အောစာအုပ်

မှန်ရာကို ထွက်ဆိုပါမည်

မီးဇာ စိတကြ အပြောင်းအလဲ မှနလြှန်းလှသည်။ ကိုစဈအောငန်ှင့ြ အိမန်ီးပါးချင်ြး ဖြစ်သောလြည်း မီးဇာ ခေါခြငွမြှခေါသ်ည်။ ပြောချင်မြှလည်း ပြောသည်။ သို့သောြ နောငလြတ် နှင့ြ ပတသ်ကလြာသောအခါ ကိုစဈအောငရြဲ့ မိတ်တူကူးစကဆြိုငသ်ို့ မကူးချင်ပြဲလဲ ကူးလကြြ၊ မသှားချင်ပြဲလဲ သှားလကြြ မီးဇာ အောကကြွို့ခံလကြြ အောကစြီးမှ ဆကဆြံလာရသည်။ ထိုသို့ အောကစြီးမှ ဝငရြသညကြ အသဲအသကမြက ခစွရြလှန်းသူ နောငလြတကြှောင့ပြဲ ဖြစ်သည်။

မီးဇာဟု ခစွစြနိုးခေါတ်တသ်ော နောငလြတသ်ည် ဇာနညန်ှယဟြူသော မီးဇာရဲ့ နာမညရြင်းကိုပင် ပြောကအြောင် မီးဇာကို လှှမ်းမိုးသူဖြစ်၏။ နောငလြတန်ှင့ြ (၁၀) တန်းမှာ ကတည်းက ခစွခြဲ့ကြသည်။ နောငလြတ် မကြန်ှာကို မှငတ်ိုင်း မီးဇာ ရငခြံတတသ်ည်။ နောငလြတ်၏ အကြည့်ပြှာပြာဝဝလေေေးမှာ မီးခိုးမှိုင်းမိသော လိပပြှာလေးနှယ် ယဈမှုးသှားချင်သ်ည်။ ဤမွှအထိ နောငလြတကြို မီးဇာ ခစွခြဲ့ရပါသည်။

နောငလြတကြလည်း ယောကြြားပီသသည်။ သိပခြစွရြလှန်းသူတွပမေေဲ့ နောငလြတ် အခွင့အြရေးကို ပိုမယူ။ နှင်းဆီဖူး နှုတခြမ်းခွိုခွိုလေးကို စုပယ်ူနမ်းရှိုကရြာ၌ပင် နောငလြတကြ တမှတတ်နိုး တယုတယလေး ပြုစုတတ်၏ ။ မတ်ေတာ၏ အတိမအြနကကြို ခွိနဆြတိုင်းတာနိုငသ်ော အခစွပြှဒါးတိုငမြွိုးရှိလွှင် ရဆေူအမှတကြို ကြောလြိမ့မြညထြငသ်ည်။ နကန်ဲမှုသံယောဇဉကြို တိုင်းပြနိုငသ်ော သာမိုမီတာသညလြည်း မီးဇာနှင့ြ နောငလြတတ်ို့ အတွကပြဲ ဖြစ်မည်။

ယခုတော့ နောငလြတ် ဆေးမှုနှင့ြ ကြိုငပြူနလပြေေီ။ နောငလြတ် အာမခံမရဘဲ အခွုပထြဲ ရောကန်သည်ေ။ နောငလြတ် ဆေးစွဲနမှန်ေး မီးဇာ လုံးဝမရိပမြိခဲ့ခွေ။ ယခုတော့ နောငလြတမြိဘများလည်း မကြကြလဲ ဆံပြာ ဖြစ်နကြသေည်။ မီးဇာကိုလည်း အကြိုးအကြောင်း ပြောပြကြပြီး တတန်ိုငသ်မွှ ကူညီပါရန် မကြရြညစြမ်းစမ်းနှင့ြ ပြောကြ၏။

မီးဇာ၏ အခစွကြို သကသ်ပြရေန် အခွိနရြောကပြှီ။ မီးဇာ နောငလြတကြို ဘယလြောကခြစွသ်ညဆြိုသည့ြ အနအထေားကို ပြခွင့ရြသည့ြ အခွိနအြခါလည်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့လြည်း ကိုစဈအောငဆြိုသော ရှေ့နေ၊ ခွံချင်ြးကပလြွှကကြ ပုဂျဂိုလမြာကြောကြောကို ခဉွြးကပရြသည်။

” နောငလြတန်ဲ့ သမီးက ဘယလြိုတောစြပလြို့လဲ ”

” သမီးခစွသ်ူပါ.. ဦး.. ”

ဟုတတ်ယလြေ.. သူက သမီးခေါမြှတော့ ကိုယကြလည်း ဦး လုပထြည့လြိုကရြသညပြေါ့။ မှတပြုံတငကြို စဈဆေးကြည့်လြွှင် မီးဇာအသကကြ (၁၈) နှစ်၊ ကိုစဈအောငကြ (၃၅) နှစ်။ ဒီလောကပြဲ ရှိကြသည်။ ခကသ်ညကြ ခုအခွအနေမှော သမီးနဲ့ဦးတွကေ ပေါမှပေါ။ ဒီအခေါအြဝေါတ်ှကေ ရငခြုနမြှုလမ်းဆီကို တွန်းပို့နသလေိုလို။ ဘဲကြီးက အသားယူတာလားဟု မီးဇာတွေးမိသည်။ ” မဇာနညန်ှယ် ” ဘာညာ ရှညရြှညလြွားလွား ခေါရြငကြော ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ။ ” ခစွသ်ူတွပေါ ” ဟု မဆိုင်းမတွ ဖြလေိုကန်ိုငသ်ော ကိုယ့အြသဲနှလုံးကိုပင် မီးဇာ ကြေးဇူးတငလြိုကမြိသေးသည်။

ကိုစဈအောငကြ ဟင့ကြနဲ လညခြွောင်းထဲမှ ဆောင့ထြှကလြာသော မရယခြငွ့ရြယခြငွြ အသံဖြင့ြ ရယသ်ည်။

” ရှေ့နေ ငှားခိုင်းထားတယမြို့လား ”

” ဟုတပြါတယ်..။ ဦးထွန်းလူက နောငန်ောင့မြိဘတွကေ ငှားထားတာပါ..။ သမီးဘကကြလည်း ပိုခိုငမြာအောင် ဦးကို အကူအညီတောင်းတာ.. ”

အေးပေါ့လေ..။ ခွံချင်ြးကပလြကြြ ရှေ့နရှေိရဲ့သားနဲ့ တခွားတဈယောကကြို အားကိုးရတယဆြိုတော့ ကိုစဈအောင် အောကသ်ှားမှာပေါ့။

” အမှုက ရုံးတငဖြို့ နီးပလား.. သမီး ”

” နကဖြှနပြဲ ဦး.. ဒါကြောင့ြ.. ”

” သူ့သှေးကိုရော စဈပြီးပလား ”

” ဆရာဝနစြဈခကြြ မနကထြှကမြှာ.. ”

” တဈ အခကြျ.. ဆရာဝန် ဆေးစဈတဲ့စာလည်း အရေးကြီးတယ် ”

” ဟုတတ်ယ်.. သမီး.. အဲဒါ.. ”

” ဆရာဝနကြ ဘယသ်ူတဲ့လဲ ”

” ဒေါကတ်ာဟနဝြင်း.. တဲ့.. ”

” ဟား.. ဟနဝြင်းလား.. ဦး သူငယခြငွြးပဲ ”

မီးဇာ ပီတိလှိုင်းက ဟုတကြနဲ ထတောကသ်ည်။

” အို.. ဟုတလြား.. ဟယ်.. အဆငပြှလေိုကတ်ာ.. ”

” ကြာတယ်.. ဟနဝြင်းဆီသှားကြရအောင်.. သမီးပါလိုကရြမယ် ”

” ဒါပေါ့.. ”

မီးဇာ အပြုံးလန်းလန်းလေး ဖတကြနဲပြင့ကြာ ကိုစဈအောငကြို အထငတ်ကြီးလေး မော့ကြည့်လြိုကမြိသည်။ စဈအောငကြလည်း မီးဇာအား တဈခကြပြှနကြှည့သ်ည်။ တံထွေး “ဂလု” ကနဲ မှိုခလွိုကသ်ညကြိုတော့ မီးဇာ သတိမထားမိလိုကခြွေ။

ကောငမြလေးက ဖြူဖြူလုံးလုံးနဲ့ တင်းတင်းရင်းရင်းလေး။ ဖူးပြီးကာစ ပြင့အြာရန် အားယူနသေော ဇလပပြန်းလေးနှယ် လှပစိုပြလှန်ေးသည်။ ခပတ်ိုတိုဝတထြားသော ထမီအောကန်ားဆီမှ သလုံးသားနုနုလေးများထကြ၌ ခွသလေုံးမှှေးမဲမဲလေးများ ခပထြူထူလေး ပေါကန်သည်ေ။

ခွသလေုံးမှှေးလေးတွေ.. ဒေါကတ်ာဟနဝြင်း ခပမြွှင်းမွှင်းသကပြှင်းခိုးရှိုကြ၏။ ဖိနပသ်ဲကြိုး ဖြူဖြူသေးသေးလေးက ခွခေုံသား ဖောင်းဖောင်းလေးထဲ နဈဝငန်သည်ေ။ ခွသည်ေးလေးများက ပန်းနုရောငပြှေးလကြြ ကနုကမာသှေး ပြေးနသည်ေ။ အဆင့အြတန်းရှိသော ဥဈစာပေါ ပညာတတ် မိန်းကလေးတဈယောကအြသှငမြှန်း မှငရြုံနှင့သ်ိသာ၏။

” ကဲ.. ဆို ရှေ့နကြေီး ဘာကိတ် ”

” ဒါ နောငလြတ် ခစွသ်ူပဲ.. ဒေါကတ်ာဟနဝြင်း ”

” အယ်.. ဦး ကလဲ.. ”

မီးဇာက လကထြဲမှ ခေါကထြီးလေးကို လိပပြှတရြင်း ခေါင်းငုံ့ကာ ရှကပြှုံးပြုံးလိုကရြင်းဆို၏။

” လိုရင်း တိုရှင်းဘဲ ကောင်းတယလြေ.. ဦးတို့မှာ အခွိနမြှ သိပမြရှိတာ.. အဲ.. နောငလြတ် ဆေးစာအတွကြ လာတွေ့တာ ”

” အော.. ”

ဒေါကတ်ာဟနဝြင်း၏ “အော” ဆိုသော အသံကြီးနှင့ြ မကြလြုံးများ လင်းလကသ်ှားပုံက မီးဇာစိတကြို တမွိုးကြီး ဖြစ်စေ၏။

” ရပါတယ် အဆငပြှသှေားမှာပါ ”

မီးဇာရငသ်ည် ဒေါကတ်ာဟနဝြင်း စကားကြောင့ြ တဒိန်းဒိန်းခုနအြောင် ဝမ်းသာသှားသည်။

” ဟိုလေ.. မီးဘကကြ လိုတာရှိရင်.. ပြော.. ပြောပါနောြ.. ”

တံထွေးလေးမှိုခရွင်း ဝမ်းပန်းတသာလေး အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့ ပြောလိုကသ်ော ခွာတိတမြလေးအား စဈအောငန်ှင့ြ ဟနဝြင်းက ကြနပေစြှာ ပြုံးကြည့်ကြှ၏။

” ဒီလိုကြဲ့.. နောငလြတ် ဆီးထဲမှာရော.. သှေးထဲမှာပါ မူးယဈဆေး တွေ့ရှိနတောတော့ အမှနဘြဲ ”

” ရှင်… ”

မီးဇာ မကြလြုံးလေး ဝိုင်းသှားရပြနသ်ည်။

” ဆေးအလှဲသုံးစား သောကစြားမူးယဈမှုဟာ ခုခတ်မှော အငမြတနကြှီးလေးတဲ့ ပြဈမှုတဈခုဖြစ်တယ်.. ဖိလဈပိုငမြှာဆို တခွို့ကို သဒဏေပြေးပစ်တာ ”

မီးဇာ စိုးရိမစြိတန်ှင့ြ မကြရြညဝြဲသှားရသည်။

” ဒါပမေဲ့ ဒီကိဈစက ဦးတို့လကထြဲမှာပါ.. ဟဲ.. ဟဲ ”

” ဒါဘဲလေ.. ဒါကြောင့ြ မင်းဆီ ပြေးလာခဲ့တာ..။ မင်းဆီက ဆေးစာရရင်.. ကိုယ် မနကဖြှန် တရားခွငမြှာ အပီထုလိုကရြင်… ဟဲဟဲ… ”

သူတို့ကဲ့သို့သော ဆရာဝနန်ှင့ြ ရှေ့နတဈေယောကရြှိနမှေ မီးဇာ ဘာစိုးရိမရြတော့မညန်ည်း။

” သမီး အားကိုးပါရစေ.. ဦးတို့ရယ်.. ”

မကြရြညကြှညလြေး ဝေ့ဝေ့ဝဲဝဲနှင့ြ မီးဇာ အသံတုနတ်ုနလြေးကို နားထောငရြင်း ပုဂျဂိုလန်ှဈယောကကြ နှစ်သိမ့ပြှကြသည်။

” လူငယတ်ှဘေဲကြယ်.. မှားတဲ့အခါ မှားမှာပေါ့.. နောကကြို ဒါမွိုးမဖြစ်ဖို့ဘဲ ဦးတို့က လိုချင်တ်ာပါ ”

