⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
———-
ကနွောတ်ို့အိမမြှာ ညီအဈကိုမောငန်ှမ ငါးယောကရြှိတယ်။ အဈကိုကြီးကတော့ အိမမြှာ မနတောများတယ်။ ပြီးတော့ မမကြီး၊ မမလေးနဲ့ ညီမလေးတဈယောကြ ရှိတယ်။
မမကြီး၊ ကိုကိုကြီးနဲ့ မမလေးတို့က ၂ နှစ်စီ ကြာကြတယ်။ ကနွောန်ဲ့ မမလေးကတွော့ ၈ နှစ် ကြာတယ်။ ဒီလိုပဲ ကနွောန်ဲ့ ညီမလေးနဲ့ကလည်း ၈ နှစ်ကြာတယ်။ ညီအဈကိုမောငန်ှမတွေ အားလုံးထဲမှာ ကနွောန်ဲ့ မတည့တ်ာကတော့ မမလေးပဲ။ ငယင်ယကြတည်းက တွေ့လိုကတ်ာနဲ့ ရနဖြစ်ကြတယ်။
ကနွော့စြိတထြဲမှာလည်း သူ့ကို ဘယလြောကြ မုန်းသလဲဆိုရင် ရနဖြစ်ရငတ်ောင် တဆုံးတခကြြ လုပတ်တကြှလှန်းလို့ လူကြီးတွကေ ဆှဲရတယ်။ သူကလည်း ကနွော့ကြို အငယဆြိုပြီး မညှာပါဘူး။
အဲ… ဒါပမယေ့ြ အိမကြ ညီအဈမတွထေဲမှာ မမလေးက အလှဆုံး အချောဆုံးဗွ။ သူ့ကြောင့ြ ကြောင်းမှာဆို အမြဲ ယောကဖြလို့ အခေါခြံရတယ်။ ရုပကြလည်း လှသလို အရေိုးဗဈတွေ ဘာတွလည်ေး သူက ဆော့လိုကသ်ေးဆိုတော့ မယတ်ှဘောတွတေောင် ဝငပြှိုငဖြို့ အရှေးခံရတဲ့အထိ Body ကလည်း မိုကတ်ယ်။ ဒါပမယေ့ြ ကနွော့စြိတထြဲမှာတော့ သူ့ကို လှတယကြို မထငတ်ာ။
အဲလိုပဲ တကကြကြကြြ သတကြှ ဆောကြှရင်းနဲ့ ကနွောြ ကိုးတန်းနှစ် အရောကမြှာ မမကြီးက ယောကြာြးယူသှားတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ယောကြာြးရှိတဲ့ မှို့ကို လိုကသ်ှားရော။ အဲဒီအခွိနမြှာ ဇာတလြမ်းက စတာ။
မမကြီး အိမမြှာမရှိတော့တဲ့ နောကပျိုင်းမှ မမလေးရဲ့ ကနွော့အြပေါြ ဆကဆြံပုံတွေ ပြောင်းလာတယ်။ ကနွောကြိုယတ်ိုငပြါ အံ့ဩရလောကအြောင် ကနွော့အြပေါြ ရင်းရင်းနှီးနှီး နှေးနှေးထွေးထွေ ဖြစ်လာတယ်။ သူကတော့ ပြောပါတယ်။ မမကြီး မရှိတော့ တို့ပဲရှိတော့တာ ရနမြဖြစ်တော့ပဲ ရင်းရင်းနှီးနှီး နကြဖေို့ပေါ့။
တကယတ်ော့ သူပြောတာလည်း မှနပြါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ တသကလြုံး တကကြကြကြြ သတလြာပြီးမှ သူက ဆကဆြံရေး ပြောင်းသှားတော့ ကနွော့အြတွကြ နည့်နည်းတော့ ရှိုးတိုးရှန်းတန်း ဖြစ်တာပေါ့။
သူက ဘယလြောကထြိတောင် ရင်းရင်းနှီးနှီး ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ဆကဆြံလိုကသ်လဲဆိုတော့ တခါတလေ ကနွောြ ကြောင်းပိတရြကတ်ှဆေို သူ့အခန်းထဲမှာရှိတဲ့ သူ့ဘီဒိုတွေ အတူရှင်းကြတယ်။ သူဝယထြားပြီး အိမကြ မဝတရြလို့ သိမ်းထားရတဲ့ အတိုတွေ၊ အပြတတ်ှေ ဝတပြှတတတ်ယ်။ ဓာတပြုံတွေ ရိုကကြှတယ်။ ဓာတပြုံရိုကတ်ာ ဝါသနာပါတဲ့ သူ့အယလြဘြမတ်ှထေဲက ဓာတပြုံတွေ အတူကြည့်ကြှတယ်။ တခါတလဆေို နှိပပြေးရတယ်။ နင်းပေးရတယ်။
သူကလည်း ကနွော့ပြေါငပြေါထြိုငပြှီး ကနွော့မြကြန်ှာက ဆားဝကခြှံ သေးသေးလေးတွကေို ညှဈပေးတတတ်ယ်။ တကယတ်မ်းဆို အဲဒီအခွိနမြှာ ကနွော့အြသကကြ ၁၄ နှစ် သှေးသားထနတ်ဲ့ လူပျိုပေါကအြရှယ်။ ကနွော့ထြကြ ၈ နှစ်ကြီးတဲ့သူက ၂၂ နှစ် အစွမ်းကုန် လှသှေးကြှယန်တေဲ့ အရှယ်။
သူ့ဘီဒိုကို ရှင်းပေးရင်း သူဝတတ်တတ်ဲ့ သူဝတထြားတဲ့ အတွင်းခံ ဘရာစီယာတွေ၊ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးတွကေို မှငရြရငတ်ောင် ပေါငကြှားကကောငကြ မာနဖြီနပြေီ။ ပြီးတော့ တခါတလေ သူဝတပြှတတတ်ဲ့ အဝတအြစားတွကေ သူ့ရဲ့ရှိုကဖြိုကြီးငယ် အသှယသ်ှယန်ဲ့ ကိုယခြန်တာအလှကို မှငရြရုံတငမြက ယောကြာြးလေး တဈယောကအြတွကြ မှငရြခဲတဲ့ ခန်တာကိုယအြတွင်းသား ဝင်းဝင်းကလေးတွပေါ တွေ့ရတတတ်ယ်။
