နေ့ခင်း၏ ပူပြင်းလှသော အပူရှိနမြွား လွော့ပါးသှားသည့ြ ညနခွေိနခြါ၏ သာယာလှသော လပြညှေင်ေးများနှင့အြတူ အင်းယားကနဘြောငပြေါတ်ှင် လညှင်ေးခံသူများစွာနှင့ြ စညကြားနပေါတော့သည်။
“Mrs Rose မနကဖြှန် ပြနသ်ှားပြီးရင် ပြနလြာဦးမှာလား…”
“အင်း…. သိပမြကြိန်းသပေါဘူး။ ကြှနမ် ပြနလြာဖြစ်ချင်မြှ လာဖြစ်လိမ့မြယ်..”
“ကြှနတ်ောကြတော့ Mrs Rose ကို ထပလြာစချင်ေပြါတယ်…”
ကနဘြောငပြေါတ်ှင် လညှင်ေးခံ အပန်းဖြရင်ေး ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ဦးသည် စကားတပြောပြောနှင့ြ အေးခမွြးမှု့ရဲ့ အရသာကို ခံစားနခေဲ့ပါတော့သည်။ Mrs Rose သည် ဥရောပနိုငင်ံတဈခုမှလာသော ခရီးသှားဧည့သ်ည် တဈယောကြ ဖြစ်ပြီး ကြှနတ်ောြ့မှာတော့ Mrs Rose အတွကြ စကားပြနအြနဖြငေ့ြ အဂငွေစြီမှ တာဝနပြေးခံထားရသူ တဈယောကြ ဖြစ်ပါသည်။ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ဦးသည် တဈဦးကိုတဈဦး မှငမြှငခြငွြးခစွတ်ဲ့ အခစွမြွားနှင့သ်ာမက သံယောဇဉမြွားပါ ပေါင်းစည်း၍ ယခုဆိုလွှင် သမီးရည်းစားဘဝ ရောကန်ပြေီ ဖြစ်ပါသည်။
Mrs Rose ၏ နီညိုရောငဆြံကသော၊ တောင့တ်င်းတဲ့ ခန်တာကိုယ်၊ ပုလဲလုံးနှင့ြ တူလှစွာသော မကြလြုံးလေးများတို့သည် ကြှနတ်ောြ၏ စိတန်ှလုံးသားထဲတွငမြူ ကောင်းကငပြေါမြှ နတသ်ကကြှှကလွောသော နတသ်မီးတပါးသယောင် ထငမြှငန်မေိပါတော့သည်။
“အခစွသ်ည် အရာရာတိုင်းကို အကောင်းဟု မှငတ်တစြသည်ေ” ဆိုသည့အြတိုင်းပင် Rose အား ခစွသ်ည့စြိတမြွားဖြင့ြ ကြှနတ်ောသ်ည် သူမလုပသ်မွှအားလုံးကို အကောင်းခညွြးဟုသာ မှငန်မေိပါတော့သည်။
သူမနှင့ကြွှနတ်ောြ စတငခြစွကြှိုကပြှီး သိပမြကြာခငတ်ှငပြင် သူမသည် ကြှနတ်ော့အြား သူမ၏ဝါသနာနှင့ြ sex အပေါတ်ှင် သူမမညသ်ို့မညပြုံ ခံစားမှုရှိသည် ဆိုသည့အြကြောင်းများကိုပင် ပြင့လြင်းစွာ ပြင့ဟြပြောဆိုပါတော့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူမပြောသညမြွားကို သဘောလောကသ်ာ နားထောငပြေးနသေောလြည်း နောကပျိုင်းတွငတ်ော့ ကြှနတ်ောကြပါ သူမပြောသော အကြောင်းအရာများအပေါြ စိတဝြငစြားမှုများ ဖြစ်ပေါလြာခဲ့ပါတော့သည်။
ကြှနတ်ောြ၏ စိတဝြငစြားမှုများကို သိသောအခါ သူမသည် L.A ရှိ သူမသူငယခြငွြး တဈယောကထြံသို့ မေးလပျို့၍ စာအုပတ်ဈအုပ် ပေးပို့ခိုင်းလိုကပြါတော့သည်။ သူမ ကြှနတ်ောတ်ို့ တိုင်းပြညတ်ှင် နသှေားသညမြှာ သိပမြကြာလိုကပြါ။ သို့သောြ ကြှနတ်ောြ့အတွကမြူ အတွေ့အကြုံသဈများစွာကို ပေးစွမ်းသှားခဲ့ပါတော့သည်။
သို့နှင့ပြင် သူမနှင့ကြွှနတ်ောသ်ည် အင်းယားကနဘြောငပြေါတ်ှင် လညှင်ေးခံပြီးနောကြ သူမနထေိုငရြာ ဟိုတယသ်ို့ ပြနလြညရြောကရြှိလာခဲ့ပါတော့သည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမကို ဟိုတယရြှိ သူမအခန်းဝသို့ ပို့ပေးပြီးနောကြ လကပြှ၍ ပြနလြှည့ထြှကလြိုကပြါတော့သည်။
“ခဏနပေါဦး….”
