရြင် အောစာဖတတ်ော့ အင်းစကအြကြောင်း ဖတမြိပြီး အမေ့ကို လိုးချင်တ်ဲ့စိတပြေါကန်တော။ အမေ့ကိုလည်း ခဏခဏချောင်း ဂွင်းထုနရတော။ သားလည်း မစရဲဘူး”

“ဟိုတဈနေ့က အမေ့ပြတန်တောကို ချောင်းပြီး ဂွင်းထုတယမြှတလြား။ အမေ သားကို မှငသ်ားပဲ။ မမှငခြငွယ်ောငဆြောငန်တော။ သားမနနေိုငဘြဲ အခန်းထဲ ဝငလြာပြီး လိုးချင်လြိုးပါစဆေိုပြီး စောင့်တာ။ သားက မလာတော့ ကိုယဘြာသာပဲ ပြီးအောင် ပြတလြိုကရြတယ်”

“သား မလုပရြဲခဲ့လို့ပါ အမေ။ ဟိုတဈလောက လိုးခဲ့မှန်းသိရင် အမေ့ကို နေ့တိုင်းတကလြိုးနမေိမှာ”

“အခုလည်း အမြဲလိုးလို့ရတာပဲ။ အိမမြှာနရင်ေ အောကခြံတွေ မဝတဘြူး။ သားကြိုကတ်ဲ့အခွိန် လှနလြိုးလို့ရပြီ။ မနေ့ညကလေ သားမူးလာတော့ အမေ ပြောသ်ှားတာ။ သားတကခြှတော့ ဂါဝနလြေး လှနပြေးထားတာ ခစ်ခစ်။ မူးမူးနဲ့ အမေ့စောကပြတကြှီးကိုနှိုကြ လီးတေ့တာနဲ့ အမကလေည်း ကော့တငပြေးပစ်လိုကတ်ာ သားလီးကြီး အမေ့စောကပြတထြဲ ဝငသ်ှားလိုကတ်ာ တဈဆုံးပဲ။ ကဲ အခုလိုးပေးတော့ အမေ ကုန်းပေးမယ်”

အမေ ကနွောြ့ရှေ့က စားပြဲမှာ လကထြောကကြာ ဖငကြော့ပြီး ညဝတဂြါဝနလြေးကို ခါးအထိ လှနတ်ငပြေးသည်။ ဖငလြုံးဖြူဖြူကြီးကို မှငရြတော့ ကနွောြ ဒူးထောကခြလွိုကပြှီး အမေ့ဖငကြှီးကိုဖြဲကာ အမေ့စောကပြတကြှီးကို ထိုးယကပြဈလိုကသ်ည်။ အရညတ်ှေ ရှှဲနဈအောင် စိမ့်ကနွတေဲ့ အမေ့စောကပြတကြှီးကို တပြတပြှတမြှညအြောင် ယကပြဈသည်။

“အားး ဟားးး ရှီးးး ကောင်းလိုကတ်ာ။ သား နောကမြှယကကြှယ် အခုလိုးပေးတော့။ အမေ့စောကပြတကြို သားလီးနဲ့ လိုးပေးစမ်း”

စူပြပြဖြစ်နတေဲ့ အမေ့ဖငခြေါင်း နီညိုလေးကိုလည်း လွှာပြားလိုကြ ယကပြေးမိသည်။ ပြီးတော့ မတတ်ပရြပပြှီး အမေ့စောကပြတကြှီးအဝမှာ လီးတေ့ပြီး တဈဗှဈဗှဈနဲ့ လိုးသှင်းလိုကသ်ည်။

“ဗွဈဗွဈ ဘှတ် ဗွဈ ဘုဘု ဗွီးးးးး”

“အားး ဟား ကောင်းလိုကတ်ာ သားရယ် တဈဆုံးပဲ။ ခဏလေးစိမထြား ပြီးရင် တဈခကြခြငွြး လိုးပေး။ သားလီးက အမေ့စောကပြတထြဲ ပြည့်ကြပန်တောပဲ ရှီးးးးးး”

