ထူးဆန်းတဲ့အမှေ (အပိုင်း ၃)
ရေးသားသူ – တပကြှပကြှီး
(အခစွတ်ကျကသိုလတ်ှင် စတင် တငဆြကသ်ည်)
တကျကသိုလရြှိရာ ရှှမှေို့တောသ်ို့……
ကြှနတ်ောရြယ်၊ ကြောသ်ကခြိုင်၊ ကြညပြှာ၊ ဝင်းမာ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့လေးယောကြ ဝငခြှင့ရြတဲ့ တကျကသိုလတ်ှမတေူပမေဲ့ တကျကသိုလတ်ှအေားလုံးက ရှှမှေို့တောမြှာပဲရှိတာဆိုတော့ အတူတူသှားကြတာပေါ့။ မနကအြစောကြီးပဲ ရထားဘူတာရုံကို မိဘဆှမွေိုးတွလေိုကပျို့ကြ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့လည်း ပထမဆုံး ကိုယ့ဘြာသာကိုယ် မိဘဆှမွေိုးတို့နဲ့ဝေးရာမှာ လှတလြှတလြပလြပ် ကြောင်းသှားတကရြတော့မယဆြိုတော့ စိတအြားထကသ်နန်ပြေီး ပြောရြှှငမြှူးထူးနကြတောပေါ့ဗွာ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ ရထားက တိုကရြိုကရြောကမြှာ မဟုတဘြူးဗွ။ ပထမဆုံးက နေ့တဈဝကလြောကစြီးပြီးမှ ဒုတိယမှို့တောြ မန်တလာကိုရောကမြှာ။ မန်တလာကမှ ရထားပြောင်းပြီး နောကတ်ဈရကလြောကြ စီးပြီးမှ ရှှမှေို့တောကြိုရောကမြှာ။
ကြောသ်ကခြိုငန်ဲ့ ကြညပြှာက သမီးရည်းစားအတိအလင်းဖြစ်နကြပြေီမို့ ကြှနတ်ောတ်ို့ မှို့က ရထားထွကတ်ာနဲ့ သူတို့နှစ်ယောကကြ အတူတူထိုငပြှီး ဝင်းမာကို ကြှနတ်ော့ဘြေး ပို့ထားကြတယ်။ ကြှနတ်ောကြိုယတ်ိုငကြ မနေ့ညက အနတ်ီသူဇာနဲ့ ကောင်းကောင်းဆှဲထားခဲ့ပြီး အိမပြှနရြောကတ်ော့လည်း အထုပအြပိုးတွထညေ့ြ၊ ဟိုဟာကနွမြှာစိုး၊ ဒီဟာကနွမြှာစိုးလို့ တတိတိထည့န်ရတောနဲ့ တောတ်ောန်ဲ့မအိပန်ိုငတ်ာလည်း ပါတယဆြိုတော့ ရထားထွကပြှီး ခဏနတောနဲ့ အိပပြွောသ်ှားတော့တာပဲ။
ညနစေောင်းကြတော့ မန်တလာမှို့ကိုရောကန်ပြေီ။ အတိုခွုံးလိုကရြရငတ်ော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ ရှှမှေို့တောသ်ှားမဲ့ရထား အိပစြငပြါတဲ့အတွဲပေါမြှာ နရောယူပြီးတာက ပြနစြရအောင်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ အခန်းက ထိုငန်တေဲ့ခုံတွကေို ဆှဲဆန့လြိုကရြင် အိပယ်ာနှစ်ခုရတယ်။ ထိုငခြုံအပေါကြ နံရံတဈဖကတ်ဈခကြကြို ဆှဲခလွိုကရြင် တဈယောကအြိပ် အိပယ်ာစင် ၂ ခုရတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့က တွဲပေါရြောကတ်ာနဲ့ နံရံကအိပယ်ာစငကြို ဆှဲခထွားပြီးသား အောကကြထိုငခြုံတွကေိုသာ အိပယ်ာအဖြစ် မပြောင်းသေးတာ။ လေးယောကသ်ား ညစာစားကြတယ်။ စားသောကပြှီးတော့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ကြောသ်ကခြိုင် အိမသ်ာသှားကြရင်း လမ်းမှာ သူ့ကိုတီးခေါကကြှည့တ်ော့ ကြညပြှာက ဘာမှလုပလြို့မရကြောင်း ပါးလေးနမ်း၊ လကကြလေးကိုငတ်ာကလှဲပြီး ဘာမှပေးမလုပကြှောင်း ပြောပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ တွဲကို ပြနမြရောကခြင် လမ်းမှာ သူ့ကို လကစြှပြ၂ ကြင်း ထုတပြှလိုကတ်ယ်။
“မင်း ဒီဟာပြလိုကြ၊ ငါတို့ လငမြယားလုပတ်မ်း ကစားရအောငလြို့ ပြောပြီး ပေးဝတလြိုကြ၊ မင်း ကြညပြှာ စိတပြှောင်းရငပြှောင်းသှားမှာပေါ့..၊ အဲဒါ ငါ့အဖိုး အဖြား မင်ျဂလာဆောငတ်ုန်းက လကစြှပတ်ှေ…“
ကြှနတ်ော့မြှာ သူငယခြငွြးအရင်းမို့ ခဏထုတပြေးလိုကရြသောလြည်း စိတတ်ော့ နည်းနည်း ပူတယ်။ တဈခုခု ဖြစ်မှာစိုးလို့။ နောကတ်ော့ အခန်းထဲပြနရြောကတ်ော့ ဝင်းမာကို မကြရြိပမြကြခြှပြပြေီး အခန်းထဲက ခေါထြုတလြာခဲ့တယ်။ ဝင်းမာကလည်း ရိပမြိတော့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ လိုကလြာပါတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ရထားပေါတ်ကတ်ဲ့ လှခေါးရင်းနားမှာထိုငရြင်း လလေေးတဖြူးဖြူးကို အရသာခံရင်း တရိပရြိပဖြှတကြွောလြာတဲ့ လယကြှင်းပြငတ်ှေ၊ အိမလြေး တဈလုံးစနှစ်လုံးစကို ကြည့်န်ကြတေယ်။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ ကြညပြှာတဈယောကြ သုတသ်ီး သုတပြှာနဲ့ ထွကလြာတယ်။