” မီး.. သူ့ကို ပြောပါ့မယ်.. ”

” ကဲ.. လာ.. နောငလြတ် သှေးကိုပြမယ် ”

ဟနဝြင်းက တိုကအြနောကဘြကကြို သှားသည်။ ကိုစဈအောငကြ မီးဇာကို “လာ” ဟု အံကြိတပြှီး လကယ်ပပြှကာ နောကသ်ို့လိုကသ်ှား၏။ အခန်းက ကယွဝြန်းသည်။ သို့သောြ ဆရာဝနပြဈစည်း တစုံတရာမွှ မီးဇာရှာမတွေ့။ အခန်းအလယ်၌ ဆိုဖာခုံများရှိသည်။ ထိပတ်ှငန်ရောယူထားသညကြ ဗီဒီယိုစကကြှီးတဈလုံး ဖြစ်၏။ ထိုစကရြှိရာသို့ ထိုငခြုံအားလုံး မကြန်ှာမူထား၏။

” လာ သမီး.. ဒီမှာထိုင်..။ ကိုစဈအောင် အပြငတ်ံခါး ပိတထြားလိုကဗြွာ..။ တဈယောကယ်ောကြ ဝငလြာရင် အလကားနရင်ေး ကြုပတ်ို့ ကြိုငတ်ကန်မယ်ေ ”

ကိုစဈအောငကြ တံခါးသှားပိတကြာ သော့ခတလြိုကြ၏။ လိုကကြာ ပါးပါးလေးများကို ပြတင်းတံခါးများတွင် တဈဖကစြီ ခွီထားရာမှ ပေါကစြေ့ လိုကပြိတလြိုကသ်ည်။ အလင်းရောငသ်ည် တဝကခြန့ြ လွော့နည်းသှားသည်။

” ဒီမူးယဈဆေးဟာ အနောကန်ိုငင်ံတွမှောဆိုရင် အတောဒြုကျခပေးနတော.. ဒီအခွကေိုကြည့်ြ ”

ကိုဟနဝြင်းက ဗီဒီယိုတိပခြှေ တဈခွကေို ဗီဒီယိုပလယော စကအြတွင်း ထည့ပြှီး ခလုတန်ှိပလြိုကသ်ည်။ တီဗီစကရငပြှားပေါဝြယ် အပြာရောင် အစကအြပြောကမြွား ရှုပထြှေးပြေးလှှားနပြေီးမှ ဖတကြနဲ ထငရြှားကြညလြငသ်ော အရုပမြွားပေါလြာသည်။ အသံထိန်းကိရိယာကို အနည်းငယမြှင့လြိုကသ်ည်။

” အာ.. အင်.. အင့ျ.. အင့ျ.. အိုး.. အိုး အိုး.. ”

ဗီဒီယိုထဲမှ ခပအြုပအြုပ် ညီးသံလေး ထွကလြာသည်။ စကရငပြှားပေါြ၌ ဖြူဝင်းသော ကောငမြလေးက ဝတလြဈစလဈလေး ကုန်းပေးထားပြီး ခန်ဓာကိုယ် ထွားကြိုင်းလှသော ကပျပလီကြီးက အဝတမြဲ့ခန်ဓာနှင့ပြင် ပြငသ်ဈမလေးနို့နှစ်လုံးကို ဂွိုင်းအောကမြှ ဆှဲယူကာ ညငည်ငသ်ာသာလေး ညှောင့သ်ှင်းပေးနပေုံ ပေါလြာသည်။

” အဲဒါ မူးယဈဆေးစွဲနတေဲ့ မိန်းကလေးတဈယောကြ ဆေးရဖို့အတွကြ ခန်ဓာကိုယကြို ပေးဆပန်ရတောလေ..။ ဘယလြောကြ ရငန်ာဖို့ကောင်းသလဲ ”

မီးဇာ မကြန်ှာကို တဝကင်ုံ့ထားရင်း တီဗီစကကြို မဝံ့မရဲ လှမ်းကြည့်န်မေိသည်။

” ဆေးရဖို့ဆိုရင် သူတို့ ဘာမဆိုလုပတ်ယလြေ..။ ဒါဟာ မူးယဈဆေးဝါး သားကောငဘြဝကို ရောကတ်ဲ့သဘောပဲ ”

ဒေါကတ်ာဟနဝြင်းက တညင်ှိမစြှာ ဘာမှမထူးဆန်းသလို ရှင်းပြနသေောလြည်း မီးဇာတကိုယလြုံး ထူပူဖိန်းရှိန်းကာ ဘာပြနပြှောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေ၏။ ထိုတဈခန်းပြီးသှားပြီး ကပျပလီကြီး၏ အကြောအပျိုင်းပျိုင်းထနသေော လီးကြီးကို ကလေးမလေးက စုံကိုင်၍ လွှာလေးဖြင့ြ ယကလြိုကြ.. စုပလြိုကြ.. ငုံ့ပြီးစုပသ်ှင်းလိုကြ ဖြာလံကြဲကာကလွာသော ဆံစများကို ခါတငလြိုကပြှုမူနပေုံ အနီးကပမြှငကြှင်း ပေါလြာပြနသ်ည်။

လီးကြီးက အတောကြှီးသည်။ မီးဇာ မမှငဖြူးလောကအြောငကြို ကြီးမားသည်။ ငှုပကြညွပြှေ့ကြီးတဈချောင်းပမာလည်း တုတခြိုငကြာ တံထွေးတွနှငေ့ြ အရောငတ်ှေ လကန်သည်ေ။ ကိုစဈအောငကြ စီးကရကတ်ဈလိပကြို သောကရြင်း ငှိမသ်ကစြှာ ကြည့်န်သည်ေ။ ဘာတဈခွန်းမွှ ဝငမြပြောပေ။

” သမားရိုးကြ မဟုတတ်ဲ့ ကာမစပယ်ှကန်ည်းတွဟောလည်း လူတွရေဲ့ ကနွြးမာရေးကို အေ့(ဈ)ဆိုတဲ့ ရောဂါနဲ့ ခွိမ်းချောကလြာနတယ်ေ..။ ဒါ.. ဒီလို စုပတ်ာဟာ သူတို့အတွကတ်ော့ ရိုးနပြေီလေ ”

ရိုးနပြေီဆိုသော မှငကြှင်းကိုပင် မီးဇာမကြည့်ရြဲတော့ပဲ မကြန်ှာကို ငုံ့ပစ်လိုကသ်ည်။ ရငထြဲ၌ အောင့ကြငွမြောဟိုကလြာအောင် ရငခြုနန်သည်ေ။ စကားသံမထွကန်ိုငအြောငကြို လှိုကကြာ လှိုကကြာ မောနသမေို့ စကားမဆိုနိုငတ်ော့။ နောငန်ောင့သ်ှေးကို ပြမညဆြို၍ ဒီအခန်းထဲ လိုကခြဲ့မိခွင်း ဖြစ်သည်။

“အခု ဒါတွပြနေတောက ဘာသဘောလဲ.. အို.. ”

မီးဇာ ကတုနကြရီနှင့ြ ချောကခြှားလာ၏။ နှာသီးဖြားလေးတွင် သေးငယသ်ော ခွှေးဥလေးများ သီးမို့လာသည်။

” သမီး.. ”

ကိုစဈအောငကြ မီးဇာထိုငန်သေော ဆိုဖာတွင် နီးကပစြှာ ပူးကပထြိုငခြလွိုကရြင်း လကတ်ဈဖကကြ မီးဇာပခုံးလေးကို ဖစွည်ှဈဆုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ ဝန်းကငွသ်ည် ပူလောင် လှိုကဖြိုစရာ၊ မှငကြှင်းတဈခုလုံး ဝဝေါးမှေးမှိနသ်ှားသည်။

” ကမွ ပြနတ်ော့မယ်.. ”

မီးဇာက ဆတကြနဲ ထရပလြိုကသ်ည်။ ဒူးတွကေ မခိုင် ယိုငန်ဲ့ ခွိနှမ်းကာ တဆတဆြတ် တုနန်လသေည်ေ။

” အိုး.. နေဦးလေ.. နောငလြတကြိဈစ ”

” ဟင့အြင်း.. ဟင့အြင်း.. ”

မီးဇာ ခေါကထြီးလေးကို ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပကြိုငရြင်း မကြန်ှာကို တွငတ်ှငင်ုံ့ကာ ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုကသ်ည်။ တီဗီစကရငပြေါတ်ှင် နုပျိုငယရြှယသ်ော ပြငသ်ဈမလေး၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားတွင် ကပျပလီကြီးက ခေါင်းကြီးထိုးသှင်းကာ စောကဖြုတလြေးကို လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဖြဲလွှကြ လွှာကြီးဖြင့ြ ယကန်သညေကြို အနီးကပ် တွေ့လိုကရြပြနသ်ည်။

မီးဇာ မကြလြုံးအစုံကို ဇွတမြှိတပြဈလိုကသ်ောလြည်း မမှီတော့။ ထို့ကြောင့လြည်း ကြကသ်ီးလေးများ တဖငွြးဖငွြးထကာ အသကရြှူမဝသလို ဖြစ်လာကာ ဒိတကြနဲ ဒိတကြနဲ ရငခြုနန်ှုန်းက ရငဘြတမြှ ဆှဲပြားလေးလှုပအြောငပြင် ပြင်းထနလြှ၏။ ရငသ်ားနှစ်လုံးကြား ရငည်ှန့လြေးက ဖောကကြနဲ ဖောကကြနဲကို ပြင်းပြင်းထနထြန် လှုပန်သည်ေ။ မောလာသည်။ သှေးသားတွေ ဗှောင်းဆနန်ပြေီး အသားလေးတွပင်ေ တဈဆတဆြတတ်ုန်၍ နခွသေည်ေ။

” ဒီကားပြီးမှ ပြနကြှရအောငလြေ ”

” အို.. ဟင့အြင်း.. ဟင့အြင်း.. ကမွ မကြည့်ရြဲဘူး.. ”

” ဒါဆို နောငလြတကြိဈစ မေ့လိုကပြှီပေါ့ ”

” မသိဘူး.. မသိဘူး.. ဟင့ျ.. ဟင့ျ.. ဟင့ျ.. ”

မီးဇာက မခံမရပန်ိုငသ်ည့အြဆုံး တဟင့ဟြင့ြ ငိုခလွိုကြ၏။ ဒေါကတ်ာဟနဝြင်းက အနားရောကလြာသည်။ သူ့မကြန်ှာက လုံးဝတညင်ှိမလြကြြ အိန်ဒွရနေသည်ေ။

” ဆောရီးပဲကြယ်..။ ဦးတို့က သမီးကို အတွေ့အကြုံရှိလိမ့မြယ် ထငန်တော..။ နောငလြတအြမှုကို ဒီကိဈစတွနေဲ့ ဆကန်ှယန်လေို့ တရားခွငမြှာ လိုအပရြင် သမီးဝငပြှောနိုငအြောင် ပြတာပါ ”

” ဘာမှ.. မဆိုငဘြူး.. ”

မီးဇာပါးစပမြှ လှှတကြနဲ ဒေါသလေးနှင့ြ အောလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ စိုးရိမစြိတကြလေးဝငကြာ ဒေါကတ်ာဟနဝြင်းကို မော့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ဒေါကတ်ာဟနဝြင်းမကြန်ှာက ပုဈဆာလှယလြှယလြေးကို မဖြနေိုငသ်ော တပည့တ်ဈဦးကို ကြည့်သ်လို ဂရုဏာသကစြှာ ကြည့်လြိုကသ်ည်။ မီးဇာစိတဝြယ် ဇဝဇဝေါ ဖြစ်သှားပြနသ်ည်။

” အား.. အိ.. အင့ျ.. အိုး.. အိုး.. အိုး… အိုး အိုး.. ”

တီဗီစကရငပြှားပေါတ်ှင် ပြငသ်ဈမလေးက အပေါမြှ ခွထိုငကြာ ကပျပလီကြီး၏ လီးကြီးကို သူမ စောကပြတလြေးထဲ ကိုငထြည့ပြှီး တအားအား တအိုးအိုးနှင့ြ တကလြိုးနပေုံ ပေါလြာပြနသ်ည်။ မီးဇာ မကြစြိကို လှှဲပစ်မိပြန်၏။

” ကိဈစတွပြေီးမှ သမီး ဦးတို့စတနောတွကေို နားလညလြာမှာပါ..။ ကဲ.. ကိုစဈအောင် အပြငခြဏ ထွကပြေးလိုကပြါဗွာ..။ သူတဈယောကထြဲ လှတလြှတလြပလြပ် ကြည့်ပြါစေ ”

” အို.. ဟင့အြင်း.. ကမွ မကြည့်ခြငွဘြူး.. ပြနမြယ်.. ”

ကိုစဈအောငကြ မီးဇာတငပြါးလေးကို ကလေးချော့သလို ပုတလြိုကရြင်း အေးခမွြးစွာ ပြောသည်။

” သမီးက ခတ်နေောကကြသွေးတာကိုး.. ဟဲ ဟဲ ”

မီးဇာက ကိုစဈအောငလြကကြို ပုတထြုတပြဈလိုကသ်ည်။ တကိုယလြုံးမှာလည်း သိသိသာသာကြီးတုနလြှုပလြာသည်။

” ဒေါကတ်ာ ဆေးကိဈစ ဘယလြိုလုပမြလဲ.. မနကဖြှနဆြို ရုံးတငတ်ော့မှာ ”