ပြီးတော့ နင်းပေးရရင် သိပမြသိသာပမယေ့ြ ကုတငပြေါမြှာ ဝမ်းလွားမှောကထြားတဲ့ သူ့တငပြါး လုံးလုံးကြီးတွပေေါမြှာ ထိုငခြိုင်းပြီး နှိပပြေးရရငတ်ော့ ဖိုမသဘာဝ အထိအတွေ့အရ မာတောငန်တေဲ့ ကနွော့လြီးကြီးက အလိုလို ထောကမြိနမှော အသအချောပဲ။ ကနွော့ပြေါငပြေါမြှာထိုငပြှီး သူ့မကြန်ှာလှလှလေးနဲ့ နီးနီးကပကြပ် တွေ့မှငရြတိုင်းလည်း သူ့ကိုယသ်င်းနံ့ သင်းသင်းလေးကြားမှာ စိတတ်ှကေ တဈမွိုးပဲ။
မဖြစ်သင့ဘြူးဆိုတဲ့ စိတန်ဲ့ ကနွောြ အတတန်ိုငဆြုံး ထိန်းခွုပပြါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ အလုပအြတူတူလုပကြှရင်းနဲ့ သူခေါင်းငုံ့လိုကတ်ိုင်း ဟသှားတဲ့ အင်ျကြီကနေ မှငန်ရတေဲ့ ဘရာစီယာအောကကြနေ ရုန်းထွကတ်ော့မည့်အလား ဖြံ့ထွားဖြေးဥနတေဲ့ နို့ကြီးတွေ၊ သူဝတထြားတဲ့ အင်ျကြီပါးပါး ပြော့ပြော့လေးတွေ အောကကြ မှငန်ရတေဲ့ ဗိုကသ်ားခပြခြပြကြလေးနဲ့ ခါးသိမသ်ိမလြေးတွေ၊ လမ်းလွှောကလြိုကတ်ိုင်း နိမ့မြှင့ြ လှုပရြှားနတေဲ့ သူ့တငပြါးလုံးလုံးကြီးတွနေဲ့ တောင့တ်ောင့ဖြှောင့ဖြှောင့ြ ပေါငတ်ံကြီးတွေ၊ မကြလြုံးမကြခြုံး ကောင်းကောင်းနဲ့ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးတွေ။ အရငကြ သတိမထားမိခဲ့တဲ့ မမလေးရဲ့ အလှအပတွကေို အခုမှပိုပြီး သတိထားမိနတယ်ေ။
တခါတလေ မှနရြှေ့မှာ အတူတူ ရပကြှည့ကြှရင်းနဲ့ ကနွော့ကြို နောကကြနေ သိုင်းဖကလြိုကတ်ိုင်း ကြောပြငမြှာ ထိတွေ့နတေဲ့ သူမရဲ့ နို့တွရေဲ့ နူးညံ့တဲ့ အတွေ့အထိတွကေ ကနွော့ကြို စိတရြိုင်းတွေ ဝငမြိစတယ်ေ။ နောကဆြုံးတော့ ဘယသ်ူသိတာမှတလြို့ ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ကနွော့ရြဲ့ တင်းမာမှုတွကေို မမလေးကို မှန်းရင်းနဲ့ပဲ ဖြသေိမ့မြိတော့တယ်။
ဒီလိုနဲ့ပဲ ကနွော့စြိတတ်ှကေ မမလေးကို တိမ်းညှှတ် ယဈမူးနမေိတယ်။ ဘရာစီယာအောကကြ နို့ကလေးတွကေိုလည်း တမငစြောင့ကြှည့မြိလာတယ်။ ထမီပြငဝြတလြိုကတ်ိုင်း အတွင်းခံ ဘာအရောငလြေးလဲဆိုတာ မှငအြောင် ကြည့်တ်တလြာတယ်။ ကနွော့ပြေါငပြေါြ လာထိုငတ်ိုင်း သူ့ခါးလေးကို မသိမသာလေး ဖကမြိလာတယ်။ သူမနှိပခြိုင်းပဲလဲ နှိပပြေးချင်လြာမိတယ်။
အဲဒီမှာ ဇာတလြမ်းက ဘယလြိုဆကသ်လဲဆိုတော့ နေ့မနား ညမနားနဲ့ စိတထြဲကပဲ အာရုံခံပြီး အာသာဖြရတောကို ကနွောကြ အားမရတော့ဘူး။ ဒါနဲ့ ဘယလြိုကြံလဲဆိုတော့ သူမရှိတုန်း သူ့အခန်းထဲဝင်၊ သူ့ album တွထေဲက ကနွော့အြကြိုကဆြုံး ဓာတပြုံတွကေို ယူထားပြီး သူ့ပုံတွကေိုပဲ ကြည့်ကြှည့ပြှီး လုပရြတာပေါ့ဗွာ။ တကယတ်မ်းဆို ကနွောကြ လူအရှငလြတလြတကြှီးကိုတောင် အားရပါးရ လိုးပစ်ချင်တ်ာကိုး။ အဲတော့ လူကို မလုပရြသေးခငမြှာ မမလေးရဲ့ အနံ့အသကလြေးတွပေါတဲ့ ဘရာစီယာလေးတွေ၊ အတွင်းခံကလေးတွကေို ယူယူပြီး အာသာဖြရတောပေါ့။ ပြီးမှ မသိအောင် ပြနထြားပေါ့။ ကိုယ့ကြိုယကြို ဟုတလြှပြီ မှတန်တောပေါ့။
