အောစာအုပ်

ကိုကိုမောင်နဲ့ ချိုချိုအောင်

⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

————-

” ဒေါကြ ဒေါကြ သမီး ခွိုခွိုအောငရြေ ”

”ရှငအြမေ”

”သမီး နင့အြဈကိုရော”

”မသိဘူးလေ အမေ..။ သူ့အခန်းထဲရှိမှာပေါ့ ”

”မရှိဘူး မမကြေညေ့ပြှီးပြီ..။ အခုပဲ ပြနရြောကတ်ယ် ဘယလြဈပြနပြှီလဲ မသိဘူး”

”ခုန လမ်းမှာတော့ သူ့သူငယခြငွြးဖုန်းလာလို့ ပြောတယ် အမေ။ ကိုကြောကြှီးတို့နဲ့ ခွိန်းနတော ကြားတယ်”

”အင်း ဒီကောငလြေးကတော့။ ခဏနေ ဖုန်းဆကပြှီး အိမမြှာပြနလြာနခေိုင်းစမ်း သမီး…။ ဘယမြှလွှောကမြသှားနဲ့လို့။ ဒီည မမနေေဲ့ဖဖေေ ပြဲရုံလုပင်န်းရှငတ်ှေ အစည်းအဝေးရှိတယ်။ အဲ့မှာပဲ ညစာစားဖြစ်မယ်။ သမီးတို့မောငန်ှမ တဈခုခုသာ ဝယစြားကြတော့။ အိမမြှာ ဘာမှမရှိဘူး”

”ဟုတကြဲ့အမေ သမီးဖုန်းဆကပြှီး ပြနခြေါလြိုကမြယ်”

”အေးအေး အာ့ဆို မမသှေေားပြီ။ သမီးဖဖကေေ သှားနှင့န်ပြေီ။ ကိုကိုမောင် ပြနမြလာခင် တံခါးတွေ လိုကပြိတ်ဦး သမီး။ ခတ်ကောလက ကောင်းတာမဟုတဘြူး ဂရုစိုကန်ောြ သမီး”

”ဟုတကြဲ့ အမေ”

မမအေခေန်းဝမှ ထွကသ်ှားတော့မှ ကိုကို့ကို ခေါထြုတရြသည်။

”ကိုကို ထွကလြာတော့ မမသှေေားပြီ။ တံခါးတွေ သှားပိတ်ဦး”

”အေးပါဟ ဟူးးးးး တောသ်ေးတယ်။ မမေေ တွေ့သှားတော့မလို့”

”အင်းလေ တောသ်ေးတယ်။ အာ့ကြောင့ပြှောတာပေါ့။ ကိုကို့ကို အတင့မြရဲပါနဲ့လို့။ မတောလြို့ မမေေ တွေ့သှားရင် သပြေီ”

”ကဲကဲ အဝတလြဲ ရတွဘေောတွေ ပြောငအြောငဆြေးထား..။ ပြီးရင် ပြဲတောတ်ယမြယ်”

”ဟှန့ျ ဒါပဲ ကိုကိုက”

”ခစွတ်ာကိုးကြ”

”ဟှန့ြ ကိုကိုခစွတ်ာကြီးကလည်း တောပြါ နေ့ရော ညရော မနားရဘူး။ ညီမလေး အဖုတတ်ှလည်ေး ကြိန်းလှပြီ”

”ညီမလေးအဖုတလြေးက လိုးလို့ကောင်းတာကိုးကြ”

”ကိုကိုနောြ ညဈစုတ် သှား တံခါးတွသှေားပိတ်။ မမပြေေောသှားတာ ကြားတယန်ောြ။ တောကြှာ တံခါးတွမပေိတဘြဲ လုပန်တေုန်း အနုကြမ်းဝငစြီးသှားမှ ဒုကျခတွရေောကကြုနမြယ်”

”ကိုကိုသိပါတယ် ခစွလြေးရာ စိတမြပူနဲ့”

”အာ့ဆို အခုသှားပိတတ်ော့လေ”

”အာဘှားပေး”

”ပြနလြာမှ ပေးမယလြေ”

”မရဘူး အခုပေး ”

”ဟှန့ြ တောတ်ောလြကပြေါကကြတတ်ဲ့ ကိုကို”

”အု အု ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ်”

”ရပြီ ပြနလြာမှ ဆကလြုပပြေး”

—————————————–

ကြှနမြက ခွိုခွိုအောငပြါ။ ဖဖေေဦးခွိုမောင်၊ မမဒေေေါခြိုငခြိုငအြောင်၊ ကိုကို ကိုကိုမောငန်ဲ့ ကြှနမြရယ် မိသားစုလေးယောကပြဲ ရှိတာပါ။ ပြဲရုံလုပင်န်းကို အဓိကလုပကြိုငပြှီး မိသားစုအားလုံး ပြဲရုံမှာ အလုပလြုပကြှပါတယ်။ ဖဖနေေဲ့မမကေေ ပြဲရုံလုပင်န်းရှငမြွား ဥကျကဌနဲ့ အဖြဲ့ဝငဆြိုတော့ အလုပမြွားတယ်။

ကမွနဲ့ကိုကိုက ကြောင်းမပြီးခငကြတည်းက ပြဲရုံမှာ ဖဖနေေဲ့မမကေေို ဝိုင်းကူနလောတာ အခုထိပဲ။ Eco နဲ့ ကြောင်းပြီးထားတဲ့ ကမွတို့ မောငန်ှမနှစ်ယောကအြတွကြ အခွားအလုပလြည်း သှားလုပစြရာ မလိုပါဘူး။ မိသားစုအလုပကြိုပဲ လုပရြုံပါပဲ။ နောငလြည်း ဒီပြဲရုံကြီးကို ဦးစီးရမှာပဲလေ။

ကိုကိုနဲ့ကမွ အခုလို မောငန်ှမချင်ြး လိငဆြကဆြံမိတာကတော့ sex အကြောင်းတွပြေောရင်း ဆကဆြံမိသှားတာပါ။ ပြောရရင် နည်းနည်းတော့ ရှညတ်ယ်။ ကမွတကျကသိုလ် နောကဆြုံးနှစ်ကပေါ့ရှင်။ ရည်းစားထားတယပြေါ့။ မမနေေဲ့ဖဖကေေ ကမွတို့မောငန်ှမကို လှတလြပခြှင့ြ အပြည့ပြေးထားပါတယ်။ လှတတ်ာလှတ် လပတ်ော့မလပစြနေဲ့ ဆိုတဲ့ စကားတဈခွန်းနဲ့ပဲ ထိန်းထားတယ်။

ကိုကိုကတော့ ရည်းစားတဈယောကပြှီး တဈယောကြ ထားတယ်။ ပြတယ်ေ။ ဆောရြရင် ဖြုတပြှီး ပြတတ်ာများတယ်။ အခုလည်း ဆောြ ၂ ယောကန်ဲ့ ရှုပန်တေုန်း။

ကမွကိုတော့ မမကေေ သမီး ကိုယ့ကြိုယကြို တနဖြိုးထားရမယ် အညှာမလှယရြဘူးလို့ ပြောတယ်။ ကမွရည်းစားကို ကမွက မပေးဘူး။ နှုတခြမ်းပဲ ပေးနမ်းတယ်။ တဈခါတဈလေ နို့ပေးကိုငတ်ယ်။ ဒီလောကပြဲ။ ဒါပမယေ့ြ သူက ဒီလောကန်ဲ့ မရောင့ရြဲဘူး။ အဆင့တ်ကခြငွတ်ာ။ ကမွက မပေးဘူး။ သူဘယလြောကြ စောင့န်ိုငမြလဲ စမ်းသပခြငွတ်ာနဲ့ ညှင်းထားလိုကတ်ယ်။ အဲ့မှာ သူက မစောင့န်ိုငဘြဲ ကမွကိုပစ်ပြီး နောကတ်ဈယောကန်ဲ့ တွဲသှားတယ်။ သဈစိမ်းခွိုးတုံးတိဖြတတ်ာ ခံလိုကရြလို့ ကမွ အသဲကြဲခဲ့ရတာပေါ့။

ကိုကိုက အဲ့ကောငကြို ပေးလိုကလြားမေးတော့ မပေးလို့ အခုလို ဖြတသ်ှားတာပြောတော့ ကောင်းတယတ်ဲ့လေ။ ကိုကိုက သူသာ သူများသားသမီးတွကေို လိုကလြုပပြှီး ဖကြပြဈနတော။ သူ့ညီမကတွော့ တိုသား။

ကိုကိုမှာ ဘာဆေးရှိလဲတော့ မသိ။ ဆောလြိုကပြှီဆို ခဏပဲ။ စန်းပြင့တ်ယ်။ သှားတကလြေးအပြင် ပါးခွိုင့လြေးပါ ပါတဲ့ ကိုကိုက ချောတာတော့ အမှနပြဲ။ ဟိုမိန်းကလေးတွကလေည်း ကိုကိုနဲ့ပကြလြည်း အေးဆေးပဲ နောကတ်ဈယောကန်ဲ့ တွဲနတော တွေ့ရတယ်။ သူတို့က ရည်းစားထားတာကို အပြောထြားပြီး အလိုးခံဖို့ပဲ ထားကြတာလားတော့ မသိပါဘူးရှင်။ အထနမြတွပေေါ့။

အမှနတ်ော့ ကမွလည်း ကိုယ့ကြိုယကြို အထနမြဆိုတာ ကိုကိုနဲ့ လိုးပြီးတော့မှ သိခဲ့ရတာပါ။ ကိုကိုနဲ့ လိုးပြီးတော့ ကမွလေ တဈနေ့တဈခါလောကြ အလိုးမခံရရင် နမထေိထိုငမြသာ ဖြစ်နတေော့တာပါပဲရှင်။ မောငန်ှမချင်ြး မလုပသ်င့မြှန်း မကောင်းမှန်း သိပမယေ့ြ အတွေ့အထိကို မလှနဆြနန်ိုငပြါဘူး။ အထူးသဖြင့ြ ကိုကို သူ့လီးကြီးနဲ့ ကမွကို နောကကြထောကတ်ာနဲ့တင် ကမွမှာ ဒူးချောငသ်လိုလိုဖြစ်ပြီး အဖုတကြ အရညတ်ှေ စို့လာတော့တာပါပဲ။

ကိုကို့ဟာကြီးက ဆှဲဆောငန်ိုငလြှန်းပါတယ်။ ဒဈအောကန်ားမှာ မှဲ့ပါသလို ညာဘကဂြှေးဥမှာလည်း မှဲ့တဈလုံး ပါသေးတယ်။ တကယလြို့ အိမမြှာ မလှတလြပလြို့ အလိုးမခံရတဲ့အခါ အနည်းဆုံး ကိုကို့ဟာကြီးကို စုပပြေးတတသ်လို ကိုကိုကလည်း ကမွဟာလေးကို ယကပြေးပါတယ်။ မမတေေို့ မသိအောင် ခိုးလုပရြတာလည်း တဈမွိုးတော့ ကောင်းသား။

နှစ်ထပတ်ိုကကြှီးမှာ မမနေေဲ့ဖဖကေေ အောကထြပမြှာနပြေီး အပေါမြှာ ကမွတို့မောငန်ှမ နကြပေါတယ်။ ကိုကိုနဲ့ကမွ ငယင်ယကြတည်းက ရနဖြစ်တယဆြိုတာ မရှိ။ တဈခါတဈလေ ကိုကိုက ကမွကို စနောကတ်ာလောကပြဲ ရှိပါတယ်။ အဲ့အခါ ကမွက နပန်းဖကလြုံးပြီး ကုန်းကိုကပြဈတာ။ မမေေ ပြောတာပဲ။ ကမွငယင်ယကြ ကိုကိုစလို့ဆိုပြီး မှီရာလှမ်းကိုကတ်ာ ဂွေးတံထိပ် အရညပြှားလေး ပေါကပြှဲဖူးတယတ်ဲ့။

ကမွက အနအေေးတယ်။ လာစရင် ငှိမန်တတေပြမယေ့ြ စိတတ်ိုလာတဲ့အခွိန်၊ အသဲယားတဲ့ အခွိနဆြို ကုန်းကိုကတ်တတ်ယ်။ အခုထိလည်း ကိုကိုစရင် ကုန်းကိုကန်ကြပေါ။ ကိုကိုကတော့ ခစွရြှာပါတယ်။ အခု မောငန်ှမကနေ လငမြယားအသှင် ဖြစ်နတေော့ ပိုဆိုးပါတယ်။ သူ့ဟာကြီးကို ငယင်ယကြလိုတော့ မကိုကရြဲဘူး။ ကိုကရြင် ပိုမာတောငလြာပြီး ကမွကို အသလေိုးလှန်းလို့။ အဲ့လိုအခွိနဆြို လမ်းတောင် မလွှောကန်ိုင် ဖြစ်ရတယ်။

ကမွဘဲနဲ့ပြတပြှီး အသဲကြဲနစဉြေ ကိုကိုကပဲ အနီးကပ် နှစ်သိပပြေးတာ။ မမနေေဲ့ဖဖကေေ အမြဲအလုပမြွားနကြလေို့ ကိုကိုက ကမွရဲ့ အနီးကပအြဖောပြါပဲ။ အဲ့လို နီးကပန်လေို့လည်း အခုလိုမွိုး မောငန်ှမချင်ြး လိုးဖြစ်တဲ့အဆင့အြထိ ရောကလြာတာ။

ကမွဘဲ ကမွကို ဖြတသ်ှားတာ ကမွက မပေးလို့ ပကြတ်ာက အဓိကပါ။ သူကမွကို တနဖြိုးမထား စိတမြရှညလြို့လည်း ဖြစ်နိုငတ်ာပေါ့။ ကမွက အဲ့လိုကိဈစတွေ နားမလညတ်ာလည်းပါတယ်။ နောကပြှီး မမပြေေောထားတဲ့ အညှာမလှယရြဘူးဆိုတဲ့ စကားကို နားထောငခြဲ့သလို အတွေ့အကြုံ မရှိတော့ ကြောကတ်ာလည်းပါတယ်။ လိုင်းသုံးပမယေ့ြ Fb ပြတ်၊ ပုံတင်၊ ဗဟုသုတ သတင်းဖတ် ဒီလောကပြဲ သုံးဖြစ်တာ။

ကမွက စာကို ပိုပြီး အာရုံစိုကဖြစ်တော့ ဒီဘကမြှာ ဘာမှအတွေ့အကြုံ ဗဟုသုတ မရှိဘူး။ ကြောင်းက မဟာတန်းအထိ တကခြဲ့ပြီး ဘဲလည်း ထပမြထားတော့ပါဘူး။ ကိုကိုကတော့ ရတွကေလြို့မရအောင် ဆောတ်ှနေဲ့ တွဲနတေော့တာပါပဲ။

ဘဲနဲ့ပြတပြှီးတော့မှ ကိုကိုနဲ့ စကားပြောတော့ လိငအြကြောင်း ပါလာတယ်။ အစပိုင်းကတော့ ကိုကို့ကို မေးရမှာ ရှကန်ပမေယေ့ြ မမေးရဲပမယေ့ြ ကိုကိုက ဆှေးနှေးပြီး မသိတာတွေ ပြောပြတော့ ရဲလာပြီး အပြာစာတွေ အပြာကားတွလည်ေး ကြည့်တ်တလြာတယ်။ ကိုကိုက သူ့ဆီကကားတွေ ကူးပေးတယ်။ လိုင်းပေါကြ စာပဂရေုတွကေိုလည်း ဝငခြိုင်းတယ်။

