အောစာအုပ်

လင်ဆာရောဂါ

“ကြှီ … ကလဈ…”

“ဟော … မောင် … ကားသိမ်းခဲ့ပြီလား”

“သိမ်းခဲ့ပြီ … ဖူးရေ … အိမဝြငခြဲ့သေးတယ် မဇူးက … ကလေး အဝတတ်ှေ ပို့ခဲ့ပြီပြောလို့ … ဖူး အတွကြ ညစာ ခေါကဆြှဲကြောြ ဝယခြဲ့လိုကတ်ယ် … သားလေး သကသ်ာတယမြလား ”

” သကသ်ာပါတယ် မောငရြယ် … ခုဟာ ဆေးသှင်းပြီး အိပသ်ှားတာပါ … အဖြားက ၁၀၂ မို့ … အဖြားကမွှ ဆင်းရမယ် ထငတ်ယ် ”

၁ဝ ပေ ၁၅ ပေ ပတလြည် အထူးကုဆေးခန်း တဈခု၏ လူနာခန်းလေးထဲ အသကြ ၇ နှစ်ခန့ြ သားဖြစ်သူအား ကုတငဘြေးမှ ခါးညှတကြာ နဖူးလေးအား ရဝတေလြေးအုပရြင်း ယောင်ျကြားဖြစ်သူ ကြောန်ိုင်ဦးအား စကားပြနပြှောနေ၏။ သူမနာမညမြှာ ဖူးဖူးဟံသာ ဖြစ်ပြီး ညီအဈမ ၃ ဦးအနကြ အငယဆြုံး သမီးလေး ဖြစ်သည်။ ညီအဈမ ၃ ယောကထြဲ အရငဆြုံး အိမထြောငကြကြာ သားယောင်ျကြားလေး မှေးဖြားခဲ့သည်။

အကြီးနှစ်ယောကြ ဖြစ်သော ဇူးဇူးဟံသာ နှင့ြ မီးမီးဟံသာမှာ သူမနောကမြှ အိမထြောငပြှုကာ ယောင်ျကြားဖြစ်သူတို့က နိုငင်ံခွားသို့ အလုပထြှကလြုပန်ကြေ၏။ လကရြှိ အိမတ်ှင် ဖခငဖြစ်သူ ဦးကြညမြောြ… အဈမနှစ်ယောကန်ှင့ြ သူမတို့ လငမြယား အတူနထေိုငကြှပြီး မိခငဖြစ်သူ ဒေါမြိုးမိုးလှိုင် ဆုံးပါးသှားသညမြှာ ၁ဝ နှစ်ကြောကြွောလြောကြ ရှိသည်။ သားလေး မင်းနိုင် အပငွြးဖြားသဖြင့ြ အထူးကုဆေးရုံသို့ တငထြားရာ ၈ ရကလြောကြ ကြာနေ၏။

” အင်း … သကသ်ာမှ … ဆင်းကြတာပေါ့ … ဖူးရယ် ”

ကြောန်ိုင်ဦး မှာ သားဖြစ်သူ လူနာကုတငဘြေးမှ ခါးလေးကုန်းကာ ရဝတေအြုပပြေးနသေော ခစွဇြနီးလေး၏ ဖငသ်ားကြီးအား ကြည့်ကြာ ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးက ထောငမြတလြာရသည်။ အိမထြောငမြကခွငကြတည်းက ခတ်မှေီစွာ ဝတဆြငတ်တသ်ော ဇနီးသညမြှာ ခုလည်း အင်ျကြီကိုယကြှပ် လကပြှတအြစိမ်းလေးနှင့ြ ခါးသေးကဉွလြေးအောကြ ပေါငလြယထြိဖုံးသော အပြော့သား အနကရြောင် စကတလြေး အတွင်းမှ ဖငသ်ားကြီးက ကော့ထွကန်သညေကြို မှငန်ရေ၏။

အလိုအလွောကြ ခွလှမြေးများက ဇနီးသည် နောကန်ားလွှောကလြာကာ ပေါငတ်နတ်ုတတ်ုတဖြှေးဖြေးလေးအား ပြတသ်ပပြေးရင်း ဖငကြှားထဲ ထောငမြတန်သေော လီးထိပအြား ဖိထိုးလိုကသ်ည်။

” အာ … မောငကြလည်း … ခဏနေ … တာဝနကြွ ဆရာ ဆေးမှတတ်မ်းတွေ လာစဈဦးမှာ ”

ဖူးဖူးဟံသာ တဈယောကြ သူမဖငကြှားထဲ လငဖြစ်သူ၏ မာထငန်သေော လီးတနကြှီး လာထောကသ်ဖြင့ြ သားဖြစ်သူ နဖူးပေါြ အုပထြားသော ရဝတေလြေးအား ဘေးနားအရံသင့ရြှိသော ရခွကေလြေးထဲ နှစ်စိမရြင်း လှည့မြကြည့်ပြဲ ပြောလိုကမြိသည်။

” မောငတ်ို့ … မလိုး ဖြစ်တာ ကြာပြီလေ … ဖူးရဲ့ ”

” ဟုတပြါတယ် မောငရြယ် … တောကြှာ ဆရာဝန် ဝငလြာရင် မကောင်းဘူးလေ ”

ဖူးဖူးဟံသာမှာလည်း လငဖြစ်သူ၏ ရမျမကစြိတမြွား ဖြဖြေောကပြေးချင်န်သလေို သူမကိုယတ်ိုငလြည်း လိုးပေးနကြေ လီးကြီးအား လှမ်းနမေိ၏။ ပေါငလြေးနှစ်ဖကန်ှင့ြ လီးတနအြား ခပတ်င်းတင်းညှပကြာ ဖငကြှီးအား ကော့ပစ်လိုကပြှနသ်ည်။ ပုဆိုးနှင့စြကတ် မခံထားလငွြ ဖူးဖူးဟံသာ စောကပြတလြေးထဲ ကြောန်ိုင်ဦးလီးကြီး ဝငရြောကလြာမညမြှာ အသချောပင် ဖြစ်သည်။

ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ဇနီးဖြစ်သူ ခါးလေးအား ကိုငရြင်း ပေါငကြှားလေးထဲ ရသလောကြ ညှောင့န်မေိ၏။ ဖူးဖူးဟံသာ တဈယောကြ ပေါငခြှံထဲ လီးတနကြှီး ပြတသ်ပဆြှဲတိုင်း အဖုတလြေးဆီမှ တဆဈဆဈဖြင့ြ ခံစားလာရသည်။

” ကြှိ … ကြှီ …… အဟမ်း အဟမ်း ”

” အိုရျ … ဆရာ … ဆောရီးနောျ ”

” ဟင် ”

တံခါးဖြင့သ်ံ ကြားသညန်ှင့ြ ဖူးဖူးဟံသာ တဈယောကြ ဖငကြှီးအား ဘေးသို့လှဲကာ ခန်ဓာကိုယလြှည့ပြှီး တံခါးဝလှမ်းကြည့်ရြင်း တာဝနကြွ ဆရာအား စကားပြောလိုကတ်ော့၏။ ကြောန်ိုင်ဦးမှာလည်း ဇနီးသည် အပြုမူကြောင့ြ နောကပြှနလြှည့ကြှည့ရြာ လောင်းကုတအြဖြူနှင် ဆံပငသ်ပရြပစြှာ ဖီးထားသော ဆရာဝန် အမွိုးသားတဈဦးအား တွေ့လိုကရြသည်။

” ရပါတယဗြွာ … ဆေးမှတတ်မ်း စာအုပလြေး တဈခကြလြောကြ ”

ဆရာဝနဆြီက စကားသံ ထွကပြေါလြာမှ ဖူးဖူးဟံသာတဈယောကြ ကုတငခြှရင်ေးတွင် ခွိတထြားသော အိတလြေးထဲမှ ဆေးမှတတ်မ်း စာအုပအြား ယူပေးလိုကြ၏။

” ကလေးက … အနသ်ေးလား … အဈမ ”

” မအနဘြူး … ဆရာ … ချောင်းတော့ တဈခကြြ တဈခကြြ ဆိုးသေးတယ် ”

” ခု ညနေ … ဘာကြှေးထားသေးလဲ ”

” ဆနပြှုတပြဲ … ဆရာ ”