နောကထြပတ်ဈဆင့ြ တကပြှီးတော့ မမလေး ရချိုးပြီး အဝတအြစားလဲတာကို ချောင်းကြည့်ရြတဲ့ အဆင့ပြေါ့။ မမလေးက လုံခွုံလှပြီလို့ ထငထြားတဲ့ အခန်းထဲမှာ ဝတထြားတဲ့ ထမီရငလြွားကို ကြင်းလုံးပုံခွှတခြပြှီး ကိုယလြုံးပေါမြှနရြှေ့မှာ သူ့ကိုယသ်ူ ပြနစြဈဆေးနတယ်ေ။ ရမှေုနရြမှှေားလေးတွေ ကပန်တေဲ့ ကြညလြငတ်ဲ့ အသားအရေ၊ ကနွော့ဖြကကြို ကြောပေးထားတဲ့ ခါးသိမသ်ိမလြေးအောကမြှာ စွင့ကြားလုံးဝန်းတဲ့ တငပြါးအသားဆိုငတ်ှေ၊ တောင့တ်င်းဖြောင့စြင်းတဲ့ ပေါငတ်ံစင်းစင်းတွေ၊ ရှေ့ကမှနထြဲကနေ မှငန်ရတေဲ့ မကြန်ှာလှလှလေး အောကမြှာ တင်းတင်းရင်းရင်း ရှိနတေဲ့ နို့ကြီးတွေ၊ နီနီရဲရဲ နို့သီးခေါင်းကလေး၊ ခပြရြပတ်ဲ့ ဗိုကသ်ားကလေးအောကမြှာ အမှှေးမည်းမည်းလေးတွပေေါကန်တေဲ့ ဆီးခုံကလေး၊ အဲဒီအောကမြှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမှငရြတော့တဲ့ အဖုတအြကြဲကြောင်း နရောလေးတွကေို စိတကြူးနဲ့ မှန်းကြည့်မြိခွိနမြှာ ပုဆိုးအောကကြ ကနွော့လြီးကြီးက ထောငမြတန်ပြေီ။
သူက အတွင်းခံ အနကရြောငလြေးကို ဝတလြိုကပြှီး ထမီပါ တဈခါတည်း ဝတလြိုကတ်ယ်။ မို့မောကထြှားကြိုင်းပမယေ့ြ တင်းရင်းနတေဲ့ နို့ကြီးတွကေိုတော့ ဘရာစီယာအဖြူလေးနဲ့ ထိန်းသိမ်းလိုကပြှီး နောကကြှဲ ဇဈဆှဲအင်ျကြီကို လွှိုလိုကတ်ယ်။ ထုံးစံအတိုင်း နောကကြဇဈကို ဆှဲပေးဖို့ ကနွော့ကြို ခေါခြွိနမြှာတော့ ပုန်းနရောကနေ ကမန်းကတန်း ပြေးထွကပြှီး ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ ကြောပေါကြဇဈကို ဆှဲပေးလိုကတ်ော့ ကနွောြ့လီးကြီးက မမလေးရဲ့ ဖငသ်ားလုံးလုံးတွကေို ထိလိုကသ်ေးတယ်။
ကနွောရြှိနမှန်ေး သူဘယလြိုသိလဲဆိုတာတောင် မတွေးမိလိုကဘြဲ ကိုယ့အြခန်းကိုပြနပြှီး မမလေးကို စိတကြူးထဲမှာပဲ စိတတ်ိုင်းကြ လိုးပစ်လိုကမြိတယ်။
ကနွောြ့အတွကြ ကံကောင်းတာလား၊ ကံဆိုးတာလား၊ မပြောတတတ်ဲ့ နေ့ပေါ့။ အခန်းထဲမှာ စာကကြန်တေုန်း မမလေး ရောကလြာတယ်။ သိပမြထူးဆန်းပါဘူး။ ခါတိုင်းလည်း သူက လာလာပြားနကြေ။
ဒါပမယေ့ြ ဆိုးတာက သူ့ဓာတပြုံတွေ ညှပထြားတဲ့ စာအုပကြိုမှ ဟိုလှနဒြီလှနလြုပတ်ော့ သူ့ဓာတပြုံတွေ တွေ့သှားရော။ ကနွောကြတော့ အရမ်းလည်း ရှကသ်ှားသလို လန့လြည်း လန့သ်ှားတယ်။ အရငတ်ုန်းက စိတန်ဲ့ဆို ကနွောတ်ော့ မလှယဘြူးပေါ့။ သူကတော့ မထူးဆန်းသလို ခပပြှုံးပြုံးနဲ့
“မမလေးရဲ့ ပုံတွကေ ဘယလြိုလုပ် ဒီရောကန်တောလဲ”
တဲ့။ ကနွောလြည်း စိတထြဲရှိရာ
“ပန်းခြီဆှဲပေးမလို့ ယူထားတာ”
လို့ ရှကရြမ်းရမ်းပြီး ပြောလိုကတ်ော့ သူက မကြစြောင်းတဈခကြြ လှမ်းထိုးရင်း ကနွော့ဘြေးမှာ လာထိုငတ်ယ်။
“ဟုတလြို့လား မညာနဲ့နောြ။ မနေ့က မောငလြေး အခန်းထဲမှာ မမလေးပုံတွကေို ကြည့်ပြှီး ဘာလုပန်တယေဆြိုတာ တွေ့တယ်”
ကနွောလြည်း မကြန်ှာ ဘယမြှာထားရမှန်းမသိအောင် မှှနထြူနတောပေါ့။ သူက ဆကပြှောသေးတယ်။
“ပြီးတော့ မမလေးရဲ့ ဘရာစီယာတွကေို ယူယူပြီး ဘာလုပတ်ာလဲ”
တဲ့။ ကနွောလြည်း မဖြတတေတ်ော့ဘူး။ အရမ်းလည်း ရှကန်ပြေီ။ ကနွောကြ ရှကရြှကန်ဲ့ ထိုငရြာကအထ၊ သူကလှမ်းအဆှဲ အားကစားဘောင်းဘီလေးပဲ ဝတထြားတဲ့ ကနွော့ပြေါငကြှားကို သူ့လကကြ ရောကတ်ယ်။ တောငန်တေဲ့အခွိန် မဟုတပြမယေ့ြ သိပမြသေးလှတဲ့ ကနွော့လြီးတံကြီးနဲ့ ထိမိတော့ တဈခကြြ တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ ကနွောလြည်း မထူးတော့ဘူးဆိုပြီး
“ကနွောြ မမလေးကို ခစွလြို့ အဲလိုလုပတ်ာပါ။ မကြနပေရြင် ကြိုကသ်လိုလုပပြါ။ အိမတ်ော့ ပြနမြတိုငပြါနဲ့”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ သူက
“ကဲ ဒါဆိုရငထြိုင်”
ဆိုပြီးတော့
“မနေ့က မောငလြေးလုပန်တော ဘာလုပတ်ာလဲ”
“အဲဒါ ယောကြာြးလေးတွေ စိတဖြှတော”
“ဘယလြို စိတဖြှတောလဲ”
