အောစာအုပ်

မင်္ဂလာဦးည

မင််ဂလာဦးည
ရေးသားသူ – မန်တလာမောငမြောငတ်ုတ်

ကြှနတ်ောတ်ို့ ရညစြားသကြ သုံးလကြောြ ဆယတ်နစြာမေးပြဲ ဖြအပြေီးမှာ ခိုးပြေးခဲ့ကြတယ်။ ခိုးပြေးတဲ့ နရောကတော့ ကြှနတ်ောြ့ အဒေါြ အပျိုးကြီး ဝယထြားတဲ့ အိမကြို ခိုးပြေးခဲ့ကြတယ်။ အဒေါကြ တာဝနန်ဲ့ နယကြို သှားနရတောဆိုတော့ အဲ့အိမမြှာဘယသ်ူမှ မရှိကြဘူး။

ကြှနတ်ောကြတော့ အဲ့အိမကြို အရငကြတည်းက တဈလကို တဈကြိမလြောကတ်ော့ သှားဖြစ်တယ်။ အဒေါကြ အိမရြှင်းဖို့ မီတာဆောငဖြို့ အတွကဆြိုပြီး အိမသ်ော့ အပိုပေးထားတယ်။ အဲ့တော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ ခိုးပြေးကြတော့ အဲ့အိမကြိုပဲ ခိုးပြေးခဲ့ကြတယ်။ အိမအြပြငကြိုတော့ ထွကလြို့ မရဘူးပေါ့။ ဒါမှ ကြှနတ်ောတ်ို့ ဒီရောကန်တယေဆြိုတာကို မသိကြမှာလေ။

စားဖို့ သောကဖြို့ အတွကြ အရင် အဲ့အိမကြို သှားကတည်းက ဝယဖြှည့ထြားတယ်။ ညဆိုရငတ်ော့ အိမအြပြင် မီးတွကေ အခွိန် အလိုအလွောကစြနဈ တပထြားတဲ့အတွကြ ညနေ ချောကန်ာရီခွဲဆိုရင် လင်းနပြေီ။ အိမထြဲမှာတော့ ညအိပမြီးလောကပြဲ ထွန်းလို့ရတယ်။ လိုကကြာ အထူတွေ တကထြားတော့ အပြငကြကြည့်ရြင် ညအိပမြီးလောကပြဲ ထွနထြားတာဆိုရင် အထဲက အလင်းက အပြငကြို မထွကတ်ော့ဘူး။ အဲကြန်းတော့ ဖြင့ထြားလို့ရတယ်။

အိမကြ ဘယဘြကကြို ငါးပပေဲခွာပြီး ကပဆြောကထြားတော့ ညာဘကမြှာ ပသေုံးဆယလြောကြ လှတန်ပြေီး ညာဘကြ ဘေးခွံကလဲ လူမနေ အိပခြနန်ဲ့ အဲကြန်းက ညာဘကမြှာဆိုတော့ အဲ့ကြနဖြှင်းထားတာ ဘယသ်ူမှ မသိနိုငတ်ော့ဘူးပေါ့။ အိမအြခွအနေကေို ပြောပြနတော အကြောင်းရှိလို့ပါဗွာ။ တဈမွိုး မထငပြါနဲ့။

ကဲ ကြှနတ်ောတ်ို့ရဲ့ ပထမဆုံး မင်ျဂလာဦးည အကြောင်း လာပြီဗွာ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ အဲ့အိမကြို ရောကသ်ှားတော့ ည (၈) နာရီလောကြ ဖြစ်နပြေီ။ အိမထြဲရောကတ်ော့ ကြှနတ်ောကြ

‘ခစြျ ရေချိုးမလား’

‘ကို အရငခြွိုးလေ ပြီးမှပဲ ခစွခြွိုးတော့မယ်’

အဲဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြဲ ရချိုးပြီး အဝတအြစား လဲလိုကတ်ယ်။ နဂိုထဲက အဲ့အိမမြှာ ကြှနတ်ောြ့ အဝတတ်ှေ ရှိနတေော့ အဆငပြှတောပေါ့။ ပြီးတော့ သူရသှေားခွိုးတယ်။ သူမှာက အဝတ် အပိုမပါတော့ ကြှနတ်ောရြဲ့ တဈထညထြဲသော ပုဆိုးနဲ့ ရှပလြကရြှည် တဈထည် ပေးလိုကတ်ယ်။

ကြှနတ်ော့ြ အဝတတ်ှဝတေပြှီး ထွကလြာတဲ့ပုံက ကပိုကရိုလေးနဲ့။ ရည်းစားဘဝ ဘာမှ မလုပခြဲ့ရသမွှ ဒီညတော့ အတိုးခပြှီပေါ့ဗွာ။

‘ခစွြ အိပကြှရအောင်’

‘ကို ကလဲ အစောကြီးရှိသေးတယ် အိပသ်ေးဘူး TV ကြည့်ရြအောငန်ောြ’

ကြှနတ်ောလြဲ အိပဖြို့ကို အမွိုးမွိုး ပြောတာပဲ မရဘူး။ TV ကြည့်မြယပြဲ လုပန်တယ်ေ။ အဲဒါနဲ TV ပဲ ထိုငကြှည့န်လေိုကတ်ော့တယ်။ သူ့ကို ဖကထြားပြီး သူ့လကမြောငလြေးတွကေို ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်။ ပါးလေးကို နမ်းလိုကြ နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းလိုကြ လုပန်မေိတယ်။

တဈဆင့တ်ကပြှီး သူ့နို့လေးတွကေို အင်ျကြီ အပေါကြနေ အုပပြှီး ကိုငလြိုကတ်ယ်။ အဲ့တော့မှ သိတယ် သူအတွင်းခံ မဝတထြားဘူးပဲ။ သူ့နိ့လေးတွကေို နယပြှီး နို့သီးခေါင်းလေးကို စမ်းလိုကတ်ော့ နို့သီးခေါင်းလေးက အပြငတ်ောင် မထွကသ်ေးဘူး။

ကြှနတ်ောလြဲ သူ့အင်ျကြီကို လှနတ်ငပြှီး စို့ဖို့လုပတ်ော့ သူအင်ျကြီကို အတင်းပြနဆြှဲတယ်။ ကြှနတ်ောလြဲ မရတော့ဘူး အောကကြကောငကြ အရမ်းတောငန်ပြေီ။ သူဝတထြားတဲ့ ကြှနတ်ောြ့ ပုဆိုးကိုခွထေောကန်ဲ့နင်း အတင်းဆှဲခွှတလြိုကပြှီး သူ့စောကဖြုတလြေးကို လကန်ဲ့ ကိုငလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ့လကကြို သူဆှဲဖယတ်ယ် မရဘူး။ ကြှနတ်ောြ တောင့ထြားလိုကတ်ယ်။ သူဖယလြို့ မရမှန်းလဲသိရော ငိုပါလရေောဗွာ။

‘ကို ခစွကြို အတင်းကြီး မလုပပြါနဲ့နောြ အခွိနလြေး နည်းနည်းလောကြ ပေးပါဦးနောြ ‘

ဆိုပြီး ငိုနတယေဗြွာ။ အခုမှပဲ လကခြံရတော့တယ်။ သူများတွေ ပြောပြောနတေဲ့ ပါကငလြုပရြတာ အာယုံနောကတ်ယဆြိုတာ သိပမြှနတ်ယဗြွာ။

