ကြှနတ်ောြ ၁၀ တန်းအောငတ်ော့ သနလြငွြ GTC မှာ civil တကခြှင့ရြပါတယ်…။ အထငတ်ော့မကြီးလိုကန်ဲ့နောြ လိုကလြို့ရတာဗွ… မိဘတွကြေေးဇူးလေ…။ သူတို့ကတော့ သူတို့သားလေးကို အငဂြငွန်ီယာ ဖြစ်ပါစတေော့ဆိုတဲ့ စိတန်ဲ့ ပိုကပျိုကတ်ှေ အကုနခြံတာပေါ့…။ ဒါပမေဲ့ ကတွောကြ ဘိလပမြှနေဲ့ ရှှံ့တောင် သသခွေောခွာ ခွဲတကတ်ဲ့ကောင် မဟုတဘြူး…။ စိတတ်ော့ သိပမြညဈပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့သသခွေောခွာ ဝါသနာပါတဲ့ဟာမှ မရှိတာ…။ တကဆြိုတော့လည်း တကရြတာပေါ့။ အခုလောလောဆယတ်ော့ ၁၀ တန်းပြီးလို့ ကဲခဲ့တဲ့ အရှိနတ်ှတေောင် မပယွသ်ေးဘူး…။
ကဲ … ဘာလိုလိုနဲ့ ကြောင်းစတကရြမည့်နေ့ ရောကလြာရော…။ ကြောင်းကိုတော့ ၁ ခါ ၂ ခါ ရောကဖြူးပါတယ်…။ ခတဆြုတဆြုတန်ဲ့ မှို့သဈတွကေ မူလတန်းကြောင်းသာသာပဲ ရှိတယဗြွ…။ ဒါနဲ့များ GTC တဲ့ …။ ထားပါ… ဒီနေ့ကြောင်းစတကရြမယဆြိုတော့ နည်းနည်းတော့ စိတလြှုပရြှားမိတယ် …။ လူပြောများတဲ့ တကျကသိုလဆြိုတာ ဘာကြီးပါလိမ့ပြေါ့ …။
ဒီလိုပဲ စဉြးစားရင်း စဉြးစားရင်းနဲ့ လွှောကလြာလိုကတ်ာ လမ်းထိပ် ကြောင်းကားစီးရမဲ့ နရောကိုတောင် ဘယလြိုရောကလြာမှန်း မသိလိုကဘြူး…။ ဝရိယဇွတကြောင်းပြီး နည်းနည်းစောနသေေးတော့ တဈကောငတ်ည်း ငေါငစြဉြးစဉြးနဲ့ဗွာ …။
အဲ … ခဏကြာတော့ မမကြီးနှစ်ယောကြ ရောကလြာပါလရေော …။ ကတွောြ ဒီမှာနတော ဒီလောကကြှာပြီ သူတို့ကို တဈခါမှ မတွေ့ဖူးဘူးဗွ…။ အဲ့နှစ်ယောကထြဲမှာ တဈယောကကြ နည်းနည်းလန်းသလားလို့ …။ အမွိုးသားတို့ ကြည့်ရြှုလေ့လာအပတ်ဲ့ နရောတွကေို ရှုစားရင်းနဲ့ပေါ့ဗွာ…။
တွေးနေ ငန်းနလေိုကတ်ာ ဘယလြောကကြှာသှားလဲတော့ မသိဘူး… ကြောင်းကားလာလို့ သူတို့တကပြှီးမှ ကတွောြ ကြောင်းကား စောင့န်ပေါလားဆိုတာ သတိရလို့ ကမန်းကတန်း ပြေးတကလြိုကရြသေးတယ်…။ ကံဆိုးတာလား ကံကောင်းတာပဲလားတော့ မသိဘူး… ကြောင်းကားပေါမြှာ ထိုငစြရာဆိုလို့ ကောငမြလေးတဈယောကရြဲ့ ဘေးထိုငခြုံပဲ ရှိတယ်။ ဝငထြိုငပြှနရြငလြည်း မကောင်း၊ မထိုငပြှနရြငလြည်း ညောင်းမှာ။ မထူးပါဘူးဗွာ ဝငထြိုငတ်ာပဲ ကောင်းပါတယ်…။
အားပါးပါး… ကိုယသ်င်းနံ့လား ရမှေှေးလားတော့ မသိဘူး … လူကိုမိုကခြနဲနအေောငကြို မှှေးတယဗြွာ…။ သူ့ဘကကြိုတော့ လည့မြကြည့်ရြဲသေးဘူး သတ်တိက အဲသလိုကောင်းတာ …။ ဒါပမေဲ့ နည်းနည်း ကြာလာတော့ မနနေိုငတ်ော့ဘူး … ဘေးကသနလြငွတ်ံတားကိုပဲ ကြည့်သ်လိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ ခိုးကြည့်လြိုကတ်ော့ သူကလည်း တံတားအောကကြ ရပြငေကြို တခါမှ မမှငဘြူးတဲ့ပုံနဲ့ ကြည့်န်တယေဗြွ…။ ဘေးတစောင်းလေး လှည့န်တေဲ့ မကြန်ှာလေးက တောတ်ောလြှတယဗြွာ …။ ပါးပြငဖြှူဖြူလေးနဲ့ ဆံပငန်ကန်ကလြေး ကြားထဲက နားရှကလြေးဆို မှငလြိုကတ်ာနဲ့ကို ရငထြဲမှာ ခါကနဲ ဖြစ်သှားတယဗြွာ …။ မှငမြှငခြငွြး ကြှတယေဆြိုတာ ဒါမွိုးကို ခေါတ်ာလား မသိဘူး…။ ပိုးစိုးပကစြကကြို ကြှသှေားတာ …။
တံတားလည်းဆုံးရော သူက ဖကြကြနဲ ဒီဘကလြည့လြာလို့ အကြည့်ခြငွြး တဈခကြြ ဆုံသှားသေးတယ်…။ ကတွောြ နည်းနည်းတော့ ရှကသ်ှားတယ် .. ငန်းတာ လူမိသှားလို့လေ…။ ဒါတောင် သနလြငွတ်ံတားကရှညတ်ော့ အကြာကြီး ငန်းလိုကရြသေးတယ်…။
ကြောင်းရောကပြှီး ရုံးခန်းနားမှာ ကိုယ့အြခန်း ဘယမြှာရှိမှန်း သှားကြည့်တ်ော့ ကားပေါကြ ကောငမြလေးကို တွေ့လိုကသ်ေးတယ်…။ သူလည်း fresher ပဲဗွ…။ အခန်းတူပါစဗွော … စာတောမြဲ့ရုပလြေးပါ … civil တော့ ဖြစ်နိုငပြါတယလြို့ စိတကြူးတောငယ်ဉလြိုကသ်ေးတယ်…။ ရုပရြှငတ်ှထေဲကလို မဖြစ်လာဘူးဗွာ…။ IT ကတဲ့ … နောကမြှသိတာပါ…။
Civil မှာလည်း ဘယကြဘယလြို မချောမလှတွေ လာစုနမှန်ေးကို မသိပါဘူးဗွာ ပိန်းလိုကတ်ာ…။ နောကပျိုင်း fresher welcome လုပတ်ော့ ရှေးတဲ့ queen တောင် သိပမြလန်းဘူး …။ ဒါတောင် လာကြောငန်တေဲ့ ကောငတ်ှေ ရှိတယဗြွာ … အန့ရြော…။
ကတွောကြတော့ အားရင် IT ဘကပြဲ သှားတယ် …။ ကြောင်းရောကတ်ာလည်း ကြာပြီဆိုတော့ ဘောဘြောတ်ှေ ဘာတွလည်ေး ရှိပြီလေ…။ အတူတူ သှား ညှောငကြှတာပေါ့ …။ IT က စောတ်ှကေ အလန်းတွကြေီးပဲလေ …။
ကတွောကြတော့ ကတွောြ့နားရှကလြေးကိုပဲ သှားကြည့်တ်ာပါ…။ နာမညတ်ော့ သိရပြီဗွ …။ နန်းမတေဲ့ …။ ရှမ်းလူမွိုးထငတ်ယ် …။ လူချင်ြးတော့ မသိသေးဘူး… သတ်တိကလည်း ခတကြောင်းကောင်းဆိုတော့ …။ ကတွောြ ဒီလိုဖြစ်နတောကို ကံကြမျမာက မနနေိုငဘြူးထငတ်ယ် သူနဲ့ရင်းနီးဖို့ အခွင့အြရေး ရလာပါလရေော…။
တဈရကြ ကတွောြ ကြောင်းကားမမှီဘူး…။ မနေ့ညက champion league နှိပစြကတ်ာလေ …။ ကြောင်းမတကတ်ော့ပဲ ရနကြင်းဘကြ သှားမယဆြိုပြီး တာမှဘကေကြိုအလာ တာမှကေ ကားမှတတ်ိုငမြှာ ကတွော့ရြဲ့ နန်းမကေို သှားတွေ့တယ် ကြောင်းဝတစြုံနဲ့ပဲဗွ …။ ကြည့်ရြတာ သူလည်း ကြောင်းကားမမှီလို့ထငတ်ယ် …။ ဘယရြမလဲ ကတွောလြည်း ကြောင်းတကမြှာပေါ့ဗွ ဒါမွိုးဆိုတာ ရခဲတယလြေ…။
အဲဒီ့အခွိနမြှာပဲ သနလြငွြ-ကြောကတ်န်း ကား ရောကလြာတော့ သူအရငဆြုံး တကသ်ှားတယ်။ ကတွောြ ကားပေါရြောကတ်ော့ သူက ထိုငတ်ောငပြှီးနပြေီ… သှကတ်ယန်ောြ…။ ကတွောကြတော့ မတတ်ပပြဲပေါ့ …။ ကားထွကတ်ော့မှ သူကတွောြ့ကိုတွေ့ပြီး တဈခကြပြှုံးပြတယ် …။ ဒီမောငမြင်းကြီး သားကတော့ ဝမ်းသာလုံးတွစေို့လို့ပေါ့ …။
ပြောရဦးမယ်… ကံများကောင်းချင်ရြင် ဆကတ်ိုကန်ောြ …။ ကြောင်းနားရောကခြါနီးလည်းကြရော သူတောကြောင်းကားက ဘီးထပေါကရြော …။ နန်းမကေ စိတပြကြလြကပြကြပြုံစံနဲ့ ကားပေါကြဆင်းဖို့ လုပတ်ာပေါ့…။ ကြောင်းနောကကြတွော့မှာကိုး …။
သူဆင်းတော့ ကတွောလြည်း ဆင်းတာပေါ့ …။ အောကလြည်းရောကရြော နန်းမကေ ကတွောြ့ကို စကားစပြောတယ် …။ (အမှနဆြို ကတွောကြ စရမှာပါ … သတ်တိက ကောင်းတယဆြိုတော့)
“ဟဲ့ … နငလြည်း လမ်းလွှောကမြှာလား”
တဲ့…။ ရုတတ်ရကဆြိုတော့ ကြောငသ်ှားတယ် …။ ပြီးမှ ကမန်းကတန်း…
“အေး … ကြောင်းနောကကြတွော့မယလြေ”
လို့ ထဈထဈငေါ့ငေါ့ ဖြလေိုကရြသေးတယ်…။ ဒီလိုနဲ့ အတူတူသှားတော့ ကတွောကြ မသိသလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ ရောတာပေါ့…။
“နငကြ ဘယမြဂွောကလဲ“
”IT က .. နငရြော”
“ငါက civil က”
“ဆရာကြီးပဲ…”
“မဟုတပြါဘူးဟာ … လိုကထြားတာ“
“သွောျ…”
ဒီလိုနဲ့ စကားစ ပြတသ်ှားသေးတယ်…။ ပြီးမှ သူက
“ကြောင်းစတကတ်ဲ့နေ့က ငါ့ဘေးမှာ လာထိုငတ်ာ နငမြှတလြား”
“အေး… နငမြှတမြိသားပဲ”
“မှတမြိတာပေါ့ နင့ရြုပကြ မှတမြိလှယတ်ာကိုး”
“ဘာလို့လဲ”
“အဲလောကပြိနပြှီး အရပအြရမ်းရှညန်တေဲ့ကြားထဲ မကြမြှနကြ တပလြိုကသ်ေးတယလြေ”
ကောင်းရော…. အဲလိုနဲ့ ကတွောတ်ို့နဈယောကြ သူငယခြငွြးတွေ ဖြစ်သှားကြတာပေါ့ဗွာ…။ Canteen အတူထိုငဖြစ် ဟိုဟိုဒီဒီ အတူသှားဖြစ်ပေါ့ …။ အထငတ်ှကြေီးနေဦးမယ်… နှစ်ယောကတ်ည်းမဟုတပြါဘူးဗွ…။ သူဘောဘြောတ်ှေ ကတွော့ဘောဘြောတ်ှလည်ေး ပါပါတယ်…။ ကတွောြ သူ့ကို ကြှနတေော သူလည်းသိပါတယ်…။ တဈခါတလေ ကတွောကြ ရုပပြကြဆြင်းပကြြ ငန်းမိတာကိုး…။ ကတွောဆြိုတဲ့ကောငကြ သတ်တိကလည်း ခတန်ည်း နည်း ဆိုတော့ မပြောဖြစ်သေးပါဘူး…။
ဒီလိုနဲ့ တဈရကကြတွော့ သူနဲ့တွဲနတေဲ့ သူငယခြငွြး နှစ်ယောကလြုံး ကြောင်းမလာဘူး…။ ကတွော့ဘြောတ်ာကလည်း အလိုကတ်သိ ရှောငပြေးပါတယ် …။ Canteen က ထိုငန်ကြဆေိုငလြေးမှာ နှစ်ယောကတ်ည်း ပထမဆုံးထိုငဖြူးတော့ သူတော့မပြောတကဘြူး …။ ကတွောကြတော့ ရငတ်ှခေုနလြိုကတ်ာဗွာ…။ ဆိုငကြလည်း ဒီနေ့မှ လူတအား ရှင်းနတယ်ေ…။ ရာသီဥတုကတော့ ကတွောြ့ဘကကြခညွြးပဲ…။ ဒါပမေဲ့ တောတ်ောကြှာတဲ့အထိ သူရော ကတွောရြော စကားမပြောဖြစ်ကြဘူး …။ ခါတိုင်းပြောနကြေ စကားလုံးတွတေောင် ဒီနေ့မှ ဘာလို့ ပါးစပကြ ထွကမြလာလည်း မသိပါဘူးဗွာ…။ နောကတ်ော့ သူကပဲစပြီး
“ဒီနေ့ ဟိုကောငန်ှဈကောင် မလာတော့ class တကရြမှာ စိတတ်ောငမြပါဘူး“
“မတကခြငွရြင် မတကန်ဲ့လေ”
“မတကတ်ော့ရော ဘာလုပစြရာရှိလို့လဲ”
“ငါနဲ့ စကားထိုငပြှောပေါ့”
“အမလေး နငကြ အခုတောင် စကားမပြောပဲ coffee ခွကကြို ထိုငကြှည့န်လေို့ ငါ့မှာ ပငွြးနတော”
“ငါက စဉျးစားနတော“
“ဘာတွမွေား သည်းကြီးမည်းကြီး စဉြးစားနရတောတုန်း“
“နင် ဒီနေ့ class မတကဘြူး မဟုတလြား”
“ငါမေးတာနဲ့ ဘာဆိုငလြို့လဲ“
“ပြောပါဟာ နင် class လဈမယမြှတလြား”
“အေး လဈမယဟြာ“
“ငါက နင့ကြိုပြောဖို့ စကားတွစေီနတော”
“အနမြယ်… စကားပဲ ဒီအတိုင်း ပြောလဲရတာပဲကို”
“ငါက လေးလေးနကန်ကြ ပြောမလို့ဟ…”
ကတွောြ အဲ့လိုပြောလိုကတ်ော့ သူနည်းနည်း ရိပမြိသှားပြီး မကြန်ှာလေး ရဲကနဲ ဖြစ်သှားတယ်…။ ကတွောကြ ဆကပြှီးတော့
“ငါ ပြောချင်န်တောကြာပြီ… ၂ ယောကတ်ည်း တဈခါမှမတွေ့ဖြစ်လို့”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ သူခေါင်းလေးငုံ့ထားတယလြေ…။
“နန်း … နငင်ါ့ကို ခဏမော့ကြည့်ပြါဦး”
သူမော့အကြည့်ြ မကြလြုံးချင်ြးအဆုံမှာ ခုံပေါမြှာ တငထြားတဲ့ သူ့လကကြလေးကိုကိုငပြှီး
“နန်းရယ် ငါနင့ကြို အရမ်းခစွတ်ာပဲ”
လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုကတ်ော့
“…..”
