အောစာအုပ်

ရှှရညေစြိမြ

ကြှနန်ောြ ရယ် ကြှနန်ော့ြ ခယမြလေး သကမြှနရြယ် ကြှနန်ော့ြ ယောကဖြ ရဲ့ မိန်းမ ဇငဇြင် ရယ် သုံးယောကပြဲ ရှိတယ် ။ ကနွတ်ဲ့ အိမသ်ားတွေ အကုန် ဘုရားဖူး ထွကသ်ှားကြတယ် ။ ကြှနတ်ောြ က အစိုးရ ဝနထြမ်း ခွင့မြရတာ နဲ့ မလိုကဖြစ်ဘူး သကမြှနန်ဲ့ဇငဇြင် က အထညဆြိုင် မှာ အရောင်းစာရေးမ လုပန်ကြတော ဆိုတော့ သူတို့ လည်း ခွင့မြရတာ နဲ့ မလိုကသ်ှားဖြစ်ခဲ့ဘူး ။ ဇငဇြငကြ သူယောကကြွား ကြှနန်ော့ ယောကဖြ စင်ျကာပူ မှာ အလုပသ်ှားလုပကြတည်းက အိမမြှာ လာနဖြစ်ေတာ ချောကလ် လောကရြှိပီ ။အိမမြှာ နရင်ေးနဲ့ပဲ ခယမြလေး သကမြှန် အလုပလြုပန်တေဲ့ အထညဆြိုငမြှာ အရောင်းဝနထြမ်း အဖြစ် သူပါ ဝငလြုပန်တော ။ ခယမြလေး သကမြှန် က ပိနပြိနသ်ှယသ်ှယ် ဇငဇြငကြ တော့ သိပမြပိနဘြူး အရမ်းလည်း မဝဘူး ။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ ဇငဇြငကြ ပိုကြည့်ကြောင်းတယ် ။ တငတ်ှရငေတ်ှေ ထွကတ်ယ် ကြည့်ကြောင်းတယ် ။ သကမြှနကြတော့ နဲနဲ ပိနတ်ယ် ဒါပမယေ့ြ သကမြှနန်ဲနဲခတ်ဆေနတ်ယ် အတို အကြပလြေး တွေ ဝတတ်တတ်ယ် ။ ဇငဇြငကြတော့ အိမထြောငသ်ည် မို့လားမသိ မှနမြာဝတစြုံ ပဲ အဝတမြွားတယ် ။

ကြှနန်ော့ြ ယောကဖြ နဲ့ ရပီး လေးလကြောလြောကမြှာ ယောကဖြ က ပြညပ် ထွကသ်ှားတာ ။ အခု ထိ ငှေ သိပမြပို့နိုငသ်ေးတော့ ဇငဇြငလြည်း ကြှနန်ော့ြ အိမမြှာ ပဲလာနဖြစ်ေတယ် ။ အိမမြှာ က မိန်းမရယ် ကြှနန်ောရြယ် ကြှနန်ော့ြ အမေ ရယ် ကြှနန်ော့ြ ညီမရယ် ခယမြလေး သကမြှနန်ဲ့ ဇငဇြင် တို့နကြတော ။ အခု ကနွတ်ဲ့သူတွေ အားလုံး ဘုရားဖူး ထွကသ်ှားကြတာ ဆယရြကလြောကကြှာမယ် ။ အခု ကြှနန်ောတ်ို့ သုံးယောကပြဲကနွခြဲ့တာပေါ့။ လှနခြဲ့တဲ့ သုံးလေးလ လောကကြတည်းက ကြှနန်ောြ သတိထားမိတာ ကြှနန်ော့ြ ကို ဇငဇြင် တဈယောကြ အထာတွေ ခင်းကငွြးနသလေိုပဲ ။ လူလဈရငလြဈသလို အကြည့်တ်ှေ က တမွိုးပဲ ။ ကြှနန်ောြ လည်း မိန်းမ ရှိပမယေ့ြ ဇငဇြငကြို စိတဝြငစြားနမေိတာ ။ လူလဈရင် ကြှနန်ော့ြ ရှေ့မှာ ထမိန် ဖြန့ဖြှန့ြ ပီး ဝတပြှတာ ခနခန ။ အသကြ ၂၆ ပဲရှိသေးပီး ယောကြား နဲ့ ခန ပဲ တူတူ နလေိုကရြတဲ့ သူ့ အတွကြ တခုခု လိုနမှော ကြှနန်ောြ သိတာပေါ့ ။ ဒါပမယေ့ြ အိမမြှာ က လူက သိပမြလဈဘူး ။

ဒီနေ့ စနနေေ့ ဆိုတော့ ကြှနတ်ောကြ ရုံးပိတလြို့ အိပယ်ာ နောကကြမွှ ထဖြစ်တယ် ။ မိန်းမ လည်း မရှိတာ နဲ့ အေးဆေး နှပန်တော ။ ကိုးနာရီလောကြ ကမွှ အိပယ်ာ ထ မကြန်ှာသဈပီး တခုခု စားမလို့ မီးဖိုချောငထြဲ ဝငလြိုကတ်ော့ ဇငဇြငကြို တွေ့လိုကမြယတ်ယ် ။ အလုပမြသှားဘူးလား မသိ ။ ခယမြလေး တော့ အရိပအြယောင် မတွေ့ရ ။
“ဇငဇြင် အလုပမြသှားဘူးလား သကမြှနရြော“
“ မသှားဘူး ကိုရဲ သကမြှနကြ သှားတယ် ဇငကြ ဒီနေ့ နားချင်လြို့ မနေ့ကတည်းက ခွင့တ်ိုငခြဲ့တာ “
“အောျ… “

ကြှနန်ောြ ဇငဇြငကြို တဈခကြကြှည့လြိုကတ်ယ် ။ သနပခြါး ပါးကြပကြှားလေးနှင့ြ ဆံပငတ်ှေ ကို နောကလြှနစြည်းထားတယ် ။ အပေါကြ တီရှပ် အကြပလြေးနှင့ြ အောကကြ ထမိန် အပြာရောင် အပြော့သားလေး နှင့ြ ခစွစြရာ ကောင်းနတယ်ေ ။
“ဇငဇြင် အရမ်းလှနပေါလား “

“ကိုရဲ ကလည်း မှှောကန်ပြနေပြီ ဘာစားချင်လြို့လဲ ဇငဒြီနေ့ အလုပန်ားတာ စားချင်တ်ာရှိကြှေးပါ့မယ် ခုလည်း ဘရိတဖြတ် ပြငပြေးထားပါတယ် စားလိုကြဦး“
“တကယ် စားချင်တ်ာ ကြှေးမလို့လား“
“ကြှေးမှာပေါ့ ကိုရဲ က ဘာစားချင်လြို့လဲ“
ညူတူတူ မကြလြုံးရှဲ ဖြင့ကြွှနန်ော့ြ ကိုကြည့်ပြှောတယ် ။

“ဇငဇြင် ကြှေးတာပဲ စားမှာပါ မှှောကပြှောတာ မဟုတပြါဘူး တကယလြှ လို့ လှတယ် ပြောတာပါ မကြန်ှာကလည်း သနပခြါးလေး နဲ့ ခစွစြရာ ခန်ဒာကိုယကြလဲ စွဲဆောငမြှု ရှိတယလြေ“
“ မမမိုးလောကြ မလှပါဘူးနောြ .. ဟုတတ်ယမြလား“

ဟုတတ်ယ် ကြှနန်ော့ြ မိန်းမ မိုးမိုးလှင် လောကတ်ော့ မလှပါ ။ ကြှနန်ော့ြ မိန်းမ ကို မမမိုး လို့ ခေါကြှတယ် ။ ကြှနန်ော့ြ မိန်းမ က နန်ဒာလှိုင် တို့လို ဘောဒြီမွိုး မှနမြာဆနဆြန် ဝတထြားလိုကရြင် အပြငထြှကရြင် လူတွတေောတ်ောင်ေး ။ ကြှနန်ောြ လည်း အဲ့အလှ ကို စွဲ မကလြှန်းလို့ မိုးကို မရမက ခိုးပြေးပီး ယူထားတာလေ ။

“လှပါတယ် မိုးက လည်း အလှ တမွိုးပေါ့ ဇငဇြငကြ လည်း အလှတမွိုး စွဲ ဆောငမြှု တမွိုးပေါ့ နှစ်ယောကလြုံးလှပါတယ် “

“ကဲ ဟုတပြါပီ ကိုရဲ ရယ် နှစ်ယောကလြုံး လှ တယဆြိုလို့ မမမိုး လိုပဲ ကိုရဲ စားချင်တ်ာ ကြှေးပါ့မယ် ရော့ လောလော ဆယ် ထမင်းကြောြ နဲ့ ကြကြဥကြောြ ထားတယ် ကောဖြီ လဲ ဖြောထြားပီးပီ စားလိုကပြါဦး “

ကြှနန်ော့ြ အတွကထြမင်းကြောြ ပန်းကနတ်ှေ ပြငပြေးပီး သူနဲ့ သကမြှန် အိပတ်ဲ့ အခန်းဘကကြို လှုပလြီလှုပလြဲ့ ဖြင့ြ ထွကသ်ှားတယ် ။ နောကပျိုင်း အလှ ကို ကြည့်ဖြစ်အောင် ကြည့်မြိလိုကသ်ေးတယ် ။ ထမင်းကြောြ စားရင်း ကြှနန်ောြ စဉြးစားနမေိတယ် ။ ဒီနေ့ အိမမြှာ ကြှနန်ောြ တဈယောကတ်ည်း ကနွန်မှော လဲ သိနတယ်ေ ဇငဇြင် အလုပ် ဘာကြောင့မြသှားတာလဲ ။ စကားတွကေ လဲ အထာတွေ ပေးနတယ်ေ ။ ကြှနန်ော့ြ ဘကကြ စလိုကရြင် ပါလာ ဘို့ ကြိန်းသေ သလောကရြှိတယ် ။ တဈယောကယ်ောကြ သိသှားမှာလဲ စိုးရိမတ်ယ် ။ စမ်းလည်းစမ်းကြည့်ခြငွတ်ယ် ။ နောကဆြုံး ဘရိတဖြတစြားတာ လကစြသတ် လိုကပြီး ဆုံးဖြတခြကြခြလွိုကတ်ယ် စမ်းကြည့်မြယပြေါ့ ။