ကြှနတ်ောလြဲ သူ့နားမှာ ဆကန်ရင်ေ ထပလြုပမြိပြီး ကြောမြကောင်း ကြားမကောင်း ဖြစ်တော့မယဆြိုပြီး သူ့ခေါင်းလေးပုတပြှီး မငိုနဲ့တော့နောလြို့ ပြောပြီး ဆေးလိပသ်ောကဖြို့ ထမင်းစားခန်းဘကကြို ထွကလြာလိုကတ်ယ်။ အောကကြကောငကြ အရမ်းတောငန်တေော့ ဆေးလိပ် ထိုငသ်ောကန်ရင်ေး စိတကြို ပြနဖြှနတေော ဆေးလိပ် နှစ်လိပ် ကုနသ်ှားမှပဲ အိမရြှေ့ကို ပြနထြှကလြာခဲ့တယ်။ (ကောင်းခန်း စပြီဗွို့ မှန်းထုမှန်း ကလှိုင်းဖို့ ပြငထြားကြတော့)

ကြှနတ်ောြ အိမရြှေ့ခန်း ပြနမြရောကခြငမြှာ စာကြည့်ခြန်းတံခါးက နဲနဲဟနတောတွေ့တော့ အထဲကို ချောင်းကြည့်လြိုကတ်ယ်။ အဲ့အခန်းက လိုကကြာ မတကထြားတော့ အပြငကြ ဝငလြာတဲ့ အလင်းရောငန်ဲ့ ခစွြ မတတ်ကလြေး ရပန်တောကို တွေ့နရတေယ်။ သူ ကြှနတ်ောြ့ကို နောကခြငွလြို့ ပုန်းနတောထငတ်ယဆြိုပြီး ကြှနတ်ောလြဲ တိတတ်ိတလြေး စာကြည့်ခြန်းထဲကို ဝငလြိုကတ်ယ်။ အထဲရောကမြှပဲ အခွအနေကေို သဘောပေါကတ်ော့တယ် ခစွဘြာရပလြုပန်လေဲ ဆိုတာကို။

ဘယဘြကြ ဘေးအိမကြ လငမြယားပေါ့ဗွာ အမှနအြကနကြို လိုးနလေိုကကြှတာ။ သူတို့ လိုးနတောမှငပြှီး လီးပါ ခကြခြငွြး ပြနတ်ောငသ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့အိမကြ လူမနတောများတော့ လူမရှိဘူးထငပြှီး အိုကလြို့ထငတ်ယ် ပြတင်းပေါကတ်ှေ ဖြင့ပြှီး လိုးနကြတော။ သူတို့ဘကကြနေ ကြှနတ်ောတ်ို့ကို မမှငရြဘူး။ မှနအြနကတ်ှေ ကြှနတ်ောတ်ို့ ပြတင်းပေါကမြှာ တပထြားတာဆိုတော့ အပြငကြနေ မမှငန်ိုငဘြူး။ ပြီးတော့ စာကြည့်ခြန်းကို မီးလဲ မဖြင့ထြားဘူးဆိုတော့ အပြငကြ မှငန်ိုငစြရာ လုံးဝမရှိဘူး။

ဘေးအိမကြ လိုးနကြတေဲ့ လငမြယားကို ကြှနတ်ောြ ကောင်းကောင်း သိတယ်။ ဘဲကြီးက အသကလြေးဆယလြောကြ ဖြစ်နပြေီ သင်ျဘောသား။ အဈမကြီးကတော့ နှစ်ဆယ့င်ါးလောကပြဲ ရှိဦးမယ်။ သူတို့လဲ သူတို့အိမမြှာ နှစ်ယောကထြဲ။ ဘဲကြီး သင်ျဘောတကန်တေဲ့ အခွိနဆြို အဈမကြီး အမနေဲ့ ညီမက လာနပေေးကြတယ်။ အခု ဟိုဘဲကြီးက သင်ျဘော ပြနရြောကခြါစထငတ်ယ် အမုန်းတွယန်တော။

အဈမကြီးကို ပြတင်းပေါကဘြောငမြှာ လကထြောကခြိုင်း နို့ကြီးတွကေို ကိုငပြှီး နောကကြနေ မတတ်ပကြှီးကို လိုးနကြတော။ အဈမကြီးဆို နှုတခြမ်းကြီးကိုကပြှီး တောတ်ောဖြီးတကန်ပေုံပဲ။