“ကိုယလြုပခြငွတ်ဲ့သူကို မှန်းပြီးတော့ လီးကို လကန်ဲ့ကိုငပြှီး ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပတ်ာ”
“ဟင် ဒါဆို မောငလြေးက ကိုယ့အြဈမကို အဲ့လိုလုပခြငွတ်ယပြေါ့”
“အင်း”
ကနွောလြည်း အင်း တဈလုံးပဲ ပြောနိုငတ်ော့တယ်။
“ငါ့မောငကြို မမလေးက ကလေးမှတန်တော။ အတတကြောင်းတွတေောင် တတန်ပြေီ။ မင်း ငရဲကြီးမယန်ောြ”
သူ့ပုခုံးနဲ့ ကနွော့ပြုခုံးကို တိုကလြိုကပြှီး ပြုံးတုန့တ်ုန့န်ဲ့ ပြောတယ်။
“မမလေးက လှတာကိုး”
“မင်းတို့အတန်းထဲက ကောငမြလေးတွကေ ပိုလှတာပါ”
“မမလေးကို မမှီပါဘူး”
“အေး ဒါဆိုလဲ ပြီးတာပဲ။ ရည်းစားမထားရဘူးနောြ။ မမလေးက ငါ့မောငကြို ဘယကြောငမြလေးနဲ့မှ သဘောမတူဘူး”
“ဟုတ်”
ကနွောကြ ခေါင်းငှိမ့လြိုကတ်ော့ သူက ကြနပေသ်ှားတဲ့ ပုံမွိုးနဲ့။
“မမလေး မင်းဟာကို ကိုငကြှည့ခြငွတ်ယ်”
ကနွောကြ ခေါင်းငှိမ့ပြှလိုကတ်ော့ စာကြည့်စြားပြဲအောကကြနေ ကနွော့ပြေါငကြှားက လီးကြီးကို လာကိုငကြှည့တ်ယ်။ အားကစား ဘောင်းဘီကလည်း အပြော့ဆိုတော့ မမလေး လကကြလေးနဲ့ ခဏလေး ပြတသ်ပမြိတာနဲ့ ကနွော့လြီးတံကြီးက မာတောငလြာတယ်။ ကနွောကြ သူ့လကကြလေးကို ဘောင်းဘီထဲ ဆှဲသှင်းလိုကပြှီး သချောဆုပကြိုငခြိုင်းပြီး ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လုပခြိုင်းလိုကတ်ယ်။
ကနွောြ့ လကတ်ဈဖကကြလည်း သူ့ခါးလေးကို ဖကထြားရာကနေ အောကဖြကကြ ဖငသ်ားအိအိကြီးတွကေို ကိုငတ်ှယ် ပြတသ်ပန်မေိတယ်။ ကိုယ့လြကန်ဲ့ ကိုယမြဟုတဘြဲ သူ့လကဖြဝါးနုနုလေးနဲ့ ဂွင်းတိုကပြေးတာတောင် ဒီလောကကြောင်းနရင်ေ တကယ့ြ စောကဖြုတကြှီးကိုသာ လိုးလိုကရြရင် ဘယလြောကကြောင်းမလဲ လို့လည်း တွေးမိတယ်။
မကြလြှှာလေးခပြှီး ရှကမြောလေး ဖြစ်နတေဲ့ သူ့ပါးလေးကို ရှှတကြနဲ နမ်းလိုကပြှီး နှုတခြမဖြူးဖူးလေးကို စုပန်မ်းမယလြုပတ်ော့ သူက မကြစြောင်းထိုးပြီး ခေါင်းရမ်းပြတယ်။ နောကမြှ ဆိုတဲ့သဘော။
အခွိနဘြယလြောကြ ကြာသှားမှန်းတောင် မသိလိုကဘြူး။ ကနွော့လြီးတံကြီး ထိပကြနေ လရညတ်ှေ ပြှတကြနဲ ပြှတကြနဲ ထွကလြာတယ်။
“အဲဒါဘာတွလေဲ”
“အဲဒါ ယောကြာြးလေးတွေ ပြီးသှားရင် ထွကတ်ဲ့ အရညပြေါ့”
လို့ပဲ ယဉယ်ဉကြွေးကြေး ပြောလိုကတ်ယ်။ ကနွောကြ တဈရှုးနဲ့ သူ့လကမြှာ ပသှေားတာတွကေို သုတပြေးရင်း
“တကယ် လကတ်ှေ့လုပခြငွတ်ယ်”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“နပေါဦး မမလေး စဉြးစားဦးမယ် နောကမြှ”
လို့ပြောရင်း သူ့အခန်းဘကြ လှဈကနဲ ထွကသ်ှားတယ်။ အဲဒီနောကပျိုင်းမှာတော့ ကနွောတ်ို့ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ နားလညမြှုတွေ ပိုရှိလာသလို ပိုပြီးရင်းနှီး နှေးထွေးလာခဲ့တယ်။ အိမထြဲမှာတင် တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ မကြစြိအောကကြ အပြောကမြခံနိုင် ဖြစ်လာကြတယ်။ သူများတွေ အလဈမှာ ခိုးခိုးနမ်းကြတယ်။
အားတဲ့ အခွိနတ်ိုင်းပဲ နှစ်ယောကစြလုံးရဲ့ အခန်းတွရှေိတဲ့ အိမအြပေါထြပမြှာပဲ ခွိန်းတွေ့ကြတယ်။ နှုတခြမ်းချင်ြးနမ်းတဲ့ ပညာကို နှစ်ယောကစြလုံး ကြှမ်းကငွသ်ှားကြတယ်။ ဘရာစီယာအပေါကြနေ ဖြတသ်န်းသှားလာခွင့ြ ရခဲ့တယ်။ ကနွော့အြနနေဲ့လည်း လကတ်ှေ့အသုံးခဖြို့ စာတွေ့ပညာတွကေို သသခွေောခွာ လေ့လာလိုကစြားခဲ့ရတယ်။
—————————–