တဈနေ့တော့ ကိုကိုနဲ့ကမွ လိုးဖြစ်သှားတယ်။ အဲ့နေ့က အိမမြှာ မောငန်ှမနှစ်ယောကပြဲ ကနွခြဲ့တာ။ ဖဖနေေဲ့မမကေေ နပြညေတ်ောကြ ပြပြဲသှားတဲ့ ညကပေါ့။ ကိုကိုက သူ့သူငယခြငွြးတွနေဲ့ သောကလြာတယ်။ ကမွတဈယောကတ်ည်း ကိုကို့ကို ဧည့ခြန်းထဲမှာ စောင့န်ရင်ေး မောငန်ှမ အင်းစကဇြာတလြမ်း တဈပုဒြ ဖတန်တော။ ဖတရြင်း အရှိနပြါလာတော့ အဖုတလြေးကို ပြတန်တောပေါ့။ ကိုကို့ဆိုငကြယသ်ံကြားလို့ ဖုန်းကိုခပြှီး ခွံတံခါးဖြင့တ်ော့ ယိုငထြိုးထိုးနဲ့ ဆိုငကြယသ်ှင်းတယ်။

”ကိုကို သောကလြာပြနပြှီလား”

”အေး နည်းနည်းပါ ညီမလေးရ”

”နည်းနည်းသာပြောတယ်။ လူက သိုင်းကြကန်င်းနပြေီ”

ကိုကို ယိုငထြိုးထိုးနဲ့ အိမထြဲဝငသ်ှားတယ်။ ကမွလည်း ခွံတံခါးသော့ခတ် အိမတ်ံခါးတွပေိတပြှီး အပေါ့အပါးသှားကာ အိမပြေါတ်ကခြဲ့တယ်။ ကိုကို့အခန်းကိုကြည့်တ်ော့ ကိုကိုက အဝတအြစားလဲနတယ်ေ။

”ကိုကို ခွလကေဆြေးပြီးမှ အိပန်ောြ မညဈပတန်ဲ့”

”အေးပါ ညီမလေးရ အဝတလြဲပြီးရင် ဆေးမှာ”

ကိုကိုက မူးနတေော့ ပုဆိုးလဲဝတတ်ော့ သူ့ဟာကြီးက ပေါလြာတယ်။ ကိုကို့ဟာ ငယင်ယကြ မှငဖြူးပမယ့ြ အခုက တောတ်ောကြှီးတယ်။ ငယင်ယကြ သေးသေးလေး။ အခုတော့ မတောငဘြဲ ငိုကကြနွတောတောင် ပေါငလြညလြောကရြှညပြှီး ၁ လကမြခွဲ အလုံးလောကရြှိမယ်။

ရုတတ်ရကြ ကမွလေ ကိုကို့ဟာကြီးကို မှငလြိုကရြတော့ ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်း မသိဘူး။ ရငထြဲ ဒိတကြနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ အောကားထဲမှာပဲ မှငဖြူးတဲ့ လီးမွိုး။ နောကပြှီး အကြီးကြီး။ ခုနက စာဖတထြားတဲ့ အရှိနလြေးကလည်း ပြနတ်ကလြာပြီး အဖုတလြေး အရညစြို့လာတယ်။

”ကိုကို လုံခညွမြနိုင် ပုဝါမနိုငန်ဲ့ဟာ အရှကလြည်း မရှိဘူး”

”ဘာဖြစ်လဲ ညီမလေးရာ။ ကိုယ့ည်ီမလေးကို ရှကရြမှာလား”

”ဟှန့ြ အရှကမြရှိသရကစြိ ခွလကေဆြေးပြီး အိပန်ောြ ညီမလေးလည်း အိပတ်ော့မယ်”

”အေးအေး”

ကိုကို့ကိုနှုတဆြကပြှီး ကမွအခန်းပြနလြာကာ ကုတငပြေါတ်ကြ ခုနက အောစာအုပအြဆကကြို ဆကဖြတပြှီး အဖုတလြေးကို ပြတန်မေိတယ်။ ကိုကို့ဟာကြီးကို မှန်းပြီးပြတတ်ော့ အရသာက တဈမွိုးပဲ။ အောစာထဲက ဇာတကြောငန်ရောတွမှော ကိုကိုနဲ့ကမွ အစားထိုးပြီး ဖတန်မေိတယ်။

”အင့ျ အင့ျ အား ကိုကို ကိုကို့လီးကြီး အားး ရှီးး”

ကမွလည်း ဖုန်းကိုခွ မကြစြိမှိတပြှီး ပြတန်မေိတယ်။ ကိုကို ကမွအခန်းထဲ ဝငလြာတာတောင် မသိလိုကဘြူး။ ဘောင်းဘီကို တဈဖကခြွှတပြှီး ပေါငကြားကာ အကြိုကကြို ပြတန်မေိတယ်။

ပြတန်ရင်ေး ကမွအဖုတပြေါကြလကြ ဆှဲဖယခြံရကာ ပေါငကြို လကတ်ှနေဲ့ လာကိုငပြှီး ဖြဲခံလိုကရြတယ်။ ကမွ လန့ပြှီး မကြလြုံးဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ကိုကိုလေ ကမွပေါငကြှားထဲမှာ မကြန်ှာအပတ်ော့မယ်။

”ဟင် ကိုကို ဘာလုပတ်ာလဲ ဘာလာလုပတ်ာလဲ ”

”ညီမလေး လိုအပန်တောကို ကိုကို ဖြည့ဆြည်းပေးမလို့ပါ”

”အင် ဘာ ဘာလုပမြို့လဲဟင် အ အ ကိုကို ရှီးးးး အားးး ကိုကို အင်း အင်းအင်းးး”

ကိုကို ကမွကိုမော့ကြည့်ကြာပြောပြီး ကမွအဖုတလြေးမှ အရသာဖူး အစိလေးကို တပြှတပြှှတ် စုပတ်ော့တယ်။

”အားးး ကိုကိုရေ အမေ့ အီးးးး ငရဲ ငရဲတွေ ကြီးကုနတ်ော့မှာပဲ အားး ရှီးးးးး အူးးးး ကိုကိုရေ အင်းးးး ဟင်းးးးး မယကန်ဲ့ အ ကိုကိုရေ အဟင့ြ ဟင့ြ ယားတယ်”

ကမွစိတကြူးနရင်ေး အခုလို အဖုတကြို ယကခြံရတော့ ရငထြဲဗလောငဆြူလာတယ်။ ဖငလြေးကော့ပေးပြီး ကိုကို့မကြန်ှာကို အတင်းဆှဲထားမိတယ်။ နဂိုကတည်းက ကိုယဘြာသာပြတရြင်း ပြီးချင်န်တော ကိုကိုက လာယကပြေးတော့ သိပမြကြာပါဘူးရှင်။ ၅ မိနဈလောကမြှာပဲ ကိုကို့မကြန်ှာကို အဖုတန်ဲ့ အတင်းကပပြှီး အရညတ်ှေ ပန်းထုတလြိုကတ်ယ်။ ကမွဖငကြှီးလည်း အိပယ်ာပေါြ ဘုန်းဆို ပြနကြပြှီး မလှုပမြကိုငခြငွလြောကအြောင် ဖြစ်သှားရတယ်။

အရမ်းကောင်းပြီး ရငထြဲလည်း တဈလှပလြှပ် ခုနန်တေုန်း ရှိသေးတယ် ကိုကိုက ကမွအပေါြ ခွတကလြာပြီး နှုတခြမ်းလေးကို လာနမ်းတယ်။ ကမွပေါငကြို သူ့ဟာမာမာကြီးနဲ့ လာထိုးနတယ်ေ။

”အင်းးး ဟင်းးး ကိုကို ဘာလို့ အဲလို့လုပတ်ာလဲ။ ညီမလေးက ကိုကို့ညီမလေးလေ။ မိုးကြိုးတွေ ပစ်ကုနမြယ်”

”ပစ်ပစ်ကြာ မသိဘူး။ ကိုကို ညီမလေးကို ခစွတ်ယ်။ ခစွတ်ာပဲ သိတယ်။”

”အာ ကိုကိုကလည်း မောငန်ှမချင်ြး အဲ့လိုခစွလြို့ မရဘူးလေ”

”ရတယ် ဒီနေ့ကစပြီး ကိုကို ညီမလေးကိုပဲ ခစွတ်ော့မယ်။ ကနွတ်ဲ့ဆောတ်ှေ အကုနဖြှတမြယ်။ ညီမလေးလည်း ကိုကို့ကိုပဲ ခစွရြမယ်”

”ဟာ ကိုကို အုအု ပြှတပြှှတပြှှတ် အင်းးးး ဟင်းးး ဟင်းးး ဟင်းးးး ဘာလုပမြလို့လဲ တောပြှီလေ တောတ်ော့”

ကိုကို ကမွနှုတခြမ်းလေးကို အတင်းစုပန်မ်းပြီး နို့ကို အတင်းညှဈခွနတေေော့တယ်။ အောကကြ သူ့ဟာ မာမာကြီးကလည်း ကမွအဖုတလြေးကြားမှာ လွှောထိုးပြီး ဒဈကြီးနဲ့ အစိလေးကို ထိုးနတယ်ေ။ ကမွ ကိုကို့ကို အတင်းတွန်းနပမေယေ့ြ ကမွထကြ လူကောငကြှီးတဲ့ ကိုကို့ကို မတွန်းနိုင်။ ပါးစပန်ဲ့သာ ပြောနရတေယ်။

ကိုကို့ဒဈကြီးနဲ့ အစိလေးကို ထိုးလိုကတ်ိုင်း ကမွမကြလြုံးတွေ ပြာဝပြေီး ကိုကို့ကို ဘာမှမတုန့ပြှနန်ိုငတ်ော့။ ကမွဘဝက ကိုကို့လကခြုပထြဲကရေ ဖြစ်နပေါပြီ။

”ကိုကို မရတော့ဘူးကြာ တင်းနပြေီ။ ညီမလေးကို လိုးမယ်”

”ဟင် ကိုကို မလုပပြါနဲ့ ငရဲကြီးမယ် ဟင့ဟြင့် မမနေေဲ့ တိုငမြှာနောြ”

”တိုငကြှာ တိုငရြင် ညီမလေးကို ခိုးပြေးမှာ”

”ဟာ ကိုကို မလုပပြါနဲ့ ညီမလေး တောင်းပနပြါတယန်ောြ။ မောငန်ှမချင်ြးလေ မလုပပြါနဲ့။ အင့ြ အားးး ရှီးးးး အင်းးး ဟင်းး ဟင်းးး”

”ဗွဈဗွဈ တဈတဈတဈ ဗလဈ ဘဈ ”

ကမွ တားနတေဲ့ကြားကနေ ကိုကိုက ကမွအဖုတဝြလေးကို သူ့လီးကြီးတေ့ပြီး လိုးခလွိုကတ်ယ်။ လကည်ိုးတောင် သိပမြဝငဖြူးတဲ့ ကမွအဖုတလြေးထဲ ကိုကို့လီးကြီး မဆန့မြပြဲနဲ့ တိုးဝငလြာတယ်။ ခုနက ကိုကိုယကထြားလို့ တဈခွီပြီးထားတာကြောင့ြ ကမွအဖုတထြဲ လီးကြီးက ကြပတ်ည်းပမယေ့ြ ဝငလြာတယ်။

”အားးးး အ အ အ ကိုကို အားးး သပြေီ အမလေးးး အားးးး သပေါပြီ အားးး ကိုကို မလုပပြါနဲ့ အားးး ကိုကို နာတယ် နာတယ် အားးးးး အင်းးးးးး”

ကိုကိုက မူးနတေော့ ကမွ သူ့ကိုရိုကတ်ာလည်း မသိတော့ပါဘူး။ ကမွပြောနတောကို နားမဝငတ်ော့ဘူးလား မသိပါဘူးရှင်။ သူ့ဟာကြီး ကမွအဖုတထြဲ ထိုးထည့ဖြို့ပဲ အာရုံစိုကန်တယ်ေ။ ကမွနာလို့ ငိုပြီး တားနပမေယေ့ြ သူ့ဟာကြီးက အဖုတကြဉွြးကဉွြးလေးထဲ တဗှဈဗှဈနဲ့သာ တိုးဝငန်တယ်ေ။ မဝငအြောင် ကြှကသ်ားတွနေဲ့ ကိုကိုလီးကြီးကို ညှဈတော့ ကိုကိုဟာကြီးက ပိုတောငမြာလာတယ်။ အဲ့တော့ မညှဈရဲပဲ အသာလေး လွှော့လိုကရြတယ်။

အောကားထဲမှာကြည့်ဖြူးပြီး စိတကြူးယဉခြဲ့ဖူးတဲ့ အရာမွိုးကြီးက အခု ကမွအဖုတထြဲ မညှာမတာတိုးဝငန်တယ်ေ။ ကိုကိုလီးထိုးထည့တ်ာ ဒဈခေါင်းကြီးအပြင် ၁ လကမြကြောလြောကြ ဝငလြာတော့ ဒဈထိပကြှီးက အထဲမှာ ဆကမြဝငလြာဘဲ တဈခုခုကို ထိုးမိပြီး ရပသ်ှားတယ်။

ဟင် အာ့က အာ့က အပျိုစငအြမှေးပါး။ အာ့လေး ပေါကသ်ှားရငတ်ော့ ငါအပျိုရည် ပကြပြါပြီလို့ တွေးနတေုန်း ကိုကိုက သူ့ဟာကြီးကို ဝငသ်လောကြ အသှင်းအထုတလြုပပြှီး ကမွနို့လေးတွကေို ညှဈကာ နှုတခြမ်းလေးကို လာစုပတ်ယ်။ ကမွ ခေါင်းရမ်းပြီး အနမ်းမခံ။

”ခဏလေးပါ ညီမလေးရယ် ပြီးရင် ကောင်းလာတော့မှာပါကြာ”

”အဟင့အြဟင့ြ ဟီးးးး ကိုကို ညီမလေးကို အနိုငကြငွ့တ်ယ် အီးဟီးးးး ကိုကို့ကို မမနေေဲ့ တိုငပြှောမယ် ဟင့ဟြင့ြ အ”

”ခစွလြို့ပါ ညီမလေးရာ။ ကိုကို မနနေိုငတ်ော့လို့ပါ။ ကိုကို ညီမလေးကို လိုးချင်န်တောကြာပြီ။ အထဲက မညှဈထားနဲ့ ငှိမင်ှိမပြဲနလေေ မဟုတရြင် ညီမလေး ပိုနာလိမ့မြယ်”

” အီးးဟီးးးဟီးးး ခစွရြင် ကိုယ့ည်ီမလေးကို ဒီလိုလုပစြရာလား။ အခုတော့ ကိုကိုနဲ့ ညီမလေးက ခွေးဖြစ်ပြီ။ ကိုကိုခွေးကြီး အင်း ဟင်းးး နာတယ်”