သူတို့ လိုနကြတောကို လမ်းမက မမှငန်ိုငဘြူး။ အုတတ်ံတိုင်း ခပမြှငမြှငတ်ှေ ကာထားကြတာ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ အိမန်ဲ့ကြားမှာတော့ သံဇကာပဲ တပထြားတယ်။ အိမခြငွြး ငါးပကြေောလြေးပဲ ကြာတာဆိုတော့ သူတို့ကို ကောင်းကောင်း မှငန်ရတေယ်။ အသံတော့ မကြားရဘူး အိမကြ အသံ လုံနတယ်ေ။ အသံပါ ကြားရရင် ပိုကောင်းမှာဗွာ။

အဈမကြီးရဲ့ နို့ထွားထွားတွပေေါမြှာ ခွှေးလေးတွတေောငစြိုလို့။ ပြေးပြီး အဲ့နို့ကြီးကို ကိုကစြို့ပစ်လိုကခြငွတ်ယ်။ ဒါပမေဲ့ဗွာ အခန်းထဲမှာက ပါကငလြေး ရှိနတယေလြေ။ ကြှနတ်ောြ ဝငလြာတာကို ခစွသ်ိပုံတောင် မရဘူး။ သူလဲ ဟိုဘကအြိမကြ လငမြယား လိုးနတောကို ကြည့်န်တယ်ေ။

ကြှနတ်ောလြဲ သူနားကိုကပပြှီ ခစွြ ကြည့်လြို့ကောင်းလားလို့ မလေိုကတ်ော့ သူလန့ပြှီး တွန့သ်ှားတယ်။ ပြီးလှည့ထြှကဖြို့ လုပတ်ော့ သူ့ပခုံးလေးကို ကိုငထြိန်းပြီး ဆကကြှည့်ရအောငလြို့ ပြောလိုကတ်ော့ ပြနည်ိမသ်ှာတယ်။ သူ့အောကပျိုင်းမှာ ဘာမှမဝတထြားဘူး။ ကြှနတ်ောြ ခွှတလြိုကကြတည်းက ပြနမြဝတဖြစ်တာထငတ်ယ်။

ကြှနတ်ောလြဲ နောကကြနဖကေပြှီး သူ့နို့လေးတွကေို လကတ်ဈဖကကြ ကိုငပြှီး လကတ်ဈဖကကြ သူ့

ပေါငလြေးတွကေို ပြတပြေးလိုကတ်ယ်။ ပေါင်းအတွင်းဖကလြေးကို ပြတလြိုကတ်ော့ အားပါးပါး အရညတ်ှေ အများကြီးပဲ။ ပေါငအြထိတောင် စီးကနွတော။ ဟိုဘကအြိမကြ လငမြယား လိုးတာကြည့်ပြှီး တောတ်ောြ ဖီးတကန်တောထငတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ့ အကြိုကပြေါ့။

‘ ခစွြ ခံချင်န်ပြေီလား’

‘ဟာ မခံချင်ပြါဘူး ‘

‘ ခစွကြသာ မခံချင်ဘြူးပြောတာ အောကမြှာ အရညတ်ှေ အများကြီးပဲ ‘

‘ ဘာတွပြေောမှန်းလဲ မသိဘူး ရှကစြရာကြီးကြာ ‘

သူ့ နို့လေးတွကေို အပြငကြနေ ကိုငရြတာ အားမရတော့ဘူး။ အင်ျကြီကြယသ်ီ သုံးလုံးလောကြ ဖြုတ်၊ အင်ျကြီရငဘြကကြို ဟလိုကပြှီး သူ့နို့လေးတွကေို နယလြိုကတ်ယ်။ အကာမပါပဲ ကိုငရြတာဆိုတော့ တောတ်ောကြိုငလြို့ ကောင်းတယ်။ နောကကြနေ သူ့ဖငတ်ုံးလေးကို ကိုငရြင်း စောကဖြုတအြဝလေးကို ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်။