ထမင်းစားပြဲ က ထပီး ဇငဇြငရြှိရာ အခန်းဘကသ်ို့ လာခဲ့လိုကတ်ယ် ။ခန်းစည်းစလေး အသာ လှပကြှည့လြိုကတ်ော့ အိပယ်ာပေါြ မှာ ပကလြကလြှနပြီး စာစောင် ဖတန်တော တွေ့လိုကတ်ယ် ။ ကြှနန်ော့ြ ကို မှငတ်ော့
“ကိုရဲ ဘာလိုချင်လြို့လဲ ဇငဘြာလုပပြေးရမလဲ“
“ရပါတယ် ဇငဇြင် လည်း ပငွြးနမလေားလို့ စကားပြောရအောငလြို့ ကိုကြီးလဲ တဈယောကတ်ည်း ပငွြးနလေို့ ဝငခြဲ့မယန်ောြ “
“ဟုတလြာလေ ကိုရဲ “

ကုတငပြေါကြ တငပြှငခြှလေေး ထထိုငတ်ယ် ။ ကြှနန်ောလြည်း သူ့ ကုတငပြေါမြှာပဲ တူတူ ထိုငလြိုကပြီး ရောကတ်ကရြာရာတွေ ပြောနလေိုကတ်ယ် ။ ရီစရာတွေ ပြောရင် ဇငဇြငကြ လိုကရြီ ပီး ကြှနန်ော့ြ ပေါင် တို့ ပုံခုံး တို့ ကို လာလာ ပုတတ်ယ် ။ ကြှနန်ောြ လည်း စကားပြောရင်းသှေးတိုး စမ်းခါ သူ့ ပုခုံးတို့ ပေါင် တို့ ကို ထိကြည့်တ်ယ် ။ ဇငဇြင် က မသိသလို နတယ်ေ ဘာမှ မပြောဘူး ။ ကြှနန်ောြ တို့လငမြယား မယူခငကြ အကြောင်းတွပြေော သူတို့လငမြယား မယူခငကြ အကြောင်းတွေ ပြောပေါ့ ။ အပြငမြှာ ခွိန်းတွေ့ ကြတာတွေ ရုပရြှငကြှည့တ်ာတွေ ပန်းခွံ သှားတာတွေ ပြော ပေါ့။ ပြောနရင်ေး နဲ့ ကြှနန်ော့ြ လကကြို သူ့ပေါကပြေါြ တငထြားရင်း လကကြို ပြနမြရုတပြဲ ခပကြှာကြာနလေိုကတ်ယ် ။ တအိမလြုံးမှာ သူနဲ့ကြှနန်ောြ နှစ်ယောကတ်ည်း ဆိုတဲ့ အသိရယ် တကုတငတ်ည်းမှာ တူတူ ထိုငန်တယ်ေ ဆိုတဲ့ အသိရယကြ ရငထြဲမှာ ရငခြုနန်ှုန်း မှနလြာစတောတော့ အမှနပြဲ ။ ကြှနန်ော့ြ လကကြ သူ့ ပေါငပြေါြ မှာ ဖြဖြေေးချင်ြးလေး ပြတန်မေိတယ် ။ ခနနတေော့ စကား ခန ပြတသ်ှားပီး ကြှနန်ော့ြ ကို စိုကကြှည့လြာတယ် ။အကြည့်ခြငွြးတောတ်ောကြှာအောငစြုံနမေိတယ် သူ့ရငထြဲ ဘာလိုချင်န်တယ်ေ ကြှနန်ောြ ရငထြဲ ဘာလိုချင်န်တယ်ေ ဆိုတဲ့ ဆန်ဒတွကေို တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ အသံတိတပြှောနမေိသလိုပဲ။ခနတာ အခိုကအြတန့လြေးမှာပဲ ဇငဇြင့ြ ကို ကြှနန်ောြ ဆှဲပြေ့မိလိုကပြီး နုတခြမ်းတွေ နမ်းပစ်မိလိုကတ်ယ် ။ ထိုငန်ရောကနေ ဇငဇြငကြ ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကကြလေး ဖြစ်သှားပီး ကြှနန်ောကြ သူ့ အပေါမြှာ မိုးပီး နမ်းနမေိတယ်။ ခန ကြာတော့ နုတခြမ်းချင်ြး ခွာမိလိုကတ်ယ် တဈယောကကြို တဈယောကြ ကြည့်န်ရင်ေး

“မမမိုး သိမှာ မကြောကဘြူးလား“
“မသိအောငန်မှောပေါ့ မကြောကပြါဘူး “
“ဒါဆို ဇငလြည်း မကြောကတ်ော့ဘူးနောြ “တဲ့

အိမထြောငသ်ညတ်ှပေီပီ အရာရာ ကို ရှကရြှံ့မှုမရှိ ။ တဈယောကလြိုအင် တဈယောကသ်ိနပေီ ဖြစ်တဲ့ အတွကြ ကာမနှံထဲ မှာ ပြောဘြို့ ဆုံးဖြတလြိုကတ်ယ် ။ နှစ်ယောကလြုံး အဝတအြစားတွေ ခွှတလြိုကတ်ယ် ။။ အိုးးး လှလိုကတ်ဲ့ နို့သီးလေး အစို့မခံ အကိုငမြခံရတာ ကြာလို့ထငတ်ယ် နို့သီးခေါင်းလေး က တင်းနတောပဲ ။ နို့ လေး တွကေို ကိုငည်ှဈရင်း ဘယပြှနည်ာပြနစြို့ပေးလိုကတ်ယ် . ဇငဇြင် လကတ်ဘကကြ ကြှနန်ော့ြ ခေါင်းကို ကိုငထြားရင်း လကတ်ဘကကြ သူ အဖုတန်ရောလေး အားပြတန်တယ်ေ ။ အဖုတမြှာ အမှှေးတွကေ မထူ မပါး။ဇငဇြငကြ အသားဖြူတော့ အမှှေး မဲမဲလေးတွကေ ဆီးခုံပေါမြှာ ထင်းနတယ်ေ ။ နို့တွေ စို့ နရောက နေ တဖြေးဖြေး အောကလြွောဆင်းလာပီး ဆီးခုံးပေါမြှာ စောကမြှှေးလေးတွေ ကို လွှာ နဲ့ တခကြသ်ပလြိုကတ်ယ် ဇငဇြင် တဈယောကြ ခေါင်း ထောငကြှည့ပြီး
“ကိုရဲ မှုတပြေးမလို့လား“
“အင်း မကြိုကဘြူးလား ဇင် က “

“ကြိုကတ်ာပေါ့ ပီးမှ ကိုရဲ ကိုလည်း ပြနမြှုတပြေးမယ် “ပြောပြောဆိုဆို ပေါငကြို ပိုကားလိုကပြီး တငပြါအောကြ ကို ခေါင်းအုံး ခုလိုကတ်ယ် ။ အဖုတကြ ပြူထွကလြာတယ် ။ ကြှနန်ော့ြ ခေါင်းကို လကန်ှဈဘကန်ဲ့ ကိုငပြီး သူ့ စောကဖြုတပြေါြ ဖိကပလြိုကတ်ယ် ။ အသကရြှုတောင် နဲနဲ ကြပသ်ှားတယ် အဖုတမြှာ စောကရြညတ်ှေ က ရှဲနပေီ ။ အဖုတကြှီး ကို ကော့ကော့ပေးရင် ကြှနန်ောယ်ကပြေးတာ ကို ခံနတယ်ေ ။ ပါးစပကြ လည်း တအင်းအင်း နဲ့ ညီးနပေီ။
“အင်းးး အားးး ကိုရဲ အားးး ကောင်းတယကြှာ အားး မှုတပြါ ယကပြါနောြ အားးး“
“ပလတ် ပလတ် ပြှတ် ပြှတ် “

အဖုတ် တပြငလြုံး ယကလြိုကြ စောကပြတန်ုတခြမ်းသားတွေ ဖြဲပီး အတွင်းကို လွှာ နဲ့ ထိုးပေးလိုကြ စောကစြိ ကို သာသာလေး ကိုကလြိုကြ ဖြစ် ယကပြေးနမေိတယ် ။ ဆယမြိနဈ လောကြ ယကပြေးပီး ကြှနတ်ောြ ထထိုငလြိုကတ်ယ် ပါးစပမြှာ ပနတေေဲ့ သူ့ စောကရြညန်ဲ့ တံတွေး တွေ ကို ဘေးနားက ခုနက ခွှတထြားတဲ့ သူ့ ထမိန် အပြာရောငလြေး ကို ဆှဲယူပီး သုတလြိုကတ်ယ် ။
“ဇင့ြ စောကပြတကြ သိပမြပြဲသေးဘူးနောြ မှုတလြို့ကောင်းတယ်“
“ပြဲမလား ကိုရဲ ကလဲ မလုပဖြစ်တာ ပဲကြာနပေီ ကို “
“ဇင့ြ ယောကြွား ကော အခု လို မှုတပြေးလား“
“အင်း မှုတပြေးပါတယ်“
“လာ ..အခု ဇင့ြ အလှည့ြ ကိုယလြဲ အရမ်းခံချင်န်ပေီ ဇင့ြ နုတခြမ်းလှလှ လေး နဲ့ လှပေေးတော့ “