“ဘာလုပမြလို့လဲ Rose ”
“ပြောစရာရှိလို့ပေါ့ အခန်းထဲလိုကခြဲ့…”
ကြှနတ်ောလြည်း သူမက ပြောစရာရှိသညဟြု ပြောသဖြင့ြ သူမခေါဆြောငရြာ အခန်းတွင်းသို့ ဝငရြောကလြာခဲ့ပါတော့သည်။
“ရှင့ကြို ကြှနမ် ပြောစရာရှိလို့..”
“ပြောလေ ကြှနတ်ောြ နားထောငန်ပေါတယ်”
“ရှငန်ဲ့ကြှနမ် မနကဖြှနဆြို ခွဲရတော့မယ်။ ရှင် ဝမ်းမနည်းဘူးလား။ ကြှနမြကတော့ ဝမ်းနည်းမိပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ရှငန်ဲ့ကြှနမြရဲ့ ကနွရြှိနသေေးတဲ့ အခွိနတ်ှကေို အမှတတ်ရတွမွေားစွာ ကနွရြဈခဲ့အောငလြို့ ကြှနမြတို့ ဒီညလေးကို ပြောပြွောပြါးပါးလေး ဖြတသ်န်းကြရအောင် မကောင်းဘူးလား….”
“Rose က ဖြစ်ချင်တ်ာကိုသာ ပြောလေ။ ကိုယကြတော့ Rose အတွကဆြို အားလုံး Ok ပါတယ်”
“ဒါဆို ကြှနမြတို့နှစ်ယောကရြဲ့ နောကဆြုံးညလေးကို ဒီအခန်းလေးထဲမှာ နှစ်ယောကအြတူ အမှတတ်ရတွလေုပပြှီး ကုနဆြုံးကြတာပေါ့….”
“အင်း………..”
အစပိုင်းမှတော့ ဝိုငတ်ှေ အတူတူသောကကြှ၊ စကားတွေ ပြောကြနှင့ြ ည (၁၀) လောကပြင် ရောကလြာခဲ့ပါတော့သည်။
“ကြှနမြတို့နှစ်ယောကြ လုပင်န်းစကြရအောင်….”
“အင်းလေ… စကြတာပေါ့…”
သူမသည် ကုတငပြေါတ်တ်၍ သူမ၏ အဝတအြစားများကို စတင် ခွှတခြလွိုကပြါတော့သည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမအတိုင်းပင် အဝတအြစားများကို ခွှတခြလွိုကပြါတော့သည်။ ထို့နောကြ ကုတငပြေါသ်ို့ ဖြည်းညင်းစွာ တကသ်ှားပြီးနောကြ သူမ၏ ခွခွေောင်းလေးများမှစ၍ တငပြါးနရော ရောကသ်ညအြထိကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြတသ်ပပြေးလိုကပြါတော့သည်။
ကြှနတ်ောလြည်း အရှိနအြနည်းငယ် အရှိနယ်ူပြီးနောကမြှာတော့ သူမ၏ ရငမြှှာတဈစုံအား စုပန်ယမြှုများ စတငပြှုလုပပြါတော့သည်။ သူမကတော့ ကြှနတ်ောြ၏ လုပဆြောငမြှုများအပေါတ်ှင် သာယာစွာဖြင့ြ “တအင်းအင်း” ညည်း၍သာ နပေါတော့သည်။
“Rose ကိုယစြလုပတ်ော့မယန်ောြ….”