ကြှနတ်ောြ ဘောင်းဘီကို ခွှတပြှီး ထောငန်တေဲ့ လီးပေါကြို သူလကယ်ူပြီးတော့ တငပြေးလိုကတ်ော့ သူ့လကခြွောင်းလေးတွနေဲ့ လီးကို ညဈထားတယ်။ ဟိုဘကမြှာတော့ မောသှားလို့ထငတ်ယ် ဖြေးဖြေးလေး လုပန်ကြတေယ်။ ဘဲကြီးက အဈမကြီးရဲ့ နို့တွကေို နယလြိုကြ နို့သီးခေါင်းလေးကို ခွလေိုကန်ဲ့ လကည်ှိုးနဲ့ လကခြလယ် နှစ်ချောင်းပူးကို အဈမကြီးကို စုပခြိုင်းနတယ်ေ။ လွှာနဲ့လဲ လကြတ်ယ်။ အနောကကြနလည်ေး ဖြေးဖြေးလေး လိုးနတယ်ေ။

‘ ကို ခစွခြှထေောကတ်ှေ ညောင်းနပြေီ ‘

အဲ့လိုပြောတာနဲ့ ကြှနတ်ောလြဲ ပြတင်းပေါကန်ားက စားပြဲပေါကြို ပြေ့တငပြှီး ကြှနတ်ောကြ နောကကြနေ ဖကပြှီး သူ့ဒူးကို ထောငခြိုင်းပြီး ပေါငကြို ကားခိုင်းလိုကတ်ယ်။ လကတ်ဈဖကကြ ပေါငကြားပေးထားတဲ့ ကြားက စောကဖြုတအြဝလေးကို နည်းနည်းလေး ထိုးထည့လြိုကြ စောကစြိလေးကို ပြတလြိုကလြုပပြှီး နောကလြကတ်ဈဖကန်ဲ့ နို့လေးတွကေို ကိုငရြင်း ကြှနတ်ော့မြယား အသဈခွှတခြွှတလြေးနဲ့ ဟိုဘကအြိမကြ လငမြယား လိုးနကြတောကို ချောင်းကြည့်ရြတာ တောတ်ောကြို ဖီးတွေ အရမ်းတကတ်ယဗြွာ။

ကြှနတ်ောလြဲ သူ့ကို မကြန်ာချင်ဆြိုင် ဆှဲ့လည့ပြှီး နှုတခြမ်းတွကေို နမ်း၊ နို့ကိုစို့ပြီး ဘာဂွာပါ ပေးလိုကတ်ယ်။ သူဆို ကော့ပြနလြနန်တောပဲ။ ကြုပပြါးစပလြဲ ပပြသှေားတာပဲ။ အဲမှာ သူက မေးလာတယ်။

‘ကို လုပတ်ော့မလား’

တဲ့။ ကြုပကြလဲ ဒါကို စောင့န်တောဆို‌တော့ သူ့ကိုပြနမြေးလိုကတ်ယ်။

‘ခံချင်န်ပြေီလား’

လို့။ သူ ခေါင်းညိမ့ပြှတယ်။ အဲ့တော့ ကြုပလြဲ လီးနဲ့ သူ့စောကဖြုတလြေးကို အပေါအြောကြ ပြတပြေးပြီး လိုးဖို့ ပြငန်လေိုကတ်ယ်။

‘ ကို ထည့လြိုကတ်ော့ကြာ’ တဲ့။

‘အရမ်းနာရင် ပြောနောျ ခစြျ’

ဆိုပြီး ဖြညဖြှညခြငွြး ထည့လြိုကတ်ယ်။ သိပတ်ောင် မထည့လြိုကရြသေးဘူး အမှေးပါးကို သှားထောကမြိတယ်။ သူ့ဆီက ‘အ’ ဆိုပြီး ညည်းသံ ထွကသ်ှားတယ်။