“ဘုဘုဘု ဘလောကျ ဘှတ် ဘှတ် ဘု ဘှတ် ဘလှတ်”

လအေံသံ တဈဘှတဘြှတန်ဲ့အတူ အမေ့ခါးကိုကိုငကြာ စောကပြတထြဲ လီးတဈခကြခြငွြး လိုးပေးမိသည်။ အရငကြ မူးပြီး လိုးမိလို့ စောကပြတအြရသာ အမအရေင်းရဲ့ စောကပြတကြို လိုးရတာကို မသိခဲ့ရပမယ်ေ့ အခုသိရတော့ လီးက မတရားကိုတောငပြှီး ရငတ်ှခေုနကြာ အမေ့စောကပြတကြို တအားဆောင့် လိုးမိတော့သည်။ အဝနားထိ လီးကို ဆှဲဆှဲထုတကြာ အားနဲ့ ပစ်ပစ်ဆောင့်လိုးသည်။ အမေ့ဖငလြုံးလုံးလေးနဲ့ ကနွောြ့ပေါင် လဥတို့ တဈဖောင်းဖောင်းထိသညအြထိ ပစ်လိုးမိသည်။

“အ အ ရှီးးးးး သားရယ် ကြမ်းလိုကတ်ာ အားးး အမေ့စောကပြတထြဲ တုတကြှီး ထိုးထည့်လိုကသ်လိုပဲ။ အ ရှီးးး လိုးလိုးးး အားးး ဆောင့် အားးးးး လိုး သားထွကလြာတဲ့ အပေါကကြိုလိုး အားးး လိုး လိုးပစ်”

“ကောင်းလိုကတ်ာ အမရော။ ဒီလိုမှန်းသိရင် ဟိုတဈနေ့ကတည်းက လိုးပါတယ်။ အားးး ညှဈတယ် အ အင့်အင့် အမေ့စောကပြတ် အ အူးးး အမေ့စောကပြတ် အူးးး အိုးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ စီးနတောပဲ”

“ဘှတ် ဘလှတ် ဘှတဘြှတ် ဖန်း ဖန်း ဖန်း ဖန်း ဖန်း ဖန်း ”

“သား အခုလိုးရတာ ဘယသ်ူ့ကြောင့်လဲသိလား”

“အမကြေောင့်လေ အားးး ရှီးးး ကောင်းလိုကတ်ာ အမရော”

“No ပါ။ အရကကြှောင့်လေ။ သားက ကြည့်ရုံပဲကြည့်ပြီး မလိုးဘဲ ဂွင်းပဲမှန်းထုနတောလေ။ အရကသ်ောကလြိုကမြှ မသိစိတကြ အမေ့ကို လိုးချင်စြိတပြေါလြာပြီး အမေ့ကို တကလြိုးတာပေါ့။ လိုးလိုးဆောင့်ဆောင့် အမေ့စောကပြတကြ အမေ့သားလေးအတွကပြဲ။ ပြဲချင်ပြှဲပါစေ”

“ဘှတ် ဗှဈ ပြှတ် ပလှတ် ဒုတဒြုတ် ဖန်းဖန်းဖန်းဖန်းဖန်းဖန်း ”

“လိုးစမ်း သားရယ်။ သားအဖလေီးတောင် သားလောကမြရှိဘူး။ အားးး ရှီးးး ကဉွပြှီး ကောင်းလိုကတ်ာ။ ဒဈက သားအိမထြဲပါ ဝငမြတတဘြဲ။ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ငါ့သားလီးကြီး။ ဒီလိုမှန်းသိရင် လူပျိုပေါကကြတည်းက သငပြေးပြီး လိုးခိုင်းပါတယ်”