ကြောန်ိုင်ဦးမှ ဆရာဝနန်ှင့ြ ဇနီးဖြစ်သူ စကားပြောနခွေိန် လူနာကုတငန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ခုံရှညလြေးပေါြ သှားထိုငန်လေိုကသ်ည်။ ဆရာဝနမြှာ သူတို့ထကြ အသကင်ယပြှီး အရပအြမောင်းကောင်းကာ မကြန်ှာက လူချော စာရင်းဝင် ဖြစ်သည်။ ဇနီးလေးမှာ လကဝြါးချင်ြးပြတ်၍ ဆရာဝနမြေးသမွှ ဖြနရေော ခဏအကြာမှ ပြီးဆုံးသှားရ၏။ မဆီမဆိုင် ထိုဆရာဝနလြေးနှင့ြ ခစွဇြနီးလေးအား သူမရှိသည့အြခွိန် ဘယလြို ဆကဆြံကြလည်း သိချင်မြိသေးသည်။ ဆရာဝန် ပြနထြှကသ်ညန်ှင့ြ ဖူးဖူးဟံသာတဈယောကြ လငဖြစ်သူဘေးနား ဝငထြိုငကြာ ဘယဘြကလြကလြေးဖြင့ြ ပေါငကြှားထဲ လှမ်းစမ်းလိုကြ၏။

” မောင် ”

ဖူးဖူးဟံသာတဈယောကြ လငဖြစ်သူ ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငကြှားမှ လီးအား ပုဆိုးအပြငကြ အုပကြိုငပြှီး ပြတသ်ပပြေးနပြန်ေ၏။

” ဖူးရယ် ”

ကြောန်ိုင်ဦးမှာလည်း အလိုကသ်ိသော ခစွဇြနီးလေးအား ပြနလြညသ်ိုင်းဖကကြာ မကြန်ှာအနှံ့ နမ်းရှိုကလြိုကသ်ည်။ ညာလကကြ ဇနီးချောလေး ပုခုံးအား ဖကကြာ ဘယလြကကြ ပေါငတ်နဖြှေးဖြေးလေး နှစ်ဖကြ၏ အတွင်းသားလေးများအား ပြတသ်ပပြေးနေ၏။

” အင်း … ပြှတ် ပြှတ် ”

ဖူးဖူးဟံသာမှာ သူမပေါငခြှံအရင်းနား လငဖြစ်သူ လကခြွောင်းလေးများ ရောကလြာသဖြင့ြ နူတခြမ်းချင်ြးတေ့စုပကြာ ပေါငန်ှဈဖကအြား စိထားလိုကတ်ော့သည်။

” ဘာလို့လည်း … ဖူး ”

” ဟင့ျ အင်း … ကြာ ”

” ပြောပါ … ဖူးရာ ”

” ဟိုလေ … ဖူး ဖူး …… ဖူး ထွကခြငွန်ပြေီ … အဲဒါ မှနမြှနလြေး ”

ကြောန်ိုင်ဦး သဘောပေါကသ်ှားတော့၏။ မိန်းမဖြစ်သူ ကာမစိတ် ပြင်းထနပြုံကိုလည်း နားလညသ်ိရှိထားသည်။ ဖူးဖူးဟံသာတဈယောကြ ရုတတ်ရကြ မတတ်ပရြပကြာ ကုတငခြှရင်ေးဘကြ လွှောကသ်ှားပြီး နံရံနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လကထြောကကြာ ခါးလေးအား အနတေောြ နောကပြဈပေးလိုကြ၏။

” မောင် … လာလေ … ဘာကြည့်န်တောလည်းကြာ ”

ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ကြည့်န်ရောမှ ဖူးဖူးဟံသာ စကားကြောင့ြ မတတ်ပရြပကြာ သူမနောကန်ားလွှောကသ်ှားရင်း ပုဆိုးအောကန်ားစအား အပေါဆြှဲတငလြိုကသ်ည်။ ဖူးဖူးဟံသာကလည်း လငဖြစ်သူ သူမဖငန်ား ရောကသ်ညန်ှင့ြ ဒူးဖုံးစကတလြေးအား ခါးထိ လကန်ောကပြှန် ဆှဲတငကြာ နံရံအား လကပြှနထြောကထြားပြန်၏။

ကြောန်ိုင်ဦး တဈယောကြ နံရံလကထြောကြ ကုန်းပေးထားသော မိန်းမဖြစ်သူ၏ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီးလေးအား ပေါငလြယထြိဆှဲခရွာ ပေါငတ်နန်ှဈဖကကြှားက မိန်းမဖြစ်သူ၏ စောကပြတမြှာ ဖောင်းကြှနလကြြေ အရညကြှညလြေးများ စောကခြေါင်း အတွင်းမှ စိမ့ထြှကန်သညေကြို မှငလြိုကရြတော့သည်။ စောကခြေါင်းဝထဲ လီးထိပ် တေ့မိသညန်ှင့ြ ဖူးဖူးဟံဟာ ဖငကြှီးမှာ နောကပြှနကြော့ထိုးရင်း အခကြြ ၃ဝ ခန့တ်ှင် စောကရြညမြွား ပန်းထွကလြာ၏။

” ရရဲ့လား … ဖူး ”

” အင်း … ကောင်းတယ် မောငရြယ် … မလုပတ်ာ ကြာတော့ … အီစိမ့န်တော … မောင် ပြီးအောင် ထပလြိုးလေ ”

ဖငကြှီး ဝိုကဝြိုကပြှီး လငဖြစ်သူအား လှညပြှနကြှည့ကြာ စကားပြောနပြနေသ်ည်။

” ဖူး … ခဏ အနားယူလေ … အိမမြပြနခြင် … မောင် အဝလိုးသှားမယန်ောြ ”

ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ပြောပြီးသညန်ှင့ြ ဇနီးဖြစ်သူ စောကပြတထြဲမှ လီးအား ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ စောကခြေါင်းအတွင်းသား နီတာရဲလေးမှာ ရုတတ်ရကြ ပြနမြစိပဲ စောကရြညမြွား ထွကကြလွာရင်း တဖြည်းဖြည်း ပြနစြိသှားတော့၏။ လူနာကုတငန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ခုံရှညလြေးပေါြ လငမြယားနှစ်ယောကြ ပြနထြိုငရြင်း ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ခုံရှညဘြေးနား စားပြဲခုံပုလေးပေါမြှ တဈရှူးများယူကာ ဖူးဖူးဟံသာ၏ ပေါငလြေးဖြဲပြီး စောကဖြုတလြေးအား သန့ရြှင်းပေးနသည်ေ။

” မောင့ျ ဟာကြီးက … မကသ်ေးဘူးနောျ … ပုဆိုးထဲကနေ ထင်းနတောပဲ ”

” မောငမြှ … မလိုးရသေးတာ … ခုန ဖူးပါသာ … နောကပြှနလြိုးသှားတာလေ ”

” အင်း … မောင့ြ ဒဈဖူးကြီး စောကခြေါင်းထဲ ဝငလြာကတည်းက … ဖူးလည်း … ဟနမြဆောင် နိုငတ်ော့တာ … ၁ ပတလြောကြ မခံရတော့ အမှနလြုပခြငွစြိတ် များနတောပေါ့ ”

ခဏ အနားယူပြီး ထပလြိုးမလို့ ပြငဆြငန်စဉြေ ဖူးဖူးဟံသာ၏ ဒေါလြေးအရင်း ဒေါခြငစြိုး ရောကရြှိလာသဖြင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးတဈယောကြ ဇပတ်ငံ့ငံ့ကြီး ဖြစ်နတေော့သည်။

ည ၁ဝ နာရီ လောကတ်ှင် အဒေါဖြစ်သူက အိမပြှနခြငွသ်ဖြင့ြ ဖူးဖူးဟံသာက ကြောန်ိုင်ဦးအား ကားဖြင့ြ လိုကပျို့ခိုင်းလိုကြ၏။ လူနာအခန်းမှ အထွကြ ဒေါခြငစြိုး ယောင်ျကြားဖြစ်သူ ဦးအောငမြိုးဆီမှ ဖုန်းဝငလြာခဲ့သည်။ ကုမျပဏီကိဈစနှင့ြ နယမြှို့လေးသို့သှားရာ အိမပြှနမြလာနိုငကြှောင်း ၂ ရကလြောကန်မှေ ရောကမြညဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြနေ၏။ ဦးအောငမြိုး ဖုန်းခသွှားသညန်ှင့ြ ဒေါခြငစြိုးမှာ ခွံစောင့ြ အလုပသ်မားများ ရှိသောလြည်း သူမတဈယောကထြဲမို့ ကြောန်ိုင်ဦးအား သူမအိမ် လိုကအြိပရြန် ပြောလိုကတ်ော့သည်။

” ကဲပါ … ဒေါလြေးစိုးနဲ့ မောင် လိုကအြိပပြေးလိုကြ … ဖူးက … မဇူးတို့ကို ဒီနေ့ … မောင် အိမပြှနမြအိပတ်ဲ့ကြောင်း ဖုန်းဆကလြိုကမြယ် ”

” အင်းပါ … ဒါဆို … ဒေါလြေးစိုးနဲ့ လိုကအြိပလြိုကပြါ့မယ် ”