‘ခစြျ နာသှားလို့လား’

‘ ရတယ် ကိုထပထြည့လြေ’

ဆိုပြီး နှုတခြမ်းလေးကို ကိုကပြှီး မကြလြုံး မှိတထြားတယ်။ သူ့မကြန်ာဘေးလေးက အရမ်းခစွဖြို့ကောင်းတယဗြွာ။ ကြှနတ်ောလြဲ လီးကို နည်းနည်းလေး ဆှဲထုတပြှီး ဖိပြီး ထိုးထည့လြိုကတ်ယ်။ အမှေးပါး ပေါကသ်ှားပြီ။ သူ့ တကိုယလြုံး ကော့တကသ်ှားပြီး မကြလြုံးထောင့လြေးက မကြရြည်ဥလေး ကလွာတယ်။ အသံတဈခကြမြှ မထွကဘြူး သတ်တိခဲလေးဗွာ။ အံကြိတခြံတယဆြိုတာ ဒါကို ပြောတာထငတ်ယလြို့တောင် တွေးလိုကမြိတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း ခပမြှနမြှနလြေး ဆောင့ပြေးနလေိုကတ်ော့ သူနာတာတွေ ပြောကပြှီး ပြနကြောင်းလာလို့ထငတ်ယ် ညည်းသံလေးတွေ ထွကလြာပြီး တဈခကြတ်ဈခကြြ လီးကို သူစောကဖြုတ် အတွင်းကနေ ပြနပြှနည်ဈတယ်။ အရမ်းကောင်းတယဗြွာ။ မပြီးသှားအောင် မနည်းထိမ်းထားရတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း ခပမြှနမြှနလြေး ဆောင့လြိုးလိုကတ်ော့ သူကော့တကလြားပြီး သူ့စောကဖြုတ် အတွင်းသားနဲ့ လီးကို ပိုညှဈလာတယ်။ နှုတခြမ်းလေးကိုလည်း ကိုကလြိုကပြှီး မကြလြုံးလေးတွေ မှိတသ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အားနဲ့ ပိုဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့ သူ ဇကကြနဲ ဇကကြနဲ သုံးခါလောကြ တွန့ပြှီး ညိမကြှသှားတယ်။ (အခုအခွိနထြိ သူပြီးတော့မယဆြို နှုတခြမ်းကိုကြ မကြလြုံးလေး မှေးပြီး ပြီးတယ်။ အခုတော့ သူနှုတခြမ်း ကိုကလြိုကပြှီ ဆိုတာနဲ့ သူပြီးတော့မယ် ဆိုတာကို သိနပြေီလေ)

ကြှနတ်ောလြဲ စိတတ်င်းထားတာကို လှတလြိုကပြှီး လီးထိပကြနေ သုတရြညတ်ှေ သူ့စောကဖြုတထြဲ ပန်းထည့လြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ လီးကို ပြနမြထုတတ်ော့ပဲ သူ့အပေါမြှာ မှောကပြှီး အမောဖြနလေေိုကတ်ယ်။

ခဏနတေော့ ဟိုဘကအြိမကြ အတွဲကို သတိရပြီး လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ သူတို့လည်း ပြီးသှားလို့ နားနကြပေုံပဲ။ ကြှနတ်ောြ ကြည့်န်တေုန်း ဘဲကြီးက အဈမကြီးကို ဆှဲထူတယ်။ ပြီးသူက ကုတငပြေါကြ နံရံမှာမှီပြီး အဈမကြီးကို သူ့ကိုမှီခိုင်းပြီး အဈမကြီး ပေါငန်ှဈချောင်းကို ကားလိုကတ်ယ်။