“အင်းးးး”
ကြှနတ်ောြ့လိငတ်ံကို ကိုင်၍ သူမ၏ အဖုတအြပေါကဝြတွင် ခွိနပြှီးနောကြ ဖြည်းညင်းစွာ အဖုတအြတွင်းသို့ ထိုးသှင်းလိုကပြါတော့သည်။ အစပိုင်း ဆယခြကြလြောကတ်ှင် ဖြည်းခဲ့သောလြည်း နောကပျိုင်းတွငတ်ော့ ကြမ်းတမ်းလှသော ထိုးသှင်းခကြမြွားနှင့ြ ထိုးစဈဆငလြိုကပြါတော့သည်။ သူမသညလြည်း ကြှနတ်ောြ့၏ ထိုးသှင်းခကြမြွားနှင့အြတူ စီးမွောခံစားရင်း “အင်းးးး၊ အဲ…” အောသ်ံများနှင့ြ အခန်းတွင်းတွင် ညံစီနပေါတော့သည်။
ဒီအခေါကမြှာတော့ သူမကို ဖငကြုန်းခိုင်း၍ ကြှနတ်ောကြ အနောကမြှနေ၍ ထိုးသှင်းသော အကြကကြို သုံးလိုကပြါသည်။ ကြှနတ်ောြ၏ ထိုးခကြမြွား အားကောင်းမှုကြောင့ြ သူမ၏အဖုတအြတွင်းမှ အဖြူရောင် အရညပြစွမြွား စီးကလွာပြီး သူမရော ကြှနတ်ောပြါ တဈခွီ ပြီးသှားခဲ့ပါတော့သည်။
သူမနှင့ကြွှနတ်ောြ အကြကမြွားစွာဖြင့ြ ခံစားမှုများ ပြီးသည့အြခွိနမြှာတော့ နာရီသည် (၁၂) နာရီတိတိတွင် ရောကန်ပြေီ ဖြစ်ပါသည်။
“ကိုလည်း ကိုလုပခြငွတ်ာ လုပပြှီးပြီဆိုတော့ ဒီတဈခါ ကြှနမြခိုင်းတာ လုပပြေးလှည့န်ောြ…”
“အင်းပါ Rose ရယ် Rose စိတကြှိုကြ ဖြစ်စရမေယ်။ ပြော ဘာတွခေိုင်းမှာလဲ…”
“Rose ဘာတွကေို crazy ဖြစ်တယဆြိုတာကို ကိုသိပါတယ်… သိတယမြှတလြား…”
“အင်းးးး ဒါဆိုလည်း Rose သဘောအတိုင်းပါဘဲ ဗြာ…”
ထို့နောကြ Rose က ကြှနတ်ော့လြညပြင်းကို ခွေးလညပြတ် သံကြိုးတဈခုနဲ့ ခညွန်ှောငလြိုကပြါသည်။ အခုအခွိနမြှစ၍ ကြှနတ်ောသ်ည် Rose ၏ စိတကြှိုကခြိုင်းစေ၍ရသော Salve တဈယောကြ အဖြစ်သို့ ရောကရြှိသှားပါတော့သည်။
“ဟဲ့ ငယကြွှနကြှီး နင့သ်ခငမ် အဖုတယ်ားနလေို့ သခငမြရဲ့ အဖုတကြို နင့လြွှာနဲ့ လာကုတပြေးစမ်း”
ကြှနတ်ောသ်ည် အမိန့န်ာခံသော ကြှနတ်ဈယောကြ ပီသစွာဖြင့ြ သခငမ်၏ အဖုတရြှိရာ ပေါငန်ှဈခုကြားသို့ မကြန်ှာထားလကြြ အမှှေးများဖြင့ြ ဖုံးအုပထြားသော သခငမ်၏ အဖုတကြှီးအား လွှာဖြင့ြ အားရပါးရကို လွှကပြေးလိုကပြါတော့သည်။
“ဟဲ့ အတွင်းထဲကို နင့လြွှာထည့လြကြစြမ်း…”
သူမ၏ အဖုတလြေးအတွင်းထဲသို့ ကြှနတ်ောြ့၏ လွှာကို ဝငန်ိုငသ်လောကြ ဝငအြောင် ထိုးထည့ြ၍ လကြပြေးနလေိုကပြါတော့သည်။
“မင်းမဆိုးဘူးဘဲ တောတ်ယ်… ဆကလြကြြ…”
အခွိနအြနည်းငယ် ကြာပြီးသည့ြ နောကမြှာတော့….