သူကတွော့ကြို အကြာကြီး စိုကကြှည့န်တယ်ေ…။ ပြီးမှ …
“နငမြညာပါဘူး”
“ဘာ … ဘယလြို“
“နင့မြကြလြုံးတွကေို ငါဖတကြှည့သ်လောကြ နငမြညာပါဘူး”
“ငါ နင့ကြို တကယခြစွတ်ာပါ နန်းရယ်…။ နငန်ဲ့ငါ ပထမဆုံးတွေ့တဲ့ ကြောင်းကားပေါမြှာကတည်းက နင့ကြို အရမ်းခစွသ်ှားတာပါ”
ဒီအခွိနထြိ ကတွောကြိုငထြားတဲ့ သူ့လကကြို မရုန်းသေးပါဘူး…။
“နငင်ါ့အပေါြ ဘယလြိုသဘောထားလဲ ဟင်“
“ငါအခုပြောရမှာလား”
“နင့သ်ဘောပါ… အခုပြောတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့”
“အခုပြောလိုကရြင်… ငါအရမ်းလှယတ်ယလြို့ နငထြငသ်ှားမှာပေါ့”
အဲလိုနဲ့ ကတွောတ်ို့ ခစွသ်ူတွေ ဖြစ်သှားကြတော့တယ်…။ နန်းက ကြှနတ်ော့ကို အရမ်းခစွတ်ာပဲဗွ…။ ခစွသ်ူဖြစ်ပြီးမှ ကတွောြ့ကို တအားဂရုစိုကလြာတယ်…။ ထမင်းခွိုင့ဆြို နှစ်ယောကစြာ အမြဲထည့လြာတယ် …။ ကတွောန်ဲ့ ပတသ်ကပြှီးတော့ လူတွကေို သိပဂြရုမစိုကဘြူး …။ လူတွေ တအားများတဲ့ ဆိုငထြဲမှာ ကတွော့ကြို ခွံ့ကြှေးချင်ကြွှေးတာပဲဗွ…။ ကတွောကြတောင် နည်းနည်း မကြန်ှာပူသေးတယ်…။
ကတွောတ်ို့ နှစ်ယောကကြ ရည်းစားဖြစ်တာ ၂ ပတရြှိတော့မယ် ..။ အခုထိ အပြငမြှာ ခွိန်းပြီး မတွေ့ရသေးဘူး…။
တဈရကကြတွော့ ကြောင်းလဈပြီး ကနတ်ောကြှီးထဲကို သှားကြတယ်…။ နန်း လကကြလေးတွကေိုကိုငပြှီး ကနရြပြငေကြိုကြည့်ရြတဲ့ အရသာဟာ ဘာနဲ့မှကို မလဲနိုငပြါဘူးဗွာ…။ ထိုငန်ရင်ေးနဲ့ နန်းရဲ့ ပခုံးလေးပေါကြို လကကြလေး တငလြိုကတ်ော့ နန်းရဲ့ ခေါင်းလေးက ကတွောြ့ပခုံးပေါြ ရောကလြာတယ်…။ အမွိုးသမီးဆိုလို့ တဈယောကန်ဲ့မှ အခုလို မနဘေူးတော့ ကတွောြ့အတွကြ အထိတွေ့တိုင်းဟာ အရမ်းနူးညံ့နတယ်ေ…။ ရငတ်ှခေုနလြိုကတ်ာဗွာ…။ ပြီးတော့ နန်းရဲ့ ဆံပငလြေးတွဆေီက အနံ့တဈမွိုးရတယ်…။ ကတွောြ မနနေိုငတ်ော့ဘူး…။
“နန်း … နန်းဆံပငလြေးတွကေို ကိုအရမ်း နမ်းချင်တ်ာပဲ”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“ကိုရယ်…”
ဆိုပြီး ခေါင်းလေးငုံ့ပေးတဲ့ နန်းကို ကတွောခြစွလြိုကတ်ာဗွာ…။ ဆံပငလြေးတွရေဲ့ အထိအတွေ့တွကြေားမှာ ကတွောြ့နှုတခြမ်းတွေ မရုန်းနိုငတ်ော့ဘူး…။ တောတ်ောလြေးကြာတော့ နန်းက
“ကို…. ဘာလို့ အဲလောကအြကြာကြီး နန်းဆံပငတ်ှကေို နမ်းနတောလဲ”
“ထူးဆန်းတဲ့ အနံ့လေးတဈခုရလို့ နမ်းရဲ့”
“တကယ်…”
“ဟုတတ်ယ်… အဲ့ဒီအနံ့လေးကို ကိုတအား စွဲသှားပြီ”
“ဒါဆို နန်းဆံပငတ်ှကေို အမြဲနမ်းတော့မှာပေါ့“
“ဘာလဲ… နန်းက မကြိုကလြို့လား“
“မဟုတပြါဘူး… နန်း နေ့တိုင်း ခေါင်းလွှောလြာရအောင် မေးတာပါ“
“နေ့တိုင်းတော့ မလွှောပြါနဲ့ နန်းရယ်… ကို့ခစွသ်ူလေး ဖြားနပေါဦးမယ်”
“ကိုက နန်းကို ဂရုစိုကသ်ားပဲ“
“သှောြ နန်းရယ်… ကိုနန်းကို အဲ့လောကခြစွတ်ဲ့ဟာ”
ပြောရင်းနဲ့ ကတွောြ သူ့ကို တင်းတင်းလေး ဖကလြိုကမြိတော့… ကတွောြ့ရဲ့ ညာဘကလြကကြ အရမ်းကိုနူးညံ့တဲ့ အထိအတွေ့တဈခုကို သှားထိမိတယ်…။ ကတွောဘြဝမှာ အဲ့လောကန်ူးညံ့တဲ့ အထိအတွေ့မွိုး တဈခါမှမခံစားရဘူး…။ နန်းလည်း သတိထားမိသှားပြီး လူချင်ြးခွာလိုကတ်ယ်…။
“နန်း …“
“….”
“ကိုတို့ ရုပရြှငသ်ှားကြည့်ရြအောင်…”
“ဘာကားမို့လို့လဲ”
“မသိဘူး…”
“ဟင်… မသိပဲနဲ့များ…”
“နောကတ်ာပါ နန်းရဲ့… နပြညေတ်ောရြုံမှာ Nicolas Cage ကားသဈတငန်တယ်ေ”
“ဟုတလြား … နန်းလည်း Nicolas Cage ကို အရမ်းကြိုကတ်ယ်”
“ကို့ထကြ ပိုကြိုကတ်ာလား”
“အာ… ကိုကလဲ… ကို့ထကြ ပိုကြိုကစြရာလား”
“နောကတ်ာပါ… အခုသှားမယလြေ .. ဒါမှနေ့လညပြှဲ မှီမှာ”
အဲလိုနဲ့ နပြညေတ်ောရြုံလည်းရောကရြော ကတွောကြ ၂ ယောကတ်ှဲခုံ ဝယလြိုကတ်ော့… နန်းက ဘာမှတော့ မပြောပါဘူး… တဈခကြတ်ော့ ကြည့်လြိုကတ်ယ်…။ ဒါနဲ့ပဲ မုန့တ်ှဘောတွဝယေပြှီး အထဲရောကတ်ော့ ရုံထဲမှာ လူတောတ်ောရြှင်းတယဗြွ…။ ၂ ယောကတ်ှဲ ခုံတွမှောဆို လူကိုသိပမြရှိဘူး …။
အဲလိုနဲ့ ရုပရြှငစြတော့ နန်းက ကတွောြ့ပခုံးကို မှီပြီး ကြည့်န်တယ်ေ…။ ကတွောြ့အတွကြ ဒုကျခက စရောကတ်ာပဲ…။ နန်းရဲ့ အနံ့လေးတွကေ ကတွောြ့ကို နှိပစြကန်ပြေီလေ…။
“နန်း … ”
ခေါင်းလေးမော့လာပြီး…
“ပြောလေ ကို”
တောတ်ောကြှာ စိုကကြှည့န်လေိုကပြှီးမှ
“ကိုလေ နန်းရဲ့ နားရှကကြလေးကို ဟိုးတဈခါ ကြောင်းကားပေါမြှာ စတွေ့ကတည်းက တအားနမ်းချင်န်တော…. အခု ကို နမ်းပါရစနေောြ”
သူနည်းနည်း တွဝသှေေားတယ်…။ ခဏကြာတော့မှ… နားရှကပြေါမြှာ ဖုံးနတေဲ့ သူ့ရဲ့ ဆံပငလြေးတွကေို သပတ်ငပြေးတယ်…။ ပြောမဲ့သာပြောတာ ကတွောကြ တဈခါမှ နမ်းဘူးတာ မဟုတဘြူး…။ ဒါပမေဲ့ နန်းရဲ့ နားရှကလြေးတွကေ ပိတကြားပေါကြလာတဲ့ အလင်းရောငပြေါမြှာ အရမ်းကို လှနတေော့ ကတွော့ရြဲ့ နှုတခြမ်းလေးနဲ့ နားရှကအြောကခြှလေေးကို ဖိနမ်းလိုကမြိတယ်…။ အရမ်းဆန်းသဈတဲ့ အထိအတွေ့တွကြေားမှာ သူရော ကတွောရြော နဈမွောသှားတယ်…။
နန်းရဲ့ အသကရြှူသံ ပြင်းပြင်းလေးကို ကြားလိုကတ်ဲ့အခွိနမြှာ ကတွောြ့စိတတ်ှေ ဘယလြိုမှ ထိန်းလို့ မရတော့ဘူး…။ နန်းမကြန်ှာလေးကို ဆှဲလှည့လြိုကပြှီး ကတွောြ အငမြတန် ရငခြုနခြဲ့ရတဲ့ နန်းရဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို နမ်းလိုကမြိတယ်…။ မထငမြှတထြားတဲ့ နန်းဆီက လိုကလြွောတဲ့ တုန့ပြှနမြှုတွကေ ကတွောြ့ကို ပိုပြီး ရဲတင်းသှားစတေော့တာပဲ…။ နန်းရဲ့ နှုတခြမ်းနှစ်လှှာဟာ ဒီလောကခြွိုမှန်းလည်း ကတွောြ အခုမှပဲ သိတယဗြွာ…။
ကတွောြ့ရဲ့ လကတ်ှကလေည်း နန်းရဲ့ ကြောပြငလြေးကို ညငည်ငသ်ာသာလေး ပြတသ်ပပြေးနမေိတယ်…။ ကတွောသ်ိလာတာက နန်းရဲ့ အသကရြှူသံတွေ ပိုပိုမှနလြာသလိုပဲ…။ ကတွော့ရြဲ့ လွှာလေးကို နန်းရဲ့ နှုတခြမ်းနှစ်လှှာကြားထဲ သှင်းလိုကခြွိနမြှာတော့ နန်းဆီက အသံလေးတဈသံ တိုးတိုးလေး ထွကလြာတယ်…။ ကတွောြ့လကတ်ှေ အငှိမန်လေို့ မရတော့ဘူး …။
ကတွောြ့လကတ်ဈဖကကြို နန်းရဲ့ ညာဘကန်ို့အုံလေးပေါမြှာ တငလြိုကတ်ော့ နန်းဆီက တုန့ပြှနတ်ဲ့ အနမ်းတွေ ခဏရပသ်ှားပြီး ကတွောြ့လကကြို လာကိုငတ်ယ်…။ ကတွောကြ ခပပြှင်းပြင်းလေးလည်း နမ်းလိုကရြော နမ်းရဲ့လကတ်ှေ ကြာကသွှားပြီး ကတွောြ့ကို တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကထြားပါလရေော…။ ဒါနဲ့ပဲ ကတွောလြည်း နန်းရဲ့ နို့အုံလေးကို ခပဖြှေးဖြေး ပြတသ်ပပြေးလိုကတ်ော့ နန်းက
“ကိုရယ်…”
လို့ တိုးတိုးလေး ညီးလာတယ်…။ ကတွောြ့ရဲ့ အပြတအြသပတ်ှေ တအားကြမ်းပစ်လိုကတ်ယ်…။ ကတွောြ အားမရတော့ဘူး…။ ဘောင်းဘီထဲမှာလည်း တအားကို တင်းနပြေီ…။ လကတ်ှကေို နန်းရဲ့ T-shirt အောကထြဲကနေ လွှိုပြီး သှင်းလိုကတ်ော့ ဘရာလေးကို သှားစမ်းမိတယ်…။ ကတွောြ့လကတ်ှကေ ရပမြနပေဲ ဘရာလေးကို အပေါပြင့တ်ငလြိုကပြှီး နို့လေးကို ပြတပြေးလိုကတ်ော့ နန်းက အရမ်းကို ပြင်းထနတ်ဲ့ အနမ်းတွနေဲ့ တုန့ပြှနလြာတယ်…။
ကတွောြ ရမကတ်ှေ အရမ်းထနလြာပြီး ဒီနရောဟာ ရုပရြှငရြုံဆိုတာ ကတွောမြေ့သှားတယ်…။ ကတွော့ရြဲ့လကတ်ှကေ နန်းရဲ့ နို့တွပေေါမြှာတင် မဟုတပြဲ နန်းတဈကိုယလြုံးကို ပြတသ်ပပြေးနမေိတော့တာပါပဲ…။ ခဏကြာတော့ ကတွောြ့နှုတခြမ်းတွကေို နန်းရဲ့ နှုတခြမ်းတွဆေီကခွာပြီး နို့တွပေေါြ ပို့လိုကတ်ော့ နန်းက သူလကတ်ှနေဲ့ တွန်းဖယတ်ားတယလြေ…။
ဒါပမေဲ့ ရမကတ်အားကြီးနတေဲ့ ကတွောြ့ကို နန်းရဲ့လကတ်ှကေ မတားဆီးနိုငပြါဘူး…။ နန်းရဲ့ နို့တွကေို ကလေးတဈယောကလြို အငမ်းမရ စို့ပေးလိုကတ်ော့ နန်းရဲ့လကတ်ှကေ ကတွောြ့ဆံပငတ်ှကေို အကြောင်းမရှိပဲ ထိုးဖြနတေော့တာပါပဲ…။ အခွိနတ်ှေ ဘယလြိုကုနသ်ှားလဲတော့ မသိဘူး …။ ရုပရြှငပြှီးတော့မှပဲ ကတွောတ်ို့နဈယောကြ ရပဖြစ်တော့တယ်…။ နန်းရဲ့ ဘရာလေးကို ပြနဝြတပြေးလိုကတ်ော့ နန်း တအားရှကသ်ှားတယ်…။ မကြန်ှာလေးကို ရဲနတောပဲ…။ ကတွောြ့ကိုလည်း ဆိတဆြှဲတယ်။
“နာတယ်… နန်းရ..”
