သူမပြောသော သူမအကြောင်း
ရေးသားသူ – ?????
“စိတပြကြလြိုကတ်ာ အမရယ်ေ…. ရှေ့ရေးကို မတွေးချင်တ်ော့ဘူး… သသော သလေိုကခြငွတ်ော့တယ်”
“အဲ့လိုလည်း ဘယဟြုတပြါ့မလဲ သမီးရယ်.. ဘယသ်ူမှတော့ ကြုံချင်ပြါ့မလဲ… ဒါမယ့လြည်း ဖြစ်ခွိနတ်နလြို့ဖြစ်လာတော့ ရငဆြိုငရြမှာပေါ့”
မိုးတဖြဲဖြဲကနွသေော ဇူလိုငလ် ညနခင်ေး တဈခုတွင် အသကြ ၃၆ နှစ်အရှယ် အရပ် ၅ ပေ ၄ လောကရြှိပြီး တငကြားရငစြှံကာ အသားအရည် ညှိညှိညကရြှိသော မိန်းမတဈယောကန်ှင့ြ အသကြ ၇၀ ခန့် အဘှားအိုအရှယ် မိန်းမတို့မှာ ဝမ်းနည်းပူဆှေးသော မကြန်ှာ ပူဆှေးသော သောကများ ပြည့န်ှကလြကြရြှိသည်။
ထိုမိန်းမမှာ မအေးမှင့ဖြစ်ပြီး လှနခြဲ့တဲ့ တဈပတကြွောခြန့်ကမှ သူမ ယောကြြား ဆုံးပါးသှားကာ အသကြ ၄ နှစ်ခန့် ကလေးတဈယောကန်ှင့ြ ဆကလြွှောကရြမည့ြ ဘဝလမ်း၏ အခကအြခဲများကိုစဉြးစားကာ တွေးပူနလသေည်ေ။
“သမီး ဒီရနကြုနမြှာပဲ အထညခြွုပစြကရြုံမှာ လုပန်ရင်ေ သားလေး နောငရြေးရော ကြောင်းပညာရေး ကနွြးမာရေးကအစ အဆငမြပြဘေူး အမေ… ဒီအလုပမြဟုတတ်ောင် တခွားအလုပတ်ဈခု လုပမြှဖြစ်မယ်”
“အမလည်ေး ဝိုင်းကူနတောပဲလေ သူအဖရှေိတုန်းကလို အလုံးစုံ အဆငပြှတယေလြိုတော့ ဘယဟြုတမြလဲ ကြံဖနရြမှာပေါ့”
” ဟုတတ်ော့ ဟုတတ်ယလြေ ဒါမဲ့ ကလေးနောငရြေး အမလည်ေး အသကကြှီးပြီ အမေ့ကိုလည်း မှနတ်ာပြောရင် သမီးဘာကြေးဇူးမှ မဆပရြသေးဘူး သချောဝငင်ှလေေးရတဲ့ အလုပလြေး ပြောင်းလုပခြငွတ်ယ်”
“သမီးရယ် အမကတေော့ မလိုပါဘူး မှေးလေးနဲ့သမီးလေး အဆငပြှတောပဲ မှငခြငွတ်ယ်”
“ကော့သောင်းဘကကြ ကိုမှင့သ်ိန်း (ကြယလြှနပြှီးသော သူမယောကြာြး) အဈမ မမှင့်ဌေး သူတို့အသိ စားသောကဆြိုငမြှာ အလုပသ်ှင်းပေးမယ် နစရေိတ် စားစရိတင်ှိမ်း ၂ နှစ်လောကစြုပြီးရင် ရနကြုနမြှာတဈခုခုလုပ် အိမဆြိုငလြေးဖြင့ြ အခွကပြေေါ့တဲ့ အကြံတော့ပေးတယ်… အမေ… သမီးသှားလုပကြှည့မြယ် စဉြးစားထားတယ်”
” သမီး ကောင်းသလိုလုပပြေါ့ ..”
“သားလေးကိုတော့ အမနေဲ့ ထားခဲ့လိုကမြယလြေ သမီးပိုကဆြံ လှမ်းပို့ပေးမယ် သူမူကြိုပဲ ရှိသေးတော့ သိပလြည်း အလုပမြများသေးဘူးဆိုတော့ “
“ရတယ် ငါက မှေးမကြန်ှာ မှငန်ရရေင် ပြောန်တော..”
………………………………………………..
ညသန်းခေါငဟြာ တိတဆြိတန်ပေါတယ်.. ခွံထဲမှ ညမှှေးပန်း အနံလေးများဟာ သင်းပြန့်နသလေို မိုးရှာပြီးခါစ လပြဟေောလည်း အေးမှစွာ အိမထြဲသို့ တိုးဝငလြာပါတယ်… အိပရြာထဲတွင် ရှိသော မအေးမှင့ြ ရငထြဲတွငတ်ော့ ပူလောငန်ပေါတော့တယ်.. ဘေးမှအပြဈကင်းစငစြှာ အိပပြွောန်သေော သားလေးမှာ လောကကြီးရဲ့ ရိုကန်ှကမြူများကို မသိကာ အိပစြကန်ပေါတော့တယ်..။
သူမ အတွေးထဲမှာတော့.. သားလေးကိုခွဲပြီး သှားရမလား.. သားလေး အနားမှာနပြေီးပဲ တကလြမ်းမရှိသော ယခုအလုပတ်ှေ ဆကလြုပန်ရမေလား အစရှိသညတ်ို့ ပြည့န်ှကန်ပေါတော့တယ်..။
“ငါသှားသင့ပြါတယလြေ ငါ့သားလေး အနာဂတပြဲ သူနဲ့ ခဏခွဲရတာပဲ.. “
ပြတသ်ားသော ဆုံးဖြတခြကြတ်ဈခုအား မကြရြည် တဈစကစြကကြကြာ သားငယအြားဖကကြာ အိပပြွောသ်ှားပါတော့တယ်။
……………………………………………….
“အမေ စိတခြမွယန်ောြ”
“အေး သမီး ဂရုစိုကသ်ှား ဖုန်းဆကဖြို့ မမေ့နဲ့နောြ..”
“မကြေီး မကြေီး သားဆီဖုန်းဆကန်ောြ”
မကြရြညစြကလြကန်ဲ့ သူ၏အားကိုးရာ မိခငန်ဲ့ ခွဲခွာရတော့မယ့် ကလေးငယ် ဖခငရြဲ့ ရာသကပြန် ခွဲခွာခွင်းခံရရှာသော ကလေးငယကြိုကြည့်ပြှီး မအေးမှင့ြ ရငထြဲ ပူလောငကြာ ငိုကြှေးမိပါတော့တယ်…။
“အယ် သမီးရယ် ခရီးသှားခါနီး လာခါနီးကြီး ငိုမနပေါနဲ့… သှားတော့ လမ်းမှာ ဘုရားစာရှတဖြို့လည်း မမေ့နဲ့နောြ”
“ဟုတကြဲ့ အမေ… သားရေ သှားပြီ လိမျမာနခေဲ့နောြ”
……………………………………………………..
ကော့သောင်းမှို့ဟာ သာယာလှပသော မှို့တဈမှို့ဖြစ်ပြီး နယစြပမြှို့ဖြစ်သောကြောင့ြ ကုနရြောင်းကုနဝြယ် လုပင်န်းများ စွေးများ စားသောကဆြိုငမြွားအပြင် မှောငခြိုစွေးကြကမြွားပင် ရှိသောကြောင့ြ အလှနစြညကြားသော မှို့တဈမှို့ ဖြစ်သည်။
သူမ မနကြ ၇ နာရီ ကော့သောင်းမှို့ အရောကတ်ှင် မိန်းမသားတဈဦးအနနေဲ့ ရှေ့ဆကရြမည့ြ လမ်းအတွကြ သံသယများပင် ပိုမိုဝငလြာပါတော့တယ်…။ ငါရှေ့ဆကန်ိုငိပါ့မလား… အဆငပြှပေါ့မလား အတွေးများကြီးစိုးနခေိုကြ
“အေးမှင့ရြေ အေးမှင့ြ… “
ခေါသ်ံကြား၍ လှည့ကြှည့လြိုကရြာ သူမယောင်းမ မမှင့ဌြေးကို တွေ့၍ အနည်းငယ် အားတကမြိကာ..
“အေးရယ် ငါတို့က ဟိုဘကဂြိတ် သှားစောင့န်တော.. ၇ နာရီကတည်းက ကားတွဆေိုကပြှီး နင့ကြိုမတွေ့လို့ ဒီဘကလြိုကလြာတာ.. လာ လာ သှားရအောင် အထုပတ်ှပေေး သုံးဘီးငှားလာတယ်”
ယောင်းမနဲ့အတူ လိုကပြါလာပြီး လမ်းတလွှောကကြုနတ်ငကြားများ ဆိုငကြယမြွား ပြညန်ှကန်ပြေီး.. စွေးသညမြွားဖြင့ြ ပြည့န်ှကန်ပေါတော့တယ်…။
“အဈမတို့အိမကြ ဒီမှို့ထဲနဲ့ သိပမြဝေးဘူးလေ နောကန်ေ့ကြ မှို့ထဲကို လိုကပြှပေးမယ်”
“ဟုတကြဲ့…”
” ညာဘကကြလမ်းပေး ရှေ့ကတဈလမ်းကြောြ… နဲနဲလေး ဝငလြိုကရြုံပဲ..”