ကမွလည်း ပြောမရမယ့တ်ူတူ လုပပြါစဆေိုပြီး ကိုကို့ကို မရိုကဘြဲ သူ့လကမြောင်းကို ကိုငထြားလိုကတ်ယ်။ ကိုကိုက ဖငကြှီးကြှကာ ကမွအဖုတလြေးကို အထုတအြသှင်းလုပပြှီး အဝနားထိ သူ့လီးကြီးထုတပြှီး တဈခကြတ်ည်း တဈဆုံး ဆောင့ထြိုးထည့လြိုကတ်ယ်။

”ဗှဈဗှဈ ဘှတဘြှတ် ဘလှတ် ဖောကြ ဘုတ် ”

”အားးးး သပြေီ သပြေီ နာလိုကတ်ာ ကြဲပြီ နာတယ် ကိုကို ကိုကို အားးးး နာတယ် အီးးးဟီးးး ဟီးးးးးးဟီးးးးးး”

ကိုကိုခဏငှိမပြှီး လီးကြီးကို ကမွဟာလေးထဲ သှင်းလိုကထြုတလြိုကန်ဲ့ စလိုးတော့တယ်။

”အားး ဟီးးးးးး ကိုကို နာတယ် အင်းးးး ဟင်းးးး ကိုကို ကိုကို အီးးး ရှီးးး အဟင့်အဟင့် အားး ကိုကို နာတယ် အီးးဟီးးးး”

ကိုကို လီးရှညကြှီးကို ကမွအဖုတထြဲ အဆုံးမသှင်းဘဲ လိုးတယ်။အဆုံးသှင်းတော့ အထဲမှာ တဒုတဒြုတန်ဲ့ ကဉွတ်ကလြာတယ်။

“ကိုကို ကဉွတ်ယ် အားးး အင်းးးး”

”ကောင်းလာပြီလား ညီမလေး”

”သိဘူး နာတယ် ကဉွလြည်းကဉွတ်ယ် အားးး ရှီးးးး”

”ကိုကိုတော့ လိုးလို့ကောင်းလိုကတ်ာကြာ။ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ညီမလေးစောကဖြုတ်။ ညှဈတယကြှာ အိုးးး ညှဈညှဈ”

”ကိုယ့ည်ီမလေးကို အတင်းလိုးတဲ့ ကိုကို။ ဒီလောကတ်ောင် လိုးချင်န်တော လိုးလိုး လိုးပေး မှနမြှနလြေး အင်းးးး အားးး”

“ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ကိုယ့်ညီမကို ကိုယပြှနလြိုးရတာ အီစိမ့်နရေော။ အိုးးး ညှဈတယ် ကောင်းလိုကတ်ာ ညှဈညှဈ ညီမလေး”

“ဗှှတ် ဘှတဘြှတ် ဗှဈဗှဈ”

အရသာက နာတာရော ကဉွတ်ာရောအပြင် အမွိုးအမညမြသိ ကောင်းတဲ့ အရသာတဈခုကို ခံစားလာရတယ်။ ကိုကို့ဟာကြီးကို ကမွအဖုတထြဲ မှနမြှန် သှင်းစချင်ေလြာတယ်။ အိပပြွောန်တေဲ့ ကမွရဲ့ကာမစိတတ်ှေ နိုးထလာတယ်။ ကမွ မငိုတော့ပါ။ ဖငကြို ကော့ကော့ပေးပြီး ကိုကို့ခါးကို ခွနှစ်ေဖကန်ဲ့ ခွထားလိုကတ်ယ်။ ကိုကို့လီးကိုလည်း အဖုတကြှှကသ်ားတွနေဲ့ ညှဈပေးတော့ ကိုကို ပိုပြီးဆောင့လြိုးလာသည်။

”ကောင်းလား ကိုကိုလိုးတာ”

”အင်းး ကောင်းတယ် ကိုကို လိုးလိုး ”

”စိတခြွ လိုးမှာ ကိုကို ညီမလေးကိုပဲ တဈသကလြုံး လိုးတော့မှာ”

”တကယန်ောြ အခွားကောငမြတွနေဲ့ သှားမလိုးရဘူးနောြ”

”အင်း မလိုးဘူး”

”လိုးရင် ကိုကို့ဟာကို ဖြတပြဈမှာ။ ကိုကို့လီးကြီးက ညီမလေးအပိုငန်ောြ”

”အင်း ညီမလေးအပိုငပြဲ”

ကိုကိုက လိုးတာခဏရပပြှီး ကမွအင်ျကြီကို ခွှတပြဈလိုကတ်ယ်။ ကော့ခွှနန်တေဲ့ နို့လေးတွကေို စို့ပေးလာတယ်။ ကိုကို့ခေါင်းကို ကမွဖကထြားရတာပေါ့ရှင်။

“အင်းးး ဟင်းးး ကိုကို ယားတယ် အီးး ယားတယလြို့”

ကိုကိုက နို့ကို တဈလုံးပြီးတဈလုံး စို့ကာ ဆကလြိုးပေးတယ်။

“အားးး ရှီးးး ကောင်းတယ် မှနမြှနလြေး မှနမြှန် ဆောင့် ဆောင့်”

“ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ညီမလေးစောကပြတ် အိစကန်တောပဲ လီးမခွှတတ်မ်း လိုးပစ်မယ် တဈညလုံး လိုးမယ်”

“လိုးပေါ့ ညီမလေး စောကပြတထြဲ ကိုကို့လီးကြီး တဈညလုံးသှင်းထား”

“စိတခြွ လိုးမှာ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကပြတလြေး ဟားးး ရှီးးး အူးးး”

“ဗှဈ ဒုတဒြုတ် အ ကိုကို ကဉွတ်ယ် အားးး ရှီးးးးးး အားးးးး လိုးလိုးး”

ကမွတကိုယလြုံး တုနတ်ကလြာကာ ကမွဖငကြို အတင်းကော့ပေးမိပြီး အဖုတထြဲမှ အရညတ်ှေ တဗှန်းဗှန်း ပန်းထုတလြိုကတ်ယ်။ ကိုကို့ဂွေးဥတွနေဲ့ စည်းခုံကိုပါ ပကြေံကုနတ်ယ်။ ကိုကိုကတော့ မပြီးသေး။ ကမွနို့လေးတွကေိုညှဈ နှုတခြမ်းကို စုပန်မ်းကာ ဖငကြှီးမှှောကပြှီး ဆောင့်ဆောင့်လိုးတယ်။ ကိုကို့လီးမှာ ကမွအရညဖြှူဖြူတွနေဲ့ စီးပိုငပြှီး အသံတွမွေိုးစုံ ထွကန်တေော့တယ်။

“ဗှဈဗှဈ ပလပ် ပလပ် ပလပ် ဘှတဘြှတဘြှတ် ဘုဘုဘု ဗှဈ ဘှတ်”

“ဟင့် ကိုကို အသံတွေ ထွကကြုနပြှီကြာ ခခြခြြ ”

“ထွကပြါစကြော အာ့မှ လိုးလို့ပိုကောင်းတာ”

“ဘှတ် ပလှတ် ဘှတ်”

ကိုကို့လီးကြီး ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ ကမွစောကပြတလြေး လီးလုံးပတအြတိုင်း ခပဟြဟလေး ကနွခြဲ့သလို ကမွရငထြဲလည်း ဟာကနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ ကိုကိုက ကမွအပေါမြှဆင်းကာ ပေါငလြေးကို ဆှဲမှှောကကြာ ဖြဲကားပြီး ဘေးတဈခကြစြီမှာ ဖိခထွားတယ်။ ကမွ ဘယလြိုပုံ ဖြစ်နမလေဲ မှငကြှည့်ကြပေါ့ရှင်။

ပေါငကြားပြီး စောကပြတဖြှဲခံထားရတဲ့ ကမွကို ကိုကိုက အဖုတကြို ကုန်းယကပြှနတ်ယ်။ ဟတတ အဖုတဝြလေးကို လွှာသှင်းပြီး ယကပြေးတယ်။ ယကန်ရင်ေး လွှာက ကမွဖငဝြလေးကို တဈခကြြ တဈခကြြ လာလာထိတယ်။ ယားကြိကြိနဲ့ ကမွ တွန့်ခနဲ တွန့်ခနဲ ဖြစ်သှားတယ်။

“ညီမလေး ပေါငကြိုထိန်းကိုငထြား။ ကိုကို လိုးတော့မယ်”

“အင်း လိုးးး ကိုကို”

“ဘုဘုဘု ဘှတဘြလှတ် ဘှတ်”

အရညတ်ှေ ရှှဲနတေော့ အသံမွိုးစုံထွကပြှီး ကိုကို့လီးကြီး ကမွစောကပြတထြဲ တိုးဝငလြာတယ်။ တဈခကြခြငွြး ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကြ လုပပြေးပြီး တဈခကြတ်ဈခကြြ ကမွအစိလေးကို ဒဈကြီးနဲ့ လာလာထိုးတယ်။

“ကိုကို အအ လိုးလေ လိုးပေးး မဆှနဲ့ အားးး မှနမြှနလြိုးးး လိုးး”

ကိုကိုက ကမွအဖုတထြဲ လီးအဆုံးမှုပပြှီး ဆောင့လြိုးတော့တယ်။

“ဘှတဘြှတ် ဘု ဘူးးးး ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း ဘှတ် ဘှတ်”

“ကိုကို အားးးး ကောင်းလိုကတ်ာ လိုးပေး လိုးပေး အားးး လိုးလိုးး”

“အိုးးး ညှဈတာကြာ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကပြတ် ရှီးးး ပြဲအောငလြိုးမယ်”

“လိုး ပြဲအောငလြိုးးး အားး ဆောင့်ပါကိုကို ပြီးတော့မယ် အားးး ပြီး ပြီးပြီ ပြီးပြီ အားးးး အီးးးး ရှီးးးး”

ကမွ တဈခွီထပပြှီးတော့ ကိုကိုက ကမွပေါငလြေးကိုဖိကာ အတင်းဆောင့်လိုးတော့တယ်။ မကြာပါဘူး အခကြြ ၁၀၀ နီးပါးလောကြ ပစ်ပစ်ဆောင့်လိုးပြီး ကမွအဖုတထြဲ လီးကြီးစိုကပြှီး လရညတ်ှေ ပူခနဲ တဈဗှန်းဗှန်းနဲ့ ပန်းထည့်တော့တယ်။ လရညပြန်းထည့်ပြီးပမယ်ေ့ မရပသ်ေးဘဲ ဆကလြိုးနသေေးတယ်။

“အားး အားး ကိုကိုလည်းပြီးပြီကြာ ရှီးးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာ”

“အင်းးးးဟင်းးး ကိုကို ညီမလေးလည်း ထပပြှီးပြနပြှီ အားးး”

ထိုညက ကိုကိုနဲ့ကမွ မိုးလင်းပေါကကြို လီးနဲ့စောကပြတ် မခွှတဘြဲ လိုးလိုကြ နားလိုကန်ဲ့ မနကမြိုးလင်းခါနီးမှ ရပကြှတော့တယ်။

မနကြ ၉ နာရီထိုးမှ ကမွနိုးလာတယ်။ ကိုကိုကတော့ တဈရူးရူးနဲ့ အိပန်တေုန်း။ ကိုကို့ရငခြှငထြဲ အိပန်တောမို့ ကိုကိုအသကရြှူတိုင်း နှာခေါင်းက လလေေးတွေ ကမွနှဖူးကို လာထိနတယ်ေ။ ကိုကိုက လူသာအိပန်တော သူ့လီးကြီးကမအိပ်။ ကမွပေါငကြှားထဲဝငကြာ အဖုတလြေးကို ဒဈကြီးက ထိုးမိနတယ်ေ။

ကမွငုံ့ကြည့်တော့ ကိုကို့လီးက နည်းတာကြီး မဟုတ်။ အောကားထဲက လူမဲတွရေဲ့လီးလို ကြီးပြီး ရှညလြည်းရှညသ်ေးတယ်။ ဒီလောကကြှီးတဲ့ လီးကြီး ကမွအဖုတလြေးထဲ ဝငတ်ာ အံသှမိတယ်။ မောငန်ှမနှစ်ယောကစြလုံး ကိုယလြုံးတီးနှင့် အိပန်တောမို့ အသားချင်ြး ထိနတယ်ေ။ ကိုကို့ဗိုကန်ဲ့ ကမွနို့လေးတွေ ထိနတယ်ေ။

ကိုကိုက ကမွကိုဖကပြှီး ခွထားတော့ ကမွထချင်ပြမယ်ေ့ ထမရ။ သူ့လကကြှီးနဲ့ ခွထေောကကြို ဖယတ်ော့ ကိုကိုနိုးလာတယ်။

“အင်းးး ဝါးးးး ညီမလေးနိုးပြီလား”

“အင်း နိုးပြီကိုကို ဖယ်ဦး ညီမလေး ရှူးပေါကခြငွလြို့”

“အင်း သှားလေ ”

ကမွအဝတတ်ှေ ရှာတော့မတွေ့။ ညက ကိုကို ဘယကြိုပစ်လိုကလြဲ မသိ။ သေးပေါကခြငွလြာတာနဲ့ မထူးတော့ဘူးလို့တွေးကာ ရခွေိူးခန်းကို ကိုယလြုံးတီးနဲ့ပဲ ပြေးလိုကတ်ယ်။ ကမွရှူးပေါကပြှီး မကြန်ှာသဈတော့ ကိုကိုက ရချိုးခန်းထဲ ဝငလြာတယ်။ ကမွကို နောကကြနဖကေပြှီး လညပြင်းကို စုပန်မ်းကာ ပါးလေးကို လာနမ်းတယ်။

“ကိုကို ညှဈပတ် မကြန်ှာသဈဦးလေ”

“မသဈတော့ဘူးကြာ”

“အ ကိုကို ရှီးးးး”

နောကကြနေ သူ့လီးကြီးနဲ့ ကမွဖငကြှားထဲထိုးကာ အဖုတလြေးကို လိုးပြနတ်ယ်။

“အားး ကိုကို သပြေီ နာတယ် ဟင့်ဟင့် ကိုကို”

သှားကို ဆကမြတိုကန်ိုငဘြဲ သှားပြတတ်ံကို ဘစငေပြေါတ်ငပြှီး ပလုတအြမှနကြငွြးရတယ်။ ကိုကိုက နောကကြနေ ဆောင့်လိုးလာတော့ ကမွအဖုတထြဲ ကြိန်းခနဲ ကြိန်းခနဲ ဖြစ်လာတယ်။

“အ ကိုကိုရေ ကဉွတ်ယ် အ အ အဟင့်အဟင့် ညကလည်း တဈညလုံး လိုးထားတာကို အားးး နာတယလြို့ ကိုကို ဟင့်ဟင့် ကိုကို ညီမလေးကို သနားပါဦး အားးး ရှီးးး”

“ညီမလေးကို ဖငပြှောငလြေးနဲ့ကြည့်ပြီး မနနေိုငတ်ော့လို့ပါကြာ။ အားးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ညှဈ ညှဈ ညှဈစမ်း ညီမလေး အူးးး”