အိုး…… လှလိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတကြှီးဗွာ။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ မကြန်ာချင်ြးဆိုငဆြိုတော့ အသအချောကို မှငရြတာ။ ဖောင်းပြီတော့ လိုးချင်စြရာကြီး။ ဘဲကြီးက စောကဖြုတကြို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ဖြဲပြီး တဈဖကကြစောကစြိကို တို့လိုကြ တို့လိုကြ လုပန်တယ်ေ။

ကြှနတ်ောလြဲ ခစွကြို ဆှဲထူလိုကပြှီး သူတို့ဘကကြိုလည့ထြိုငခြိုင်းလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ပေါငန်ှဈချောင်းကို ကားပြီး စောကဖြုတကြို ပြတပြေးနလေိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ကြည့်န်တေုန်းမှာပဲ ဘဲကြီးက အထုပတ်ဈခုကို လှမ်းယူလိုကတ်ယ်။ အထုပကြို ဖြငလြိုကတ်ော့ အထဲက ထွကလြာတာက လီးတုကြီး။

‘ ကို အဲဒါဘာကြီးလဲ’

‘လီးတုကြီးလေ ခစွြ၊ နောကကြို ခစွကြို ဝယပြေးမယ်’

‘ ဟာ ကိုကလဲ ခစွကြ လိုချင်တ်ယ် ပြောနလေို့လား’

‘ ခစွြ မလိုချင်လြဲ ကိုကတော့ ဝယပြေးမှာပဲ ‘

အဈမကြီးက စောကဖြုတကြို ဖြဲထားပေးပြီး ဘဲကြီးက လီးတုကြီးကို စောကဖြုတထြဲ ဖြေးဖြချင်ြေး ထည့ပြှီး လကတ်ဈဖကကြ စောကစြိကို ကိုငန်တယ်ေ။ ပြီးတော့ ပုံမှနလြေး သှင်းလိုကြ ထုတလြိုကြ လုပန်တယ်ေ။

အဈမကြီးလဲ အရမ်းကို ဖီးတွေ တကန်ပေုံရတယ်။ လီးတုကြီးမှာလဲ အဈမကြီးရဲ့ စောကရြညတ်ှေ ရှှဲနဈနတောပဲ။ ဘဲကြီးက အဈမကြီးကို ကုတငပြေါြ ဆှဲလှဲလိုကပြှီး အဈမကြီးရဲ့ ဖငအြောကမြှာလဲ ခေါင်းအုံးကို ခေါကပြှီးတော့ ခုလိုကတ်ယ်။ လီးကြီးနဲ့ စောကဖြုတကြို ပြတပြှီး ခုနက လီးအတု အိတထြဲကနေ ဘူးတဈခုကို ထုတပြှီး သူ့လီးကို ဘူးထဲက အဆီတဈမွိုးနဲ့ လိမ်းပြီး အဈမကြီးရဲ့ ဖငဝြမှာ လီးကို တေ့လိုကပြှီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖငထြဲကို သှင်းလိုကတ်ယ်။

အဈမကြီးကတော့ လှတန်တေဲ့ သူ့စောကဖြုတကြှီးကို ပြတန်ပြေီး ကော့ပြနလြနန်တောပဲဗွာ။ အဲ့အခွိနမြှာ ဘဲကြီးက အဈမကြီး လကထြဲကို လီးတုကြီး ပေးလိုကတ်ယ်။ အဈမကြီးလဲ လီးတု လကထြဲရာကလြာတာနဲ့ သူ့စောကဖြုတဝြမှာတေ့ပြီး ထိုးထည့လြိုကတ်ယ်။ နှစ်ပေါကလြုံး လိုးခံရတာ တောတ်ောကြို အရသာ ရှိနတယေထြငတ်ယ်။ တောတ်ောကြို နှာထနကြှတဲ့ လငမြယားဗွာ။

ကြှနတ်ောလြဲ ခစွရြဲ့ စောကဖြုတကြို အားရပါးရ ပြတပြှီး ကလိုင်းနမေိတယ်။ ခစွလြဲ ဟိုလငမြယား လိုးနတောကို ကြည့်ပြှီး တအားဖီးတွေ တကန်တယ်ေ ထငပြါတယ်။ ကလိုင်းနတေုန်း အရညတ်ှပေါ ပန်းထွကပြှီး ပြီးသှားတယ်။