” ရှမ်းလေး လာပါဦး။ ကိုကြောျ ဘာဖြစ်နလေဲ မသိဘူး”
အဲဒါနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကလြည်း ကမန်းကတန်း လိုကသ်ှားကြတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ အခန်းထဲမှာ ထိုငခြုံနှစ်ခုက တဈခုပေါမြှာ ကြောသ်ကခြိုငတ်ဈယောကြ စန့စြန့ကြှီးလဲနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ အနားကပပြှီး သှားကြည့်လြိုကတ်ော့ သူ့တကိုယလြုံးကလည်း တောင့တ်င်းနတယ်ေ။ သူ့မကြန်ှာကတော့ အပြောရခကသ်ား၊ ပြုံးသလိုလို၊ မကြစြေ့ကတော့ စုံမှိတထြားတယ်။ ကြည့်ရြတာ အိပမြကမြကန်သလေိုပဲ။ သူ့ ဖြားဖကတ်ောကြလည်း ပုဆိုးအောကကြ အလံတိုငကြှီးလို ထောငထြှကန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောလြေး ထိတလြန့သ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ော့တ်ုန်းက အဲ့လိုမှ မဟုတတ်ာကိုး။
” ဟေ့ကောင်…ငကြောြ…ဟေ့ကောင်…ဘာဖြစ်လဲ…ကြားလား ငါခေါတ်ာ…”
သူ့သှေးခုနန်ှုန်းစမ်းကြည့်တ်ော့လည်း ပုံမှနပြဲ။ အသကရြှူတာတော့ တအားမှနန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ ကောငမြလေး နှစ်ယောကကြို လှည့ကြှည့ပြှီး
“နငတ်ို့နှစ်ယောကြ အပြငခြဏလောကြ ထွကန်လေိုကြဦး..“
လို့ ပြောလိုကပြှီး သူတို့ထွကသ်ှားမှ ကြှနတ်ောကြ ကြောသ်ကခြိုငလြကထြဲက လကစြှပကြို ခွကနေခြွှတရြပါတော့တယ်။ သူ့လကထြဲက လကစြှပလြည်း ကြှတသ်ှားရော ကြောသ်ကခြိုငရြဲ့ ခါးအောကပျိုင်းက ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ဖြစ်သှားပြီး ငှိမကြသွှားကာ သူ့မကြလြုံးတွေ ပြင့လြာခဲ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အခုမှ သကပြှင်းခနွိုငပြှီး
“ဟေ့ကောင်..ဘယလြိုဖြစ်သှားတာလဲကြ..“
“မသိဘူးကြာ.. ငါတောအုပထြဲက ရတေံခွနတ်ဈခုနား ရောကသ်ှားတယ်။ အဲဒီရစပေန်ားမှာ မှှကြေီးတဈကောငကြ ရုတတ်ရကြ ကောငမြလေး ဖြစ်သှားတယ်။ အသားကဝင်းနတောပဲ။ ဖငကြလည်း တောင့တ်ောင့ြ၊ ကိုယလြုံးတီး၊ ဆံပငခြှမကြေစြေ့လောကကြို ဖားယားခထွားတယ်။ သူက ငါ့ဟာကြီးကို လာစုပတ်ာ ကောင်းလိုကတ်ာကြာ။ ငါ သူ့ပါးစပထြဲမှာပဲ ထုတပြဈလိုကမြိတယ်။ ဟိုကြ ငါအိပမြကမြကန်တောလား…“
ကြောသ်ကခြိုငကြ သူ့ပုဆိုးမှာစိုနတေဲ့ အကြကကြှီးကိုကြည့်ပြှီး ရှကသ်ှားတယထြငတ်ယ်။ ကမန်းကတန်းထပြီး အထဲကို လှည့ဝြတလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ စကားပြောသံ ကြားသှားလို့ထငတ်ယ် ကောငမြလေးနှစ်ယောကြ ဝငလြာကြတယ်။ ကြညပြှာရဲ့မကြန်ှာလေးက နီမှန်းမှန်းနဲ့ မကြလြုံးပုံစံတွကေ တဈမွိုးဖြစ်နတောနဲ့ ကြှနတ်ောြ သူ့လကကြိုကြည့်လြိုကတ်ော့ ဘယအြခွိနကြ ဝတထြားမှန်းမသိတဲ့ လကစြှပလြေး။ ဟိုကြ သောကခြှပဲလို့ ကိုယ့ဘြာသာ ကြိနဆြဲနမေိတယ်။ ငါအတတဆြန်းလို့ ပေါကကြရတွတေော့ ဖြစ်ကုနပြှီလို့ တွေးမိတယ်။ အဲဒါကြောင့ြ ဗူးမှာရေးထားတာ ဖြစ်မယ်။ အသိဉာဏန်ဲ့ သုံးပါ ဆိုတာ။
ကြညပြှာက ကြှနတ်ော့လြကကြောကဝြတကြို လာဆုပကြိုငလြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့မြှာ ရှေးစရာလမ်းမရှိတော့။ သူမလကကြို တအားဆှဲဖြပြေီး ကြောသ်ကခြိုင် လကမြောင်းပေါြ တငပြေးလိုကရြတယ်။ နောကတ်ော့ ကြောသ်ကခြိုငကြိုလည်း မကြစြိတဈဖကမြှိတပြှကာ ကြှနတ်ောတ်ို့ အခန်းတံခါး သှားပိတလြိုကရြတယ်။ ကြောသ်ကခြိုငကြို အတင်းဖကတ်ကကြာ နမ်းရှုံ့နသေော ကြညပြှာကို ပါးစပအြဟောင်းသားနှင့ြ ငေးကြည့်န်တေဲ့ ဝင်းမာကို လကတ်ဈဖကကြဆှဲကာ နံရံကပအြိပစြငတ်ဈခုပေါြ တကခြဲ့လိုကတ်ယ်။ နံရံကပအြိပစြငလြေးမှာ လူတဈယောကစြာသာဖြစ်လို့ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကမြှာ ပူးပူးကပကြပလြေး ဖြစ်နရတေယ်။