ခကြခြငွြးပဲ ပကလြကလြှနန်ရောက နေ ထ လာပီး ကြှနန်ော့ြ လီး ကို ကိုငတ်ယ် ။ ကြှနန်ောြ လည်း ပကလြကလြှနပြေးလိုကတ်ယ် ။ ကြှနန်ော့ြ လီး ကို လကန်ဲ့ တဈခကြန်ှဈခကြြ ဂွင်းထုပေးပီး လီးပေါြ ကို တံတွေး ပစွကြနဲ ထွေးလိုကတ်ယ် ။ သူ့လကထြဲမှာ ကြှနန်ော့ြ လီး က သူ့တံတွေး နဲ့ ချောမှတလြာတာ ကို ဂွင်းထု ပေးနရင်ေး ကြှနန်ော့ြ ကို တခကြကြှည့တ်ယ် ။ ပီးတော့ အောကကြို ငုံလိုကပြီး လှတေော့တာပဲ ။ ယောင်ျကြား နဲ့ ဘယလြောကတ်ောင် ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း နခေဲ့တယ် မသိ ။ အမှုတ် အရမ်းကောင်းတယ် ။ လီးဒဈကို လွှာ နဲ့ ရဈပတလြိုကြ ဥတွကေို ပြတလြိုကြ လီးထိပကြို နုတခြမ်းနဲ့ ပြတလြိုကြ တဈချောင်းလုံး ငုံ စုပလြိုကဖြှင့ြ သူ့ရဲ့ ကြှမ်းကငွမြှုအောကမြှာ ကြှနန်ောြ လူးလိမ့န်တောပဲ။

“အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ ဇငရြယ် ကြှမ်းကငွလြိုကတ်ာ ကိုယ့မြိန်းမ ထကတ်ောင် ကောင်းနတယ်ေ ဇငဇြင့ြ ခေါင်း ကို ကိုငပြီး လီး ကို အထုတအြသှင်း လုပပြေးနလေိုကတ်ယ် “ပြှတပြှှတပြှှတ်“ “အု…အု…အု“ လီးအရင်းမှ ထိပဖြွားထိ လွှာ အပြားလိုကြ ယကလြိုကြ ဥတွကေို ငုံစုပလြိုကဖြှင့ြ အားရပါးရ ကြှမ်းကငွစြှာ စုပပြေးယကပြေးနတေော့တယ် ။ အစက အဲ့လောကတ်ောင် ကြှမ်းကငွမြယ် မထငခြဲ့ ။ မှနမြာဝတစြုံလေး ဖြင့ြ သာ နတတေသ်ူတဈယောကမြို့ ဒီဘကပျိုင်း မှာ အဲ့လောကတ်ောင် ထနမြယ် မထငခြဲ့ ။ အခု လို အိမထြောငသ်ည် တွေ ပီပီ လှတလြှတလြပလြပ် ခံစားခွိနမြှာတော့ ဇငဇြင့ရြဲ့ အစွမ်းအစ က ကြှနန်ောြ တောငလြကဖြွား ခါလောကအြောင် ကောင်းလှန်းလှနတယ်ေ ။ ဆယင်ါးမိနဈလောကြ ကြာအောင် စုပပြေးပီး ကြှနတ်ောြ တောင် ပီးချင်ခြငွြ ဖြစ်သှားတယ် “ဇငဇြင် ကိုယ် လိုးချင်ပြီကြာ ဆကမြှုတန်ရင်ေ ပီးသှားလိမ့မြယ်“ “အင်းးး အသင့ပြါပဲ ကိုရဲ..ဇင် ဘယလြိုနပေေးရမလဲ“ “ဘေးတစောင်းလှဲ အိပလြိုကန်ောြ “ “အင်းး“ ဇငဇြငကြ ဘေးတဈစောင်းလှဲ အိပရြင်း တငပြါးကြီး ကို ကြှနန်ော့ြ ဘကြ ကော့ပေးလိုကတ်ယ်။ ဇငဇြင့ြ ပေါငတ်ဈချောင်း ကို အသာလေး မ ရင်း ကြှနန်ော့ြ လီးတံ ကို အဖုတဝြ မှာ တေ့လိုကပြီး နှစ်ခကြသ်ုံးခကြလြောကပြှတဆြှဲ ပေးလိုကတ်ယ် ။ ကြှနန်ော့ြ လကတ်ဈဘကကြ ဇငဇြင် ကိုယလြုံးအောကကြ နလွှေိုဝငပြီး နို့သီး ကို ဖစွည်ှဈပေးနလေိုကတ်ယ် ။ “ကိုရဲ ..လိုးတော့ကြာ ..ဇင် မနနေိုငတ်ော့ဘူး ထည့လြိုကတ်ော့နောြ “ “အင်းးး ဒါဆို ထည့ပြီနောြ“ “ပလှတ်…“ “အ..အ“ ပလှတ် ကနဲ မှညသ်ံ နှင့ြ အတူ ဇငဇြင့ြ စောကဖြုတ် ထဲကြှနတ်ော့ လီး တံ ဒဈဖြား မှုပ် ဝငသ်ှားတယ် ။ ဖြေးဖြေး ချင်ြး သှင်းလိုကထြုတလြိုကြ လုပပြေးနပမေယ်ေ ဘေးတစောင်း လိုးနတော မို့ လီး တဈချောင်းလုံး အဆုံးထိတော့ မဝငဘြူး ။ တဈဝကကြွောကြွောလြောကသ်ာ ဝငထြှကြ လိုကဖြှင့ြ စည်းခကြည်ီညီ လှုပရြှားနမေိတယ်။ ဇငဇြင် တအီးအီး တအားးအားး ဖြင့ြ ညီးညူရင်း တငပြါးကြီးတွေ ကို လည်း နောကဘြကကြို ပြနပြှနစြောင့ပြေးနတယ်ေ ။

“ဘှတ်..ဘှတ်..ဘှတ်“ “ဖတ် ဖတဖြတ်…“ “အားးးအ..အ. အ. ကောင်းတယ် ကိုရဲ ခပပြှင်းပြင်းလေး ..အားးး“ “အင်းးးအင်းးးအားးး အု..ရော့ အားးး“
“ဖြတ် ဖြတ် ဖြတ် ..ဖတ် ဖတ် ဖတ် “
“အားးး ..အားးး“
“ဇင်.. ဖငကြုန်းလိုကကြှာ ဖငကြုန်းပီး တကခြခွငွတ်ယ် “
“အင်း ကိုရဲ သဘော ကုန်းလိုကမြယန်ောြ“
ဇငဇြင် က ဖငကြို ကုန်းပေးလိုကတ်ယ် ။ဇငဇြင့ြ နောကမြှာ ဒူးထောကပြီး အဖုတဝြ မှာ တေ့ပီး
တငပြါး နှစ်ခွမ်း ကို ကိုငကြာ လီး စောင့ထြိုးသှင်းလိုကတ်ယ်
“အားးးးထိတယ် အ အားးး အားး“
“ဘှတ် ဘှတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် “
“ဖုတ် ဖူတ် ဖုတ် ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် “
“အားး ကိုရဲ ကောင်းလိုကတ်ာ လိုးပါ အားးး ဇင့ကြို လိုးပါ“
ဇငဇြင့ြ တငပြါး နဲ့ ကြှနန်ော့ြ စည်းခုံ တို့ တဖတ် ဖတ် မှညအြောင် ရိုကသ်ံ တွေ ဆူညံအောင် ထွကန်တယ်ေ။
“ဖြောင်းးး“
“အားးးးးးးးးးး“
နောကကြို ကားတင်းထွကန်တေဲ့ တငပြါးကြီး ကို ကြှနန်ောြ မချင့်မြရဲ တဈခကြလြကဝြါးနဲ့ ခပပြှင်းပြင်း ရိုကလြိုကတ်ယ်
“အားးး ကောင်းတယ် ကိုရဲ အားးးး“
“ဖြတ် ဖြတ် ဖြတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်“
“အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရဲ မညှာ နဲ့တော့ ဇင့ကြို လိုးပါ“
လကတ်ဘကြ ဖြင့ြ ဇငဇြငကြ ကြှနတ်ော့ ဥ တွကေို ပေါငကြှားမှ လှမ်းကိုင် ပြတပြေးနတယ်ေ။
“ဖန်ျးးးဖန်ျးဖန်ျးးးး“
ဇငဇြင် တငပြါး ကို သုံးလေး ခကြြ ဆကတ်ိုကြ ရိုကပြဈလိုကတ်ယ် လီးက လည်း အစောင့မြပကြြ .. ဇငဇြင် တဈယောကြ အရမ်းကောင်းနပေီး သူ့တငပြါး မှာ ကြှနန်ော့ြ လကင်ါးချောင်းရာ အစင်းသားပေါလြာတယ် ။ အသားဖြူတော့ တငပြါးက ရဲစပလြာတယ်။
အခကြလြေး ငါးဆယလြောကြ ဆကတ်ိုကလြိုးပစ်လိုကပြီး ကြှနန်ော့ြ လီးထိပကြ ကဉွတ်ကလြာတယ် နောကဆြုံး ဇငဇြင့ြ စောကဖြုတထြဲကို တဆုံး ထိုးသှင်း ပစ်လိုကပြီး လီးရတွကေေို စောကဖြုတထြဲ ကို ပန်းညှဈထုတပြေးလိုကတ်ယ် ..
“`အားးးးးးး ပီးပီ…ဇင် အားးးးးးးးထွကကြုနပြီ“
“အားးးး ညှဈထည့ပြေး အားးးးဇငလြည်းပီးပီ အားးးးးးကောင်းတယ် ကိုရဲအားးးးးး“
ဇငဇြင် လေးဘကကြုန်းနရောကနေ အားပြော့ပီး ကုတငပြေါြ မှောကလြွှကကြွ သှားတယ် ကြှနန်ောြ လည်း အလိုကသ်င့ြ ဇငဇြင့ြ ကိုယပြေါြ မှောကခြလွိုကရြင် လကကြနွြ သုတရြေ အနည်းငယ် ကို ထွကသ်လောကြ ပန်းထုတပြေးလိုကတ်ော့တယ်။