“နာပေ့စေ… နာအောငလြုပတ်ာ”
“ကိုကတော့ သူ့ကို ကောင်းအောင် လုပပြေးရတယ်”
“ကိုနောျ”
“မကောင်းလို့လား”
“မကောင်းပါဘူး”
“ညာတယ်… ဒါဆိုဘာလို့ အသကရြှူသံတွေ မှနလြာတာလဲ”
“ကိုက နန်းပါးစပကြို ပိတထြားတော့ နန်းက အသကရြှူကြပပြှီး မောလာတာပေါ့…။ ဒါကြောင့ြ မှနလြာတာပါ”
“ဒါဆိုဘာလို့ နန်း ပငတ်ီ စိုနတောလဲ”
“ကို ဘယလြိုသိ… အဲ… ကိုကြာ မကောင်းဘူး”
ဆိုပြီး တအားကို ရှကန်ပေါရော…။
“ကိုက မှန်းပြီး ပြောလိုကတ်ာ… ကိုထငတ်ာ မှနန်ပြေီပေါ့”
“ကိုကြာ…မပြောနဲ့…နန်းရှကတ်ယ်”
“နန်း ကလဲ”
“ဘာနန်းကလဲလဲ… ကိုနောြ တောတ်ောဆြိုးတယ်…”
“မကောင်းလို့လား”
“ဟာကြာ……………………”
ဒီနေ့မှာ ကတွောြ့ခစွသ်ူလေး အရမ်းကို ရှကန်တေော့တာပါပဲ…။ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ့ရငထြဲမှာ ဟာပြီး တဈခုခုလိုနသလေို ခံစားရတယဗြွာ…။ ဒါနဲ့ နန်းဆီကို ဖုန်းဆကလြိုကတ်ော့ နန်းက အိပခြငွမြူးတူးအသံနဲ့ hello လုပပြါတယ်…။ အဲ့တော့မှ ည ၂ နာရီကြောမြှန်း သိတယဗြွာ…။
“ကို ဘယလြိုဖြစ်လို့ ညကြီး ဖုန်းထဆကတ်ာလဲ”
“ကို လုံးဝ အိပလြို့မရဘူး နန်းရယ်”
“ဘာလို့လဲ”
“နေ့လယကြ နန်းနဲ့ဖြစ်ခဲ့တာတွေ ပြနတ်ှေးပြီး ရငတ်ှခေုနလြာလို့… နန်းရော မဖြစ်ဘူးလား”
“အိပခြါနီးတုန်းကတော့ ဖြစ်တယ်”
“ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ”
“အာ….ကိုကလဲ”
“နန်းကလဲ ခစွသ်ူအချင်ြးချင်ြးတောင် မပြင့လြင်းချင်လြို့လား”
“……”
“ဒါဆိုလည်း ကို မမေးတော့ပါဘူး ”
“မဟုတပြါဘူး ကိုရယ်… နန်း ရှကန်လေို့ပါ…။ နန်းကို စိတမြဆိုးပါနဲ့နောြ”
“ကို နန်းကို ဘယတ်ုန်းက စိတဆြိုးဘူးလို့လဲ….”
“အင်း…. နန်းပြောရမှာ ရှကန်တယ်ေ…”
“မရှကပြါနဲ့ နန်းရယ်… နောြ”
“ဟို… နန်းလေ… တဈခုခုကို တမ်းတနသလေိုပဲ… ကို့ကိုလဲ အရမ်းတွေ့ချင်တ်ယ်”
“နန်း တကယပြှောတာလား… ဒါဆို ကိုအခု နန်းဆီကို လာခဲ့မယ်..”
“အာ… ကိုကလည်း မိုးအရမ်းခွုပန်ပြေီ… မလာပါနဲ့ ကိုရယ်…”
“မရဘူးနန်းရာ… ကိုအခုလာပြီ…”
“ကို…. ဖဖရေေော မမရေေော အိမမြှာရှိတယ်… ကိုလာရငတ်ောင် ဘယလြိုတွေ့မလဲ…”
“နန်း ကို့ကို တကယခြစွတ်ယဆြိုရင် ရအောငလြုပပြေါ့… အာ… ပြောနတောကြာတယ် အခုလာပြီ”
ကြှနတ်ောလြည်း ဖုန်းခပြှီးတာနဲ့ စကဘြီးကောကစြီးပြီး နန်းဆီကို ထွကခြဲ့တော့တာပဲ…။ နည်းနည်းတော့ ဝေးတယ်…။ လမ်းပေါမြှာ လူတဈယောကမြှတောင် မရှိတော့ဘူး…။ ခွေးတွပေဲရှိတယ်။ ဟောငလြိုကကြှတာ ပိုစိုးပကစြကြ…။ ကြောကကြှောကန်ဲ့ အသနင်ေးတာ နန်းအိမရြှေ့ကို ဘယလြိုရောကသ်ှားမှန်းတောင် မသိလိုကဘြူး…။
ကြှနတ်ောြ့ခစွသ်ူလေးက လိမျမာတယဗြွ…။ ဝရနတ်ာမှာ ကတွောြ့ကို ထွကစြောင့န်တယ်ေ…။ ကြှနတ်ောကြ ဆင်းခဲ့ဖို့ပြောတော့ နန်းက ရှူးတိုးတိုးဆိုပြီး လုပပြှပြီး အိမထြဲဝငသ်ှားတယ်…။
ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း ခွံကြောဝြငပြှီး စောင့န်လေိုကတ်ာ ခဏကြာတော့ အိမရြှေ့တံခါးပြင့လြာပြီး နန်း ထွကလြာပါရော…။ ညဝတအြင်ျကြီ ပါးပါးလေးနဲ့ ဘာမှ မလိမ်းမခွယထြားတဲ့ နန်းဟာ ခွံမီးရောငမြှိနမြှိနလြေးအောကမြှာ အရမ်းကို ရငခြုနစြရာကောင်းတယဗြွာ…။ နန်းရဲ့ မို့မောကန်တေဲ့ နရောလေးတွကေို ကြည့်မြိလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ အသကရြှူတောင် မှားသှားတယဗြွာ…။
“ကိုနောြ … တအားဆိုးတယ်… ခွံထဲတောင် ရောကန်ပြေီ…”
“နန်းတို့ခွံက နိမ့န်ိမ့လြေးကိုး”
“သူခိုးလို့ အထငခြံရမှ ဟုတပြေ့ဖြစ်နမယ်ေ…”
“……”
“ကို……”
“………”
“နန်းကိုဘာလို့ အဲလောကကြှည့န်တောလဲ… နန်း မနတကေတ်ော့ဘူး”
“နန်းရယ် အရမ်းလှတာပဲ”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ နန်းကို ဆှဲဖကပြဈလိုကတ်ော့ နန်းက အို… တဲ့။ အခွအနေေ ပေးတာပဲလားတော့ မသိဘူး…။ လမ်းပေါမြှာလည်း အသှားအလာ လုံးဝမရှိဘူး…။ ကြှနတ်ောတ်ို့ ထိုငန်တေဲ့ နရောကလည်း အပငတ်ှေ ကြယန်တေော့ တောရြုံနဲ့မှငဖြို့ မလှယဘြူးလေ…။
“နန်း …”
လို့ ခေါလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ကို မော့ကြည့်လြာတဲ့ နန်းရဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို အငမ်းမရ နမ်းပစ်လိုကတ်ော့ နန်းကလည်း ကြှနတ်ောန်မ်းလာမှာကို စောင့န်တယေန်ဲ့တူတယ်…။ ပြင်းပြင်းထနထြနပြဲ ပြနန်မ်း လာတယ်…။ ကြှနတ်ောလြည်း နေ့လယကြ အထိအတွေ့တွကေို ပြနသ်တိရသှားပြီး လကတ်ှကေ နန်းရဲ့ ညဝတအြင်ျကြီအောကကြို တိုးဝငတ်ော့တာပါပဲ…။
နန်းက တဈခကြတ်ော့ တွန့သ်ှားသေးတယ်…။ ဒါပမေဲ့ အငမြတနမြှနတ်ဲ့ ကြှနတ်ောြ့လကတ်ှကြေားမှာ နန်းရဲ့ ဘရာလေးလည်း နလေိုမရတော့ပါဘူး…။ လကတ်ှကေ နန်းရဲ့ နို့လေးတွကေို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြတသ်ပပြေးလိုကတ်ော့ နန်းရဲ့ အသကရြှူသံတွေ ပုံမှနမြဟုတတ်ော့ပါဘူး…။ တဈခကြတ်ဈခကြြ နို့သီးခေါင်းလေးကို လကည်ိုး လကမြနဲ့ ပြတခြွပေေးလိုကတ်ော့ နန်းရဲ့ ရငဘြတတ်ှေ ကော့တကလြာပါတယ်…။ ခဏကြာတော့ နမ်းနတောကို ခဏရပလြိုကပြှီး…
“နန်း … မှကခြင်းပေါမြှာ လှဲအိပလြိုကပြါလား”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ နန်းက ကြှနတ်ောြ့ကို ရီဝတေဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ကြည့်ပြှီး …
“ဘာလုပမြလို့လဲ ကိုရယ်…”
“ကိုပြောသလိုလုပပြါ…”
နန်းလည်း ကြှနတ်ော့ကို မလှနဆြနန်ိုငတ်ော့ပါဘူး …။ မှကခြင်းသန့သ်န့်လြေးက ကြှနတ်ောတ်ို့အတွကြ သီးသန့လြုပထြားသလိုပါပဲ…။ ဒီလိုနဲ့ ပကလြကကြလေးဖြစ်နတေဲ့ နန်းရဲ့ လညပြင်းလေးကို နမ်းလိုကပြှီး လကတ်ဈဖကကြလည်း နန်းရဲ့ နို့လေးတွကေို ပြတပြေးလိုကတ်ော့ နန်းဆီက ညီးသံသဲ့သဲ့လေး ထွကလြာပါတော့တယ် …။ ကြှနတ်ော့ရဲ့ အနမ်းတွကေ နန်းရဲ့ ရငည်ှန့ကြို ပြောင်းလိုကတ်ော့ နန်း က တုနတ်ုနယ်ငယ်ငန်ဲ့ ကြှနတ်ောြ့ကို ဖကထြားပြီး
“ကိုရယ်”
လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလာတယ်…။ ကြှနတ်ောြ့လကတ်ှကေို နန်းရဲ့ နို့တွပေေါကြ ဖယလြိုကပြှီး နန်းရဲ့ ညဝတအြင်ျကြီ ကြယသ်ီးလေးတွကေို တဈလုံးချင်ြး ဖြုတန်လေိုကတ်ယ်…။ နန်းကတော့ မငှင်းဆနပြဲ မကြစြိတွကေို စုံမှိတထြားလရေဲ့…။ ကြယသ်ီးတွေ အားလုံးပြုတသ်ှားပြီး အင်ျကြီလေးကို ဖြည်းဖြည်း ချင်ြး ဟလိုကတ်ော့ နန်းရဲ့ ဖြူဝင်းတဲ့ နို့လေးတွေ ပေါလြာတာပေါ့ …။ လှလိုကတ်ာဗွာ… အခုမှ သသခွေောခွာ မှငရြတယ် …။
ဖြူဝင်းတဲ့ နို့အုံလေးဟာ သိပလြည်း မသေးလှန်း၊ သိပလြည်း မကြီးလှန်းပါဘူး…။ နို့သီးခေါင်း နီနီလေးတွကလေည်း ကြှနတ်ော့ကို မှငသ်ကသ်ှားစတယ်ေ…။ ဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောအြာခေါငတ်ှေ အရမ်းချောကလြာတယဗြွာ…။ တုနတ်ုနယ်ငယ်ငန်ဲ့ပဲ နန်းရဲ့ ညာဘကန်ို့သီးခေါင်းလေးကို ကြှနတ်ောြ့နှုတခြမ်းတွနေဲ့ ငုံလိုကမြိတယ်…။
ကြှနတ်ောြ့လကတ်ှကလေည်း ငှိမမြနပေါဘူး …။ လကတ်ဈဖကကြ နန်းရဲ့ဘယဘြကန်ို့လေးကို ကိုငထြားပြီး ဖြဖြလေး ပြတပြေးနသလေို … လကတ်ဈဖကကြ နန်းရဲ့ ဗိုကသ်ားလေးတွကေို ပြတသ်ပကြစားနလေိုကတ်ယ် …။ နန်း ကတော့ တဈကိုယလြုံး တွန့လြိမန်တောပဲ…။ တဈခကြတ်ဈခကြြ နို့သီးခေါင်းလေးတွေ မနာအောင် ဖြဖြလေး ကိုကပြေးလိုကရြင် နန်း ကော့ကော့တကလြာတာ သတိထားမိတယ် …။
ဒီလိုနဲ့ ညာဘကန်ို့ကိုစို့လိုကြ ဘယဘြကန်ို့ကို ငုံလိုကြ လုပန်ရောကနေ ကြှနတ်ော့ရဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို နမ်းရဲ့ ဗိုကသ်ားဝင်းဝင်းလေးဆီ ပြောင်းလိုကတ်ယ်…။ လကတ်ှကတေော့ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ပြတခြွနတေောပေါ့ …။ နန်းရဲ့ ခကြကြလေးထဲကို ကြှနတ်ောြ့လွှာလေးနဲ့ မှှေ့လိုကတ်ော့ နန်းရဲ့ တငပြါးတွေ ကော့တကလြာတယ်…။
ကြှနတ်ောြ အရမ်းမောနပြေီ…။ ဒီအထိ စကဘြီးအသားကုန် နင်းရတာတောင် ဒီလောကမြမောဘူး …။ နန်းလည်း တောတ်ောမြောနပေါပြီ…။ ခွှေးတွကေို စို့လို့ …။ ခဏကြာတော့ ကြှနတ်ောလြည်း ရှေ့ဆကတ်ိုးချင်လြာတယ်…။ ဒါနဲ့ပဲ လကတ်ဈဖကကြို နန်းရဲ့ဆီးခုံလေးဆီ အရဲစွန့ပြှီး တငကြှည့လြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ့ကို ဖကထြားတဲ့ နန်းရဲ့ လကတ်ှကေ ကြှနတ်ောြ့လကလြေးကို အတင်းတွန်းဖယပြှီး …
“တောပြှီ ကိုရယ်….”