ကယရြီဆရာအား လမ်းပြပေးပြီး …
ထို့နောကြ မမှင့ဌြေးတို့အိမရြှေ့ ရောကပြါတော့တယ်.. မမှင့ဌြေးတို့အိမမြှာ နှစ်ထပပြဉွထြောငအြိမဖြစ်ပြီး.. ခွံဝင်းအကဉွြးလေးရှိပြီး ပန်းပငမြွား စိုကပြွိုးထားပြီး နချင်ေစြရာဖြစ်သည်…။
“လာ လာ နင့အြဈကို ကိုအောငဝြင်းလည်း မရှိဘူး မနကကြတည်းက ကုနကြားထွကသ်ှားတယ်.. နောကအြပတလြောကမြှ ပြနလြာမှာ.. နင့တ်ူ ဇာနညကြတော့ ဘောဒြါမှာ… တို့ပဲရှိတယ် အထုပတ်ှခွေ”
အိမပြေါသ်ို့ အထုပအြပိုးတွခကြော
” လာ လာ နင့အြခန်း လိုကပြှပေးမယ်..”
အပေါထြပသ်ို့ တကသ်ှားပြီး ဘယဘြကြ တံခါးပိတထြားသော အခန်းကို လကည်ှိးထိုးကာ..
“ဒါက နင့တ်ူအခန်း.. သူဘောဒြါ ရောကန်လေို့ ပိတထြားတာ… ကပရြပကြ ညည်းအခန်း အားမနာနဲ့.. ရမေိုးခွိုးနားတော့…. ပြီး ထမင်းစားမယ် အောကဆြင်းလာခဲ့”
……………………………………………..
တနကေုန် ပငပြန်းလာသောကြောင့ြ လူက နုံးခွိနကော ရချိုးလိုကရြသောကြောင့ြ လန်းဆန်းသှားပြီး.. သနပခြါးရကြေဲလိမ်း အဝတအြစားလှဲကာ အောကသ်ို့ ဆင်းလာခဲ့ပါတယ်…။
“လာ လာ အေးရေ အကုနပြှငဆြငပြှီးသား”
“ဟင်းတွေ များလှခညွလြား ဧညသ်ညလြည်း မဟုတ်… အဈမရေ မလိုပါဘူး အားနာစရာ”
“ဧညသ်ည့သ်ိပလြာတာ မဟုတဘြူး…. တို့အိမကြ အမြဲ ငါတဈယောကတ်ည်း ဖြစ်နတော.. စားသာစား တဈညလုံး ကားစီးလာတာဆိုတော့”
ဝကသ်ား၊ ခရမ်းခဉွသ်ီးငပိခကြြ၊ ဘူးသီးဟင်းခွို၊ ငပိရညတ်ို့စရာနဲ့ ခရီးပန်းလှသည် ဗိုကဆြာဆာနဲ့ ပုံမှနထြမင်းတဈပန်းကနတ်ောင် မကုနသ်ောလြည်း မှိနရြှကစြှာ များများစားမိပါတော့တယ်..။ ထမင်းစားပြီး အိမရြှေ့တွင် ယောင်းမနှင့စြကားစမှည် ပြောဆိုပြီး
“ကြှနမြကို ဘယမြှာ အလုပသ်ှင်းပေးမှာလဲ”
“မှို့စွေးနားက စားသောကဆြိုငန်ားမှာလေ ညည်းက အတွကအြခကြရြော ဟင်းခကြတ်ာရော ရတယလြို့ သူတို့ကလည်း လူလိုလို့တဲ့”
“လစာရော ဘယလြောကရြမှာလဲ”
“လစာက (….) သိန်း ရမယပြှောတယ်… စားတာကလည်း အဲ့မှာစားပေါ့.. အဆငပြှေ တိုးပေးမှာပေါ့”
“ဟုတကြဲ့ ကြေးဇူးပါ အဈမရယ်”
“ရပါတယအြေ ငါ့မှာလည်း တာဝနရြှိတာပဲ ငါ့မောငမြိန်းမပဲကို… တူလေးကော နကေောင်းရဲ့လား”
” အင်း သူ့အဘှားနဲ့တော့ ထားခဲ့တာပဲ.. မခွဲချင်ပြမယေ့ြ သူဘဝအတွကပြဲလေ”
၂ နာရီခန့် စကားစမွည် ပြောဆိုပြီး..
“သှားအိပတ်ော့လေ အေးမှင့ြ ပငပြန်းလာတာပဲ… စောငတ်ှေ ခွငထြောငတ်ှေ အသင့ပြဲ”
“ဟုတ် ဒါဆို အိပလြိုကြဦးမယန်ောြ”
ဟူးး ကံကောင်းပါစေ အလုပမြှာ အဆငပြှတေဲ့လူတွနေဲ့ တွေ့ပါစေ… ဘဝမှာ တဈခါလောကြ ကံကောင်းပါစေ သောကသံသရာတွလညေကြာ တွေးတောနပြေီး ခရီးပန်းလာသောကြောင့ြ အိပပြွောသ်ှားပါတော့တယ်..။
…………………………………………………..
“အှတ် အှတ် အှတ်”
“တိုးတိုး… ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်”
ညသန်းခေါင် အသံကြားရမှ နိုးလာကာ အသံမှာအောကထြပ် မမှင့ဌြေးတို့ အခန်းမှဖြစ်ရာ
“အှတ် အှတ် အှတ် အှတ် အမလေး အမလေး”
သူမယောကြွေား ကိုအောငဝြင်းများ ပြနရြောကန်တောလား.. မဟုတပြါဘူး ပြောတော့ နောကအြပတမြှ ပြနလြာမှာဆိုတော့ ….. အောကထြပသ်ို့ အသာဆင်းပြီး အခန်းဝချောင်းကြည့်မြိရာ.. မမှင့ဌြေးမှာ ပေါငကြားကာ ခွထေောကကြို အပေါထြောငထြားပြီး အပေါမြှ လူတဈယောကကြ အတင်းဆောင့လြိုးနလတေေော့သည်…။
“ဘှတ် ဘှတ် ဖတ် ဖတ် အှတ် အမလေး”
“အမလေးး အမလေးးး ဘှတ် ဘှတ်”
“တိုးတိုးလုပ် ကြုပမြောင် မိန်းမ ရောကန်တယ်ေ ကြားသှားဦးမယ် .. “
“လုပန်တောပဲ ကောင်းလို့ နင့အြဖုတကြ လိုးရင်းအသံကယွသ်ှားတာ လီးစုပပြေးဦး လာ”
ဆိုကာ ထိုသူမှာ အဖုတထြဲမှလီးကို နုတပြှီး မမှင့ဌြေး ပါးစပရြှေ့ တေ့ပေးလိုကပြါတော့တယ်။ လီးကြီးမှာ တုတခြိုငကြှီးမားကာ စောကရြညမြွားဖြင့ြ ပြောငလြကန်ပြေီး ထိုသူမှာ အသကြ ၄၀ ကြောခြန့်ရှိပြီး အသားမဲမဲ ခန်ဓာကိုယတ်ုတခြိုငကြာ အနည်းငယဝြပြီး ကုတုံးနဲ့ ဖြစ်သည်။
“ပြှတ် ပလှတ် ပလပ် လပ်”
မမှင့ဌြေးမှာ လီးကြီးကို အငမ်းမရ စုပန်ပြေီး ထိုသူလကမြွားကလည်း မမှင့ဌြေး နို့ကြီးများနှင့ြ အဖုတအြား ကူးလူးကာ ပြတသ်ပန်ပေါတော့တယ်…။
သူဖောကပြှနန်ပေါလား ဟုတပြါတယ် သူလည်း လငန်ဲ့ အမြဲဝေး အိမမြှာတဈယောကတ်ည်း နရတောဆိုတော့။ မမှင့ဌြေးမှာ အသကြ ၄၀ ခန့် ရှိပြီး အရပပြု တငကြှီးရငကြှီးတဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။ အဖုတကြှီးမှာလည်း တင်းရင်းကာ အမှှေးများ အလှနပြေါကန်ပြေီး ကလေးတဈယောကြ အမေ ဖြစ်သောကြောင့ြ နို့အုံများ တွဲကကြာ နို့သီးခေါင်းများမှာလည်း မဲနကကြှီးမားပြီး ရမကထြနသ်ော ပုံစံရှိပါသည်။
“ရပြီ လိုးရအောင်.. ကုန်းပေးပါလား”
ထိုသူမှ ပြောလိုကသ်ောအခါ မမှင့ဌြေးမှာ ကုတငစြောင်းတွင် ကုန်းပေးပြီး ထိုသူမှာ မတတ်ပရြပကြာ လီးကြီးကို ထိုးထည့လြိုကပြါတော့တယ်။
“စွတ် ….”
“အမလေးးလေးး ဖြည်းဖြည်းလိုးနောျ”
“အေးပါဟ နငကြလည်း လိုးမယ် မကြံသေးဘူး”
“ဖြတ် ဖြတ် ဖတ် ဖတ် ဘှတ် ဘှတ်”
စောကဖြုတထြဲ လီးအဝငအြထွကြ အသံ လူနှစ်ယောကအြပျိုင် ညည်းသံ.. ဥမှ အဖုတကြို ရိုကသ်ံများဖြင့ြ.. အပြငမြှ ကြည့်န်သေော မအေးမှင့မြှာလည်း လငသ်ညဆြုံးပါးသှားပြီးနောကြ ပြောကဆြုံးသှားသော ကာမစိတမြွား ပြနလြညထြလာပါတော့တယ်။
“ဖတ် ဖတ် အအအအ ဖြည်းဖြည်း.. အှတ်”
“ရှီးးးးးး အအအအ ဖတ် အမလေးး”
“အအအအအအ ဖတ် ဖတ် ဘှတ်”
ထိုသူမှာ လိုးအားကောင်းပြီး.. အရှိနမြှင့ြ လိုးသညန်ှင့အြမွှ မမှင့ဌြေးမှာလည်း ဖငကြို နောကပြှနဆြောင့ကြာ လိုးပြဲမှာ ဘေးကကြည့်န်သေူအဖို့တောင် မကြတ်ောငမြခတန်ိုငတ်ောဘဲ အေးမှင့ြ စောကဖြုတမြှာလည်း အရမွေား စိုလာပါတော့တယ်..။
“ကောင်းတယရြှင် အထဲပန်းပေးနောြ….”
“ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် အှတ် အှတ်”
“အအအအ ဖတ် ရှီးးး အအအအ”
“ပြီးပြီ ပြီးပြီ ..အအအအ အားးး”
ထိုသူမှာ လရမွေား ပန်းလှှတပြှီး လီးကို မခွှတဘြဲ ကြောပြငပြေါမြှီကာ မှိန်းနပေါတော့တယ်။
” အမလေးးးလေး ကောင်းလိုကတ်ာ… ရှငလြိုးခလွိုကတ်ာ..”
“မလိုးရတာ ကြာပြီလေ နင့ယ်ောကြြား အောငဝြင်း ကုနကြားထွကတ်ုန်း ငါလာလိုးရတာ.. တဈညလုံး လိုးမှာ..”
“ဒီနေ့တော့ မရဘူးရှင့ြ နောကမြှနောြ… အေးမှင့ကြှားမှ အကုနပြေါမြယ် အမြဲငတန်မယ်ေ… ခွှတတ်ော့ သေးသှားပေါကြဦးမယ်”
မအေးမှင့လြည်း အပေါအြခန်းထဲ ပြနတ်ကလြာပြီး မအိပခြင် သူမလငတ်ောမြောငန်ှင့ြ ကာမဆကဆြံခဲ့ပုံတွကေို ပြနတ်ှေးကာ လငတ်ောမြောင် လှမ်းသောစိတဖြှင့ြ ပြနအြိပလြိုကပြါတော့တယ်…။
မအေးမှင့ြ ခရီးပန်းသညကြတကြောင်း.. သူမယောင်းမ ဖောကပြှနန်သညေကြို ကြည့်မြိသောကြောင့တ်ကြောင်း.. မနကြ (၉) နာရီကြောမြှ အိပရြာထလာပါတော့တယ်.. ရမေိုးခွိုး မကြန်ှာသဈ သနပခြါးဖြီးလိမ်းနစဉြေ သူမမရီး အပေါတ်ကလြာပြီး..
“အေးရေ လုပလြုပ် မနကစြာ ပြငထြားတယ်… ပြီးရင် မှို့ထဲ လိုကပြှပေးမယ်”
“ဟုတကြဲ့ အဈမရေ ညက နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကကြို အိပပြွောသ်ှားတာ ခရီးပန်းလာလို့ထငတ်ယ် တုံးခနဲပဲ”
သူမ ညက အဖြစ်အပကြအြား မသိသော ပုံစံလုပကြာ ပြောလိုကပြါတော့တယ်..။
“အဈမ အလုပဝြငမြယ့ြ နရောလေးလည်း လိုကပြှပေးပါဦး”
“အေးလေ တို့မှို့ထဲ ခဏပတကြှည့ပြှီး အဲ့ဆိုငသ်ှားကြမယ် ဆိုငရြှင် ဦးကြောဝြင်းက သဘောကောင်းတယ်…. ဆိုငမြှာ ဝနထြမ်းတွလည်ေး ရှိတယ်… ညည်းပြောသ်ှားမှာပါ”
“ဘီယာ အရကတ်ှပေါရသလား အဈမ”
“အေး အခုခတ်ကေ အဲ့ဒါတွပေဲ အောငမြှငတ်ာလေ ဒါတွတေော့ ပါတာပေါ့”
“စရိုကမြွိုးစုံ လာသောကကြှမှာနောြ”
အေးမှင့ရြဲ့ ညှိးငယသ်ှားသော မကြန်ှာကို မှငသ်ောအခါ သူမ မရီးက..
“ကြည့်ရြှောငပြေါ့အေ ညည်းလည်း အပျိုမှ မဟုတတ်ာ ကိုယ့လြကရြှိ အခွအနေေ အဆငပြှသှေားဖို့ အဓိကမလား”
“ဟုတကြဲ့ပါ အဈမ”
“လာ လာ မနကစြာစား တို့ခဏနေ ထွကကြှမယ်”
………………………………………………….
ထိုနောကြ ယောင်းမနဲ့အတူ အဝတအြစားလဲ ပြငဆြငကြာ ထွကလြာခဲ့ပါတော့တယ်။ ပြညတ်ောအြေးဘုရားသို့ သှားရောကဖြူးမှောပြှီး.. အေးမှသော ဘုရားရိပအြောကတ်ှင် သူမဘဝ အဆငပြှေ ချောမှေ့စရန်ေ သားအမိနှစ်ယောကြ ဘဝလမ်း ချောမှေ့စရန်ေ ဆုတောင်းကာ မှို့ထဲသို့ ထွကလြာခဲ့ကြသည်။
“အဈမရေ မမှင့ဌြေး ဒီတနင်ျသာရီဒသကေ စည်းကားလှသားပဲနောြ”
“အေးလေ ကုနရြောင်း ကုနဝြယလြည်း ဖြစ်ထွန်း… နရတော မဆိုးပါဘူး… ငါတို့တော့ မှေးကတည်းက နလောလို့လားမသိ ကိုယ့မြှို့ ကိုယ့ဒြသကေို ခစွတ်ယ်”
သူမတို့နှစ်ယောကြ မှို့အနှံ့ လွှောကလြညကြာ မှို့စွေးအနီး “စံပြ” စားတောဆြကဟြု ရေးထားသော ဆိုငတ်ဆိုငသ်ို့ ဝငကြာ…
“အေးရေ ဒီဆိုငလြေ ညည်းကို အလုပသ်ှင်းပေးမှာ”
စားသောကဆြိုငမြှာ ကယွဝြန်းပြီး.. မှို့လယခြေါငကြခွှင်း.. နရောထိုငခြင်း သန့်ပြန့်ခွင်းရှိပြီး Flat TV နှစ်လုံး ဆငထြားကာ.. ” ယနေ့ မနယ်ူ-ခွဲလဆြီးပြဲ ပြမည်” ဟု ဆိုင်းဘုတ် ထောငထြားပါသည်။
ထိုခဏတွင် မနယ်ူအသင်းအား အိပရြေးပကြခြံ အားပေးတတသ်ော သှားလသေူ လငတ်ောမြောငအြား သတိရမိသောစိတသ်ည် ဖြတခြနဲ ရောကရြှိလာပါတော့တယ်… ထို့နောကြ ထိုစိတကြိုဖြောကြ ဆိုငဝြန်းကငွအြား ကြည့်မြိရာ အပေါကဝြနှင့ြ မလှမ်းမကမ်းနရောတွင် လူအခွို့ ဘီယာထိုငသ်ောကန်ပြေီး သူမတို့အား မသိမသာ လှမ်းကြည့်န်ပေါတော့တယ်…။
” လာ လာ မမှင့ဌြေးတို့…”
အသံလာရာသို့ လှမ်းကြည့်လြိုကရြာ အသကြ ၅၀ ခန့်ရှိပြီး ခပဝြဝ ဗိုကပြူပူ လူကြီးတဈယောကကြို တွေ့လိုကရြသောအခါ မမှင့ဌြေးမှ…
“အေးမှင့ရြေ အဲ့ဒါ ဦးကြောဝြင်းလေ ဆိုငပျိုငရြှငပြေါ့..”
“ဦးကြောဝြင်း ဒါကြှနမ် ပြောထားတဲ့ ရနကြုနကြ အေးမှင့လြေ… မောငလြေးမိန်းမ…. မောငလြေးဆုံးတော့ ဒီမှာ စုမိဆောင်းမိအောင် အလုပလြေး လုပခြငွလြို့လေ…”
“လာကြ လာကြ ထိုငကြှပါဦး”
ဦးကြောဝြင်း ထိပပြှောင်၍ ဆံပငကြွိုးတဲကြဲတဲပေါကကြာ အရပ် ထောငထြောငမြောင်းမောင်းရှိပြီး… သှားများမှာ ကြမ်းစားထားသောကြောင့ြ ရဲနပေါသည်။ စကားပြောသောအခါ လူကိုဝါးမတတ် ကြည့်တ်တပြှီး ရယသ်ောအခါ သှားများအား ဖြဲ၍ အသံထွကအြောင် ရယမြောကာ စကားပြောသောအခါ ကယွကြယွလြောငလြောင် ပြောတတသ်ူဖြစ်ပြီး ဗိုကပြူ၍ ဆူဖြိုးထွားကြိုင်းသော ကိုယခြန်ဓာရှိလသည်ေ။
“ဒီမှာ တလောက လုပသ်ှားတဲ့လူက ယောကြာြးယူဖို့ ပြနသ်ှားလို့… ဒီက နာမည် ဘယလြိုခေါလြဲ”
“မအေးမှင့ပြါ”
“အေး အေးမှင့ြ အလုပဝြငမြယဆြိုတော့ အဆငပြှတယ်ေ… ဆိုငကြ ညဆိုရင် လူကတွယ်… နေ့လည် နေ့ခင်းတော့ အေးဆေးပါ… တခါတလေ ငှကေိုင် တခါတလေ စားပြဲထိုးလေးတွေ ကြီးကြပပြေး… ဆိုငမြနန်ဂွော သဘောမွိုးပေါ့”
“ဟုတကြဲ့ ရပါတယရြှင် “
“အစားက နေ့လညရြော ညစားပါ စားပြီးမှပြန် လစာက (….) သိန်းရမယ်… အဆငပြှလေား အေးမှင့ြ”
“ဟုတကြဲ့ ဘယအြခွိန် ဆင်းရမလဲမသိ”
“ရတယ် မနကဖြှနသ်ာ စဆင်းတော့”
ထို့နောကြ သူမယောင်းမနဲ့ ပြနလြာခဲ့ပါတော့တယ်။အပြနလြမ်းတွင် သူမ ယောင်းမမှ
“ဦးကြောဝြင်းက ဒီမှာ ဆိုငလြာဖြင့တ်ာလေ သူတို့က မန်တလေးဇာတိ မိန်းမနဲ့ ကလေးတွကေ မန်တလေးမှာ”
“အောျ… “
“ညည်း တဖြည်းဖြည်း အလုပကြ သငသ်ှားမှာပါ… ညည်း ဘှဲ့ရလို့လည်း ပြောထားတော့ ယုံကြညမြှုနဲ့ ခန့်တာ”
“ဟုတကြဲ့ အဈမ ..”