“အခုလည်း လိုးနတောပဲ အမေ။ သားကို မှေးပေးထားတဲ့ အမေ့စောကပြတကြ အရမ်းကောင်းတာပဲ။ စီးပိုငပြှီး အီစိမ့်နတောပဲ။ အရငကြ မလိုးခဲ့ရတာ နာတာပဲ။ အခုတော့ အရကတ်နခြိုးကြောင့် နှစ်ဆတိုးပြီး ခစွပြေးပါ့မယ် အမရယ်ေ”

“ကောင်းလိုကတ်ာ သားရယ်။ အမေ့ခစွသ်ဲလေး လငလြေး လီးကြီးနဲ့ လိုးပေး တဈနကေုန် လိုးပေး”

“လိုးမှာ အမရယ်ေ။ တဈနကေုန် လိုးပေးမယ် မိန်းမရယ်။ ဒီဖငအြိအိလေး ပျိုဆင်းသှားအောင်း လိုးပစ်မယ်”

“အှန်း လိုးပေး ယောကျြား ရှီးးး ဆောင့်ဆောင့်”

အခကြြ ၅၀ လောကြ မနားတမ်းဆောင့်လိုးပြီး ခဏအမောဖြသည်ေ။ အမကေ စားပြဲပေါြ လကထြောကရြာကနေ စားပြဲပေါြ ကိုယအြရှေ့ပိုင်းမှောကခြကြာ လကန်ောကပြဈပြီး ဖငလြုံးလေးကို ဖြဲပေးသည်။ ကနွောလြည်း အမေ့ဖငကြို တွန်းဖြဲလေးဖြဲကာ ကိုငပြှီး စူတကလြာတဲ့ ဖငပြေါကန်ီညိုလေးကို ဖတခြနဲ တံတွေးထွေးခလွိုကသ်ည်။ လကမြနဲ့ဖြဲကာ ဖငပြေါကထြဲ တံတွေးစီးကစွလေိုကသ်ည်။ နီညိုညိုစူပြနတေဲ့ အမေ့ဖငပြေါကလြေးက ဖြူဖြေးနတေဲ့ ဖငလြုံးလုံးလေးကြားမှာ ခစွစြရာလေး။ လိုးခွဲချင်စြရာ။ ဖငလြေးကို ဖြဲကြည့်နမှန်ေး သိလို့လား မသိဘူး စားပြဲပေါြ မကြန်ှာအပထြားတဲ့ အမေ ခေါင်းထောငလြာပြီး လညပြှနလြှည့်ကြည့်လာသည်။

“သားလေး အမေ့ခစွသ်ဲ လငလြေး ဘာတွကြည်ေ့နတောလဲ။ ဘာလဲ ဖငလြိုးချင်လြို့လား”

“ဟီးးးး စူပြနတော ခစွစြရာလေး အမရေ။ လိုးခွဲချင်လြိုကတ်ာ”

“လိုးပေါ့ အမေ့တဈကိုယလြုံးက သားလေးအတွကပြါဆို လိုးး”

“တကယလြား အမေ။ အခုလိုးရမလား”

“အခုတော့ မလိုးပါနဲ့ဦး။ အမနေဲ့သား တဈသကလြုံး လိုးကြမှာပဲဟာ။ နောကန်ေ့မှ လိုးနောြ။ အခုတော့ သားလီးကြီးကပေးတဲ့ အရသာကို မဝသေးဘူး။ အမေ့စောကပြတကြိုပဲ ဆကလြိုးပေးဦးနောြ”

“ဟုတကြဲ့ နောကန်ေ့မှ လိုးပါ့မယ် အမေ။ အခု လွှာလေးနဲ့တောင် ထိုးယကခြငွတ်ယ်”

“ဗွှတ် ဘလှတ်”

“ယကပြါရှင်။ အမဖငေယ်ားပြီး အီးပေါကမြိရငတ်ော့ မသိဘူးနောြ”

“ဟားးး ပေါကပြေါ့။ ပေါကလြည်း အမေ့အီးပဲဟာ ရှူလိုကမြှာပေါ့”