ကိုကိုက ကမွကို ရချိုးခန်းနံရံကြှပြေားမှာ မကြန်ှာအပကြာ နောကကြနေ ခါးလေးကို ညှဈကိုငကြာ တဖန်းဖန်း လိုးတော့တယ်။ တဈညလုံး ကိုကို့ဧရာမလီးကြီးနဲ့ အလိုးခံထားရလို့ အဖုတလြေး ကြိန်းစပ် နာကငွန်ပမေယ်ေ့ အခု ကိုကိုလိုးတော့လည်း ပါးစပကြသာ ငှင်းနတော အဖုတကြ ဝငလြာတဲ့ လီးကြီးကို ဖမ်းညှဈကာ ဖငလြုံးလေးကိုလည်း နောကကြို ပြနပြဈဆောင့်နမေိတယ်။ တဈညလုံး ကိုကို ပန်းထည့်ထားတဲ့ လရညတ်ှေ ပြနထြှကလြာကာ အမှုပပြါထနတေော့တယ်။ ကိုကိုကတော့ တဈရှီးရှီးနဲ့ ငှီးကာ ကမွဖငလြေးကို ပစ်ပစ်ဆောင့်နတေော့တယ်။

ထိုနေ့က ပြဲရုံပိတရြကန်ဲ့ကြုံလို့ အလုပမြသှားရတော့ ကိုကို့အကြိုကပြင်။ မမနေေဲ့ဖဖကေလေည်း နောကန်ေ့ကမွှ ပြနလြာမှာဆိုတော့ ပိုဆိုးသည်။ တဈနကေုန် ကမွကို လိုးနတေော့သည်။ ကိုယပြေါမြှာ အဝတကြို မကပရြ။ အိမန်ရင်ေး ဒူးဖုံးဂါဝနလြေးသာ ဝတခြိုင်းပြီး အတွင်းခံတွေ မဝတရြ။ အဆာပြလေေး စားလိုကန်ားလိုကြ လီးတောငရြင် လိုးလိုကန်ဲ့ လိုးသည်။ ကမွအဖုတလြေး အထိမခံနိုငအြောင် ကြိန်းစပန်တယေဆြိုမှ မလိုးတော့ဘဲ ရပသ်ည်။ ကမွဆကခြံမယဆြို ကိုကိုက လိုးဦးမယ့်ပုံကြီး။ တောတ်ောဏြှာကြီးတဲ့ ကိုကို။

ကမွမှာ အပျိုစဈစဈ ပါကငလြေးကို တဈနေ့နဲ့တဈည ကိုကိုလိုးတာ ခံရပြီး နောကန်ေ့ကြ မထနိုငတ်ော့။ ပမ်းဖြား ဖြားတော့သည်။ ကိုကိုကတော့ မကြတ်ှင်းကြ ဒူးချောငရြုံပဲဖြစ်သည်။ အင်းပေါ့လေ သူက ဆောထြညလြဲတွဲပြီး ဆောတ်ှကေို ဖြုတန်ကြဆေိုတော့ အတွေ့အကြုံရှိနပြေီ။ ကမွမှာတော့ အဖုတလြေးကြဲပြီး ကြိန်းစပလြို့ ၂ ရကလြောကကြို ဖြားသှားသည်။ မမမေသေိအောင် ကိုကိုက ကိုယဝြနတ်ားဆေးဆိုတာ လာတိုကသ်ေးသည်။

ကိုကိုနဲ့ကမွ မောငန်ှမချင်ြး မလုပသ်င့်ပမယ်ေ့ မှားမိကြသည်။ အတွေ့နောကကြို ကောကကြောကပြါအောင် လိုကခြဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကမွလေ ကိုကို့လီး တုတတ်ုတရြှညရြှညကြှီးကို စွဲနမေိသည်။ ကမွလည်း လိငအြတွေ့အကြုံကို အဈကိုအရင်းနဲ့ နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ တွေ့ရပြီး အရူးအမဲကြှေးမိသလိုပါပဲရှင်။ ကိုကိုလိုးတိုင်းကို ခံနတေော့သည်။

သူ့လီးကြီးက ခံရတာ မသကသ်ာလှပါ။ တဈခကြဆြောင့်လိုကတ်ိုင်း နင့်ကနဲ ဖြစ်ဖြစ်သှားပြီး အဖုတအြတွင်းထဲက အောင့်ပမယ်ေ့ တဈနေ့ကို တဈခါလောကြ အလိုးမခံရရင် မနနေိုငတ်ော့တဲ့အထိ ဖြစ်လာသည်။ အိမမြှာ မမတေေို့ရှိလို့ အလိုးမခံရရင် ကိုကိုက အခန်းထဲ ခိုးဝငလြာကာ အဖုတကြို ယကပြေးတတသ်ည်။

အခုဆို ကိုကိုနဲ့ကမွ မောငန်ှမချင်ြး လိုးလာတာ ၄ လ ကြောလြာပြီ။ အခုလည်း ပြဲရုံကနေ အိမပြှနရြောကရြောကခြငွြး ကိုကိုက ကမွအခန်းထဲကို မမေေ မသိအောင် ဝငလြာကာ အဖုတယ်ကပြေးနခွင်ေး ဖြစ်သည်။ အဝတလြဲဖို့ ဘီရိုဖြင့်နတေုန်း ကမွရှေ့ ဒူးထောကကြာ ထဘီထဲဝငပြှီး အဖုတကြို ပင့်ယကန်သည်ေ။ တဈနကေုန် ပြဲရုံမှာ ခွှေးအောင်းထားလို့ အနံ့ထွကတ်ာကို မယကန်ဲ့ တားပမယ်ေ့ မရ။ အဖုတတ်ဈခုလုံး ပါးစပကြှီးထဲ အပြည့်စုပထြားစဉြ တံခါးခေါကသ်ံကြားလို့ တကိုယလြုံး တုနသ်ှားသည်။

တံခါးခေါကသ်ံနှင့်အတူ တံခါးလေးပြင့်လာကာ မမေေ့ခေါင်းလေး ဝငလြာသည်။ ဘီရိုတံခါး ဖြင့်ထားတော့ တောသ်ေးသည်။ မမကေလေည်း တံခါးဟရုံဟပြီး ကမွကို စကားလှမ်းပြောနလေို့ တောသ်ေးသည်။ မမေေ အထဲဝငလြာလွှင် ကိုကိုနဲ့ကမွ ဖြစ်နပေုံကို မိမှာ အသအချောပင်။ မမကေေ အလငွလြိုနဟနေန်ဲ့ ကိုကိုဘယသ်ှားလဲ ကမွကိုမေးပြီး စကားပြောကာ အစည်းအဝေးတကဖြို့ ထွကသ်ှားတော့မှ ကမွသကပြှင်းခနွိုငသ်ည်။

ကိုကိုကလည်း မမရှေေိတယ် နေဦး ဆိုတာ မရဘူးလေ။ အတင်းကို အဖုတယ်ကန်တော။ မမသှေေားတော့မှ ကိုကို့ကို ထဘီအပြငထြှကခြိုင်းကာ တံခါးတွေ ပိတခြိုင်းရသည်။ ကိုကိုထနန်သလေို ကမွလည်း ထနန်သည်ေ။ ပြဲရုံမှာလည်း အခုရကပျိုင်း ညဘကပြါ ကုနတ်ှဝငေန်လေို့ တဈမိသားစုလုံး မအားကြ။ ညနကမြှ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ပငပြန်းပြီး တန်းအိပဖြစ်နကြသေည်။ ကိုကိုနဲ့ ကမွလည်း မလိုးရတာ ၃ ရကလြောကြ ရှိပြီ။ မမနေေဲ့ဖဖကေေ ဒီည အစည်းအဝေးတကရြမှာဆိုတော့ ညမိုးခွုပမြှ ပြနရြောကမြှာ။ ကမွနဲ့ကိုကို လိုးဖို့ အခွိနကြောင်းကောင်းရသေးသည်။

ကမွလည်း ကိုကို ခွံတံခါး အိမတ်ံခါး ပိတန်တေုန်း ရချိုးခန်းဝငကြာ ရချိုးခလွိုကသ်ည်။ ရအေေးအေးလေးတွေ ကမွခေါင်းပေါြ ကလွာတော့ ကမွ လန်းဆန်းသှားသည်။ ပငပြန်းနတေုန်း ရအေေးအေးလေးနဲ့ ရချိုးရတာကို ကမွကြိုကသ်ည်။ ခေါင်းကိုမော့ကာ မကြလြုံးမှိတပြှီး ဇိမခြံနလေိုကသ်ည်။

ကမွပေါငကြှားထဲ အသားချောင်းမာမာကြီး ဝငလြာတော့ ကိုကိုရောကလြာမှန်း သိလိုကသ်ည်။ သူ့လီးကြီးက ကမွဖငကြှားမှ အဖုတကြို လွှောထိုးဝငလြာကာ ဒဈကြီးက အစိလေးကို ခလုတတ်ိုကသ်ှားသည်။ ကမွနို့လေးတွကေိုလည်း အလှတမြပေး။ ကိုကို့လကကြှီးတွကေ ဆုပန်ယပြေးနလသေည်ေ။

ခုနက ကိုကို အခန်းထဲမှာ အဖုတယ်ကပြေးကတည်းက ရှနတေဲ့ကမွ နို့ညှဈခံလိုကရြတဲ့ အခွိနမြှာ အရညတ်ှေ တောကတ်ောကြ ကလွာတော့သည်။ ကမွဂုတကြို မုတဆြိတမြှှေး စူးစူးတွေ လာထိပြီး လညဂြုတကြို စုပန်မ်းသည်။ ကိုကို့မုတဆြိတမြှှေးတွကေ ကမွကို ပိုပြီး feel တကစြသည်ေ။ ပေါငကြှားထဲမှာလည်း လီးကြီးက အဖုတကြို လွှောထိုးနသလေို လကကြလည်း အငှိမမြနေ၊ ပါးစပကြလည်း ဂုတကြို စုပန်မ်းနပြေီး မုတဆြိတမြှှေးတွနေဲ့ပါ အပြတခြံရတော့ ကမွမှာ ယှပြီးရင်းကို ယှလာတော့သည်။

ကိုကို့နှုတခြမ်းထူထူနဲ့ စုပအြားပြင်းပြင်း အစုပခြံရတာ ကြိုကပြမယ်ေ့ စုပရြာတွေ ထငကြုနမြှာ စိုးရသည်။ လူမမှငန်ိုငတ်ဲ့ နရောဆို ပြသနာမရှိ။ ဂုတတ်ို့ လညပြင်းတို့ဆို အကြကတ်ှေ ထင်းနရေော။ တဈခါက ကိုကိုစုပလြို့ နီရဲနတေဲ့ အကြကကြှီးကို သနပခြါးထူထူလိမ်းပြီး ဖုံးထားခဲ့ရဖူးသည်။ မမမေေေးတော့ အကြိတပြေါကခြငွလြို့ သနပခြါးအုံထားတာလို့ ပြောရတာပေါ့ရှင်။ အခုလည်း ကိုကိုက ဂုတကြို စုပန်ပြနေလြို့ တားရသည်။

“ဟင့် ကိုကို မစုပန်ဲ့လေ မာကငတ်ှေ ဖြစ်ကုနမြယ် အားး တောပြှီလို့”

“အင်းပါ ညီမလေးရာ မစုပတ်ော့ဘူး”

ကမွတားမှ ကိုကိုက ဂုတကြိုဆကမြစုပဘြဲ အောကကြို ဆကဆြင်းသည်။ ကြောတဈလွှောကြ ဖြဖြလေး စုပန်မ်းသှားတာ ကမွဖငတ်ုံးတွဆေီ ရောကတ်ဲ့အထိပဲ။ လရညန်ဲ့ တည့်လို့လားမသိ ကမွဝလာကာ ဖငတ်ှလည်ေး ကိတလြာသည်။ သူများတွပြေောတာ ကြားဖူးတာပဲ။ မိန်းမက လငန်ဲ့တည့်ရင် ဝလာတယ် ဆိုလားပဲ။

ကိုကိုက ဖငတ်ုံးတွကေိုညှဈပြီး သှားနဲ့ မနာအောင် ကိုကပြေးသည်။ ကိုကလြိုကြ ယကလြိုကန်ဲ့ ဖငတ်ုံး ၂ တုံးကိုဖြဲကာ ဖငဝြစူစူလေးကို လွှာဖြားခွှနလြေးနဲ့ ထိုးကလိလသည်ေ။ ဖငအြယကခြံရတာ ယားပမယ်ေ့ ခံလို့ကောင်းပြီး အဖုတကြ အရညတ်စိမ့်စိမ့် ကရွသည်။

အခုတလော ကိုကို ကမွကို အဖုတယ်ကရြင် အဖုတမြယကပြဲ ဖငကြိုပဲ သကသ်ကယ်ကပြေးသည်။ အဖုတကြ အယကမြခံရဘဲ ကလိကလိဖြစ်ကာ ဖငကြို ယကခြံရတာနဲ့တင် ကမွ ပြီးသှားတတသ်ည်။ အခုလည်း ကိုကိုက ကမွဖငကြိုဖြဲကာ ယကပြေးတော့ ဖငကြိုကော့ပေးပြီး ဇိမခြံနမေိသည်။ ကိုကို့လွှာက ကမွဖငထြဲ ဝငလြာသည်။ ယှစိယှစိနဲ့ မတရားကို ယားလာသည်။

“ကိုကိုရေ အူးးးး ယားတယ် ဟင့် အားး ယားတယဆြို အ အဟင့ြ ”

ယားပါတယဆြိုမှ ပိုလို့တောင် တိုးယကသ်ေးသည်။

“ပြှတ် ပြှတ် ပလပပြလပ် ပလပ် ပြှတ် အ ကိုကို ဖငကြို မယကပြါနဲ့တော့”

ဖငအြရမ်းယားလာပြီး ဖငဝြလေး စူပြသှားတော့ ဖငထြဲ လကည်ိုးကို ထိုးထည့်ကာ ကလိသည်။ ကိုကို အဲ့လိုမွိုး ဖငကြိုကလိတာ အခုနောကပျိုင်း တောတ်ောစြိပလြာသည်။ ခဏခဏ ဖငကြို နှိုကလြာသည်။ အခုဆို လကည်ိုး၊ လကခြလယ် ၂ ချောင်း ဝငထြှကန်ိုငန်ပြေီ။ ဧကနန် ကမွကို ဖငလြိုးဖို့များ အခုလို ကလိနသလေားမသိ။

ကမွကိုတော့ အခုထိ ဖငလြိုးဖို့ မပြောဖူး မတောင်းဖူးသေးပါ။ အောကားထဲက ကောငမြတွေ ဖငခြံတာတော့ ကြည့်ဖူးသည်။ သူတို့ ဖငခြံနတောကိုကြည့်ပြီး ကမွလည်း စမ်းသပကြှည့်ချင်လြာသည်။ ကိုကိုက လိုးမယလြို့ ပြောလာရငတ်ော့ မငှင်းမိမှာ သချောသည်။ ကိုကို့လီး တုတတ်ုတရြှညရြှညကြှီးနဲ့ဆို ဖငပြါပြဲနိုငသ်ည်။ လောလောဆယတ်ော့ အဖုတကြ အရမ်းယှပြီး ခံချင်န်ပြေီ။

“အင်းးးး ကိုကို လိုးပေးပါတော့ အီးးးးရှီးးးဟင့် ကိုကို လိုးပေးးးးး လိုးပေးးးလို့”