ကနွောြ မွှောလြင့ထြားခဲ့တဲ့ ရကကြ ရောကလြာခဲ့တယ်။ အဲဒီနေ့က အိမကြို ညအိပည်နေ ဧည့သ်ညလြာလို့ ကနွော့အြခန်းကို ဖယပြေးပြီး မမလေးရဲ့ အခန်းမှာ သှားအိပရြမှာ။ တကယတ်ော့ အဲဒီကိဈစက အထူးအဆန်း မဟုတ်။ ကနွောကြ ငယင်ယလြေးကတည်းက မမကြီး မမလေးတို့နှင့ြ အတူတူ အိပခြဲ့တာ။
အရငကြတော့ ဘာစိတည်ာစိတမြှ မရှိ၊ အထူးအဆန်းလဲ မဟုတ်။ ဒါပမယေ့ြ ဒီနေ့တော့ အလိုလို ပြောန်မေိတယ်။ နေ့လညကြတည်းက စိတကြူးနဲ့ ရူးနမေိတယ်။ မမလေးကတော့ ကနွော့ကြိုကြည့်ပြှီး မကြစြောင်းတွေ ထိုးနတယ်ေ။
ည ၉ နာရီခွဲလောကမြှာ ကနွောကြ မမလေး ဝငမြလာခင် ကတည်းက အခန်းပေါကဝြက ကြိုစောင့ပြှီး သူဝငလြာတာနဲ့ တကိုယလြုံး သိမ်းကြုံးပြီး ဖကထြားလိုကတ်ယ်။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငပြှီး သူ့ခါးလေးကို တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကထြားလိုကတ်ော့ သူကလည်း ကနွော့လြညတ်ိုငကြို သိုင်းပြီး ဖကထြားတယ်။ တင်းကြပတ်ဲ့ အတွေ့အထိကြောင့ြ မမလေးရဲ့ ခန်တာကိုယပြေါကြ အမို့အမောကြ အရှိုကအြဖိုတွရေဲ့ နှေးထွေးနူးညံ့တဲ့ အတွေ့အထိကို ထိထိမိမိ ခံစားရတယ်။
မီးရောငမြှိနမြှိနလြေး ဖြာကနွတေဲ့အောကကြ မကြန်ှာနုနုလေးကို တရစပ် နမ်းပစ်လိုကပြှီး သူ့ကြောပြငတ်ဈခုလုံးကို ပြတသ်ပပြေးနလေိုကတ်ယ်။ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကို စုပန်မ်းလိုကရြင်း လကတ်ှကလေည်း မမလေးရဲ့ အိစကလြုံးဝန်းတဲ့ ဖငကြှီးတွကေို ထမီသားပြော့ပြော့ ပါးပါးပေါကြနေ ပြတသ်ပပြေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကြောပေါကြ ဇဈကလေးကို ဆှဲခလွိုကပြှီး ကြောကုန်းလေးကို ပြတသ်ပပြေးနရင်ေး ဘရာစီယာခွိတကြလေးတွကေို ဖြုတပြဈလိုကတ်ယ်။
လကတ်ဈဖကကြ သူ့ခါးသေးသေးလေးကို သိုင်းဖကထြားရင်း တဈဖကကြ ရှေ့ဖကကြ ဗိုကသ်ားလေးပေါကြတဆင့ြ မို့မောကတ်င်းရင်းတဲ့ နို့ကလေးပေါကြို အုပကြိုငထြားလိုကတ်ယ်။ လကဝြါးနဲ့ မဆန့အြောင် ထွားကြိုင်းတဲ့ နို့ကလေးကို ပြတသ်ပ် ဆုပန်ယပြေးရင်းနဲ့ မာတောငစြပြုနတေဲ့ နို့သီးခေါင်း ခွှနခြွှနလြေးကို အသာအယာ ခွပေေးနလေိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ ဘရာစီယာနဲ့ အင်ျကြီကိုပါ တဈခါတည်း ခွှတခြပြဈလိုကတ်ယ်။
သူ့ပုခုံးလေးကိုကိုငပြှီး လူချင်ြးပြနခြှာလိုကပြှီး အပေါပျိုင်း ဗလာကငွြးနတေဲ့ ကိုယလြုံးလေးကို တဈခကြကြှည့လြိုကတ်ယ်။ သူက
“မမှငဖြူးတာလဲ မဟုတဘြဲနဲ့”
လို့ ပြောလာတော့ ကနွောကြ အံ့ဩသှားပြီး
“ဗြာ”
ဆိုတော့ ရှကပြှုံးကလေးနဲ့
“မမလေး အဝတအြစားလဲတုန်းက မောငလြေး ချောင်းကြည့်သ်ေးတယလြေ မဟုတဘြူးလား”
“မမလေး ဘယလြိုလုပသ်ိလဲ”
“သိတာပေါ့ မင်းအဈမပဲ။ မောငလြေးကို ကြည့်စြချင်ေလြို့ တမငပြှတာ”
ဆိုတော့ ကနွောလြည်း အသည်းယားသှားပြီး သူ့နှုတခြမ်းတွကေို အားရပါးရ စုပန်မပြဈလိုကပြှီး မမလေးရဲ့ နို့ကြီးတွကေို ဆုပန်ယပြေးလိုကတ်ယ်။ နောကြ ကနွော့အြင်ျကြီကို ခွှတပြဈလိုကပြှီး နို့ကြီးတွကေို ဘယည်ာ မနားတမ်း စို့ပစ်လိုကတ်ယ်။ မမလေးရဲ့ခါးက ထမီလေးကို အကြင်းလိုကြ ခွှတခြပြဈလိုကပြှီး အတွင်းခံဘောင်းဘီ အပေါကြနေ မမလေးရဲ့ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီးကို အုပကြိုငပြှီး ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်။
