⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
အဈကိုနဲ့ ညီမ
ရေးသားသူ – minthar69
စိတကြူးယဉြ အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ တဈခုခု အကြောင်းအစုံတရာ ဖြစ်ခဲ့လငွြ ကြှနတ်ော့ြ အမှားသာ ဖြစ်ပါကြောင်း။
ကနွော့ြ နာမည် သကလြှင်ဦး ပါ။ ကနွောြ ဆယတ်န်းအောငတ်ော့ အားအားယားယား သငတ်န်းတွခညွြေး တကဖြစ်ပါတယ်။ သငတ်န်းတွေ တကရြင်းနဲ့ သူငယခြငွြးတွေ ပေါင်းစုံရ အတွေ့အကြုံတွလည်ေး ပေါင်းစုံရတော့တာပါပဲ။
သူငယခြငွြးတွေ သငပြေးရင်းနဲ့ အတတကြောင်း တဈခု တတလြာတာကတော့ ဆေးခတွာပဲ။ တောတ်ောမြွားများတော့ လုပဖြူးပမယေ့ြ အကြိုကဆြုံးကတော့ အသီးပဲ။ ဒီကောငကြ ဆှဲပြီးသှားရင် ကိုယလြုပခြငွတ်ာကို မွောနတေော့တာ။ ဂိမ်းဆော့တဲ့ကောငကြ ဂိမ်းကိုဖိဆော့၊ ဆောကြှူတဲ့ကောငကြ ဆောခြညွြးလိမ့ကြှူ၊ စာဖတတ်ဲ့ကောငကြ ဖတ်၊ ကိုယ့အြာရုံနဲ့ကိုယပြဲ။ ကနွောကြတော့ အောကားတွေ ကြည့်ရြတာ ဝါသနာပါတော့ ဆိုကစြုံမှှရင်ေး ကြည့်လြိုကြ ဒေါင်းလိုကပြဲ။
ကနွောြ မိသားစုက ခမွြးသာတဲ့ မိသားစုထဲမှာ မပါဘူးဗွ။ အဖကေ အငဂြငွန်ီယာ၊ အမကေ ဆရာဝန် ဆိုတော့ ဝငင်ှလေေးကလည်း မဆိုးဘူး ပြောရမှာပဲ။ အမဘကေကြ အမှရထေားတဲ့ ကြနဒြိုလေးမှာ နရတေယပြေါ့ဗွာ။ မောငန်ှမသားချင်ြး ဆိုရငလြည်း ညီမလေး တဈယောကပြဲရှိတော့ ချောငခြွောငလြညလြညတ်ော့ ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီတော့ မုန့ဖြိုးလေးကလည်း များများစားစားရတယ်။ ဘာညာ ဖနတ်ာနဲ့ဆိုရင် သူငယခြငွြးတွကြေားမှာ ပေးနိုင် ကြှေးနိုင် ရှိတယ်။
တနေ့ အဖကေ နယသ်ှားရတယ်။ အိမမြှာ အမရယ်ေ ညီမလေးရယ် ကနွောရြယ် ကနွခြဲ့တယ်။ အမကလေည်း ညီမတဈယောကြ အသည်းအသန် ဖြစ်လို့ဆိုပြီး ပဲခူးကို အရေးတကြီး ထွကသ်ှားရတယ်။ ကနွောလြည်း အိမမြှာ မနကဆြို ထမင်းခကြြ ညီမလေးကို မနကစြာကြှေးပြီး သငတ်န်းကိုသှားပေါ့။
ဒါနဲ့ ခငဗြွားတို့ကို မိတဆြကပြေးရဦးမယ်။ ညီမလေး နာမညကြ ခယွရြီ တဲ့။ ကိုးတန်းရောကပြမယေ့ြ လူကောငကြတော့ သိပမြထွကသ်ေးဘူး။ အသားဖြူဖြူ လုံးလုံးလေးပေါ့ဗွာ။ မကြန်ှာလေးကတော့ အမတေူ အရုပကြလေးအတိုင်းပဲ။ စကားပြောရင် မပြင့တ်ပြင့န်ဲ့ စိတကြောကလြိုကတ်ာလည်း လှနပြါရော။
ထားပါတော့။ သငတ်န်းသှားတော့ ညီမလေးလည်း အိမစြောင့ပြေါ့။ ကိုရီးယား ဇတလြမ်းတွဲ ကြည့်လြိုကြ ဂိမ်းဆော့လိုကပြဲ။ ကနွောလြည်း သငတ်န်းမှာ သူငယခြငွြးတွနေဲ့တွေ့တော့ ပစ်စည်းပါလာတယပြှောတာနဲ့ (၁) တန်း ယူထားလိုကတ်ယ်။ အိမမြှာလည်း လူကြီးတွေ မရှိတော့ ဂွငပြဲပေါ့။
အိမပြှနလြာတော့ ညီမလေးက ရချိုးနတယေန်ဲ့တူတယ် တံခါးကို တောတ်ောခြေါကလြိုကရြတယ်။ ထွကလြာတော့ တဘကလြေးပတပြှီး ရစကေလြကန်ဲ့။ ကနွောလြည်း အခုမှ သတိထားမိတယ် ညီမလေးလည်း အပျိုဖြစ်လာပြီပဲ။ ပတထြားတဲ့ မလုံမလဲ တဘကလြေးအောကကြ ဖြံထွားလာတဲ့ ရငဘြတလြေးတွကေို သတိထားမိတယ်။ ရချိုးပြီးခါစ ရစေိုနတေဲ့ ဆံပငဂြုတဝြဲလေးအောကကြ ဂုတသ်ား ဝင်းဝင်းလေးရယ်၊ တငပြါး လုံးလုံးလေးနဲ့ ခွသလေုံး ဖြူဖြူလေးကို ကြည့်ရြင်း စိတထြဲမှာတောင် တဈမွိုးဖြစ်သှားတယ်။
ကနွောလြည်း ရမေိုးခွိုးပြီး ပါလာတဲ့ ပစ်စည်းလေးကို ဖြုတဖြို့ ပြငဆြငန်လေိုကတ်ယ်။ ညီမလေး အခွအနေကြညေ့တ်ော့ ထမင်းစားပြီးလို့ သူ့အခန်းထဲမှာ တီဗှီကြည့်န်တယ်ေ။
‘ညီမလေး ဘာတွလေုပန်လေဲ’
‘ကိုရီးယားကား ကြည့်န်တယ်ေ ဖိုးသကြ၊ ထမင်းစားပြီးပြီလား’
‘ကိုကို မစားသေးဘူး ညီမလေး၊ အိမစြားလေးတွေ လုပလြိုကြဦးမယ်’
ညီမလေးက ကနွောကြို အမတေို့ ခေါတ်ဲ့အတိုင်းပဲ ဖိုးသကလြို့ပဲ ခေါတ်ယ်။ အဲဒါနဲ့ အေးဆေးပဲဆိုပြီး ကိုယ့အြခန်းကို ပြနလြာ ဖြုတစြရာရှိတာ ဖြုတန်လေိုကတ်ယ်။ (၃) ကောငလြောကြ ကုနတ်ော့ မဆိုးဘူး ရောကသ်င့သ်လောကြ ရောကန်ပြေီ။ ဒီတဈခါ ဟိုကောငတ်ှပေေးတဲ့ ပစ်စည်းမဆိုးဘူး။ ကောင်းလဲကောင်းနပြေီမို့ ဝါသနာအတိုင်း အောကားတွကြညေ့လြိုကြ ဒေါင်းလိုကန်ဲ့ အလုပတ်ှရှေုပတ်ော့တာပဲ။