လို့ မောသံလေးနဲ့ ပြောလာတယ်…။ ရမကအြရမ်း ထနန်တေဲ့ အမွိုးသားတဈယောကရြဲ့အားကို နန်းရဲ့ လကန်ုနုလေးတွနေဲ့ ဘယလြိုလုပ် တွန်းလှနလြို့ရမှာလဲ…။ ကြှနတ်ောြ့လကတ်ှကေ ဖယမြသှားပဲ နန်းရဲ့ဆီးခုံလေးကို ဖြဖြလေး ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်…။ နန်းတဈယောကတ်ော့ အရမ်းကို မောနပေါပြီ…။ နန်းရဲ့ လကကြလေးတွလည်ေး အားပါပါနဲ့ မတွန်းလှနန်ိုငတ်ော့ပါဘူး …။
ဒါကို ကြှနတ်ောကြ အခွင့ကြောင်းယူပြီး နန်းရဲ့ ညဝတဘြောင်းဘီနဲ့ ပငတ်ီကြားထဲကို ကြှနတ်ောြ့လကတ်ှေ သှင်းပစ်လိုကတ်ယ်…။ ဒါပမေဲ့ နန်းဟာလေးဆီတော့ သှားလို့မရသေးပါဘူး…။ နန်းက သူ့ပေါငန်ှဈဖကကြို တအားစိထားတယလြေ…။ ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောြ အားမလွှော့ပါဘူး ဆီးခုံလေးကိုပဲ သသခွေောခွာ ပြတသ်ပပြေးနလေိုကတ်ယ်…။
ခဏကြာတော့ ကြှနတ်ောြ့နှုတခြမ်းတွကေို နန်းရဲ့ နို့လေးတွဆေီ ပြနပျို့ရင်း ခပကြှမ်းကြမ်း စို့ပစ်လိုကတ်ော့ နန်းလည်း မနနေိုငတ်ော့ပါဘူး…။ တင်းတင်း ကြပကြှပစြိထားတဲ့ ပေါငလြေးတွကေို ဖြည်းဖြည်းခွင်း ဖြလွေော့လာတယ်…။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ော့လကကြို ခပဖြှေးဖြေးလေး နန်းရဲ့ဟာလေးဆီကို ပိုလိုကတ်ော့ … အို … နန်းရဲ့ ပငတ်ီလေးက တအားကို စိုနတောပဲ …။
ကြှနတ်ောလြည်း အခွိနမြဆှဲတော့ပဲ နန်းရဲ့ အစိလေးရှိမဲ့နရောကို မှန်းပြီးတော့ လကခြလယလြေးနဲ့ ဖိပြတပြေးလိုကတ်ော့…
“အ…အ… ကို…..အ…”
နန်းဆီက အသံတိုးတိုးလေး ထွကလြာပြီး နန်းတဈကိုယလြုံး တုနရြငန်တေော့တာပဲ…။ ပြီးတော့ ကြှနတ်ော့လကကြို ကိုငထြားတဲ့ နန်းရဲ့လကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ခေါင်းလေးကို လာကိုငပြှီး ဆှဲမော့ပစ်လိုကတ်ယ်…။ ကြှနတ်ောကြှောငန်တေုန်းမှာပဲ နန်းရဲ့ ခွိုမှိနလြှန်းလှတဲ့ နှုတခြမ်းတွကေ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွကေို အငမ်းမရ နမ်းနတေော့တာပါပဲ…။ ကြှနတ်ောြ အရမ်းကို ကြညန်ူးသှားတယဗြွာ…။ နန်း ရဲ့ အနမ်းတွကေို ဒီလို လိုလိုချင်ခြငွန်ဲ့ ရလိမ့မြယလြို့ ကြှနတ်ောလြုံး၀ မမွှောလြင့ထြားဘူး……..။
ကြှနတ်ောြ့လကတ်ှကေ နန်းရဲ့ အစိလေးနရောကို မှန်းပြီးပြတလြိုကြ၊ အကြဲကြောင်းလေးကို မှန်းပြီးပြတလြိုကန်ဲ့ အလုပမြွားနလေိုကတ်ာ နန်းရဲ့ပငတ်ီလေးတောင် တောတ်ောလြေးကို စိုစွတန်ပေါပြီ…။ ဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ လောကကြီးကို မေ့နတေုန်း … ဗှုန်းဆို … နန်းအဖအခေန်းရဲ့မီး ရုတတ်ရကြ ပြင့လြာတော့တာပါပဲ…။
ရုတတ်ရကဆြိုတော့ နန်းက အရမ်းလန့သ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့ကြို တွန်းဖယလြိုကတ်ာ ကြှနတ်ောန်ဲ့ နန်းနဲ့ လူချင်ြးကြာသှားကြတယ်…။ ပြီးတော့ နန်းက ကြှနတ်ော့ကို အတင်းဖကပြှီး ငိုပါတော့တယ်…။
“ကိုရယ်… ဖဖသေေိသှားပြီလား မသိဘူး”
ရုတတ်ရကဆြိုတော့ ကြှနတ်ောလြည်း ဘာပြောလို့ပြောရမှန်းတောင် မသိဘူး…။ ပြီးမှ စဉြးစားကြည့်လြိုကတ်ော့ အဖိုးကြီးက သူ့ဟာသူ အိမသ်ာတွဘောတွေ ထသှားတာ ဖြစ်မှာပေါ့…။ ကြှနတ်ောတ်ို့ကသာ မလုံမလဲ ဖြစ်နတော…။ နန်းဖဖအေခေန်းကနေ လှမ်းကြည့်ရြငတ်ောင် ဒီဘကကြို သချောမှငရြမှာ မဟုတဘြူး…။
“နန်းရယ်… နန်းဖဖကေေ အိမသ်ာသှားတာလားမှ မသိတာ….။ သူအပြငကြို လှမ်းကြည့်မြိရငတ်ောင် ကိုတို့နရောကို ဘယလြိုလုပ် မှငရြမှာလဲ…”
ကြှနတ်ောပြှောလိုကမြှ သူလည်း စဉြးစားမိသှားတယထြငတ်ယ် အငိုတိတသ်ှားတယ်…။ ပြီးမှ သူ့ကိုယသ်ူ သတိရပြီး အဝတအြစားတွေ ကမန်းကတန်း ပြနဝြတန်တယ်ေ…။
“ကို … ဟိုဖကလြှည့ကြှာ … နန်းရှကလြို့”
“ခုနကတော့ မရှကပြဲနဲ့”
“ဟာကြာ…..မပြောနဲ့….”
ဆိုပြီး သူ့ဘရာလေးကို လိုကရြှာနတယ်ေ…။ သူ့ဘရာက ကြှနတ်ောခြွှတပြှီး ဘေးမှာခထွားတာလေ…။ ကြှနတ်ောကြပဲ ဘရာလေးကို ကောကပြှီး …
“လာနန်း …ကိုပြနဝြတပြေးမယ်…”
“အာ…ပေးပါ…နန်းဟာနန်းဝတမြယ်…”
လို့ မကြန်ှာနီနီလေးနဲ့ ပြောပါတယ်…။ ကြှနတ်ောကြလည်း မရပါဘူး …။ နန်းနားကပပြှီး အင်ျကြီလေးကိုဟကာ ဘရာလေးကို သသခွေောခွာ ဝတပြေးလိုကတ်ော့ နန်းအရမ်းရှကန်ပေါတယ်…။
“ကိုမကောင်းဘူးကြာ … နန်းကို ဒီနေ့တဈနေ့လုံး နှိပစြကန်တယ်ေ…”
ကြှနတ်ောလြည်း ဘာမှပြနမြပြောပဲ နန်းရဲ့ နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းမယလြဲလုပရြော…
“ကိုနောြ …တောပြှီတောပြှီ … ပြောလို့မရရင် နန်း စိတဆြိုးလိုကမြှာနောြ”
တဲ့… နန်းကပဲဆကပြှီး
“အခု ဘယန်ှဈနာရီရှိပြီလဲ…”
သူပြောမှ သတိရတယ်…။ နာရီကြည့်လြိုကတ်ော့ ၄ နာရီတောင် ကြောန်ပြေီပဲ…။
“၄ နာရီကြောပြှီ”
“ဟာ ဒါဆို နန်း အိမထြဲပြနဝြငတ်ော့မယ်… မမကေေ ၅ နာရီဆို အမြဲထတယ်…”
“ဟင်… ဒါဆို ကိုလည်း ပြနရြတော့မှာပေါ့”
“အင်းပေါ့…”
“သွောျ နန်းကို မေးရဦးမယ်… နန်း ပြီးသှားလားဟင်”
“ဘာ ပြီးတာလဲ”
“အာ… နန်းကလည်း ပြီးတာကို မသိဘူးလား”
“ဘာလဲ နန်းတကယမြသိတာ”
အသကြ ၁၇ နှစ်အရှယ် မိန်းကလေးတဈယောကကြ ပြီးတာကို မသိသေးတာတော့ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောြ အံ့သှမိတယ်…။
“နန်း ဟာလေးထဲက အကြောတွတင်ေးပြီး အရညတ်ှေ ထွကတ်ာလေ… မဖြစ်ဘူးလား”
“ဟင့အြင်း… ဟိုအရညတ်ော့ ထွကတ်ယထြငတ်ယ်…”
လို့ မရဲတရဲလေးပြောတော့ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောလြေး အသည်းယားသှားတယ်…။
“နန်းကလဲ ခစွသ်ူချင်ြးကို ရှကန်သေေးတယ်…”
“ကိုနောြ … တောပြှီ မပြောနဲ့တော့ … နန်းလည်း အိမထြဲဝငတ်ော့မယ်”
“ဘာလဲ … ကို့ကို နှငန်တောလား…”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ နန်းမကြန်ှာလေး ညှိုးသှားပြီး…
“ကိုရယ်… နန်းက ကို့ကို နှငရြကပြါ့မလား…”
“စတာပါ နန်းရယ်… စိတမြကောင်း မဖြစ်ပါနဲ့… ကဲ… နန်းအိမထြဲဝငတ်ော့ … ကြာလာရင် ကိုထပပြှီး ဖကန်မ်းမိလိမ့မြယ်…”
ဆိုတော့ မကြစြောင်းလေးထိုးပြီး…
“ဒါဆိုသှားပြီ… တာ့တာ”
ဆိုပြီး နှုတဆြကပြှီး ထထွကသ်ှားတယ်…။ ဒါတောင် နန်းရဲ့ နောကပျိုင်းအလှတွကေ ကြှနတ်ော့ကြို ဖမ်းစားနသေေးတယ်…။ ကြှနတ်ောလြည်း နန်းနဲ့ပတသ်ကပြှီး ရူးတော့မှာပဲဗွာ…။ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့မြှာ ဒုကျခတွရေောကလြိုကတ်ာဗွာ…။ ကြှနတ်ော့ဟြာလေးက အရမ်းကို တင်းနပြေီလေ…။ ကိုယ့ဟြာကိုပဲ ဖြလေိုကရြပါတယ်…။
နောကန်ေ့မနကြ ကြောင်းကားပေါမြှာ နန်းကို မတွေ့ရတော့ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောလြေး စိတပြူသှားတယ်…။ မနေ့က ကိဈစကို သူ့မိဘတွမွေား သိသှားလား မသိဘူး…။ အတွေးတွလည်ေး စုံနပြေီ…။ ကြောင်းရှေ့ကနေ နန်းဆီ phone ခေါကြှည့တ်ော့လဲ ဘယသ်ူမှမကိုငဘြူး …။ နန်းသူငယခြငွြးတွကေို မေးကြည့်တ်ော့ သူတို့လည်း မသိကြဘူး …။ ကြှနတ်ောြ ရငတ်ှပေူလာတယ်… class တကခြငွစြိတလြဲ မရှိတော့ဘူး…။
ဒါနဲ့ ကြောင်းကနေ လဈလာပြီး နန်းအိမကြိုသှားတော့ အိမတ်ံခါးက သော့ခတထြားတယဗြွာ…။ ရငထြဲမှာ ဘာဖြစ်သှားတယဆြိုတာ စာနဲ့ရေးပြလို့တောင် မရနိုငဘြူး…။ ဘာလုပလြို့ လုပရြမှန်းလည်း မသိတော့ဘူး…။ တဈနေ့လုံး နန်းအိမရြှေ့မှာ ထိုငစြောင့န်လေိုကတ်ယ်…။ ဒါပမေဲ့ ညနစေောင်းတဲ့အထိ နန်းရဲ့ အရိပအြရောငတ်ောင် မမှငရြသေးဘူး…။ စိတည်ဈညဈနဲ့ အိမပြှနလြာတော့ အဖကေ
“သားရေ … မင်းဆီကို ကောငမြလေးတဈယောကြ phone ဆကတ်ယ်… ဘာကိဈစလဲဆိုတော့လည်း မပြောဘူး…။ ဘာလဲ မင်းကောငမြလေးလား…”
“ဟုတတ်ယအြဖေ …။ နန်းမတေဲ့…။ IT က…။ ဒါနဲ့ သူ ဘာပြောသေးလဲဟင်…”
“ဘာမှမပြောဘူးကြ။ မင်းမရောကသ်ေးဘူးဆိုပြီး ပြောလိုကတ်ော့ ရတယရြတယဆြိုပြီး phone ခသွှားတယ်…။ သား ရချိုးလိုကြဦးလေ………. …………….. ……… ”
အဖနေောကပျိုင်း ပြောတဲ့ စကားတွကေိုတောင် မကြားနိုငတ်ော့ပါဘူး… စိတတ်ှလည်ေး အရမ်းပူနပြေီ…။
“နန်းရယ်… ဘာတွမြေား ဖြစ်နပြေီလဲ………”
မှနမြာနိုငင်ံက phone လိုင်းတွကပေဲ မကောင်းတာလား … နန်းပဲ အိမမြှာမရှိတာလားတော့ မသိဘူး … တဈညလုံး phoneဆကတ်ာ တဈခါမှကို မကိုငဘြူးဗွာ…။ တဈညလုံးလည်း အိပလြို့မရတော့ပါဘူး…။ မနကရြောကတ်ော့ နန်းရဲ့ ကြောင်းကားစီးနကြေ နရောလေးကို သှားစောင့ပြါသေးတယ်…။ အခွိနတ်ှသော ကုနသ်ှားတယဗြွာ…။ ဒါနဲ့ ကြောင်းမတကတ်ော့ပဲ နန်းအိမရြှေ့မှာပဲ စောင့န်ဖေို့ ဆုံးဖြတလြိုကတ်ယ်…။
ဒီလိုနဲ့ စောင့န်လေိုကတ်ာ နန်းအိမရြှေ့က အုတခြုံ အေးအေးလေးတောင် ပူသှားတယဗြွာ…။ ကြှနတ်ောလြည်း တောတ်ောပြငပြန်းသှားပါပြီ…။ ဒါနဲ့ပဲ တဈခုခု သှားစားမယဆြိုပြီး အုတခြုံကနအထေ နန်းဖဖရေေဲ့ကား လမ်းလေးထဲကို ဝငလြာတာ တွေ့လိုကပြါတယ်…။ ကြှနတ်ောြ ရငတ်ှခေုနသ်ှားတယဗြွာ…။ ကမန်းကတန်း ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကားမောင်းလာတာ နန်းဖဖတေေော့ မဟုတဘြူးဗွ…။ ကားနောကခြန်းကို ကြည့်လြိုကတ်ော့မှ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နန်းကို တွလေိုကရြပါတော့တယ်…။ အဲဒီအခွိနမြှာ ဖြစ်သှားတဲ့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ စိတခြံစားမှုကို စာနဲ့ရေးပြလို့တောင် မရနိုငပြါဘူးဗွာ…။ နန်းက ကြှနတ်ော့ကို မှငတ်ာနဲ့ ကမန်းကတန်း ဆင်းလာပြီး …
“ကိုရယ်… ကိုစိတပြူနမယေဆြိုတာ နန်းသိပါတယ်…။ နန်းမမေေ သှေးတိုးပြီး မူးလဲသှားလို့ နန်းတို့ဆေးရုံမှာ အခွိနပြှည့ြ စောင့န်ရလေို့ပါ…။ ကို့ကိုလည်း Phone ဆကပြါသေးတယ် …။ ကိုက ဘယတ်ှသှေားနလေဲ မသိဘူး…။ ခါတိုင်း အဲ့ဒီ့အခွိနဆြို အိမပြှနရြောကန်ကြပေါ…”
“ကိုက နန်း ကြောင်းမလာလို့ ဘာများဖြစ်နပြေီလဲလို့ စိတပြူပြီး နန်းအိမရြှေ့မှာ လာစောင့န်တော…။ အိမကြလည်း သော့ခတထြားတော့ ပိုဆိုးသှားတယ်…”
“ကို့ကို နန်း တောင်းပနပြါတယန်ောြ…။ အခုလည်း နန်း ပစ်စည်းတွလောယူတာ …။ ကမန်းကတန်းဆိုတော့ ဘာမှမယူသှားရဘူးလေ…။ ဖဖကေတေော့ ဆေးရုံမှာပဲ ကနွခြဲ့တယ်…။ အခုတောင် နန်းတို့ အသိဦးလေးကြီးက လိုကပျို့လို့ … ”
“ကို ဘာလုပပြေးရမလဲ ဟင်…”
“ရပါတယ် ကိုရယ်…။ ဒါပမေဲ့ အခုနန်းကို လိုကပျို့တဲ့ ဦးလေးကြီးက ကိဈစတဈခုပေါလြာလို့တဲ့…။ နန်းကို ဆေးရုံကို ပြနလြိုကပျို့ပေးလို့ မရတော့ဘူးတဲ့ …။ အဲဒါ နန်း ဖဖေေ့ကို phone ဆကပြှီး Taxi နဲ့ပဲ သှားတော့မယ်… ကိုလိုကပျို့ပေးလေ…”
“လိုကပျို့ပေးမှာပေါ့ နန်းရယ်…”
ဒီလိုနဲ့ပဲ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ကားငှားပြီး လသာဘကကြိုသှား … တရုတတ်န်းမှာ လိုတဲ့ပစ်စည်းတွဝယေဖြို့ လမ်းလွှောကတ်ော့ နန်းက ကြှနတ်ောြ့ပခုံးလေးကိုမှီပြီး လွှောကတ်ယဗြွာ…။ ကြှနတ်ော့ရြငထြဲမှာတော့ ကြညန်ူးလိုကတ်ာ…။ လူတွကလေည်း ကြှနတ်ောတ်ို့ကို လငမြယားလို့ ထငန်ကြတေယထြငတ်ယ် …။ နန်းမမကေေိဈစတောင် မေ့သှားတယ်…။
ဆေးရုံရောကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ အပြငမြှာပဲ စောင့န်ပေါတယ် …။ ခဏကြာတော့ နန်းက ထွကလြာပြီး …
“ကို… နန်း ဒီည စောင့်အိပရြမယ်… ဖဖကေေ အလုပကြိဈစရှိလို့တဲ့…။ ဒီညအပြီး လုပရြမှာဆိုတော့ လူနာစောင့လြို့မရဘူး နန်းပဲစောင့ရြမှာ…။ ကိုပြနရြင် ပြနတ်ော့လေ..”