ထိုနှင့ြ အိမရြောကြ ရမေိုးခွိုး ညစာ စားသောကကြာ အိပရြာဝငခြဲ့ပါသည်။ ထိုနေ့တွငလြည်း ညသန်းခေါင် အပေါ့အပါးသှားဆင်းကြည့်ရြာ.. အသားမဲမဲနဲ့ ကုတုံးနဲ့လူမှာ မမှင့ဌြေးကို လိုးနသညေကြို ထပမြံတွေ့ရပါသည်။
မနေ့က အတိုင်း ချောင်းကြည့်မြိရာ မမှင့ဌြေးမှာ ဖငဘြူးခေါငထြောငန်ပြေီး ကတုံးနဲ့လူမှာ ပုဆိုးဂွင်းသိုင်းကာ လိုးနခွင်ေးဖြစ်သည်။ လိုးခကြမြွားမှာ ပြင်းထနလြာပြီး.. လိုးဆောင့လြိုကတ်ိုင်း မမှင့ဌြေးမှာ ရှေ့ကို ငိုကကြနွပေါတော့တယ်.. မိုးမမှင် လမမှေင် လိုးနကြပြေီး
” အူးးးး အူးးးအှတ် ဖြည်းဖြည်း…”
“အမလေးးလေးး ဖငပြှဲပါပြီ ဖြည်းဖြည်းပါတော့ ရှေ့အပေါကလြို မဟုတဘြူး.. ဖြည်းဖြည်းလိုးပါရှင့ြ ဘှတ် ဘှတ် ..”
ထိုကတုံးမှာ မမှင့ဌြေး ဖငကြို လိုးနတောပါလား..။
အေးမှင့ြ ယောကြာြးရပြီး ၇ နှစ်အတွင်း တဈခါမှ ဖငမြခံဖူးခဲ့ သူမယောကြာြး တောင်းဆိုသောလြည်း ခဏလုပပြှီး နာသောကြောင့ြ နောကမြပေးတော့ပါ..။ ယခု ဖငလြိုနသညေကြို တွေ့ရသောအခါ စိတပြါဝငစြားစွာ ကြည့်န်မေိပါတော့တယ်..။ မနေ့ကထကလြည်း သူမတဏှာစိတမြွား ပြနထြလာကာ အဖုတမြှ အရညမြွား ပေါငသ်ို့ စီးကလွာပါတော့တယ်…။
“အှတ် အှတ် အမလေးးးလေးး အအအ”
“နငခြံနိုငပြှီမလား… အအ အှတ် အှတ် အှတ်”
“နာတယ် မရသေးဘူး မှနမြှနပြှီးတော့ နာပါစေ ဆောင့တ်ော့ “
“အှတ် အှတ် ဘတ် ဘတ် ဘှတ် အှတ် အအ”
ဖငစြအိုမှ လထွကေသ်ံ၊ နှစ်ယောကမြောဟိုကသ်ံများဖြင့် ၁၅ မိနဈခန့် လိုးပြီး ထိုကတုံးမှာ လီးကြီးကိုထုတကြာ လရမွေားကို မမှင့ဌြေး ဖငပြေါသ်ို့ ပန်းထုတလြိုကပြါတော့တယ်…။
“အူးးး များလိုကတ်ဲ့ လရတွရှေင်ေ… နောကန်ေ့ ကြှနမြကို တိုကရြမယ်”
သူမယောင်းမ မမှင့ဌြေးမှာ တဏှာအလှနထြနသ်ညဟြု တွေးမိပြီး အပေါသ်ို့ တိတတ်ိတလြေးတကကြာ အိပလြိုကပြါတော့တယ်။
………………………………………….
နေ့လညခြင်း အပူခွိနသ်ည် ပူပြင်းလှသောကြောင့ြ ခွှေးတလုံးလုံးနှင့ြ ဘဝအတွကြ ရုန်းကနန်ကြလေသည်ေ။ စံပြ စားတောဆြကဆြိုငအြတွင်း.. စားပြဲထိုးလေး နှစ်ယောကမြှာ ဟိုခုံမှ ဒီကူးလကြြ ရှိပါသည်။ skynet မှ ဒွေး၊ ထကထြကမြိုးဦး နှစ်ယောကတ်ဈအြိမမြကြ ဇာတကြားလှှင့လြကြြ ရှိပါသည်။ နံရံတွင် ကပထြားသော ပနကြာလေးလုံးမှာ မလညခြငွြ လညခြငွြ ပုံစံနှင့ြ တရှေ့ရှေ့ လညလြကြရြှိပါသည်။
ပနကြာနှင့ြ အနီးဆုံးဝိုင်းမှ လူရှယလြေးယောကမြှာ စညဘြီယာ ၄ ခွကြ၊ ငါးမုန့်ကြောြ၊ ကနစြှန်းပလိန်းတဈပြဲ ရှေ့ခကြာ.. သူတို့ သဘောကနွသေော မိန်းကလေးတဈယောကအြကြောင်းနှင့ြ ဘောလုံးပြဲအကြောင်းများ ရောကတ်တရြာရာ ဆှေးနှေးနကြသေည်။ ဆိုငအြပြငဘြကဝြိုင်းမှ ကားသမားများ ထိုငသ်ောဝိုင်းမှ စီးပြားရေးလုပရြာ အဆငမြပြတေော့သည့်အကြောင်း ဆီစွေးတကန်သညေ့အြကြောင်းနှင့ြ owner ထောငမြှသာ ကုနကြားလောကမှာ အဆငပြှမည်ေ့အကြောင်း ပြောနကြပေါသည်။
ဆိုငရြှင် ဦးကြောဝြင်းမှ ကြမ်းတမှုံမှုံဝါးပြီး.. ငှစကျေကူများကို အံဆှဲထဲမှထုတကြာ ရတွကေန်လသေည်ေ။ ဆိုငအြနောကဘြကမြှ မိန်းကလေး နှစ်ယောကြ အိုးခွကပြန်းကနမြွားဆေးကာ.. မညသ်ည့်အကြောင်း ပြောဆိုနသညေမြသိ ရယမြောနကြသေည်။
မအေးမှင့ြ၏ ပထမဆုံး အလုပဝြငသ်ော နေ့တွင် တွေ့ရသော မှငကြှင်းဖြစ်သည်။
” ဒီဝိုင်းက ဘီယာနှစ်ခွကြ မောငလြေးရေ”
“ဟုတကြဲ့ အဈကို ဘာသုံးဆောငမြလဲရှင့ြ”
“၁ သောင်း ၂ သောင်း ကပြါတယရြှင့ြ”
” ဦးကြောဝြင်း ကြကစြှတပြှုတကြ တဈပြဲဘယလြောကလြဲ မသိဘူး သှားရှင်းပေးမလို့”
မအေးမှင့ြ ဆိုငစြဝငသ်ောနေ့ကပင် သှကလြကခြကြခြွာသော မိန်းမတဈယောကြ ဖြစ်သောကြောင့ြ အလုပလြုပရြာမှာ အဆငပြှနပေေါတော့တယ်…။ မနကြ ၉ နာရီ ဆိုငရြောကြ ဆိုငမြှာ နေ့လညစြာစား ည ၉ နာရီ ညစာစားကာ အိမသ်ို့ပြနပြါသည်။
ဆိုငတ်ှင် အလုပဝြငသ်ော တဈလအတွင်း ဘာအခကအြခဲမှ မရှိဘဲ ပထမဆုံး လစာကို သားလေးအတွကဆြိုကာ ပြောမြဆုံးဘဲ ရှိနပေါတော့သည်။ မအေးမှင့ရြဲ့ အခကအြခဲ အနည်းငယမြှာ သူမ၏ တောင့တ်င်းသော ခန်ဓာကိုယ်၊ ညှိညကြ၍ စွဲမကဖြှယ် ရငမြို့မို့တို့ကြောင့ြ လာရောကသ်ော ယောကြြားတခွို့၏ အကြည့်ရြိုင်းများသာ ဖြစ်သည်။ သူမလည်း အပျိုတဈယောကြ မဟုတသ်ောကြောင့ြ သည်းခံကာ တခါတလေ မိမိလှပသေးသည် ဆှဲဆောငန်ိုငသ်ေးသညဟြု တွေးထငကြာ ကြညန်ူးမိသော အခိုကအြတန့်များလည်း ရှိမိပါသည်။
တနေ့ သူမ အိမသ်ာဝငန်ခွေိန်.. မီးဖိုချောငတ်ှင် ပန်းကနဆြေးနသေော ဆိုငအြကူ ကောငမြလေး နှစ်ယောကြ အပြနအြလှန် ပြောနကြသေညကြို အိမသ်ာတကရြင်း နားထောငမြိသောအခါ သူမ အကြီးအကယွြ ထိတလြန့်မိသှားသည်။
“ဟဲ့ ဦးကြောဝြင်းတို့ မအေးမှင့ကြို ခွိနန်ပြေီထငတ်ယ်”
“ဟုတပ် ဟိုနေ့ကဆို မအေးမှင့ြ ခုံသုတန်တေဲ့အခွိန် ကြည့်န်တောများ.. ခုနအြုပတ်ော့မယ့ြ ကြားကြီးအတိုင်းပဲ”
“မအေးမှင့ကြလည်း တောတ်ောြ တောင့တ်ာနောြ… ဦးကြောဝြင်းလို မိန်းမနဲ့ ဝေးနတေဲ့သူမပြောနဲ့ ဆိုငမြှာ လာသောကတ်ဲ့ လူတွေ လဈရင် သူ့ကို စားမတတ် လိုကကြှည့န်ကြတော”
“သူရောကလြာတာ လူလည်း တောတ်ောြ ကလွာတယန်ောြ”
” ဦးကြောဝြင်းကို သူ့အတွကလြည်း တွကခြှကေိုကြ သူလည်း စားရဖို့ကြံနဲ့… ဟယ်…ငါတော့ ရိပမြိတယ်”
“နငမြရောကခြငကြ အဈမတဈယောကလြေ… အခု မအေးမှင့ြ မရောကခြင် ယောကြြားယူဖို့ ပြနသ်ှားတယဆြိုတာလေ”
“အေးအေး ငါကြားတယ်”
“သူဆိုလည်း ဦးကြောဝြင်းကြောင့ြ ကိုယဝြနရြသှားလို့ ငှပေေးပြီး ထုတလြိုကတ်ယ် ကြားတယ်”
“ဟုတလြား..”