ဆိုကတ်ှမှေှရင်ေးနဲ့ xvideos ထဲက related post တွမှော မောငန်ှမအရင်းတွေ ဇာတလြမ်းဖြစ်တဲ့ အကြောင်းတွေ ပေါလြာလို့ လိုကကြှည့ရြင်းနဲ့ စိတတ်ှလည်ေး တောတ်ောထြနလြာတယ်။ ခဏနတေော့ မီးခွဈက ပကြသ်ှားတာနဲ့ အဖတေို့ အခန်းထဲကို မီးခွဈသှားရှာဖို့ ထွကလြာတယ်။
ညီမလေး အခန်းရှေ့ရောကတ်ော့ တံခါးစိထားတာနဲ့ အသာဟပြီး ကြည့်လြိုကတ်ော့ ဆရာမကြီးက ပငတ်ီလေးနဲ့ မှနရြှေ့မှာ အိုကတ်ငတ်ှေ လုပန်လရေေဲ့။ အိမန်ရင်ေး တီရှပပြါးလေးနဲ့ ပငတ်ီအနီကြားလေးနဲ့ ပို့ဈအမွိုးမွိုးလုပန်တေဲ့ ညီမလေးကိုကြည့်ရြင်း ခုနက ကြည့်န်တေဲ့ အောကားထဲက မောငန်ှမကို သှားသတိရတယ်။ စိတထြဲမှာလဲ တဈမွိုးကြီး ဖြစ်လာတာနဲ့ မသင့တ်ောပြါဘူးလဆေိုပြီး ညီမလေး မသိအောင် အသာလဈထွကလြာလိုကတ်ယ်။
အဖတေို့ အခန်းထဲရောကတ်ော့ မီးခွဈကို လှနလျှောရှာရင်း အံဆှဲထဲမှာ တွေ့တယ်။ ပြီးတော့ Viragra ဆိုတဲ့ ဆေးဘူးရော၊ ကြနဒြုံးတွရေော။ ငါ့အဖလည်ေး ငထနပြဲဟလို့ တွေးရင်း ငါလည်း ဂွင်းထုလို့ ကောင်းအောင် စမ်းပြီး သောကကြှည့ြဦးမယ် တွေးရင်း နှစ်လုံးလောကြ ပါးစပထြဲပစ်ထည့ြ ရသေောကပြှီး မီးခွဈယူထွကလြာလိုကတ်ယ်။
အခန်းပြနရြောကတ်ော့ ပစ်စည်းထပတ်ငန်ရင်ေး အောကားဆကကြှည့န်တော ဆယ့င်ါးမိနဈလောကကြှာတော့ ပူထူလာသလိုဖြစ်ပြီး လီးကလည်း ပေါကထြှကတ်ော့မတတ် တောငလြာတယ်။ ပစ်စည်းအရှိနန်ဲ့ ဖီးတွလည်ေး ဇွတတ်ကြ၊ ဂွင်းထုတော့လည်း ပြီးသှားတာနဲ့ ပြနထြောငလြာတယ်။ အဲဒါနဲ့ အောကားကြည့်လြိုကြ ဂွင်းထုလိုကန်ဲ့ တိုငပြတန်တေုန်း ညီမလေးက တံခါးလည်းမခေါကပြဲ အခန်းထဲဝငခြလွာပါလရေော။ ကနွောလြည်း တံခါးပိတဖြို့ မေ့သှားတယ်။
‘ဖိုးသကြ နငဘြာတွေ လုပန်တောလဲ၊ ကြနပြှူတာကြီး ကြည့်ပြှီးတော့’
ကနွောလြည်း ပုဆိုးကို အသားဖုံးရင်း ကြောငကြှည့န်တေုန်း
‘နငထြမင်း မစားသေးလို့ ဘာတွမွေား လုပန်လေဲလို့။ ဟယ် အဲ့ဒါဘာတွလေဲ ဘာလုပတ်ာလဲ’
ကနွောလြည်း ကြည့်န်တေဲ့ ကားလေးကို အမှနပြိတန်တေုန်း ဆှဲနတေဲ့ ပစ်စည်းတွကေို သိမ်းဖို့ မမှီတော့ဘူး။ မထူးတော့ပါဘူး ညီမလေးကို ညာပြောပြီး သူ့ကိုပါတိုကလြိုကမြှ တောကြှာ အမတေို့ ပြနလြာလို့ ပြနတ်ိုငပြှောနမှေ ဒုကျခပဲလို့တွေးရင်း တောငန်တေဲ့ ကောငလြည်း လန့ပြှီး ပြော့သှားတယ်။
‘ဘာမှမဟုတပြါဘူးဟာ၊ အဲဒါ ထိုင်းကထုတတ်ဲ့ အသားဖြူဆေးဟ၊ သောကပြှီးရင် ပြောလြဲပြောလြာရော’
‘ဟုတလြား အာ့ဆို ငါကိုလည်းတိုကြ ဒီအတိုင်းသောကရြတာလား’
‘ဟဲ့ နေဦး ဒီအတိုင်းမသောကရြဘူး ငါလုပပြေးမယ်’
ဆရာမကြီးက ဒီအတိုင်းသောကမြယလြုပန်လေို့ မနည်းတားရင်း ခဲပြားအသဈ ပြငလြိုကရြတယ်။
‘အဲဒါ ဘာလုပရြတာလဲ’
‘သူက ဒီအတိုင်းသောကလြို့မရဘူး၊ အငှေ့ကိုပဲ ရှူရတာ၊ လာ ငါလုပပြှမယ်’
သူ့ရှေ့မှာ တဈကြောင်းနှစ်ကြောင်းလောကြ ဆှဲပြပြီး သူ့ကိုလည်း ပိုကပြေးပြီး ဒီအတိုင်း သောကခြိုင်းလိုကတ်ယ်။
‘စုပရြမှာလား’
‘အေး အသကရြှိုကသ်လို ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပဲ ရှူလိုကြ’
ပထမတော့ မဆှဲတတသ်ေးပဲ သုံးလေးခါ ရှို့ပေးခါမှ နဲနဲ ဆှဲတတလြာတယ်
‘မှှေးလိုကတ်ာနောြ ဖိုးသကြ၊ အဲဒါတကယ် အသားဖြူလာမှာလား’
‘အေး မနကဖြှနဆြို ဖြူလာလိမ့မြယ်’
အဲဒါနဲ့ မောငန်ှမ နှစ်ယောကသ်ား တဈယောကတ်ဈလည့ြ ဆှဲရင်းနဲ့ သုံးလုံးလောကြ ကုနသ်ှားရော။ ညီမလေးလည်း ကောင်းသှားတဲ့ ပုံစံပဲ စကားတွလည်ေး တရစပပြှော ထပဆြှဲအုံးမယဆြိုပြီး ဂွီကနွလေို့ ကနွတ်ဲ့ နှစ်လုံးကို အကုနဆြှဲပစ်လိုကတ်ယ်။
‘ကိုကို ကုနသ်ှားပြီလား ‘
မခေါစြဖူး ကိုကိုတွေ ဘာတွေ ခေါလြို့။
‘အေးကုနပြှီလေ နငခြညွြးပဲ လုပန်တော’
‘အရမ်းမှှေးတယန်ောြ ပြီးတော့ ဘယလြိုလဲမသိဘူး အရမ်းပြောန်တယ်ေ’
‘ဟုတလြား နငပြွောရြငပြှီးတာပဲ ညီမလေးရာ၊ ကိုကို ဂိမ်းဆော့လိုကြဦးမယန်ောြ’