“ဇင် ´´
“ဟင် ပြောလေ ´´
“ ကိုယ့မြိန်းမ ပြနမြလာခငအြထိ အခုလို နချင်ေတ်ယကြှာ ´´
“အင်း ပါ ကိုရဲကလဲ ကိုရဲ စိတကြှိုကပြါ ´´
“ဒါပမယေ့ြ သကမြှန် ရှိနသေေးတော့ ဘယလြိုလုပရြမလဲ ´´
“အင်းးး ´´
ဇငဇြင် ခပတ်ှတွေေ လေး စဉြးစားနရင်ေး
“ကိုရဲ ´´
“အင်း ပြောလေ ´´
“ကိုရဲ သကမြှနကြို စည်းရုံးကြည့်ပြါလား ´´
“ဟင် ဘယလြို စည်းရုံးရမှာလဲ ´´
“ဒီလိုလေ အခု ဇင် နဲ့ ကိုရဲ မှားပီးကြပီ အဲ့ဒီတော့ သကမြှနသ်ိသှားရင် မမမိုး ကို ပြနတ်ိုငန်ိုငတ်ယ် အဲ့ဒီတော့ သူ ပြနမြတိုငန်ဲ့ အောင် သကမြှန် ကို လည်း စည်းရုံးမယလြေ ´´
“အင်းလေ … ဘယလြို စည်းရုံးရမှာလဲ သကမြှနကြို ဖြင့ပြှောပီး ပြနမြတိုငအြောင် ပြောရမှာလား မလှယဘြူးထငတ်ယ် အကုန် ပြူနာတွေ ရှုပကြုနလြိမ့မြယ် ´´
“အာ ကိုရဲ ကလည်း ဝေးပါ့ .. ဇငန်ဲ့ ကိုရဲ မှားကြသလို သကမြှနကြိုလည်း အမှားထဲ တိုးဝငခြိုင်းလိုကမြှာပေါ့ ´´
“ဟင် ဘယလြို ဘယလြို ´´
“ကဲ ဒီလောကတ်ောင် ပြောရတာဝေးတယ် ကိုရဲ ကလဲ ညနေ သကမြှန် ပြနလြာရင် ဇင် အပြငထြှကရြှောငပြေးမယ် ကိုရဲ ဘာသာ ဘယလြို စည်းရုံးစည်းရုံး သိပီလား ´´
“ဟာ ဒါဆို ကိုရဲ …က သကမြှနကြို လဲ အခုလို ဇငဇြင် နဲ့ နသလေို … အဲ့လိုလား ´´
“ဘာလဲ မကြိုကဘြူးလား ´´
“ဟဲဟဲ ကြိုကတ်ာပေါ့ ဒါပမယေ့ြ ဖြစ်ပါ့မလား အဆငပြှပေါ့မလား ´´
“ဒါတော့ ကိုရဲ အစွမ်းအစပေါ့ ´´
ဇငဇြင် က မကြစြောင်းလေး တဈခကြြ ပစ်လိုကသ်ေးတယ် ။
“ကဲ ဒါဆိုလည်း စိတခြွ ဇင့ြ အကြံ အတိုင်း အောငမြှငစြရမေယ် လောလောဆယတ်ော့ နောကတ်ဈခွီလောကြ စွဲ ရငကြောင်းမလား ´´
“တောပြီ ကိုရဲ ညနေ သကမြှန် အတွကြ အားမှေးထားလိုကတ်ော့ ဇငလြည်း နာနပေီ ခန နားဦးမယ် ´´
…
…
ညနေ လေးနာရီလောကြ သကမြှနပြှနလြာတော့ ဇငဇြင် က အပြငသ်ှားဦးမယ် ဆိုပီး ထွကသ်ှားတယ် ။ ကြှနန်ောြ နဲ့ သကမြှန် နှစ်ယောကတ်ည်း အိမမြှာ ကနွခြဲ့ပီ ။ ဘယလြို စရမလဲ စဉြးစား ဆဲ ။ အတင်း ဝငကြှမ်း လို့ လည်း မဖြစ် ။ ခယမြလေး သကမြှန် ရချိုးပီး အခန်းထဲမှာ အဝတအြစား လဲ နပေုံ ရတယ် ။ ကြှနန်ောြ ဧည့ခြန်းထဲ မှာ ထိုငန်ရင်ေး စဉြးစားဆဲ ဘယလြို စည်းရုံးရရင် ကောင်းမလဲ အဖြကေ မထွကြ ၊ ဒါပမယေ့ြ ကံကြမျမာက ကြှနန်ော့ြ ဘကြ အရေးပေးလာတယ် အခန်းထဲမှာ သကမြှနထြှကလြာပီး ကြှနန်ော့ြ ဘေးနားမှာ ဝငထြိုငကြာ
“ကိုကြီး ´´
“ဟင် ဘာလဲ သကမြှန် ´´
“ရော့ ဒါကိုကြီး စွပကြယွြ မလား ´´
“အင်းးး ဟုတတ်ယ် သကမြှန် ဘာလို့လဲ ´´
မခွိုမခဉွြ မကြန်ှာပေး ဖြင့ြ သကမြှနကြ
“ဘာရယ် မဟုတပြါဘူး သကမြှနန်ဲ့ မမဇင် အိပတ်ဲ့ ကုတငပြေါမြှာ တွေ့လို့ ကိုကြီး များ မေ့ကနွခြဲ့တာလားလို့ ´´
“အောျ …အင်းးး ဟိုလေ ..ဟို …´´
ကြှနန်ောြ အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့ ဖြင့ြ ဘာပြောရမှန်းမသိ
“ဘာတွေ တဟိုဟို ဖြစ်နတောလဲ ကိုကြီး မှနမြှနပြှော ဒီနေ့ တနေ့လုံး မမဇင် နဲ့ ကိုကြီး ၂ ယောကတ်ည်း ကနွခြဲ့တာ အမှနအြတိုင်းပြော မညာနဲ့´´
“အင်းးး သကမြှန် …ကိုကြီး မညာချင်ဘြူး အဲ့တော့ ဘယလြို ပြောရမလဲ ဆိုတော့ ကိုကြီး နဲ့ဇငဇြင် ….´´
“ခရီးဆုံး ရောကသ်ှားတယ် ဆိုပါတော့ ´´
“အင်း ဟုတ် ..ဟုတတ်ယ် သကမြှန် ´´
“လုပတ်ုန်းက လုပပြီး ဘာကြောကန်တောလဲ ကိုကြီး ဟှမ်း ´´
“ဟိုလေ ..ဟို …´´
“ကဲ ကိုကြီး ..တဟိုဟို ဖြစ်မနနေဲ့ မမဇငကြ ခုန က အပြငမြထွကခြင် မှာသှားတယ် နေ့လညကြ မမဇင် နဲ့ ကိုကြီး တူတူ အိပပြီး ကနွခြဲ့တဲ့ စွပကြယွလြေး ပေးလိုကပြါတဲ့ အပြငခြန သှားပီး ပြနလြာခဲ့မယတ်ဲ့ သူ့သူငယခြငွြးအိမ် ခန သှားပီး ပြနလြာလိမ့မြယ် အပြနဆြေးလည်း ဝငဝြယခြဲ့မယတ်ဲ့ ´´
“ဘာဆေးလဲ ´´
“အောြ ကိုကြီးကလဲ တားဆေးပေါ့လို့ တောကြှာ မမဇင် နဲ့သကမြှန် ဘိုကကြှီး ကုနရြင် ဘယလြိုလုပမြလဲ ´´
“ဟင် ..မမဇင် နဲ့ သကမြှန် ဟုတလြား ´´
“ဘာလဲ မမဇင် တဈယောကတ်ည်းကိုပဲ အခစွတ်ှပေေးမှာလား သကမြှနကြိုကတွော့ မပေးတော့ဘူးလား ´´
“ဟင် ..သကမြှနကြ ကိုကြီး နဲ့ ဇငဇြင် ဖြစ်တာ ကို သိပီးပီပေါ့ ဟုတလြား ´´
“ဒါပေါ့ … ခုနက မမဇင် အကုနပြှောသှားပီးပီ ..အခု သကမြှနန်ဲ့ကိုကြီး ကို ဘာလို့ ၂ ယောကထြဲ ထားခဲ့တာ ဆိုတာ ကော သကမြှနပြှောပြရဦးမှာလား ´´
“ပြောစရာ မလိုတော့ပါဘူး သကမြှနရြယ် …´´
ကြှနန်ောြ သကမြှန် ခါးလေး ကိုအသာ လှမ်းဖကလြိုကတ်ယ် ။ ပိနသ်ှယသ်ှယ် ကိုယလြုံးလေး အလိုကသ်င့ြ ပါလာတယ် ထို့နောကြ နုတခြမ်းလေး ကို အသာ ငုံစုပလြိုကတ်ော့တယ်
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ´´
သကမြှန် ရဲ့ အနမ်းတွကေ ဇငဇြင် ထကတ်ောင် သာသေးတယ် ။ ကြှမ်းကငွလြှတယ် ။ ပါးစပထြဲမှာ လွှာချင်ြး လိမလြိုကြ စုပလြိုကြ လုပပြေးနတော တကယ့ြ ဆရာမကြီး အလား ၊။ သကမြှန် ရဲ့ နို့ အုံ ကို အကြီ ပေါြ ကနေ ကိုငလြိုကတ်ယ် ။ သေးလှန်းလှတယ် ။
“ဟိတ် .. ကိုကြီး ဧည့ခြန်းကြီးမှာနောြ လူတွေ မှငကြုနမြယ် ´´
“အင်း လာ အိပခြန်းထဲကို ကိုကြီး ပြေ့ခွီသှားမယ် ´´
ကိုယလြုံးသေးသေး လေး အား အသာ မ ကာ အခန်းထဲ ကို ခေါဆြောင် ခဲ့လိုကတ်ော့တယ် ။ ….