” ဟုတပ် အဲ့အဈမက ပထမ ရိုးသလိုလိုနဲ့ ဘယအြခွိန် ဖနစြားလိုကလြဲမသိ နောကပျိုင်း ဦးကြောဝြင်း ကုတငပြေါမြှာကြီးပဲ”
“ဟယ် ကြောကစြရာ မအေးမှင့လြည်း ဘယအြခွိန် သူ့လကခြကြမြိမလဲ မသိ ..”
သူမအကြောင်း ဦးကြောဝြင်းအကြောင်း ပြောနသညေကြို ကြားသောကြောင့ြ တွေးလန့်မိသှားသည်။ သို့သောြ မကြားချင်ယ်ောငဆြောငကြာ အိမသ်ာမှ ထွကလြာပြီး ဆိုငရြှေ့သို့ ပြနထြှကလြာခဲ့တော့သည်။
သူမက အပျိုလည်းမဟုတ် ရင့ကြကြသ်င့သ်လောကြ ရင့ကြကြသ်ော ၃၀ ကြောြ မိန်းမပဲ ဒီလောကတ်ော့ သူမသိပါသည် ရိပမြိပါသည်။ ဦးကြောဝြင်းဟာ လူရှင်းခွိန် ထိုငန်သညေ့အြခွိန် စကားမရှိ စကားရှာ လာပြောတတသ်ည်။ တခါတလေ အလုပအြကိုင် စီးပြားရေးအကြောင်း သငကြှားပေးတတသ်ည်။
စားသောကဆြိုငအြလုပဟြာ စတနောထား၊ ဖောကသ်ညအြပေါြ လေးစားမူသည် အဓိကဖြစ်ကြောင်း.. အရင်း နှစ်ဆလောကကြို အမှတရြကြောင်း သူမတကယလြို့ နောငတ်ခွိန် စီးပြားရေးလုပသ်ောအခါ စားသောကဆြိုင် ဖြင့သ်င့ကြှောင်း.. ပျိုငဘြကဆြိုငတ်ှေ ဘယလြောကပြေါပေါ ကိုယ့ဘြကကြ ဖောကသ်ညအြပေါြ လေးစား သန့်ရှင်းမူ စသညတ်ို့ရှိရင် ကိုယ့ဆြိုင် နာမညရြကြောင်း.. သငပြေးတတသ်ည်။ သူမလည်း ဝနခြံရရင် သာယာမိသည်။ လငယ်ောကြာြးနဲ့ ဝေးသည့အြခွိန် ဂရုစိုကမြူရ၍ သာယာမိသည်။ တခါတလေ သူမဆိုငန်ောကတ်ှငရြှိတဲ့အခါ မတောတ်ဆ သဘောမွိုး လကကြိုင်၊ ခန်ဓာကိုယ် ထိမိတာမွိုး လုပတ်တလြာသည်။
ဆိုငသ်ို့ အလုပဝြငပြှီး နှစ်လအကြာ….
တဈညတွင် မအေးမှင့ြ ပြနခြါနီး ထမင်းစား ပန်းကနဆြေးနစဉြေ ဦးကြောဝြင်း အနောကကြနေ လာရပပြှီး စကားပြောကာ ရုတတ်ရကြ သူ့ပစ်စည်းကြီးကို မအေးမှင့ြ ဖငကြှီးနဲ့ လာကပထြားပြီး ပြတန်ပေါတော့သည်။
“ဟာ ဦးလေး ဘာလုပတ်ာလဲ”
” အေးမှင့ြ ဦး သဘောကလွို့ပါ… မှငကြတည်းက အေးမှင့ကြို စွဲလမ်းမိတာ အလုပရြှငအြနနေဲ့ ထိန်းနရလေို့ပါ”
“ဆိုငကြ တခွားလူတွေ မှငမြယလြေ “
“ဒီတနယတ်ကြေးမှာ ဆိုငလြာဖြင့တ်ာ.. မိန်းမနဲ့လည်း ဝေးနတောဆိုတော့… အေးမှင့ြ နားလညမြှာပါ… အေးမှင့လြည်း ယောကြြားရဖူးတာပဲ”
ဟုတပြါတယ်.. အေးမှင့လြည်း ကော့သောင်းရောကပြှီး သူ့ယောင်းမ ဖောကပြှနသ်ောမှငကြှင်း သူ့ယောင်းမနဲ့ အသားမဲမဲ ကတုံးတို့၏ ပုံစံမွိုးစုံ ကာမတိုကပြှဲများကို တွေ့မှငပြှီးနောကြ ယောကြြားဆုံးပြီး ပုန်းလွှိုနသေော တဏှာစိတမြွား ပြနထြလာခဲ့ပြီး သူမကို မထိတထိ လာလုပသ်ော အပြုအမူမှာ သာယာနမေိပါသည်။
“အေးမှင့ြ ဦးကြောဝြင်းကို နားလညပြေးပါနောြ”
စကားတပြောပြောနဲ့ ဘစငေမြှာ ပန်းကနဆြေးကာ ရပန်သေော သူမကို နောကကြနေ သိုင်းဖကလြာသည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ လညပြင်းကို နောကကြနေ နမ်းနပေါတော့သည်။ လကကြလည်း သူမ၏ နို့အုံကို ဖြဖြလေး ကိုငန်ပေါတော့သည်။ ထိုမွှမက သူ၏ လွှာကြမ်းကြီးဖြင့ြ နားရှကကြို လာကစားနသည်ေ။ ထို့ပြင် သူ၏ ပစ်စည်းကြီးဖြင့ြ သူမဖငကြို ပြတန်ပေါတော့သည်။
ထဘီနဲ့ပုဆိုး ခွားနသေောလြည်း လီးကြီးမှာ မာ၍ ကြီးမားကြောင်း သူမသတိထားမိပါသည်။ ထို့နောကြ ကာမစိတမြွားထလာ၍ လကကြို နောကကြိုပစ်ကာ လီးကြီးကို ဖြဖြလေး ကိုငကြှည့လြိုကသ်ည်။
“ဟင် သူဟာကြီးက အကြီးကြီး”
“မကြီးပါဘူး အေးမှင့ရြယ်”
ထို့နောကြ ဦးကြောဝြင်းမှာ ပုဆိုးကို ခွှတခြကြာ လကကြိုကိုငပြှီး သူ့လီးပေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်။ သူမလည်း လီးကို ဖြဖြလေး ကိုငကြစားပေးနပေါတော့သည်။ ဦးကြောဝြင်းဟာ တဆင့တ်ကကြာ သူမနို့အုံကို ဆော့နသေော ညာဘကလြကဖြှင့ြ ထဘီကိုလွှိကာ သူမအဖုတထြိ ရောကလြာပါတော့သည်။
သူမတို့နှစ်ယောကြ အသကရြှူသံများ ပြင်းထနလြာကာ မတွေ့ရတာ ကြာပြီဖြစ်သော အိမထြောငဖြကမြွား ပြနတ်ှေ့သည့်ပမာ ခေါင်းကိုဘေးသို့စောင်းပြီး ဦးကြောဝြင်း နှုတခြမ်းကို ဆှဲစုပလြိုကပြါတော့သည်။ အပြနအြလှန် နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းယုံသညမြက လွှာချင်ြးလည်း ရဈပတကြာ ကစားနမေိပါတော့သည်။
ဦးကြောဝြင်း ယုယမူ လကဖြှင့ပြှတပြေးတာ ကြှမ်းကငွမြူ သှကလြကမြူကြောင့ြ အဖုတမြှာ အရညမြွား စိုရှဲလာသညန်ှင့အြမွှ လွှာကစားသညမြှာ မှနဆြနလြာပြီး သရမွေား ပကြေံနကော သူ့လီးကြီးကိုငရြတာ အားမရတော့ဘဲ အားရပါးရ ဂွင်းတိုကပြေးလာမိတော့သည်။ ည ၁၁ နာရီအခွိန် ပတဝြန်းကငွြ တိတဆြိတမြူနှင့ြ ညလပြအေေေးတို့ကို ထိုးဖောကကြာ အသကရြှူသံများ ကာမရမကမြွားက ကြီးစိုးနပေါတော့တယ်..။
“အ အအ အအအ”
ဦးကြောဝြင်းလီးမှ လရညမြွား ပန်းထွကကြာ သူမ၏ လကတ်ှင် အများကြီးကနွခြဲ့ပြီး သူမထဘီမှာလည်း ကြမ်းပြငမြွားကို ရောကရြှိသှားပါတော့တယ်..။ နှုတခြမ်းချင်ြး အငမ်းမရ နမ်းသညကြို မရပသ်ေးဘဲ သူမအဖုတကြို ဆကတ်ိုကမြှှနသေေောကြောင့ြ သူမပေါငမြှာရော အရညတ်ှေ မနည်းမနော စီးကနွကော ဒူးမခိုငသ်ောကြောင့ြ
“တောပြှီ တောပြှီ ဦးလေး”
ပြောသောအခါမှသာ ဦးကြောဝြင်းမှ ရပလြိုကပြှီး ပြုံးကြည့်န်ပေါတော့တယ်။ သူမလည်း ဘစငေမြှာ လကဆြေးဖို့ ကြည့်လြိုကတ်ော့မှ
“ဟယ် အရညတ်ှေ အများကြီးပဲ”
“အေးမှင့ဟြာလေးလည်း ထွကတ်ာပဲ ဒီမှာကြည့်ြ”
စောကရြညတ်ှေ ရှဲစိုနသေော သူ့လကကြို ထောငပြှပြီး ဦးကြောဝြင်းဟာ
“မှှေးနတောပဲ…”
“ဟယ် ရှံစရာကြီး”
လရညမြွားကို ဆေးကြောပြီး အဝတအြစား ပြငဆြငကြာ
“ပြနတ်ော့မလို့လား မပြနပြါနဲ့ဦး “
သူမကို သိုင်းဖကကြာ ပြောလာသော ဦးကြောဝြင်း ပုံစံကြောင့ြ ကြညန်ူးမိပြီး
“ဒီနေ့တော့ ကုတငပြေါြ မတငန်ဲ့ဦး ဒီလူကြီး”
“နောကန်ေ့ ကုတငပြေါြ တကမြှာပေါ့ ဒါဆို”
“ဟင်း ဟင်:”
မကြစြောင်းထိုးကြည့်လြိုကပြှီး အိမပြှနလြာပါတော့တယ်။ ဦးကြောဝြင်းမှာ သူမနောကကြွောကို ကြည့်ပြှီး ရညရြှယခြကြြ အောငမြှငတ်ယဟြူသော ကြားတကာထကြ ကြားဆိုးအကြည့်ဖြှင့ြ ပြုံးကြည့်န်ပေါတော့တယ်..။
မအေးမှင့လြည်း အိမပြှနရြောကသ်ောအခါ သူ့ယောင်းမ အိပပြွောန်သညေကြို တွေ့သောကြောင့ြ သူလည်း ခွလကေဆြေးကာ တခါတည်း ဝငအြိပလြိုကပြါတော့တယ်…။
………………………………………………..