ဂိမ်းဆော့မလိုပြောပြီး သူ့ကို ကုတငပြေါထြားခဲ့ပြီး ကြနပြှူတာဆီ ထလာလိုကတ်ယ်။ သူကလည်း သူ့ဖုန်းကို အသည်းသနပြှတန်တေော့တာနဲ့ ကြည့်လြကစြ အောကားတွေ ဆကကြှည့န်လေိုကတ်ယ်။ အောကားလေး Mode ဝငသ်ှားတာနဲ့ အောကကြကောငကြလည်း ပြနထြောငလြာတယ် ပုံမှနထြကလြည်း ကြီးလာတယ်။ ကနွောြ အရငတ်ုန်းကဆိုရင် ၅ လကမ် ကြောရြှိတဲ့ ကောငကြ လကတ်ဈထွာမက ကြီးလာသလို လုံးပတကြလည်း လကန်ဲ့ကိုငလြိုကရြင် လကကြို ပြည့န်တောပဲ။
ညီမလေးကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူ့ဖုန်းကို ပြတန်ရင်ေးနဲ့ ဘာစိတကြူးပေါကတ်ယ် မသိဘူး။ ဝတထြားတဲ့ စကတလြေးကိုခွှတပြှီး တီရှပလြေးနဲ့ ပငတ်ီလေးနဲ့ မှနရြှေ့မှာ ပို့ဈတွပေေးနတယ်ေ။ ပါးလေးဖောင်းလိုကြ ပြုံးလိုကြ ရငလြေးကော့လိုကြ၊ တငပြါးလုံးလုံးလေးကို ကောကလြိုကန်ဲ့။ ကြည့်ရြင်း တောငန်တေဲ့ကောငကြ ကြဲထွကတ်ော့မလို တင်းလာတယ်။
‘ဟဲ့ ဖိုးသကြ ညီမလေးကို ကြည့်ပြါဦး၊ အလှမယပြှိုငတ်ဲ့ ကောငမြလေးတွလေို ဓာတပြုံရိုကလြို့ ရပြီလားလို့’
‘ဟာ ဒီကောငမြလေး အဈကိုရှေ့မှာ’
‘ဘာဖြစ်လဲ ကိုယ့အြဈကိုပဲ ငါမရှကတ်ော့ဘူး ပြောန်လေို့ ဟိဟိ၊ ကိုကို ဂိမ်းဆော့နတောလား ငါလည်း ဆော့မယလြေ’
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ပေါငပြေါကြို ဆှေ့ခနဲ ရောကလြာတယ်။
‘ဟယကြိုကို နင် ဘာကားတွေ ကြည့်န်တောလဲ၊ မပိတန်ဲ့ ငါလည်း ကြည့်ခြငွတ်ယ်’
ဒီကောငမြလေး ဒုကျခပဲ တောငန်တေဲ့ကောငကြို ပေါငကြှားကို အသာညှပရြင်း ကြည့်န်တေဲ့ အောကားကို ပိတပြမေဲ့ မမှီတော့ဘူး။ မောကဈြက သူ့လကထြဲကို ပါသှားပြီလေ။
‘ဟှန့ြ ကိုကို နှာဘူးကြီး အောကားတွေ ကြည့်န်တယ်ေ’
‘နငကြ သိလို့လား’
‘ဟိဟိ ကိုကိုဆီမှာ အသဈတွရှေိလား၊ ငါတော့ သဇငကြားပဲ ကြည့်ဖြူးတယ်၊ ကြောင်းမှာ သူငယခြငွြးတွပြလေို့’
ဒီကောငမြလေးတော့ ဒါတွတေောင် သိလို့ပါလား။ အင်းလေ ဒီလောကဖြုန်းတွပေေါတဲ့ ခတ်ပေဲ ဒါတွမဆေန်းပါဘူး။ ဆရာမကြီးက Passion ကား တဈကားကို ကောကဖြှင့လြိုကတ်ယ်။ ဖြူဖြူချောချောလေးတွေ ရိုမာနတ်ဈဇတလြမ်း။ နမ်းကြ ပြတကြှ သပကြှတာတော့ မဆန်းဘူး။ ကောငမြလေးက ကောငလြေးဘောင်းဘီကို အသာဆှဲခလွိုကရြော တုတကြှီးက ဖြောင်းခနဲ ထွကလြဲလာရော ဒင်းက အိခနဲအောပြှီး ကနွော့ဘြကကြို လှည့လြာတယ်။
‘ကြည့်လြေ’
‘လန့သ်ှားတာပဲ ကိုကိုရာ အကြီးကြီးပဲနောြ၊ သဇငကြားထဲမှာ အဲလို မကြညဘြူး မမှငရြဘူးနောြ၊ အခုဟာကြီးက ဟိဟိ ဘယလြိုကြီးလဲ မသိဘူး’
မကြည့်ခြငွသ်လို ဘာလိုလိုနဲ့ ကောငမြလေး ချောချောငယင်ယလြေးက လီးအကြီးကြီးကို ပယပြယန်ယန်ယ် စုပန်တောကို မကြတ်ောငမြခတတ်မ်းကို ကြည့်န်တယ်ေ။ သူကြည့်ဖြူးတဲ့ အထဲမှာ မှုတတ်ာတွဘောတွေ မပါဘူးထငတ်ယ် အံ့သှနတေဲ့ ပုံပဲ စကားတောင် မပြောနိုငဘြူး။
ကောငမြလေးနဲ့ ကောငလြေး 69 ဆှဲတဲ့ အခန်းလည်းရောကရြော လှုပလြှုပရြှရှ ဖြစ်လာပါလရေော။ သူငှိမင်ှိမမြနတော ကိဈစမရှိဘူး ဝတထြားတာက အောကခြံဘောင်းဘီပါးပါးလေး ပေါငပြေါမြှာ ရှစိရှစိနဲ့ အောကကြ ညှပထြားတဲ့ကောငကြ ရုန်းနပြေီ ကနွောလြည်း စိတကြ လှတခြငွန်ပြေီ။
‘ကိုကို သူတို့ကဘာလို့ အဲဒီလို လုပန်ကြတောလဲ၊ ရှကစြရာကြီး တခွားဟာ ကြည့်ရြအောငလြေ’
မောကဈြကို သူ့လကထြဲကယူပြီး ကြနပြှူတာထဲက အင်းစကကြား တဈကားကို ဖြင့လြိုကတ်ယ်။ ဇာတလြမ်းက မောငန်ှမနှစ်ယောကြ ဟောတ်ယတ်ဈခန်းထဲမှာ အတူတည်းရင်း စိတမြထိန်းနှိုငပြဲ လိုးကြတဲ့ဇတလြမ်း။ တဆင့ပြှီးတဆင့ြ ဆှဲခေါသ်ှားတဲ့ ဇတလြမ်းကောင်းလေး။ ကနွောလြည်း အကြံနဲ့ဖြင့လြိုကတ်ယ် ကြည့်ပြှီးသားလေ။
‘ကိုကို ဘာကားလဲ’
‘မောငန်ှမဇာတလြမ်းတဲ့၊ ငါလည်းမသိဘူး၊ သူငယခြငွြးတွပေေးတာ ရယရြတယတ်ဲ့’
ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ ရှှီးလိုကတ်ယ်။ ဇာတလြမ်းလာတော့ မောငန်ှမနှစ်ယောကြ အခန်းမရလို့ တဈခန်းထဲမှာ အတူတည်းရတာကစတယ် ရိုးရိုးပဲ။ အိပတ်ဲ့အခွိနရြောကတ်ော့ ညီမဖြစ်သူက စိတထြလာပြီး ကလိရင်း မနနေိုငလြို့ သူ့အဈကို အိပယ်ာကိုသှားအိပပြှီး ကလိထိုးစတာကနေ့ သူ့အဈကိုက ပြနကြလိထိုးရင်း အောကခြံဘောင်းဘီတွပေေါြ သူ့ အဈကိုကို အပေါကြတဈခွရင်း ကဈစငဆြှဲတဲ့ အခန်းလည်း ရောကရြော
‘ဟယ် မောငန်ှမချင်ြး အဲ့လိုနမ်းလို့ရလား ကိုကို’
‘ရတာပေါ့ ညီမလေးရဲ့၊ အရမ်းခစွကြှရင် အဲ့လိုနမ်းကြတယ်၊ ဟိုးခတ်ကေဆိုရင် မောငန်ှမချင်ြးတောင် လကထြပကြှတာ’
‘လကထြပကြှတာ ဟုတလြား၊ အာ့ဆို ဟိုလိုလဲ လုပကြှတာလား’
‘အေးပေါ့ ညီမလေးရဲ့၊ လငမြယားဖြစ်သှားရင် အဲလိုလုပရြတယ် မလုပလြို့ မရဘူး’
‘ဟှန့ြ ရှကစြရာကြီး၊ ကိုကိုလည်း ညီမလေးနဲ့ ဟိဟိ’
ပြောနရင်ေးနဲ့ ဘာတွေ တွေးတယမြသိ။ စကားဖြတရြင်းပြုံးပြီး လှည့သ်ှားတယ်။ ကြည့်န်တေဲ့ ဇာတလြမ်းကလည်း အရှိနကြတကလြာပြီ။ ညီမလုပတ်ဲ့သူက အဈကိုကို ဘောင်းဘီဆှဲခွှတပြှီး အတင်းမှုတတ်ဲ့ အခန်းလည်းရောကရြော ဟယဆြိုပြီး ဆတခြနဲ ထမလိုလုပလြိုကတ်ာ ညှပထြားတဲ့ အောကကြကောငကြလည်း ဖြောင်းခနဲ လှတထြှကသ်ှားတယ်။
‘ဟယ် ကိုကိုပြောတော့ ဟာသကားဆို’
‘ငါလည်း မသိပါဘူးဆို၊ လာ ဆကကြှည့ရြအောင် ဘာဖြစ်မလဲလို့’
ကနွောလြည်း သူ့ဗိုကကြလေးကို ကိုငပြှီး အသာဆှဲထိုငခြိုင်းလိုကတ်ော့ တောငန်တေဲ့ကောငကြ သူ့ဖငလြုံးလုံးအိအိလေးကြားမှာ အမှောင်းလိုကြ ဝငသ်ှားတယ်။
‘ဟယ် ကိုကို လကဖြယလြေ’
‘လကမြဟုတဘြူးဟ ကိုကို ရှှပန်ေးလေး’
‘ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ ကိုကို၊ ကြီးလိုကတ်ာ ငယင်ယတ်ုန်းက သေးသေးလေး မဟုတလြား’
‘အေး ဟုတတ်ယ်၊ ကိုကိုလည်း ဘာဖြစ်တာလဲ မသိဘူး၊ အသားဖြူဆေးကြောင့လြား မသိဘူး’
‘ညီမလေးလည်း ဘာဖြစ်နလေဲ မသိဘူး ဒီည၊ ဖိုးသကကြိုလည်း အရမ်းပိုခစွန်သလေိုပဲ’
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ကနွောပြါးကို ရှှတခြနဲ နမ်းလိုကတ်ယ်။ မကြန်ှာကလည်း ရဲနတယ်ေ။ ရှကန်တယ်ေ ထငပြါရဲ့။ စိတလြည်း မရိုးမရှဖြစ်နပေုံပဲ။ ပြီးတော့ ဇာတလြမ်းကို ဆကကြှည့တ်ယ်။
ဇာတလြမ်းထဲမှာ ကောငမြလေးက အတင်းမှုတန်တေုန်း အဈကိုလုပသ်ူက မသင့တ်ောဘြူး တွေးတယန်ဲ့တူတယ် စိတထြိန်းပြီး သူ့ညီမကို အတင်းတွန်းလှတတ်ယ်။ သူ့ညီမလည်း ရှကပြှီး သူ့အိပရြာကို ပြနတ်ဲ့အခန်း။ ကနွောြ ခဏရပထြားလိုကတ်ယ်။
‘ကိုကိုဖိုးသကြ ဘာလို့ရပလြိုကတ်ာလဲ၊ ဘာဆကဖြစ်လဲ ကြည့်ရြအောငလြေ’
‘ခဏလေး ညီမလေး ကိုကို ရှူးပေါကခြငွလြို့’
မဖယခြငွတ်ဲ့ပုံနဲ့ထတယ် ပငတ်ီလေးလည်း ကြကန်တယ်ေ ဖီးလာနတေဲ့ပုံပဲ။ ကနွောလြည်း တောငန်တေဲ့ လီးကြီးကို အသာဖိပြီး အိမသ်ာကို ပြေးထုရတော့တယ်။ ထုသာထုတယ် မပြီးဘူး။ မကြစြိထဲမှာ ညီမလေး တငပြါးလုံးလုံးလေးပဲ မှငန်တယ်ေ။ လီးကလည်း ပိုကြီးလာတယ်။ နောကဆြုံးတော့ သေးပဲ မရရအောငပြေါကပြှီး လီးတရမ်းရမ်းနဲ့ ပြနထြှကလြာရတော့တယ်။
ညီမလေးကတော့ ရပထြားတဲ့ ကားကို ဆကကြှည့န်တယ်ေ။ မောငန်ှမနှစ်ယောကြ နောကဆြုံး စိတမြထိန်းနိုငပြဲ ကုတငကြူးပြီး နမ်းနတေဲ့အခန်းလည်း ရောကရြော သူကနွောြ့ကိုတောင် သတိမထားမိဘူး ကြည့်ရြင်းနဲ့ တီရှပအြောကကြို လကန်ိုကရြင်း နို့တွကေို ပြတန်တယ်ေ။ ကနွောလြည်း အသာလေး နောကကြနေ ရပကြှည့န်လေိုကတ်ယ်။
အောကားထဲမှာ နမ်းနရင်ေးနဲ့ အဈကိုဖြစ်သူက ညီမကို မှုတတ်ဲ့အခန်းရောကရြော သူအသကရြှူသံတွမှနေလြာပြီး နောကကြိုလှည့ကြှည့တ်ော့ ကနွော့ကြို တွေ့သှားတယ်။ အောကားကို ပိတပြှီး
‘ကိုကို ဘယတ်ုန်းက ရောကန်တောလဲ၊ အောကကြဟာကြီးကလည်း ထောငလြို့ ဟိဟိ’
‘နငန်ို့တွေ့ကို ကိုငန်တောမလား၊ ပြစမ်းပါဦး နင့န်ို့တွေ ဘယလြောကကြှီးပြီလဲ’
‘ပြမယပြှမယ် ညီမလေး ကလေးမဟုတတ်ော့ဘူးဆိုတာ’