ကိုကိုက ဘာမှပြနမြပြော။ ကမွဖငကြိုသာ အတင်းထိုးယကန်သည်ေ။ အရညတ်ှလည်ေး ရှှဲလာပြီး ပြီးချင်လြာသည်။ မနနေိုငတ်ော့ပါ။ ကိုကို့ဘကကြို ဖငလြေးအတင်း ကော့ပေးကာ စောကရြညတ်ှေ ပန်းထုတပြဈလိုကတ်ော့သည်။

ကမွပြီးတာကို ကိုကိုက အလှတမြပေး။ ခကြခြှင်းပဲ အဖုတလြေးကို သူ့ပါးစပကြှီးနဲ့ ဖမ်းငုံကာ ထွကသ်မွှ စောကရြညတ်ှကေို အကုနမြွိုခနွတေော့သည်။ ပြီးသှားတော့ ကမွခွမခေိုငတ်ော့။ အောကကြို တဈဖြည်းဖြည်း လွှောကကြာ ဖငပြူးတောင်းထောငတ်ဲ့ အသှငပြှောင်းသှားအောင် ကိုကိုက ထိန်းကိုငပြေးလသည်ေ။ ကမွ ဖငလြေးကို အစွမ်းကုနပြဈပြီး ရချိုးခန်းကြမ်းပြငမြှာ ပါးအပကြာ ငှိမန်လေိုကသ်ည်။ အဲ့လိုအခွိနဆြို ကိုကို့အကြိုကပြေါ့ရှင်။

ကမွကို အရညတ်ောကတ်ောကကြအွောင် ဆှ၊ ပြီးအောငမြှုတ်၊ ယကြ ကလိပြီးမှ အဖုတကြို သူ့လီးကြီးနဲ့ မညှာမတာ ပစ်ပစ်လိုးတတတ်ာ သူ့အကငွြ့။ သူ့ဟာကြီးနဲ့က အဲ့လိုထကြှနမှေ ခံသာတာရှင့်။ နို့မို့ဆို မသကသ်ာဘူး။ ကမွအဖုတလြေးကို ထိုးဖြဲနသလေို ခံစားရအောင် လိုးတာရှင့်။ ကမွက အဖုတကြှီးပြီး ယှတာလည်း ပါတာပေါ့ရှင် ခခြခြြ။

၄ လအတွင်း ကိုကိုလိုးလှန်းလို့ အဖုတလြည်း နည်းနည်းတော့ ကယွခြငွန်ပြေီ။ ဒါပမယ်ေ့ လိုးတိုင်း အဖုတကြှီးထဲ သူ့လီးကြီးက အပြည့်အသိပပြါပဲရှင့်။ အခုလည်း သူ့လီးကြီးကို အဖုတအြလယမြှာ လွှောထိုးပြီး ကလိနပြနေသ်ည်။ အခုမှ မုနတ်ိုင်းထနပြှီး ငှိမကြာစ ကမွ ထပယ်ှလာပြနသ်ည်။ ကိုကို့လီးကြီးနဲ့ အဖုတကြို ထိလိုကတ်ိုင်း ကမွအမြဲလိုလို ထနလြာရသည်။ ဒဈကြီးနဲ့ ဖငဝြကိုပါ လာလာတေ့နသည်ေ။ တဈခကြတ်ဈခကြြ ဖငဝြကို လိုးမလိုနဲ့ ဖိထည့်သည်။ ဆှပေးနတေော့ ကမွလည်း မနနေိုငတ်ော့။

“ကိုကို လိုးလေ ဘာလို့ကလိနတောလဲ ဟင့် ”

“အလိုးခံချင်န်ပြေီလား ခစွလြေး”

“အှန်းးးးး ခံချင်န်ပြေီ လိုးပေးးး ဟင့် လိုးပေးးးး ကိုကို့လီးကြီးနဲ့ ညီမလေးအဖုတကြို လိုးပေး အားကြီးနဲ့ ဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးးး”

“ဘု ဘှတဘြှတ် ပလှတ် ပေါကြ ဗှှတဗြှဈ”

ကမွစကားလည်းဆုံးရော ကိုကို့က ကမွအဖုတထြဲ လအနေသ်ံမွိုးစုံထွကအြောင် သူ့လီးကြီးကို လိုးသှင်းတော့သည်။ တဈခါတည်း အဆုံးကို ထိုးထည့်တာ။ ကိုကိုလိုးလှန်းလို့ ကယွခြငွန်တေဲ့ အဖုတထြဲ ပြည့်ကြပန်တေော့သည်။ အဆုံးသှင်းပြီးတော့ တဈခကြခြငွြး နှဲ့နှဲ့ပြီး လိုးပေးသည်။ ဖီးလေးနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး အလိုးခံရတာကို ကြိုကပြမယ်ေ့ သူအကငွြ့လုပထြားလို့ ခပကြှမ်းကြမ်း လိုးပေးမှ ပိုပြီးထိမိသလို ဖြစ်နပေါပြီ။

“ကိုကို ဆောင့်ပေး မနှဲ့နဲ့တော့ အင်းးး အားးးး လိုးပေး ဆောင့်ဆောင့် ကြမ်းကြမ်းလေးလိုးပေး ကိုကို လိုးလိုး”

ကမွအတင်းလိုးခိုင်းတော့မှ ဆှလိုးလိုးနတေဲ့ ကိုကိုက ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့်တော့သည်။ ကမွလည်း ဖငကြို နောကကြော့ပစ်ပေးထားသည်။ ကမွခါးကိုကိုငကြာ တဖန်းဖန်းနဲ့ လိုးပြီး မကြာဘူး ယှနတေဲ့ ကမွ စောကရြညတ်ှကေို ပန်းထုတတ်ော့သည်။ ကိုကိုကတော့ တရစပကြို တဖန်းဖန်း ဆောင့်နတေော့တာပါပဲ။ ကမွမှာ ၂ ခွီဆကတ်ိုင် ပြီးရသည်။

၂ ခွီပြီးတော့ ရှေ့ကိုမှောကကြသွှားတဲ့ ကမွအပေါြ အသာခွကာ ဖြည်းဖြည်းလေး လိုးပေးရင်း ကြောတွကေို စုပန်မ်း ဂုတတ်ှေ ပါးတွေ နားရှကတ်ှအပြေင် နှုတခြမ်းလေးကိုလည်း စုပန်မ်းပေးသည်။

“အားးး ကိုကို မီးပြီးပြနပြှီ အားး ရှီးးးးးးး”

“ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကပြတလြေးကြာ တဈသကလြုံး လိုးပစ်မယ်”

“လိုး တဈသကလြုံး လိုးပေး။ မီးလေ ကိုကို့လီးကြီးကို စွဲနပြေီ”

“ဖငကြိုလည်း လိုးမယန်ောြ ခစွလြေး”

“အင်း လိုးးးး မီးတဈကိုယလြုံး ကိုကို့အတွကပြဲ ကိုကိုက မီးရဲ့လငပြဲ”

“အင်းပါ မယားလေးရယ်။ ထဦး ကိုကို့အပေါြ တကဆြောင့်ဦး”

“အင်း ဆောင့်မယ်”

ကိုကိုက သူ့လီးကို ကမွအဖုတထြဲက မထုတဘြဲ ကတသ်ီးကတသ်တန်ဲ့ ကမွကို သူ့အပေါရြောကအြောင် တငသ်ည်။ ကသီပမယ်ေ့ ကမွလည်း အခုခွိနမြှာ ကိုကို့လီးကြီးကို အဖုတထြဲက မထုတလြိုပါ။

ကမွ အပေါရြောကတ်ော့ ကိုကိုက လကန်ောကပြဈပြီး ထိုငန်တော။ ကမွက ကိုကို့လညပြင်းကိုဖကပြှီး တဈခကြခြငွြး ဖိကြိတကြာပြတရြင်း အရသာခံနတော။ ပြီးမှ ဖငကြှီးမှှောကမြှှောကပြှီး ဆောင့်ခမွှာလေ။ ကမွ အပေါရြောကတ်ော့ ကမွ ကြိုကသ်လို လုပတ်ာပေါ့ရှင်။ ကိုကို့ကို နှုတခြမ်းစုပန်မ်းပြီး ဖကထြားတာ။ ကိုကို့လီးကြီးကို အဖုတထြဲထည့်ပြီး ထိုငန်ရတော တုတကြှီးထည့်ခံထားရသလိုပါပဲရှင်။ ရငခြေါင်းအထိကို ရောကန်သလေိုပါပဲ။

ကိုကို ကမွနို့လေးတွကေို စို့ပေးတော့ ကိုကို့ခေါင်းကို အတင်းဖကထြားမိသည်။ ကမွ ထပရြှလာပြီး ကိုကို့ကို ဆောင့်တော့သည်။

“ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ကိုကို အီးးးးး ရှီးးးး
ကောင်းလိုကတ်ာ”

ဒီတဈခါတော့ ကိုကို့က ကော့ပေးပြီး ကမွကပဲ ဆောင့်သည်။ ကိုကိုက ဇိမခြံနတောပေါ့ရှင်။ ကမွ ခပကြှမ်းကြမ်းပဲ ဆောင့်ပစ်ရင်း ကိုကိုနဲ့တူတူ ပြီးသှားသည်။

“ခစွလြေး ဆောင့် ဆောင့်။ ကိုကို ပြီးတော့မယ် ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ”

“ဘှတဘြှတ် ဘတဖြှတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ”

“အား ပြီးပြီ ကိုကိုရေ အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ”

“ကိုကိုလည်း ပြီးပြီကြာ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကပြတလြေး”

“အမြဲတမ်း လိုးပေးနောျ ကိုကို”

“အင်း လိုးပေးမယ်”

ကိုကိုနဲ့ကမွ ဖကပြှီး အခစွတ်ှေ ပြည့်ဝစွာနဲ့ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းကြသည်။ ခဏနားပြီး ရချိုးခန်းထဲရောကတ်ာ ကြာနပြေီမို့ ထကြကာ ရချိုးကြသည်။ ရချိုးပြီးတော့ ဗိုကကြဆာလာတာ သတိရသည်။ ကိုကို့နဲ့ကမွ လမ်းထိပကြ ကြေးအိုးဆိုငမြှာ ကြေးအိုး သှားသောကကြှသည်။ ကမွတို့ကိုသိတဲ့ လူတွရေဲ့ အမှငမြှာတော့ သိပခြစွကြှတဲ့ မောငန်ှမပေါ့ရှင်။ ကိုကိုက ခွံ့ကြှေးလိုကြ၊ ကမွက ခွံ့ကြှေးလိုကန်ဲ့ပေါ့။ ကမွနဲ့ကိုကို ခစွကြှတာ တဈရပကြှကလြုံးက သိကြတယလြေ။ မသိတဲ့ သူတွကတေော့ သမီးရည်းစားလို့ ထငကြှမှာပါ။ ကမွတို့ကတော့ ခစွသ်ူစုံတွဲလို့ပဲ ကိုယ့်ဘာသာ သတမြှတထြားကြတာ။

စားသောကပြှီး ပန်းခွံဘကြ လမ်းလွှောကတ်ယ်။ ကိုကို့လကကြို တွဲလှဲခိုမှီတွယပြှီး လွှောကရြတာ ကြည့်နူးစရာပါ။ ကိုကိုနဲ့ကမွ တဈသကလြုံး အိမထြောငမြပြုဘဲ လူပျိုအပျိုအနနေဲ့ပဲ နသှေားကြဖို့ စိတကြူးထားတယ်။ အိမထြောငပြှုဖို့ မလိုဘူးလေ။ ကိုကိုက အခု ကမွယောကြွား ဖြစ်နပြေီပဲဟာ။ မမနေေဲ့ဖဖကေတေော့ ကမွတို့ကို အိမထြောငပြှုဖို့ ပြောဖူးပမယ်ေ့ နှစ်ယောကစြလုံး ဟိုဟိုဒီဒီ လွှောကပြှောထားပြီး ပတရြှောငန်ကြတေယလြေ။ ကိုကိုနဲ့ကမွက လူမသိသူမသိ လငမြယားဖြစ်နတော မမတေေို့မှ မသိဘဲကိုးးး။

“ညီမလေး ”

“ရှင် ကိုကို”

“ကိုကိုနဲ့ ဒီလိုလမ်းလွှောကရြတာ ပြောရြဲ့လား”

“ပြောတ်ာပေါ့ ကိုကိုရဲ့ ကိုကိုကရော”

“ကိုယ့်ခစွသ်ူလေးနဲ့ တူတူ မခွဲတမ်း နရတော မပြောဘြဲရှိမလား”

“အိုးးး ကိုကို လူတွနေဲ့လေ အိမရြောကမြှလနေောြ”

“အင်း ဟုတသ်ားပဲ ကိုကို သတိလှတသ်ှားလို့ ဟဲဟဲ”

“ဟှန့် ကိုကိုနောျ မသိတာကြနတောပဲ ”

ကိုကိုက လမ်းလွှောကစြကားပြောနရင်ေး ကမွကို နမ်းဖို့လုပလြို့ အတင်းတားလိုကရြသည်။ ပတဝြန်းကငွမြှာ လူတွနေဲ့လေ။ မသိတဲ့သူတွဆေို ပြသနာမရှိ။ သိတဲ့သူ တွေ့သှားရင် ရှုပကြုနမြှာစိုးတယလြေ။ အိမရြောကရြငတ်ော့ ကိုကို့စိတကြှိုကပြေါ့ရှင်။

“အာ့ဆို အိမပြှနစြို့လာ ကိုကိုမရတော့ဘူး”

“ဟုတ် ပြနမြယ် ကိုကို”

ကမွနဲ့ကိုကို ပန်းခွံကထွကတ်ော့ ကိုကို့ဘောဒြါတဈယောကန်ဲ့ တွေ့သည်။

“ဟာ သားရီး ကိုကိုမောင် ဘယတ်ှပြေောကန်တောလဲဟ။ ငါတို့ဘကတ်ောင် မလာတော့ဘူး”

“အေးကြာ ငါမအားလို့ကြ။ ပြဲရုံမှာ အခုရကပျိုင်း ကုနတ်ှေ အဝငမြွားနလေို့ အလုပတ်ှရှေုပန်တော အောငကြှီး”

“အေးပါကြာ နောကန်ေ့လာခဲ့ဦး။ ဒါမင်းရဲ့ ကောငမြလေးလား။ ငါ့ကို မိတဆြကပြေးဦးလကြော”

“ဒါ ငါ့ညီမလေးပါကြ ခွိုခွိုအောငလြကြော မင်းကလည်း”

“ဟာ အေး ဟုတသ်ားကြ။ ခွိုခွိုအောငကြ တောတ်ောြ ထွားလာတာပဲ။ လှလည်း လှလာတယ်။ ငါမှတတ်ောင် မမှတမြိဘူး ”

“အေး အခု မင်းအလုပပြှနလြာတာလား ”

“အေးကြ အလုပကြ ဒီနေ့နောကကြတွယ်”

“ငါတို့မောငန်ှမလည်း လမ်းထိပမြှာ မုန့်ထွကစြားရင်း ဒီဘကကြို လမ်းလွှောကထြှကလြာတာ”