ကြှနတ်ောန်ဲ့ ဝင်းမာနဲ့ဆိုတာက နဂိုထဲကလည်း ဖကရြမ်း နပန်းလုံးဆော့နကြေ ငယသ်ူငယခြငွြး အရင်းကြီး။ သူ့ကိုလိုကန်တေဲ့ကောင် ရှိတာလည်း သိတယ်။ အဲ့ဒီကောငကြိုလည်း ဝင်းမာက တကယတ်ော့ ကြိုကခြငွန်တောပါ။ ဒါပမေဲ့ မိန်းကလေးသဘာဝ နည်းနည်းစောင့န်သညေ့သ်ဘော။ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း တိုငပြငထြားတော့ သူမအပေါမြှာ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲမှာလည်း ဘယလြိုမှမနပေါ။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့ အိပစြငတ်ဈခုထဲမှာ ပူးကပပြှီး၊ ကြောသ်ကခြိုငန်ှင့ြ ကြညပြှာတို့ကို ချောင်းနကြခွေင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ချောင်းသညဆြိုတာကလည်း တကယတ်ော့ ပေါတ်ငကြှည့တ်ာပါ။ ကြောသ်ကခြိုငကြတော့ ရှကရြငရြှကမြယ် ကြညပြှာကတော့ ဘာမှဂရုမစိုကတ်ော့ပါ။ (လကစြှပ် အရှိနကြှောင့ဖြစ်မည် )။
ကြညပြှာမှာ တကယတ်ော့ ကြောသ်ကခြိုငကြို တကခြှနပြေီ။ ကြောသ်ကခြိုငမြှာ ပထမတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့အခန်းထဲရှိနတော သတိထားမိပြီး ရှကန်သေေးတယ်။ ဒါပမေဲ့ တဈခါမှမကြုံစဖူး ကြညပြှာမှာ ရကရြောလှန်းနလေို့ ကြောသ်ကခြိုငတ်ဈယောကြ ပြဲတောကြှီးတွေ့နလတေယ်ေ။ သူ့လကန်ှဈဖကစြလုံးမှာ ကြညပြှာ့နို့နှစ်လုံးကို အင်ျကြီပေါမြှ ဆုပန်ယန်ပြေီး ကြညပြှာမှာ ကြောသ်ကခြိုင် မကြန်ှာတဈပြငလြုံးကို နမ်းရှုံ့နလတေယ်ေ။ နောကတ်ော့ ကြောသ်ကခြိုငကြိုယပြေါမြှ လွှောခလွိုကပြှီး ကြောသ်ကခြိုင်၏လုံခညွကြိုပါ ဆှဲခွှတလြိုကကြာ ကြောသ်ကခြိုင်၏ ဖြားဘကတ်ောမြှာ ငေါကကြနဲ ပေါလြာတော့တယ်။
“အို့..ခစ်ခစ်…“
ဝင်းမာမှာ ရုတတ်ရကြ ရှကသ်ှားကာ မကြစြေ့ပိတပြှီး ကြှနတ်ော့ဘြကလြှည့လြိုကရြာ ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲ သူမခေါင်းလေး တိုးဝငရြောကလြာတယ်။
“ဟေ့ ဟိုမှာ ကောင်းခန်း ရောကန်ပြေီ ကြည့်လြိုကြဦး…“
ကြှနတ်ောကြ ဝင်းမာပုခုံးလေးကိုကိုငပြှီး ပြောလိုကရြာ ဝင်းမာမှ မဝံ့မရဲဖြင့ြ ပြနလြှည့ကြှည့လြိုကမြိပြီး သူမ မကြလြုံးအစုံမှာ ပြူးထွကလြာတော့တယ်။ မပြူးပဲ ခံနိုငမြလား၊ ကြညပြှာတဈယောကြ ကြောသ်ကခြိုငလြိငခြွောင်းကြီးကို အားရပါးရ ဆုပကြိုငပြှီး ပုလှမှေုတပြေးနတောကိုး။ ဝင်းမာမှာ မထူးတော့ဘူးဟူသော စိတဖြှင့လြားမသိ သချောမှငရြအောင် ကိုယလြုံးလေးကို လိမ့ပြှီး ကြည့်န်လေို့ သူမဖငလြုံးလေးမှာ ကြှနတ်ော့ပြေါငခြှံတွင်း တိုးဝငလြာတော့တယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ညီတောမြောငမြှာလည်း နိုးကြှနပြေီဖြစ်ရာ သှားထိုးမိမှာစိုးလို့ ဖငကြို ကြှနတ်ောကြ အနောကဖြကြ တတန်ိုငသ်လောကြ အနောကကြို ကောကထြားရတယ်။ ဒါပမေဲ့ ကြညပြှာက ထမီလှနပြှီး ကြောသ်ကခြိုငပြေါတ်ကြ မှင်းစီးတဲ့အခွိနမြှာတော့ ဝင်းမာဖငလြုံးကလေး ကော့တကလြာကာ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြို ဖိနှိပထြားတဲ့ လကဖြမိုးကို လာထိမိနတေော့တယ်။ အိကနဲ ခံစားရသည့ြ အတွေ့အထိကတဈကြောင်း၊ အောကကြ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ပေါငန်ှဈလုံးနဲ့ ဖငကြှီး ကြှကာကြှကာ ကြောသ်ကခြိုငပြေါမြှ တကည်ှောင့န်သေော ကြညပြှာကြောင့ကြတဈကြောင်း၊ ကြှနတ်ော့လြကဖြဝါးက အလိုလို ဝင်းမာရဲ့ တငသ်ားကစွကြစွလြေးကို ဆုပည်ှဈကိုငလြိုကမြိတယ်။ သို့ပမေဲ့ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲမှာတော့ ဝင်းမာကို လုပလြို့ မဖြစ်မှန်းသိနတယ်ေ။ အခုနေ မှှနလြို့ လုပမြိသှားပါက သူငယခြငွြးအရင်းကြီးလည်းဖြစ်၊ ရည်းစားလည်းမဟုတ်၊ တောကြှာ အတညယ်ူနရမေယဆြိုပြီး ကြောကန်မေိတယ်။ လုပခြငွတ်ာလုပပြှီး ထားခဲ့လို့ရမယ့ြ မိန်းကလေးမဟုတတ်ော့ အပရိကလောကပြဲ လုပလြို့ရမယဆြိုတာ အတွင်းစိတကြ သတိပေးနတယ်ေ။