ပြောပြောဆိုဆို ထပြီး သူ့တီရှပကြို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ော့ နို့ဖူးဖူးငုံငုံလေးက ဝင်းခနဲ ပေါလြာတယ်။ နို့သီးခေါင်းတဈဖတကြ မထွကသ်ေးဘူး နီနီရဲရဲလေး။ ဗိုကသ်ားလေးတွကလေည်း ဖြူဖြူဖောင်းဖာင်းလေး။ ပငတ်ီလေးက ဖူးနတေဲ့ အဖုတသ်ေးသေးလေးကြားမှာ ညှပန်တယ်ေ။
‘ကိုကို ဒီမှာကြည့်ြ မယတ်ှလေို လမ်းလွှောကပြှမယ်’
‘ဒီအတိုင်းမလှဘူး အကုနခြွှတလြိုကြ ဘောင်းဘီပါခွှတ်’
‘ရှကစြရာကြီး’
‘ကိုကိုလည်း ကာယဗလမောငတ်ှလေို ပြမယ် ပုဆိုးခွှတမြယ်၊ ညီမလေးလဲခွှတ် ဟုတပြှီလား’
ကနွောြ ပုဆိုးကို ခွှတလြိုကတ်ော့ လီးက သှေးကြောအမှောင်းမှောင်းနဲ့ တောငန်တောကို ညီမလေး ပါးစပလြေးဟပြီး ကြည့်န်တယ်ေ။ ကနွောလြည်း သူ့ရှေ့မှာထိုငပြှီး ပငတ်ီလေးကို အသာဆှဲခလွိုကတ်ော့ သှေးကြောစိမ်းစိမ်းလေးတွနေဲ့ ဖောင်းကားနတေဲ့ ဆီးခုံလေးက ပထမပေါလြာတယ်။ နည်းနည်းအောကကြို ဆှဲခလွိုကတ်ော့ ဖောင်းဖောင်းအဈအဈလေး ဖြစ်နတေဲ့ ဘေးနှုတခြမ်းနှစ်ခုကြားက ပန်းရောငမြှဈလေးတဈစင်း ပေါလြာတယ်။ ညီမလေးရဲ့ စောကပြတ် ဖောင်းဖောင်းဆူဆူလေးဟာ အမှှေးနုလေးတွတေောင် မရှိပဲ အိအိစကစြကြ ပန်းရောငလြေး သန်းနတယ်ေ
“ညီမလေး နင် ရာသီလာပြီလား”
“မလာဖူးသေးဘူး ကိုကို”
“နငဂြွိင်းမှှေးတွရေော ပေါကပြှီလား”
“ဟင့အြင်း”
ညီမလေးက လူကောငလြည်း ညှကသ်လို အပျိုဖောဝြငတ်ာလည်း နောကကြနွပေုံပဲ။ အပျိုသာ မဖြစ်သေးတာ နို့လေးကတော့ ကြကြဥလုံးသာသာတော့ ထွကန်ပြေီ။ ပိပိလေးကလည်း အပျိုမတဈယောကလြိုပဲ ဖောင်းဖောင်းလေး ဖြစ်နပြေီ။
“ကိုကို့အခန်းက ပူတယန်ောြ၊ ညီမလေး ရချိုးချင်တ်ယ်”
“ခွိုးလေ ညီမလေး၊ ကိုကို့ ရချိုးခန်းထဲမှာပဲ ခွိုးလိုကြ အဲဒီမှာ တဘကရြှိတယ်၊ သသခွေောခွာ ဂွီးတွန်းနောြ အဟင်း”
“ကိုကိုနောြ ညီမလေးက ရချိုးရင် ဂွီးကို နရောအနှံတွန်းပြီး ခွိုးတာပါနောြ၊ ကိုကိုလို ညဈပတမြဟုတဘြူး သိရဲ့လား ဟှန်း”
“အေးပါအေးပါ ရချိုးပြီး ထွကလြာမှ စဈဆေးရမယ်၊ ငါ့ညီမ ညဈပတလြား မညဈပတလြား ဆိုတာ ဟားဟား”
ပစ်စည်းအရှိနရြယ် အခန်းထဲက အဲယားကြန်းကလည်း မအေးတာနဲ့ ဒင်းကလေးတော့ ပူနပြေီထငပြါရဲ့။ သူရချိုးနတေုန်း အကြံနဲ့ တခါတလမှေ လိမ်းဖြစ်တဲ့ အုန်းဆီဘူးကို အသည်းအသနလြိုကရြှာပြီး ကြနပြှူတာရှေ့ကိုပြနသ်ှား အဝတတ်ှအကေုနခြွှတရြင်း သူ့ကိုပြလို့ကောင်းမယ့ြ ကားလေးတွေ လိုကရြှာရတယ်။
Blacked တို့ Exxxtreme small ဘာညာလေးတွဆေို မဆိုးဘူး။ ကောငမြလေးတွကေ ဆယကြွောသ်ကလြေးတွေ အမှှေးမပေါကသ်ေးတာလား ရိတထြားတာလားတော့ မသိ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြည့်ရြင်း ဒေါင်းရင်းနဲ့ကို အောကကြကောငကြ မာနတ်ဖီဖီ ဖြစ်လာပြီ။ ဒီလောကဖြစ်တဲ့ကောင် အုန်းဆီနည်းနည်းယူပြီး ရှှဲနအေောငလြိမ်း ဖြစ်ညှဈ ပြတသ်ပပြေးလိုကတ်ော့ မှှှပေေါကကြှီးလို ပါးပြင်းတရမ်းရမ်းနဲ့ လန်းလန်းလန်းလန်းကို ဖြစ်နတေော့တာပဲ။
“ဖိုးသကြ ဖငပြှောငကြှီး ကြနပြှူတာရှေ့မှာ ရှှပန်ေးကြီးကလည်း ဘာတွပနေတေောလဲ”
“အလှဆီ လိမ်းနတောလေ ဖြူလာအောငလြို့”
“ဟုတလြား ငါ့လည်းလိမ်းပေး”
လာပြနပြှီ ရတေောင် ပြောငအြောင် မသုတပြဲ ဖငပြှောငလြေးနဲ့ ပေါငပြေါကြို ဆှေ့ခနဲ ရောကလြာပြနတ်ယ်။ ပေါငပြေါလြို့သာ ပြောပမေဲ့ အဝတဗြလာ ဖြစ်နတေဲ့ သူ့ရစကေလြကြ ဖငလြုံးလေးဟာ အောကကြထောငန်တေဲ့ ငပြောငကြောငကြို အမှောင်းလိုကလြေးဖိမိပြီး ထိုငမြိလွှကသ်ား ဖြစ်သှားတယ်။ ငပြောငကြောငလြည်း ဓာတလြိုကသ်လို ဆတခြနဲ ဖြစ်သှားပြီး ထိပဖြူးလေးက အရညကြှညတ်ှတေောင် စို့လာတယ်။
“ညီမလေး အပေါန်ည်းနည်းတကြ ကိုကို့ဟာကို ဖိမိနပြေီ”
သူ့ကို အပေါန်ည်းနည်း တိုးခိုင်းလိုကတ်ော့ အောကကြထောငန်တေဲ့ လီးဟာ ညီမလေး ပေါငန်ှဈလုံးကြားက လှတထြှကလြာပြီး သူ့စောကပြတ် ဖူးဖူးလေးကြားကကြောပြှီး အပြငကြို ကြောထြှကလြာတော့တယ်။
“ဟိဟိ ကိုကို ဘယလြိုလေးလဲ မသိဘူး ယားတယ်၊ ညီမလေးကို အလှဆီ လိမ်းပေးဦးလေ”