“အေးအေး နောကရြကြ ငါတို့ဘကြ လာဦးလကြော။ အခု ငါလည်း နောကကြနွလေို့ လဈပြီကြာ”

ဟိ ကိုကို့ဘောဒြါက ကမွကို မမှတမြိဘူး။ မင်းရည်းစားလားတဲ့ ခခြြ။ အဲ့လို တကယ် ဖြစ်ချင်လြိုကတ်ာ။ လူမသိသူမသိ ခစွသ်ူပါ ကိုကြီးရဲ့လို့ ပြောချင်လြိုကတ်ာ။ တကယ် ပြောထွကလြာတာကတော့ တဈမွိုးပါ။

“ကိုကို မီးတို့ အနအထေိုင် ဆငခြှငမြှ ရမယန်ောြ”

“ဘာလို့လဲ ခစွလြေးရဲ့”

“ခုနကပဲ ကိုကို့ဘောဒြါက ညီမလေးကို ကိုကိုဆောလြို့ ထငသ်ှားတာလေ”

“ထငပြါစေ ဘာဖြစ်လဲ ခစွလြေးရ”

“အို ကိုကိုကလည်း မကောင်းဘူးလေ သိရဲ့သားနဲ့ ”

“အင်းပါ ကိုကိုသိပါတယ် နှစ်ယောကထြဲရှိရငရြော”

“အဲ့ကတ်ော့ ကိုကို့သဘောပေါ့ ”

“ဟင်းးး မလှတလြပလြိုကတ်ာကြာ နှစ်ယောကတ်ည်း ခရီးထွကပြှီး အေးအေးဆေးဆေး လှတလြှတလြပလြပ် နလေိုကခြငွတ်ယ်။ လာမယ့်ဒီဇငဘြာကရွင် ခရီးသှားမယကြှာ လိုကမြှာလား ခစွလြေး”

“အင်း လိုကမြယလြေ ဘယကြိုသှားမလဲ ကိုကို”

“အာ့တော့ တဈဖြည်းဖြည်း စဉြးစားကြတာပေါ့။ အခုတော့ အိမအြမှနပြှနစြို့ ကိုကို မရတော့ဘူး”

“လမ်းမလွှောကခြငွတ်ော့ဘူး ကိုကိုရယ် ခွထေောကည်ောင်းလာပြီ”

“အာ့ဆို ကိုကိုကြောပိုးမယ် လာ”

“လူတွနေဲ့လေ ကိုကိုကလည်း”

“လာပါ ခစွလြေးရ မသိတဲ့သူတွကေ ခစွသ်ူတွလေိုမှငပြှီး သိတဲ့သူတွကတွေော့ သိပခြစွကြှတဲ့ မောငန်ှမလို့ မှငလြိမ့်မယ်။ ဂရုစိုကမြနနေဲ့ တကြ ”

“အာ့ဆိုတကမြယ်”

ကိုကို ကမွကိုကြောပိုးပြီး အိမကြိုပြနလြာသည်။ ကမွ ဝလာတယ် ဆိုပမယ်ေ့ သနမြာတဲ့ ကိုကို့အတွကြ အေးဆေးပါ။ ကမွက ကိုကို့ကို ခဏခဏ ကြောပိုးစီးနကလွေေ။ ပါးချင်ြးကပပြှီး ကိုကို့ပါးကို နမ်းသလို ကိုကိုကလည်း နမ်းတယ်။ စကပအြောကကြ စွင့်ကားနတေဲ့ ကမွဖငတ်ှကေိုလည်း ထိန်းကိုငရြင်း ညှဈပေးလာသည်။ ကမွနို့တွကလေည်း ကိုကို့ကြောနဲ့ ဖိပြီးပိပြားနပြေီ။ လူလဈတာနဲ့ ဖငကြို ညှဈကိုငလြာတော့ ကမွယှလာပြီး အဖုတကြ အရညစြို့လာသည်။

လမ်းမှာ မသိတဲ့လူတွကေ ကိုကိုပြောသလိုပဲ ဟိုမှာကြည့်စမ်း သူတို့အတွဲ ခစွန်လေိုကကြှတာတဲ့။ သိတဲ့သူတွကတေော့ ဒီမောငန်ှမ တောတ်ောခြစွတ်ာပဲ ဟိုမှာကြည့်စမ်း မင်းတို့တွနေဲ့ကြာပါ့တဲ့။ အဲ့လိုပြောသံလေးတွေ ကြားရတော့ စိတထြဲ ကြညန်ူးမိတာ အမှနပြဲ။ ခွံရှေ့ရောကတ်ော့ တံခါးတွေ ဖြင့်ဝငပြှီး ပြနပြိတကြာ အိမထြဲဝငလြာခဲ့သည်။

ကိုကိုက ကမွအခန်းကို တန်းသှားပြီး ကမွကို မှှေ့ယာပေါခြပြေးကာ စကပဆြှဲခွှတပြှီး အဖုတလြေးကို တန်းယကတ်ော့သည်။ ကမွလည်း ကိုကိုခွှတရြလှယအြောင် ဖငလြေးကို ကော့ပေးလိုကသ်ည်။ ကိုကို ယကရြလှယအြောင် ပေါငလြေးကို ဆှဲကားပြီး ဖကထြားကာ အသင့်အနအထေား ပြငပြေးထားလိုကသ်ည်။ ကိုကိုက အဖုတမြှာ မကြန်ှာအပပြှီး ရှလူးရှလူးနဲ့ အသံတွမှညေအြောငကြို ယကသ်ည်။ တဘောကဘြောကြ မှညအြောငလြည်း အဖုတကြို လအေားနဲ့စုပသ်ည်။

ကိုကိုက အမှှေးရှင်းနတောကြိုကလြို့ ကမွအမှှေးတွေ ပုံမှနရြိတပြေးရသည်။ ကမွအဖုတလြေးက အခုလိုခွိနမြှာဆို ဖူးတငပြှောငကြားပြီး အရညရြှဲနတေော့ လိုးချင်စြရာလေး ဖြစ်နတောပေါ့ရှင်။ ကမွအဖုတကြို ပါးစပန်ဲ့ တေ့စုပပြှီး စိမပြှနပြေကေို ယကန်တေော့သည်။ ဖငဝြလေးကိုလည်း ဖငကြိုဖြဲပြီး ယကပြေးသည်။ ကိုကို ဖငလြိုးမယဆြိုလည်း အလိုးခံဖို့ အသင့်ပါပဲရှင်။ တဈခါမှ ဖငမြခံဖူးတော့ ကြောကတ်ာတော့ ကြောကတ်ယရြှင်။ ကိုကိုလီးကြီးနဲ့ဆို သူလိုးပုံနဲ့ ဖငကြှဲမှာလေ။

“အီးးး ကိုကို အင်းးးဟင်းးးး မနနေိုငတ်ော့ဘူး လိုးပေးတော့”

“ဖငလြိုးမယန်ောြ ခစွလြေး”

“အင်းး အခု ဖငမြလိုးနဲ့ဦး အဖုတကြို အရငလြိုးပေးဦး”

ကိုကိုက အဖုတယ်ကန်ရင်ေး သူ့ဘောင်းဘီကို ခွှတန်သည်ေ။ မတတ်ပရြပလြိုကတ်ော့ သူ့လီးကြီးက တရမ်းရမ်းနဲ့ ထွကလြာသည်။ ကိုကိုဂွင်းထုပြီး မှှေ့ယာပေါြ တကလြာကာ ကမွပေါြ တကခြှသည်။ ကမွခေါင်းတဈဖကစြီမှာ ဒူးထောကလြိုကတ်ော့ သူ့လီးကြီးက ကမွမကြန်ှာပေါြ ဝဲနသည်ေ။ ကမွလည်း လီးစုပရြတော့မှာသိလို့ ပါးစပကြို အသာဟကာ ကိုကို့ခရမ်းသီးကြီးကို ဖမ်းငုံလိုကသ်ည်။

ငုံရုံငုံပေးထားတော့ အလိုကသ်ိစွာပဲ ကိုကိုက ကမွပါးစပလြေးကို လိုးသည်။ သူ့လီးကြီးကို အဆုံးထိ မစုပန်ိုငပြါ။ ကြီးပြီးရှညတ်ော့ ပါးစပဟြရတာ အာညောင်းသလို အာခေါငကြိုလည်း ထိထိနသည်ေ။ အာ့တောင် ကိုကိုစိတတ်င်းပြီဆို သူ့ဟာကြီးက လညခြွောင်းထဲအထိ ဝငလြာတတသ်ည်။ ကမွမှာ မကြရြညဝြဲပြီး အသကရြှူရပမြတတကြို ခံရတတသ်ည်။ အခုတော့ လီးကို တဈဝကလြောကပြဲ သှင်းပြီး စုပပြေးနသည်ေ။ ကိုကိုကလည်း ကမွစုပပြေးသလောကန်ဲ့ပဲ ငှိမခြံနသည်ေ။ စုပပြေးနရင်ေး ကိုကို့လီးကြီးက တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာပြီး ကမွပါးစပထြဲ ပြည့်လာသည်။

“အုအုဝု အှန်းး အုအု ဝူးးး”

“ရပြီခစွလြေး လိုးစို့”

“အုအုပြှတ် အီးးး ကိုကို့ဟာကြီး စုပရြတာလည်း မေးညောင်းလိုကတ်ာ”

“အာ့ကြီးပဲ ကြိုကန်တော မှတလြား”

“ဟီး ဟုတတ်ယ် ညောင်းသာညောင်းတာ စုပမြဝဘူး အခုလိုးမှာလား”

“အင်း လိုးမှာပေါ့ အဖုတလြေးရော ဖငစြူစူလေးကိုရော လိုးမယ်”

“အင်းးလိုးးး ကိုကို ဖငလြိုးရငန်ာမှာ ဖြည်းဖြည်းတော့လိုးနောြ”

“အင်းပါခစွလြေးရဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးလိုးမှာ”

“ဗှဈတဈတဈ ပြှတဘြလှတ် ဘလှတ် ဘုဘု”

အရညတ်ှေ အိုကထြှန်းပြီး ရှှဲနတေဲ့ ကမွစောကပြတလြေးထဲ ကိုကို့လီးကြီး တင်းကြပကြှပန်ဲ့ ဝငလြာသည်။ အဆုံးထိ မထည့်ဘဲ တဈဝကထြိပဲ ထည့်ပြီး တဇွပဇြှပန်ဲ့ လိုးတော့သည်။ ကမွလည်း ဖငလြေး ကော့ကော့တငပြေးရင်း ကိုကို့အလိုးကို ခံနမေိသည်။ အဆုံးထိမဝငတ်ော့ အားမရ။ ဝငတ်ော့လည်း သူ့ဒဈကြီးက သားအိမဝြထောကလြို့ နာသည်။ နာလည်း ကိုကို့ကို အဆုံးထိ ထည့်စတေော့သည်။

“ကိုကို အဆုံးထိလိုးလေ အီးးးးး ရှီးး အားမရဘူးး အားးးး လိုးလိုး ကြမ်းကြမ်းလေး လိုးပေး ”

“ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း ဒုတဒြုတ် ဗှှတ် ဗှဈဗှိ ဗှိ ဘလှတ်”

ကိုကိုနဲ့ကမွ မမတေေို့ပြနလြာတဲ့အထိ လိုးဖြစ်ကြသည်။ ဖငကြိုတော့ ဒဈပဲအသှင်းခံပြီး ဆကမြလိုးခိုင်း။ ကိုကို့လီးကြီးက ကြီးလှန်းသည်။ ကမွဖငလြေးထဲ တုတကြှီးနဲ့ ထိုးနသလေိုပဲ။ အရမ်းလည်း နာတာ။ အာ့နဲ့ ဖငကြှဲမှာစိုးလို့ ဆကမြလိုးခိုင်းဘူး။ ကိုကိုကလည်း နောကန်ေ့ အခွိနရြမှ ဖငကြို သချောကလိုင်းပြီး လိုးမယတ်ဲ့လေ။ အခုက အခွိနလြည်း သိပမြရဘူး။

မမတေေို့ ပြနလြာတော့ ကမွ ဖငဘြူးတောင်းထောငပြှီး ကုန်းပေးနတော။ ကိုကိုက သူ့ဝိတန်ဲ့ တကဖြိပြီး အသားကုနလြိုးနတော။ ကမွပြီးသှားလို့ ရှေ့ကိုဟတထြိုးကတွုန်း ကိုကိုက ခါးလေးကိုဆှဲပြီး လိုးနတော။ အဲ့အခွိန် ခွံရှေ့က ကားဟှန်းသံကြားတာနဲ့ တန်းလန်းဖြစ်ပြီး တံခါးသှားဖြင့်ပေးရရှာတယ်။ ကိုကို သနားစရာ။ စွပကြယွန်ဲ့ ဘောင်းဘီကောကဝြတပြှီး ပြေးတာ။

ကမွလည်း ဖငဘြူးတောင်းထောငလြကြလြေး ဇိမခြံနပမေယ်ေ့ အားယူကုန်းထပြီး အဝတတ်ှဝတ်ေ အခန်းထဲ သိမ်းဆည်းနလေိုကသ်ည်။

“ဟဲ့ သမီး ညကြီးမိုးခွုပမြှ ဘာတွလေုပန်လေဲ”

“အခန်းရှင်းနတော အမေ… အလုပရြှုပန်တေော့ မရှင်းဖြစ်လို့”

“အေးအေး သမီးအဖေ မူးလာတယ်။ သားကြီး အခန်းထဲ ပို့နတယ်ေ”

“အမရေော သောကသ်ေးလား ”

“အမကေ ဝိုငပြဲ နည်းနည်းသောကလြာတာပါ။ နည်းနည်းတော့ မူးတယ်။ မေ့သမီးလေးကို လာကြည့်တာ။ လာပါဦး အမေ့ဆီ”

အမကေ အခန်းထဲဝငလြာပြီး ကမွကို ဖကန်မ်းသည်။

“သမီးကလည်း ခွှေးတွနေဲ့ပါလား။ သိပမြရှင်းနဲ့တော့လေ။ ခွှေးတိတအြောငလြုပပြှီး ရချိုးဦး”

“ဟုတ် ပြီးပါပြီ အမေ ”

ကမွလည်း အမေ့ကို ပြနဖြကန်မ်းကာ အောကထြပလြိုကပျို့သည်။ အမကေ အသကြ ၄၅ ကြောြ ၅၀ နား ကပန်ပမေယ်ေ့ လှပစိုပြနဆေေဲ။ ကမွကိတတ်ယဆြိုတာ အမေ့ကို ဘယမြှီမလဲ။ အမတေို့အခန်းရောကတ်ော့ ကိုကိုက အဖေ့ကို စောငခြှုံပေးနသည်ေ။ အမေ့ကိုလည်း အဖေ့နားသိပကြာ စောငခြှုံပေးပြီး ကမွနဲ့ကိုကို ပြနထြှကလြာသည်။

ကိုကိုက ကမွကိုဖကပြှီး ဖငလြေးကို လာညှဈနသည်ေ။ သူမဝသေးတာ သိတယလြေ။ ကမွလည်း ကိုကို့လီးကိုကိုငကြာ ညှဈပေးပြီး အပေါထြပ် ခေါလြာခဲ့သည်။ အမနေဲ့အဖေ မူးပြီး အိပန်ပြေီမို့ ကမွနဲ့ကိုကို ဒီည အေးဆေးလိုးလို့ရပြီ။