ဘောင်းဘီလေးက စိုစွတန်သလေို ဒူးတွညှေှတခြငွခြငွြ ဖြစ်နတေဲ့ သူ့ကို ကုတငစြောင်းမှာ ပကလြကလြှနပြေးလိုကတ်ယ်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ခွှတပြဈလိုကပြှီး ဒူးနှစ်ဖကကြို ထောငထြားလိုကတ်ယ်။ အမှှေးလေးတွေ ရိတထြားတဲ့ စောကဖြုတ် မို့မို့ဖောင်းဖောင်းကြီးက မီးရောငအြောကမြှာ အရညလြေးတွနေဲ့ ပြောငလြကန်တယ်ေ။
ကနွောကြ လကခြလယလြေးနဲ့ အကြဲကြောင်းတဈလွှောကြ ပြတဆြှဲလိုကပြှီး အစိကလေးကို ကလိလိုကတ်ယ်။ ကနွောကြ ရုတကြနဲ ဒူးထောကခြလွိုကပြှီး သူ့ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ခေါင်းဝငပြှီး မမလေးရဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို အားရပါးရ နမ်းလိုကတ်ယ်။ မကြစြိမှိတပြှီး ရှကန်တေဲ့ မမလေးက အဲဒီတော့မှ အလန့တ်ကြားနဲ့ ကနွော့ခြေါင်းကို ကိုငပြှီး
“မလုပန်ဲ့လေ ဘုန်းနိမ့လြိမ့မြယ်”
“မနိမ့ပြါဘူး မမလေးက အကြီးပဲဟာ”
ကနွောကြ ပြောပြောဆိုဆို သူ့လကတ်ှကေို ဖယလြိုကပြှီး စောကဖြုတကြှီးကို လွှာနဲ့ အပြားလိုကြ လကြပြေးနလေိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ လွှာထိပဖြွားကလေးနဲ့ အကြဲကြောင်းတဈလွှောကြ ဆှဲလာပြီး အစိလေးကို ကလိပေးလိုကတ်ယ်။ စောကခြေါင်းကလေးထဲကို လွှာထိပကြလေးနဲ့ ထိုးထည့လြိုကတ်ော့ မမလေးဆီက ညည်းသံသဲ့သဲ့လေး ထွကလြာပြီး ဖငကြှီးကလည်း ကော့တကလြာတယ်။ အစိလေးကို နှုတခြမ်းဖြားနဲ့ စုပဆြှဲပေးလိုကတ်ော့ ခုနက တွန်းဖယခြဲ့တဲ့ သူ့လကတ်ှကေ ကနွော့ဆြံပငတ်ှကေို ခပဖြှဖြ ဆှဲထားတယ်။
ကနွောကြလည်း လိုးခွင့ရြဖို့ အနှစ်နှစ်အလလ စောင့ခြဲ့ရတဲ့ မမလေးရဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို အမှတတ်နိုးနဲ့ လကြပြေးနမေိတယ်။ စောကခြေါင်းလေးထဲကို လကခြလယလြေး ထိုးပြီးမှှရင်ေး အစိလေးကိုလည်း လွှာဖြားနဲ့ ကလိပေးလိုကတ်ော့ စုပသ်ပည်ည်းညူရင်း ဖငကြှီးကို ကော့ကော့ပေးတယ်။
ကနွောကြလည်း မနားတမ်း လကြပြေးနလေိုကတ်ာ မကြာခငမြှာပဲ တအင်းအင်း တအဲအဲ ညည်းညူရင်း စောကရြညလြေးတွေ ရှှဲစိုသှားတော့တယ်။ ကနွောကြ ပါးစပမြှာ ပပြနေတေဲ့ စောကရြညတ်ှကေို တဘကန်ဲ့ သုတလြိုကရြင်း ငှိမန်တေဲ့ မမလေးအပေါကြနေ မှောကပြှီး
“ကောင်းလား”
လို့ မေးလိုကတ်ော့ ကနွော့လြညပြင်းကို လှမ်းဖကလြိုကပြှီး
“အင်း” တဲ့။
“ကနွော့ကြို ပြနလြုပပြေးနောြ” ဆိုတော့
“ဘယလြိုလုပရြမှာလဲ လုပတ်တဖြူး” တဲ့။
“ကဲ ထ”
လို့ ပြောလိုကပြှီး ကနွောြ့ဘောင်းဘီကို ခွှတပြဈလိုကပြှီး ကုတငစြောင်းမှာ ထိုငလြိုကတ်ယ်။ မမလေးကို ကုတငအြောကကြနေ ဒူးထောကခြိုင်းလိုကတ်ော့ ကနွော့လီးနဲ့ သူ့မကြန်ှာနဲ့ ကြကတ်ိ ဖြစ်သှားတယ်။
“လကကြလေးနဲ့ ကိုငပြှီးတော့ မမလေးရဲ့ ပါးစပထြဲမှာ ငုံပြီး စုပထြားလိုကြ။ ပြီးရင် ခေါင်းကို ရှေ့တိုး နောကဆြုတလြုပ်။ သှားလေးတွနေဲ့ ဖြဖြလေး ကိုကပြေး”
ကနွောကြ ပြောနရင်ေးနဲ့ သူခေါင်းလေးကို ကိုငပြှီး ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လုပပြေးလိုကတ်ယ်။ အရငကြ မခံစားဘူးတဲ့ နူးညံ့နှေးထွေးတဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့ြ ကနွော့လြီးတံကြီးက ခဏအတွင်းမှာပဲ မာတောငလြာတယ်။ သှင်းလိုကတ်ိုင်း သှင်းလိုကတ်ိုင်း ဒဈထိပဖြွားကလည်း မမလေးရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အာခေါငကြလေးကို ထောကမြိတဲ့ အတွေ့အထိက ပြောမပြတတအြောင် မိုကန်တယ်ေ။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မမလေးလည်း အရှိနရြလာပြီး အသားကလွာသလို အာခေါငအြတွင်းသားထိ လီးဝငတ်ာကလည်း နကလြာတယ်။ ကနွောြ့လကတ်ှကေ အလိုလိုနရင်ေး သူခေါင်းလေးကို ကိုငပြှီး အထုတအြသှင်း လုပမြိလာသလို ခံစားမှုကလည်း အထွဋထြိပကြို ရောကလြာတယ်။ နောကဆြုံး ကနွောဘြယလြိုမှ ထိန်းခွုပမြထားနိုငတ်ော့ပဲ မမလေးရဲ့ အာခေါငထြဲကို သုတရြညတ်ှေ ပန်းထုတပြဈလိုကမြိတယ်။