“ကိုလည်း စောင့ပြေးမယလြေ …”
“ကိုကလဲ …ဘယလြိုလုပစြောင့မြှာလဲ … မမတေေို့ သိသှားမှာပေါ့ … ပြီးတော့ ဆေးရုံက ခွင့ပြှုပါ့မလား”
“ကိုက နန်းမမေေ မသိအောငန်မှောပေါ့ …။ ပြီးတော့ ဒီမှာ ကိုယ့အြဒေါတ်ဈယောကရြှိတယ်…။ သူပြောရငရြပါတယ်…”
“ကိုရယ် ဖြစ်ပါ့မလား…”
“ဖြစ်ပါတယ် နန်းရယ် …။ ကိုအခု ကိုယ့အြဒေါကြို သှားပြောလိုကမြယ်…။ ရရင် ကိုယ့အြိမကြို phone ဆကပြှီး ပြောလိုကမြယန်ောြ”
“ကိုဖြစ်ရင် ပြီးတာပါပဲ…”
ကြှနတ်ော့အြဒေါကြ ဒီမှာ အကောငဆြိုတော့ အေးဆေးပေါ့ …။ အိမကြိုလဲ အကြကရြှှေ့လိုကပြါတယ်…။
ဒီလိုနဲ့ ညရောကတ်ော့ ကြှနတ်ောကြ နန်းမမေေ အခန်းအပြငဘြကကြ ကောရြဈတာလေးမှာ ထိုငစြောင့န်လေိုကတ်ယ် …။ နန်းကတော့ မကြာမကြာ ထွကလြာပါတယ် …။ ကောဖြီလာတိုကလြိုကြ မုန့လြာကြှေး လိုကန်ဲ့ … လူနာစောင့ရြတာတောင် တောတ်ောလြေး ကြိုကသ်ှားပါတယ်…။
နည်းနည်း မိုးခွုပလြာတော့ လူတောင် တောတ်ောရြှင်းသှားပါတယ် …။ ပြီးတော့ ဒီမှာလဲ လူနာက ၃ ယောကပြဲ ရှိတာကိုး…။ လူနာစောင့တ်ှကလေည်း ကောရြဈတာကို မလာကြပါဘူး…။ ကောရြဈတာကလည်း အတွင်းကောရြဈတာဆိုတော့ ဘယသ်ူမှကို မရှိတာ …။ ခွငကြတော့ အမုန်းကိုစွဲတာဗွာ…။ နန်းကတော့ စောငလြေး လာပေးထားပါတယ်…။ ခဏကြာတော့ နန်းကထွကလြာပြီး …
“မမေေ အိပပြွောသ်ှားပြီ…”
ဆိုပြီး ကြှနတ်ောြ့ဘေးမှာ လာထိုငပြါတယ်…။ ကြှနတ်ောကြလည်း သူ့ကိုဖကထြာပြီး စောငလြေးခွုံပေးလိုကတ်ော့ နန်းရဲ့ခေါင်းလေး ကြှနတ်ော့ြ ပခုံးပေါကြလွာပါတယ်…။ ကြှနတ်ောလြည်း တင်းတင်းလေး ဖကထြားရင်း နန်းရဲ့ ဆံပငလြေးတွကေို ဖြဖြလေး နမ်းနတေုန်း ကြှနတ်ော့မြကြလြုံးတွကေ နန်း ဝတထြားတဲ့ အမွိုးသမီး shirt အင်ျကြီရဲ့ ရငဘြတန်ားကို ကြည့်မြိလိုကတ်ော့ နည်းနည်းဟနပြေီး ရငခြုနစြရာ နို့လေးတွကြေားက ဘရာပန်းရောငလြေးကို ရေးရေးလေး မှငန်ရပေါတယ်…။
ဘာလို့လဲတော့ မသိဘူး။ ဒီမှငကြှင်းလေးက ကြှနတ်ော့ရြငခြုနသ်ံတွကေို တောတ်ောလြေး အရှိနမြှင့သ်ှားပါတယ်…။ နန်းက ကြှနတ်ော့ရြငဘြတန်ားမှာ ကပန်တေော့
“ကို… ဘာလို့ ကိုအရမ်း ရငခြုနလြာတာလဲ… နန်း စိတတ်ောငပြူလာပြီ…”
ဆိုပြီး သူ့လကဖြဝါးလေးတွနေဲ့ ကြှနတ်ော့ရြငဘြတကြို ဖိပေးထားတော့ ကြှနတ်ောြ ကြညန်ူးရပြနရြောဗွာ…။
“နန်း အနားမှာနရငေကြို အမြဲရငခြုနန်ရတောပါပဲ နန်းရယ်…”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ သူ့ပါးလေးတွကေို ငုံ့ပြီးနမ်းလိုကတ်ော့ နန်းမကြန်ှာလေး မော့လာပါတယ်…။ ဒါနဲ့ပဲ နန်းရဲ့ နှုတခြမ်းလေးတွကေို ညငည်ငသ်ာသာပဲ စုပလြိုကတ်ော့ နန်းမကြလြုံးလေးတွေ မှိတလြာပြီး လိုလိုချင်ခြငွပြဲ တုန့ပြှနလြာပါတယ်…။ နန်းရဲ့ အပေါန်ှုတခြမ်းလေးတွကေို နမ်းလိုကြ၊ အောကန်ှုတခြမ်းလေးတွကေို နမ်းလိုကန်ဲ့ လုပန်ရောကနကြှနေတ်ော့လြွှာလေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုးထည့်လိုကတ်ော့ နန်းရဲ့မကြန်ှာလေး ပိုပိုမော့လာပါတယ်…။
ကြှနတ်ောလြည်း ရှေ့ဆကတ်ိုးမယဆြိုပြီး ကြှနတ်ော့ည်ာဘကလြကကြို နန်းရဲ့ နို့လေးပေါြ တငလြိုကတ်ော့ နန်းက အတင်းဖယလြိုကပြှီး…
“ကို… ဒါဆေးရုံနောျ…”
တဲ့…။ ကြှနတ်ောကြ ဘာမှပြနမြပြောပဲ စောငလြေးကို နန်းပခုံးထိရောကအြောင် ခွုံပေးလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့လြကကြို နန်းရဲ့နို့လေးပေါြ ပြနတ်ငထြားလိုကတ်ော့ နန်းက သူ့လကကြလေးနဲ့ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို လာကိုငပြါတယ်…။ ဖယတ်ော့ မဖယပြါဘူး…။ ကြှနတ်ောလြည်း ဖြေးဖြေးလေး ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်…။ တဈခကြတ်ဈခကြြ ညှဈညှဈပေးလိုကတ်ော့ နန်းက သကပြှင်းလေးတွေ ခခွလွာတယလြေ…။
ကြှနတ်ောြ အားမရတော့ပါဘူး…။ နန်းရဲ့ အင်ျကြီလေးကို ပင့တ်ငရြင်း ဘရာလေးကိုပါ ပင့တ်ငလြိုကတ်ယ်…။ နန်းကတော့ မငှင်းဆနတ်ော့ပါဘူး…။ ငှိမင်ှိမလြေး ကြှနတ်ောြ့ကို ဖကထြားပါတယ်…။ အကာအကြယ် မရှိတော့တဲ့ နန်းရဲ့ ပြည့ဖြှိုးတဲ့ နို့လေးတွကေို စိတတ်ိုင်းကြ ပြတခြွကစေားရင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ခွပေေးလိုကတ်ော့ နန်း အသကရြှူတွေ မှနလြာပါတယ်…။
ကြှနတ်ော့ဘြယဘြကလြကတ်ှကေို နန်းပခုံး အောကကြနေ လွှိုပြီးတော့ နို့လေးတွကေို ပြတပြေးရင်း ညာဘကလြကကြို နန်းရဲ့ဗိုကသ်ားလေးတွဆေီ ပို့လိုကပြါတယ်…။ နန်းရဲ့ ဆီးခုံလေးကို မထိတထိ သှားသှားကစားရင်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နန်းရဲ့ ဘောင်းဘီကြယသ်ီးလေးကို ကိုငလြိုကတ်ော့ နန်းက သူ့လကကြလေးတွနေဲ့ လာတားဆီးပါတယ်…။ ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောကြ မဖယလြိုကပြဲ ကြယသ်ီးလေးကိုဖြုတပြှီး ဇဈလေးကိုပါ တဈခါတည်း ဆှဲခလွိုကပြါတော့တယ်…။ နန်းကတော့ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို ကိုငထြားတုန်းပါပဲ …။
ကြှနတ်ောကြ ဂရုမစိုကပြဲ နန်းရဲ့ပငတ်ီပေါကြနေ ဆီးခုံလေးကို ရှရှလေး ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်…။ ခဏကြာတော့ နန်းလကတ်ှေ ဖယသ်ှားပါတယ်…။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အားတကသ်ှားပြီး လကကြိုပငတ်ီကြားထဲ သှင်းလိုကတ်ော့ နန်းရဲ့အမှေးလေးတွကေို စမ်းမိသှားပါတယ်…။ နူးညံ့နလေိုကတ်ာဗွာ … တောတ်ောတ်ောင် အံ့သှသှားတယ်…။ အမှေးလေးတွကေို ဖြတရြင်း အကြဲကြောင်းလေးကိုရောကတ်ော့ စိုစွတန်ပေါပြီ…။ လကခြလယလြေးနဲ့ အကြဲကြောင်းလေးကို ဖိပြတဆြှဲလိုကတ်ော့ နန်းဆီက
“အာ…”
ဆိုတဲ့ အသံလေး ထွကလြာပြီး ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို လာကိုငပြါတော့တယ်…။ (အဲ့ဒီ့ “အာ…” ဆိုတာ ဘယလြိုမှ ရေးပြလို့ မရနိုငတ်ဲ့ အသံပါ…။ အနီးစပဆြုံး ရေးထားတာပါ…။ ကြှနတ်ောတ်ော့ အဲ့ဒီအသံကို ကြားလိုကတ်ာ တောတ်ောလြေး စိတတ်ှထသှေားပါတယ်…)
ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောကြ မရပလြိုကပြါဘူး…။ ကြှနတ်ော့ြ လကခြလယလြေးနဲ့ အစိလေးရှိတဲ့ နရောလေးကို ဖိုပြတပြေးလိုကတ်ော့ နန်းရဲ့တငပြါးတွေ ကော့တကလြာပြီး ကြှနတ်ော့ကို တအားဖကထြားတော့တာပဲ…။ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို ခပသ်ှကသ်ှကလြေး လှုပရြှားလိုကတ်ော့ နန်းက အသံတိုးတိုးလေးထွကပြှီး မောသံလေးနဲ့ ညီးလာပါတယ်…။ အဲ့ဒီညီးသံလေးက ကြှနတ်ော့ကို မှနမြှနလြုပပြေးဖို့ တွန်းအားပေးလိုကသ်လိုပါပဲ…။
ကြှနတ်ောြ သတိထားမိသလောကြ နန်းပေါငလြေးတွေ ပိုပိုကားပေးထားလာတာ တွေ့ရပါတယ်…။ နန်း အသကရြှူသံတွေ ပိုပိုမှနလြာသလို ကြှနတ်ော့လြကတ်ှလည်ေး ပိုပိုမှနလြာပါတယ် …။ ဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောလြုပပြေးနတေုန်း နန်းက သူ့ပေါငတ်ှကေို ရုတတ်ရကြ စိပစ်လိုကပြှီး ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို တင်းတင်းကြီး ဆုပကြိုငလြိုကပြါတယ်…။ နန်းရဲ့ သကပြှင်းရှညကြှီးကို ဖြည်းဖြည်းခွင်းခလွိုကသ်ံ ကြားလိုကမြိတော့ ကြှနတ်ောြ သိလိုကပြါပြီ…။
“နန်း … ပြီးသှားပြီ မဟုတလြား… ”
“… …”
“ဖြလေေ နန်းရဲ့…”
“အင်း… ဟုတတ်ယထြငတ်ယ်… နန်း တကိုယလြုံးက အကြောတွေ လွော့သှားသလိုပဲ… တဈမွိုးကြီးပဲ…”
“ဘာတဈမွိုးကြီးပဲလဲ… ကောင်းတာ မဟုတဘြူး လား…”
“အာ…ကိုကလဲ … မသိဘူးကြာ… တဈမြိုးကြီးပါပဲဆို..”
“နန်း မောသှားလား…”
“အင်း…”
“အဲ့ဒါ ဘာလုပတ်ာလဲ သိလား…”
“ဟင့အြင်း…သိဘူး..”
“Masturbate လုပတ်ယလြို့ ခေါတ်ယ်… တဈကိုယရြေ အာသာဖြတောပေါ့”
“ကိုကလဲ… ရှကစြရာကြီး…”
“ဘာရှကစြရာလဲ…သဘာဝပဲဟာကို…”
“သဘာဝလည်း ရှကမြှာပဲ…”
“နန်းကသာ ပြီးသှားတယ်… ကိုကတော့ ဒုကျခတွရေောကလြို့…”
“ဟင်… ဘာလို့လဲ…”
“ကိုကမှ မပြီးတာ…”
“ဒါဆို ဘယလြိုလုပမြလဲ…”
“ကို့ကို နန်းရဲ့ ညာဘကလြကကြလေးပေး…”
“ရော့”
ဆိုပြီး လကဝြါးလေး ပေးလာတော့ ကြှနတ်ောကြ ကြှနတ်ော့ဟြာလေးပေါြ တငပြေးလိုကပြါတယ်…။ ဒါပမေဲ့ နန်းက ထိရုံပဲထိထားတော့ ကြှနတ်ောကြ
“ကို့ဘောင်းဘီကြယသ်ီး ဖြုတလြိုကလြေ…”
လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုကပြါတယ်…။ နန်းက ကြယသ်ီးလေးကို မရဲတရဲဖြုတပြှီး ဇဈကလေးကိုပါ အလိုကတ်သိ ဆှဲခလွိုကပြါတယ်…။ ပြီးတော့ နန်းက ဘာဆကလြုပရြမှန်းမသိပဲ ရပန်တေော့ ကြှနတ်ောကြပဲ နန်းလကကြလေးတွကေို ကြှနတ်ော့ဟြာလေးပေါကြို တငပြေးလိုကပြါတယ်…။ နန်းက စူးစမ်းသလိုနဲ့ ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကို အောကခြံဘောင်းဘီပေါကြနေ ဖြေး ဖြေးချင်ြး ပြတသ်ပပြေးနတေော့ ကြှနတ်ော့မြှာ အသည်းတွကေိုယားလို့ …။
ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေ မနနေိငတ်ော့ပဲ နန်းဟာလေးကို ပငတ်ီလေးပေါကြနေ ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်…။ နန်းရဲ့ အသကရြှုသံတွေ မှနလြာသလို နန်းလကကြလေးတွကလေည်း ပြတပြေးနရောကနေ ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကို ဖြစ်ညှဈဆုပန်ယလြာပါတယ်…။ ကြှနတ်ောလြည်း စိတတ်ှတအေားထနလြာပါပြီ…။ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို နန်းပငတ်ီလေးထဲ ပြနထြည့လြိုကတ်ော့ နန်းကလည်း သူ့လကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့အြောကခြံဘောင်းဘီလေးထဲ အလိုကတ်သိ တိုးဝငလြာပါတော့တယ်…။
စောငတ်ဈထညရြဲ့ အကာအကြယအြောကမြှာ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ဖြစ်ချင်တ်ိုင်း ဖြစ်နကြတေော့တာပဲဗွာ…။ ကြှနတ်ောကြ လကခြလယလြေးနဲ့ နန်းရဲ့အစိလေးကို ပြတသ်ပကြစားရင်း…
“နန်း … ကို့ဟာလေးကို လကန်ဲ့ ဆုပပြှီးတော့ နန်းလကကြို အပေါအြောကြ ကစားပေးပါလား…”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ နန်းက မလုပတ်တ် လုပတ်တန်ဲ့ လုပပြေးနတေော့တာပဲ…။ နန်းရဲ့ လကဖြဝါးနုနုလေးတွကေ ကြှနတ်ော့အြတွကတ်ော့ အထိအတွေ့ အသဈပါပဲ…။ ပြီးတောင် ပြီးချင်လြာလို့ ထိန်းနရသေေးတယ်…။ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွကေ နန်းဆံပငတ်ှကေို နမ်းနရင်ေး နန်းရဲ့မကြန်ှာလေး မော့လာတော့ နန်းရဲ့နှုတခြမ်းတွကေို ရမကဆြနဆြန် စုပန်မ်း ပစ်လိုကမြိတယ်…။ တဈခါတဈခါ နန်းရဲ့ဟာလေးကို ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ပြတဆြှဲလိုကရြင် နန်းရဲ့လကတ်ှကေ ခဏရပရြပသ်ှားတကပြါတယ်…။
ဘာလို့လဲတော့ မသိဘူး…။ ခဏကြာတော့ နန်း အသကရြှူသံတွေ တအားမှနလြာပါတယ်…။ နန်း ပြီးတော့မယဆြိုတာ သိလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း စိတလြွှော့လိုကတ်ော့တယ်…။ နန်း ပြီးပြီး ၂ စကျကန့လြောကြ အကြာမှာပဲ ကြှနတ်ောလြည်း ပြီးသှားပါတယ်…။
နန်းရဲ့လကတ်ှကေ မရပသ်ေးလို့ နန်းကို ရပဖြို့ ပြောလိုကရြသေးတယ်…။ နန်းလကမြှာလည်း ပကေုနပြါပြီ…။ စောငမြှာတောင် နည်းနည်းပသှေားသေးတယ်…။ ကြှနတ်ောလြည်း နန်းကိုဖကပြှီး မကြစြိလေး မှိတထြားလိုကတ်ယ်…။ သူကလည်း ကြနပေတ်ဲ့ပုံနဲ့ ကြှနတ်ော့ကို ပြနဖြကထြားပါတယ်…။ ခဏကြာတော့ နန်းက
“ကို … နန်းလကမြှာ ဘာတွပကေေုနတ်ာလဲဟင်”
“နန်းပြီးသှားတော့ ထွကသ်လို… ကိုပြီးသှားတော့လည်း အရညတ်ှေ ထွကတ်ာပေါ့ နန်းရဲ့…”
“ဒါဆို ၁၀ တန်းတုန်းက သငရြတဲ့ သုတကြောငန်ဲ့ သားယူနဲ့ ပေါင်းပြီး ကလေးရတယဆြိုတာ ကိုကထွကတ်ဲ့အရညန်ဲ့ နန်းဆီကထွကတ်ဲ့အရည် ပေါင်းမှဖြစ်တာပေါ့ … ဟုတတ်ယမြှတလြား…”
“မဟုတဘြူး နန်းရဲ့…။ ကို့ဆီကထွကတ်ဲ့ သုတကြောငလြေးတွနေဲ့ နန်းဆီက တဈလတဈခါကြှတေဲ့ သားယူပေါင်းမှ ကလေးဖြစ်တာ…။ နန်းဆီကထွကတ်ဲ့အရညန်ဲ့ မဟုတဘြူး…”
“သှောြ… နန်းသိပြီ… ဟိုဟာမလာခင် သားဥကြှတယေဆြိုတာလေ…”
“အင်း ဟုတတ်ယ်….”