အခန်းထဲ ရောကတ်ာ နဲ့ ကုတငပြေါမြှာ သကမြှနကြို ဖငကြုန်းခိုင်းလိုကတ်ယ် ။ ဖငကြုန်းထားတဲ့ သကမြှန့ြ ဂါဝန် ကို အပေါထြိ ဆှဲ လှနလြိုကတ်ော့ အောကမြှာ ပငတ်ီ အဝါနုရောငလြေး အလယမြှာ နဲနဲ တောင် စိုနပေီ ။ ပငတ်ီပေါကြနေ အသာဆှဲပြတလြိုကတ်ော့ သကမြှန် ခါးလေး တွန့သ်ှားပီး ညည်းညူသံလေး ပေးလာတယ်
“အာားးးရှီးးးး ´´
“သကမြှန် ခံချင်န်ပေီလား ´´
“အင်း ကိုရဲ လုပပြေးတော့ ´´
ပငတ်ီ ကို မခွှတတ်ော့ ပဲ ဘေးသို့ အသာဆှဲဖယလြိုကတ်ယ် ။ တငပြါးက သေးသေး မို့ အဖုတလြည်း သေးမယထြငထြားတာ အဖုတကြ တောတ်ောြ ပြဲပြဲ ရီးစား နဲ့ ဘယလြောကတ်ောင် လိုးထားလဲမသိ ။ ကြှနန်ောြ လည်း အဖုတ် ဝမှာ လီးတံ ကို သှင်းပီး ဒဈကို ထိုးမှုပလြိုကတ်ယ် ။ ဘယအြခွိနထြဲက ခံချင်န်သညေမြသိ စောကရြညတ်ှေ ရှဲနတောမို့ လီးက အဖုတထြဲ “ပလှတ်´´ ကနဲ အသံမှညကြာ ဝငသ်ှားတော့တယ်
“အားးး ကိုရဲ ဝငသ်ှားပီ အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ ´´
“သကမြှနကြို ကိုယလြိုးနပေီ သကမြှန် ´´
“အင်းးး လိုးလိုး ´´
“အားးး ငါ့ခယမြလေး ကို လိုးနပေီကြာ ´´
“ဟုတတ်ယ် ကိုရဲ လိုးး သကမြှနကြို ကိုရဲ လိုးနပေီ ´´
နောကကြနေ အားရပါးရ စောင့လြိုး ပစ်လိုကတ်ယ် ။ အခန်းထဲမှာ လိုးသံတွေ ဆူညံထွကလြာတယ် ။ သကမြှနကြလည်း တအားအား ဖြင့အြောန်တေော့တယ် ။ လိုးနရင်ေး နဲ့ ပငတ်ီ စ ကို လကတ်ဘကကြ ကိုငထြားတာ မို့ အားမရတာ နဲ့ ကြှနန်ောလြကန်ှဈဘကန်ဲ့ ပငတ်ီကို ဆှဲ ဖြဲပစ်လိုကတ်ယ်
“ဗြိ..ဗြိ ´´
ပငတ်ီဘောင်းဘီ အကုနပြှဲထွကသ်ှားတာ နဲ့ အောကကြို ဆှဲခလွိုကပြီး ခါးကို ကိုငကြာ ဆကစြောင့ပြဈလိုကတ်ယ်
“ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် ´´
“အားး အားး အားး ဟူတတ်ယကြိုရဲ ထိတယ် အင်းးးစောင့လြိုးပေး အားးး´´
“ဖတ် ဖတ် ဖတ် ´´
နောကကြနေ စောင့န်ရတော ညောင်းလာပီမို့
“သကမြှန် ထ ကိုယ့ြ ပေါြ တကခြှပီး အပေါြ က စောင့ပြေး ´´
“အင်းးး ကိုရဲ ´´
သကမြှနကြ ကုန်းနရောမှ ထကာ ကြှနန်ောကြ ပကလြကလြှနလြိုကပြီး အပေါြ မှ တကစြောင့တ်ော့တယ် ။ တကစြောင့န်ရင်ေး နဲ့ ဂါဝနကြို ခေါင်းမှ ဆှဲ ခွှတပြဈလိုကတ်ယ်
“အားး ခံလို့ ကောင်းတယ် ကိုရဲ ရယ် သကမြှန် ကိုရဲ နဲ့ ခံချင်န်တော ကြာပီ မမ နဲ့ ကိုရဲ လိုးနသေံတွေ ကြားတိုင်း စောကဖြုတထြဲက တအား ယားတာပဲ ´´
“အင်းးး သကမြှန် အားရပါးရစောင့ြ အားးး ကောင်းတယ် ´´
“အင်းးး သကမြှန် နဲ့ မမဇင် ကိုရဲ တို့ လငမြယားလိုးနသေံ တွကြေားတိုင်း အလိုးခံချင်လြှန်းလို့ တဈယောကအြဖုတ် တဈယောကပြှတန်ကြတော ကြာပီ အခုမှ တကယ် ခံပေးရတော့တယ် အားး ´´
သကမြှနကြ အပေါမြှ စောင့န်ရင်ေး စကားတွေ လည်း တတွတတ်ှတပြှောနသေေးတယ် ။ ဒီလိုမှန်း သိ အရငကြတည်းက ခယမြလေး ကို လိုးပါတယဗြွာ ။ ကြှနန်ောြ အောကကြနေ ပကလြကလြှနပြေးထားရာမှ သကမြှနန်ို့တွကေို ပါ လှမ်းကိုငပြီး နယပြေးနမေိတယ် ။ သကမြှန် နို့က ဇငဇြင် နို့တွလေောကတ်ော့ ကိုငလြို့ မကောင်း ။ သေးနတယ်ေ။ နို့ကို ကိုငန်တေဲ့ ကြှနန်ော့ြ လကတ်ှေ ကို သကမြှန် က လှမ်းယူက ပါးစပထြဲ ထည့ကြာ တပြှတပြှှတ် စုပလြိုကသ်ေးတယ်။
“အားး သကမြှနရြယ် ကောင်းလိုကတ်ာ စောင့ပြေး အားးးရှီးးး´´
“အားးး ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် ´´
“သကမြှန် ခန အောကဆြင်းဦး လီးစုပပြေးဦးကြာ ´´
“အင်းး ကိုရဲ …´´
သကမြှနကြ အပေါကြ နေ စောင့ပြေးနရောမှာ ဘေးမှာ ခပကြုန်းကုန်းလေး ဆင်းလိုကကြာ လီးတံကို စစုပတ်ော့တယ်
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ´´
အားးး သကမြှနကြ လူသာသေးတယ် အမှုတအြစုပ် အရမ်းကြှမ်းကငွတ်ယ်
“အားးး သကမြှန် ကောင်းလိုကတ်ာ သကမြှန် စုပပြေးတာ အရမ်းကောင်းတယကြှာ´´
လီးပေါြ တံတွေး ထွေးခလွိုကြ ပြနစြုပလြိုကြ ဖြင့ြ သကမြှနရြဲ့ စုပခြကြတ်ှကေ မှနဆြနလြှန်းတယ်
“အားးးအားး သကမြှန် အားးးကောင်းတယ် ´´
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ´´
ပကလြကလြှနရြင်းမှာ ခေါင်းကို အသာထောငကြာ သကမြှနစြကပြတ် ကို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ယ် ။ အဖုတမြှာ အရညတ်ှေ စိုရှဲ နပေီး ပြဲအာအာ လေး ဖြစ်နတယ်ေ။ ကြှနန်ောြ ကသာ အခုမှ သကမြှနကြို လိုးရတာ ဘယသ်ူတွေ က ဘယလြောကတ်ောင် လိုးထားပီးပြီ လဲမသိ ။ ကိုယ့ခြယမြလေးမို့ လိုးချင်န်ပမေယေ့ြ သိကျခာ ထိန်းနရတော အခုတော့ သကမြှနကြ ကိုယ့ထြကပြင် ပိုတဲ့ ဆန်ဒတွေ နဲ့ လုပပြေးနတယ်ေ။ သကမြှန် စကပြတ် ထဲကို လကည်ိုးနဲ့လကခြလယ် နှစ်ချောင်းပူးပီး ထိုးထည့ပြေးလိုကတ်ယ်
“အားး ´´
“ပြှတပြှှတ် ပြှတ် ´´
“ဇွတ် ဇွတ် ဇွပ် ..ဇွပ် ´´
ကြှနန်ော့ြ စိတတ်ှေ ထိန်းထားလို့ မရနိုငတ်ော့ နေ့လည် က လည်း ဇငဇြင် နဲ့ အပီ လိုးထားတာမို့ အကြာကြီး မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ စုပပြေးနတေဲ့ သကမြှနပြါးစပထြဲ ကို လီးရတွေေ ပန်းထည့ပြဈလိုကတ်ယ်
“အားးး အားးးထွကပြီ ညီမလေး အားးသကမြှန် အားးး´´
လရေ တွေ ပန်းထွကလြာပမယ်ေ သကမြှနကြ ပါးစပထြဲမှ လီး ကို မခွှတပြဈပဲ ဆကတ်ိုကြ ဆကစြုပပြေးကာ ကြှနန်ော့ြ လီးရတွကေေို ပါ ယကပြဈလိုကတ်ော့တယ် ။
“အားးးကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရဲ´´
“အင်းးး ကောင်းတယ် သကမြှနစြုပပြေးတာ အရမ်း ကောင်းလှန်းလို့ ထွကကြုနတ်ယ် ´´
“အင်း ကိုရဲ ခနနားလိုကြဦးနောြ သကမြှနရြသှေားဆေးလိုကြဦးမယ် ´´ဆိုပီး ကုတငပြေါမြှ ဆင်းသှားတယ် ။ သကမြှန် နဲ့ ဇငဇြင် အိပတ်ဲ့ ကုတငပြေါမြှာပဲ ကြှနန်ောြ မှိန်းနရင်ေး အိပပြွောသ်ှားတော့တယ်

အိပယ်ာကနိုးတော့ အပြငဘြကမြှာ မှောငန်ပေီ။ လကကြ နာရီကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ည ၈ နာရီတောငထြိုးနပေီ ။ ဧည့ခြန်းဘကကြ စကားသံ သဲ့သဲ့ ကြားနရသေညမြို့ ဇငဇြင် ပြနရြောကန်ပေီဆိုတာ သိလိုကတ်ယ် ။ အိပယ်ာထဲက ထကာ အပြင် မထွကသ်ေးပဲ ရချိုးခန်းဝငကြာ ရချိုးလိုကတ်ော့ လူက လန်းဆန်းသှားတယ် ။ တရေးတမော အိပထြားသညမြို့ အားတွလည်ေး ရှိနသလေို ဖြစ်ကာ ရချိုးရင်း ငပဲက ထောငမြတန်တေော့တယ် ။ ဆပပြှာဖြင့ြ အသာအယာ ပြတသ်ပတ်ိုကဆြေးကာ ရတဝေကြီး ခွိုးပီး အဝတအြစားလဲကာ ဧည့ခြန်းဘကထြှကလြာလိုကတ်ယ်။