“အ အား မမလေး ထွကကြုနပြှီ မထိန်းနိုငတ်ော့ဘူး”
မမလေးကတော့ ကနွော့လြီးတံကြီး ပြော့သှားတဲ့အထိ ငုံထားပြီး ဒဈထိပဖြွားလေးကိုပါ လွှာလေးနဲ့ သပပြေးနတယ်ေ။
“တဈခါမှ မခံစားဖူးတော့ ကောင်းလှန်းလို့ မထိန်းနိုငဘြူး ဖြစ်သှားတယ် မမလေးရယ်”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“ရပါတယ်” တဲ့။
ပြော့ခွနသေေော ကနွော့လြီးတံကြီးကို မမလေးက ကိုငတ်ှယ် ဆော့ကစားနသလေို ကနွောကြလည်း မမလေးရဲ့ နို့တွကေို ပြတသ်ပ် ဆုပန်ယပြေးနလေိုကတ်ယ်။ ခဏနတေော့ ကနွော့လြီးကြီးက အရငလြို ပြနပြှီး မာတောငလြာတော့တယ်။
ဒူးထောကထြိုငန်တေဲ့ မမလေးကို ပုခုံးကနကေိုငရြင်း ထခိုင်းလိုကပြှီး မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဖကထြားရင်း ဖငကြှီးတွကေို ပြတသ်ပဆြုပန်ယရြင်း နဖူးလေးကို ဖြဖြလေး နမ်းလိုကတ်ယ်။
“မမလေးက အစောကလို ကုတငစြောင်းမှာ ဒူးထောငပြှီး ပကလြကလြှနထြားပေးနောြ”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ သူက ကနွော့လြီးကြီးကို ဆုပကြိုငလြိုကပြှီး
“ဖြည်းဖြည်းလုပန်ောြ ကြောကတ်ယ်”
“အင်းပါ မကြောကပြါနဲ့”
ကနွောကြ ကုတငစြှန်းမှာ မတတ်ပရြပထြားရင်း ကနွော့လြီးကြီးကို မမလေးရဲ့ အဖုတအြဝမှာ တေ့ထားလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ အကြဲကြောင်းတဈလွှောကြ အထကအြောကြ ပြတဆြှဲလိုကပြှီး အစိကလေးကို ကလိပေးလိုကတ်ယ်။ သူ့ဗိုကသ်ား ခပြခြပြကြလေးတွကေို အသာအယာ ပြတသ်ပပြေးရင်းနဲ့ စောကခြေါင်းလေးထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းလိုကတ်ယ်။
မမလေးဆီက ညည်းသံလေး ထွကလြာသလို ကနွောြ့ဒဈဖြားက တင်းတင်းကြပကြှပန်ဲ့ ဝငသ်ှားတယ်။ ပြနမြထုတသ်ေးပဲနဲ့ ကနွောကြ လကန်ဲ့ အစိလေးကို ကလိပေးနလေိုကတ်ယ်။ ခဏကြာမှ ပြနထြုတပြှီး မမလေးရဲ့ စောကခြေါင်းကဉွြးကဉွြးလေးထဲကို နောကတ်ဈကြိမ် ထပသ်ှင်းလိုကတ်ယ်။
“အ အ ဖြည်းဖြည်း”
ကနွောကြ ဒဈမှုတတ်ဲ့အထိ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး သှင်းပြီး အထုတအြသှင်းလေး လုပပြေးနလေိုကတ်ယ်။ ကနွော့လြီးကြီးကို ငုံခဲထားသလို တင်းကြပန်တေဲ့ မမလေးရဲ့ စောကဖြုတကြှီးထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အသှင်းအထုတလြုပရြင်း နည်းနည်းချင်ြးလေး သှင်းပေးနလေိုကတ်ော့ တဝကန်ီးပါး ဝငသ်ှားတယ်။
ပုံမှနလြေး အသှင်းအထုတလြုပပြှီး လိုးပေးနလေိုကတ်ော့ မမလေးဆီက ညည်းသံ မကြားရတော့ပဲ အရသာတွေ့လာတယ်။ အဲဒီ အနအထေားကို ရောကမြှ ကနွောကြ ကနွော့လြီးကြီးကို တဆုံးထုတပြဈလိုကပြှီး မမလေးရဲ့ စောကခြေါင်းလေးမှာ တေ့ထားပြီး နို့ကြီးတွကေို စို့လိုကြ နို့သီးခေါင်းလေးကို ခွပေေးလိုကြ လုပလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ လူချင်ြးထပန်အေောင် ပူးပူးကပကြပ် ဖကထြားလိုကပြှီး လကတ်ဈဖကကြ အစိလေးကို ဆှပေးလိုကတ်ယ်။