ဒေါင်းထားတဲ့ အောကားတဈကားကို ဖြင့လြိုကတ်ယ်။ ဘဲကြီးတဈပြကေ ကောငမြလေးကို ဆီလိမ်းနှိပပြေးတဲ့ကား။ ကြကတ်ိပဲ အုန်းဆီနည်းနည်းယူ လကန်ှဈဖကကြိုဆှတပြှီး သူ့ဆီးခုံ မို့မို့လေးပေါကြို တငလြိုကတ်ယ်။
“ကိုကိုဖိုးသကြ အလှဆီက ကိုယလြုံးကို လိမ်းရမှာလေ”
“နငဘြာသိလို့လဲ ဒီအလှဆီက ပေါငခြှံတွေ မမဲအောင် လိမ်းပေးရတာဟ”
သူလည်း အူကြောငကြှောင် ဖြစ်နတေုန်း ဆီးခုံမို့မို့လေးပေါကြို ဆီသုတထြားတဲ့ လကကြလေးနဲ့ ပြတလြိုကတ်ယ်။ ခါးလေး ကော့ခနဲ ဖြစ်သှားတုန်း အားနတေဲ့ လကတ်ဈဖကန်ဲ့ နိုးဖူးဖူးလေးကို ပြတသ်တပြေးနလေိုကတ်ယ်။ သူမကြလြုံးလေး မှေးပြီး ဖြင့ထြားတဲ့ အောကားထဲက ဘဲကြီးရဲ့ လီးအကြီးကြီးကို ကောငမြလေးက စပါယရြှယ် စုပပြေးနတေဲ့ အခန်းကို ပါးစပလြေးဟပြီး ကြည့်န်တယ်ေ။
ကနွောလြည်း စိတတ်ှအရေမ်းတင်းလာပြီး ဂုတဖြှူဖြူနုနုလေးကို နမ်းလိုကြ၊ နားရှကဖြွားလေးကို လွှာလေးနဲ့တို့လိုကြ လုပရြင်း စောကပြတ် ဖောင်းဖောင်းလေးကြားထဲမှာ ညပန်တေဲ့ ပြောငတ်င်းနတေဲ့ လီးကြီးက တဆတဆြတန်ဲ့ လှုပလြာတယ်။
“အား ကိုကို ညီမလေး ဘယလြိုကြီးလဲမသိဘူး တလှပလြှပန်ဲ့”
“မကြောကန်ဲ့ ညီမလေး၊ ကိုကို့ဟိုဟာကို ကိုငထြားနောြ၊ ညီမလေးပြောအြောင် ကိုကို လုပပြေးမယ်”
သူ့လကတ်ဈဖကကြို ဆှဲရင်း တောငန်တေဲ့ လီးပေါကြို တငပြေးလိုကတ်ယ်။ ဆီးခုံလေးပေါြ ပြတန်တေဲ့ လကကြိုလည်း နှုတခြမ်းသား လုံးလုံးအဈအဈလေး နှစ်ခုကြားကို ရှှေ့လိုကတ်ယ်။ ညီမလေးလည်း လှုပလြှုပရြှရှ ဖြစ်လာပြီး ကနွော့လြီးကြီးကို အတင်းဖြစ်ထားရင်း ဖငလြေးကို လှုပလြာတယ်။
“ညီမလေး အရမ်းမညှဈနဲ့ အသာလေး ပြတပြေးနောြ”
“ကိုကို အလှဆီကို များများလူးပေးနောြ၊ ညီမလေးအဲ့ဒါကို ကြိုကတ်ယ်”
အုန်းဆီဘူးကိုယူရင်း ညီမလေးရဲ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးပေါရြော၊ နီရဲပြီး အကြာအပျိုင်းပျိုင်းနဲ့ တောငန်တေဲ့ လီးကြီးပေါကြိုရော အကုနလြောင်းခလွိုကတ်ယ်။ စောကဖြုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးဟာ ရှှဲနတေဲ့ ဆီတွနေဲ့ ပန်းရောငသ်မ်းလာပြီး ပြောငပြှောငလြေး ဖြစ်လာတယ်။ ညီမလေးလည်း ဆီတွပနေတေေဲ့ လီးကြီးကို အသာလေးကိုငရြင်း သူ့အဖုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးနဲ့ ပြတရြင်း အသကရြှူသံတွေ မှနလြာတယ်။
ညီမလေးရဲ့ အစိသေးသေးလေးက မာလာတာကို သတိထားမိတယ်။ ညငည်ငသ်ာသာလေး တဈခကြလြောကြ ပြတပြေးလိုကတ်ော့ တွန့ခြနဲ ဖြစ်သှားပြီး ကနွော့ရြငဘြတပြေါကြို ခေါင်းလှနခြရွင်း မကြစြိကို စုနမြှိတပြှီး နှုတခြမ်းလေးတွေ တဆတဆြတ် တုနလြာတယ်။
နုထွေးပြီး ရဲရဲနီနတေဲ့ ညီမလေးရဲ့ နှုတခြမ်းလေးကိုငုံ့ပြီး ကတုနကြရငန်ဲ့ နမ်းစုပလြိုကရြတဲ့ အခွိနမြှာတော့ လောကကြီးမှာ ကနွော့လြောကြ စိတခြမွြးသာနတေဲ့သူ မရှိတော့ဘူးလို့ကို ထငမြိတော့တာပဲ။
“အှန်း ကိုကို အဲ့လိုမနမ်းနဲ့လေ၊ ညီမလေးနဲ့ ကိုကိုက မောငန်ှမတွလေေ”
“ညီမလေးရယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ကိုကိုတို့က မင်းမွိုးမင်းနှယတ်ှလေေ၊ မောငန်ှမချင်ြးပဲ လကထြပကြှရတာ၊ နောငလြည်း ညီမလေးနဲ့ ကိုကိုက လငမြယားတွေ ဖြစ်ရမှာ မရှကန်ဲ့နောြ၊ ဖဖတေေို့ မမတေေို့ကလည်း မောငန်ှမတွပေဲ ညီမလေးရဲ့၊ ညီမလေးက ငယသ်ေးလို့ မသိသေးတာ၊ ဒါပမယေ့ြ ကိုကိုတို့ အခုလောကြ ခစွန်ကြတေဲ့ အကြောင်းကို သှားပြီး မပြောပြနဲ့ဦးနောြ၊ နောကမြှ ကိုကိုပြောမယ်”
နောငမြှ ဖြစ်ချင်တ်ာဖြစ် ပါးစပထြဲရှိတာ လွှောကပြှောလိုကတ်ယ်။
“ဒါဆို ဖဖနေေဲ့ မမကေေ မောငန်ှမတွပေေါ့၊ ဟုတလြား ဖိုးသကြ”
“အေး ဟုတတ်ယဟြ၊ လာလာ ကုတငပြေါကြို သှားရအောင်၊ ညီမလေးရဲ့ စိတတ်ှကေို တိမပြေါြ ပို့ပေးမယ်”
“ဘာလုပမြလို့လဲ ဖိုးသကန်ောြ ငါကြောကတ်ယ်”
“ညီမလေး စိတကြိုလွှော့ထားနောြ၊ ကိုကို ညီမလေးကို အရမ်းခစွတ်ာ သိတယမြလား ကလေးလေး”