“ကိုကြီး နိုးပီလား “
ဧည့ခြန်းထဲမှာ ခွသည်ေးထိုငဆြိုးနသေော ခယမြလေး သကမြှနကြ လှမ်းမေးတယ် ။ ညာဘကကြို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ထမင်းစားခန်းမှာ ဇငဇြငကြ အစားအသောကတ်ှပြငေဆြငန်တယ်ေ
“ကိုကြီး အားရှိသှားအောငလြို့ တမင် မနှိုးပဲ ထားထားတာ “
“အင်းး…အားကတော့ တအားရှိနပေီ သကမြှနရြေ .. ရချိုးလိုကတ်ော့ ပိုလန်းသှားတယ် “
“ကဲ ပိုအားရှိသှားအောင် ညစာအသင့ပြှငထြားပီ ယောင်ျကြားရေ..“
ဇငဇြငကြ အရှှန်းအဖောကစြကားလေး ဖြင့ြ ထမင်းစားခန်းကနေ လှမ်းပြောတော့ သကမြှနကြ
“ဟင်းးးး မမဇငန်ောြ သူ့ယောင်ျကြားလဲ မဟုတပြဲနဲ့ တို့ကိုကြီးကိုများ ပိုငစြိုးပိုငန်င်း “
“ဟိဟိ .. မနကကြ ငါ့ယောင်ျကြားဖြစ်သှားပီလေ “
“ဟှမ်း ..မမဇင် တဈယောကတ်ည်း ဆိုငတ်ာမဟုတဘြူးနောြ သကမြှနလြည်း ဆိုငပြါတယန်ောြ “
အမလေ..သူတို့နှစ်ယောကကြ ဝစေုခွဲနကြသေေးတယ် ။ ခွသည်ေးဆိုးတာလကစြသတရြင်း သကမြှနကြ ကြှနန်ော့ြ လကမြောင်းလေး ကို လာဆှဲကာ ထမင်းစားခန်းထဲ အတူတူဝငလြာလိုကသ်ည် ။ ကြှနန်ောြ လည်း အလိုကတ်သင့ြ သကမြှန် ခါးလေးကို ဖကထြားလိုကတ်ယ် ။ သုံးယောကသ်ား ပြောပြွောရြှှငရြှှင် ဖြင့ြ ညစာ စားလိုကကြှတယ် ကြှနန်ော့ြ အတွကြ အဘေီစီ ပုလင်း တဈလုံး နဲ့ သူတို့က စပိုင် တဈယောကတ်ဈလုံးစီသောကလြိုကကြှသေးတယ် ။
သကမြှနကြ
“ကိုကြီး ..ဒီည ဘယမြိန်းမ နဲ့ အိပမြှာလဲ ပြော“
“နှစ်ယောကလြုံး နဲ့ အတူတူ အိပမြှာပေါ့ “ ဆိုတော့ သုံးယောကသ်ား သဘောကရွင်း ရယမြိလိုကတ်ယ်
အားလုံး စားသောကပြီးသှားတော့ ဇငဇြငကြ
“ရော့ ကိုကြီး သောကလြိုကြဦး “ ဆိုပီး တော့ပရြိုး နှစ်လုံးပေးတယ်
“ဟ… နှစ်လုံးကြီးတောငပြါလား “
“အင်းလေ .. နှစ်ယောကလြုံးနဲ့ အိပမြှာဆိုတော့ နှစ်လုံးသောကရြမှာပေါ့ ရော့ သကမြှန် ဒါက နငန်ဲ့ငါ တဈယောကတ်ဈလုံး “ ဆိုပီး ဆေးလုံးသေးသေး လေး တဈလုံးစီ သောကလြိုကကြှတယ် ။ တားဆေးပဲ ဖြစ်လိမ့မြညဆြိုတာ မမေးပဲ သိလိုကတ်ယ် ။ သိပမြကြာခငမြှာ ပဲ ကြှနန်ောြ တို့ သုံးယောကလြုံး အိပခြန်းတွင်းကို ရောကလြို့ လာတော့တယ် ။ ဒီတဈခါတော့ နေ့လညကြ အိပခြဲ့တဲ့ သူတို့ အိပခြန်းထဲကို မဟုတတ်ော့ပဲ ကြှနန်ောြ နဲ့ ကြှနန်ော့ြ မိန်းမ အကြိမကြှိမ် အိပစြကခြဲ့တဲ့ ကြှနန်ော့ြ တို့ လငမြယား အိပယ်ာကြီး ထကကြိုပေါ့ ။

အိမခြန်းထဲ ရောကတ်ယ် ဆိုရငပြဲ ဇငဇြင် နဲ့ သကမြှနကြ အဝတတ်ှေ အကုနခြွှတပြဈလိုကကြှတော့တယ် ။ အဝတတ်ှေ တဈခုချင်ြးစီ ခွှတန်ကြပေုံကို ကုတငပြေါမြှ အရသာခံကာ ကြည့်န်ရင်ေး ကြှနန်ော့ြ ငပဲကလည်း အစွမ်းကုနမြာနဖြီနပေီ ။ ကြှနန်ောလြည်း ပုဆိုး အကြီတွေ ခွှတပြဈလိုကတ်ော့တယ် ။ အဝတတ်ှေ ခွှတပြီး ကြည့်လြိုကတ်ော့ ဇငဇြငန်ဲ့သကမြှနကြ ကုတငအြောကမြှာပဲ မတတ်ပရြပရြင်း တဈယောကန်ို့ တဈယောကြ ပြတကြာ ကိုယလြုံးတီး ကိုယစြီဖြင့ြ နုတခြမ်းတွေ ကဈဆင် ပေးနကြသေည် ။ ကြှနန်ောလြည်း ကုတငပြေါမြှ ဆင်းကာ သူတို့ နှစ်ယောကလြုံးရဲ့ ကိုယလြုံးတွကေို ဖကလြိုကကြာ သုံးယောကသ်ား ကဈဆငပြေးလိုကတ်ယ် တဈယောကတ်လဲ ကဈဆဈ ပေးနတေုန်း ဇငဇြငကြ ကြှနန်ော့ြ လီးတံကို ကိုငကြာ ပြတန်တေုန်း သကမြှနကြလည်း ကြှနန်ော့ြ ဥလေးတွကေို ခပဖြှဖြလေး ပြတပြေးနတေော့တယ် ။ ကြှနန်ော့ြ လီးချောင်းကြီးမှာလည်း ဆေးစွမ်းကြောင့ကြော ဘီယာရှိနကြှောင့ပြါ မာနထြကာ ထောငမြတန်ပေီ ။ ငါးမိနဈလောကြ ကဈဆငပြေးပီးသှားခွိနမြှာ ဇငဇြငန်ဲ့သကမြှန် နှစ်ယောကသ်ား ဒူးထောကထြိုငလြိုကကြှကာ ကြှနန်ော့ြ လီးတံကို နှစ်ယောကသ်ာ တဈလှည့စြီ စုပကြှတော့တယ်
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် “
“အားးး အာ…အားးးးး“
လီးတဈချောင်းတည်းအား ဇငဇြငန်ဲ့သကမြှန် နုတခြမ်း တဈဘကတ်ဈခကြစြီဖြင့ြ ပြတဆြှဲလိုကတ်ိုင်း ကြကသ်ီးများပငထြလာအောင် ကောင်းနတေော့တယ် ။ ဇငဇြင် က ကြှနန်ော့ြ လီးတံ ကို ကိုငစြှဲလိုကကြာ သကမြှန် နုတခြမ်းထဲကို ထိုးထည့ပြေးလိုကတ်ော့ သကမြှနကြ နုတခြမ်းလေး အသာဟကာ ငုံစွဲလိုကတ်ော့တယ်
“အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ အားးး“
ဇငဇြငကြ ငှီးငှူနတေဲ့ ကြှနန်ော့ြ ကို မော့ကြည့်လြိုကကြာ ခပပြှုံးပြုံးလေး ဖြင့ြ လွှာလေး တဈခကြသ်ပလြိုကရြင်း
“အရမ်းကောင်းနလေား ယောင််ကြား “
သကမြှနကြ အစုပ် မပြတ်
“အင်းးးး ကောင်းတယ် မိန်းမ အရမ်းကောင်းတယ် အားးး ရှီးးးး“
မိန်းမ နှစ်ယောကကြ ကြှနန်ော့ြ လီးကို အငမ်းမရ စုပန်ကြတေယ် ။ စုပန်ကြတေဲ့ မိန်းမ နှစ်ယောကကြလဲ တဈယောကကြ ခယမြလေး တဈယောကကြ ယောကဖြ ရဲ့ မိန်းမ ဆိုတော့ ကြှနန်ော့ြ လီး ဘယလြောကတ်ောင် ကောင်းနမလေဲ ဆိုတာ တွေးကြည့်လြိုကပြါတယဗြွာ ..
ဆယင်ါးမိနဈလောကကြှာအောင် လီးစုပတ်ာ ခံပီးနောကြ ကြှနန်ောကြ ကုတငပြေါတ်ကလြိုကကြာ ပကလြကလြှနလြိုကတ်ော့ နှစ်ယောကသ်ား ကုတငပြေါြ တကလြိုကလြာပီး ဇငဇြငကြ အောကပျိုင်းမှာ ကြူံ့ကြူံ့လေး ထိုငကြာ လီးစုပတ်ော့တယ် ။ သကမြှနကြတော့ ကြှနန်ော့ြ မကြန်ှာပေါြ တကခြှကာ သူ့အဖုတကြှီးကို ကြှနန်ော့ြ ပါးစပပြေါြ တေ့ပေးလိုကတ်ယ် ။ အောကပျိုင်းက လီးစုပတ်ာ ခံရင်း သကမြှနစြကပြတကြို ဖြဲကာ ယကပြေးလိုကတ်ော့တယ် ။ သကမြှနအြဖုတထြဲမှ အရညတ်ှေ လည်း အရမ်းရှဲစိုကာ ထွကန်ပေီ ။
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် “
“အားးး ကောင်းတယ် ကိုကြီး အားးး ယကပြေး အစိကို စုပပြေး အားးးရှီးးးး“
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် “
“အားးးး ရှီးးး“
ခနနတေော့ လီးစုပန်တေဲ့ ဇငဇြငကြ ကြှနန်ော့ြ လီးပေါြ တကခြှကာ အဖုတဝြမှာ တေ့လိုကပြီး ထိုငခြကြာ တကစြောင့ပြါတော့တယ်
“ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် “
“အင့ျ အင့ျ အင့ျ အင့ျ “
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် “
“အားးး အားးးအားး ရှီးးး“
“အားးး အမလေးးးအားးးကောင်းလိုကတ်ာ ယောင်ျကြား အားးး“
ကြှနန်ော့ြ မကြန်ှာမှာလဲ သကမြှန် ရဲ့ စောကရြညတ်ှေ ရှှဲနပေီ သကမြှနရြဲ့ စောကစြိကို ဆှဲဆှဲ စုပရြင်း နဲ့ သကမြှန် စအိုလေးကို ပါ လကခြလယလြေး ဖြင့ြ ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကကြာ ကလိပေးလိုကတ်ော့ သကမြှနတ်ဈယောကြ ဖငကြှီး ကော့ကော့ သှားကာ
“အားးး အားး ကောင်းတယကြိုကြီး အားးး အမလေးးး“
ဖငဝြလေးကို လွှာထိပလြေး နဲ့ စွဲပေးလိုကတ်ယ် ဆိုရငပြဲ သကမြှနတ်ဈယောကြ ကုတငဘြောငကြို လကလြှမ်းထောကကြာ တငပြါးကြီး ကော့ကော့သှားကာ ဖကြဖြကြလြူး ဖြစ်သှားတော့တယ် ။ အောကမြှ ဇငဇြင် ရဲ့ စောင့ခြကြတ်ှကလေည်း ပိုပိုပြင်းထနလြာတယ် ။
“အားးး ကောင်းတယ် အားး“
“ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် “
“အားးး ရှီးးးးးအားးး“
“အားးး ကိုကြီး သကမြှနကြို တလှည့ြ လိုးပေးဦး မနနေိုငတ်ော့ဘူး “
“အင်းးး သကမြှန် ဖငကြုန်းလိုကန်ောြ “
သကမြှနတ်ဈယောကြ ကြှနန်ော့ြ မကြန်ှာပေါြ တကခြှနရောမှ အောကကြို ဆင်းလိုကပြီး ဖငဘြူးတောင်းထောငကြာ လေးဘကကြုန်းလိုကသ်ည် ။ ဇငဇြငကြလည်း အလိုကတ်သိ အပေါမြှ တကခြှစောင့န်ရောမှ ဆင်းလိုကတ်ယ်
“ဘလှတ် “ အသံနဲ့အတူ ဇငဇြင့ြ စောကဖြုတထြဲမှလီးတံကြီး ကြှတထြှတသ်ှားသည် ။ လီးတံကို ငုံကြည့်လြိုကတ်ော့ လီးတံတလွောကမြှာကော ဥတွမှောပါ ဇငဇြင့စြောကရြညတ်ှေ ရှဲနတယ်ေ ။