အသားချင်ြး တွေ့နရတေဲ့ အထိအတွေ့၊ နှုတခြမ်းတွကေို စုပန်မ်းနတေဲ့ အထိအတွေ့တွကြေောင့ြ စောကဖြုတထြဲကို ဝငလြာမယ့ြ ကနွော့လြီးကြီးရဲ့ အထိအတွေ့ကို တောင့တ်ပြီး သူ့ဖငကြှီးကို မှှောကပြေးရုံတငမြကပဲ သူလကတ်ှကလေည်း ကနွော့ခြါးကို တင်းတင်းကြပကြှပကြှီး ဖကထြားတယ်။ ကနွောလြည်း မမလေးရဲ့ စောကခြေါင်းအဝမှာ တေ့ထားတဲ့ လီးကြီးကို ပုံမှနန်ှုန်းလေးနဲ့ တဆုံးထိရောကအြောင် ဖိသှင်းခလွိုကတ်ယ်။
“အ အ နာတယ် သပြေီ”
မမလေးရဲ့အသံ နည်းနည်းကယွသ်ှားလို့ ခကြခြငွြးပဲ နမ်းပစ်လိုကရြတယ်။ မမလေးရဲ့ နူးညံ့တင်းကြပတ်ဲ့ စောကခြေါင်းနံရံတဈလွှောကြ ကနွော့လြီးကြီးက အဆုံးထိ ဝငသ်ှားပြီး လီးဒဈဖြားက မမလေးရဲ့ နူးညံ့တဲ့ သားအိမအြဝကို ထောကမြိနတေဲ့ အထိအတွေ့ကို ခံစားရတယ်။ ပြနမြထုတသ်ေးဘဲ ခဏစိမထြားပြီး တဈကိုယလြုံးကို ပြတသ်ပပြေးနလေိုကတ်ယ်။
“ခဏလေးပဲ နာတာပါ မမလေးရယ်။ ပြီးရင် ကောင်းသှားမှာပါနောျ”
လီးကို တဆုံးထိ ပြနမြထုတဘြဲ တဝကသ်ာသာလောကြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးလေး လိုးပေးနလေိုကတ်ယ်။
“အ အ အ”
အခကြြ ၂၀ သာသာလောကြ လိုးပြီးမှ တဆုံးပြနထြုတပြှီး တဈဆုံးပြနသ်ှင်း ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လိုးကြည့်လြိုကတ်ယ်။ မမလေးကတော့ မကြလြုံးလေးတွေ မှေးစင်းပြီး သူ့စောကဖြုတထြဲကို ကနွော့လြီးကြီး ဝငလြာတဲ့ အရသာကို ခံစားနပြေီ။ သူအရသာ တွေ့နမှေ မှနန်ှုန်းနဲ့ ပြင်းအားကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြးတငပြှီး လိုးကြည့်လြိုကတ်ယ်။
“မမလေး ကောင်းလား”
“အင်း”
“အဲဒါဆို တငမြယန်ောြ”
သိပလြိုးချင်တ်ဲ့ မိန်းကလေးတဈယောကကြို အခုလို စိတတ်ိုငကြွ လိုးခွင့ရြနပြေီဆိုတဲ့ အသိစိတကြ ခွနအြားတွေ ဖြစ်သှားသလား မသိတော့။ ကနွော့ြ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ မှနလြာသလို အားလည်း ပါလာတယ်။ ဆီးခုံချင်ြးရိုကသ်ံ တဖတဖြတကြလည်း ခပတ်ိုးတိုး ထွကန်သလေို ကနွော့လြိုးခကြတ်ိုင်း သိမ့သ်ိမ့ခြါနတေဲ့ မမလေးကလည်း ဆှဲဆောငမြှုရှိနတယ်ေ။
မမလေးကလည်း ခံနိုငလြာပြီမို့ ကနွောလြည်း သူ့ခွထေောကတ်ှကေို ပုခုံးပေါြ ထမ်းတငလြိုကကြာ ကြှတကလြာတဲ့ ဖငကြှီးရဲ့ ကနအြားကိုပါသုံးပြီး လီးဝငအြနကဆြုံး အနအထေားနဲ့ လိုးပေးလိုကတ်ယ်။
“အ အ အား မမလေး ခံနိုငရြဲ့လား”
“အင်း ရတယ် ရတယ် အ”
ကနွော့ဆြောင့ခြကြတ်ိုင်း သားအိမကြို ထိမိတဲ့ နာကငွမြှုကပါ အရသာတဈခု ဖြစ်သှားပြီထငပြါရဲ့။
ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးပေးနရင်ေး မမလေးရဲ့ လကတ်ှကေ ကနွော့ကြို တင်းတင်းကြပကြှပ် လာဖကတ်ယ်။ စောကဖြုတ် ကြှကသ်ားတွကလေည်း လှုပရြှားလာပြီး ပိုမိုတင်းကြပလြာတယ်။ ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ကနွော့ကြွောပေါြ သိုင်းစပြေီး မမလေးရဲ့ တဈကိုယလြုံးကို တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကထြားပြီး အားကုန် ဆောင့လြိုးပေးလိုကတ်ယ်။
“အာ အင်း အင်း အား”
မမလေးရဲ့ စောကဖြုတကြှှကသ်ားတွရေဲ့ ဖြစ်ညှဈမှုကြောင့ြ ကနွော့ရြဲ့ ထိန်းခွုပမြှုတွလည်ေး ပကြစြီးသှားပြီး မမလေးရဲ့ စောကဖြုတကြှီးထဲသို့ ကနွော့လြရညမြွားကို ပန်းထုတလြိုကပြါတော့တယ်။
ပြီးပါပြီ။
ရေးသားသူ – အမညမြသိ