” အရှိအတိုင်းပဲပေါ့ဗွာ.. ဘယတ်တန်ိုငမြှာလဲ ”

ဒေါကတ်ာဟနဝြင်း စကားအဆုံး၌ မီးဇာရငဝြယ် သောကမီးတောကလြေး ဟုန်းကနဲ ထလာရပြနသ်ည်။

” သ.. သမီး.. နားမလညလြို့.. တဈခုမေးပါရစေ.. ဦးတို့ရယ်.. ”

” မေးလေ.. မေးပါ သမီး သံသယရှင်းအောင် မေးပေါ့ ”

” ဒါ.. ဒါတွေ ပြနတောက.. နောငန်ောင့ြ အမှုနဲ့ ဘာပတသ်ကလြို့လဲ.. ဟင်..။ ဟို..သမီးမှားရင် ခွင့လြှှတပြါ..နောြ.. ”

ကိုစဈအောငကြ ထောငခြွောကန်ား တိုးလားသော ယုနသ်ူငယကြို ကြည့်သ်ော မကြလြုံးမွိုးနှင့ြ ကြနပေစြှာ ပြုံးရင်း ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ဘယလြိုဖြီး၍ ဘယသ်ို့ ဒိုငတ်ှေ သှင်းရမညကြိုလည်း အလေ့အကငွ့ရြနသေော ကလိမကြကစွြ ဦးနှောကကြ လှဈကနဲ အဖြရပြေီးသား။

” အာ.. ဒါ မေးသင့တ်ဲ့ မေးခွန်းဘဲ.. မေးကိုမေးရမယ် ”

ကိုစဈအောင်၏ တညင်ှိမသ်ယောင် မကြန်ှာက မီးဇာကို ထပမြံ၍ ဇဝဇဝေါ ဖြစ်စပြနေသ်ည်။ စငစြဈ၌ ကိုစဈအောငတ်ို့ နှစ်ယောကမြှာ ပေါကကြှဲလု မီးတောငန်ှယ် လီးတောငန်ကြလေပြေီ။ အရိုင်းမလေးကို အယဉဖြစ်အောင်၊ အကဉွြးကို အကယွခြွဲ့ရာ၌ စဈအောငန်ှင့ြ ဟနဝြင်းက ဘကည်ီကြသည်။

” မူးယဈဆေးဥပဒမှော အလှဲသုံးစား အလှနအြကြှံ စားသုံးမှီဝှဲမှုအတွကြ အရေးယူနိုငတ်ယ်..။ နောငလြတကြ မူးယဈဆေးသုံးစွဲသူ တဈယောကဆြိုတာ သူ့သှေးနဲ့ ဆီးက သကသ်ခေံနပြေီ..။ ဒီတော့ သူ့ကို ကယန်ိုငတ်ဲ့နည်းက တဈနည်းဘဲရှိတယ် ”

ကိုဟနဝြင်းကတဖကြ၊ ကိုစဈအောငကြတဖကြ မီးဇာ၏ မှှေးပြံ့သင်းထုံသော ကိုယလြုံးလေးကို ကြားညှပ်၍ ပူးကပထြိုငလြိုကကြှ၏။ ထွေးထွေးအိအိ ပခုံးသားလေးများ အေးစကန်ူးညံ့နပေါကလား။ အလယတ်ှင် ထိုငန်သေော မီးဇာရငသ်ည် တဒိန်းဒိန်း ခုနန်ေ၏။ နောငလြတမြှလှဲ၍ မညသ်ည့ယ်ောကြြားလေးနှင့မြွှ အရောတဝင် မလုပဖြူးသော မီးဇာနှလုံးသားနုနုလေးသည် ရင့မြာကောကကြစွသ်ော ကြားငစဉြးလဲ နှစ်ကောငကြှား၌ သှေးစိမ်းရှငရြှငပြန်းထွကအြောင် ခွမှခေံရတော့မညကြို ယုနသ်ူငယမြလေးမီးဇာ လုံးဝမသိရှာပါပေ။

” အား.. အီး.. ပြှတ်.. ဘှတ်.. အ.. အာ.. အ.. ”

လုပပြှနပြှီ.. မိနဈအတောကြှာ မကြန်ှာလှှဲထားမိသော တီဗီဖနသ်ားပြငဝြယ် သေးကဉွြးသော အပေါကလြေးထဲသို့ ကပျပလီကြီး၏ သီးမှှေး လီးကြီးက မညှာမတာ ထိုးဝငသ်ှားပုံကို အနီးကပပြှထားသည်။ မှငကြှင်းအတွင်း အကြောပျိုင်းပျိုင်းနှင့ြ လီးမဲမဲကြီးမှာ ပြောငလြကကြာ ကောငမြလေးစောကပြတအြတွင်းသို့ ကြပကြှပတ်ည်းတည်း ဖြေးညှင်းစွာ လိုးဝငသ်ှား၏။

” အား.. ”

စူးစူး အုပအြုပကြလေး အံကြိတ်၍ အောရြင်း လေးဘကထြောကထြားသော ကောငမြလေးသည် ခါးလေးကုန်းကာ တွန့တ်ကသ်ှားပြီး တဆတဆြတ် တုနန်ေ၏။ မီးဇာမကြလြုံးများက ရုတတ်ရကြ ဖနသ်ားပြငဆြီက ခွာမရ။

” ပြှတ်.. ဘှတ်.. ပြဈ.. ဟင့ျ.. ဟင့ျ.. ပြှတ်.. ”

” အ.. အား.. အဟင့ျ.. အဟင့ျ.. အဟင့ျ.. ”

မီးဇာပေါငသ်ားနှင့ြ ဗိုကတ်ပြငလြုံး ဘာကြောင့မြှန်းမသိ ကြကသ်ီးဖုတွေ ဖြင်းကနဲထသှားသည်။ အောကပျိုင်းတဈခုလုံးမှာ ယားကြိကြိနှင့ြ နမထေိ ထိုငမြသာ ဖြစ်သှား၏။ ဟနဝြင်းလကတ်ဖကကြ မီးဇာ၏ ပြည့ဖြှိုးတုတခြိုငသ်ော ပေါငကြှီးပေါသ်ို့ ရှှရှှလေး ပြတထြိလာသည်။ မီးဇာ အသကရြှူရပသ်ှားသည်။ အသကကြို အောင့ပြှီး အကြည့်ကြို ရှေ့သို့ ပို့ထားမိသည်။

ကိုစဈအောငလြကတ်ဖကကြလည်း မီးဇာ ရငသ်ားလုံးလုံးအိအိလေးကို ဆိုကျကားဟှန်းနှိပသ်လို အိကနဲ နှိပခြလွိုကြ ဆုပန်ယခြွမှလေိုကြ လုပလြာသည်။

” ဗွဈ.. ပြှတ်.. ဖတ်.. ဖတ်.. ပြှတ်.. ဖြတ်.. ”

” အာ.. အာ.. အာ့.. အာ့.. ”

ပြငသ်ဈမလေးကိုယခြန်ဓာက ကပျပလီကြီး ဆောင့အြားကြောင့ြ ရှေ့ဆီသို့ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ဆောင့ြ ဆောင့ြ လှုပရြှားနပြေီး အငမြတန် ကောင်းနသေော သဘောနှင့ြ လွှာလေးဖြင့ြ နှုတခြမ်းအစုံကို ဝိုကလြကြြ ယကခြါ ယကခြါ ပါးစပကြလေး ဟထားရင်း တအားအား အောန်ပေုံမှာ မီးဇာရငကြို ပူလောင် လှိုကမြောလာစသည်ေ။ မီးဇာ၏ အသကရြှူသံလေးမှာ မသိမသာလေး ပြင်းလာလသည်ေ။ ကြားမုဆိုးနှစ်ကောငကြ သရညတ်မှားမှားနှင့ြ အတင့ရြဲစွာ ဆုပန်ယပြှတသ်ပလြာကြရာ မီးဇာထမီလေးမှာ ပေါငရြင်းနားသို့ပင် ပင့တ်ငရြောကရြှိလာလသည်ေ။

မီးဇာ ရငတ်ှခေုနန်သည်ေ။ သူတို့ပြောသော စကားအနကအြဓိပျပါယကြ မီးဇာနားသို့ မဝငတ်ဈခကြြ ဝငတ်ဈခကြြ။ ကာမ မီးတောကသ်ည် မီးဇာကို လောငမြှိုကစြပြုပြီ။

” အဟင့ျ.. အင့ျ.. အင်း ဟင်း.. ဟင်း.. အင့ျ.. အဟင့ျ.. ”

မီးဇာတကိုယလြုံး မှောဝြငကြွောကဆြဈရုပန်ှယ် စတငလြှုပရြှားလသည်ေ။ လကထြဲမှ ခေါကထြီးလေးက ထိုငခြုံနောကကြွော အနိမ့ပျိုင်းသို့ လိမ့ကြလွှောဆင်းသှားသည်။ မီးဇာ အားလွှော့လိုကသ်ည်။ ဆိုဖာကြောကိုမှီရင်း တဟင့ဟြင့ြ ရှိုကင်ိုပစ်လိုကမြိတော့သည်။

ဂွိုးပြော မိုးပြောနှင့ြ တောငစြဉရြမရေ ဥပမာ ဥပမယတွှေေ လုပကြှံပြောလာခဲ့သော ရှေ့နအတေု (စဈအောင်) နှင့ြ ဆရာဝနအြတု (ဟနဝြင်း) တို့ ဟနဆြောငမြကြန်ှာဖုံးကြီးများ ကြာကသွှားကြလသည်ေ။

” အာ.. အ.. အ.. ဟ.. အဟ.. အဟင့ျ.. ”

သူတို့၏ ကြှမ်းကငွထြိရောကသ်ော အပြတအြသပ် အဆုပအြနယမြွားကို မီးဇာ ရုန်းကနန်ိုငစြှမ်း မရှိတော့။ ပေါငကြှားထဲသို့ လကထြိုးနှိုကကြာ စောကပြတလြေးကို လကည်ှိုးကြီးဖြင့ြ မှှနှေောကကြလိခွင်းခံလိုကရြသည်။

” အိုး.. အိုး”

မီးဇာ တွန့ကြနဲ ဖငကြှီးကြှသှားပြီး ဟနဝြင်းလကကြို ပေါငန်ှဈဖကဖြှင့ြ တင်းတင်းကြီး ညှပလြိုကမြိသည်။ လကမြောင်းမာကစွကြစွကြှီးကို ပေါငန်ှဈလုံးက ညှပဖြိထားသောလြည်း လကည်ှိုးကြီးက အသဈစကစြကြ စောကပြတလြေးအထဲ၌ ကလိနပြနေရြာ ဖငကြှော ရငကြှောကြီးများ စိမ့ကြနဲ သိမ့ကြနဲ ခံစားလိုကရြပြီး စောကပြတအြတွင်းမှ အရညလြေးများ စို့ထွကလြာရလေ၏။

” ဟင့ျ.. အင်း.. ရှုး.. ကြှတ်.. ကြှတ်.. ကြှတ်.. ”

မကြစြိအစုံကို ဇွတမြှိတထြားမိသည်။ လကန်ှဈဖကကြို ဆိုဖာနောကကြွော ကြောမှီတန်းပေါတ်ငကြာ ပေါငန်ှဈလုံးကို စေ့လိုကြ ကားလိုကြ ဖငကြှီးကြှလိုကြ ပြနခြလွိုကဖြှင့ြ မနတတ်ေ မထိုငတ်တအြောင် ခံစားနရသေည်။

မီးဇာ၏ အပေါအြင်ျကြီလေးကို စဈအောငကြ ခွှတလြိုကသ်လို ဟနဝြင်းကလည်း မီးဇာဖငအြကြှ၌ ထမီလေးကို ဆတကြနဲ ဆှဲခွှတပြဈလိုကလြသည်ေ။ ခွှေးသီးလေးများ စို့နသေော မီးဇာမကြန်ှာလေးက ဖမ်းဆုပမြရသော လဟောနယအြတွင်း စွန့ပြဈခွင်းခံရသူလို လှင့မြွောနသည်ေ။ တွယရြာမဲ့ မောဟိုကန်သည်ေ။

စဈအောငကြ သူ့ပုဆိုးနှင့ြ အင်ျကြီများကို ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ အသကြ (၃၀) ကြောြ ယောကြြားတဈယောကြ၏ အဖြံ့ဖြိုးဆုံးကာလ အထနဆြုံးသောအရှယ် လီးကြီးမှာ ငါးရှဉ့ကြှီးတဈကောငလြိုပင်။ နီရဲသော ထိပကြှီးက ငှါးငှါးစွင့စြှင့ကြှီး ပေါလြာသည်။ စဈအောငကြ သူ့လီးကို ခပတ်င်းတင်းကိုငပြှီး ဂွင်းတိုကပြေးလိုကြ၏။ ခကြခြှင်းပင် လီးကြီးက အကြောကြီးတွေ ထောငလြာသည်။ ဂွေးဥတွဲလှဲကြီးက အမှေးကြိုးတို့ကြဲတဲ နှင့ြ ခါရမ်းလှုပရြှားနသည်ေ။