လီးတံမှ စောကရြညတ်ှကေို သကမြှန် ရဲ့ ဖငဝြမှာ သုတလြိမ်းပေးလိုကရြင်း စအိုဝလေးကို ဒဈဖြားလေး နဲ့ ဖိကာဖိကာ ပြတပြေးလိုကတ်ယ်
“သကမြှန် ..ကိုကြီး သကမြှန် ဖငကြို လိုးမယန်ောြ “ ဆိုတော့
“အင်းး…ကိုကြီး ကြိုကသ်လိုလုပကြှာ “ ဆိုပီး ဖငလြေး ကော့ပေးတော့တယ် ။ ခယမြလေး ကို ဖငလြိုးရတော့ မယ် ဆိုတဲ့ အသိကြောင့ြ လီးဒဈကြီး တောင် ပိုကားလာသလို ခံစားလိုကရြတယ်
“ဇငဇြင် ..သကမြှန် ဖငကြို နဲနဲ ဖြဲထားလိုကကြှာ “
“ဟုတ် .. ယောင်ျကြား ပီးရင် ဇင့ကြို လည်း ဖငလြိုးပေးနောြ “
`ဟားးးး ရတယ် ဒီည ငါ့မိန်းမ အသဈကလေး နှစ်ယောကလြုံးကို ဖငကြော အဖုတကြော ပါးစပကြော အကုနလြိုးပေးမယ် စိတခြွ “
ဇငဇြငကြ သကမြှနတ်ငပြါး နှစ်ခွမ်းကို ဆှဲဖြဲလိုကတ်ယ် ။ စအိုညိုတိုတိုလေး ပြစိပြစိ ဖြင့ြ နဲနဲ ဟသှားတာ နဲ့ လီးဒဈကို ဖြေးဖြေးချင်ြး ထိုးသှင်းပေးလိုကတ်ယ်
“အားးး ကိုကြီး အားးး နာတယ် “
“အင်း အင်း ကိုကြီး ဖြည်းဖြည့သ်ှင်းပေးမယန်ောြ “
“ဗစြျ ..ဗစြျ..“
“အားး လီးဒဈဝငသ်ှားပီ အားး“
လဘကေကြုန်းထားရင်း သကမြှနတ်ဈယောကြ အိပယ်ာခင်းစတွကေို လကန်ဲ့ ကစွကြစွြ ပါအောင် စုပကြိုငထြားမိတယ် ဖငဝြမှာ တဈစို့စို့ကြီး ဖြစ်နတယ်ေ ဖြေးဖြေးချင်ြးဝငသ်ှားသော လီးတံတလွောကြ ဖငစြအို ဘေးသားလေးတွပေါ ကပပြါသှားတယ် ။
“အားးး အားးး“
“သကမြှန် အကုနဝြငတ်ော့မယ် ဆကသ်ှင်းမယန်ောြ “
“အင်းး လုပ် အားးး “
တဖြည်းဖြည်း လီးတံက သကမြှန် စအိုထဲသို့ တဈချောင်းလုံးဝငသ်ှားတော့တယ်
“ဇငဇြင် သကမြှနဖြငဝြပေါြ တံတွေး ထွေးပေးလိုကြ အသှင်း အထုတ် လုပတ်ော့မယ် “
“အင်း အင်း.. ပစြျ ..“
ဇငဇြငကြ လီးဝငန်တေဲက သကမြှန် စအိုပေါကြို တံတွေး ထွေးခလွိုကတ်ယ် ။ ကြှနန်ောလြည်း သကမြှန် ခါးသိမသ်ိမလြေးကို ကိုငကြာ ဖြေးဖြေးချင်ြ လီးတံကို ပြနဆြှဲထုတလြိုကြ ဖြေးဖြေးချင်ြး ပြနသ်ှင်းလိုကဖြှင့ြ တောတ်ောကြှာနတေော့ အဆငခြွောလာတယ် တဖြည်းဖြည်း အရှိနမြှှင့ကြာ အထုတအြသှင်းလုပန်ခွေိန် ဇငဇြငကြ သကမြှနပြေါငကြှားထဲလကထြည့ကြာ စောကဖြုတကြို ကလိပေးနတေော့တယ် သကမြှနတ်ဈယောကြ ဖငလြိုးခံရင်း အဖုတကြလိပေးခံနရတောကြောင့ြ ကာမစိတတ်ှေ ပိုပို ဖြစ်လာကာ သူမ ဖငကြှီးကို ပိုကော့ကော့ပေးနမေိတယ်
“အင်းးး အင့ျ အားးး ရှီးးး“
“ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် “
“အားးး ကိုကြီး ကောင်းလိုကတ်ာ လိုး အားးးစောင့လြိုးပေး ခံလို့ကောင်းနပေီ “
“အင့ျ အင် အင့ျ ရော့ ရော့ “
“ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် “
“အားးး အမလေးးအားးးကောင်းလိုကတ်ာ သကမြှနဖြငကြ စီးကြပန်တောပဲ အားးး“
သကမြှနလြည်း ဖငသ်ားတွကေ လီးတံကို ပြနပြှနည်ှဈပေးနမေိတယ်
“အားးးအားးး“
“ဘှတ် ဘှတ် ဇွပ် “
“အားးး အားးး“
“အားးအားးး သကမြှန် ဖငကြို ကိုကြီး လိုးနပေီ အားးကောင်းလိုကတ်ာ အားးး“
“အင်းးကိုကြီး လိုးပါ အားးးသကမြှန် ဖငခြံပေးနတယ်ေ အားးး အမေ့ အားးး“
ဆကတ်ိုင် စောင့လြိုးနတောကြောင့ြ ဖငဝြမှာ ပိုကယွလြာကာ အဆငခြွောလာခွိန်
“ယောင်ျကြား ဇင့ကြိုလည်း ဖငလြိုးပေးဦးလေ “ ဆိုကာ သကမြှနဘြေးနားမှာ ဇငဇြငကြ ဖငလြာကုန်းတယ်
“အင်းး လာခဲ့ ငါ့မိန်းမ အသဈလေး နှစ်ယောကလြုံး ဖငတ်လှည့စြီ ခပြေးမယ် “ ဟု ဆိုကာ ဇငဇြင့ြ ဖငဝြကိုလီးတံ တေ့ပီး ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့တယ်
“အားးး ယောင်ျကြားးအားးအို…ကြပတ်ယ် အားးးအမလေးးးးအားးး“
“ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် “
“အားးး“
အသဈစကစြကြ စအို နှစ်ပေါကကြို ခနွရတောကြောင့ြ လီးတံတောင် ကြိန်းစပလြာတယ် ။ ဇငဇြင့ြ ဖငကြို လိုးနရင်ေး သကမြှန် စောကဖြုတကြို လကတ်ဈဘကဖြှင့ြ ကလိပေးနလေိုကတ်ယ် ။ အခန်းထဲမှာ လိုးသံတွေ အောသ်ံတွေ ဆူညံနတေော့တယ် ။
“အားးး ကောင်းတယ် အားးရှီးးး“
“ဘှတ် ဘှတ် “
“ဗစြျ ဗစြျ ဗစြျ “
“ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် “
“အားးး ယောင်ျကြား အားးး အမလေးးးအားးး လိုးပါ ဖငကြှဲချင်ကြှဲပါစေ လိုးပါ အားးစောင့ြ စောင့ြ “
သကမြှန် စောကဖြုတကြို ကလိနရင်ေး ညလကဖြှင့ြ ဇငဇြင့ြ တငပြါးကြီး ကို ခပဆြကဆြကြ ဖြောင်းခနဲ တဈခကြရြိုကပြဈလိကတ်ယ် တငပြါးကြီးတဲ့ ဇငဇြငရြဲ့ တင်းပါး ကြီး မှာ ရဲခနဲ လကရြာကြီး ထငသ်ှားပီး တင်းပါးသားတွေ တုနခြါသှားတယ်
“အားးးး ကောင်းတယ် ရိုကပြါ အားးး ဇင့ဖြငကြို ခွ အားးး“
“ဖြောင်း ဖောင်း ဖြောင်းးး“
“အားးး “
ဘေးမှ သကမြှန် တငပြါး ခပသ်ေးသေးကို ပါ တဈခကြြ ရိုကပြဈလိုကတ်ယ်
“ဖြောင်းးးးးး“
“အားးး ကိုကြီး အားးး သကမြှန် ထဲ ထည့ပြေးဦး“ ဟု ဆိုလာသဖြင့ြ ဇငဇြင့ြ ဖငထြဲမှ လီးတံကို ခွှတလြိုကကြာ သကမြှန် စောကဖြုတ် ထဲ ထည့လြိုးလိုကပြှနတ်ယ်
“အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ အားးး လိုးလိုး အားးး“
“ဖြတ် ဖြတ် ဖြတ် “
“ဖတ် ဖတ် ဖတ် “
“အမလေးး သကမြှန် ရယ် ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတ် အားးး“
“အားးး စောင့ပြါ ကိုကြီး လိုးလိုး တအားစောင့ြ အားးးကောင်းတယ် “
“အင့ျ အင့ျ ရော့ ရော့ ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် “
“အားးး ငါလိုးမ ခယမြလေး စောကဖြုတ် အားးးအင့ြ အင့ြ အင့ြ “
“အားးးလိုးပါ ကိုကြီး စိတကြှိုကလြိုး သကမြှန် ကိုကြီး လီးနဲ့ ခံချင်န်တောကြာပီ အားးးလိုး အားးး“