နောကန်ေ့ မနကစြောစော အိမအြောကမြှ ဆူညံသံများကြောင့ြ နိုးလာပါတော့တယ်..။ ရာသီဥတုမှာ မိုးလေးတဖြောကဖြွောကန်ဲ့ ပြနအြိပခြငွလြောကအြောင် ဆှဲဆောငန်သေောလြည်း အိပလြို့မဖြစ်ဆိုကာ အားတင်းပြီး မကြန်ှာသဈရန် အောကသ်ို့ ဆင်းလာမိပါတော့တယ်။
“ဟာ အေးမွင့ျ နိုးလာပြီလား..”
သူ့ယောင်းမ မမှင့ဌြေး ရုတတ်ရကြ နူတဆြကလြိုကသ်ောကြောင့ြ
“ဟုတတ်ယအြဈမ .. အလုပလြည်း ဒီနေ့ ၈ နာရီလောကြ စောစောသှားမလို့”
“ဒီမှာလေ ကိုအောငဝြင်း ပြနလြာလို့လေ.. ကိုအောငဝြင်း ဒါလေ မောငလြေးမိန်းမ.. ရှငကြားထွကပြှီး နောကန်ေ့ပဲ ရောကတ်ာ”
မမှင့ဌြေးပြောလို့ ကြည့်လြိုကရြာ ကိုအောငဝြင်းမှာ အသားညိုညို အရပခြပမြှင့မြှင့ရြှိပြီး ခန်ဓာကိုယတ်ောင့တ်င်းတင်း ဆံပငထြူထူ ဖရိုဖရဲရှိကာ အကြည့်မြှာ စူးရှကြောင်း သတိထားမိလိုကသ်ည်။
“ဟုတကြဲ့ရှင့ြ”
” အင်း ညီမရေ အဈကိုက အမြဲကားထွကန်ရတေော့ ညီမရောကန်တော မမှင့ဌြေးလည်း အဆငပြှတောပေါ့ မပငွြးရတော့ဘူးပေါ့.. သားကလည်း ဘောဒြါရောကန်တေော့ အိမကြ မဟုတရြင် တိတဆြိတန်တော… ကိုယ့အြိမလြို သဘောထားပေါ့”
သူမလည်း စကားအနည်းငယပြှောကာ မကြန်ှာသဈ သှားတိုကြ အဝတအြစားလှဲပြငဆြငကြာ ဆိုငသ်ို့ ထွကလြာခဲ့ပါတောသည်။
ဆိုငရြောကသ်ောအခါ လူအနည်းငယရြှင်းကာ စားပြဲထိုးလေးများ ခုံများခင်းကငွြးခွင်း.. ကြမ်းပြငမြွား အမှိုကလြှဲခွင်း သန့်ရှင်းရေးလုပခြှင်းများ လုပန်ကြသေည်။ သူမဟာ ဆိုငအြနောကသ်ို့ ဝငသ်ှားပြီး ခကြပြှုတန်ကြသေော မိန်းကလေးများအား
“ဟဲ့ ဆိုငရြှင် ဦးကြောဝြင်းရော”
“အပေါမြှာအဈမ… စာရင်းလုပန်တောလား မသိဘူး”
“အောြ အေးအေး ဒီနေ့က ရုံးပိတရြကြ လူကလွောကတ်ယ်… မှနမြှနလြေးလုပကြှ”
သူမလည်း ခိုင်းစရာရှိတာခိုင်း ပြငဆြငစြရာရှိတာ ပြငဆြငပြှီး.. ဦးကြောဝြင်းရှိရာ အပေါထြပသ်ို့ စွေးဝယမြည့ြ စာရင်းယူရန် တကလြာခဲ့သည်။ အပေါရြောကသ်ောအခါ စားပြဲတဈခုပေါတ်ှင် ဦးကြောဝြင်း စာရင်းလုပန်သညေကြို တွေ့လိုကရြပြီး
“ကြှနမ် စွေးစာရင်း လာယူတာ..”
” စွေးစာရင်းက ခိုင်းပြီးပြီ.. အေးမှင့ရြယ်… လာပါဦး ဒီအနားကို ညကတည်းက လှမ်းကနွရြဈနတော”
သူမ အနားကပသ်ှားသောအခါ ဦးကြောဝြင်းမှာ ပြေ့ဖကပြှီး…
” ညက လှမ်းနတော အေးမှင့ရြယ်.. ဒီကိုယသ်င်းနံ့လေးကို လှမ်းနတော..”
“နပေါ အပိုတွေ”
“တကယပြါ အေးမှင့ရြယ်…”
ဦးကြောဝြင်းမှာ သူမလညပြင်း နဖူးတို့ကို နမ်းရှုံ့ပြီး သူမဖငကြှီးများကို နယန်ပေါတော့တယ်။ သူမလည်း အသကရြှူသံများ ပြင်းရှလာကာ.. ဦးကြောဝြင်း ရငခြှငထြဲ အတင်းတိုးဝငန်မေိပါတော့တယ်..။
ထို့နောကြ ဦးကြောဝြင်းမှာ သူမထဘီကိုခွှတလြိုကပြှီး အဖုတကြို ပြတန်ပေါတော့တယ်။ နဖူးတို့ကို နမ်းနသညေကြို ရပတ်န့်ပြီး သူမနူတခြမ်းလေးကို စုပယ်ူလိုကပြါတော့တယ်။ သူမလည်း ရုတတ်ရကြ ကြောငင်ေးကာ လုပသ်မွှ ခံနပေါတော့တယ်။
ဦးကြောဝြင်းမှာ အဖုတအြကြဲကြောင်းလေးကို လကကြလေးနဲ့ ပြတကြစားလိုကြ အစိလေးကို ဖြဖြလေး ပြတပြေးလိုကန်ဲ့ နူးနသေောကြောင့ြ ၅ မိနဈခန့်အကြာ သူမအဖုတမြှာ အရညမြွား ထွကလြာပါတော့တယ်…။
“ကြှနမ် ပြနတ်ော့မယ်…..”
“မပြနပြါနဲ့ဦး အေးမှင့ရြယ်….”
“အောကမြှာ အလုပသ်မားတွေ ရှိတယလြေ သူတို့သိရင် ကြှနမ် အရှကကြှဲလိမ့မြယ်”
“ဘယသ်ူမှ တကမြလာဘူး .. ဒီတခါတော့ မနေ့ကလို မထားခဲ့ပါနဲ့တော့..”