စဈအောငကြ မီးဇာလကကြလေး တဈဖကကြို ဆှဲယူပြီး သူ့လီးကြီးပေါသ်ို့ အုပတ်ငလြိုကသ်ည်။ လီးကြီးက နှေးပူနသည်ေ။ မီးဇာက သူမလကခြွောင်းလေးများကို ကုပကြှေးထား၏။ လကဆြဈလေးများဖြင့သ်ာ လီးကို ထိတွေ့မိကြသည်။

” ကိုငလြိုကစြမ်းပါ ”

စဈအောငကြ အမိန့ပြေးသလိုလို အသံဆတဆြတန်ှင့ြ ပြော၏။ မီးဇာက မကြလြုံးလေးဖြင့ကြှည့ပြှီး လီးကြီးကို မရဲတရဲလေး ခပဖြှဖြ ဆုပကြိုငလြိုကရြာ တကိုယလြုံး ဓါတလြိုကသ်လို ဖိန်းရှိန်းတုနခြါသှားမိလသည်ေ။ လီးကို ကိုငထြားသော မီးဇာလကကြလေးများက တဆတဆြတ် တုနန်သည်ေ။ နှုတခြမ်းနှစ်လှှာက ဆောင်းလအဝှေေ့ခံရသော နှင်းဆီပြင့လြှှာလေးများနှယ် တရှရှလှုပရြှားနသည်ေ။ မကြဝြန်း၏ ရှှန်းစိုသော အကြညဓြါတတ်ို့က မှုံသီဝဝေါးနကြပြေီ။

လီးကို ကိုငထြားသော အပျိုမလေး၏ လကခြွောင်းလေးများ မသိမသာ တင်းတင်းလာသည်။ မာနတ်င်းလာသော နတဝြငသ်ညလြို တကိုယလြုံး တုနခြါယိမ်းထိုးလာသည်။ စဈအောငကြ ကာမဓါတမြွားကို လီးမှတဆင့ြ မီးဇာအသဲသို့တိုငအြောင် ပို့လှှတပြေးနသေောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။ မီးဇာစောကပြတလြေးမှာ ပြစိပြစိဖြင့ြ တနပြှနလြှုပရြှားလာကြသည်။

ဟနဝြင်းကလည်း ဒီလိုပြဲမွိုးကို ကြှမ်းကငွစြှာ ကိုငတ်ှယ် ဆငန်ှှဲတတသ်ူ ဖြစ်သည်။ ဇာနညန်ှယ်၏ ဖြေးဥနူးညံ့နသေေော ပေါငတ်ံကြီးနှစ်ဖကကြို အသာအယာ ဘေးတဈဖကစြီသို့ ဆှဲကားပစ်လိုကြ၏။ စောကမြှေးနုနုလေးများက နီကငွကြငွန်ှင့ြ အဖုတလြေးက အုံကြှဖောင်းကားတတလြာသည်။ ဆီးစပဖြှူဖြူခုံးခုံးလေး အောကတ်ှင် နကရြှိုင်းသော အကြဲကြောင်းလေးက ထင်းကနဲ ပေါလြာသည်။ စောကပြတအြကြဲကြောင်း ထိပပျိုင်းဆီတွငမြူ ပြူတဈစ ပန်းဖူးလေးထိပကြို ခပဟြဟလေး တွေ့နရေ၏။

ဟနဝြင်းက အကြောစုရာ ဆုံရာ အစိလေးကို အလှတမြပေးဘဲ လွှာဖြားလေးနှင့ြ ကုန်းပြီး ကလိပေးလိုကလြသည်ေ။ နှေးပူသော လွှာကြီးက စောကပြတလြေးထဲသို့ ပြှတကြနဲ ထိုးသှင်းလိုကသ်ညန်ှင့ြ ပေါငန်ှဈဖကကြ ခလုတန်ှိပခြံလိုကရြသလို ဘေးသို့ ကားကနဲ ပြဲထွကသ်ှားပြီး ခကြခြငွြးပြနစြေ့ကာ ဟနဝြင်းခေါင်းကို ပေါငန်ှဈလုံးနှင့ြ ညှပထြားလိုကြ၏။

အစိမ်းအရိုင်းလေးများကို ကြိမဖြနမြွားစွာ လေ့ကငွ့ပြေးလာပြီးဖြစ်သော ဟနဝြင်းက မရုန်းမဖယ်။ သူ့ခေါင်းကို မီးဇာ၏ ပေါငကြှား၌သာ ငှိမန်လေိုကပြှီး လွှာစောင်းကလေးဖြင့ြ ပြှတကြနဲ ပြှတကြနဲ ထိုးသှင်းလကြြ အဆကမြပြတ် ယကပြေးလိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါ စဈအောင် လီးကြီးကို ကိုငထြားသော မီးဇာလကကြလေးများ တင်းကနဲ တင်းကနဲ ဆုပည်ှဈပြီး တဟင်းဟင်း တအင်းအင်းနှင့ြ ထွန့ထြှန့လြူးသှားရှာလေ၏။

” အဟင့ျ.. အင့ျ.. ရှုး.. အား.. အာ.. ကြှတ် ကြှတ်.. ”

စောကစြိလေးမှာ တင်းထောငလြာသည်။ စောကပြတထြဲမှ အရကြညေလြေးများ ယိုစိမ့ကြလွာသည်။ ဟနဝြင်းလကန်ှဈဖကကြ မီးဇာဖငကြှီးများကို ပြတသ်ပဆြုပန်ယပြေးနသည်ေ။ မီးဇာ အောကပျိုင်းတဈခုလုံး မကြုံစဖူးသော အရသာထူးကြောင့ြ သိမ့သ်ိမ့ခြါနလသေည်ေ။ မီးဇာမကြစြိကို တင်းတင်းမှိတထြားသည်။ စဈအောငကြ မီးဇာ၏ ပန်းနုရောင် နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကို နှုတခြမ်းနီဆေးဆိုးပေးသလို အပြနအြလှန် ပြတပြေးလိုကသ်ည်။

” အို့.. ”

မီးဇာမကြန်ှာ ဆတကြနဲ ရှောငဖြယရြင်း သူမပါးစပန်ားမှ လီးကြီးကို ခါထုတလြိုကသ်ည်။ ရငဝြယ် ရှကခြှင်း၊ ကြောကခြှင်းနှင့ြ မှှနထြူနသည်ေ။ အမှင့ဆြုံးအခွအနေသေို့ ဘယလြိုရောကလြာမှန်းကို မိမိ ပြနလြညစြဉြးစားလို့ မရအောင် ဖြစ်နေ၏။

စဈအောငကြ ခါထွကသ်ှားသော မီးဇာခေါင်းလေးကို ညငည်ငသ်ာသာ ဆှဲကိုငတ်ည့မြတပြှီး ကြီးမားနီရဲနသေော လီးဒဈကြီးကို ပါးစပလြေးအတွင်းသို့ ထိုးသှင်းလိုကလြသည်ေ။

“အှန့ျ.. ဟှန့ျ.. အင်း.. အှန်း.. ”

မီးဇာပါးစပအြတွင်းသို့ မာတင်းပြောငခြွောနသေော ကိုစဈအောငလြီးကြီးက တသှတသ်ှတ် ဝငခြွီထွကခြွီပြုလွှကရြှိရာ မီးဇာက လွှာဖြင့ြ အသာအယာလေး ကာထားရင်း ပါးစပကြို ခပစြုစုလေး စုပေးထားလိုကသ်ည်။

” ပြဈ.. ပြှတ်.. ပြဈ.. ပြှတ်.. ပြဈ.. ပြှတ်.. ”

” အှန်း.. အင်း.. အှန်း..အင့ျ အင့ျ

စဈအောင်၏ လမှှေးကြမ်းကြီးများက မီးဇာ၏ နှာတံထိပလြေးကို ပြေးပြေးအုပမြိနပြေီး နီစွေးလှပသော နှုတခြမ်းလေးအစုံမှာ လမှှေးအုံကြီးကြား၌ နဈမှှုပလြိုကြ ဝေးကြာလိုကဖြှင့ြ..

” ပြဈ.. ပြှတ်.. ပြှတ်.. ဖြတ်.. အှန့ျ.. အှန်း.. ”

စဈအောငလြီးကို စုပပြေးနရသေော မီးဇာစောကပြတလြေးကို ဟနဝြင်းက အောကတ်ှင် မှိနယ်ှကစြှာယကပြေးနပြနေသ်ည်။ ဆိုဖာပေါတ်ှင် ထိုငလြကြရြှိသော မီးဇာ၏ မကြန်ှာကို စဈအောငကြ ခွလကြရြပရြင်း အစုပခြံနခွင်ေးဖြစ်ပြီး ကြမ်းပြင်၌ ဒူးထောကထြားသော ဟနဝြင်းက မီးဇာစောကပြတကြို ယကပြေးနခွင်ေး ဖြစ်သည်။ ခံစားမှုနှစ်မွိုးကို တပျိုငန်ကြ ခံစားတွေ့ကြုံနရသေော မီးဇာ၏ အသိအမှတသ်ညာများ တကယပြင် ရှုပထြှေးဝဝေါးသှားကာ မှုံသီလှင့ပြါးနသည်ေ။

” အောကဆြင်းလိုကပြါလား.. ဇာနညန်ှယ် ”

အသံက မမာမပြော့ အပေးနှင့အြယူ သင့တ်င့မြွှတနပြေီးသား ရှယယ်ာသမားများလသေံ။ မီးဇာပေါငကြှားမှ ဟနဝြင်းက ခေါင်းကို မော့ပြီး ပြောငတ်င်းနသေော စောကဖြုတကြှီးကို အာသာငမ်းငမ်းကြည့်ရြင်း ပြောလိုကသ်ည်။ မီးဇာစောကဖြုတကြှီးကလည်း လိုးချင်စြရာ ကောင်းလှသည်။ နှုတခြမ်းသသား ထူထူကြီးများနှင့ြ စောကစြိလေးက ပြူးထွကြ တင်းမာနပြေီ ဖြစ်သည်။ စောကပြတအြနအထေားကို ကြည့်ခြှင်းဖြင့ပြင် ဒီကောငမြလေး ခံချင်န်မှန်ေး အတွေ့အကြုံရှိပြီးသား သူတို့နှစ်ဦးလုံး သိကြသည်။

မီးဇာက ကောဇြောကြမ်းကြီး ခင်းထားသော ကြမ်းပြငဝြယ် ရှကရြှံ့စွာ မကြန်ှာလေးကို ငုံ့ရင်း လှဲအိပလြိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါ စဈအောငကြ မီးဇာမကြန်ှာပေါသ်ို့ ခွရပပြှီး လီးကြီးကို ပါးစပအြတွင်း ထိုးထည့လြိုကပြှနသ်ည်။ မီးဇာက စဈအောငဒြူးခေါင်းနှစ်ဖကကြို အားပြုကိုငတ်ှယရြင်း စုပပြေးနရသေည်။

ဟနဝြင်းကတော့ အစွမ်းကုန် တောငန်သေော သူ့လီးကြီးကို ဂွင်းတိုကရြင်း စောကပြတလြေးကို အားရပါးရ လိုးရန် ဟနပြှငလြိုကသ်ည်။ မီးဇာ ခွနှစ်ေချောင်းကို အပေါသ်ို့မလိုကသ်ည်။ ခွသလေုံးမှှေးသနသ်န် မဲမဲလေးများကို လကန်ှင့ြ ဆုပကြိုငမြိသည်။ စောကဖြုတကြှီးက ခပအြာအာပြဲလွှကြ ဖူးယောငလြာသလို တင်းမောကလြာသည်။

ထိုအခါ ဟနဝြင်းက စောကပြတ် အပေါကဝြသို့ လီးထိပကြို တေ့လိုကကြာ “ပြှတ်” ကနဲ ဒဈမှှုပရြုံ နှစ်ခလွိုကပြှီး “ဗှဈ” ကနဲ ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။

” ပြှတ်.. ဗွဈ ”

” အီး.. အင့ျ.. ”

မီးဇာ မခွိမဆန့ြ သိမ့သ်ိမ့ခြါသှားသည်။ နင့ကြနဲ အီစိမ့သ်ှားသော အရသာက နှစ်စကျကန့လြောကမြှာပဲ ပြောကဆြုံးသှားသည်။ ငိုချင်သ်ှားသည်။ ပေါငန်ှဈဖကကြ ဟနဝြင်းပေါငပြေါတ်ှင် ကားလကြြ “ပေး” ထားရသောကြောင့ြ ကြောလေး ကြမ်းပြငန်ှင့ြ လှတအြောင် “ကော့” ပစ်လိုကမြိသည်။

စဈအောငရြဲ့ လီးနှေးနှေးကြီးကိုလည်း တပြှတပြှှတ် စုပပြေးနရသေေးရာ မကြမနေပဖြှင့ြ မကြရြညလြေးပင် လညအြောင် ဒေါသထွကသ်ှားမိလသည်ေ။ စောကပြတန်ှဈခွမ်းမှာလည်း ဟိုဟတသ်ညဟြတန်ှင့ြ လိုကဟြတန်သလေို အပြဲ.. အပြဲလေး ဖြစ်သှားလသည်ေ။