အမှနတ်ော့ ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ဇနီးချောလေးအား အဝလိုးလိုကခြငွသ်ေးသည်။ သို့သောြ ထငမြှတမြထားသော အဖြစ်အပကြမြွားကြောင့ြ ဇနီးသည်၏ အဒေါဖြစ်သူ အိမသ်ို့ ရောကရြှိသှားတော့၏။ ဆေးခန်းမှ အထွကြ ဒေါခြငစြိုးမှာ ကားတံခါးဖြင့ရြာ တံခါးက ကြပန်သဖြေင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ဒေါခြငစြိုး နောကန်ားမှ တံခါးအား ဆှဲဖြင့ပြေးခဲ့ရသည်။

တံခါးဖြင့စြဉြ ဒေါခြငစြိုး တငသ်ားစိုင် တဈဖကကြ ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငကြှားထဲ ရောကကြာ နှစ်ဦးသား တရှိန်းရှိန်း ခံစားလိုကရြ၏။ လငဖြစ်သူမှာ စီးပြားရေးဘကြ စိတမြှုပထြားသဖြင့ြ ကာမဆန်ဒလေးများ လဈလပန်ခွေိန် တူမဖြစ်သူ ယောင်ျကြား၏ ပေါငကြှားမှ ခပန်ှေးနှေး အရာကြီးက တငသ်ားတဈဖကအြား ထောကမြိသဖြင့ြ စိတထြဲ ဝဒနောလေးတဈခု ခံစားရနသည်ေ။

ကြောန်ိုင်ဦးမှာလည်း မိန်းမဖြစ်သူအား အဝလိုးရန် အားခဲထားပြီး မလိုးလိုကရြသဖြင့ြ ကာမစိတမြွား ထကြှနရော မိန်းမဖြစ်သူ အဒေါြ၏ ဖငသ်ားတဈခွမ်း လီးဖြင့ြ ထောကမြိခွိန် ရမျမကစြိတမြွား တောကလြောငလြာခဲ့တော့၏။

ဆေးခန်းမှ ဒေါခြငစြိုး အိမသ်ို့ ပြနလြာကြရာ မိနဈ ၂ဝ အကြာတွင် သဈပငကြှီးများ အုံ့စိုင်းကာ တိတဆြိတသ်ော ရပကြှကတ်ဈခုသို့ ရောကရြှိလာခဲ့သည်။ ဆိတင်ှိမရြပကြှကြ တဈခုမို့ လူသှားလူလာ မရှိသလောကပြင် ဖြစ်သည်။ ရပကြှကြ အလယ် လမ်းမကြီးအတိုင်း မောင်းနှငလြာရင်း ဓာတတ်ိုငတ်ဈခု အကြောတ်ှင် လမ်းသှယတ်ဈခု ပေါလြာခဲ့၏။လမ်းသှယလြေး အတိုင်း ခွိုးကြေ့ မောင်းနှငလြာရာ ခဏအကြာ ဒေါခြငစြိုး နထေိုငသ်ော နှစ်ထပတ်ိုကြ အစိမ်းရောင် အိမကြှီးဆီသို့ ရောကရြှိလာသည်။

ကားဟှန်းသံ ပေးလိုကသ်ညန်ှင့ြ ခွံစောင့တ်ဈဦး ထွကလြာကာ ခွံဝင်းတံခါး လာဖြင့ပြေးနေ၏။ ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ဒေါခြငစြိုးအား ဆင်းခိုင်းပြီး ကားဂိုဒေါငထြဲ မောင်းဝငကြာ ကားသိမ်းလိုကသ်ည်။ ဧည့ခြန်းထဲအရောကြ ဒေါခြငစြိုးမှာ ထိုငခြုံတဈလုံးပေါြ ထိုငရြင်း ကြောန်ိုင်ဦးအား လှမ်းပြောနေ၏။

” ကဲ … ထမင်းစားတော့မလား … ဘီယာသောကခြငွြ … ရခေဲသတ်ေတာထဲ … ယူသောကြ … မောငကြွောရြော ”

” ဟုတ် … ဒေါလြေးစိုး … ကြှနတ်ောြ ဘီယာ နဲနဲသောကြဦးမယ် … ပြီးမှ ထမင်းစားတော့မယ် ”

ကြောန်ိုင်ဦး စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ဒေါခြငစြိုးမှာ အိမပြေါတ်ကကြာ ညဝတအြင်ျကြီ လှဲလညဝြတဆြငရြင်း ပြနဆြင်းလာခဲ့သည်။ ဒေါခြငစြိုးတဈယောကြ ကြောန်ိုင်ဦးဘေးနား ဝငထြိုငရြင်း စကားပြောလိုကြ ငါးမုန့ကြှောြ စားလိုကြ ဘီယာအတူ သောကလြိုကန်ှင့ြ ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငကြှားသို့ မကြလြုံးက ခဏတိုင်း ရောကရြှိနသည်ေ။ ကြောန်ိုင်ဦးမှာလည်း ညဝတအြင်ျကြီ အပါးလေး ဝတထြားသော ဒေါခြငစြိုး၏ အင်ျကြီအောကမြှ အိတွဲနသေော နို့အုံကြီးအား ခိုးခိုးကြည့်န်မေိ၏။

ဘီယာ ၄ လုံး ကုနသ်ှားခွိန် ဒေါခြငစြိုးတဈယောကြ ရီဝဝေေ ဖြစ်လာကာ ကြောန်ိုင်ဦးအား ပုခုံးပုတလြိုကြ ပေါငပြုတလြိုကန်ှင့ြ စကားများလာတော့သည်။ အိမတ်ံခါးမကြီး ပိတထြားကာ ဧည့ခြန်းအတွင်း နှစ်ယောကသ်ား စားလိုကြ သောကလြိုကဖြှင့ြ ထကြှနသေော ရမျမကစြိတလြေးများအား ထိန်းခွုပန်ရေ၏။ ပြတင်းပေါကမြှ လနေုအေးအေးလေး ဝငရြောကလြာခွိန် ဧည့ခြန်းတွင်း ခမွြးစိမ့စြိမ့ြ ဖြစ်လာသောလြည်း ကာမအပူမီးလေးများကြောင့ြ နှစ်ဦးသား သတိမထားဖြစ်ပေ။

ဘေးနားကပထြိုငန်သေော ဒေါခြငစြိုး တငသ်ားကြီးများက ကားထွကန်ပြေီး ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငတ်နအြား ထိကပန်ပြနေသ်ည်။ အနီးကပမြို့ ဒေါခြငစြိုး၏ ပေါငတ်နကြှီးများမှာ ညဝတ် ဂါဝနအြပါးလေးအောကြ တင်းတင်းရင်းရင်း ပူးကပန်ပြေီး အကြောစိမ်းထနသေော ညာဘကလြကြ ဖြေးဖြေးလေးက ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငကြှားသို့ စကားပြောရင်း ရောကရြောကလြာတတ်၏။ လကဖြမိုးဖြင့ြ လီးအား မထိတထိလေး ပြတမြိသဖြင့ြ ကြောန်ိုင်ဦး လီးကြီးမှာ ပုဆိုးအတွင်းမှ ထောငထြှကလြာရသည်။

” အမလေး … မူးပြီ မောငကြွောရြေ … ဒေါလြေး မရတော့ဘူးကြ … မင်းပါသာ ထမင်းခူးစားပတေော့ ”

ဒေါခြငစြိုးမှာ စကားပြောပြီးသညန်ှင့ြ ထရပလြိုကရြာ ခန်ဓာကိုယမြှာ ကြောန်ိုင်ဦးအား ကြောပေးရင်း ယိုငထြှကသ်ှားတော့၏။

” ဟာ … ရလား … ဒေါလြေးစိုး … ကြှနတ်ောြ ဒေါလြေးအိပခြန်းထဲ လိုကပျို့ပေးပါ့မယ် ”

ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ဒေါခြငစြိုး ခါးအား ဖမ်းထိန်းရင်း ထရပရြာ ပုဆိုးအတွင်းမှ ထောငန်သေော လီးက ဒေါခြငစြိုး ပေါငတ်နအြား ထိထိမိမိ ထောကမြိသှားသည်။ နောကကြွောဘကမြှ ထိန်းကိုငထြားသဖြင့ြ ဆံထုံး ထိုးထားသော ဆံနှယမြွားအောကြ ဂုတသ်ားလေးမှာ ဝင်းဝါနပြေီး ကယွပြှန့သ်ော ပုခုံးနှစ်ဖကအြောကြ ခန်ဓာကိုယမြှာ ခါးလေးခွကကြာ ဖငသ်ားကြီးများက ညဝတဂြါဝနအြပါးလေးအောကကြ ရုန်းကနထြှကလြကြရြှိ၏။ ထိုငခြုံမှ ရှှေ့ကာ ဒေါခြငစြိုးအား ဘေးတိုကတ်ှဲ၍ အိမအြပေါထြပသ်ို့ တကရြန် လှကေားဘကြ လွှောကလြာခဲ့ရသည်။