ကြှနတ်ောြ သတိထားမိသလောကတ်ော့ နန်းက ကြှနတ်ောန်ဲ့ နည်းနည်းပြင့လြင်းလာပါတယ်…။ ကြှနတ်ောတ်ို့ နှစ်ယောကလြည်း တဈညလုံး ဖကပြှီးတော့ စကားတွအမွေားကြီး ပြောဖြစ်ပါတယ်… ။ အဲ့ဒီညလေးကတော့ ကြှနတ်ော့ဘဝရဲ့ ဘယလြိုမှ မမေ့နိုငတ်ဲ့ ညလေးပါပဲဗွာ…။
ဆေးရုံမှာ တဈညပဲ စောင့လြိုကရြပါတယ်…။ နောကန်ေ့တွကတွေော့ နန်းဖဖကေေ အားသှားပြီလေ…။ ဆေးရုံကလည်း ၃ ရကလြောကပြဲ တကရြတာပါ… ဘာမှသိပဖြစ်တာမှ မဟုတတ်ာ…။ နန်းလည်း အခုမှပဲ ကြောင်းပြနတ်ကရြပါတယ်…။
နန်းနဲ့ကြှနတ်ောြ ဆေးရုံစောင့ပြှီးကတည်းက တောတ်ောပြှင့လြင်းသှားတယဗြွ…။ ကြောင်းရဲ့ အမှောငကြကြ နရောလေးတွကေိုလည်း နှစ်ယောကသ်ား တောတ်ောသ်ှားဖြစ်နပြေီ…။ ဒီလို မထိတထိ ကိဈစတွကမွေားလာတော့ ကြှနတ်ောလြည်း အဆုံးအစွနအြထိသာ ရောကခြငွစြိတကြ တဈခွိနလြုံး ကြီးစိုးနတေော့တာပေါ့…။ နန်းကိုလည်း ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုပြောရင်း သှေးတိုးစမ်းစမ်းနလေိုကတ်ယ်…။
တဈရကကြှတော့ ကြှနတ်ော့ြ mp4 ထဲကို Japan အပြာကားလေးတဈခွေ ထည့လြာလိုကတ်ယ်…။(soft core လေးပါ…) နန်းနဲ့တွေ့တော့ ခါတိုင်းသှားနကြေ drawing အဆောငကြ လူမလာတဲ့ အခန်းလေးထဲကို ခေါသ်ှားလိုကပြှီး ခါတိုင်းလိုပဲ နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းလိုကြ၊ ပါးလေးတွကေို နမ်းလိုကြ လုပန်ရောကနေ
“နန်း”
“ဟင်“
“နန်းကို … ကိုပြစရာတဈခုရှိတယ်… ”
“ဘာပြမှာလဲ…”
“ခဏ”
ဆိုပြီး လှယအြိပထြဲက mp4 လေးကိုထုတ် earphone လေးကို နန်းနားမှာတဈဖကြ ကြှနတ်ော့န်ားမှာ တဈဖကြ တပပြေးလိုကတ်ယ်…။
“ဘာလဲ…ဘာသီချင်ြး ဖြင့ပြှမလို့လဲ…”
“သီချင်ြးမဟုတဘြူး နန်းရဲ့…”
“ဒါဆိုဘာလဲ… ပြလေ…”
ကြှနတ်ောကြ အဆငသ်င့ထြည့လြာတဲ့ ကားလေးကို ဖြင့လြိုကတ်ော့ စစချင်ြးမှာ Japan မ ချောချောလေး က အခန်းတဈခုထဲမှာ တဈယောကတ်ည်း စာတွလေုပန်တေဲ့ မှငကြှင်းလေးနဲ့ စလာတော့ နန်းက ဘာလဲဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ မေးငေါ့ပြပါတယ်…။ ကြှနတ်ောကြ
“ဆကကြှည့လြေ…”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့လည်း နာခံပါတယ်…။ ရုပရြှငထြဲမှာ Japan မလေး စာလုပန်တေဲ့ အခန်းထဲကို ကောငလြေးတဈယောကြ ဝငလြာပြီး မပြောမဆိုနဲ့ ကောငမြလေးကို အတင်းဖကန်မ်းပါတော့တယ်။ တဆကတ်ည်း ကောငလြေးရဲ့လကတ်ှကေ ကောငမြလေးရဲ့ ပြည့တ်င်းနတေဲ့ နို့လေးတွကေို ပြတပြေးရင်း ကောငမြလေးရဲ့ အဝတအြစားတွကေို ခွှတပြဈနပေါတယ်…။ နန်းကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ မကြတ်ောငတ်ောငမြခတပြဲ ကြည့်န်တယေဗြွ…။
ရုပရြှငကြ ကြမ်းလာပါတယ်…။ ကောငလြေးက ကောငမြလေးရဲ့ ပငတ်ီကိုပါ ခွှတလြိုကပြှီး အကြဲကြောင်းလေးကို သူ့ရဲ့လွှာလေးနဲ့ လကြတ်ဲ့အခန်းလည်း ရောကရြော နန်းက…
“ကိုကြာ …ဘာတွလောကြည့်ခြိုင်းနတောလဲ…”
ဆိုပြီး mp4 screen လေးကို သူ့လကကြလေးတွနေဲ့ ကြယထြားပါတော့တယ်…။
“နန်းကလည်းကြာ … ကိုကြည့်စြချင်ေတ်ာကို…”
“အာ… ကိုကလဲ မကြစြိရှကစြရာကြီး…”
“ဒါဆို နန်း မကြည့်တ်ော့ဘူးပေါ့…”
“အင်း…”
ကြှနတ်ောကြ တင်းသှားတဲ့ပုံစံနဲ့ mp4 ကိုပိတ် earphone တွကေို ဆှဲဖြုတလြိုကတ်ော့ နန်းစိတပြူသှားပါတယ်…။
“ကို… နန်းကို စိတဆြိုးသှားလားဟင်…”
“…. … ”
ကြှနတ်ောြ ဘာမှပြနမြပြောတော့ နန်းက သကပြှင်းခရွင်း…
“ကို… … ကိုရယ်… နန်း ကို့စကား နားထောငပြါ့မယ်… စိတမြဆိုးနဲ့တော့နောြ…”
လို့ တောင်းပနတ်ဲ့ လသေံလေးနဲ့ ပြောလာတော့လည်း
“ဒါဆိုရော့ နန်းကိုယတ်ိုငဖြှင့ပြေး…”
ဆိုပြီး mp4 လေးကို ပေးလိုကတ်ယ်…။
“ကိုက ဘယ် file မှာ ထည့ထြာလဲ နန်းမှမသိတာ…”
“video ထဲက … ထဲမှာ…”
နန်းပြနဖြှင့လြိုကတ်ော့ အစကနေ ပြနကြှည့ရြတာပေါ့ …။ ကောငလြေးက ကောငမြလေးရဲ့ အကြဲကြောင်းလေးကို လကြတ်ဲ့အခန်းလည်း ပြနရြောကလြာရော နန်းက မကြန်ှာလေးနီလာပြီး ရှကန်တယေလြေ…။ ကြှနတ်ောကြ နန်းကိုဖကထြာရင်း လကတ်ှကေ နန်းရဲ့ကြောပြငလြေးကို မသိမသာ ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်…။
ရုပရြှငကြလည်း ကောင်းပါတယ်…။ ကောငမြလေးက သူ့ကိုလကြန်တေဲ့ ကောငလြေးရဲ့ခေါင်းကို ဆှဲမော့လိုကပြှီး… ကောငလြေးကို မတတ်ပရြပစြလေိုကတ်ယ်…။ ပြီးတော့ ကောငမြလေးကပဲ ကောငလြေးရဲ့ ဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး ကောငလြေးရဲ့ဟာလေးကို သူ့ပါးစပလြေးနဲ့ အားရပါးရ စုပန်တေော့တာပဲ…။ ဒီအခန်းလည်းရောကရြော နန်းက မကြန်ှာလှဲသှားလရေဲ့…။
“နန်းကလဲ ကြည့်ပြါဆို…”
“ကိုရယ်…နန်းမကြန်ှာပူလာပြီ…”
“ဘယသ်ူ့ကို ရှကစြရာရှိလဲ… ဒီမှာ နန်းနဲ့ကို နှစ်ယောကပြဲရှိတာကို..”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ နန်းရဲ့ပေါငသ်ားလေးတွကေို ရှရှလေး ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်…။ ကောငလြေးနဲ့ ကောငမြလေးကတော့ တောတ်ောလြေးကို ခရီးရောကန်ပေါပြီ…။ ကောငလြေးက ကောငမြလေးကို စာရေးစားပြဲပေါြ တငလြိုကပြှီး ပေါငလြေးတွကေို ကားခိုင်းထားလိုကတ်ယ်…။ ပြီးတော့ တောတ်ောလြေးကို တင်းမာနတေဲ့ သူဟာလေးနဲ့ ကောငမြလေးရဲ့ အကြဲကြောင်းလေးကို တေ့ပြီး ဖြေးဖြေးချင်ြး ဖိသှင်းလိုကတ်ယလြေ…။ သူ့ဟာလေးကို အဆုံးအထိသှင်းလိုကြ နည်းနည်းလေး ပြနထြုတလြိုကြ လုပန်လေိုကတ်ာ ကောငမြလေးခငမြွာ မကြန်ှာလေးရှုံ့မဲ့ပြီးတောင် ငှီးတွားနရတေယ်…။ နန်းတဈယောကတ်ော့ ရုပရြှငထြဲမှာ မွောပါသှားပါပြီ…။
ကြှနတ်ော့ြ လကတ်ှကလေည်း အငှိမမြနပေါဘူး…။ လကတ်ဈဖကန်ဲ့ နန်းရဲ့နို့အုံလေးကို ရှရှလေး ကစားနပြေီး… နောကလြကတ်ဈဖကန်ဲ့ နန်းရဲ့ ထမီပေါကြနေ ဆီးစပလြေးကို ဖိပြတပြေးနလေိုကတ်ယလြေ…။ ကြှနတ်ောသ်ိပါတယ် နန်းတော့ စိတတ်ှေ တဖြည်းဖြည်း ထကြှလာနပေါပြီ…။ ရုပရြှငထြဲမှာလည်း ပုံစံတွေ အမွိုးမွိုးပြောင်းရင်း နောကဆြုံးတော့ ကောငလြေးရော ကောငမြလေးပါ တဈကိုယလြုံး တွန့လြိမပြှီး တဈပျိုငတ်ည်း ပြီးသှားကြပါတယ်…။ နန်းကိုကြည့်လြိုကတ်ောလည်း နန်းက ကြှနတ်ော့ကို ရီဝတေဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ ကြည့်န်လရေေဲ့…။
ကြှနတ်ောကြ အလုပမြွားနတေဲ့ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို ဖယလြိုကပြှီး နန်းကို ရမကဆြနဆြနပြဲ နမ်းပစ်လိုကတ်ယ်…။ နန်းလည်း တောတ်ောလြေး စိတပြါနပြေီ ထငပြါတယ်..။ လိုလိုချင်ခြငွပြဲ ပြနန်မ်းတဲ့အပြင် သူ့လကကြလေးတွနေဲ့တောင် ကြှနတ်ော့ကြွောကုန်းကို ပြတပြေးနသေေးတယ်…။ ကြှနတ်ောကြ နမ်းနရောကနေ ရုတတ်ရကြ ရပလြိုကပြှီး…
“နန်း … ကိုနန်းနဲ့ အရမ်းခစွခြငွတ်ာပဲ… ကိုနဲ့နန်း တဈနရောကို သှားရအောငန်ောြ…”
လို့ပြောလိုကတ်ော့ နန်းမှာ ငှင်းဆနန်ိုငမြဲ့အားတွေ မရှိတော့ပါဘူး…။ ကြှနတ်ောလြည်း အခွိနကြုနမြခံတော့ပဲ ကြောင်းကနေ ခိုးထွကြ … ပြီးတော့ ကြှနတ်ော့တို့ရဲ့ ခွလှမြေးတွကေို သနလြငွဈြေးနားက တည်းခိုခန်းလေးကို ဦးတညလြိုကတ်ယ်…။
ဟိုရောကတ်ော့ ၂ ယောကခြန်းလေး ယူလိုကပြှီး စားစရာ နည်းနည်းပါ မှာလိုကတ်ယ်…။ နန်းကတော့ ရှကန်တယေန်ဲ့တူတယ်…။ ခေါင်းလေးကိုတခွိနလြုံး ငုံ့ထားလရေဲ့ …။ တည်းခိုခန်းလေးက မဆိုးပါဘူး… အခန်းတွကေ သန့သ်န့ပြှန့ပြှန့လြေးတွေ… ရချိုးခန်းလေးကလည်း သန့န်တောပဲ…။
နန်းက အခန်းထဲလဲရောကရြော ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို တင်းတင်းပဲ ဆုပကြိုငထြားပါတယ်…။ နန်းရငတ်ှခေုနန်ပြေီထငတ်ယ်…။ နှစ်ယောကအြိပ် ကုတငကြိုလည်း မှငရြော
“ကို ခဏနောျ”
ဆိုပြီး ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားလိုကတ်ာ တောတ်ောန်ဲ့ ထွကမြလာပါဘူး…။ မှာထားတာတွတေောင် လာပို့သှားပြီ …။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အခန်းတံခါးကို Lock ခလွိုကပြှီး ရချိုးခန်းတံခါးကို သှားခေါကရြပါတယ်…။
“နန်း… ဘာလုပန်တောလဲ ကြာလိုကတ်ာ နန်းရာ… ဒီမှာ စားစရာတွတေောင် ရောကလြာပြီ…”
အဲ့ဒီတော့မှ နန်းက မကြန်ှာနီနီလေးနဲ့ ထွကလြာပါတယ်…။ ကြှနတ်ောကြ နန်းကို ကုတငပြေါမြှာ ထိုငခြိုင်းလိုကပြှီး လကကြလေးတွကေို ကိုငကြာ…
“နန်း… နန်းစိုးရိမန်မယေဆြိုတာ ကိုသိတယ်… ဒါနန်းနဲ့ ကို့အတွကြ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံပဲ…။ နန်း ဒီကိုလိုကလြာတယဆြိုတာ ကို့ကို ဘယလြောကခြစွလြဲဆိုတာ ပြလိုကတ်ာပဲ…။ ကိုအရမ်းကြနပေတ်ယ်…။ ပြောလြဲပြောတ်ယ်…။ ပြီးတော့ ကို နန်းကို အရမ်းခစွတ်ယ် နန်းရယ်…”
လို့ ရငဘြတထြဲက လသေံနဲ့ ပြောလိုကပြါတယ်…။
“နန်းလည်း ကို့ကို အရမ်းကိုခစွပြါတယ် ကိုရယ်…။ ဒါပမေဲ့ ဟိုဟာဖြစ်လာရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ…”
ဆိုပြီး သူ့ဗိုကကြလေးကို ပုတပြှပါတယ်…။ ကြှနတ်ောကြ
“ဒီဟာနဲ့ဆို မဖြစ်ပါဘူး…”
ဆိုပြီး ကြနဒြုံးလေးကို ထုတပြှလိုကတ်ော့
“ဟင် … ကိုက ဒါကို အမြဲဆောငထြားတယ် ဟုတလြား…”