“တောတ်ော့ရပြီ မလကြန်ဲ့တော့ မင်းသခငမ် သေးပေါကခြငွန်ပြေီ သေးသှားပေါကမြလို့ အနောကကြလိုကခြဲ့”
ဟုဆိုကာ ကြှနတ်ောြ၏ သံကြိုးစကိုကိုင်၍ Toilet အတွင်းသို့ ဝငလြာခဲ့ပါတော့သည်။
“ကဲ ဒီကြမ်းပြငပြေါမြှာ လဲနပြေီး မင်းသခငမ် ပေါကထြည့မြယ့ြ သေးကို သောကဖြို့အတွကြ ပါးစပကြို ကယွကြယွဟြထားခညွြ ကြားလား…”
ကြှနတ်ောလြည်း သခငမ်၏ စခေိုင်းခကြမြွားအတိုင်းပင် အောကခြင်းပြငတ်ှင် လဲနပြေီးနောကြ ပါးစပကြို ကယွန်ိုငသ်မွှကယွအြောင် ဟထားပေးလိုကပြါတော့သည်။
သခငမြသည် ကြှနတ်ောပြှုမူသမွှကို ကြည့်ရြှုပြီးနောကြ သူမ၏အဖုတအြား ကြှနတ်ော့ြ၏ ပါးစပဝြတည့တ်ည့ြ ခွိနရြှယ်၍ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာတည့တ်ည့တ်ှင် ထိုငလြိုကပြှီးနောကြ ကြှနတ်ောြ၏ မကြန်ှာအား နောကလြှည့ကြှည့ြ၍….
“မင်းအတွကြ ယမကာရညတ်ှေ လာတော့မယန်ောြ။ သချောဖမ်း ဘေးဘကတ်ှကေို မဖိတစြနေဲ့…”
သူမ၏အဖုတအြတွင်းမှ ဝါကငွကြငွြ အရမွေား ကြှနတ်ောြ၏ ပါးစပအြတွင်းသို့ ထိုးဆင်းလာပြီးနောကြ အာခေါငအြတွင်းသို့တိုငအြောင် တိုးဝငသ်ှားခဲ့ပါတော့သည်။ ထို့နောကမြှာတော့ ထိုးဆင်းလာမှုများ ရပဆြိုင်းသှားပြီးနောကြ…..
“ငယကြွှနကြှီးရေ မင်းအတွကြ လကကြနွြ ယမကာတွေ လာတော့မယ်။ ခုနလို ဖိတမြကဘွဲ အားလုံးဝငသ်ှားအောင် လုပန်ောြ ကြားလား…”
ဟုဆိုကာ ကြှနတ်ောြ့မကြန်ှာအား နောကပြှနလြှည့ကြှည့ြ၍ ထပမြံပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးခွိနမြှာတော့ နောကထြပ် ကနွရြှိနသေေးသော သေးရညမြွားသည် ကြှနတ်ော့ြ၏ ပါးစပအြတွင်းသို့ ထပမြံဖြည်းညင်းစွာ ဝငလြာခဲ့ပါတော့သည်။ ဒီတဈခါတွငတ်ော့ အပြငသ်ို့ ဖိတစြငခြှင်း အနည်းငယမြွှပင် မရှိခဲ့တော့ပါ။
သူမ၏သေးပေါကမြှု ပြီးဆုံးသှားခွိနတ်ှငတ်ော့ သူမသည် ကြှနတ်ောြ့ဆံပငမြွားဖြင့ြ သူမ၏ သေးပေါကထြားသော အဖုတအြားပြတ်၍ အဖုတအြား သန့ရြှင်းစခေဲ့ပါသည်။ ထို့နောကြ သူမသည် ရခေဲသတ်ေတာရှိရာသို့ သှား၍ ရမွေားကို သောကသ်ုံးပါတော့သည်။
“ငယကြွှနကြှီးရေ သခငမ် ရတွေေ အများကြီး သောကထြားတယ်။ မင်းတော့ ဒီည ယမကာတွေ များများ ထပသ်ောကရြဦးမယ် သချောတယ် ကြိုတငပြှငဆြငထြားပတေော့…”
“ဟုတကြဲ့….”