လှကေား ပထမအထဈတွင် ခွခွေောသ်လိုဖြစ်ကာ ဒေါခြငစြိုး ကိုယလြုံးက ကြောန်ိုင်ဦးဘကြ ယိမ်းယိုငရြင်း ဘယလြကကြ ဆှဲမိဆှဲရာ ဖမ်းဆှဲလိုကသ်ဖြင့ြ ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငကြှားမှ ထောငမြတန်သေော လီးအား ဆုပကြိုငမြိတော့၏။

” အ … ဒေါလြေး … ကြှတကြွှတ် ”

ဒေါခြငစြိုးမှာ မထငမြှတပြဲ လီးအား အားပြုဆှဲသလိုဖြစ်ရာ ကြောန်ိုင်ဦး လီးအရညပြှားတဈလွှောကြ ပူကနဲ့ဖြစ်သှားပြီး အနည်းငယ် နာကငွသ်ှားရသည်။

” အာ … ဆောရီးနောြ …… မောငကြွောြ ”

ဒေါခြငစြိုးတဈယောကြ လကထြဲ မာထငန်သေော လီးကြီးအား ၂ ခကြြ ၃ ခကြြ ဖြညှဈကာ လှတပြေးလိုကတ်ော့သည်။ စိတထြဲမှာလည်း ယောင်ျကြားဖြစ်သူ လီးထကြ တုတခြိုငသ်ော လီးအား ကိုငလြိုကရြသဖြင့ြ အားရကြနပေလြကြရြှိ၏။ သို့သောြ မကြလြုံးများစင်းကာ ကြောန်ိုင်ဦး အခွအနေအေား အကဲခတလြကြရြှိသည်။

ထို့နောကြ အိပခြန်းတွင်းဝငလြာရာ သူမတို့ လငမြယားအိပသ်ော ကုတငကြှီးပေါအြရောကြ ပကလြကအြနအထေားဖြင့ြ လှဲခပြေးသော ကြောန်ိုင်ဦး ပုခုံးနှစ်ဖကအြား ခွိတဆြှဲထားလိုကြ၏။ ကြောန်ိုင်ဦးမှာလည်း ဒေါခြငစြိုးအား ပြေ့ခရွင်း ခန်ဓာကိုယခြငွြး ကပပြါသှားကာ ဒေါခြငစြိုး ရငသ်ားကြီးများပေါသ်ို့ မကြန်ှာအပမြိတော့သည်။

ဒေါခြငစြိုးမှာ ကြောန်ိုင်ဦးအား ဖကသ်ိုင်းထားရင်း ခေါင်းလေး ဘယည်ာခွိုးကာ ညှောင်းညာကြောင်း ပြောဆိုနပြန်ေ၏။

” ကြှနတ်ောြ … နှိပပြေးရမလား … ဒေါလြေးစိုး ”

” အေးကြယ် … မင်းမှာလည်း … ကူပြီး စောင့အြိပပြေးရသေး … နှိပလြည်းပေးရသေးဆိုတော့ ”

” ဟာ … ရပါတယ် … ဒေါလြေးရာ … အမွိုးဆိုလို့ ဒီလူတွပေဲ ရှိတာပါ ”

အမှနတ်ော့ ကြောန်ိုင်ဦးမှာလည်း ဒေါခြငစြိုး၏ အနီးကပ် အလှတရားများအား မှငတ်ှေ့ကာ တကလြိုးချင်သ်ည့စြိတမြွား တဖြားဖြား ဖြစ်နရသေည်။ ဒေါခြငစြိုးမှာလည်း လီးနှင့ြ ဝေးနသဖြေင့ြ အလိုးခံချင်သ်ောလြည်း တူမဖြစ်သူ ယောင်ျကြားအား လာပါလိုးပါဟု ပြောဖို့က မသင့တ်ောပြေ။ နှစ်ဦးသား လမ်းကြောင်းရှာရင်း နောကဆြုံး ကုတငပြေါသ်ို့ ရောကရြှိခဲ့ရတော့သည်။

ဒေါခြငစြိုးမှာ ပကလြကအြနထေားဖြင့ြ မကြလြုံးလေးမှိတကြာ လကလြေးနှစ်ဖကြ ဘေးသို့ ဆန့ခြထွားလိုကပြှနသ်ည်။ ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ဒေါခြငစြိုးညာဘကြ ဒူးတုတထြိုငကြာ ပုခုံးနှစ်ဖကအြား ကိုယတ်ဈစောင်း အနအထေားဖြင့ြ စနှိပပြေးလိုကြ၏။ လကန်ှဈဖကကြ ပုခုံးနှစ်ဖကအြား နှိပပြေးနသေောလြည်း ကြောန်ိုင်ဦး မကြလြုံးများက ဒေါခြငစြိုး ညဝတအြင်ျကြီအောကမြှ နို့အုံကြီးဆီသို့ ရောကရြှိနသည်ေ။ အင်ျကြီက ပါးသဖြင့ြ နို့သီးခေါင်းမဲမဲကြီးများ ထောငထြှကန်ရော ကြောန်ိုင်ဦး တဈယောကြ ကုန်းစို့ချင်ြ စိတမြွား ဖြစ်ပေါန်ေ၏။

ပုခုံးမှ တဆင့ြ လကမြောင်း အိုးတုတတ်ုတကြှီးများအား အောကဖြကထြိ နှိပရြှှေ့လာရာ အင်ျကြီအောကန်ားစလေးက အပေါသ်ို့ အနည်းငယ် လှနတ်ကလြာသဖြင့် ဗိုကသ်ားဖြေးဖြေးကြီးကို မှငန်ရပြေနသ်ည်။ခါးအောကြ ဂါဝနအြောကမြှ ဘေးတဈဖကတ်ဈခကြြ ကားထွကန်သေော တငသ်ားစိုငကြှီးများအောကြ ပေါငဂြှအလယမြှ စောကမြှှေးအုံကြီးအား ခပရြေးရေးမှငလြိုကရြစဉြ ကြောန်ိုင်ဦး ကာမစိတမြွား ထိန်းမရတော့ပေ။

” ဒေါလြေး ”

” ဟင် ”

” ပေါငတ်ှရေော … နှိပပြေးပါရစနေောြ ”

ဒေါခြငစြိုးဆီမှ အဖြအေား မစောင့ပြဲ ကြောန်ိုင်ဦး လကန်ှဈဖကမြှာ ပေါငတ်နကြှီးများအား ဂါဝနအြပေါမြှ နှိပန်ယပြေးလိုကြ၏။ ဒေါခြငစြိုး ညာဘကလြကမြှာလည်း ခကြခြငွြး ကြှတကလြာကာ သူမညာဘကဘြေး ဒူးတုတထြိုငရြင်း နှိပပြေးနသေော ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငကြှားသို့ ရောကရြှိလာတော့သည်။

ကြောန်ိုင်ဦးမှာလည်း စိတထြဲ အားရကြနပေန်ကော ဒူးနှစ်ဖကအြား ဟပေးလိုကရြင်း ဒေါခြငစြိုး ဂါဝနအြောကန်ားစအား ခပတ်ညတ်ညဖြှင့ြ အပေါသ်ို့ ဆှဲတငလြိုကြ၏။ ထို့နောကြ ပေါငကြှားအလယမြှ ဖောင်းကြှနသေော စောကဖြုတအြား ရုတတ်ရကြ ကုန်းယကပြဈလိုကသ်ည်။

” အိုး … မောငကြွောြ ရယ် ”

သူမ ပေါငတ်နမြွားအားဖြဲကာ ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငကြှားမှ စမ်းမိသော လီးအား ပြတသ်ပပြေးလိုကပြှန်၏။ ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ကန့လြန့ဖြကြြ အနအထေားနှင့ြ ဒေါခြငစြိုး စောကဖြုတအြား အကကြှဲကြောင်းအတိုင်း လွှာဖြားနှင့ြ ထိုးဆှပစ်သည်။ ဒေါခြငစြိုးမှာ လှကေားအတကြ မမွှောလြင့ပြဲ ကိုငမြိကတည်းက အလိုးခံချင်န်သဖြေင့ြ ခုလို သူမစောကဖြုတအြား ယကပြေးနရော အတိုင်းထကအြလှန် ကာမစိတမြွား တောကလြောငလြာတော့၏။

” မောငကြွောြ … ဒေါလြေးဘေးနား … တဈစောင်းလှဲလိုကပြါ့လား … ဒေါလြေးလည်း မင်းဟာကြီး စုပခြငွသ်ေးတယ် ”