ဒါပမေဲ့ အခွအနေနေဲ့ အခွိနအြခါကလည်း ကြည့်ြဦး။ ဘယလြိုလုပရြမှန်း စိတကြ မဆုံးဖြတရြသေးမှီ အတွေ့အကြုံရှိနပြေီဖြစ်သော လကကြ ဝင်းမာရဲ့ တငသ်ားလေးတွကေို ပြတသ်ပပြေးနရင်ေးက ထမီကို တဈဖြေးဖြေး မတငလြာခဲ့မိရာ ကြှနတ်ော့လြကဖြဝါးတွကေ ဝင်းမာရဲ့ ပေါငန်ောကဖြကအြသားတွကေို ထိမိသှားတယ်။ ဝင်းမာဆီမှ အသကပြှင်းပြင်းရှူရှိုကလြိုကသ်ံကြားလိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ လကခြွောင်းတွကေ ဝင်းမာရဲ့ စိုရှှဲနပြေီဖြစ်တဲ့ ပငတ်ီခွဆုံကို သှားစမ်းမိတယ်။ ဝင်းမာရဲ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးပေါမြှာ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှေ ပြတသ်ပကြစားလိုကတ်ော့ အင့ကြနဲ ဖြစ်သှားတဲ့ ဝင်းမာက ကြှနတ်ော့ကြို လှည့မြကြည့်ပြဲ လကန်ောကပြှနဖြှင့ြ ကြှနတ်ော့လြကကြောကဝြတတ်ဈဖကကြို ဖမ်းဆုပထြားလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့အြနနေဲ့ကလည်း ဒီအခွိနရြောကန်မှတေော့ မထူးတော့ပြီမို့ သူမလကကြို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ပြနဖြမ်းဆုပထြားလိုကပြှီး လှတသ်ှားသောလကကြ လကခြွောင်းများက သူမပေါငရြင်းအတွင်းခံမွှော့ကြိုးအောကကြို တိုးဝငသ်ှားပြီး အမှှေးပါးပါးလေးနဲ့ အိဖောင်းဖောင်း အဖုတလြေးကို သှားထိလိုကတ်ယ်။ ဝင်းမာ တဈခကြြ တုနကြနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ သူမအဖုတကြို တခွားယောင်ျကြားလေး တဈယောကကြ ပထမဦးဆုံး ထိကိုငဖြူးတာပဲ ဖြစ်မယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လကခြလယထြိပလြေးက စွတစြိုစိုလေးနဲ့ ပြော့အိအိ အဖုတန်ှုတခြမ်းသားလေးတွကေို ပြတသ်ပပြေးရင်း နူးအိနသေော နှေးထွေးထွေး စောကခြေါင်းလေးထဲ တိုးဝငသ်ှားတော့တယ်။
“..အားးးးး…ဟင့ျ…..”
ဝင်းမာဆီက ငှီးသံလေးထွကလြာတယ်။ စေးစေးကပြကြပြအြဖုတလြေးထဲ ကြှနတ်ော့လြကခြလယကြို ဖြေးဖြေးခွင်း ဖိသှင်းရင်း ဝင်းမာမကြန်ှာလေးကို ငုံ့ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူမတဈယောကြ မကြစြေ့လေးပိတန်ပေါပြီ။ အောကမြှာတော့ ကြညပြှာတဈယောကကြတော့ လကစြှပအြရှိနန်ဲ့ ကြမ်းနတယ်ေ။ ကြောသ်ကခြိုငကြို အပေါကြ မှင်းစီးနရင်ေးက သူမရဲ့တီရှပကြိုပါ ခေါင်းပေါမြှ လကန်ှဈဘကဖြှင့မြကာ ခွှတလြိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ဇီးရောငဘြရာဇီယာလေးပါ ကြှတသ်ှားတယ်။ နို့လေးက ပေါကစြီခပကြှီးကြီးလေးတွလေို အပျိုနို့လေး၊ အသားအရညကြလည်း ဖြေးနုနတေော့ အရမ်းကြည့်လြို့ကောင်းလှတယ်။ အောကကြ ကြောသ်ကခြိုငကြတော့ ပြဲတောကြှီးတွေ့နလတေယ်ေ။ သူ့အပေါထြိုငဆြောင့န်လေို့ တုနတ်ုန် တုနတ်ုနန်ှင့ြ လှုပခြါနသေော အပျိုနို့လေးကို သူ့လကဝြါးကြီးတွနေဲ့ အောကကြပင့ကြိုငရြင်း ဆုပန်ယသ်မနလတေယ်ေ။
သူတို့ကိုကြည့်ရြင်း ကြှနတ်ော့လြကခြလယခြွောင်းကလည်း စိုရှဲသောလြည်း စေးစေးကပကြပလြေးနဲ့အိနတေဲ့ ဝင်းမာရဲ့ စောကခြေါင်းလေးထဲ အဆုံးထိ တိုးဝငတ်ိုးထွကြ လုပပြေးမိနတယ်ေ။ ဝင်းမာမှာ ကြှနတ်ော့လြကကြောကဝြတကြို သူမလကသ်ည်းတွနှငေ့ြ ကုတခြှဈဖမ်းဆုပထြားသောလြည်း တွန်းမထုတ်။ ကြှနတ်ော့လြကကြို ထိန်းပေးထားသလိုသာ ကိုငထြားခွင်းဖြစ်တယ်။