ထိုသို့ ဖြစ်သှားရခွင်းကိုပင် ဟနဝြင်းက အကြနပေကြှီး ကြနပေစြှာ ပြုံးလိုကလြသည်ေ။ ပေါငန်ှဈလုံးကို ကိုးဆယဒြီဂရီ ပင့တ်ငလြိုကပြှီး ဆောင့ကြှောင့ထြိုင် အနအထေားနှင့ြ လီးကို တေ့လိုကသ်ည်။ ပူနှေးသော လီးထိပကြှီး အထိအတွေ့က ဖငကြှီးကို စိမ့ကြနဲ ကြကသ်ီးဖုကလေးများ ထသှားစသည်ေ။ လီးထိပကြ စောကပြတအြဝကို တေ့မိသညန်ှင့ြ ဖငတ်ပိုင်းလုံးက ဖငွြးကနဲ ဖြစ်သှားကာ စောကပြတန်ှဈခွမ်း တင်းကနဲ ကစွမြာသှားပြီး ရှုံ့တင်းနေ၏။

ဟနဝြင်းက စောကစြိထိပလြေးကို တံထွေးဆှတပြှီးနောကြ လကည်ှိုးထိပကြှီးဖြင့ြ အကြိမကြှိမ် ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ ထို့နောကမြှ လီးကို ဖိသှင်းခလွိုကလြတေော့သည်။

” ဗွဈ.. ဗွှတ်.. ဗွှတ် ”

” အူး….. ”

မီးဇာပါးစပထြဲမှ စဈအောငလြီးကြီးကို ယောငပြှီး မကိုကမြိစရန်ေ မနည်းကြီး သတိထားလိုကရြလသည်ေ။ စောကခြေါင်းလေးအတွင်းသို့ ဒလကြမ်းကြီး တိုးဝငလြာသော ဟနဝြင်းလီးကြီးမှာ လုံးပတထြှားကြိုင်းလှန်းလရကေား မီးဇာတကိုယလြုံး သှကသ်ှကခြါ ထွန့တ်ကသ်ှားရလသည်ေ။

” ဟေ့ကောင်.. ဖြေး ဖြေး ”

ဟနဝြင်းက အားနှင့ြ မာနန်ှင့ြ ဆောင့ထြည့လြိုကသ်ညကြို စဈအောငကြ စိုးရိမတ်ကြီးနှင့ြ လှည့ပြှီး တိုးတိုးပြော၏။

” ဆောလြေးက ကြပတ်ယကြှ.. ဟီး ”

” လီးမှဘဲ.. အပျိုပါဆိုမှ ကြပမြှာပေါ့ ”

” ဖြေးဖြေးလုပကြှပါ အဈကိုတို့ရယ်.. နာလှန်းလို့ပါ.. ”

” ညီမက.. အပျိုဆိုတော့ ကြပလြို့ပါ.. နောကတ်ော့လည်း ကယွပြှီး ကောင်းသှားမှာပါ.. ညီမရဲ့ ”

စဈအောငကြ ဖူးတင်းနူးညံ့နသေော နို့လေးနှစ်လုံးကို သူ့ဂွေးဥကြီးဖြင့ြ မသိမသာ ပြတသ်ပပြေးရင်း ချော့လိုကြ၏။

” အား.. ရှုး.. အင်း.. အင်း.. ကြပ်..တယ်.. အား… ”

မီးဇာ လူမမာညည်းသလို သဲ့သဲ့ဖင်ျးဖင်ျးလေး ညီးတွား၏။

” ဟနဝြင်း ဖြေးဖြေး.. လုပပြါဆို ”

” အင်.. အင်းပါကြ.. ဟီး.. ကောင်းတယကြှာ ”

” ကောင်းတိုင်း စွတဆြောင့မြနနေဲ့.. ဂန့န်ေဦးမယ် ”

” အဲ့လောကတ်ောငလြည်း မဖြစ်ပါဘူးကြာ ”

စဈအောငကြ မီးဇာ နာကငွသ်မွှကို ထိန်းခွုပကြာ ပြတသ်ပပြေးရင်း ဟနဝြင်းကို သတိပေး၏။ ဟနဝြင်းကလည်း လိုးနည်းကြှမ်းကငွသ်ူပီပီ ခွနှစ်ေဖကကြို မုန့်ကြိုးလိမသ်ဏျဌာနလြိမပြှီး ဆောင့သ်ည်။

” ပြှတ်.. စွတ်.. ပြှတ်.. စွတ်.. ဖတ်.. ဖတ်.. ”

” အင့ျ.. အင့ျ.. အင့ျ.. အိုး.. အိုး.. ”

” နာသေးလားဟင်.. ညီမ ”

” ရှုး.. အား.. နည်း.. နည်း အား.. အား.. အာ.. ဖြေး ဖြေး.. ဆောင့ပြါရှင်.. အထဲမှာ အရမ်းကြပတ်ာပဲ.. ”

မီးဇာက မကြရြည် ပိုးပိုးပေါကပြေါကကြကြာ ငိုရင်းသဲ့သဲ့ယဲ့ယဲ့လေး ပြောရှာသည်။

” ဖြတ်.. ပြှတ်.. စွတ်.. ပြှတ်.. ပြှတ်.. ”

လိုးဆောင့သ်ံသည် နရညမြှနလြာ၏။ စည်းခကြကြလွာပြီး မီးဇာ၏ တအင့အြင့ြ အသံလေးကပါ
အခန်းထဲ၌ ပြည့ဝြသော လိုးပြဲလေးကို အားဖြည့န်ပသေည်ေ။ ဟနဝြင်း အကြိတအြနယ် ဆောင့သ်မွှ
စဈအောငကြ နို့နယပြေးလိုကြ ဆီးခုံလေးကို ပြတသ်ပပြေးလိုကဖြှင့ြ နည်းမွိုးစုံ ဖြသေိမ့ပြေးနရပေသည်ေ။

ဟနဝြင်း၏ ကြီးမားသော လီးကြီးက ဖြူဝင်းဖောင်းကားနသေော မီးဇာ စောကဖြုတလြေးထဲသို့ အိကနဲ အိကနဲ ဝငသ်ှားသညကြို ကြည့်ရြင်း စဈအောငမြှာလည်း လိုးချင်စြိတမြွား တဖြားဖြား ပေါလြာနပြေီ ဖြစ်သည်။

” အဈကိုရော.. လိုး.. ဦးမှာလား.. ဟင်.. ”

” အင်းပေါ့.. ဘာလဲ ညီမက အဈကို့ကို မခံချင်လြို့လား ”

” မ..မ.. မဟုတပြါဘူး.. ဖြေး ဖြေး.. လုပလြို့ ပြောမလိုပါ

” အို.. အဈကို့အလှည့ကြရွင်.. စိတခြွ.. မနာစရဘေူး ”

ပူလာသည်။ ထူလာသည်။ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့ခြကြမြွားက မီးဇာစောကခြေါင်းလေးထဲသို့ မီးစနှင့ြ ထိုးလိုကသ်လို ပူကနဲ ပူကနဲ သုံးလေးကြိမဖြစ်ပြီးနောကြ စောကပြတကြို တင်းကနဲ တင်းကနဲ ညှဈလိုကမြိသည်။

” ဘှပ်.. ဘှပ်.. ပြှတ်.. စွတ်.. စွတ်.. စွိ.. စွတ်.. ”

” အိုး.. အိုး.. အို.. အား.. ထွကြ.. ထွကြ.ကုနပြှီ… ”

အပျိုရိုင်းမလေး၏ ဝတရြညအြိုးလေး ကြဲသှားသည်။ ပြားပတုံးကောငကြှီး၏ ကြမ်းတမ်းစွာ သောကသ်ုံးမှုကို ခံလိုကရြသော မီးဇာတကိုယလြုံး နှုံးခွိကာသှားရသည်။ ဟနဝြင်းကမူ သုကရြညအြလူးလူးနှင့ြ သူ့လီးကြီးကို “ဗှှတ်” ကနဲ ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ ဟနဝြင်းလီးကြီးက သိပကြွနပေသ်ေးဟနမြတူဘဲ ငေါကကြနဲ ငေါကကြနဲ မာနဖြီနဆေဲရှိသေးသည်။ လီးတဈချောင်းလုံး မီးဇာစောကရြညမြွားဖြင့ြ ပသလေူးနကော ပြောငလြကြ တင်းမာနဆေဲပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းသည်.. အတောလြေးကို ခံလို့ကောင်းသည်။ စောကပြတတ်ဈခုလုံး ကြိမ်းစပပြှီး ကနွရြဈသည်။ စောကခြေါင်းအတွင်း၌မူ ခံချင်စြိတကြ ကနွရြဈနဆေဲ.. ။

” အဈကို.. လုပြဦးမယဆြို.. ”

မီးဇာ.. စဈအောငကြို မော့ကြည့်ရြင်း တိုးတိုးမေးသည်။

” ဟိုကောင်.. ထပကြိုင်ဦးမလား.. လို့ ”

” အို.. အဈကို လုပြဦးလေ.. နောကတ်ဈခါမှ သူတဈခါ လုပခြငွပြစပေေါ့.. တဈယောကတ်ဈလှည့စြီ လုပပြေါ့.. ”

မီးဇာသိပကြို ရဲတင်းလာသည်။ လီးယဉသ်ှားပြီမို့ ကြောကစြရာဟု မီးဇာမထငတ်ော့။ အပေးကောင်း အယူကောင်း လိုးပြဲလေးမွိုးကို မီးဇာ ခံစားကြည့်ခြငွပြါသည်။ မီးဇာ ဆုတောင်းပြည့သ်ညဟြု ဆိုရပါမည်။ စဈအောင့လြီးကြီးက အခွိနအြတနကြှာ နူးနှပထြားပြီးသားမို့ လိုးရန် အဆငသ်င့ဖြစ်နသလေို လိုးချင်စြိတမြှာလည်း အပြင်းထနဆြုံးအခွိန် ဖြစ်လို့နသည်ေ။

” ညီမ.. ပေါငတ်ဈဖကလြှဲပြီး တဈဖကြ ထောငထြား ”

စဈအောငအြလိုကြ စောကပြတကြို အစွမ်းကုနဖြှဲပြီး ထောငပြေးလိုကသ်ည်။ စဈအောငလြီးကြီးက တွင်းပေါကတ်ှေ့သော မှှငန်ေးကြီးကဲ့သို့ စောကပြတအြဝသို့ တရှှေ့ရှှေ့ တိုးကပလြိုကလြသည်ေ။

ဟနဝြင်းက ခပစြောင်းစောင်းဖြစ်နသေော မီးဇာ၏ ခန်ဓာကိုယလြေးပေါသ်ို့ တပိုင်းမှောကအြိပကြာ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ပြှတကြနဲ ပြှတကြနဲ စုပပြေးလိုကလြသည်ေ။ နီရဲသော နို့သီးခေါင်းလေးများက ထောငထြလာကြသည်။

မီးဇာဝမ်းဗိုကသ်ားလေး တလှပလြှပန်ှင့ြ လှိုင်းထနရှောသည်။ လကကြလေးနှစ်ဖကကြ ကြမ်းပြငပြေါသ်ို့ ကလွှကရြှိ၏။ စောကပြတအြနီးတဝိုကမြှာ ရဲတွတန်သည်ေ။ စောကမြှှေးလေးများတွင် သုတရြညမြွား ပကြေံကာ တခွို့မှာ ဆီးခုံတွင် ကပန်ဆေဲ ဖြစ်သည်။

စဈအောငကြ စောကပြတအြဝကို လီးသှင်းလိုကပြှီး လကန်ှင့ကြိုငကြာ စကဝြိုင်းသဏျဌာန် လှည့မြှှပေေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ လကဝြဲလကယ်ာ အထကအြောကြ ရှဲ့စောင်းလွှကြ စောကဖြုတကြှီးမှာ သိမ့ကြနဲ သိမ့ကြနဲ တဖစွဖြစွမြှညရြင်း အုံကြှ ဖောင်းကားလာလေ၏။

” ဗွဈ.. ပြဈ ပြဈ.. ဗဈ.. ပြဈ.. ပြဈ ပြဈ.. ဗဈ.. ”

” ဟင့ျ.. အင်း.. အား.. ဟား.. အင်း.. ကြှတ် ကြှတ်.. ”

မီးဇာ၏ လကခြွောင်းလေးများ ကုတကြှေးတွန့လြိမကြာ ခွတဈေဖကြ မှောကထြားသည့ကြှားမှပင် သူမ ကိုယလြုံးလေးမှာ ဆားထိသော တီကောငကြဲ့သို့ ထွန့ထြှန့လြူးသှားရှာလသည်ေ။ စဈအောငကြ စောကပြတအြတွင်း ဒုတတ်ဈချောင်းကဲ့သို့ သနမြာကြီးထွားလှသော လီးကြီးကို ဒုတိယအကြိမ် ဆန့ကြငွဘြကသ်ို့တဖန် ကိုငသ်ှင်းပြီး လှည့မြှှပြနေသ်ည်။ အတွင်းသားရဲရဲလေးများ ပေါထြှကသ်ညအြထိ လီးကြီးကို ဆှဲနှုတလြိုကြ လိမသ်ှင်းပြီး လှည့မြှှလေိုကဖြှင့ြ မီးဇာ၏ စောကခြေါင်းထဲမှာ အရမွေား ရှှဲအိုငထြှကလြာပြီး ညောငစြီးကအွောင် စိတကြှိုကြ မှှနှေောကကြလိပေးလိုကလြရော မီးဇာမှာ ပူစပ် ပူလောငလြေးဖြင့ြ ဆီးအိမအြတွင်းမှ ဆီးသှားချင်သ်လိုလို.. စောကရြညမြွားပဲ ပန်းထုတမြိတော့မလိုလိုနှင့ြ ခံရခကသ်ော ကောင်းခွင်းမွိုးလေးကို တသသဖြစ်အောင် ခံစားမိလိုကြ၏။