ဒေါခြငစြိုး စကားအဆုံး ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ဖငပြှနခြေါင်းပြန် မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ကိုယတ်ဈစောင်း လှဲခလွိုကသ်ည်။ ရှေ့တည့တ်ည့မြှ ဒေါခြငစြိုး စောကဖြုတကြှီး ကြည့်န်စဉြေ ဒေါခြငစြိုး ဘယဘြကပြေါငတ်နကြှီး မှောကတ်ကလြာပြီး သူ့ခေါင်းအား လာခွသဖြင့ြ ခေါင်းအား ပေါငကြှားသို့ အမှန် တိုးဝငလြိုကရြပြန်၏။ ဒေါခြငစြိုး စောကပြတန်ှင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးမကြန်ှာ ကပသ်ှားစဉြ ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငကြှားမှ ထောငမြတန်သေော လီးအား ဒေါခြငစြိုးတဈယောကြ ခန်ဓာကိုယဘြေးတဈစောင်း အနထေားနှင့ပြင် ဆှဲစုပလြိုကတ်ော့သည်။

နှစ်ဦးသား အားရကြနပေသ်ညအြထိ စုပကြွ ယကကြရွင်း ခဏအကြာတွင် ပကလြကအြနအထေားဖြင့ြ ပေါငဖြှဲပေးထားသော ဒေါခြငစြိုးအား ကြောန်ိုင်ဦးမှ အပေါကြ ခွလိုးပစ်လိုကသ်ည်။ ဇနီးဖြစ်သူကို အားရအောင် မလိုးခဲ့ရသဖြင့ြ ဒေါခြငစြိုးအား အတိုးခွ လိုးနတေော့၏။

ဒေါခြငစြိုးမှာလည်း ပထမ အခကြြ ၃ဝ လောကတ်ှင် ငယသ်ံပါအောင် အောဟြဈနသေောလြည်း ယောင်ျကြားဖြစ်သူလီးထကြ တုတခြိုငကြှီးမားသော ကြောန်ိုင်ဦးလီးအား နှစ်ခွိုကသ်ှားခဲ့ရသည်။ စောကခြေါင်းအတွင်းသားများအား ဒဈကြီးမှ အဝငအြထွကြ ခွိတဆြှဲပေးနသဖြေင့ြ လီးအရသာအား ဒငပြှည့ကြပြပြှည့ြ ရရှိနရေ၏။

တဈညလုံး ကြောန်ိုင်ဦး အလိုကြ ပုံစံမွိုးစုံဖြင့ြ အလိုးခံရင်း မနကြ ၅ နာရီမှ နှစ်ဦးသား အိပပြွောသ်ှားကြသည်။ အိပခြန်းထဲ လရညန်ံ့ စောကရြညန်ံ့များ မှနထြူနကော ဒေါခြငစြိုး စောကဖြုတမြှာ မနကလြင်းတော့ ယောငကြိုင်းနတေော့၏။ ကြောန်ိုင်ဦး ပြနသ်ှားခွိန် ဒေါခြငစြိုးမှာ စောကဖြုတတ်အုံလုံး ကြိန်းနသဖြေင့ြ အိပခြန်းထဲမှပဲ နှုတဆြကလြိုကရြသည်။

နောကြ ၃ ရကခြန့အြကြာ သားဖြစ်သူ မင်းနိုင် အဖြားပြောကြ၍ ကြောန်ိုင်ဦးတို့ လငမြယား ဆေးရုံမှ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

” ဟော … သဲလေး … လာလာ … တီတီမီး ဆီကို ”

အိမထြဲရောကသ်ညန်ှင့ြ မင်းနိုငအြား အဒေါဖြစ်သူ မီးမီးဟံသာမှ ဆီးခေါလြိုကြ၏။

” မမီး … ဒီနေ့ ဆိုငမြသှားဘူးလား ”

” မသှားဘူး ဖူးလေး … ၂ ရကပြိတတ်ယ် ဂိုဒေါင် ရှင်းမလို့တဲ့ … ငါတို့ စာရင်းကိုငတ်ှေ အနားပေးတယ် ”

မီးမီးဟံသာမှာ လငဖြစ်သူ နိုငင်ံခွားတွင် အလုပလြုပန်သေောလြည်း အိမတ်ှင် အလကားမနပေဲ အလှကုနဆြိုငကြှီး တဈခုတွင် စာရင်းကိုငအြဖြစ် ဝငရြောကလြုပကြိုငန်ေ၏။ ဖူးဖူးဟံသာ တဈယောကြ အဈမဖြစ်သူအားမေးရင်း ဆေးရုံမှ လွှောစြရာရှိသည့ြ အဝတမြွား ဧည့ခြန်းတောငဘြကရြှိ ရချိုးခန်းတွင်း သယလြာခဲ့သည်။

” အောျ … မဇူးရော ”

” ဇူးလေးက … ဘဏသ်ှားတယ် … သူ့ယောင်ျကြားငှလှေဲတာ … သှားထုတန်တော … အဲဒီ အဝတတ်ှေ … ငါလွှောပြေးမယ် ဖူးလေး ထားလိုကြ ”

မီးမီးဟံသာက ညီမဖြစ်သူအား လှမ်းပြောရင်း ရငခြှငထြဲ ပြေ့ထားသော တူဖြစ်သူ၏ ပါးပြငအြား တဈခကြန်မ်းလိုကပြှန်၏။

” ရပါတယ် မမီးရယ် … ဖူးလေး လွှောပြါ့မယ် ”

” ထားလိုကပြါဆို … သှားနားလိုကြ … မောငကြွောရြော နားလိုကြ ကလေးကို … ဒီည အဈမ ခေါသ်ိပထြားလိုကမြယ် ”

မီးမီးဟံသာ စကားကြောင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးရော ဖူးဖူးဟံသာပါ သူတို့လငမြယားခန်းထဲဝငကြာ အနားယူလိုကကြှသည်။ နှစ်ဦးသား အိပရြေးပကြြ ပငပြန်းကြသဖြင့ြ ခဏအကြာတွင် အိပပြွောသ်ှားကြ၏။

အိပခြန်းများမှာ အိမ်၏ အောကထြပတ်ှင် ၃ ခန်းစလုံး တွဲဆောကထြားပြီး ညီအဈမ ၃ ဦးလုံး ငယင်ယကြတည်းက တဈခန်းစီ နခေဲ့သည်။ ပေ ၂၀ ပတလြည် အိပခြန်းတွမေို့ အိမထြောငကြသွညအြထိ သူမတို့ အိပခြန်းမှာပင် ဆကလြကန်ထေိုငကြှ၏။

အဈမအကြီးဆုံးဖြစ်သူ မီးမီးဟံသာ၏ ခငပြှန်းမှာ ၃ လ လောကသ်ာ အိမကြပ်၍ သင်ျဘောပြနလြိုကသ်ညကြ များသည်။ မီးမီးဟံသာမှာ အသကြ ၃ဝ ခန့ြ ရှိပြီး ဖူးဖူးဟံသာထကြ ကိုယလြုံးတောင့ကြာ လငဖြစ်သူ သင်ျဘောသား စိုးကြောမြှာ ပိနပြိနဖြှူဖြူနှင့ြ နဖူးအနည်းငယပြှောင်၏။

ဇူးဇူးဟံသာက ၂၈ နှစ်ခန့ရြှိပြီး ဖူးဖူးဟံသာနှင့ြ အတွဲညီသလို ဘောဒြီချင်ြး မတိမ်းမယိမ်းရှိသည်။ ယောင်ျကြားဖြစ်သူမှာ စင်ျကာပူတွင် မှနမြာနိုငင်ံသို့ တငသ်ှင်းသော အိမဆြောကပြဈစည်း စကရြုံ၌ အလုပလြုပကြိုငန်လကြြေ ၄ လ တဈကြိမ် မှနမြာပြညသ်ို့ ပြနလြာတတ်၏။ လူမလာဖြစ်လငွြ ဘဏမြှ ငှလှေဲကာ မိန်းမဖြစ်သူအား အဆကသ်ှယ် ပြုလုပလြေ့ရှိသည်။ ညီအဈမ ၃ ဦးလုံး စည်းလုံးခစွခြငကြာ တဈယောကြ အခကအြခဲအား တဈယောကြ ကူညီ ဖြရှင်ေးပေးတတ်၏။

ကြောန်ိုင်ဦးတဈယောကြ နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကြ အိပပြွောန်ရောမှ သေးပေါကခြငွလြာသဖြင့ြ အိပပြွောရြာမှ နိုးလာခဲ့သည်။ ဘေးနား ခပကြှေးကြေး ကြောပေးအိပန်သေော ဇနီးဖြစ်သူအား ကြောခြှ၍ အိပခြန်းအပြငဘြကြ ထွကခြဲ့လိုကြ၏။ ဧည့ခြန်းမှ ဖြတလြွှောကကြာ ရချိုးခန်းနှင် ကပလြကြြ အိမသ်ာထဲဝငပြှီး သေးပေါကန်သည်ေ။

သေးပေါကပြှီးသညန်ှင့ြ ပြနထြှကရြာ ကပလြကြရြချိုးခန်းမှ ရသေံများ ကြားနရသေဖြင့ြ သားဖြစ်သူ၏ ဆေးရုံမှ အဝတဟြောင်းများ မမီး လွှောဖြှတန်သည်ေ ထငမြှတလြိုကြ၏။ ကူလွှောပြေးရန် စဉြးစားမိပြီး ရချိုးခန်းတံခါးအား ဆှဲဖြင့လြိုကသ်ည်။