“ဟင့ျ..ဟင့ျ..အီး..“
ဝင်းမာရဲ့ငှီးသံက တဖြေးဖြေးနဲ့ ကယွလြာတယ်။ အောကကြ ကြောသ်ကခြိုငအြသံလည်း အတူတူပဲ တအီးအီး ဖြစ်လာတယ်။ ခဏနတေော့ ဝင်းမာတကိုယလြုံး တောင့တ်င်းသှားပြီး ကြှနတ်ော့လြကကြို သူမလကတ်ှနေဲ့ ကုတခြှဈလိုကပြှီး ငှိမသ်ှားတော့ သူမပြီးသှားကြောင်း ကြှနတ်ောသ်ိလိုကရြတယ်။ အောကမြှာလည်း ကြောသ်ကခြိုငတ်ဈယောကြ ပြီးသှားတယထြငတ်ယ်။ ဒါပမေဲ့ ကြညပြှာတဈယောကကြတော့ မပြီးသေးဘူး။ အောကကြိုဆင်းလိုကပြှီး ပြော့ခွသှေားတဲ့ ကြောသ်ကခြိုငရြဲ့ လိငတ်နကြှီးကို ကုန်းလကြန်ရောကနပြေီးတော့ ဆကစြုပန်တယ်ေ။ ကြောသ်ကခြိုင် နှစ်ခွီပြီးသှားပြီဆိုတော့ နားချင်သ်လိုဖြစ်နပြေီး မသိမသာ ကြညပြှာကို တွန်းနပမေေဲ့ ကြညပြှာက အတင်းဆကမြှုတန်တယ်ေ။ အဲ့ဒီတော့မှ ကြှနတ်ောြ လန့လြာတယ်။ ဒုကျခပဲ စောကပြှူနာတော့ တကတ်ော့မှာပဲဆိုပြီး အိပစြငပြေါကြနေ အောကကြို ကမန်းကတန်း ပြေးဆင်းသှားတယ်။ ဝင်းမာလည်း ဆင်းလိုကလြာတယ်။ ကြှနတ်ောကြလည်း ကြညပြှာကိုဆှဲ ဝင်းမာက သဘကတ်ဈထညယ်ူပြီး ကြညပြှာ့ကို ခွုံပေးနတယ်ေ။ အဲဒီအခွိန် ရုတရြုတသ်ဲသဲ ဖြစ်နတေုန်း ဘယသ်ူမှမမှငအြောင် ကြှနတ်ောြ ကြညပြှာရဲ့လကထြဲက လကစြှပကြို ဆှဲခွှတပြှီး ကြှနတ်ော့ဘြောင်းဘီအိတထြဲ ထည့လြိုကရြတယ်။ လကစြှပကြွှတသ်ှားတာနဲ့ ခဏပါပဲ ကြညပြှာတဈယောကြ ဝင်းမာရငခြှငထြဲ ခေါကကြနဲ ပျိုလဲကသွှားပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောြ ဗူးပေါမြှာရေးထားတဲ့ အသိဉာဏဖြှင့ြ မသုံးစွဲပါက ဆိုးကြိုးပေးလိမ့မြညဆြိုတာ ခကြခြှင်းသှားသတိရမိလိုကတ်ယ်။
ကြှနတ်ောြ တကျကသိုလရြောကပြှီးတော့ နရောအသဈ၊ လူအသဈတွနေဲ့ တွေ့ရလို့ စိတလြှုပရြှားနတောကတဈကြောင်း၊ ကြောသ်ကခြိုငန်ဲ့ ကြညပြှာကလည်း ရထားပေါကြ အဖြစ်အပကြတ်ှကြေောင့မြို့လားမသိ ကြှနတ်ော့ကြို ရှကန်ကြတေယထြငတ်ယ် ရှောငန်ကြတေယ်။ ဝင်းမာနဲ့ ကြှနတ်ောကြလည်း ဘာမှမဖြစ်သလို သူငယခြငွြး ပြနဖြစ်နကြတေယ်။ တဈလမပြည့ခြငပြင် ကြှနတ်ောတ်ဈယောကြ သူငယခြငွြးအသဈ၊ နရောအသဈတွနေဲ့ အသားကလွာတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ကန်သေော အငဂြငွန်ီယာကြောင်းနှင့ြ ကြောသ်ကခြိုငတ်ကန်သေော သဈတောမှာလည်း တဈကြောင်းစီဖြစ်သဖြင့ြ အရငလြိုလည်း နေ့တိုင်းမဆုံဖြစ်ကြပါ။ ကြညပြှာနှင့ြ ဝင်းမာတို့မှာ စီးပြားရေးမှာဆိုတော့ ကြောသ်ကခြိုငန်ှင့န်ီးတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ကြောင်းမှာ ကြောင်းသူနည်းပါးပြီး ကြောင်းသားများသာ ပေါများလှသဖြင့ြ ဝင်းမာတို့ကြောင်းဘကကြို ဆောရြှိတရြင်း ရောကလြေ့ရှိတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ တဈပတတ်ဈခါလောကတ်ော့ ဆုံဖြစ်ကြပါတယ်။
ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ပထမဆုံး မိတဆြှဖြစ်ေရတာကတော့ ကြှနတ်ော့အြခန်းဖောြ ဝင်းမောင် ဖြစ်တယ်။ သူကတော့ မှဈဝကြှန်းပေါြ မှို့လေးတဈမှို့မှ ဖြစ်တယ်။ ကြှနတ်ော့ထြကြ အသကကြှီးပုံရတယ်။ ပထမတော့ ကိုဝင်းမောငလြို့ ကြှနတ်ောြ ခေါသ်ေးတယ်။ နောကတ်ော့ သူ့မှာ ညီမတွရှေိမှန်းသိသှားတော့ အဈကိုကြီးဟု နောကပြှောငခြေါရြင်းမှ သူ့နာမညအြဈကိုကြီးလို့ တွငသ်ှားတယ်။ သူနဲ့ပတသ်ကတ်ာတွေ အဖြစ်အပကြတ်ှေ ရယစြရာတွေ အများကြီးရှိသောလြည်း စာဖတသ်ူများပငွြးနမှောစိုးလို့ နောကကြှုံမှ ပြောပြပါမယ်။