ဟနဝြင်းကလည်း ပေါငဒြါနံ့ တသင်းသင်းလေး ပြံ့သင်းမှှေးကြူနသေော မီးဇာကိုယလြုံးလေးကို တရစပ် နမ်းရှိုကပြှတသ်ပပြေးနပြနေရြာ မီးဇာမှာ နှစ်ယောကမြဆိုထားနှင့ြ တဈယောကကြိုပင် လုံးဝအလိုးခံဖူးသူ မဟုတလြရကေား ခွှေးသီးလေးများ စို့အောငပြင် ခံ၍ ကောင်းနမေိလသည်ေ။

စဈအောငအြတွကြ အကောင်းဆုံး ပြငဆြငမြှုများကို အခွိနယ်ူ နှိုးဆှမှှနှေောကြ၍ လိုးချင်သ်ောစိတမြှာ ထိန်းမရအောင် တုနခြါလာသောအခါ သူ၏လီးကြီးကို မီးဇာလေး၏ စောကပြတအြတွင်းသို့ အသာအယာနှိမ့ပြှီး လိုးသှင်းလိုကတ်ော့သည်။

” ပြှတ်.. ပြီပြိပြိ.. ပြှတ် ”

” အိုး.. အ.. ဟင့ျ.. အင်း.. ဟင်း ဟင်း.. ”

တစောင်းလေး လှဲအိပန်ရောမှ မီးဇာခွထေောကလြေးမှာ ဒကောကခြှကမြှ ဆတကြနဲ ကြေးသှားသည်။ ကြီးမားလုံးကစွန်သေော ဂွေးဥကြီးက မီးဇာ အတွင်းပေါငတ်ခွမ်းပေါတ်ှင် ဒရှတတ်ိုကြ ပြတရြင်း စောကပြတအြကြဲကြောင်းနှင့ြ လုံးဝ ဖိကပမြိသှားသညအြထိ ဆောင့ခြလွိုကလြတေော့သည်။

” ဗဈ.. ပြှတ်.. ဖြတ်.. ”

” အား.. ရှီး.. အား ရှီး.. အား.. အမလေး.. အဈကိုရယ်.. အဈကို့ဟာကြီးကလဲ.. ”

” အဈကို့ဟာကြီးကလဲ “ဟု မီးဇာယောငပြှီး ပြောရင်း လကတ်ဈဖကကြ ကြပသ်ိပစြှာ လိုးဝငန်သေော သူမစောကပြတအြဝကို လကကြလေးနှင့ြ စမ်းလိုကမြိလသည်ေ။ မီးဇာ အတွင်းပေါငသ်ားလေးများ ဆတဆြတတ်ုနန်ရှောသည်။ ဆုပကြိုငလြိုကသ်ော လကခြွောင်းလေးများ ကြားမှ လီးမာမာကြီးက ခပတ်င်းတင်းလေး အဆုံးအထိ လိုးဝငသ်ှားပြနသ်ည်။

” ဗွဈ.. ပြှတ်.. ဟင့ျ.. ဟင့ျ.. ဘှတ် ”

” အင်း ”

မီးဇာက မေးကလေးငေါ့ပြီး အံလေးတင်းတင်းကြိတကြာ အင်း ရှညလြေးညီးရင်း တွန့တ်ကသ်ှားသည်။ စောကပြတလြေးတဈခွမ်းဆီ နှိပဖြိပြီး ဖိခလွိုကမြိလသည်ေ။ ထိုအခါ အပေါကကြဉွြးကဉွလြေးထဲသို့ ခပကြှပကြှပ် ထိုးသှင်းနသေော စဈအောင်၏ အကြောပေါင်းစုံ ထောငန်သညေ့ြ လီးကြီးမှ အမှေးကြမ်းကြီးများက ဖြူလှှသှယပြွောင်းသော မီးဇာ၏ လကသ်ူကြှယမြှ ခုနှစ်လုံးတန်း ပတ်တမှားကြောကရြဲရဲလေးများ စီထားသော လကစြှပလြေးကို ဖုံးအုပမြိသှားလသည်ေ။

လှပဖြူနုသော မီးဇာလကခြွောင်းလေးများက လီးအဝငအြထွကကြို ပို၍ကြပတ်ည်းအောင် ထိန်းပေးသလိုကြီး ဖြစ်နပြနေရြာ စဈအောငမြှာ လိုးအား ပိုကောင်းသှားပြန်၏။ သို့သောြ အဆုံးအထိ ဖိခလွိုကသ်ော စဈအောငလြီးက လကန်ှဈလုံးခန့အြကနွတ်ှင် မီးဇာလကကြလေးနှင့ြ ထောကကြာ ရှေ့ဆကမြတိုးသာဘဲ မာကြောသော လကဆြဈကလေးများနှင့ြ ဆီးခုံထောကမြိပြီး ရပတ်န့သ်ှားလေ၏။

” ညီမ.. လကြ ဖယလြိုကပြါလား.. ဟင် ”

” အာ.. အခုတောင်.. အတောန်ာနတော.. အဆုံးအထိဆို ကမွ ခံနိုငမြှာ မဟုတဘြူးရှင့ြ.. ”

မီးဇာက အံလေးကြိတ် မကြစြိလေးမှိတရြင်း ငှင်း၏။ ဟနဝြင်းက ခေါင်းထောငကြှည့ရြင်း စဈအောငကြို မကြစြိမှိတပြှလိုကသ်ည်။ နို့လေးနှစ်လုံးမှာ အလတစြား ဟင်းပန်းကနလြုံးလေးတဈလုံး မှောကထြားသလို အိခွင်းတွဲခွင်းမရှိပဲ ပကတိ မာတင်းလွှကြ နို့သီးခေါင်းလေးများ တင်းထောငန်လသေည်ေ။

ဟနဝြင်းက မီးဇာရငသ်ားနုနုလေးများအပေါသ်ို့ ကြမ်းရှရှ သူ့လကအြစုံကို အုပကြိုငကြာ ပြတသ်ပန်ယဖြတရြင်း အောကခြှမှေ ပင့တ်ငစြုကိုင်၍ ညှဈလိုကပြှနသ်ည်။

” အာ.. အာ.. နာတယ်.. ရှင်.. ”

မီးဇာက ဟနဝြင်းလကအြပေါမြှ အုပကြိုငရြင်း အောလြိုကရြှာလသည်ေ။ မီးဇာ၏ လကတ်ဈဖကကြ နို့အုံလေးများတွင် လည်းကောင်း၊ ၎င်းင်းင်းစောကဖြုတလြေးဆီ၌ လည်းကောင်း ဗွာများနရှော၏။

” ဇွတ်.. အိ.. ဘှတ်.. ဘှတ်.. ”

” အား.. သပေါပြီ.. ရှင်.. ”

စဈအောင် မီးဇာကိုငထြားသော လီးနှင့ြ စောကပြတကြှားမှ လကကြလေးကို ဆတကြနဲ ဆှဲထုတရြင်း ဖိခလွိုးထည့လြိုကရြာ စောကခြေါင်းနံရံ ကြှကသ်ားများနှင့ြ ဖိကြိတမြိသှားသော လီးထိပကြှီးသည် သားအိမခြေါင်း “ကြမ်းသီးလုံး”လေးအထိ “ဒုတ်”ကနဲ ဆောင့ဝြင် သှားလေ၏။ အောင့ကြငွသ်ော ဝဒနောသည် ဖငတ်ဈခုလုံးကို ဇတဇြတ် ဇတဇြတန်ှင့ြ ခါသှားစသည်ေ။ မကြရြညမြွား ဝေ့ဝဲလာကာ စောင်းထားသော မကြလြုံးအိမထြောင့မြှ မကြရြညပြုလဲများ စီးကလွာလသည်ေ။

” ပြှတ်.. စွတ်.. ပြှတစြှတ်.. ပြှတစြှတ်.. ”

စဈအောငကြ ပူပူလောလော အခွိနလြေးကို ထိရောကစြှာ အသုံးခလွိုကသ်ည်။ လီးကြီးကို ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ဆှဲမတငလြိုကရြာ စောကဖြုတလြေး ဆူကြှပြီး ပါလာသည်။ တဖန် ဒဈကြှံခါနီး အထိ ပြနလြိုးသှင်းလိုကြ၏။ လီးချောင်းတဈချောင်းလုံး တလွှောကြ ဖုထဈဖောင်းကြှနသေော အကြောမာမာကြီးများက စောကပြတန်ှဈခွမ်းကို ပြတတ်ိုကတ်ိုးဝငသ်ှားပြနရြာ နှုတခြမ်းသားများ အတွင်းသို့ လိပဝြငသ်ှားပြန်၏။

” ပြှတစြှတ်.. ပြှတစြှတ်.. ပြှတစြှတ်.. ”

” အင့ျ.. အင့ျ.. ဟင်.. အင့ျ.. ဟင်း.. ”

မီးဇာ လညပြင်းကြောလေးများ ထောငလြာသညအြထိ အသကကြိုအောင့ကြာ တင်းခံနရရှောသည်။ ပါးစပမြှ ပြင့အြန်၍ အောမြှညည်ီးညူခွင်း မပြုနိုငတ်ော့ပဲ လညခြွောင်းထဲမှသာ “အင့ြ.. ဟင့ြ”ဟုသော အသံခပအြဈအဈလေး ထွကလြာနခွင်ေး ဖြစ်သည်။

အဆကမြပြတ် မနှေးမမှနလြေး လိုးရင်းမှ စဈအောငလြီးကြီးမှာ တဖြေးဖြေး မာသထကမြာ တောငလြာရင်း နောကဆြုံး သံချောင်းကြီးတဈချောင်းကဲ့သို့ လုံးဝမာကစွြ တောင့တ်င်းသှားပြီး ဇတကြနဲ ဇတကြနဲ ဓာတလြိုကသ်လို တုနခြါသှားလတေော့၏။

မီးဇာခငမြွာမှာလည်း ကိုစဈအောငအြား ဘယလြိုဖြစ်သှားပါလိမ့ဟြု ခပစြောင်းစောင်းလေး ကြည့်မြိရာမှ အံသှားကြီးများ တင်းနအေောင် ကြိတရြင်း ဒလကြမ်းကြီး ဆောင့သ်ှင်းခံလိုကရြပြီး ဆီးခုံလေးမှ စောကမြှေးလေးများနှင့ြ လမှေးကြမ်းကြီးများ ပြတကြှိပခြှင်းအသံကို သုံးလေးခကြြ ဗှိကနဲ ဗှိကနဲကြားလိုကရြပြီး စောကခြေါင်းအတွင်းမှ ရှိန်းရှိန်းပူပူလေးဖြစ်ကာ စောကရြညမြွား ပန်းထုတလြိုကမြိလသည်ေ။ ကာမရာဂ၏ အမှင့ဆြုံးအခွိနတ်ှင် လိငပြဈစည်းများ အကြောအမာဆုံး ဖြစ်လရကေား..

” ဘှတ်.. စွတ်.. ဘှတ်.. ပြှတ်.. ဘှတ်.. စွိ.. ”

ဆိုသော အရရှေှဲနသညေ့ြ အသံများနှင့အြတူ စောကပြတန်ှင့လြီးမှာ သံမဏိ သံထညကြှီးများပမာ ဖြောင်းကနဲ ဖြောင်းကနဲ အရှိနပြှင်းစွာ ရိုကခြတမြိကြလေ၏။ အကယ်၍သာ စငစြဈ မီးပြင့တ်တသ်ော ပစ်စည်းမွိုးဖြစ်ပါက ကြိမဖြနမြွားစွာ ပြတတ်ိုကခြှင်း ဆောင့ဖြိခွင်းတို့ကြောင့ြ မီးဟုန်းဟုန်း တောကလြောငစြနေိုငအြောငပြင် ပြင်းထနကြှလသည်ေ။

စဈအောင် ကိုငမြှောကထြားသော ခွတဈေဖကကြို မီးဇာက ခပရြုန်းရုန်းလေး ဆောင့လြိုကမြှ စဈအောငကြ လှှတပြေးလိုကရြာ ပကလြကကြလေး ငှိမကြသွှားလသည်ေ။ ရိုးစင်းသန့စြငသ်ော မိန်းကလေးဆီမှ ကာမကို နူးနပအြရယူလိုကကြှသော စဈအောငန်ှင့ြ ဟနဝြင်းတို့အား ရှေ့နနှငေ့ြ ဆရာဝနအြဖြစ် သိထားသော မီးဇာကမူ ခစွသ်ူ နောငလြတအြတွကြ ပကပြကစြကစြကြ ရကရြကရြောရောကြီး လာဘထြိုးလိုကရြခွင်းအတွကြ ကြနပေန်သလေိုလို (သို့မဟုတ်) တဈကြိမတ်ဈခါမွှ မခံစားဖူးသော ကာမစည်းစိမကြှီးကို အပြည့အြဝ နှစ်ခွီနှစ်လား ခံစားလိုကရြသဖြင့ြ ကြနပေန်ှဈသိမ့စြှာ ခံစားရသလိုလို.. မီးဇာမကြန်ှာလေးက ပြုံး.. မလိုလို။ မနကဖြှန် နောငလြတအြမှု ရုံးတငမြည်။ ထိုအသိတဈခုကပဲ ခန်ဓာကိုယ် တဈခုလုံးကို လှှမ်းမိုးခွုပကြိုငထြားသည်။