ဦးကြောဝြင်းမှာ နမ်းနသညေကြိုရပပြှီး ရုတတ်ရကသ်ူမကို ဆှဲလှည့ြ၍ အကြမ်းတရမ်း စားပြဲပေါြ လကထြောကခြိုင်းကာ အောကခြံဘာင်းဘီကို ဆှဲခွှတပြှီး နောကမြှ အဖုတထြဲ လီးကြီးကို ထိုးထည့လြိုကပြါတော့တယ်…။
“အားးးးးး”
“ရှူးးးးတိုးတိုးးး”
“နာတယရြှင့ြ… တောတ်ော့… ရှငန်ောြ အကြမ်းပတမ်း…”
လီးကြီးမှာ အဖုတထြဲ တဝကဝြငန်ပြေီး အကြောများ ထောငန်ကော…
“ကြှနမြယောကြာြး ဆုံးကတည်းက မခံရသေးဘူးရှင့ြ ဖြေးဖြေး…”
ဦးကြောဝြင်းမှာ လီးကြီးကို ဖြေးဖြေးနှဲ့ကာ ထည့ပြှီး… မအေးမှင့မြှာလည်း မခံရတာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့ြ လီးဝငလြာသညကြို အားရပါးရ ခံစားလိုကပြါတော့တယ်….။
“အူးးး… အီးးးး……”
လီးကြီးကို အဆုံးထိ ဝငပြှီးမှ
“ကလေးအမသောပြောတယ်… လီးဝငတ်ာ ကြပန်တောပဲ အေးမှင့လြေးရယ်…”
“ရှငအြမှနလြုပတ်ော့… ဖြည်းဖြည်းလုပ်… အောကကြကြားနေဦးမယ်…”
ထို့နောကြ ဦးကြောဝြင်းနှင့် အေးမှင့မြှာ ကာမတိုကပြှဲကို စတငလြိုကပြါတော့တယ်..။
“အှတ် အှတ် ဖြတ် ဖြတ် အအအအ”
“အအအအအ အှတ် အှတ် အှတ် ဇွတ်”
“အှတ် အအအအ အှတ် ဖတ် ဖတ်”
“ဖြည်းဖြည်း တိုးတိုး… အအအ”
ဦးကြောဝြင်းမှာ ဖငကြှီးကိုကိုငပြှီး.. ဗိုကတ်ရှဲရှဲနဲ့ အားကောင်းမောင်းသန် ဆောင့န်ပေုံမှာ.. အားပါလှပြီး.. သနမြာခွင်း လီးကြီးမှာလည်း မာခွင်းတို့ကြောင့ြ မအေးမှင့မြှာလည်း သူ့ယောင်းမ ဖောကပြှနတ်ာ မှငပြှီး ပေါလြာသော ကာမစိတမြွား အရှိနမြွား ပြနတ်ကလြာကာ ဖငကြှီးကို နောကသ်ို့ပစ်ကာ ပြနလြညကြော့ပေးနပေါတော့တယ်…။
“ဖြတ် ဖြတ် ဖြတ် အအအအ”
“ကောင်းလိုကတ်ာ အေးမှင့လြေးရယ်..”
“အှတ် အှတ် အှတ် အအအ ဖတ် ဖတ်”
မအေးမှင့ြ စောကဖြုတမြှာ စောကရြညမြွား စည်းကလွာကာ လီးကြီးကို ထုတလြိုကသ်ော အခါမှာလည်းလရညမြွား စောကရြညမြွားဖြင့် ပကြေံနပေါတော့တယ်…။
“အေးမှင့ရြေ ပြောင်းရအောင်”
ထို့နောကြ မအေးမှင့ကြို စားပြဲပေါြ တကခြိုင်းပြီး ခွနှစ်ေဖကတ်င် ပေါငဖြှဲထိုငခြိုင်းကာ.. လီးကြီးကို ထပထြိုးထည့လြိုကပြါတော့တယ်။
“အီးးးး ကောငိးလိုကတ်ာ..”
“အအအအ အှတ် အှတိ အအအအအ အှတ် အှတ် အူးးး”
“အအအ ကောင်းတယ်..လိုး လိုး…”
မအေးမှင့လြည်း အံတကြိတကြှိတခြံကာ.. ဦးကြောဝြင်းမှာ ကြှဲကဲ့သို့ ဆောင့လြိုးပါတော့တယ်..။
“လိုးလိုး နာနာလိုး”
“အှတ် အှတ် အအအအအအအားးးးးးးးး”
မိနဈ ၂၀ ခန့်လိုးပြီး ဦးကြောဝြင်းမှာ လရညမြွားကို ပန်းထုတကြာ လရညမြွားမှာ အဖုတထြဲတွငသ်ာမက ခုံများ ကြမ်းပြငမြွားတွငပြါ ပကြေံနပေါတော့တယ်…။ မအေးမှင့ြ အဖုတထြဲမှ လီးကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ောအခါ
“ရှင့လြီးကြီးက ကောင်းလိုကတ်ာ အခုလည်း အရညတ်ှနေဲ့ ပြောငလြကန်တောပဲ..”
“နောကလြည်း ဒီလီးနဲ့ လိုးပေးမယ်..”
“ဟှန်း သူများက စားချင်န်တောများ…”
ဦးကြောဝြင်းမှာ သူမအဖုတလြေးကို ဖြဲကြည့်ပြှီး..
“ပန်းပြင့လြေးအတိုင်းပဲ…”
“ပန်းပြင့လြေးက စပလြိုကတ်ာ နာကောင်းလေး… မခံရတာ ကြာလို့လားမသိ… ကြှနမြအောကဆြင်းတော့မယ်… အောကကြ အလုပသ်မားတွေ ရိပမြိမယ်”
“ရော့ တဈရူး သုတလြိုကြ.. အပေါထြပ် အိမသ်ာမှာဆေးလိုကြ”
“အရညတ်ှေ သူ့ဟာကြီးက ထွကတ်ာ အများကြီး.. ဒီလီးကြီးတော့.. ခွိုးလိုကမြယန်ောြ”
“ခွိုးလိုကလြေ အေးမှင့လြေး ငတသ်ှားမှာပေါ့”
“ဟားးး ဟားးး ဟားးးး”
နှစ်ယောကသ်ား ငါးမိနဈခန့်ဖကကြာ kissing ရိုကပြှီး.. အိမသ်ာထဲ ဆေးကြောသန့်စငကြာ ဆိုငအြောကထြပသ်ို့ အလုပလြုပရြန် ဆင်းလာခဲ့ပါတော့သည်။
ဆိုငတ်ှင် တဈနကေုန် အလုပလြုပပြှီး ည ၅ နာရီခန့်လောကမြှ မနကကြ ရကေုနယ်မ်းကုန် ဦးကြောဝြင်းနဲ့ လုပခြဲ့မိသောကြောင့ြ ပငပြန်းနှမ်းနယန်ပြေီး အိမသ်ို့ စောစောပြနန်ားရန် စဉြးစားမိသည်။ ကောငတ်ာမှာ ထိုငန်သေော ဦးကြောဝြင်းအား…
“ကြှနမ် ဒီနေ့ နသေိပမြကောင်းလို့ စောစော ပြနန်ားမလို့..”
“အင်း ..ဆိုငမြှာက လူကနွတောမှ… အင်း ပြနန်ားလေ… ရပါတယ်..”
“ဟုတကြဲ့ ဒါဆို ကြှနမ် ပြနလြိုကြဦးမယန်ောြ”
“အောြ ခဏ ခဏ အေးမှင့ရြေ နင့ယ်ောင်းမတို့အဖို့.. အညာက လကဆြောငလြေး ထည့ပြေးချင်လြို့ အပေါခြဏလိုကယ်ူ”
“ဟုတကြဲ့ ဟုတကြဲ့”
ဆိုငအြပေါထြပ် တကသ်ှားသော ဦးကြောဝြင်းနောကသ်ို့ လိုကပြါတကသ်ှားခဲ့ပြီး သူ့အခန်းထဲ ရောကသ်ောအခါ…
“ဒီမှာ ကုတငပြေါြ ခဏထိုငပြါဦး..”
“ပေးစရာရှိ အမှနပြေးလိုကပြါလားရှင်… ကြှနမ် မနကကြတည်းက နုံးခွိနတော… ဒီနေ့ လူကနွတော… တနကေုန် နားရတယကြို မရှိပါဘူး…”
“အင်းပါ ပေးမှာပါ မပေးခငလြေးလေ….”
ဦးကြောဝြင်းမှာ ရုတတ်ရကြ သူမထိုငန်သေော ကြမ်းပြငရြှေ့ ထိုငခြပြှီး ပေါငကြိုဖြဲ ထဘီကို လှနသ်ောအခါ..
“ဟာ ဘာလုပျဦးမလို့လဲရှင်”
“ခဏပါ အေးမှင့ကြလည်း ဘာမှမပြောနဲ့”
သူမအတွင်းခံကို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ောအခါ.. တနကေုန် ပငပြန်းနှမ်းနယ်၍ ခွှေးများ ထွကန်သေောကြောင့ြ အဖုတန်ံမှာ ပြင်းရှစွာ ထောင်းခနဲ ထွကလြာပါတော့တယ်…။ ဦးကြောဝြင်းမှာ မရှံမရှာ အဖုတန်ံကို သချောစွာ နမ်းရှိုကကြာ လွှာဖြင့ြ လကြပြါတော့တယ်….။
“တနကေုန် ပကြေံနတော မလုပပြါနဲ့ မရှံဘူးလား”
“ဦးက ဒီလိုအနံပြင်းပြင်းမှ လကြခြငွတ်ာ… အနံပြင်းတော့ ပိုစိတဖြစ်တယ်… ပိုလကြကြောင်းတယလြေ… အေးမှင့ြ ပန်းဖူးလေးကလည်း ကြည့်ပြါဦး”
သူမရဲ့ အဖုတအြကြဲကြောင်းတလွှောကြ လွှာဖြားလေးများဖြင့ြ စကလိပါတော့သည်။ အဖုတန်ှုတခြမ်းသားများကိုလည်း နှုတခြမ်းဖြင့ြ ကိုကဆြှဲ၍ မသိမသာ လှနပြှဲနသေော အဖုတအြကြဲကြောင်းထဲ လွှာထိုး၍ သူမအား ပြုစုနသေောကြောင့ြ အရညမြွား စိုထွကလြာကာ စောကရြညန်ံ့များ အခန်းထဲ လှင့ပြွံ့နပေါတော့သည်။
“ပြှတ် ပြှတ် ပလပ် ပလပ် ပလပ် ပလပ်”
“အူးးးးအူးးးးးးးအူးးးပြှတ် ပြှတ် ပလပ် ပလပ်”
ထိုမွှမက ကြမ်းစားထား၍ ထူကာကြမ်းနသေော လွှာကြမ်းကြီးဖြင့ြ အစိကို ထိုးကစားနခွင်ေး.. လွှာကြမ်းကြီးဖြင့ြ အဖုတပြှငလြိုကြ ယကန်ခွင်ေးကြောင့ြ သူမ ခံလို့ကောင်းနကော ကောပြန့်နမေိပါတော့သည်။
“အီးးးးး ပြှတ် ပလပ် ပလပ် ပလပ် ပြှတ်”
“အီးအူးးးးး သတန်တောလားရှင့ြ ကောင်းလိုကတ်ာ…”
“အရညတ်ှေ အများကြီး ထွကန်ပြေီ တောလြိုကတ်ော့….”