အမေ့စပပြတထြဲက လီးကိုဆှဲထုတလြိုကပြှီး အမေ့ဖငန်ောကမြှာ ဒူးထောကကြာ ဖငလြေးကို ဆှဲကိုငဖြှဲလိုကပြှီး ဖငဝြနီညိုညိုလေးကိုပဲ လွှာနဲ့ ထိုးယကပြဈလိုကသ်ည်။

“အ အ ရှီးးးး သားရယ် ယားကြိကြိနဲ့ ကောင်းလိုကတ်ာ ယကြ ယကြ”

“ပလဈပလဈ ပလပ် ပလပ် ပလပ် ပြှတ် ”

အမေ့ဖငဝြလေး စူတကကြာ ဖငလြေး နောကကြော့လာပြီး လွှာရဲ့ အတွေ့အထိကို လိုလားတာ ပြနသည်ေ။ ကနွောလြည်း ပြစိစိဖြစ်ကာ ပြင့်လာတဲ့ အမေ့ဖငခြေါင်းလေးကို လွှာဝငသ်လောကြ ထိုးသှင်းပြီး လွှာနဲ့ လိုးပေးနမေိသည်။ အထဲက အီးပေါကသ်လို လလေေးတွေ တပစ်ပစ် ထွကလြာပမယ်ေ့ လုံးဝမနံ။ အမေ့ဖငကြို တံတွေးတွေ ရှှဲနအေောင် ယကပြှီး လွှာနဲ့ ကြာကြာလေး လိုးပေးနသည်ေ။

“သားလေးရယ် ဖငယ်ကခြံလို့ ကောင်းလိုကတ်ာ။ အမေ ပြီးတောင် ပြီးချင်လြာပြီ လိုးပေးတော့နောြ။ ညကလို အမေ့သားအိမထြဲ သားလေးရဲ့ လရညပြူပူတွေ ဝငလြာတာ လိုချင်လြှပြီ။ နောကမြှ သားလေး စိတကြှိုကြ ယကတ်ော့နောြ။ လိုးပါတော့ သားရယ် အားး အ ဟားးး”

“ဟုတကြဲ့ပါ မမေေ ခစွမြိန်းမရယ် မမေေ့စကားကို နားထောငပြါ့မယ်”

ဖငဝြလေးကို သုံးလေးခကြြ ဆကယ်ကလြိုကပြှီး အမေ့စောကပြတဝြ လီးတေ့ကာ လီးကို တဈခကြတ်ည်း လိုးသှင်းလိုကတ်ော့သည်။ ကနွောြ ဖငယ်ကကြာ ကလိပေးထားလို့ အမေ မတရား အရညတ်ှရှေှဲနလေို့ ပေါငခြှံတွမှောပါ စီးကနွသည်ေ။ လီးသှင်းတော့လည်း သားအိမဝြထိ တဈခကြထြဲ အဆုံးဝငသ်ှားသည်။

“ဗွဈ ဗလဈ ဗွဈ ဗွဈ ပြှတ် ဒုတ်”

“အားးးး ကောင်းလိုကတ်ာ လငလြေးရယ်။ အမေ့ခစွသ်ဲလေး လိုးပါလို့ ဆောင့် ဆောင့် ရှီးးးး”

“ကောင်းလိုကတ်ာ အမရယ်ေ။ အားးး ရှီးး ရှှဲအိနတောပဲ”

အမေ ဖငကြှီးရမ်းပြနလေို့ ကနွောလြည်း ခါးလေးဖမ်းကိုငကြာ တမုန်း ကြုံးဆောင့်လိုးပစ်သည်။ အရညတ်ှရှေှဲနလေို့ ချောမှေ့အိရှှဲနကော အရညတ်ှကြေောင့် တဈဘှတဘြှတမြှညပြှီး အီစိမန်တေဲ့အပြင် အမစေောကဖြုတကြှီးက ညှဈညှဈပေးနတေော့ ကနွောြ့အတွကြ အရမ်းကို ကောင်းလှန်းသည်။ အရညတ်ှေ ရှှဲအိုငကြာ ဆောင့်ဆောင့်လိုးလှန်းလို့ ကနွောြ့ လီးမှာ အဖြူဖတတ်ှေ ကပပြှီးပါလာသလို အမေ့စောကဖြုတကြှီးက ညှဈပေးလှန်းတော့ ကနွောလြည်း မအောင့်နိုငတ်ော့။