ဒုတိယတဈယောကကြတော့ ကထိကဒေါမြရ(ma-ra)ဝင်းသန့ြ ဖြစ်တယ်။ အနတ်ီသူဇာရဲ့ သူငယခြငွြးအရင်းဖြစ်ပြီး နိုငင်ံခွားမှာ အတူတူ ဘှဲ့လှနသ်ှားသငလြာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်တယ်။ ကြှနတ်ော့ကြို အနတ်ီသူဇာ၏တူမှန်း သိသှားပြီးကတည်းက လိုတာရှိရင် သူ့ကိုပြောဖို့ မှာထားခဲ့တယ်။ ဒေါမြရဝင်းသန့မြှာ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အဓိကဘာသာရပဌြာနမှ မဟုတပြဲ ကြိုကတ်ာရှေးဘာသာရပမြွား (အီလကတ်ဈ)ထဲမှ ဘာသာတဈခုသာ သူနှင့ဆြိုငတ်ယ်။ ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့လို အတန်းငယမြွားကို သူမက မသငပြါ။ သူမမှာ သူမနှင့သ်ကဆြိုငသ်ော ဘာသာရပအြဓိကယူသော အတန်းကြီးသူများကိုသာ စာသငသ်ဖြင့ြ ကြှနတ်ော့ကြိုသငသ်ော တဈခွို့ဆရာများမှာ သူမလကအြောကမြှ ဝနထြမ်းများသာဖြစ်ကြတယ်။ သူမခငပြှန်းသညမြှာ ဗိုလမြှူးကြီးတဈဦးဖြစ်ပြီး၊ သူမကိုယတ်ိုငလြည်း ငှကြေေးခမွြးသာသော မိဘများဘကကြ တဈဦးတည်းသောသမီးဖြစ်သဖြင့ြ ကြောင်းသို့ကိုယတ်ိုင် ကားအကောင်းစားမောင်းပြီး လာလေ့ရှိတယ်။ ကလေးရဖို့ ကံမပါလို့လားမသိ၊ သားသမီးမရှိ၊ အဝတအြစားအပြံစား ခတ်မှေီမှီသာ ဝတစြားတတတ်ယ်။ အသားအရညမြှာ ညိုစိမ့စြိမ့ပြမေဲ့ ချောမှတကြာဝင်းနတယ်ေ။ ကိုယလြုံးသှယသ်ှယ် ကစွကြစွမြို့ ၅ ပေ ၄ လကမြအရပမြှာ မှင့သ်လိုထငရြတယ်။ သာမနမြိန်းမတွထေဲမှာတော့ ထောငထြောငမြောင်းမောင်း အရပရြှညရြှညမြို့ ထငထြငရြှားရှားရှိတယ်။ နန်းဆနဆြန် ဆံထုံးမှင့မြှင့ထြုံးထားလေ့ရှိသဖြင့ြ ကထိကမှန်း သိသာတယ်။ အနတ်ီသူဇာနှင့ြ ကြာခွားသည့အြခကြမြှာ အနတ်ီသူဇာက မကြန်ှာမာပြီး အမြဲတမ်း ရှဈခေါကခြွိုးနတတေသ်ဖြင့ြ ကြောင်းသားများ ကြောကကြှတယ်။ ဒေါမြရဝင်းသန့ကြတော့ မကြန်ှာခွိုတယ်။ ပါးပေါမြှာ ပါးခွိုင့ခြှကကြလေးနှင့ြ ညီညာသော သှားလေးများကြောင့ြ ခစွခြငသ်ူပေါများလှပတယ်ေ။
နောကတ်ဈယောကကြတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ အတန်းထဲက ဖြစ်တယ်။ သူမနာမညကြ ရငရြငထြှေး။ တဈခွားနယမြှို့လေးတဈခုက လာတကသ်ည့ြ ကောငမြလေး ဖြစ်တယ်။ ကြောင်းစဖြင့ပြှီး ရကပျိုင်းလောကကြ ကိုယဘြယအြခန်းကို ဘယလြိုရှာရမှန်းမသိ မကြစြေ့လညန်ရင်ေး၊ ကောငမြလေး ချောချောလေးတွကေိုသာ ဘယသ်ှားရမလဲ လိုကမြေးတတသ်ည့ြ ကြှနတ်ော့အြကငွ့ကြှောင့ြ ရငရြငထြှေးနှင့ြ အမှတမြထင် ရင်းနှီးသှားခဲ့ရတယ်။ ကြှနတ်ောလြိုကရြှာနသညေ့အြခန်းက သူမသှားမည့အြခန်း ဖြစ်နသဖြေင့ြ လမ်းမညှှနတ်ော့ပဲ သူမနှင့လြိုကခြဲ့ရနခြေါသ်ှားပြီး၊ အတန်းအတူတူတကြ နောကတ်ော့ တွေ့ရင် ပြုံးပြ နှုတဆြကရြာမှ မဂွောလည်းတူတော့ ရကပျိုင်းလေးအတွင်းမှာ ရင်းနှီးသှားတယ်။ ရငရြငထြှေးမှာ ပထမတော့ ရိုးရိုးသားသားပုံလေးဖြစ်တယ်။ အားမနာတမ်းပြောရရင် တောပုံလေးဖြစ်တယ်။ အရပမြှာ ၅ ပေ ၃ လကမြလောကရြှိသဖြင့ြ မိန်းကလေးတွထေဲမှာတော့ မပုမရှညလြေး ဖြစ်တယ်။ ကိုယလြုံးသှယသ်ှယ်၊ မကြန်ှာသှယသ်ှယလြေး ဖြစ်တယ်။ (နယမြှို့လေးကနေ ပထမဆုံး ရှှမှေို့တောသ်ို့ ရောကဖြူးတာကြောင့ြ အစပိုင်း သိပမြပြငဆြငတ်တသ်ေးလို့ ထငတ်ယ်။ နောကပျိုင်း နှစ်တွကြတေော့ ပြငတ်တဆြငတ်တသ်ှားလို့ အရမ်းလှလာပြီး လိုကတ်ဲ့သူတွေ တအားများလာတယ်။)
ကြှနတ်ောြ ရှှမှေို့တောရြောကပြှီးခါစ ရထားပေါမြှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပကြကြှောင့ြ စိတကြ သိပမြအီမသာဖြစ်တာက တဈကြောင်း၊ အခွင့အြရေးမကြုံတာက တဈကြောင်း၊ ကြှနတ်ော့လြကစြှပကြို လုံခွုံတဲ့တဈနရောမှာ သိမ်းထားလိုကပြှီး မေ့တေ့တေ့တောင် ဖြစ်နရပေါတယ်။ အဆောငန်ကြေောင်းသားလည်းဖြစ် ကိုယအြခုတွေ့နရတောတွကလေည်း ကြောင်းသူတွေ၊ ဆရာမတွသောများပြီး ကိုယကြ လကစြှပအြားကိုးလုပလြိုကပြှီးရင် ဘယန်ရောသှားလုပရြမယမြှန်းကလည်း မသိ၊ အဲဒါကြောင့လြည်း ပါပါတယ်။