အခန်းထဲရောကတ်ာနဲ့ လော့ခပြှီး ကိုကိုရှေ့ ဒူးထောကကြာ ဘောင်းဘီဆှဲခွှတသ်ည်။ မာယောငယ်ောင် ဖြစ်နတေဲ့ လီးကို ငုံစုပပြှီး ဂွင်းထုပေးတော့ ခဏအတွင်း မာတောငလြာသည်။ ကမွကို နရောမှာတင် ဖငထြောငခြိုင်းကာ စကပလြှနပြှီး ကြုံးလိုးတော့သည်။ အတွင်းခံက ခုနကတည်းက ခွှတထြားတော့ ကြတတ်ိပါပဲ။

ကမွအဖုတလြေးထဲ လီးကြီး ခပကြှမ်းကြမ်း ဝငလြာပြီးတော့ ဆောင့်ဆောင့်လိုးတာ အောင့်တောင် အောင့်သှားသည်။ ခုနက ပြီးထားတဲ့ အရညတ်ှရှေိနလေို့ ခံသာတာ။ အခကြြ ၅၀ လောကြ ဆကတ်ိုကြ ခပကြှမ်းကြမ်းလိုးပြီး အဖုတထြဲ လရညတ်ှေ ပန်းထည့်ကာ ကိုကိုပြီးသှားတော့သည်။

ကမွလည်း ကိုကိုလရညပြန်းတော့ အခွိနမြှီလေးပဲ ပြီးသှားသည်။ ကိုကိုက ကမွကြောပေါြ မှေးနကော ဇိမယ်ူနသည်ေ။

“အင်းးး ကိုကို လေးလာပြီ ထတော့”

“မဝသေးဘူးကြာ လိုးချင်သ်ေးတယ်”

“ကိုကိုကလည်း ညီမလေးအဖုတ် ကြိန်းနပြေီ နောကန်ေ့မှလနေောြ”

“မရဘူး လိုးဦးမှာ”

“ဟှန့် နာနပြေီ ကိုကိုရဲ့။ ကိုကိုမဝသေးရင် လီးစုပပြေးမယလြေ”

“အင်း စုပပြေးလေ မီးလေးကို သနားလို့နောြ။ နို့မို့ဆို တဈညလုံးလိုးမှာ”

“တကယန်ာနလေို့ပါ ကိုကိုရယ် နောြ နောြ”

“အင်းပါ ကဲ ထ စုပပြေး”

“ဟုတ်”

ကိုကို ကမွကိုယပြေါကြနထပြေီး ကမွပါးလေးကို နမ်းသှားကာ ကုတငပြေါမြှာ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ကမွလည်း မတတ်ပမြရပတ်ော့ဘဲ ကိုကို့ရှေ့ကို လေးဘကထြောကပြဲ သှားလိုကသ်ည်။ မိုးပေါထြောငန်တေဲ့ ကိုကို့လီးကြီးကို နှုတခြမ်းလေးနဲ့ ပြှတကြနဲ စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။

ကမွအရညတ်ှေ ရှှဲနတေဲ့ ကိုကို့လီးကြီးက ပြောငလြကပြှီး မာနဖြီနသည်ေ။ ကမွလည်း ပါးစပန်ဲ့ ဝငသ်လောကြ စုပပြေးကာ လီးတဈချောင်းလုံး လွှာနဲ့ယကြ ဂွေးဥတွကေိုပါ ငုံစုပပြေးသည်။ အစက မစုပတ်တဘြူး။ ကိုကိုပဲ ဘယလြိုလုပ် ဘယလြိုကိုငဆြိုပြီး သငပြေးထားတာ။

ကိုကို လိုးမဝသေးပမယ်ေ့ ကမွအဖုတကြ အောင့်နတေော့ ဆကမြခံနိုင်။ ကိုကို့ကို သနားတာနဲ့ သသခွေောခွာပဲ စုပပြေးနမေိသည်။ ကိုကိုက ကမွကို ငုံ့ကြည့်ပြှီး ကမွနို့လေးတွကေို ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငပြေးနသည်ေ။ စုပရြင်း စိတပြါလာတော့ လီးကြီးကို လညခြွောင်းထိရောကအြောင် သှင်းမိသည်။ ကိုကိုကလည်း ကမွခေါင်းလေးကိုငကြာ ဖိဖိခပြေးသည်။

“အု အှတ် ဝု အဟှတ် အုအု ပြှတ် ဝူးးး ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ”

၅ မိနဈလောကြ စုပပြေးလိုကတ်ော့ ကိုကို ကမွခေါင်းလေးကို မလှှတဘြဲ ဖိထားပြီး လရညတ်ှေ တဈဗှဈဗှဈနဲ့ ပန်းထည့်တော့သည်။ ကိုကို ပြနလြှှတပြေးပြီး သူ့လီးကြီး ပါးစပထြဲက ထုတမြှပဲ ကမွလည်း အသကရြှူရတော့သည်။ အသကကြို မနည်းရှူနတေဲ့ ကမွကို အပေါဆြှဲတငပြှီး နှုတခြမ်းလေးကို စုပန်မ်းကာ သူ့ရငခြှငထြဲ ဖကထြားသည်။

“ခစွတ်ယ် ညီမလေးရယ် ကိုကိုတို့ ဘယတ်ော့မှ မခွဲဘူးနောြ”

“ညီမလေးလည်း တူတူပါပဲ ဘယတ်ော့မှ ကိုကိုနဲ့ မခွဲဘူး ကိုကို့ကိုပဲခစွမြယ်။ ကိုကိုက ညီမလေးရဲ့ ခစွသ်ူ လငယ်ောကြွားပဲ”

“ညီမလေးကလည်း ကိုကို့မိန်းမပါပဲကြာ။ အရမ်းခစွတ်ယန်ောြ”

“အင်း အရမ်းခစွတ်ယ် ကိုကို”

ကိုကိုနဲ့ကမွ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ဝေးသှားမှာစိုးသည့်အလား တင်းကြပစြှာ ဖကထြားမိကာ မှှယောပေါြ လှဲခကြှတော့သည်။

ကမွလေ တားဆေးတွေ သောကလြို့လား မသိဘူး ဝလာတယ်။ ကိုကိုက နေ့တိုင်းလိုလို အခွိနရြတာနဲ့ လူလဈရင် တကလြိုးနကြလေေ။ အဲ့တော့ သန်ဓတေား ဆေးကဒလြေးကို ကိုကို့ကို ဝယခြိုင်းပြီး သောကရြတယ်။ မဟုတရြင် ကိုကိုလိုးပုံနဲ့ ဗိုကထြှကလြာမှာ အသအချောပဲ။ မမတေေို့သိရင် ပြသနာ အကြီးအကယွတ်ကမြှာတော့ ကြိန်းသတယ်ေ။ ဒါပမယ်ေ့ အဆူအဆဲခံရရုံသာ။ မိသားစုထဲမှာက ကိဈစမရှိ။ တဈကယလြို့ အမတေို့ သိရငတ်ောင် အပြငကြို ထုတပြှောမှာ မဟုတဘြူးလေ။ အမတေို့သိပြီး ကမွနဲ့ကိုကို့ကို တားလည်း ဆကပြှီးလွှောကမြှာပဲ။ ပတဝြန်းကငွကြ သိကုနရြငတ်ော့ အရှကတ်ဈကြဲဖြစ်ပြီး မိသားစု သိကျခာကရွမယ့် ကိဈစလေ။

အဲ့တော့ မနကတ်ိုင်းနိုးတာနဲ့ ဆေးကို သတိတရနဲ့ သောကရြတယ်။ ကိုကိုကလည်း အမြဲသတိပေးသည်။ ကမွနဲ့ကိုကိုလိုးတာ အမတေို့ မသိအောင် မရိပမြိအောငလြည်း နကြတေယ်။ ဆေးခန်းသှားပြီး ဆေးထိုးဖို့ကလည်း ကမွ မရဲတင်း။ ပြီးခဲ့တဲ့လက ရာသီသှေးလာတာ နောကကြလွို့ နှစ်ယောကစြလုံး ထိတလြန့်ပြီး ကိုယဝြနရြှိမရှိ စဈကြည့်ရသေးသည်။ ကိုယဝြနမြရှိမှန်း သိမှဘဲ စိတပြူနတောတွေ လွော့ကရွသည်။

ကိုယဝြနမြရှိသေးပမယ်ေ့ ဘေးထွကဆြိုးကြိုးအနနေဲ့ ကမွဝလာတယ်။ အရငကြ ဗိုကခြေါကမြရှိ ခပြကြပန်တေဲ့ကမွ အခုဆို ဗိုကခြေါကြ ၂ ခေါကန်ဲ့။ အခုနောကပျိုင်း အစားတွေ အရငကြထကြ စားလာတာကြောင့်လည်း ပါတာပေါ့။ ဆံပငအြုံကောင်းတဲ့ကမွ ဆံပငတ်ှေ ကြှတလြာတယ်။

ဟိုတဈပတကြဆို ဆံပငတ်ှကြှတေလြို့ ကြောလညလြောကြ ဆံပငကြို ဂုတဝြဲလေး ညှပပြဈလိုကတ်ယ်။ မမတေေို့ကိုတော့ အိုကလြို့ပေါ့။ ကိုကိုကတော့ သိတယ်။ ဆံပင် ဂုတဝြဲလေးနဲ့ဆိုတော့ ကမွပိုတောင် ငယသ်ှားသေးတယလြို့တောင် ပြောသေးတယ်။

ကိုကိုက လိုင်းပေါမြှာ sexy acc ဖြင့်ပြီး အင်းစကအြကြောင်း အဈကိုတဈယောကန်ဲ့ ဆှေးနှေးရင်း ကမွနဲ့ကိုကို့အကြောင်းကို တိုငပြငဖြစ်တယလြို့ ပြောတယ်။ ကမွလည်း ကိုကို့ကို ဘာလို့ ကိုယ့်အကြောင်း သူများကို သှားပြောရလဲလို့ စိတဆြိုးမိသေးတယ်။ အဲ့အဈကိုက ကိုကို့ကို အကြံတွပေေးတယ်။ ဆောငရြန် ရှောငရြနတ်ှလည်ေး ပြောပြတယ်။ သန်ဓတေားဆေးနဲ့ ပတသ်တပြှီးတော့လည်း ဆှေးနှေးဖြစ်တယလြို့ ပြောတယ်။

ဟိုနေ့ကလည်း ဆေးသောကရြမယ့်အလုပ် ဆေးကဒကြို အမတွေေ့နိုငမြယ့် ရနကြနေ ဝေးအောင် လကမြောင်းထဲထည့်ပြီး သုံးရတဲ့ Implant ဆိုတဲ့ ပစ်စည်းလေးအကြောင်း ပြောပြတယ်။ Implant ဆိုတာ မီးခွဈဆံလောကရြှိတဲ့ ဟောမြုန်း ၂ မွိုးပါတဲ့ ပလတစြတဈ သားဆကခြှား ဆေးတဈမွိုးလို့ ပြောတယ်။ တဈခါထည့်ထားရင် ၄ နှစ်လောကြ ခံတယလြို့ ပြောတယ်။ ကမွနဲ့ကိုကိုလည်း စိတဝြငစြားပြီး အဲ့နည်းကိုသုံးဖို့ လေ့လာခဲ့ကြတယ်။ အဲ့နည်းက လူသိနည်းသေးတယလြို့ ပြောတယ်။ တကယ့်ကို အကြိုးရှိစမယ်ေ့ နည်းလေးပါပဲ။ အဲ့အဈကို ရှာဖြပြေီး ပေးပို့သမွှကို ပြနလြညမြွှဝလေိုကပြါတယ်။

“လကမြောင်းတွင်းထည့ြ သားဆကခြှားပစ်စည်းအကြောင်း” (Implant)

လကမြောင်းအရပြေားအောကမြှာ ထည့ထြားရတဲ့ သားဆကခြှား ပစ်စည်းတဈမွိုးပါ။ ဟောမြုန်းနှစ်မွိုး ပါဝငပြှီး မီးခွဈဆံအရှယအြစားလောကြ ရှိတဲ့ ပလတစြတဈ အပြော့ချောင်းလေး ဖြစ်ပါတယ်။ ၃ နှစ်ခံ၊ ၄ နှစ်ခံ၊ ၅ နှစ်ခံရယလြို့ ရှိပြီး ၃ နှစ်ခံက တဈချောင်းတည်း ထည့ရြပါတယ်။ ၄ နှစ်ခံနဲ့ ၅ နှစ်ခံကတော့ နှစ်ချောင်း ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုယဝြနရြတယဆြိုတာ အမွိုးသမီးခန်ဓာကိုယထြဲက မမွိုးဥနဲ့ အမွိုးသားဆီက သုတပျိုးနဲ့ ပေါင်းစပမြိတဲ့အခါ ဖြစ်လာတာပါ။ ဒီပစ်စည်းလေးကတော့ အမွိုးသမီးရဲ့ ခန်ဓာကိုယထြဲမှာ မမွိုးဥ မကြှအေောင် တားဆီပေးပါတယ်။ ဒီတော့ အမွိုးသားဆီက သုတပျိုးတွေ ဝငလြာပမယေ့ြ ကိုယဝြနမြရတော့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပါ။

အဲဒီအပြင် သားအိမခြေါင်းကို ခွှဲပစွစြခွင်ေးအားဖြင့လြည်း သားအိမခြေါင်းကို ဖြတပြှီးမှ မမွိုးဥနဲ့ သှားပေါင်းရမယ့ြ သုတပျိုးတွကေို မဝငန်ိုငအြောင် တားဆီးပေးပါတယ်။

ဘယလြိုထည့ပြေးတာလဲ?