——————————————

နောငလြတရြည်းစား ဇာနညန်ှယတ်ဈယောကြ မနကကြတည်းက ရှေ့နေဦးထွန်းကြောြ၏ တပည့ြ စဈအောငန်ှင့အြတူ မှို့ထဲထွကသ်ှားသညကြို တွေ့လိုကြ၏။ တွေ့စကတော့ “အောြ.. သူလည်း နောငလြတအြတွကြ တဈဖကတ်ဈလမ်းက လှုပရြှားနတယေထြငပြါရဲ့..” ဟု သာမနမြွှသာ တွေးလိုကသ်ည်။

ညနပေိုင်း (၃) နာရီလောကအြထိ သူတို့နှစ်ဦး ပေါမြလာသောအခါ “ညိုမီ” စိတပြူသှားသည်။ တောငတ်ောငမြှောကမြှောကြ အတွေးများလည်း ဝငလြာသည်။ ယောင်းမလောင်းအတွကြ သောကသည် အလုံးအရင်းနှင့ြ ရငကြို ပူဆှေးလောငမြှိုကလြာစသည်ေ။

ကောငမြလေးက (၁၈) နှစ်သာ ရောကလြာသည်။ ယောကြြားတကာနှင့ြ ပြောဆို ဆကဆြံဖူးသညမြဟုတ်။ အတွေ့အထိက ဘာဆိုဘာမှ မရှိ။ ညိုမီ တကျကသိုလရြောကသ်ည် အထိ မှည့တ်ပေါကြ အစွန်းအထင်း မရှိသောလြည်း ကြားအကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။

ကြားဆိုသညကြ အသားစိမ်းကို အာဟာရအဖြစ် မှီဝဲတတသ်ော တွားသှားသတ်တဝါစဈစဈ ဖြစ်သည်။ နို့တိုကသ်တ်တဝါတွထေဲ၌ ကြားသည် ရကစြကမြှု ကမ်းကုနသ်ော သတ်တဝါတဈမွိုးလည်း ဖြစ်သည်။ အသေးဆုံး ယုနသ်ူငယမြှ အကြီးဆုံး ဆငအြထိ ကုတဖြဲ့ကိုကဖြှတ် စားသောကရြန် အမြဲအာသီသ ကြီးမားသူလည်း ဖြစ်၏။ တောထဲမှ ကြားများကို ညိုမီ ရငဆြိုငမြတွေ့ဘူးသောလြည်း မှို့လညခြေါငမြှ ကြားများကို တောထဲမှ ကြားများထကြ ကြောကစြရာကောင်းသူများဟု ညိုမီ နားလညထြား၏။

ယခု မီးဇာတွဲသှားသော စဈအောငသ်ည် ဆယတ်န်းကိုပင် မအောငသ်ေးဘဲ သူ့ကိုယသ်ူ ရှေ့နလေိုလို နောကန်လေိုလို ဖိန့လြုံးများနှင့ြ လငရြှိမယားလည်း ဖြုတ်.. တဈခုလပ် တဈလငကြှာ ကလေးမအပင်ေ ခမွြးသာမပေးသော ဝံပုလှနှငေ့ြ ကိုးတောငကြွားစဈစဈ ဖြစ်သည်။

ဒေါကတ်ာဟနဝြင်းကိုတော့ ညိုမီ မှငဖြူးသည်။ အဘိုးကြီးက အသကြ (၅၀) ကြောြ ဖြစ်သောလြည်း သနမြာဖြတလြတလြွှကြ နှစ်လိုဖြယ် အပြုံးဖြင့ြ လူနာများကို ဆကဆြံတတသ်ည်။ ဒေါကတ်ာဟနဝြင်းမကြန်ှာကို မှငလြိုကရြသညန်ှင့ြ လူနာ၏ ရောဂါတဝကြ လွော့သှားစမှဲ။ ဒေါကတ်ာကတောြ အနတ်ီခစွကြလည်း ဒေါကတ်ာကဲ့သို့ပင် သဘောကောင်း၊ သိကျခာပြည့ဝြပြီး ဖြူဖြူခဲခဲကြီးနှင့ြ အမြဲသန့စြငစြှာ ပြုံးရယန်တတေသ်ူ ဖြစ်သည်။

ခကသ်ညကြ မီးဇာ ဘယရြောကန်မှန်ေး မသိခွင်းပင်။ တပူပေါန်ှဈပူဆင့လြွှကြ ညိုမီ အိမမြှ ကသုတကြရကြ ထွကလြာသောအခါ ညနေ (၃း၁၅) နာရီ။ မိုးက ဝုန်းကနဲ သှနသ်လို ရှာခလွိုကသ်ည်။ ရပကြှကအြတွင်း အလုပပြှန် ညဆိုင်းသမားများမှ အပ ရှင်းလင်းနသည်ေ။

နေ့ခင်းကြောငတ်ောင် ဖြောင်းကနဲ လွှပစြီးလကလြိုကသ်ော အလင်းရောငသ်ည် ညိုမီ့အသည်းကို ငယသ်ှားစသည်ေ။ ဖိုးတွမတ်ီးစဈအောင် စတည်းခတွတသ်ော တိုကသ်ဈတဈလုံးကိုတော့ ညိုမီ သိထားသည်။ ထိုတိုကသ်ို့ ရောကသ်ှားသော မိန်းမပျိုလေးတိုင်း အမဲဖကြသ်လို စဈအောင် ဒဏကြို ခံရပြီးမှ မကြရြညစြကလြကန်ှင့ြ ပြနရြသညခြညွြး ဖြစ်၏။

မိုးက သည်းသည်းထနထြန် ရှာသည်။ ဆောင်းထားသော ခေါကထြီးလေးမှပင် ယိုစီးကလွောကအြောင် တမုန်းရှာသည်။ ရမှေောင်းများ အဟုနပြှင်းစွာ စီးမွောနေ၏။ ကံဆိုးမသှားရာ မိုးလိုကလြို့ရှာ ဆိုတာမွိုးများလားကြယ်။

” ဟယ်.. မမညိုမီ.. ”

အိမရြှေ့ဧည့ခြန်းတွင် မီးဇာနှင့ြ စဈအောင် အပါအဝင် အခွား ထောငထြောငမြောင်းမောင်းနှင့ြ ယောကြြားတဈယောကကြိုပါ တွေ့ရ၏။

” ငါ.. နင့ကြို လာခေါတ်ာ.. ဇာနညန်ှယ်.. ”

” ဝငပြါဦးလား.. မိုးတွသေိပရြှာနတယေလြေ ”

စဈအောငဘြေးက အကောငရြဲ့ မကြလြုံးတွကေို ညိုမီ သဘောမကခွေ။ နီရဲဝဝေါးစွာ အငမ်းမရ အကြည့်ြ။ သူတို့ပုံစံများက ဘောလုံးပြဲမှ ပြနလြာသူများနှယ် ဆံပငမြွား ခွှေးစိုနသည်ေ။ မကြန်ှာတွေ နှမ်းဖတန်သည်ေ။ ညိုမီ့ရငမြွား တဒိန်းဒိန်း ခုနသ်ှားသည်။

” ဝငပြါဦး မမညိုမီ.. ဒါ.. ဒေါကတ်ာဟနဝြင်းလေ.. ”

” ဘာ.. ဘယကြအကောငလြဲ.. ဒေါကတ်ာဟနဝြင်း.. ”

စဈအောငမြကြန်ှာ ကြကကြနဲ ပကြသ်ှားသည်။ မီးဇာတဈယောကြ ကြားခံတွင်းထဲ ရောကန်ကြေောင်း ညိုမီ သိလိုကရြလပြေီ။ စိုငကြောြ၍ ခွုံပေါရြောကသ်ည် ဆိုသောစကား၊ ဆှမ်းခံရင်း ငှကသ်င့သ်ည် ဆိုတာမွိုး၊ မုတဆြိတပြွားစွဲသညဟြုလည်း သုံးကြပြနသ်ည်။

ညိုမီရောကလြာခွင်းက ယနေ့အဖို့ စဈအောငန်ှင့ြ မူတူးတို့အတွကြ ဖုတသ်ှင်းရထားဆိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ မီးဇာဆိုသော လုံးလုံးကစွကြစွြ ဆောလြေးကို အသားကုနဗြငွြးပြီး အနားယူနကြခေိုကြ ညိုမီ ရောကလြာခွင်း ဖြစ်သည်။ မူတူးနှင့ြ စဈအောင် ဒီလိုဂွငမြွိုး ခဏခဏ ရိုကကြှသည်။ စဈအောင် ကြောင်းပေးသော လမ်းပေါြ၌ မူတူးက အကယဒြမီရှုံးလောကအြောင် ကပြနိုငစြှမ်းရှိသည်။

မူတူးက ရုပရြှိသည်။ စဈအောငကြ စစခွင်း “ဟလို ဗိုလကြှီးဘာညာ” ဆိုလွှင် ဒီဇာတမြှာ သူက ဗိုလကြှီးအဖြစ် သရုပဆြောငရြမညကြို သိပြီးသား။ “အောြ.. ဒါ ကထိက.. ဦးဘယသ်ူ ” ဆိုလဲဆို သူက တကျကသိုလကြွောင်းဆရာပုံစံကို ဖမ်းပြီးသား။ ဖိုးတွမတ်ီးမူတူးနှင့ြ ဖိုးတွမတ်ီးစဈအောငတ်ို့ အမှုတွဲများ မှိုတကန်ပြေီလားဟု မေးရလောကအြောင် ပိရိကြ၏။

သို့သောြ ခတ်ကေ ပြောင်းလဲနပြေီ။ ဆေးဝါးနှင့ြ မှောငခြို ခတ်စေားခဲ့သော ကာလက ငှားရမ်းကြီးပြားစွာ နခေဲ့သော တိုကကြှီးကလည်း ပြနအြပရြတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော နောကဆြုံးကာလလေးမှာ ညိုမီဆိုသော အလှဧကရီတဈပါး ရောကလြာခွင်းသည် မုတဆြိတပြဲပြားစွဲစွဲ လဒစွဲစွဲ ကံကောင်းလခွင်ေးဟုတော့ သူတို့နှစ်ဦး ပြုံးမိသှားကြလသည်ေ။

ညိုမီ တဈကြကြ မှားသှားခဲ့ပြီ။ သကဆြိုငရြာနှင့ြ ရပမြိရပဖြများကို အသိမပေးမိခဲ့ခွင်းက ကိုယ့သ်တွင်ေး ကိုယတ်ူးမိသလို ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

” ဂလြောင်း.. ဂြောင်း.. ဟဲ.. ဟဲ.. ဟဲ.. ”

အိမရြှေ့ဘာဂွာ သံတံခါးကို ပိတသ်ံသည် မိုးသံလသေံကို ထွင်းဖောကြ၍ ကယွလြောငစြှာ မှညဟြီး သှားသည်။ ဝံပုလှတဈေကောင်၏ အံကြိတ် ရယမြောသံကဲ့သို့သော ရယသ်ံကြီးက အသှားမတောြ တဈလှမ်း ဆိုသော လူကြီးသူမစကားကို အခွိနန်ှောင်းစွာဖြင့ြ ညိုမီ သတိရသှားလသည်ေ။

” ဟင်.. ရှင်.. ရှငတ်ို့.. ဒါဘာလုပတ်ာလဲ.. ”

” တံခါးပိတတ်ာလေ ”

ဒေါကတ်ာဟနဝြင်းဟု ပုံမှားရိုကထြားသော မူတူးက ပမာမခန့လြသေံနှင့ြ ပြောလိုကသ်ည်။ ညိုမီသည် ကြောကစြိတန်ှင့ြ ဒေါသတို့ ယှဉကြာ ဒူးများ ညှှတခြှချင်ေသ်ှားသည်။ ညှှတကြှင်းတဈခုကို တကန်င်းမိလိုကမြှန်းလည်း သိလိုကြ၏။

စဈအောငကြ လကထြဲမှ တဈထွာခန့ရြှိသော အာမခံသော့ချောင်းကို ဟနပြါပါ ထောငပြှလိုကြ၏။ မီးဇာက ဇဝဇဝေါဖြင့ြ ဟိုဒီကြည့်ပြှီးမှ ညိုမီထံသို့ ပြေးကပကြာ နှစ်ယောကသ်ား ဖကထြားလိုကမြိကြသည်။

” ဟဲ.. ဟဲ ယုနထြောငတ်ာ ယုနလြည်းမိ ကြောငလြည်းမိပဲကြ ”

စဈအောငကြ မင်းသားခေါင်းကို ခွှတလြပြေီ။ ပိုးသားအဝါရောင် တင်းတင်းလေးအောကမြှ ဖုထဈရုန်းထနသေော ညိုမီ့တငပြါးကြီးကို ဖတကြနဲ ရိုကလြိုကြ၏။ ညိုမီက စကဆြုပရြှံရှာစွာ ပုတထြုတလြိုကပြမေဲ့ မမီလိုကြ။

” ရှငတ်ို့ မိုကရြိုင်းလှခညွလြား.. ဟင်.. ”

ဒေါသကြောင့ြ ရငန်ှဈမှှာမှာ သှကသ်ှကခြါနေ၏။ မို့မောကလြှိုကဖြိုစွာ ရှူရှိုကန်သေော အသကရြှူသံက ပြင်းထနလြှန်းနသည်ေ။