” ဟဲ့ … အိုရြ …… မောငကြွောြ ”

” ဟာ … မမီး … ဆောရီးပါဗြာ ”

မီးမီးဟံသာမှာ ကြောန်ိုင်ဦးတို့လငမြယား အိပသ်ညန်ှင့ြ တူဖြစ်သူ မင်းနိုငအြား သူမအိပခြန်းထဲ ချော့သိပကြာ ခွငထြောငခြပြေးထားရင်း ထမိနရြငလြွားနှင့ြ ရချိုးခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့သည်။ ထို့နောကြ ဖူးဖူးဟံသာ ဆေးရုံမှပါလာသော အဝတဟြောင်းများအား လွှောဖြှတပြှီး ရငလြွားထားသော ထမိနအြား ခွရင်ေးပုံခကြာ ကိုယတ်ုံးလုံးဖြင့ြ လှတလြှတလြပလြပ် ရချိုးပစ်သည်။

တကိုယလြုံး ဆပပြှာတိုကကြာ ရပြနေလြောင်းစဉြ ကြောန်ိုင်ဦးမှ ရုတတ်ရကြ တံခါးဖြင့လြိုကသ်ဖြင့ြ သူမ၏ မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်း ကိုယလြုံးအား ပြသလို ဖြစ်သှားရ၏။ ခကြခြငွြး ကြောန်ိုင်ဦးအား ကြောပေးကာ ခွရင်ေး၌ ပုံလကြရြှိသော ထမိနအြား ကုန်းယူစဉြ သူမပေါငကြှားမှ စောကဖြုတမြှာ ပြူးထွကလြာသဖြင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးတဈယောကြ ကြောငပြှီးကြည့်န်မေိပြနသ်ည်။

” အာ … ဘာလို့ ကြည့်န်တောလဲ … မောငကြွောြ … သှားလကြော ”

” ဟုတ် … မမီး ”

ကြောန်ိုင်ဦးမှာ အိပခြန်းထဲ ပြနရြောကသ်ညအြထိ မီးမီးဟံသာ၏ ပေါငကြှားမှ စောကဖြုတအြား မှငယ်ောငန်ေ၏။

ညနပေိုင်းတွင် ဇူးဇူးဟံသာ ပြနရြောကလြာပြီး ညပိုင်း ထမင်းစားကာ ဧည့ခြန်းတွင်း ဖူးဖူးဟံသာက အလယကြထိုင်၍ မီးမီးဟံသာနှင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးမှာ ဘေးတဖကတ်ဈခကြဆြီထိုငကြာ တီဗှီကြည့်န်ကြသေည်။ မင်းနိုငမြှာ ဇူးဇူးဟံသာ အိပခြန်းထဲ အဒေါဖြစ်သူနှင့ြ စကားပြောရင်း အိပပြွောသ်ှားတော့၏။ခဏ အကြာတွင် ဖူးဖူးဟံသာကလည်း လငဖြစ်သူ ကြောန်ိုင်ဦးအား အိပခြငွကြှောင်းပြော၍ တဝါးဝါးနှင့ြ သန်းနသည်ေ။

” ဖူးလေး … အိပခြငွအြိပလြေ … မောငကြွောြ ကြည့်ခြငွကြှည့ပြါစေ ”

ရုတတ်ရကြ မီးမီးဟံသာ စကားကြောင့ြ ကြောန်ိုင်ဦး ရငခြုနသ်ှားရ၏။ နေ့လညကြ အဖြစ်အပကြအြား တွေးမိရင်း ဘေးတိုကအြနထေားဖြင့ြ မီးမီးဟံသာအား လှမ်းကြည့်မြိသည်။ သို့သောြ မီးမီးဟံသာမှာ တီဗီကိုသာ ငေးကြည့်န်သဖြေင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးမှာ မိန်းမဖြစ်သူအား အိပန်ှင့ရြန် လှမ်းပြောလိုကြ၏။

ဇနီးဖြစ်သူ ထသှားသညန်ှင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးမှာ မီးမီးဟံသာဘကြ ကိုယလြုံးအား မသိမသာလေး တိုးကပလြိုကသ်ည်။ စကားပြောရင်း ညာဘကလြကကြ မီးမီးဟံသာ၏ ပေါငပြေါြ တငထြားလိုကြ၏။ သို့သောြ ကြောန်ိုင်ဦးလကကြ မသိမသာလေး တွန်းထုတခြံနရသေည်။ ထပခြါထပခြါ ပြနတ်ငရြာ ၅ ကြိမမြှောကတ်ှင် မီးမီးဟံသာတဈယောကြ ဖယမြထုတတ်ော့ပဲ တီဗှီအား စူးစိုကကြှည့န်တေော့၏။

ကြောန်ိုင်ဦးမှာလည်း နေ့ခင်းဘကြ မှငလြိုကရြသော စောကပြတအြား ပြနမြှငယ်ောငလြာကာ လကခြွောင်းလေးများအား ပေါငကြှားထဲ အဆကမြပြတ် လှုပရြှားပေးနလေိုကသ်ည်။ မီးမီးဟံသာမှာလည်း ကြောန်ိုင်ဦးအား တဈခကြမြကြည့်ပြဲ ထိုငလြကြအြနထေားဖြင့ြ ပေါငန်ှဈဖကအြား အနည်းငယ် ဖြဲပေးနပြန်ေ၏။

ကြောန်ိုင်ဦး လကခြွောင်းလေးက အဖုတအြကကြှဲကြောင်းထဲ ထိုးဆှကာ အစိလေးအား ဖိခွလေိုကသ်ဖြင့ြ ခဏအတွင်း ထမီအား စောကရြညမြွား ကပလြာတော့သည်။ ထိုစဉြ နောကကြွောဘကမြှ ခွသေံနှင့အြတူ စကားသံ ထွကပြေါလြာသဖြင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးမှာ သူ့နရောဘကြ ကိုယလြုံးအား ပြနရြှှေ့လိုကရြ၏။

” မမီးတို့ မအိပကြှသေးဘူးပေါ့ … ဇူးလည်း မင်းနိုငလြေး … အိပပြွောသ်ှားလို့ ထွကလြာလိုကတ်ာ ”

ဇူးဇူးဟံသာမှာ စကားပြောရင်း မီးမီးဟံသာနှင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးတို့ကြား ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ မထိုငခြင် ကြောန်ိုင်ဦး ပေါငကြှားသို့ စိုကကြှည့န်ရော ကြောန်ိုင်ဦးတဈယောကြ မီးမီးဟံသာ ပေါငကြှားအား နိုကစြဉြ လီးက ထောငမြတလြာသဖြင့ြ ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးအား လကဖြှင့ြ အုပထြားပစ်ရ၏။ ၁၁ နာရီခွဲ ကြောကြွောတ်ှင် ၃ ယောကသ်ား ကိုယ့အြိပခြန်း ကိုယဝြငကြာ အိပယ်ာဝငခြဲ့ကြတော့သည်။

တဈပတခြန့ြ အကြာတွင် ကြောန်ိုင်ဦးတဈယောကြ ကားဆှဲနရောမှ နေ့ခင်းဘကြ ပြနလြာပြီး အိပခြန်းတွင်း ဇနီးဖြစ်သူ ဖူးဖူးဟံသာအား ကော့ပြံနအေောင် စောကပြတယ်ကပြေးကာ စိတကြှိုကြ လိုးတော့သည်။ သားဖြစ်သူ မင်းနိုငမြှာ နကေောင်း၍ ကြောင်းပြနတ်ကန်သဖြေင့ြ အိမတ်ှင် မီးမီးဟံသာ တဈယောကသ်ာ ကနွရြှိနေ၏။ ဇူးဇူးဟံသာမှာ မနကထြဲက အပြငထြှကသ်ှားရာ အရိပအြရောင် မမှငရြပေ။ မီးမီးဟံသာမှာလည်း သူမအိပခြန်းတွင်း နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကြ အိပပြွောန်ရော ဖူးဖူးဟံသာတဈယောကြ မခံရတာ ကြာပြီဖြစ်သော လငဖြစ်သူအား ပုံစံမွိုးစုံနှင့ြ အလိုးခံနတေော့သည်။

တဈခွီပြီးတိုင်း လငဖြစ်သူ လီးဆီမှ သုတရြညမြွား စောကခြေါင်းတွင်း ဝငလြာသဖြင့ြ ပူကနဲ နှေးကနဲ ကာမအရသာအား ခံစားနလေိုကြ၏။ နားလိုကြ လိုးလိုကဖြှင့ြ ၃ ခွီမှောကတ်ှင် လရညမြွား စောကရြညမြွား ပကကေန်သေော ကြောန်ိုင်ဦးလီးအား တင်းပြောငလြာအောင် စုပကြာ လေးဘကကြုန်းပေးနပြနေသ်ည်။