“နန်း ကို့ကို မစောကြားနဲ့နောြ…။ ဒီစကားက ကိုဘာဖြစ်သှားစမလေဲဆိုတာ နန်းမသိဘူးလား…”
“ကိုရယ်… စိတကြလဲ ဆိုးမယဆြိုတာကြီးပဲ… နန်းကစတာပါ… ကို့ကိုယုံပါတယ်… ယုံလို့ပဲ ဒီအထိတောင် လိုကလြာတာပဲဟာကို…”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့လည်း ကြှနတ်ော့မှာ ကြနပေသ်ှားတာပါပဲ…။ ပြောမဲ့သာပြောတာ ကြှနတ်ော့အြတွကလြဲ ဒါက ပထမဆုံးဆိုတော့ စိတလြှုပရြှားနတောပေါ့ …။ နန်းဆိုပိုဆိုး… ရငတ်ှခေုနန်လေိုကတ်ာ ဒီကနတေောင် ကြားနရတေယ်…။
ကြှနတ်ောလြည်း အခွိနဆြှဲမနချင်ေတ်ော့ပါဘူး…။ နန်းကိုယလြေးကို ဖကပြှီး နန်းရဲ့ နားရှကကြလေးကို စနမ်းလိုကတ်ယ်…။ နားပေါကမြရှိတဲ့ နန်းရဲ့နားရှကလြေး နီရဲသှားတာပဲဗွာ…။ ခါတိုင်း အလုပမြွားနကြေ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို သှားနကြနေရောတွကေို မသှားတော့ပဲ နန်းရဲ့ ဆံပငလြေးတွကေိုပဲ တယုတရ ကိုငတ်ှယန်လေိုကတ်ယ်…။
ကြှနတ်ော့ြ အနမ်းတွကေို နှုတခြမ်းတွဆေီလည်း ပြောင်းလိုကရြော နန်းမကြလြုံးတွေ မှေးဆင်းသှားပါပြီ…။ နန်းရဲ့ နှုတခြမ်းပါးပါးလေးတွကေ အရမ်းကို နမ်းလို့ ကောင်းတယဗြွာ…။ ကြှနတ်ောကြ အောကန်ှုတခြမ်းကို စုပန်ရင်ေ နန်းက ကြှနတ်ော့ြ အပေါန်ှုတခြမ်းတွကေို စုပန်တယေလြေ… လိမျမာလိုကတ်ာ…။ ဒီလိုနဲ့ အပေါကြိုပြောင်းလိုကြ အောကကြိုပြောင်းလိုကန်ဲ့ နည်းနည်းလေး ကြာလာတော့ ကြှနတ်ော့လြွှာလေးကို ထိုးသှင်းလိုကတ်ယ်…။
နန်း ဒီနေ့တောတ်ောြ အလိုကသ်ိတယဗြွာ…။ ကြှနတ်ော့လြွှာလေးကို သူ့လွှာလေးနဲ့ ကစားတဲ့အပြင် ကြှနတ်ော့လြွှာတဈခုလုံးကို သူ့ပါးစပလြေးနဲ့ အတင်းစုပယ်ူလိုကတ်ယလြေ…။ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောခြစွသ်ှားတယ်…။ ဘာရမလဲ ကြှနတ်ောလြည်း အားကမွခံ သူ့လွှာလေးကို အတင်းပြနရြှာပြီး စုပတ်ော့တာပေါ့…။ နန်းလကတ်ှကေ ထားစရာနရော မရှိဘူးထငတ်ယ်… ကြှနတ်ော့ ကြောပြငကြိုပဲ အကြောင်းမဲ့ ပြတပြေးနတယေလြေ…။
နည်းနည်းကြာလာတော့ နန်းမောလာပါတယ်…။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း နှုတခြမ်းချင်ြးခွာလိုကပြှီး နန်းလညတ်ိုငလြေးကို လွှာလေးနဲ့ လကြန်လေိုကတ်ယ်…။ တဈခါတဈခါ နားရှကအြောကခြှကေ လညပြင်းသားလေးတွကေို နှုတခြမ်းနဲ့ စုပလြိုကရြင် နန်းရဲ့လကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ကြွောပြငကြို အတင်းဖြစ်ညှဈတော့တာပဲ…။ ဘယလြောကအြထိ နန်းလညပြင်းမှာ ကြာသှားလဲတော့ မသိဘူး …။ နန်းလည်းတိုငလြေးဘေးမှာ အနီကြကကြလေးတွကေို ပြလို့…။
ကြှနတ်ောလြည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရငည်ှန့လြေးကို ဆင်းသှားလိုကတ်ယ်…။ ရငည်ှန့လြေးကို နမ်းလိုကရြင် နန်းရဲ့ခေါင်းလေး မော့မော့သှားတယဗြွ…။ နမ်းနရငေန်ဲ့ပဲ နန်းအင်ျကြီရဲ့ နှိပစြိကြယသ်ီးလေးတွကေို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖြုတလြိုကတ်ော့… နန်းရငဘြတလြေး ဟသှားပြီး ဘရာအနကရြောငလြေး ပေါလြာပါတော့တယ်…။
ဘရာလေးက နန်းရဲ့ ပြည့ဖြှိုးတဲ့ နို့အုံလေးကို တဈဝကပြဲ ဖုံးအုပထြားနိုငတ်ယဗြွ…။ နန်းရဲ့ အသားဖြူဖြူလေးတွနေဲ့ ဘရာအနကရြောငလြေးက အရမ်းကို match ဖြစ်နတေော့ ကြှနတ်ောမြှငသ်ကပြှီး ကြည့်န်မေိတယ်…။
“ကိုရယ်… ဘာလို့အကြာကြီး စိုကကြှည့န်တောလဲ… နန်းမနတကေတ်ော့ဘူး…”
“နန်းရဲ့အလှမှာ ကိုယမြွောသှားလို့ပါ… လှလိုကတ်ာ နန်းရယ်… ”
ဆိုပြီး ရငန်ှဈမှှာကြားထဲက အခွိုင့လြေးကို ငုံ့နမ်းလိုကတ်ယ်…။ လွှာလေးတွနေဲ့ ရငန်ှဈမှှာကြားလေးထဲကို ကလိနတေော့ နန်းအသည်းတွေ ယားနပေါပြီ…။ နန်းရငခြုနသ်ံတွဆေို ပေါကထြှကမြတကပြါပဲ…။ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွကလေည်း ဘရာလေးအပေါကြ လှတန်တေဲ့ နရောလေးတွကေို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး သှားနမေိပါပြီ…။ ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကလည်း အောကခြံဘောငဘြီထဲမှာ အတင်းကို ရုန်းကနန်ပေါပြီ…။
ဒါနဲ့ကြှနတ်ောလြည်း ကြှနတ်ော့ကြွောကို ကြောင်းမဲ့ပြတသ်ပန်တေဲ့ နန်းရဲ့ လကတ်ဈဖကကြိုကိုငပြှီး ကြှနတ်ော့ဟြာလေးပေါကြို တငပြေးလိုကတ်ော့ နန်းက ပုဆိုးပေါကြနေ ဖြည်းဖြည်းလေး ပြတပြေးနတယ်ေ…။ ကြှနတ်ောကြလည်း အသည်းယားအောင် လုပန်တေော့ နန်း မနနေိုငတ်ော့ပါဘူး…။ ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကို ပြတပြေးနရောကနေ ဆုပခြွလောကာ… နန်းလကတ်ဈဖကကြ ကြှနတ်ော့လြကကြို ဆှဲယူပြီး ညာဘကန်ို့အုံလေးပေါြ တငပြေးလိုကတ်ယလြေ…။ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောလြေး ကြနပေသ်ှားတယ်…။
ဒါနဲ့ပဲ ကြှနတ်ောလြည်း အလိုကတ်သိနဲ့ ဘရာပေါကြနေ နို့သီးခေါင်းလေးကို လိုကရြှာပြီး လကည်ှိုးလကခြလယန်ဲ့ ပြတခြွပေေးလိုကတ်ော့ နန်းရဲ့ တီးတိုးညီးသံလေး ထွကလြာပါတော့တယ်… ။ ပြီးတော့ နန်းရဲ့လကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ဟာလေးကို ဖြစ်ညှဈပေးနရေုံမကပဲ ဥတွကေိုပါ ပြတသ်ပကြစားနတယေလြေ…။
နန်းလည်း တဖြည်းဖြည်း ရဲလာပါပြီ…။ ကြှနတ်ောလြည်း နန်းကို မထိတထိ လုပန်ရောကနေ နန်းရဲ့ ဘရာခွိတကြလေးကို ကြောဘကကြို လကလြွှိုပြီး ဖြုတလြိုကတ်ော့ အရမ်းကို ခစွစြရာကောင်းတဲ့ နို့လေးတွကေို အကာအကြယမြဲ့ တွေ့လိုကရြပါတယ်…။ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွေ မနနေိုငတ်ော့ပါဘူး…။ နန်းရဲ့ ဘယဘြကန်ို့သီးခေါင်း နီနီလေးကို ငုံ့စို့လိုကမြိတော့တာပဲ…။ စို့ရင်းကနေ လကတ်ဈဖကကြလည်း ညာလကန်ို့လေးကို ကစားနလေိုကတ်ယ်…။
ကြှနတ်ော့ကို ပြတသ်ပဖြစ်ညှဈနတေဲ့ နန်းရဲ့လကတ်ှေ တအားကြမ်းလာပြီး နန်းရဲ့အသကရြှူသံတွလည်ေး ပြင်းထနလြာတယဗြွ…။ နန်းရဲ့လကတ်ဈဖကကြလည်း ကြှနတ်ော့ဆြံပငတ်ှကေို ထိုးဖြနလေိုကတ်ာ တဈခေါင်းလုံး ရှုပပြှကုနပြါပြီ…။ ခဏကြာတော့ နှုတခြမ်းလေးတွကေို နန်းရဲ့ဗိုကသ်ားလေးတွဆေီ ပို့ဖြစ်လိုကတ်ယ်…။ ခကြကြလေးကိုလည်း လွှာလေးနဲ့ ထိုးလိုကရြော နန်းကော့တကလြာပါလရေော…။
ကြှနတ်ော့ဟာလေးကို ကစားနတေဲ့ နန်းရဲ့လကတ်ှကေို ဖယခြိုင်းလိုကပြှီး… နန်းရဲ့ထမီလေးကို ဖြေးဖြေးလေး ခွှတလြိုကတ်ယ်။ နန်းရဲ့ ပငတ်ီလေးကလည်း အနကရြောငလြေးပဲ…။ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွကေ ခကြကြလေးကို ကစားရင်း လကလြေးတွနေဲ့ နမ်းရဲ့ပေါငလြေးတွကေို ပြတသ်ပပြေးနလေိုကတ်ယ်…။ လကကြလေးတွကေ ပေါငရြင်းက အတွင်းသားလေးတွဆေီ ရောကသ်ှားတော့ နန်းက ပေါငတ်ှကေို ပိုပိုကားပေးလာတယလြေ…။ ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောကြ နန်းဟာလေးကို မထိပဲ ပေါင်းတွင်းသားတွကေိုသာ ဂရုတစိုကြ ပြတသ်ပပြေးနတေော့ နန်းမနနေိုငတ်ော့ပါဘူး…။
“ကိုရယ်… နန်းအရမ်းမောနပြေီ…”
လို့ ခစွစြရာလသေံလေးနဲ့ ဖြင့ပြှောလာပါတယ်…။ ကြှနတ်ောလြည်း နန်းကိုသနားသှားပြီး ပငတ်ီလေးပေါကြနေ အမှေးလေးတွကေို ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်…။ နန်းတငပြါးတွတေောင် ကော့ကော့တကလြာပါပြီ…။ ဒါနဲ့ ပငတ်ီလေးကို ခွှတလြိုကတ်ော့တဈခါမှမတွေ့ရသေးတဲ့ နန်းရဲ့ဟာလေးကို အနီးကပ် တွေ့လိုကရြပါတော့တယ်…။ အမှေးရေးရေးလေးတွကြေားက စိနတေဲ့ အကြဲကြောင်းလေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ နည်းနည်းလေး ဖြဲလိုကတ်ော့ အရညတ်ှစေိုရှဲနတေဲ့ နှုတခြမ်းသား နီနီလေးတွေ ပေါလြာတော့တာပဲ…။ ကြှနတ်ောလြည်း မနနေိုငတ်ော့ပါဘူး…။ ကြိုတငကြှံစညထြားတဲ့အတိုင်း လွှာလေးနဲ့ ထိုးလကြလြိုကတ်ော့ … နန်းက
“အာ .. ကို ဘုန်းနိမ့ကြုနမြယ် ဘာတွလွှေောကလြုပ်… အာ အာ ”
စကားတောငဆြုံးအောင် မပြောနိုငတ်ော့ပါဘူး နန်းတဈယောကြ ကော့လနန်တေော့တာပဲ…။ ကြှနတ်ောကြလည်း လွှာလေးနဲ့ အစိလေးရှိတဲ့ နရောလေးကို လကြလြိုကြ .. အကြဲကြောင်းလေးတဈလွှောကြ လကြလြိုကန်ဲ့ အရသာလေးကတော့ ငနကြှိကြိလေးဗွ…။ အနံ့အသကတ်ော့ ကောင်းပါတယ်…။ နန်းက အသန့ကြှိုကတ်ယလြေ…။ ဒီလိုနဲ့ လွှာစွမ်းပြလိုကတ်ာ နန်းတဈယောကြ တဈမိနဈတောင် မကြာဘူး ပြီးသှားပါတယ်…။
“ကို ပြီးသှားပြီ”
ထူးဆန်းတယဗြွ ယောကြြားလေးတွပြေီးရင် အရညတ်ှေ အများကြီး ထွကလြာတယလြေ…။ မိန်းကလေးတွေ ပြီးတာကြတော့ သတိတောင် မထားမိဘူး…။ ဒါပမေဲ့ နန်းတငပြါးတွေ ကော့တကလြာပြီး တဈကိုယလြုံး တွန့လြိမသ်ှားတာတော့ သတိထားမိလိုကတ်ယ်…။
ကြှနတ်ောလြည်း နန်းဟာလေးဆီက ခွာလိုကပြှီး… နှုတခြမ်းလေးတွကေို တယုတယ နမ်းနလေိုကတ်ယ်…။ ခဏကြာတော့ ရပလြိုကပြှီး နန်းမကြန်ှာလေးကိုပဲ ကြည့်န်လေိုကတ်ော့ နန်းက ရုတတ်ရကြ ကြှနတ်ော့န်ဖူးလေးကို နမ်းလိုကပြှီး…
“ကိုရယ်… နန်းကို့ကို ဘာလို့ အဲ့လောကခြစွသ်ှားလဲမသိဘူး…”
ကဲ … ကြှနတ်ောဘြယလြောကြ ကြှသှေားမလဲဆိုတာ။
“နန်း… ကိုနန်းကို ပါးစပန်ဲ့လုပပြေးတာ ကောင်းလား”
“အင်း…”
“လကန်ဲ့လုပတ်ာနဲ့ ပါးစပန်ဲ့လုပတ်ာ ဘယဟြာပိုကောင်းလဲ..”