ညီမလေးကို ချော့ရင်း ကဈစငင်ုံဆှဲလိုကတ်ယ်။ ဆှဲနရင်ေးနဲ့ပဲ ပြေ့ခွီပြီး ကုတငပြေါကြို ခေါလြာလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးရဲ့ ကိုယလြုံးလေးက အိအိစကစြကန်ဲ့ ထငသ်လောကတ်ောင် လေးမနသလေိုပဲ။ ကုတငပြေါကြို အသာခရွင်း နို့ဖူးဖူးလေးကို ယုယုယယ စို့ပေးလိုကတ်ော့ ညီမလေးက အတင်းဆှဲဖကထြားတယ်။
“အ ကိုကို အဟင့ျ”
နို့လေးတွကေို ဘယပြှနည်ာပြန် စို့ပေးရင်း စိထားတဲ့ ပေါငလြုံးလေးတွကြေားကို ပြတပြေးလိုကတ်ော့ လကဝြငရြုံလေး ဟပေးတယ်။ ဆီလေးတွေ ပနတေေဲ့ အဖုတမြှောင်းကြားကို အထကအြောကြ ပြတပြေးရင်း ခကြကြလေးကို လွှာလေးနဲ့ လကြလြိုကတ်ော့ ဖငလြေးရှုံ့ရင်း အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးက ကော့လာတယ်။
ကနွောြ မနနေိုငတ်ော့ဘူ။ ပန်းနုရောငသ်မ်းနတေဲ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေး တဈခုလုံးကို ပါးစပအြပြည့င်ုံရင်း လွှာနဲ့ နရောအနှံ့ ထိုးမှှလေိုကတ်ော့ ပါးစပထြဲမှာ အပျိုနံ့သင်းသင်းနဲ့ ဆီတွရေော၊ ညီမလေးဆီက ထွကလြာတဲ့ အရညကြှညတ်ှရေော ပြည့လြာတော့တယ်။
“အမလေး ဖိုးသကရြယ် ညီမလေး သတေော့မလား မသိဘူး ကောင်းလိုကတ်ာ”
ရုတတ်ရကြ ယောငသ်လိုအောရြင်း တဆတဆြတန်ဲ့ တုနသ်ှားတော့တယ်။ ညီမလေးတော့ ပြီးသှားပြီ။ ကနွောကြတော့ ပါးစပထြဲမှာ ပြည့န်တေဲ့ ဟာတွကေို ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတလြေးပေါကြို ထွေးခလွိုကတ်ယ်။ အောကကြကောငကြှီးကတော့ စားချင်တ်ာ မစားရသေးတော့ ပေါကထြှကတ်ော့မတတ် တောငတ်ုန်း။
“ကိုကိုရယ် ညီမလေး နလေို့ကောင်းလိုကတ်ာ၊ တုနတ်ုနပြှီးတော့ ကောင်းလိုကတ်ာ”
“ဒါအစပဲရှိသေးတယ် ညီမလေးရဲ့၊ ဒီထကြ ပိုကောင်းအောင် ကိုကို ထပလြုပပြေးဦးမယ်၊ အခုတော့ ကိုကိုဟာကို တဈလှည် အာဘှားပေးဦးနောြ”
“ဘယလြိုပေးရမှာလဲ ဆီတွနေဲ့ ရှံစရာကြီးကို”
“ဆီတွနေဲ့ဆိုတော့ ပိုပြီးကောင်းတာပေါ့ ညီမလေးရဲ့၊ ရခေဲချောင်း စုပသ်လို စုပပြေးနောြ”
ပြောပြောဆိုဆိုပဲ ခေါင်းလေးကို အသာကိုငပြှီး လီးနဲ့ နှုတခြမ်းလေးတွကေို ပြတပြေးလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးလည်း ဆီတွနေဲ့ ပြောငန်တေဲ့ အကြောအပျိုင်းပျိုင်း လီးကြီးကို ကြည့်ရြင်း စိတတ်ှေ ထနလြာတဲ့ပုံပဲ။ မရဲတရဲနဲ့ ပါးစပလြေးနဲ့ ငုံလိုကတ်ယ်။
ကနွောလြည်း နားထငတ်ှပေါ ကငွခြနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ ထိပဖြူးလေးတွကေို အတင်းစုပရြင်း တံတွေးတွနေဲ့ စိုစွတလြာတဲ့ အထိအတွေ့နှေးနှေးကြောင့ြ မထိန်းနိုငပြဲ အတင်းထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ ညီမလေး အှတခြနဲဖြစ်ပြီး ပါးစပထြဲကနေ တံတွေးတွေ ရှှဲနတေဲ့ လီးကြီးကို အနထြုတလြိုကတ်ယ်။
“ကိုကိုရယ် ဖြေးဖြေးလုပပြါ၊ အာခေါငထြဲအထိတောင် ရောကတ်ယ်”
“ဆောရီး ဆောရီး ညီမလေး၊ ကိုကို စိတလြှတသ်ှားလို့၊ ကိုကို ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတလြေးကို ကြည့်မြယန်ောြ”
“ကြည့်ပြဲကြည့်န်ောြ”
ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတလြေးက ကနွော့ရြဲ့ တံတွေးတွေ ဆီတွနေဲ့ ရှှဲနပြေီး ပိတန်တေဲ့ နှုတခြမ်းသားလေး နှစ်ဖကကြို ဖြဲကြည့်လြိုကတ်ော့ ပန်းနုရောငအြတွင်းသားလေးနဲ့ နားကြပတ်ံခေါင်းလောကရြှိတဲ့ အပေါကသ်ေးသေးကို တွေ့ရတယ်။ လွှာလေးနဲ့ အစိလေးကို လွှကပြေးလိုကတ်ော့ အတွင်းထဲက အရညကြှညလြေးတွေ ထွကလြာတယ်။ ကနွောြ မထိန်းနိုငတ်ော့ပါဘူး။ ပေါငလြေးနှစ်ချောင်းကို အသာမပြီး ကနွောြ့ပေါငပြေါကြို ခွတငလြိုကတ်ယ်။
“ကိုကို မလုပပြါနဲ့ ညီမလေး နာမှာကြောကတ်ယ်”
“မနာပါဘူး ညီမလေးရယ်၊ နာရင် ဆကမြလုပတ်ော့ဘူးလေ နောြ”
တံတွေးကို လကထြဲထွေးထည့ပြှီး ဆီတွနေဲ့ ပြောငန်တေဲ့ ဒဈဖူးကို သုတလြိမ်းလိုကပြှီး ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသား တလွှောကန်ဲ့ အစိလေးကို ပြတပြေးလိုကရြင်း ဖငပြေါကလြေးကို လကမြလေးနဲ့ ဆှပေးလိုကတ်ယ်။