တနေ့ ကြှနတ်ောြ စာသငခြန်းကအထွကြ ဒေါမြရဝင်းသန့ြ စောင့န်တောကို တွေ့ရပါတယ်။ သူ့ကိုတွေ့ချင်ရြင် ခါတိုင်းဆို သူ့ရုံးခန်းကိုသှားမှပဲ တွေ့ရလို့ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲမှာ ထူးဆန်းနတယ်ေ။
” ဟေး စဝဟြှမ် မမသူဇာတို့ ရှှမှေို့တောရြောကန်တယ်ေ။ အဲဒါ စဝဟြှမကြို ပြောစရာရှိလို့တဲ့။ ဆရာမရုံးခန်း ခဏလိုကခြဲ့ဦး ”
ကြှနတ်ော့ခြေါင်းထဲမှာ အတွေးတွေ အမွှငတ်န်းလို့ ဒေါမြရဝင်းသန့န်ောကကြ လိုကသ်ှားခဲ့တယ်။ ခေါင်းထဲမှာသာ အတွေးတွကေ ရှုပန်တော မကြလြုံးကတော့ ဒေါမြရဝင်းသန့ရြဲ့ လုံးကစွကြစွြ တငသ်ားဆိုငလြေးက သူမရဲ့ ခါးကငွကြငွလြေးအောကကြ လှလှလေး စွင့ကြားနတောကို သတိပြုမိနတယ်ေ။ သူမရုံးခန်းထဲရောကတ်ော့ တယလြီဖုန်းကို ကောကကြိုငလြိုကပြှီး နံပါတတ်ှလှညေ့န်တယ်ေ။
“အောြ မမသူဇာ လား မရ (ma-ra) ပါ။ ဒီမှာ စဝဟြှမ် ရောကန်ပြေီ….. ရော့ရော့ စဝဟြှမ် မမသူဇာနဲ့ ပြောလိုကြဦး..“
“ဪ..အနတ်ီသူဇာလား .. ဘယတ်ုန်းက ရောကန်လေဲ…“
“ စဝဟြှမ်..ငါ အရေးတကြီး ပြောစရာရှိလို့.. ကြောင်းခွိနပြှီးရင်.. မရ(ma-ra) နဲ့ လိုကလြာခဲ့လိုကြ.. ဒါပဲနောြ.. မရကို ဖုန်းပြနပြေးလိုကြ တို့ပြောစရာရှိလို့…“
ကြောင်းခွိနပြှီးတော့ ဒေါမြရဝင်းသန့ရြဲ့ကားလေးနဲ့ အနတ်ီသူဇာတို့တည်းနတေဲ့ အနကြယစြဝခြှနဖြတို့ အမွိုးအိမကြို လိုကလြာခဲ့ပါတယ်။ ကားရှေ့ခန်းမှာထိုငရြင်းက ဒေါမြရဝင်းသန့ရြဲ့ တနဖြိုးကြီးရမှေှေးရနံ့ သင်းပြံ့ပြံ့ရယ်၊ ဘေးတိုကမြှငန်ရတေဲ့ ရငသ်ားလုံးလုံးမို့မို့လေးရယ်၊ စတီယာရငကြို ဆုပကြိုငထြားတဲ့ လကခြွောင်းလှလှလေးတွရယေကြ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြို ပုဆိုးခွုံအောကကြ ငုတတ်ုတထြထိုငရြလောကအြောငကြို မရိုးမရှ ဖြစ်စတယ်ေ။ အဲဒီတော့မှ ကြှနတ်ော့လြကစြှပကြို သတိရတယ်။ အဆောငပြှနရြောကရြငတ်ော့ ငါဖြကထြားတဲ့နရော ပြနကြှည့ြဦးမှပဲလို့ တေးထားလိုကတ်ယ်။
အနကြယစြဝခြှနဖြတို့ အမွိုးတွကလေည်း ခွံဝင်းအကယွကြှီးနဲ့ ဧည့သ်ညအြတွကြ ခွံထဲမှာ အိမတ်ဈလုံးတောင် သပသ်ပဆြောကထြားတယ်။ အနတ်ီသူဇာနဲ့ ဒေါမြရဝင်းသန့တ်ို့ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ မတွေ့တာကြာလို့၊ တဈယောကအြကြောင်းတဈယောကြ မေးကြ ပြောကြ၊ အလုပအြကြောင်း၊ မိသားစု အကြောင်းပေါ့။ အနတ်ီသူဇာအကြောင်းကတော့ ကြှနတ်ောကြ တောတ်ောမြွားများ သိပြီးသားပမေဲ့ ဒေါမြရဝင်းသန့အြကြောင်းတော့ အခုမှ တောတ်ောမြွားများ သိလိုကရြတယ်။ သူမယောင်ျကြား ဗိုလမြှူးကြီးမွိုးသန့ကြ သင်ျဘောပေါမြှာနတောများလှကြောင်း သူတို့မှာ သားသမီးမရနိုငတ်ော့ကြောင်း စသည် စသည်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြိုနှုတဆြကပြှီး နောကန်ေ့မနကြ ကြောင်းသှားဖို့လာခေါမြညဖြစ်ကြောင်း ပြောပြီး ထားသှားလတယ်ေ။ အဲ့ဒီတော့မှ အနတ်ီသူဇာနှင့ြ ကြှနတ်ောြ နှစ်ယောကထြဲ ကနွခြဲ့တယ်။ အနတ်ီသူဇာ၏မကြန်ှာမှာ အရမ်းပကြန်တယ်ေ။ အခုနတုန်းက ဒေါမြရဝင်းသန့န်ှင့ြ စကားပြောနစဉေကြ ဟနမြပကြထြိန်းထားတာကို လွှော့ခလွိုကလြို့ အခုတော့ တောတ်ောကြှီးကို သိသာနတယ်ေ။
” စဝဟြှမ် ငါတော့ ဒုကျခရောကပြှီ သိလား”
” ဘာဖြစ်လို့လဲ အနတ်ီသူဇာ ”
” ငါ..ငါ့မှာ ကိုယဝြနရြှိနပြေီ..”
” ဟင်..ဗွာ..ဘယလြို…ဟိုဟို..ကြှနတ်ော့ကြှောင့တ်ော့…”
ကြှနတ်ောြ ပြောနရင်ေးတန်းလန်းက အနတ်ီသူဇာ၏ မကြန်ှာထားကို ကြည့်ပြှီး ရပသ်ှားတယ်။ အနတ်ီသူဇာ၏ မကြန်ှာပေါမြှာ အဖြတွေေ့နရပြေီထငတ်ယ်။
” ငါ.. ကိုခွနဖြနဲ့ ဟိုဟာမလုပတ်ာ (၁၀) နှစ်လောကြ ရှိပြီလို့ ပြောထားတယ် မဟုတဘြူးလား…..”