“ဟို…. ပါးစပန်ဲ့…”
“ဒါဆိုနန်း ကို့ကိုရော ပါးစပန်ဲ့ လုပပြေးနိုငမြလား…”
နန်းခဏတော့ တွဝသှေေားတယ်…။ ပြီးမှ အင်းဆိုပြီး ခေါင်းလေးညှိမ့ပြှတော့ ကြှနတ်ော့မြှာ ပြောသ်ှားတာပဲ။
“ဒါဆို နန်းဟာနန်းပဲ ကို့အဝတအြစားတွကေို ခွှတပြေးနောြ…”
လို့ဆိုတော့လည်း နန်းက လိုကန်ာပါတယ်…။ ကြှနတ်ော့အြင်ျကြီလေးကို အရငခြွှတပြေးပြီး ကြှနတ်ောြ့ပုဆိုးကို ဖြညခြလွိုကတ်ော့ အောကခြံဘောငဘြီ အနကရြောငလြေး ပေါလြာတာပေါ့…။ အောကခြံဘောင်းဘီထဲမှာတောင် ရုန်းကနန်လေို့ ဖုအိဖောင်းလေးတောင် ဖြစ်နပေါပြီ…။ နန်းက မရဲတရဲနဲ့ အောကခြံဘောငဘြီလေးကို ခွှတလြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ြ ဟာလေးက အစွမ်းကုန် ထောငမြတန်တယေလြေ…။
နန်းက ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကိုလဲမှငရြော ကြှနတ်ော့ြ မကြန်ှာကို မော့ကြည့်ပြါတယ်…။ ကြှနတ်ောကြ ခေါငလြေးညှိမ့ပြှလိုကတ်ော့ သူ့လကန်ှေးနှေးလေးတွနေဲ့ ကြှနတ်ော့ဟာလေးကို ဆုပကြိုငလြိုကပြါတယ်…။ ကြှနတ်ောကြ
“နန်း … အရညပြှားလေးကို အောကကြိုဆှဲခလွိုကြ”
လို့ဆိုတော့ နန်းဆှဲခလွိုကတ်ာ ကြှနတ်ော့ြ ဒဈကလေး ပေါလြာပါတော့တယ်…။ နန်းက အံ့သှ သလို တဈခကြကြှည့ရြင်း သူ့ပါးစပလြေးနဲ့ ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကို စငုံလိုကပြါတယ်…။ ကြှနတ်ော့ြ ဘဝမှာ တဈခါမှမခံစားဖူးတဲ့ အရသာထူးကို ရုတတ်ရကြ ခံစားလိုကရြတယဗြွာ…။ နန်းပါးစပ် နှေးနှေးစိုစိုလေးက ကြှနတ်ော့ဟြာလေး ထိပပျိုင်းကို တဈမွိုးလေးကို ဖြစ်စတောဗွ…။ မပြောပြတတဘြူးဗွာ…။
နန်းလည်း ကြည့်ထြားတဲ့ Japan ကားလေးကို သတိရသှားတယထြငတ်ယ်…။ japan မလေး လုပသ်လို ကြှနတ်ော့ဟြာလေး ထိပပျိုင်းကို သူ့နှုတခြမ်းတွနေဲ့ဖိပြီး အထကအြောကြ ကစားနလေိုကတ်ာ ကြှနတ်ော့မြှာ အရှငလြတလြတကြို နတပြှညရြောကန်သလေိုပါပဲ…။ တဈခကြတ်ဈခကြြ သှားကလေးတွနေဲ့ ခွဈမိသှားရငတ်ော့ နည်းနည်းနာတယဗြွ…။ ထိပပျိုင်းလေးကိုပဲ လုပန်တေော့ ကြှနတ်ောြ အသည်းယားလာပြီး တငပြါးကို ကော့ကော့ပြီး ပိုပိုဝငအြောင် ထိုးလိုကတ်ော့ …
“ကိုရယ်… နန်းဒီမှာ အနထြှကတ်ော့မယ်… အရမ်းမထိုးထည့်ပါနဲ့နောြ…”
တဲ့…။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း သနားသှားပြီး ငှိမင်ှိမလြေးနလေိုကတ်ော့ နန်းက အရငတ်ဈခါထကြ ပိုပိုဝငအြောင် လုပပြေးနတယေလြေ…။ မလုပတ်တ် လုပတ်တန်ဲ့ လုပတ်ာဆိုပမေဲ့ ကြှနတ်ော့အြတွကလြည်း ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံဆိုတော့ ပြီးချင်လြာတယ်… ။ ခဏကြာတော့ နန်းပါးစပထြဲမှာပဲ ပြီးလိုကမြိတယ်…။ နန်းက ပြီးနတေုန်း ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကို ထုတမြပစ်လိုကပြါဘူး…။ အရညတ်ှကေိုလည်း မှိုခလွိုကတ်ယလြေ…။ ကြှနတ်ောြ နန်းကို ပိုပိုပြီး ခစွသ်ှားတယဗြွာ…။
သူရော ကြှနတ်ောရြော နှစ်ယောကလြုံး မောသှားပြီး အိပယ်ာလေးပေါမြှာ ဖကပြှီ ခဏမှိန်းနလေိုကကြှတယ်…။ ခဏကြာတော့ ကြှနတ်ော့ကြောငလြေးလည်း ပြနထြောငလြာပါပြီ…။ ဒါနဲ့ နန်းကို ဖကပြှီးသသခွေောခွာလေး နမ်းလိုကတ်ော့ နန်းကလည်း လိုလိုချင်ခြငွပြါပဲ …။ လကတ်ှကေ နို့လေးတွကေိုကစားရင်း နန်းလကတ်ဈဖကကြို ကြှနတ်ော့ဟြာလေးဆီ ပြနတ်ငပြေးလိုကတ်ော့ နန်းက အလိုကတ်သိပဲ ပြတသ်ပပြေးနတေော့တယ်…။
ကြှနတ်ောြ့လကတ်ဖကကြ နန်းဟာလေးဆီသှားပြီး လကခြလယလြေးနဲ့ နန်းရဲ့ နှုတခြမ်းသားလေးဆီ နည်းနည်းလေး ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ နန်းကိုယလြေး တဈခကြတ်ှန့သ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ဆကပြှီး ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ လကခြလယလြေးက အရမ်းနူးညံ့တဲ့ အတွင်းနံရံလေးတွကေို သှားစမ်းမိပါတယ်… ။ အသှင်းအထုတလြေး နည်းနည်းလုပလြိုကတ်ော့ နန်းက
“ကို … နန်း နာတယ် ကိုရယ်… လကန်ဲ့မလုပပြါနဲ့နောြ”
“ဟုတလြား နန်း အရမ်းနာလို့လား”
“အင်း … နည်းနည်းတောင် အောင့တ်ယ်…”
“ခဏလေး ကို ကြည့်လြိုကမြယန်ောြ…”
ဆိုပြီး နှုတခြမ်းသားလေးတွကေို အသာဖြဲပြီး ကြည့်လြိုကတ်ော့ နန်းရဲ့ အစိလေးကို တွေ့လိုကရြပါတော့တယ်…။
“နန်း… ဒီလိုပဲ ပထမဆုံးအခါမှာဆို နည်းနည်းနာတတတ်ယလြို့ ကိုကြားဖူးတယ်…”
“ဟုတလြား”
“ကို မနနေိုငတ်ော့ဘူး… ကို့ဟာလေးကို ထည့လြိုကခြငွန်ပြေီ…”
“အရမ်းနာမှာလားဟင် ”
“သိပမြနာပါဘူး နန်းရယ်… နန်းနာတယဆြိုရင် ကို့ကိုပြောလနေောြ”
ဆိုတော့ ခေါင်းလေးညှိမ့ပြှပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အခွိနမြဆိုင်းတော့ပဲ ကြနဒြုံးလေးကို စနဈတကစွှပပြှီး နန်းခွရင်ေးမှာ နရောယူလိုကပြါတယ်…။ ပြီးတော့ နန်းပေါငလြေးတွကေိုကိုငပြှီး နည်းနည်းကားခိုင်းလိုကတ်ယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း ပထမဆုံးဆိုတော့ ဘာလုပရြမှန်းကို မသိဘူး…။ ဒါပမေဲ့ ဟိုကားတွကြညေ့ထြားတဲ့အတွေ့အကြုံအရ ကြှနတ်ော့ကြိုယလြေးကို နန်းကိုယပြေါြ မှောကလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ဟြာလေးနဲ့ နန်းရဲ့ အကြဲကြောင်းလေးကို တေ့ပြီး အထကအြောကြ ပြတပြေးနလေိုကတ်ော့ နန်းဆီက မောသံသဲ့သဲ့လေး ထွကလြာပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း နည်းနည်းလေး ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ ထိပကြလေးပဲဝငတ်ယ်…။ တဈခုခု ခံနတယေဗြွ…။
ကြှနတ်ောြ သိလိုကပြါပြီ… အားနည်းနည်း သုံးရတော့မယလြို့…။ နန်းကို စိတပြှောင်းသှားအောင် ထိပကြလေးနဲ့ပဲ အဝငအြထွကြ လုပပြေးနလေိုကတ်ော့ နန်း တိုးတိုးလေး ညီးလာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း နန်း စိတတ်ှထနေတေုန်း ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကို နည်းနည်းလေး အားစိုကပြှီး ဖိသှင်းလိုကတ်ော့
“အား နာတယ် ကို အရမ်းနာတယ် ကိုရယ်”
တဲ့။ ကြှနတ်ောကြ ဂရုမစိုကပြဲ… ပိုဝငသ်ှားအောင် ပိုအားစိုကလြိုကတ်ော့ နန်းက ကြှနတ်ော့ရြငဘြတကြို တွန်းထားပြီး…
“အရမ်းနာတယ် ကိုရယ်… နန်းကို သနားပါဦး…”
လို့ မကြရြညဝြိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့ ပြောလာတော့လည်း ကြှနတ်ောသ်နားသှားပြီး ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကို နည်းနည်းပြနထြုတလြိုကပြါတယ်…။ နန်းက ကြှနတ်ော့ကြို ကြည့်လြိုကပြှီး…
“ကို … နန်းကို စိတပြကြသ်ှားပြီလားဟင်…”
“မပကြပြါဘူး နန်းရယ်…”
“ကို့မကြန်ှာလေး ညှိုးသှားတယ် ကိုရယ်…။ နန်းလေ .. ကို့ကို အရမ်းခစွပြါတယ် ကိုရယ်…။ နန်းအရမ်းနာလို့ပါ…။ ကို နန်းကြောင့ြ ခံစားနရမေယဆြိုရင် နန်းမကြည့်ရြကပြါဘူး…။ နန်းနာရင် နာပါစေ … ကိုစိတကြှိုကြ လုပတ်ော့နောြ… ကိုနောြ…။ မကြန်ှာလေးကို ဒီလိုတော့ မထားပါနဲ့နောြ”
တဲ့…။ ကြှနတ်ောန်န်းကို အရမ်းခစွသ်ှားပြီး နဖူးလေးကို ငုံ့နမ်းလိုကမြိတယ်…။
“နန်းရယ်… ကို သှင်းလိုကမြယန်ောြ… နည်းနည်းတော့ နာလိမ့မြယ်…”
“အင်း”
ဆိုပြီး ခေါင်းညှိမ့ပြှလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကို ဖိသှင်းလိုကတ်ော့တယ်။ နန်း သနားပါတယဗြွာ။ ကြှနတ်ောြ စိတပြကြသ်ှားမှာ စိုးလို့ထငတ်ယ် နာတယလြို့ မပြောပဲ အံလေးကြိတပြှီး ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို ပဲ အတင်းဖြစ်ညှဈထားတယလြေ…။ ကြှနတ်ောလြည်း မှနမြှနပြှီးသှားအောင် အားစိုကပြှီး ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ နန်းဆီက
“အ…”
ဆိုတဲ့ အသံလေး ထွကလြာပြီး… အဆုံးအထိ ဝငသ်ှားပါတော့တယ်…။ ကြှနတ်ော့ဟြာလေးမှာလည်း အရမ်းကိုကောင်းလှန်းတဲ့ နန်းရဲ့ အတွင်းနံရံတွရေဲ့ တုန့ပြှနမြှုကို အကြောလေးတွန့သ်ှားအောင် ခံစားလိုကရြတယဗြွ…။ ကြှနတ်ောလြည်း ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကို အဆုံးအထိသှင်းလိုကြ နည်းနည်းပြနထြုတလြိုကန်ဲ့ စည်းခကြည်ီညီ လုပပြေးနလေိုကတ်ော့
“အ အား ကိုရယ် အား”
ဆိုတဲ့ နန်းရဲ့ညီးတွားသံလေးတွေ ဆကတ်ိုကြ ထွကလြာပါတော့တယ်။
“နန်း ”
“ကို”
“နာ သေးလားဟင်…”
“ဟင့အြင်း… မနာတော့ဘူး…”
“ကောင်းရောကောင်းလား”
“အင်း… ကိုရယ် ဘာတွမေေးနတောလဲ တဈမြိုးကြီးပဲ ကိုရယ်”
“ကိုတော့ အရမ်းကောင်းတယ် နန်းရယ်… ကိုအားနဲ့ ဆောင့ပြဈလိုကခြငွတ်ယ် နန်းရယ်”
“အင်း… ကိုရယ်… ကိုလုပခြငွတ်ာသာ လုပပြါတော့… ကိုရယ်…”
ကြှနတ်ောလြည်း ခွင့ပြှုခကြရြပြီဆိုတာနဲ့ အားပါပါနဲ့ ဆောင့ပြဈလိုကတ်ော့
“အား ကို အား ကိုရယ်”
ဆိုပြီး ကြှနတ်ော့ကြိုပဲ တတွတတ်ှတ် ခေါန်တေော့တာပဲ။ ကြှနတ်ောလြည်း အရှိနကြို နည်းနည်းမှှင့လြိုကတ်ော့ … နန်းက
“အင် အား ကို ကို နန်းပြီးတော့မယ် အား ပြီးကုနပြှီ အား”
ဆိုပြီး နန်း ပြီးသှားပါတယ်။ နန်းပြီးသှားတော့ ကြှနတ်ောလြည်း စိတကြိုလွှော့ခလွိုကပြှီး… ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ဆောင့ပြဈလိုကတ်ယ်…။ ခဏကြာတော့ ကြှနတ်ော့တ်ဈကိုယလြုံးက အကြောတွတင်ေးလာပြီး ကြှနတ်ောြ ပြီးသှားပါတော့တယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း တအားမောသှားပြီး ကြှနတ်ော့ဟြာလေးကိုတောင် နန်းဟာလေးထဲကနေ ပြနမြထုတန်ိုငတ်ော့ပဲ နန်းပေါမြှာပဲ မှောကရြကလြေး အိပပြဈလိုကတ်ော့တယ်…။
ပြီးပါပြီ။
ရေးသားသူ – NAKA