အခကြြ ၅၀ ကြောလြောကြ ဆကလြိုးပြီးတော့ အမကေ ဖငလြုံးလေးကို ကော့ကော့ပေးကာ စောကရြညတ်ှေ ပန်းထုတကြာ ပြီးသှားသလို ကနွောလြည်း လီးကို အမေ့စောကဖြုတကြှီးထဲ ထိုးစိုကကြာ အမေ့သားအိမထြဲ လရညတ်ှအပြေည့် ပန်းထည့်လိုကတ်ော့သည်။

“ဆောင့်ပါ သားလေးရယ်။ အားးးး အမပြေီးပြီ ပြီးပြီ အားးး ရှီးးးးး”

“အမရေေ သားလည်းပြီးပြီ။ အားးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ အမရယ်ေ”

“သား လငလြေး အမနေဲ့သား တဈသကလြုံး ခစွသ်ှားကြမယန်ောြ”

“ဟုတ် အမေ။ တသကလြုံး လိုးသှားမယန်ောြ”

“အှန်း လိုး တသကလြုံးလိုးပေး။ အမေ အဖြားကြီးဖြစ်သှားလည်း သားလေးလီးကြီးကို စောကဖြုတထြဲ ထည့်ထားပြီးမှပဲ အသကထြှကမြယ်”

“ခစွလြိုကတ်ာ အမရယ်ေ”

“အမလည်ေး ခစွတ်ာပေါ့ သားလေး လငလြေးရယ်”

“သားကပိုတယ်။ အစက စာကြမ်းပိုးအနနေဲ့ပဲ နခေဲ့ပမယ်ေ့ အခုတော့ အရကတ်နခြိုးနဲ့ နှစ်ဆတိုးပြီး ခစွပြါ့မယဗြွာ”

“ဟုတပြါပြီ လငလြေးရယ်။ နှစ်ဆမက ခစွကြှမယန်ောြ အမတေို့”

“ဟုတကြဲ့ မမေေ။ ဒီဖငဖြူးလေးကိုလည်း လိုးမယန်ောြ”

“သားလေးရယ် အမေ့တဈကိုယလြုံးကို သားပိုငတ်ယ် ကြိုကတ်ာသာလုပ်။ အမေ့ဖငပြေါကမြကဘူး ပါးစပပြါလိုး”

စောကဖြုတလြိုးဖူးဖို့ နနသေောသာ ဆောတ်ောငမြရှိတဲ့ စာကြမ်းပိုးကနွောြ မိန်းမစောကဖြုတကြို လိုးမယ့်လိုးရတော့လည်း ကိုယ့်ကို မှေးထုတပြေးခဲ့တဲ့ အမအရေင်းရဲ့ စောကဖြုတကြှီးကိုမှ လိုးရသည်။ အဲ့ဒါကလည်း သူ့တနခြိုးကြောင့်ပါ။ လူရိုးလူအေး စာကြမ်းပိုးက အရကမြူးပြီး မသိစိတကြ နိုးထကာ အမေ့ကို လိုးမိသည်။ အခုတော့ မမူးတော့ဘဲ အမေ့စောကဖြုတကြှီးကပေးတဲ့ အရသာကို ရူးရူးမူးမူး စွဲလမ်းနမေိတော့သည်။ အဲ့တော့ သူ့တနခြိုးနဲ့ နှစ်ဆတိုးပြီး တသကလြုံး အမေ့စောကဖြုတကြှီးကို လိုးသှားတော့မှာပေါ့ဗွာ။

ပြီးပါပြီ။

ရစသေားသူ – ဘူးခါးသီး