“ဦး အကုနလြကြပြေးမယ်…”
“အီးးးးး အူးး ပလပ် ပလပ်”
နာရီဝကခြန့်အကြာ ဦးကြောဝြင်းရဲ့ လွှာအစွမ်းကြောင့ြ သူမလည်း မခံမရပန်ိုငဖြစ်ပြီး အရညမြွားထွကကြကြာ ပြီးသှားပါတော့သည်။
“အူးးးးး လူကိုဖြော့သှားတာပဲ၊ ပါးစပမြှာလည်း ပကြေံနတော သုတလြိုကြဦး…”
ထို့နောကြ ကုတငဘြေးမှာ အဝတစြဖြင့ြ အဖုတကြိုသုတန်ရင်ေး
“ယောင်းမတို့အတွကြ လကဆြောငဆြို ဘယမြှာလဲ..”
“ဘယကြသာပေးရမှာ စားပြဲထိုးလေးတွရှေိလို့… အေးမှင့ရြယ် မရိပမြိအောင် လကြခြငွန်တော တနကေုန်”
” ဟှန်း.. တောတ်ောလြညတ်ယ် စားနကြေ ကြောကဖြားကြီး”
“မဟုတပြါဘူး အေးမှင့ရြယ် စောစောပြနခြိုင်းတာက တခွားအလုပသ်မားတွမှငေရြင် သူတို့ကြ ပြနမြရဘူးလား လုပမြယ်…။ အခုက ဘေးနားမှာ တရုတဆြိုငတ်ှကေ ဖြင့ထြားတာ စီးပြားက အပျိုငဖြစ်နပြေီ။ တို့မှနမြာဆိုငတ်ှကေ အလုပကြို အပေါယ်ံပဲလုပတ်ာ..။ ဟိုက သချောစနဈကကြ သူ့အလုပကြို အသကလြောကြ ဂရုစိုကလြုပကြှတယ်..။ မှနမြာတွကေ နဲနဲဆို မလုပခြငွကြှဘူး။ အခုက ဆိုငတ်ှမွေားတော့ ပျိုငရြမယ့ြ အခွိနလြေ။ တခွား မှနမြာဆိုငတ်ှကေ ပျိုငရြမယ့အြစား မနာလိုပဲ ဖြစ်နကြေ။ မနာလိုတော့ သူလည်းစီးပြားမဖြစ် ဘာမှမထူး။ တို့တွေ မှနမြာအကငွ့ြ ပြောသာပြောတာ ကိုယကြိုတိုငလြည်း အဲ့လိုအကငွ့ပြဲ ဖြစ်နတော။ စီးပြားရေးကို အခုမှ ပြနတ်ညဆြောကထြားရတာ အေးမှင့လြေးရယ် နားလညပြေးပါ..”
“ဟှန်း အလုပလြည်း ကြိုးစား.. လကြပြေးတာလည်းကောင်း… လိုးတုန်းကလည်း ကောင်းခကြြ တောတ်ောတ်တန်ိုငတ်ဲ့ လူကြီး”
“ဟားး ဟားးး ဟားး”
“ပြနလြိုကြဦးမယ်”
ထို့နောကြ အဝတအြစားပြငဆြငကြာ အိမသ်ို့ပြနလြာခဲ့ပါတော့တယ်။
အိမသ်ို့ ပြနရြောကလြာသောအခါ အိမမြှာ တဈယောကမြှ မရှိသောကြောင့ြ အခန်းထဲဝငကြာ တကိုယလြုံး နံစောန်ုံးခွိနသေောကြောင့ြ.. အိပရြာပေါြ ပစ်လှဲလိုကပြါတော့တယ်….။ သူမ မှေးခနဲ အိပပြွောသ်ှားပြီး ည ၁ နာရီခွဲလောကအြခွိန် တရေးနိုးလာကာ ကိုယလြကသ်ုတသ်ငမြယဆြိုပြီး အောကသ်ို့ဆင်းလာခဲ့ပါတော့တယ်။
“ဒုတ် ဒုတ် အအအ အှတ်…”
ကုတငလြှုပသ်ံများ လိငဆြကဆြံသံများ ကြားသောကြောင့ြ သူမယောင်းမတို့ လိငဆြကဆြံနကြသေညဟြုတွေးကာ အိပခြန်းထဲ ချောင်းကြည့်လြိုကပြါတော့တယ်။
“ဟင်……………”
မှငရြသော မှငကြှင်းကြောင့ြ အံသှမိသှားသည်။
သူမ မှငန်ရသေော မှငကြှင်းမှာ သူ့ယောင်းမ မမှင့ဌြေးကို သူမယောကြာြး ကိုအောငဝြင်းနှင့ြ အရငန်ေ့ညက လာလာလိုးနသေော အသားမဲမဲ ထွားကြိုင်းကြိုင်းလူက နှစ်ယောကည်ှပပြှီး လိုးနခွင်ေးဖြစ်သည်။
“ဒါဆို ဟိုလူနဲ့ ငါ့ယောင်းမက ဖောကပြှနန်တော မဟုတဘြူးပဲ… သူ့ယောကြာြး ကိုယတ်ိုငကြ ခွင့ပြှုထားတာပဲ”
မမှင့ဌြေးမှာ သူမယောကြာြး ကိုအောငဝြင်းလီးကို အငမ်းမရ စုပန်ကော အသားမဲမဲလူမှ လှကြေီးထိုးနည်းနဲ့ ဆောင့လြိုးနခွင်ေး ဖြစ်သည်။ ထိုသူလိုးခကြမြွားမှာ ပြင်းထနပြှီး ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း မမှင့ဌြေးမှာ တအှတအြှတန်ဲ့ ကုတငမြှာ လူပရြမ်းနပေါတော့တယ်။
“အှတ် အှတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်”
ကြည့်န်ရင်ေး အေးမှင့မြှာ ဆိုငပျိုငရြှင် ဦးကြောဝြင်း လကြထြားတာ မကြာသေးသော အဖုတမြှာ ကာမစိတမြွား ပြနထြလာပြီး စောကရြညမြွား စိုရှှဲလာပါတော့တယ်။
“အှတ် အှတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်”
“အှတ် အအအအအ အအအအ”
ထိုအသားမဲမဲလူမှာ အရှိနပြှင်းစွာ ဆောင့်နတောကို ခဏရပပြှီး ကိုအောငဝြင်းနဲ့ နရောချင်ြး လဲလိုကပြါတော့တယ်။ ထိုအခွိန် အဖုတထြဲမှ လီးခွှတတ်ဲ့အခါ သူ့ယောင်းမ အဖုတမြှာ ပြဲလနကြာ အသားနီများ ပေါန်ပြေီး စောကရြညမြွား လရညမြွား ရှဲနတောကို မှငလြိုကရြပါတော့တယ်။
ထို့နောကြ ကိုအောငဝြင်းမှာ ထိုအဖုတထြဲသို့ လီးကြီးကို ထပဆြောင့ထြည့ကြာ ထပလြိုးပါတော့တယ်။ မမှင့ဌြေးမှာ လရညမြွား စောကရြညမြွားနှင့ြ အသားမဲမဲလူရဲ့ လီးကြီးကို ပါးစပထြဲငုံကာ စုပြနပေါတော့တယ်။
“အှတ် အှတ် ဖြတ် ဖြတ် အှတ် အအ”
“အအအအ အှတ် အှတ် အအ”
သူတို့လိုးပြဲမှာ အရှိနပြှင်းထနန်ပြေီး မမှင့ဌြေး စုပပြေးနသေော လီးကြီးမှ လရညမြွား ပန်းထုတသ်ောအခါ မမှင့ဌြေးမှာ သူ့ယောကြာြးရှေ့မှာပင် လရမွေားကို လကြပြဈပါတော့တယ်။ ကိုအောငဝြင်းမှာလည်း ဆောင့အြားပြင်းထနလြာကာ
“အှတ် အှတ် အှတ် အအအအ”
“ဖတ် ဖတ် အအအ အအားးးး”
ကိုအောငဝြင်း ပြီးသှားသောကြောင့ြ အဖုတထြဲမှ လီးကို ခွှတလြိုကသ်ောအခါ လရညမြွား အဖုတဝြတွင် ပြည့လြွှံနပေါတော့တယ်။
ထိုမှငကြှင်းကို ချောင်းကြည့်န်သေော တဈခုလပမြလေး အေးမှင့မြှာ အဖုတထြဲမှ မရိုးမရှ ဖြစ်နကော အခန်းထဲမှ ကာမဆကဆြံသော အနံ့များ အပြငထြိရောကကြာ အေးမှင့ခြငမြွာ ဝငအြလိုးခံချင်န်ပေါတော့တယ်။
သူတို့သုံးယောကြ ပြီးသှားသောအခါ အတူတူ ဖကအြိပပြှီး နမ်းတလှည့ြ ကိုငတ်လှည့ြ လုပန်သေောကြောင့ြ အေးမှင့ြ ရမချိုးတော့ဘဲ တိတတ်ိတလြေး သကပြှင်းခွ အခန်းထဲ ပြငဝြငလြာပါတော့တယ်။
ပြီးပါပြီ။