အသေးစား ခွဲစိတမြှုလေးတော့ လုပရြပါတယ်။ ခွဲခန်းတွေ ဘာတွတေော့ ဝငစြရာ မလိုပါဘူး။ မထည့ခြငမြှာ လကမြောင်းကို နရောမှတပြါတယ်။ အဲဒီနရောအတိုင်းလေး ထုံဆေးထိုးမယ်။ ထုံသှားပြီ ဘာမှမသိတော့ဘူး ဆိုတော့မှ ထည့ပြေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကြောကစြရာ မလိုပါဘူး။ ဓားကလည်း လကသ်ည်းခွံတဈဝကလြောကြ အရှယပြဲ ရှိပါတယ်။ ပြီးသှားရငလြည်း ခွုပရြိုးတွနေဲ့ ပြနခြွုပတ်ာ မဟုတပြါဘူး။ ဒီအတိုင်း အနာကပခြှာလေးနဲ့ပဲ ကပပြေးလိုကတ်ာပါ။

ထည့ပြှီးသှားရငတ်ော့ (၅) ရကတ်ိတိ အဲဒီနရောကို ရမစေိုအောင် ထားရပါမယ်။ အညှောရြှောငရြတာ၊ အနားယူရတာတွေ လုပစြရာ မလိုပါဘူး။ ထည့ပြှီးစ ရကပျိုင်းလောကြ ပြင်းပြင်းထနထြန် မလှုပရြှားရင် ရပါပြီ။ (မီးဖိုချောငမြှာ ဓားရှတဲ့ ဓားရာကမှ ကြီးဦးမယ်။ ဒါက ဒဏရြာလို့တောင် မဆိုပါဘူး) ထိရောကမြှုအရှိဆုံး သားဆကခြှားနည်း တဈခုပါ။

အသုံးပြုပြီး ပထမတဈနှစ်အတွင်းမှာ ကိုယဝြနရြနှုန်းက အမွိုးသမီး အယောကတ်ဈသောင်းမှာ (၅) ယောကသ်ာ ရှိပါတယ်။

အားသာခကြတ်ှကေ ဘာတွလေဲ

– လကမြောင်းတွင်း ထည့ထြားရတာ ဖြစ်တဲ့အတွကြ ပြောကသ်ှားမလား၊ ထွကကြသွှားမလား စိတပြူနစရော မလိုဘူး။ စမ်းကြည့်လြို့လည်းရတယ်၊ မှငလြည်း မှငန်ရတေယ်။

ဒီပစ်စည်းက (၃) လခံ ထိုးဆေးနဲ့ ပါဝငတ်ဲ့ ဟောမြုန်းချင်ြး အတူတူပါပဲ။ ဒါပမယေ့ြ (၃) လခံ ဆေးထကစြာရင် ဒီပစ်စည်းမှာ အားသာခကြြ (၄)ခကြြ ရှိပါတယ်။

* ထိရောကမြှု ပိုကောင်းတယ်။

* နှစ်ရှညခြံတယ်။ ဒီတော့ အလုပရြှုပသ်ကသ်ာတယ်။ (၃) လတဈခါ ဆေးထိုးနစရော မလိုတော့ဘူး။

* (၃) လခံထိုးဆေးက သှေးပေါငခြွိန် (၁၆၀) အထကြ ထိုးဖို့မသင့တ်ောပြမယေ့ြ ဒီပစ်စည်းကတော့ ထည့လြို့ရတယ်။ သူ့ထကစြာရင် သားအိမတ်ှင်းထည့ြ ပစ်စည်းကတော့ ပိုသင့တ်ောတ်ာပေါ့။

* (၃) လခံဆေးက ဆေးထိုးရပလြိုကပြမယေ့ြ အရှိနကြနွတ်တတ်ယ်။ လုံးဝကို မရနိုငတ်ော့တာ မဟုတပြမယေ့ြ ကိုယဝြနပြှနရြဖို့ လအနည်းငယ် စောင့ရြတတတ်ယ်။ ဒီပစ်စည်းကတော့ စောင့စြရာ မလိုဘူး။ ဒါကြောင့ြ အခုမှ အိမထြောငကြစွ၊ ကလေးတဈခါမှ မမှေးဖူးသေးတဲ့သူတွေ စိတခြလွကခြွ အသုံးပြုလို့ရပါတယ်။

အားနည်းခကြတ်ှေ ဆိုးကြိုးက ဘာတွလေဲ

– ထည့ပြေးမယ့ြ ဆရာဝန်၊ ဆရာမ၊ သို့မဟုတ် ကြှမ်းကငွသ်ူရဲ့ အကူအညီလိုတယ်။

– ရာသီသှေး မပေါတ်တဘြူး။

သူ့အာနိသငတ်ဈခုက သားအိမန်ံရံ ထူထဲမှုကို တားဆီးပေးတယ်။ မိန်းကလေးတဈယောကရြဲ့ ခန်ဓာကိုယထြဲမှာ တဈလတဈခါ သားအိမန်ံရံက ထူထဲလာတယ်။ ဘာလို့ဆိုတော့ မမွိုးဥနဲ့ သုတပျိုးနဲ့ပေါင်းပြီး သန်ဓမွေားအောငသ်ှားခဲ့ရင် သားအိမမြှာ သန်ဓတညေန်ိုငအြောငလြို့။ အဲဒီလို သန်ဓအေောငမြသှားတဲ့အခါ ခုနက ထူထဲထားတဲ့ သားအိမန်ံရံက ကြာကတွယ်။ အဲဒါကို ရာသီလာတယလြို့ ခေါတ်ယ်။

အခု သူက အဲဒီသားအိမန်ံရံကို ထူမလာအောင် လုပပြေးလိုကတ်ော့ အောကကြို ဘာမှကြာကလွာစရာ မရှိတော့ဘူး။ ဒီတော့ ရာသီသှေးလည်း မဆင်းတော့ဘူးပေါ့။ ဆိုလိုတာက သှေးမပေါတ်ာဟာ အထဲမှာ အပုပတ်ှအေောင်း၊ အလုံးတွတည်ေ၊ ကငဆြာဖြစ်မှာမဟုတဘြူး၊ သှေးအနနေဲ့ ဆင်းလာစရာ မရှိလို့သာ ဖြစ်တယ် ဆိုတာလေး သိစချင်ေပြါတယ်။ ဒါကြောင့ြ သှေးမပေါတ်ာ စိတပြူစရာ မလိုဘူး။ စိတအြေးလကအြေး နလေို့ရတယ်။

ဒါပမယေ့ြ ကြှနမြက သှေးပေါမြှကြိုကတ်ာ ဆိုရငတ်ော့ ဒီနည်းလမ်းကို ရှေးခယွဖြို့ စဉြးစားစချင်ေပြါတယ်။

ဘေးထွကဆြိုးကြိုးတွကေ ဘယလြိုရှိလဲ

ဟောမြုန်းပါတဲ့အတွကြ ဟောမြုန်းကြောင့ဖြစ်တဲ့ ဘေးထွကဆြိုးကြိုးတွေ ခံစားရနိုငပြါတယ်။ ခေါင်းမူးတာ၊ ဇကကြှောတကတ်ာ၊ ပျို့အနတ်ာ၊ ကိုယအြလေးခွိန် အပြောင်းအလဲဖြစ်တာ၊ ရငသ်ားတွတင်ေးပြီး နာတာ၊ ဒါတွဖြစ်ေနိုငပြါတယ်။

မသုံးစွဲသင့သ်ော အခွအနေမွေား

ရငသ်ားကငဆြာ (Breast cancer) ၊ ခွထေောကတ်ို့ အဆုတတ်ို့မှာ သှေးကြောပိတတ်ာ (Deep vein thrombosis) ၊ အသည်းရောဂါ (Liver diseases) နဲ့ ပုံမမှန် သှေးဆင်းနတေဲ့သူတွေ (Irregular bleeding) ဆို အသုံးပြုလို့ မသင့တ်ောပြါဘူး။

ဝနတေဲ့သူတွလည်ေး အသုံးပြုလို့ရပါတယ်။ တဈခုပါပဲ၊ ကိုယအြလေးခွိန် (၁၇၆) ပေါငအြထကြ ဖြစ်နခေဲ့မယဆြိုရငတ်ော့ သကတ်မ်းတဈနှစ် လွော့ပါမယ်။ (၅) နှစ်ခံထည့ပြမယေ့ြ (၄) နှစ်ပဲ ခံမယ်။ (၄) နှစ်ခံထည့ပြမယေ့ြ (၃) နှစ်ပဲ ခံမယ်။ ခွှင်းခကြအြနနေဲ့ (၃) နှစ်ခံပစ်စည်းကတော့ တဈနှစ်မလွော့ပါဘူး။ ဘယလြောကဝြတဲ့သူ ထည့ပြါစေ၊ (၃)နှစ်အပြည့ြ ခံပါတယ်။

တီဘီဆေး၊ အတကကြဆွေးတွကတေော့ ဟောမြုန်းတွရေဲ့ အာနိသငကြို လွော့ကစွတောမို့ ဒီဆေးတွေ သောကန်ရတေဲ့အခွိနဆြို မထည့ထြားသင့သ်ေးပါဘူး။ ထည့ပြှီးမှ ရောဂါဖြစ်လို့ ဒီဆေးတွေ သောကရြတော့မယဆြိုရငတ်ော့ ဒီပစ်စည်းအပြင် ဟောမြုန်းမပါတဲ့ နောကထြပ် သားဆကခြှားနည်းတဈခုကို ထပအြသုံးပြုဖို့ လိုပါမယ်။ (ဥပမာ ကြနဒြုံး၊ သားအိမတ်ှင်းထည့ပြဈစည်း)။ ရောဂါကို ပိုဆိုးစလေို့ မဟုတပြါဘူး၊ ပစ်စည်းရဲ့ အာနိသငကြို ကစွတေဲ့အတွကြ ကိုယဝြနရြသှားနိုငလြို့ ဖြစ်ပါတယ်။

လှဲမှားတဲ့ အယူအဆများ

– ဒီပစ်စည်းကို အပ်၊ ပိုကြ စသဖြင့ြ ထငတ်တကြှတယ်။ အပတ်ို့ ပိုကတ်ို့သာဆိုရင် လကမြောင်းထဲထည့ထြားတဲ့အခါ စူးနေ၊ ထောကန်ကြမှောပေါ့။(ကမွတို့ field ဆင်းတဲ့အခါ အိမထြောငသ်ည် အမွိုးသမီးတွကေ မေးလေ့/ပြောလေ့ရှိတယ်)

အခုဟာက ပြော့ပြောင်းတဲ့ ပလပစြတဈချောင်းလေးသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကြေးလို့ ကောကလြို့လည်း ရပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ လကမြောင်းထဲထည့ထြားပြီးလည်း စူးမှာစိတပြူနစရော မလိုပါဘူး။

– ခွဲစိတမြှုလုပရြမယ် ထငတ်တကြှတယ်။ ဒါလည်း မဟုတပြါဘူး။ ထည့ပြေးသူ ဆရာ/ဆရာမရဲ့ ကြှမ်းကငွမြှုအပေါြ မူတညပြှီး မိနဈအနည်းငယသ်ာ ကြာမှင့ပြါတယ်။

ဒီပစ်စည်းလေးကတော့ အိမထြောငသ်ည် အမွိုးသမီး တောတ်ောမြွားများ သိချင်န်ကြတေဲ့ အကြောင်းအရာတဈခု ဖြစ်ပါတယ်။ သားဆကခြှား နည်းလမ်းတွအေားလုံးမှာ အားသာခကြြ၊ အားနည်းခကြြ ကိုယစြီ ရှိကြပါတယ်။ အဓိကကတော့ ဘယသ်ူပြောလို့၊ ဘယဝြါတိုကတ်ှန်းလို့ ဆိုတာထကြ ကိုယန်ဲ့သင့တ်ောတ်ဲ့ သားဆကခြှားနည်းတဈခုကို ကြှမ်းကငွသ်ူနဲ့ တိုငပြငပြှီး ရှေးခယွအြသုံးပြုနိုငကြှဖို့ပါပဲ။

—————————————-

“မမရေေေ မောငလြေးလေ သမီးကို လိုကစြနတယ်ေ”

“သားငယ် မမကို မစနဲ့လေ မမေေ ဘာမှာထားလဲ”

“မမကို သားကခစွလြို့ စတာပါ မမရေေ”

“သား သားဖကြေီးကို ထတော့လို့ မမေေ့ကို ရှောပငလြိုကပျို့လို့”

“ဟုတကြဲ့ မမေေ”

အခုဆို ကမွ အမရေိကနမြှာ ကိုကိုနဲ့တူတူ နလောတာ နှစ် ၂၀ ကြောလြာပြီ။ ကမွနဲ့ကိုကို ဒီမှာ တရားဝင် ယူလိုကကြှပြီလေ။ ဒီမှာ ကမွတို့ကို မောငန်ှမလို့ သိတဲ့သူ တဈယောကမြှ မရှိကြဘူးလေ။ နာမညလြည်း ပြောင်းထားတယ်။ ကမွက ဆူဇီ။ ကိုကိုက ပကထြရဈ။

လှနခြဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်လောကကြ ကမွနဲ့ကိုကို လိုးနတောကို အမေ ပကပြင်းကြီး မိသှားတယ်။ ဆူလိုကြ ဆဲလိုကတ်ာ ရစရာကို မရှိဘူး။ ကမွနဲ့ကိုကိုက ဖြစ်လာခဲ့တဲ့ အရာအပေါြ ကြံ့ကြံ့ခံပြီး ရငဆြိုငကြှတာပေါ့။

ကိုကို့ကို တဈခါမှ လကဖြွားနဲ့တောင် မထိဖူးတဲ့ အဖတေောင် ကိုကို့ကို ထိုးတယ်။ ကမွကိုလည်း ပါးရိုကတ်ယ်။ တဈမိသားစုလုံး တဈပတလြောကြ မစားမသောကန်ိုင် ဖြစ်ကြတယ်။ ကမွတို့ကို ခွဲထားဖို့ လုပပြမယ်ေ့ ကမွနဲ့ကိုကိုက အဆိပသ်ောကြ သတသ်မယေပြှောလို့ ခစွခြှင်းကို မခွဲတော့ဘူး မင်းတို့ဘဝနဲ့ မင်းတို့ရှိစတေော့တဲ့။ မှနမြာပြညမြှာ ဆကန်ရင်ေ လူတွသေိသှားနိုငလြို့ အမရေိကနကြို အတင်းပဲ ပို့လိုကတ်ယ်။

အဖဆေုံးတုန်းကတောင် ပြနမြလာရဘူး။ အားလုံးနဲ့ အဆကအြသှယကြို ဖကြခြိုင်းခဲ့ပြီး အမနေဲ့ပဲ အဆကအြသှယရြတယ်။ အမကေ အခု တရားစခန်းမှာပဲ နနတေယ်ေ။ သူ့မှေးလေးတွနေဲ့တော့ ဖုန်းထဲမှာပဲ မှငဖြူး စကားပြောဖူးခဲ့တယ်။

မှနမြာပြညမြှာ ဘာတွဖြစ်ေကုနမြှန်း မသိပမယ်ေ့ ကိုကိုနဲ့ကမွ ဒီမှာ ဘဝအသဈလေးနဲ့ ပြောန်ပေါပြီ။ သမီးကလည်း ၁၃ နှစ်ထဲမှာ။ သားငယကြတော့ ၉ နှစ်။ ၂ ယောကစြလုံး သှကသ်ှကလြကလြကန်ဲ့ ကိုယလြကအြင်ျဂါ အပြည့်အစုံနဲ့ပါပဲ။

လူတွကေ ပြောကြတယ်။ သှေးသားရင်းနီးစပပြှီး ရလာတဲ့ မွိုးစပကြ လူစငမြမှီ ဖြစ်တတကြှတယတ်ဲ့။ ကမွ သားနဲ့သမီးကတော့ အားလုံးနဲ့ ဆန့်ကငွဘြကပြါပဲ။

တဈခါတဈလတေော့ တွေးမိတယ်။ ငါ ကိုကိုနဲ့ မောငန်ှမချင်ြး လိုးခဲ့မိ ယူခဲ့မိတာ မှားသလားပေါ့။ ဒါပမေဲ့ မမှားပါဘူးရှင်။ ကိုကိုက ကမွကိုခစွသ်လို ကမွကလည်း ကိုကို့ကို ခစွန်ဆေဲ ခစွန်မှေဲမို့လို့ပါပဲရှင်။

ပြီးပါပြီ။

ရေးသားသူ – ဘူးခါးသီး
(ဖြစ်ရပမြှနပြေါြ အခွခေံထားပါသည်။)