ထိုစဉြ အိမအြပေါထြပ် သချောဖောကထြားသော ကြမ်းပြငအြပေါကလြေးမှ မီးမီးဟံသာတဈယောကြ ချောင်းကြည့်န်သညေကြို ကြောန်ိုင်ဦးတို့ မရိပမြိခဲ့ပေ။ မီးမီးဟံသာမှာ ညီမဖြစ်သူယောင်ျကြား ပြနလြာစဉြ အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်ကော ခဏအကြာမှ အိမပြေါတ်ကကြာ ချောင်းနတေော့သည်။ ကုတငပြေါြ လေးဖကကြုန်းကာ ဖငထြောငပြေးထားသော ညီမဖြစ်သူ စောကပြတထြဲ လီးကြီး ဒငပြှည့ကြှပပြှည့ြ ဝငထြှကန်သညေကြို ကြည့်ရြင်း မီးမီးဟံသာမှာလည်း အလိုးခံချင်သ်ည့ြ စိတမြွား ပေါပြေါကန်တေော့၏။

ရှေ့ရကမြွားတွငလြည်း နိုငင်ံခွားမှ ယောင်ျကြားဖြစ်သူနှင့ြ ဗှီဒီယိုကောလ် ခကြကြာ အာသာဖြနရေသေည်။ ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကလြကြြ အနထေားဖြင့ြ ကုန်းကြည့်န်ရော သူမဖငကြှီးအား တဈစုံတဈခုက လာထိသဖြင့ြ ခန်ဓာကိုယလြေး တုနသ်ှားပြန်၏။

” ဟင် … ဇူးလေး ”

” ရှုး … မမီး ”

ဇူးဇူးဟံသာမှာ အဈမဖြစ်သူ ဖငသ်ားကြီးအား နောကမြှ ပြတသ်ပပြေးရင်း အိမအြောကထြပသ်ို့ လကဟြနခြှဟနေဖြှင့ြ ပြနတေော့သည်။ မီးမီးဟံသာကလည်း မကြလြုံးလေးမှိတကြာ ညီမဖြစ်သူ အား နားလညကြှောင်း ခေါင်းငှိမ့ပြှလိုကြ၏။ ဇူးဇူးဟံသာ၏ လကကြလေးမှာ အဈမဖြစ်သူ ထမီအောကန်ားစထဲ သှင်းရင်း စောကဖြုတအြား စမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ သူမထငသ်ည့အြတိုင်းပင် အဈမဖြစ်သူ စောကပြတမြှာ အရညမြွား ရှှဲနဈနသညေကြို ခံစားသိရှိရ၏။

” မမီး … အောကပြှနဆြင်းစို့ … ဇူးလေး ယကပြေးမယန်ောြ ”

မီးမီးဟံသာမှာလည်း ညီမအငယဖြစ်သူ ဖူးလေး၏ စောကပြတလြေးထဲ ကြောန်ိုင်ဦးလီးကြီး ဝငထြှကန်သညေကြို ကြမ်းပြငပြေါကမြှကြည့်ရြင်း စောကဖြုတတ်အုံလုံး တဆဈဆဈနှင့ြ ခံစားလာရသည်။ ညီမ အလတဖြစ်သူ ဇူးလေး စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ထရပကြာ အိမအြောကသ်ို့ ခွသေံလုံအောငန်င်းကာ ဆင်းလာခဲ့၏။ သူမ အိပခြန်းထဲ ရောကသ်ညန်ှင့ြ ထမိနခြွှတကြာ နောကမြှ ကပပြါလာသော ဇူးဇူးဟံသာအား ကုတငပြေါြ ခွတွေဲလောင်း ခထွိုငခြိုင်းလိုကသ်ည်။

” ဇူးလေး … မမီးကို … အမှနကြှာ ”

မတတ်ပရြပလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ ကုတငပြေါြ ထိုငခြလွိုကသ်ော ညီမဖြစ်သူခေါင်းအား သူမပေါငကြှားတည့တ်ည့ြ ဆှဲကပရြင်း စောကပြတန်ှင့ြ မကြန်ာအား တေ့ပေးလိုကတ်ော့၏။ ဇူးဇူးဟံသာမှာလည်း အဈမဖြစ်သူ ပေါငကြှားမှ ဖောင်းကြှနသေော စောကပြတအြား လွှာအပြားလိုကြ ပင့ယ်ကပြေးနသည်ေ။ စောကပြတအြကကြှဲကြောင်းလေးထဲ လွှာဖြားနှင့ြ အထကအြောကြ ထိုးဆှကာ အစိလေးအား ဆှဲစုပပြေးလိုကစြဉြ မီးမီးဟံသာ၏ ခါးလေး တဇပဇြပတ်ုနကြာ စောကရြညမြွား ပန်းထွကကြုန်၏။

” အား …… ဇူးလေးရယ် …… မမီး မထိန်းနိုငတ်ော့ဘူး … အ အ …… ထွကပြှီကြာ ”

ညီမဖြစ်သူ မကြန်ာလေးအား စောကရြညမြွားနှင့ြ ပန်းကာ မကြန်ှာတပြငလြုံး စောကပြတန်ှင့ြ တဇွိဇွိ ပြတန်တေော့သည်။ စောကရြညမြွားကုနမြှ ကုတငပြေါြ ညီးမဖြစ်သူဘေးနား ကိုယလြုံးအား မှောကခြလွိုကြ၏။ ဇူးဇူးဟံသာမှာ သူမဘေး မှောကလြကြဖြစ်နသေော အဈမဖြစ်သူ၏ ဖငသ်ားကြီးအား လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုင် ညှဈခွရင်ေး ဘေးတဈစောင်းလှဲပြီး ခွလိုကသ်ည်။

” မမီး … အားရလား ဟင် ”

” အားတော့မရပါဘူး … ဇူးလေးရယ် … အာသာပြတောပေါ့ကြယ် … ဒါနဲ့ ဇူးလေးက ဘယအြခွိနကြ ရောကန်တောလည်း ”

”ဇူးလေး ပြနလြာတော့ … မမီး အိပခြန်းက ပြင့န်တောလေ … အခန်းထဲကြည့်တ်ော့ လူက မရှိဘူး … ဖူးလေးတို့ အိပခြန်းက ညည်းသံတိုးတိုးလေး ကြားတာနဲ့ … အိမပြေါအြသာလေး တကခြဲ့လိုကတ်ာပေါ့”

အမှနတ်ော့ အိမအြပေါထြပ် ကြမ်းပြငအြား သူမတို့နှစ်ဦး တိုငပြငကြာ အပေါကဖြောကထြားခွင်းပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးလုံး လငဖြစ်သူများနှင့ြ ခွဲနရသေဖြင့ြ ညီမအငယဆြုံး လငမြယား လိုးခွိန် ချောင်းကာ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ယကပြေးခွင်း ပြတသ်ပပြေးခွင်းဖြင့ြ ကာမဆန်ဒလေးများ ဖြဖြေောကန်ရေ၏။

ခဏအကြာတွင် ဇူးဇူးဟံသာအား ပကလြကလြှနကြာ အဈမဖြစ်သူ မီးမီးဟံသာက အပေါမြှ ခွပစ်လိုကသ်ည်။ ညီမဖြစ်သူ မကြန်ှာပေါမြှ မချောကတ်ချောကြ ဖြစ်နသေော သူမစောကရြညမြွားအား လွှာအပြားလိုကယ်ကကြာ စုပယ်ူ မွိုခပြဈနေ၏။

” မမီး … ဇူးလေး … တဈခုမေးမယ် … မှနမြှန် ဖြနေောြ ”

” မေးလေ ”

” ဖူးလေး ယောင်ျကြား … မောငကြွောကြို အလိုးခံချင်လြား ”

” ဟယ် … ဇူးလေးကလည်း … မမီးကလည်း အိမထြောငသ်ညလြေ … ပြီးတော့ … ဖူးလေးက ဘယခြှင့ပြှုမှာလည်း ”

” အဲဒါတွေ … နောကမြှ တွေးစမ်းပါ … ဇူးလေး ကိုယခြငွြးစာလို့ ”

” အင်း … လူမသိရငတ်ော့ … ခံချင်တ်ာပေါ့ … ဒါပမယေ့ြ မလှယပြါဘူးလေ ”

” အံမယ် … ဟိုးတခါ ညဘကကြှီး … မမီးပေါငကြှားထဲ မောငကြွောန်ိုကန်တော … ဇူးလေး မှငပြါတယန်ောြ ”

” အမ် … အဲ့ တဈခါပါပဲ … ဇူးလေးရယ် နောကပျိုင်း … မသင့တ်ောဘြူးထငလြို့ … မမီးဘကကြ … ခပတ်ညတ်ည် နပစ်ေလိုကတ်ာပါ ”