သူပြီသှားတယ် ဆိုပမေဲ့ သူ့စောကစြိလေးကို ဆကပြှီး ကလိနရင်ေး နို့လေးတွကေိုပါ နယပြေးလိုကတ်ယ်။ သိပမြကြာခငမြှာ သူဖီးပြနတ်ကလြာတယထြငတ်ယ် သူ့ညည်းသံလေးတွေ ပြနကြှားလာရတယ်။ သူ့ကို သှေးတိုးစမ်းပြီး စနောကခြငွန်တောနဲ့ သူကို မေးလိုကတ်ယ်။

‘ ခစွြ ဟိုဘကအြိမကြ အဈမကြီးက ခပတ်ောင့တ်ောင့ကြှီးနောြ နှာလည်း ထနမြဲ့ပုံပဲ လိုးလို့တော့ တောတ်ောကြောင်းမှားပဲ’

လို့ ပြောလိုကတ်ော့ သူက ကြှနတ်ောကြို ပြနခြံပကတ်ယ်။

‘ကို လိုးချင်ရြင် သှားလိုးလေ။ ကို သှားလိုးရင် ခစွကြလဲ အဲ့ဘဲကြီး လိုးတာကို ခံလိုကမြှာပေါ့’ တဲ့။

‘ခစွကြ အဲ့ဘဲကြီး လိုးတာကို ခံမယဆြိုရင် ကိုက အဲ့ဘဲကြီး ခစွကြိုလိုးဖို့ ခစွစြောကဖြုတကြို ဟော့လို ဖြဲထားပေးလိုကမြှာပေါ့’

လို့ ပြောပြီး စောကဖြုတကြို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ကိုငပြှီး ဖြဲလိုကတ်ယ်။ အဲလိုပြောပြီး စောကဖြုတဖြှဲလိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာ သူ့ရဲ့ ကိုယလြုံးလေး သိသိသာသာ တုနတ်ကသ်ှားပြီး မကြလြုံးလေးမှေး နှုတခြမ်းလေးကိုကြ ညည်းသံရှညလြေး သူဆီက ထွကလြာပြီး ခွခွေောင်းလေးတွပေါ ကုတသ်ှားရှာတယ်။

စကားနဲ့တင် ဖီးအရမ်းလာသှားတယ် ထငတ်ယ်။ ဟိုဘကအြိမကြ လငမြယား ခပကြှမ်းကြမ်း လိုးတာကိုကြည့်ရြင်း ကြှနတ်ောတ်ို့ နောကတ်ဈခွီ ထပလြိုးကြတယ်။ ပြီးတော့ စာကြည့်ခြန်းထဲက စာပြဲပေါကြ ကြှနတ်ောြ့ သုတရြညန်ဲ့ သူ့အမှေးပါး ပေါကသ်ှားလို့ ထွကလြာတဲ့ သှေးစနဲ့ရောပြီး စာပြဲပေါြ ပနတေောတွကေို သန့ရြှင်းရေးလုပပြှီး ရအတေူ သှားခွိုးကြတယ်။

ရချိုးခန်းထဲရောကတ်ော့ ဆပပြှာတိုကပြေးရင်း လီးပြနတ်ောငလြာလို့ ထပလြိုးလိုကကြှသေးတယ်။ အိပခြန်းထဲ ရောကတ်ဲ့ အခွိနမြှာ မိုးတောင် လင်းတော့မယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ လငမြယားရဲ့ မင်ျဂလာဦးညကတော့ အိပခြန်းထဲ မဟုတပြဲ စာကြည့်ခြန်းထဲ ဖြစ်သှားတယပြေါ့ဗွာ။ ဒါပါပဲ။

ပြီးပါပြီ။