” အောြ.. အောြ.. မိုကရြိုင်းတယ်.. လား.. ဟေး.. ဟေး.. မိုကတ်ယ်.. ဆိုတာက ဒါမွိုး.. ရိုင်းတယဆြိုတာက ဒီလို.. ”

စဈအောငလြကတ်ဈဖကကြ မီးဇာဂုတပျိုးကို ဒုတကြနဲ လကဝြါးစောင်းနှင့ြ ခုတခြလွိုကသ်ည်။ လွှပတ်ပြကအြတွင်း ညိုမီ့ကိုယလြုံးလေးကိုလည်း ဆှဲယူပြေ့ဖကလြိုကြ၏။ ခွကနေဲ ငိုကဆြင်းသှားသော မီးဇာကို မူတူးက ပြေ့ယူပြီး အခန်းတဈခုထဲသို့ ဝငသ်ှားသည်။

ညိုမီကိုယမြှ မှှေးရနံ့က စဈအောင်၏ ကာမရာဂစိတမြွားကို သှေးထိုးပေးလို ဖြစ်နသည်ေ။ ညိုမီမကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့အောင် တွန်းထိုးရုန်းကနသ်ည်။ မိုးသံလသေံကြားမှ အခညွြးနှီးသော အောဟြဈသံသည် ပတဝြန်းကငွကြို မပြောင်းလဲစနေိုငကြှောင်းလည်း ညိုမီသိ၏။ လူယုတမြာတို့လကသ်ို့ ဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကကြှီး ရောကလြာခဲ့မိသော မိမိအပြဈကိုသာ နောငတ်ရမဆုံး ဖြစ်နေ၏။

လုံးကစွဖြှံ့ထွားသော ညိုမီခန်ဓာကိုယလြေးအနှံ့ ဒလစပ် ပြတသ်ပကြိုငတ်ှယန်သေော စဈအောငလြကြ၏ အထိအတွေ့က ညိုမီ့အား သမင်ေး၏ စမ်းသပကြိုငတ်ှယခြှင်းခံရသလို အေးစကတ်ုနလြှုပစြသည်ေ။

” အို.. အင့ျ.. ”

ညိုမီ၏ လှပဝိုင်းစကြ မို့မောကြ လုံးကစွန်သေော နို့ကြီးနှစ်လုံးကို စဈအောင် ပယပြယန်ယန်ယကြှီး ဖိညှဈလိုကသ်ောအခါ ညိုမီ မကြဝြန်းတွေ ပြာမိုကသ်ှားသည်။ စဈအောငလြကကြို အတင်းကုတဖြဲ့ ဆှဲဖယပြဈ၏။ ညိုမီ အပေါအြင်ျကြီ ရငစြေ့ကြယသ်ီးလေးများ ပြုတသ်ှား၏။ ဖြူဝင်းသော နို့နှစ်ရောင် ရငည်ှန့လြေးနှစ်မှှာက ထင်းကနဲ ရုန်းကနထြှကလြာသည်။ ညိုမီ ထမီစကို စဈအောငကြ ခွမနှေင့ြ ညှပကြာ တကန်င်းပစ်လိုကပြရော ထမီကလည်း ကြင်းလုံးကြှတ် ပုံကသွှားပြနသ်ည်။

” ခွေး..လူယုတမြာ.. မတရားမလုပန်ဲ့.. ”

” အို.. မတရား မလုပပြါဘူး.. ညိုမီရာ..။ ဟဲ.. ဟဲ.. မင်းလည်းကောင်း ငါလည်းကောင်း.. နှစ်ယောကြ ကောင်းမဲ့ အလုပလြေးပါ ”

” ကြ… ကမွကို ခမွြးသာပေးပါ.. ကိုစဈအောငရြယ်.. ”

” နိုး.. နိုး.. ခမွြးသာပေးရင် လှမ်းစရာလေးတွေ ဖြစ်ကုနမြှာပေါ့.. ဟား.. ဟား ”

ညိုမီကရုန်း စဈအောငကြဖကန်ှင့ြ လုံးထွေးကာ ကြမ်းပြငပြေါြ လဲကသွှား၏။ ညိုမီ ကုန်းထသည်။ ငရဲအိုးထဲကသွူနှယ် ကြောကလြန့တ်ကြား ကုတတ်ှယထြ၏။ သို့သောြ စဈအောငကြ အလှတမြပေး။ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ဝကကြိုငသ်လို ကိုငလြကြြ ကြမ်းတမ်းစွာ ဆှဲလှဲလိုကြ၏။

ညိုမီ ဗိုင်းကနဲ ကိုငရြိုကသ်လို လဲကသွှားသည်။ ဖောင်းအိစွံ့ကားနသေော ပေါငတ်ံကြီးနှစ်လုံးကြားမှ အောကခြံဘောင်းဘီ အဝါလေးမှာ ခုံးထလုံးဝန်းနေ၏။ ပါးလှှာသော အောကခြံဘောင်းဘီအောကမြှ မဲမဲနကန်ကြ စောကဖြုတလြေးကို စိတလြှုပရြှားစဖြယ် မှငလြိုကရြသည်။ ပေါငန်ှဈလုံးကို တင်းကစွန်အေောင် လိမထြားသဖြင့ြ ညိုမီ၏ ပေါငကြှီးများမှာ ရှိရင်းစွဲထကြ ကြီးမားဖုထဈနသည်ေ။

စဈအောငကြ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ စောကဖြုတခြုံးခုံးကြီးကို လကခြုပကြှီးဖြင့ြ အုပကြိုငကြာ တရှရှ ဝိုကပြှတလြိုကြ၏။ ညိုမီခန်ဓာကိုယကြို မှောကရြနကြှိုးစားသည်။ ထိုအခွိနမြှာပင် စဈအောငခြါးမှ လုံခညွန်ှင့ြ စွပကြယွမြှာ လေးငါးပခနေ့ြ အကြာသို့ လှှင့စြငသ်ှားကြ၏။ ကငွ့သ်ားရနသေော စဈအောငလြကကြှမ်းကြီးများက နို့နှစ်လုံးကိုလည်း ဆုပကြိုငပြှတသ်ပန်ပြနေလြေ၏။

ညိုမီတကိုယလြုံး တုနခြါလကြြ တဆတဆြတ် တုနန်ေ၏။ အံကြိတထြားရလှန်းသောကြောင့ြ အံသှားလေးများ နာကငွလြာသည်။ ဆုပည်ှဈကိုငတ်ှယထြားသော လကခြွောင်းကလေးများ ကငွကြိုကလြာခဲ့သည်။

” ဖြုတ်.. အိုး.. အမေ့.. ”

အောကခြံဘောင်းဘီအဝါရောငလြေး စဈအောငလြကထြဲ၌ တန်းလန်းလေး ပါသှားသည်။ ဖူးသဈစ အငုံပန်းအလှလေးက ရနခြုနထြကြှစဖြယ် ပြဲပြဲအာအာလေး ဘှားဘှားကြီး ပေါလြာပြနသ်ည်။

” အီး.. ဟီး.. ဟီး.. ဟီး.. ”

ကြောကမြကဖြှယ် ရယမြောသံကြီးကို ဒုတိယအကြိမ် ကြားလိုကရြပြနသ်ည်။ စဈအောငမြကြလြုံးများက မီးဝင်းဝင်းတောကကြာ ညိုမီ့စောကဖြုတကြှီးကို စားတော့ဝါးတော့မတတ် ပြူးကယွစြှာ စိုကကြှည့ရြင်း တံထွေးကို ဂလုကနဲ မှိုခလွိုကသ်ည်။ အုပမြိုးလာသော စဈအောငကြိုယခြန်ဓာကြီးအား အောကမြှ လကကြလေးများနှင့ြ စုံထောကကြာ တွန်းထားကနထြားရသောကြောင့ြ ညိုမီ့လကမြောင်းအိုးလေးများ ကြေးညှှတလြာသည်။

” ငွိမ်.. ငွိမ်.. လေး ခံစမ်းပါဟာ ”

နီရဲသော ထိပစြိုစိုကြီးက ညိုမီ့ပေါငရြင်းကို ထောကလြိုကြ၊ ဗိုကသ်ားလေးများကို ထိုးလိုကဖြှင့ြ ဂနာမငှိမဖြစ်နေ၏။ လိုရာသို့မရောကလြေ စဈအောင် ဒေါသထွကလြေ ဖြစ်လာ၏။ ဖငကြိုလိမကြာ ဖယကြာ လှုပရြှားနသေောကြောင့ြ ခါးထဈများနှင့ြ တငပြါးကြီးများကို လီးထိပကြှီးက ထိုးမိ ထောကမြိပြီး ချောြ ချောထြှကန်လသေည်ေ။

ထိုသို့ စဈအောငလြီးထိပကြှီး မာမာတောငတ်ောငန်ှင့ြ အထောကခြံရလေ ညိုမီ့ရငမြှာ ငိုချင်သ်လိုလို ရီချင်သ်လိုလိုနှင့ြ ဖိန်းရှိန်းပြီး တဒိတဒြိတ် ဆောင့ခြုနလြာသည်။ အားခွင်းက မမွှလသဖြေင့လြည်း ညိုမီမောဟိုကလြာသည်။ စဈအောင် ဒူးတဖကကြ ပေါငကြှားထဲသို့ ထောကခြလွိုကသ်ည်။

” အ.. အား.. ”

ညိုမီ နာကငွစြှာ အောသ်ည်။ ပေါငကြို မညာမတာကြီး ကြိတထြောကလြိုကြ၍ ပေါငန်ှဈဖကကြ နာကငွစြှာ ကားထွကသ်ှားသည်။ ထိုအခွင့အြရေးကို အလဈစောင့န်သေော စဈအောငကြ ပေါငကြှားထဲမှ စောကပြတအြဝသို့ မှန်းပြီး လီးကြီးကို ဂမူးရှုးထိုးစိုကခြလွိုကသ်ည်။

” ပြှတ်.. အို့.. ”

လီးကြီးက ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ စောကပြတအြဝနှင့ပြှတမြိပြီး ကြမ်းပြငကြို ဒုတကြနဲထိသည်။ စဈအောငကြ ပြနကြှှပြီး အနည်းငယမြော့ကာ ကော့ကာ ထပလြိုးခလွိုကပြှနသ်ည်။

” ပြှတ်.. ဘှတ်.. အမေ့.. ”

တင်းကြပပြူနှေးသော ပေါငကြှားကို လိုးရသညမြှာပင် စဈအောငအြတွကြ အရသာရှိနပြနေသ်ည်။ စဈအောငကြ တတိယအကြိမ် ဖငကြှီးကို ပြနအြကြှ၊ ညိုမီကလည်း ခေါင်းရင်းသို့ ကော့အထိုး

” ပြှတ်.. စွတ်.. ဘှတ်.. ”

” အီး.. အဟင့ျ.. ဟင့ျ.. ဟင့ျ.. ဟင့ျ.. ”

ညိုမီ့မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ တွန့လြိမကြောကကြှေးသှားရှာလတေော့သည်။ လီးကြီးက စောကပြတအြသဈလေးထဲသို့ တန်းတန်းမတမြတကြှီး လိုးဝငသ်ှားပြီး အံ့ဘှယကြောင်းလှသော ကာမဓာတထြူးကြီးကို ထုတလြှှတလြိုကလြရော ညိုမီ၏ ဖငကြှီးမှာ အိကနဲ ဆတကြနဲ တုနခြါလွှကြ ကော့တကသ်ှားလေ၏။

ခွှန်းတွေ့သော ဆငရြိုင်းမလေးနှယ် ညိုမီ မလှုပရြဲတော့။ မိမိကိုယခြန်ဓာအတွင်းသို့ အငအြားထကမြှကသ်ော ဆေးတောင့ကြှီး တဈတောင့ြ သှတသ်ှင်းမှုပန်ှံခံလိုကရြသလို ခံစားလိုကရြသည်။ မကြတ်ောငလြေးများ မှေးစင်းကသွှား၏။

” ပြှတ်.. ဗွဈ.. ပြှတ်.. ဗွဈ.. ပြှတ်.. ဖတ်.. ”

ခပလြေးလေး ခပမြှနမြှနလြေး ဆောင့လြိုးရင်းမှ တဖြေးဖြေး ကြမ်းလာသောအခါ ညိုမီ့တကိုယလြုံး အပူရှိနတ်ှေ တကလြာ၏။ အသကရြှူသံလေးတွေ ပြင်းလာသည်။

” ပြှတ်.. စွတ်.. ပြှတ် စွတ်.. ပြှတ် ကြှတ်.. ”

” အင့ျ.. ဟင်.. အင့ျ ဟင့ျ. အင့ျ.. အင့ျ.. ”

နို့နှစ်လုံးကို စုံကိုငကြာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ော လိုးခကြမြွားကို ညိုမီတသကလြုံး မေ့မရနိုငလြောကအြောင် အသဲစွဲ သှားရပြီး စောကခြေါင်းအတွင်းမှ စောကရြညလြေးများ ဖြင်းကနဲ.. ဖြင်းကနဲ ပန်းထုတလြိုကမြိရှာလသည်ေ။

မူးယဈဆေး၏ သားကောင် နောငလြတတ်ဈယောကအြတွကြ အပျိုရည် စတေးလိုကရြသော ခစွသ်ူနှင့ြ အဈမတို့၏ ဘဝဆိုးလေးများကို သိများ သိခဲ့လွှငဖြှင့ြ…

ပြီးပါပြီ။

ရေးသားသူ – ပေါကကြွောမြ