” သူစိမ်းမှ မဟုတတ်ာ မမီးကလည်း … မောငကြွောကြ ……လွှောကဖြှမယ့သ်ူ မဟုတပြါဘူး ”

” အောြ … မမီးကိုသာ ပြောနတော … ဇူးလေးကရော … မောငကြွောကြို မခံချင်ဘြူးလား ”

” ခခြြ … မမီး အရငခြံလေ … နောကကြွ ဇူးလေးလည်း ခံမှာပေါ့ ”

” ကောငမြစုတလြေး … သူ့စောကပြတ် ခံချင်တ်ာနဲ့ … အဈမဖြစ်သူကို … အရငခြံခိုင်းနတော ဟှန့ြ ”

” အ … အ …… နာတယ် မမီးရဲ့ … လှတပြါ ”

မီးမီးဟံသာမှာ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ညီမဖြစ်သူ ပေါငကြှားမှ စောကမြှှေးအုံကြီးအား ဘယလြကဖြှင့ြ နိုကဆြှဲရာ ဇူးဇူးဟံသာ မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့နရင်ေး အောန်တေော့၏။ သို့သောြ မီးမီးဟံသာမှာ သူမကိုယလြုံးအား ဇူးဇူးဟံသာပေါြ ခွထားလကြမြှ အောကသ်ို့ လွှောခပြဈရင်း ထမိနအြောကန်ားစအား ဗိုကပြေါထြိ လှနတ်ငကြာ ညီမဖြစ်သူ ပေါငကြှားမှ စောကပြတဆြီသို့ မကြန်ှာအပခြလွိုကသ်ည်။ သူမထကြ အမှှေးမွှငထြူထပသ်ော ညီမဖြစ်သူ စောကဖြုတအြားဖြဲကာ အစိလေးအား သှားဖြင့ြ မနာတနာလေး ကိုကပြေးနေ၏။

ဇူးဇူးဟံသာတဈယောကြ ခကြခြငွြး သှေးများဆူဝလောကာ ပေါငတ်နမြွား ဖြဲပေးလိုကတ်ော့သည်။စောကစြိလေးအား ခပဆြကဆြကလြေး ကိုကပြေးရင်း လွှာထိပန်ှင့ြ အောကသ်ို ထိုးခွဲကာ စောကခြေါင်းပေါကန်ားအရောကြ လွှာဖြားလေးအား စုခွှနပြှီး စောကခြေါင်းထဲ ထိုးသှင်းပေးပြန်၏။ ညီအဈမနှစ်ယောကမြှာ တဈယောကအြကြိုကြ တဈယောကသ်ိကာ ယကပြေးနကြမေို့ ဇူးဇူးဟံသာ နူတခြမ်းလေးမှ ညည်းသံများ ထွကပြေါလြာရင်း ခဏအကြာတွင် ခါးလေးကော့တကလြာကာ ပေါငတ်နမြွား တုနခြါပြီး စောကရြညမြွား ထောငပြန်းနတေော့သည်။

” အ အား… ဇူးလေး …… ပြီး ပြီ … မမီးရယ် ”

မီးမီးဟံသာမှာ ညီမဖြစ်သူ စောကခြေါင်းထဲမှ ပန်းထွကလြာသော စောကရြညမြွားအား တေ့စုပ် မွိုခရွင်း စောကပြတတ်ပြငလြုံး အားရကြနပေသ်ညအြထိ ယကပြေးနေ၏။ ဇူးဇူးဟံသာမှာ တအီးအီးညည်းကာ ခဏအကြာမှ သူမစောကပြတအြား ယကန်သေော အဈမဖြစ်သူ မကြန်ှာအား တွန်းထုတလြိုကသ်ည်။

” ရပြီ … မမီး … အပေါပြှနတ်ကခြဲ့ … ဇူးလေး နမ်းချင်လြို့ ”

ညီမဖြစ်သူ ဆန်ဒအတိုင်း ခန်ဓာကိုယခြငွြး မကြန်ှာချင်ြးဆိုငထြပကြာ နူတခြမ်းချင်ြး စုပပြေးနေ၏။

” မမီး … လာမယ့ြ ကြောင်းပိတရြကကြွ … ဖူးလေးနဲ့ မင်းနိုငကြို ဇူးလေး အပြငခြေါထြုတသ်ှားမယ် … အိမမြှာ မမီးနဲ့ မောငကြွောပြဲ ကနွခြဲ့မှာ … လှုပရြှားရဲတယမြလား ”

” ဖြစ်ပါ့မလား … ဇူးလေးရယ် … ဖူးလေး သိသှားရင် ညီအဈမချင်ြး … မုန်းသှားလိမ့မြယ် ”

” ဘာလို့မုန်းရမှာလည်း … ဇူးလေး တာဝနယ်ူပါတယ် … မောငကြွောြ ဖြင့မြပြောရင် … ဖူးလေးလည်း မသိပါဘူး ”

နောကရြကမြှစ၍ မီးမီးဟံသာတဈယောကြ မင်းနိုင် ကြောင်းပိတရြကရြောကရြန် စိတစြောနတေော့သည်။

”မင်းနိုင် … သဲလေး မနကဖြှန် ကြောင်းပိတပြှီလား”

” မပိတပြါဘူး … တီတီမီးရဲ့ … သဘကခြါမှ ပိတမြှာ … ကြောင်းပိတရြကကြွ တီတီဇူးက သားနဲ့ မမေေ့ကို ဈေးဝယထြှကရြင်း ကစားကြင်းတို့ ရုပရြှငရြုံတို့ လိုကပျို့မှာဗွ ”

” ခခြြ … ခခြြ ”

ဧည့ခြန်းထဲ တူဝရီးသုံးယောကြ မုန့စြားရင်း မီးမီးဟံသာမှ တူဖြစ်သူ မင်းနိုငအြား ကြောင်းပိတမြပိတ် မေးနစဉြေ ဇူးဇူးဟံသာက ခခြန်ဲ့ ရယလြိုကတ်ော့သည်။

” ဟိတ် … ဘာရယတ်ာလည်း … ဇူးလေး ”

မီးမီးဟံသာ တဈယောကျ မလုံမလဲ ဖြစ်ကာ ညီမဖြစ်သူ ဇူးဇူးဟံသာအား လှမ်းမေးလိုကျ၏။

” ဒါလေ … မမီးရဲ့ ”

ဇူးဇူးဟံသာက အဈမဖြစ်သူအား ဘယလြကမြှ လကည်ိုး လကမ် ကြင်းပြကာ ညာဘကြ လကည်ိုးအား ဆန့ြ၍ ကြင်းထဲ ထိုးပြနသည်ေ။

” ဟဲ့ … ကလေးရှေ့ … ဇူးလေးရယ် ”

” အဲဒါဘာလည်း … တီတီဇူး ”

မီးမီးဟံသာ ဟန့လြိုကခြွိန် မင်းနိုငမြှာ အဒေါဖြစ်သူ လုပပြှပုံအား မှငသ်ှား၍ လှမ်းမေးလိုကြ၏။

” ဘာမှမဟုတပြါဘူး သားရဲ့ … မင်း တီတီမီးလည်း လကည်ိုးနဲ့ ကစားတတတ်ာကို ပြတာပါ … ခခြြ ”

” တောပြါတော့ … ဇူးလေးရယ် … ကလေးရှေ့ လွှောကပြှောနတော … ဟော ကားသံကြားတယ် … မောငကြွောတ်ို့ ပြနလြာပြီနမှော ”

” ဟုတပြါ့ …”

“မမီးရေ … ဘာတွေ ရယန်ကြတောလဲဗွ … ကြှနတ်ောတ်ို့ကိုလည်း ပြောပါဦး ”

ကြောန်ိုင်ဦးနှင့ြ ဖူးဖူးဟံသာတို့ လငမြယားမှာ အပြငမြှ ပြနလြာစဉြ ဧည့ခြန်းထဲ ရယမြော ပြောဆိုနသေော သားဖြစ်သူနှင့ြ အဒေါန်ှဈယောကကြှောင့ြ ကြောန်ိုင်ဦးမှ လှမ်းပြောလိုကြ၏။

” ဘာမှ မဟုတပြါဘူး … မောငကြွောရြယ် … မင်းနိုငကြို ကြောင်းပိတရြကြ ကစားကြင်း ပို့မယပြှောလို့ သဘောကပြှီး ရယန်ကြတောပါ ”

.

.

” ဟိုသားအမိ ပြီးပြီလားဟေ့ ”

” ပြီးပြီ … မဇူးရေ … လာပြီလာပြီ ”

ကြောင်းပိတရြကြ ရောကတ်ော့ ဇူးဇူးဟံသာတဈယောကြ သူမအစီအစဉအြား အကောငအြထညဖြောတ်ော့သည်။

ပြီးပါပြီ။ ။

pdf စာအုပ် download ဆှဲရန် ဒီကို နှိပပြါ။