“ထည့မြယန်ောြ ညီမလေး”
“ဖြေးဖြေးပဲထည့န်ောြ ကိုကို၊ နာရင် ညီမလေး အောမြှာ”
အောပြေါ့ အိမမြှာ နငန်ဲ့ငါပဲ ရှိတာလို့ တွေးရင်း စောကဖြုတလြေးထဲကို ဒဈမမှုတတ်မှုတ် ထိုးသှင်းလိုကတ်ယ်။ အင်းခနဲ သံရှညဆြှဲညည်းရင်း ညီမလေး ဖငလြေးကို ကော့ပေးရှာတယ်။ ထပပြှီး နည်းနည်းသှင်းကြည့်လြိုကတ်ော့ မဝငဘြူး။ အဲ့ဒါနဲ့ အဖုတလြေးကို ဖြဲပြီး တံတွေးထပပြှီး ထွေးထည့လြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ပြနထြည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ဒဈတဈခုလုံး မှုပသ်ှားတယ်။ အစိလေးကို အသာလေး ပြတပြေးနရင်ေး ဝငသ်လောကလြေး ကစားပေးနလေိုကတ်ယ်။ အရညတ်ှေ ပိုပိုပြီး ထွကလြာပြီး ပေါငလြေးတွေ ပိုကားပေးတာနဲ့ နည်းနည်းလေး အားထည့ပြှီး သှင်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ထဈခနဲ လီးတံတဈဝကလြောကြ ဝငသ်ှားပြီး
“အ အား ဖိုးသကျ နာတယ် အား”
စူးခနဲ ထအောလြိုကတ်ာ ကနွောတ်ောင် လန့သ်ှားတယ်။ ဆကမြသှင်းတော့ပဲ အောန်တေဲ့ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကို ငုံထားလိုကတ်ယ်။ လွှာကို ပါးစပထြဲ ထိုးထည့လြိုကပြှီး ညီမလေးရဲ့လွှာနဲ့ နပမ်းလုံးနရင်ေး ခဏနတေော့ သူ့ဖငလြေးကို လှုပလြှုပပြှီး ကစားလာတယ်။ နည်းနည်း ခံနိုငလြာပုံပဲ။ ကနွောလြည်း ကဈစငဆြှဲနရင်ေးပဲ လီးကိုအဆုံးထိ ဖြေးဖြေးချင်ြး ထည့လြိုကတ်ော့ သူကနွော့ြ ကြောကုန်းကို အတင်းဖကရြင်း
“အား အ ကောင်းလိုကတ်ာ ညီမလေး မနာတော့ဘူး၊ အရမ်းလုပပြေးပါတော့ အထဲက ယားလာပြီ”
ကောငမြလေး ဖီးတွဇွတေတ်ကန်ပြေီးတော့ အတင်းကော့ကော့ပေးတာ ဆီးခုံအချင်ြးချင်ြးတောင် ထိနပြေီ။ ကနွောလြည်း ညှာမနတေော့ဘူး ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ဆှဲထောငပြှီး တဖြောင်းဖြောင်းနဲ့ ဆောင့လြိုကတ်ာ ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမနှစ်ယောကြ အသံရော လီးနဲ့ဆောကဖြုတ် ရိုကသ်ံတွရေော ဆူညံသှားတော့တယ်။
ညီမအရင်းကို လိုးနရတေယဆြိုတဲ့ အသိရယ်၊ နူးညံ့ပြီး ကြပထြုပန်တေဲ့ အဖုတန်ှေးနှေးရဲ့ အထိအတွေ့တွရယေန်ဲ့ ကနွော့မြှာ အခကြြ ၂၀ တောင် ပြည့အြောင် မဆောင့န်ိုငပြဲ ညီမလေးရဲ့ အဖုတထြဲမှာပဲ ဖြန်းခနဲ ဖြန်းခနဲ ပြီးသှားလိုကတ်ာ ရှိသမွှ သုတတ်ှတေောင် အကုနကြုနသ်ှားသလို ခံစားလိုကရြတယ်။ ညီမလေးလည်း ကနွောြ ပန်းထုတလြိုကတ်ဲ့ သုတတ်ှရေဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့ထြငပြါရဲ့ တဆတဆြတ် တုနပြှီး နောကတ်ခါ ပြီးသှားတယ်။
“ညီမလေး ညီမလေး ပြီးသှားပြီလား ညီမလေး”
ဒင်းကလေးက ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံကြောင့ပြဲလား ဖီးအတကလြှနသ်ှားသလားမသိ အိပပြွောသ်လို သတိလဈသလို မွောသှားတယန်ဲ့တူတယ် ခေါလြို့တောင် မရတော့ဘူး။ မကြလြုံးကြီး မှိတပြှီး ဇိမခြံနတယ်ေ။ ကနွောလြည်း အသာလေးထပြီး ဆောကဖြုတထြဲက တောငန်သေေးတဲ့ လီးကို ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ သုတတ်ှရေော အရညတ်ှရေော ပြကခြနဲ ထွကလြာတယ်။ ဆောကဖြုတလြေးကို ဖြဲကြည့်လြိုကတ်ော့ သှေးစလေး နည်းနည်း တွေ့ရတယ်။ သိပတ်ော့ မကြဲသှားဘူးနဲ့တူတယ် အပျိုမှေး လှနသ်ှားပုံပဲ။ တဘကန်ဲ့ သုတပြေးလိုကပြှီးတော့ ညီမလေးကို စောငလြေး ခွုံပေးထားလိုကတ်ယ်။ သူယူပါစေ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံနဲ့ ဒီလောကကြောင်းမှန်း သိသှားပါစပေေါ့။
ကနွောလြည်း ရချိုးခန်းထဲကို ထွကလြာရင်း သှေးစတဈခွို့ ပနတေေဲ့ လီးကြီးကိုကြည့်ရြင်း မင်းအတွကတ်ော့ ကြုံရငကြှုံသလို အောင်းလို့ရတဲ့ စောကဖြုတလြေးတဈခုတော့ ထီပေါကပြှီဟ လို့တောင် တိုးတိုးလေး ရရှတေလြိုကမြိပါတယ်။
ပြီးပါပြီ။