“အားးးကောင်းတယ် လာဇငဇြင် သကမြှန် နဲ့ အောကကြို ဝငပြီး ထပထြားလိုကြ အတူတူ လိုးပေးမယ် “
ဇငဇြငလြည်း သကမြှန် အောကကြို တိုးဝငလြာပီး အဖုတခြငွြးထပထြားလိုကတ်ာမို့ သကမြှနကြို တလှည့ြ ဇငဇြင့ကြို တလှည့ြ အဖုတလြိုးပေးလိုကတ်ယ်
“အာားးးး“
“ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် “
“ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် “
“အားးး လိုးပါ အားးး“
“အင့ျ ရော့ ရော့ အားးး“
နာရီဝကြ ကြောကြွောလြောကထြိ လိုးလိုကပြီး လီးတံတလွောကြ ကငွတ်ကလြာကာ ပီးချင်လြာသလိုဖြစ်လာတယ် ။
“အားးအားး ကိုကြီး ပီးတော့မယ် အားးးး “
ဇငဇြင့ြ စောကဖြုတ် ထဲမှ လီးတံ ကို ဆှဲခွှတလြိုကပြီး ကုတငပြေါမြှာ မတတ်ပရြပလြိုကတ်ယ်
“ထ ..နှစ်ယောကလြုံး ဒူးထောကထြားလိုကြ မကြန်ှာပေါြ လရေ ပနပြေးမယ် “ ပြောလိုကတ်ော့ ဇငဇြငရြောသကမြှနပြါ နှစ်ယောကသ်ား ဒူးထောကထြိုငကြာ ပါးချင်ြးအပလြကြြ ကြှနန်ြော့လီးတံရှေ့မှာ လွှာလေး တွေ ထုတထြားကြတယ် စောကရြညတ်ှေ ဖြင့ခြွောမှတန်တေဲ့ လီးတံကြီးကိုကိုငကြာ ဇငဇြင် နဲ့ သကမြှန် မကြန်ှာရှေ့မှာ လေးငါးခကြြ ဂွင်းတိုကလြိုကတ်ာ နဲ့ လရတွေေ ဖြောခနဲ ဖြောခနဲ သကမြှနန်ဲ့ ဇငဇြင့ြ မကြန်ှာတွပေေါကြိုပန်းထွကကြုနတ်ော့တယ် ။
“အားးး အားးးအူးးးးးးး ထွကပြီ အားးးး“
ကြှနန်ော့ြ ဥလေးတွကေို လှမ်းကိုငရြင်း ဇငဇြငကြ ကြှနန်ော့ြ လီးတံကြီးမှ လရတွကေေို စွဲစုပတ်ောတယ် ။ နှစ်ယောကလြုံး မကြန်ှာပေါမြှာ လရဖြေူပစွပြစွတ်ှေ ရှဲစိုကုနတ်ောတယ်
“အားးး ကိုကြီးမိန်းမ မိုး နဲ့ လိုးရတာတောင် ဒီလောကမြကောင်းဘူးကြာ “
လီးတံကို ဇငဇြင့ြ ပါးစပထြဲမှာ ခွှတကြာ ကုတငပြေါတ်ှင် ဒူးတွညှတေကြကြာ လှဲခလွိုကရြင်းပြောလိုကတ်ယ် ဇငဇြငန်ဲ့ သကမြှနကြတော့ တဈယောကမြကြန်ှာပေါတ်ဈယောကြ လွှာဖြားလေးများဖြင့ြ ပနသေေောလရေ လကကြနွမြွားကို ယကပြဈလိုကကြာ မွိုခလွိုကရြင်း ကြှနန်ောဘြေး တဈဘကတ်ဈခကြတ်ှင် လှဲလိုကကြှတော့တယ် ။
“ဇငဇြငလြည်း အရမ်းကောင်းတယ် ယောင်ျကြားရယ် မမမိုး ပြနမြလာခငထြိ ကိုကြီး မိန်းမ အဖြစ်နမယေန်ောြ “
“ဟိတ် … မမဇင် နောြ အဲ့လို မရပါဘူး သကမြှနလြည်း နေဦးမှာပေါ့ “
“အင်းပါ မိန်းမလေးတွရယ်ေ မိုးပြနမြလာခငထြိ ဇငဇြငကြော သကမြှနကြော နှစ်ယောကလြုံးကို ညတိုင်း လိုးပေးပါ့မယ် နှစ်ယောကလြုံး ကိုကြီး မိန်းမ တွေ ပါပဲနောြ “ သုံးယောကသ်ား သဘောကစွှာ ရယမြလိုကတ်ယ်
“ဒါနဲ့ သကမြှနကြ အလိုးခံဖူးတာလား ကိုကြီးက သကမြှန် ကို အပျိုလေးပဲ မှတန်တော “
“ဟှမ်းးးး ကိုကြီး တို့လငမြယား လိုးနသေံတွကြေားပီး မနနေိုငလြို့ ရညစြားထားပီး ခံဖြစ်ခဲ့တာပါ ဒါပမယေ့ြ အခုမှ ကိုကြီးကို ပထမ ဆုံး ဖငပြါခံပေးဖူးတာပါနောြ “
“ဟုတလြားး ဒါဆို သကမြှနဖြငကြ ကိုကြီး လီး ပထမ ဆုံး ဝငဖြူးတာပေါ့နောြ ခံလို့ကောင်းလား ဖငလြိုးတာ “
“အင်းပေါ့ အစတော့ မကောင်းဘူး နာ တယ် ခံရင်း နဲ့ ကောင်းလာသလိုပဲ “
“ဇငဇြငကြော “
“ကောင်းလို့ ခံတာပေါ့ ယောင််ကြားရယ် “
“ဇငဇြင် ကော လီး ဘယန်ှချောင်း ခံဖူးတာလဲ “
“ဟှမ်း ပြောတော့မယ် ဇငကြ ယောင်ျကြားနဲ့ ဟော့ဒီ ယောင်ျကြား အသဈ လေး နဲ့ နှစ်ချောင်းထဲ ခံဖူးတာပါနောြ “
“ကဲ ဇင် တို့ ရသှေားဆေးတော့မယ် “ ဟုဆိုကာ ဇငဇြင် နဲ့ သကမြှန် တဈယောကခြါး တဈယောကဖြကကြာ ရချိုးခန်းအတွင်း လှုပလြီ လှုပလြဲ့ ဖြင့ြ ဝငသ်ှားကြပါတော့တယ် ။ ဇငဇြင် နဲ့ သကမြှနရြဲ့ နောကကြွောပြင် အလှလေးတွကေို ငေးကာ
“အှမ်းးးး ငါတော့ မိန်းမ ပြနမြလာခငထြိ ရှှရညေစြိမ် လှတလြပရြေးကို ခယမြလေးနဲ့ ဇငဇြင် တို့ ဖငတ်ှေ အဖုတတ်ှေ ပါးစပတ်ှကေို အားရပါးရ လိုးရင်း ကုနဆြုံးရမှာပဲ “ ဟုတွေးကာ တဈယောကတ်ည်း ပြုံးမိလိုကပြါတော့သည် …..

ပြီးပါပြီ
လင်းဆကန်ိုင် ရေးသည်…