ထို့နောကြ သူမသည် TV ရှေ့ထိုငပြှီး TV ကြည့်န်ေ၍ ကြှနတ်ော့အြား သူမ၏ ခွထေောကအြောကပျိုင်းများကို လွှာဖြင့ြ လကြခြိုင်း၍ ခွခွေောင်းများကိုမူ ပါးစပထြဲထည့ြ၍ စုပန်စခေေဲ့ပါသည်။ ထိုနှင့ပြင် ကြှနတ်ောတ်ို့၏ တညတာသည် တရှေ့ရှေ့နှင့ြ ကုနဆြုံးသှားခဲ့ပါတော့သည်။
နံနကရြောကပြှီဆိုရငဘြဲ Mrs.Rose သည် သူမ၏ အိမအြပြန် ခရီးစဉအြတွကြ ပြငဆြငစြရာများကို ပြငဆြငပြှီး ကြှနတ်ောသ်ညလြည်း သူမအတွကြ လိုအပသ်ညမြွားကို ဝိုင်းဝန်းပြငဆြငမြှုများ ပြုလုပခြဲ့ပါသည်။
လယောဉကြှင်း အရောကတ်ှငတ်ော့……
“ကို့ကို မင်း မေ့သှားမှာလား…”
“မမေ့ပါဘူး ကိုရယ်…”
“မင်း ဒီနိုငင်ံကို နောကတ်ဈခါ ပြနမြလာတော့ဘူးလားကြာ…”
“ဒါကတော့ အခွအနေရဘေဲလေ….”
“ကိုယကြတော့ မင်းကို အရမ်းလှမ်းနမေိမှာဘဲ…”
“Rose လည်း ဒီလိုပါဘဲ ကိုရယ်…”
နှစ်ဦးသား စကားလုံးများ ရပတ်န့ြ၍ အကြည့်မြွားဖြင့သ်ာ စကားပြောနခေဲ့ပါတော့သည်။
“လယောဉထြှကတ်ော့မယတ်ဲ့ Rose သှားတော့မယန်ောြ ကို…”
“အင်း….”
လို့ တဈလုံးသာပြောပြီး Rose သှားသည့ဘြကသ်ို့ ကြည့်လြကြန်ှင့သ်ာ………….။
“ဘိုင့ဘြိုငပြါ Rose ရေ…..။ ကံမကုနသ်ေးရငတ်ော့ တဈနေ့ မင်းနဲ့ကိုယ် ပြနဆြုံတွေ့လိမ့ြဦးမယလြို့ ကိုယယ်ုံကြညန်ပေါတယ်။ မင်းလည်း ကိုယ့လြိုဘဲ ခံစားရမယလြို့ ဆိုတာကိုလည်း ကိုယယ်ုံကြညန်ပေါတယ်….”
ကြှနတ်ောရြဲ့ အတွေးစိတကြူးများထဲတွင် ထိုသို့ ပြောနရင်ေးနဲ့ပင် Rose ၏ လယောဉသ်ည် ကောင်းကငသ်ို့ ကြှနတ်ောြ့မကြစြိရှေ့မှာပင် ပြံတတသ်ှားပါတော့သည်။ ထိုအခွိနတ်ှငတ်ော့ ကြှနတ်ော့လြကကြ လကထြောငရြမ်း၍ ဘိုင့ဘြိုငဆြိုသည့ြ သင်ျကတလေေးကို ပြနမေိပါတော့သည်။
ပြီးပါပြီ။
ရေးသားသူ – Onestop