ကြှနတ်ော့မြှာ ဒီတဈခါကတော့ ခေါင်းနပန်းကြီးကာ ဖိုးဖိုးပြောခဲ့သည့ြ လကစြှပဗြူးပေါမြှာရေးထားသည့ြ အသိဉာဏဖြှင့ြ မသုံးစွဲပါက ဆိုးကြိုးပေးလိမ့မြညဆြိုတာကို ပြနကြှားယောငမြိပြနတ်ော့တယ်။ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းထဲမှာ ထူပူနတယ်ေ။ အနတ်ီသူဇာ၏ တရှုံ့ရှုံ့ငိုသံကြားမှ ကြှနတ်ော့ကြို ပြောပြသညမြွားကို စဉြးစားပြီး ကိုယ့ကြိုယကြို အပြဈတငလြို့မဆုံးနိုငအြောင် ဖြစ်မိတယ်။ အနတ်ီသူဇာက သူမမှာ ဒါတွမလေုပဖြစ်တာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့သဖြင့ြ အမှုမဲ့ အမှတမြဲ့ ဖြစ်သှားတာက တဈကြောင်း၊ အဲဒီနေ့ကလည်း မမွှောလြင့ပြဲ ကြှနတ်ောန်ဲ့ အခွီပေါင်းများစွာ အကာအကြယမြရှိ ဆှဲလိုကသ်ညကြတဈကြောင်းကြောင့ထြငတ်ယ် တဈခါမှ မမှနပြဲမနဖေူးသည့ြ ရာသီလာတာ နောကကြတွော့မှ သတိရသှားပြီး ကိုယဝြနရြှိနိုငကြှောင်း၊ စိတပြူနကြေောင်းပြောတော့ ကြှနတ်ောကြ အနတ်ီသူဇာကို ဆရာဝနပြှကြည့်ြ ပြီးပြီလား၊ ကိုယဝြနကြသချောလို့လားဟု မေးတော့လည်း ခေါင်းရမ်းပြတယ်။ တဈလလောကမြလာတာနဲ့ ကိုယဝြနရြှိမရှိ စဈလို့ရလား မရလားလည်း သူမသချောကြောင်း၊ ဒါပမေဲ့ လုပစြရာရှိလွှင် စောစောစီးစီးလုပလြို့ရအောင် လမရင့ခြင် တဈခုခုလုပဖြို့ ကြှနတ်ောြ သဘောတူမတူ လာဆှေးနှေးတာဖြစ်ကြောင်း ပြောပြတော့ ကြှနတ်ော့မြှာ ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းတွထေောငထြပြီး၊ ခေါင်းထဲမှာလည်း ငါ့ရငသ်ှေးဆိုတာ ပေါလြာတယ်။
ကြှနတ်ောြ အသကြ (၂၀) တောင် မပြည့သ်ေးခင် ကလေးအဖေ ဖြစ်တော့မှာပါလား။ အဲ့လိုအတွေးတွေ ယောကရြကခြတန်တယ်ေ။ အနတ်ီသူဇာကလည်း ကြှနတ်ော့ကြို မကြလြုံးချင်ြးစေ့စေ့မကြည့်ပြဲ ကြမ်းပြငကြို ငုံ့ကြည့်ရြင်းက သူလည်းဖြစ်နိုငရြင် တကယကြိုယဝြနရြှိနတယေဆြိုရငတ်ောင် မဖကြခြခွငွကြှောင်း၊ သူ ဘယလြိုနည်းနဲ့ အများအမှငမြှာ တင့တ်ယအြောင် ဘယလြိုလုပရြမလဲဟု အကြံပေးစလေိုကြောင်း တိုးတိုးလေး ပြောရှာပါတယ်။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းထဲ အလင်းတန်းတဈခု တိုးဝငလြာသလို ဘာလုပရြမလဲဆိုတာ ထင်းထင်းကြီး အာရုံရသှားပါတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ အနတ်ီသူဇာကို ကြှနတ်ောြ အကြံတဈခုရပြီဖြစ်ကြောင်း ဘာမှမပူဖို့၊ ကြှနတ်ောြ ဒေါမြရဝင်းသန့န်ဲ့ နောကန်ေ့ပြနလြိုကလြာပြီး၊ အနတ်ီသူဇာတို့ဆီမှာ အိပမြယဖြစ်ကြောင်း၊ စိတမြပူဖို့အကြောင်း ပြောပြီး ဘတစြကား အဆင့ဆြင့စြီးရင်း ကြှနတ်ော့အြဆောငကြို ပြနလြာခဲ့ပါတော့တယ်။ အဆောငပြှနရြောကတ်ာနဲ့ ကြှနတ်ော့ြ လကစြှပဗြူး သိမ်းထားသောနရောကို ကမန်းကတန်း ဖြင့ကြှည့ပြှီး တွေ့ရမှ သကပြှင်းခနွိုငပြှီး နောကန်ေ့အတွကြ အစီအစဉကြို ခေါင်းထဲမှာစဉြးစားရင်း အိပပြွောသ်ှားခဲ့ပါတော့တယ်။
နောကန်ေ့တမနကလြုံးလည်း ကြောင်းစာထဲစိတမြရောကြ အနတ်ီသူဇာနဲ့ ကလေးအကြောင်းသာ စဉြးစားနမေိပါတယ်။ ကိုဝင်းမောငကြတောင် ကြှနတ်ောမြကြန်ှာမကောင်းတာကို ရိပမြိပြီး ရည်းစားပူမိတာလားဟု စနပေါတယ်။ သူက ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ရငရြငထြှေးကို ဘာလိုလို ညာလိုလိုဟု ထငန်ပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ထွထွထေေူးထူး ရှင်းပြမနတေော့ပါ။ ကနတ်င်းသှားထိုငရြင်း စိတကြိုမနည်းငှိမအြောင် ထိန်းနရပေါတယ်။ နောကည်နပေိုင်း ကိုဝင်းမောငကြို ကြှနတ်ောဒြီည အဆောငပြှနမြအိပတ်ော့ပဲ အမွိုးအိမသ်ှားအိပမြည့အြကြောင်းပြောရင်း ဒေါမြရဝင်းသန့ကြားနှင့ြ လိုကပြါလာခဲ့ပြနပြါတယ်။ ကားပေါမြှာ မနေ့ကအတိုင်းပင် ဒေါမြရဝင်းသန့ြ၏ ရမှေှေးရနံ့က အတောကြို ဆှဲဆောငမြှုရှိလတယ်ေ။ အသားရောင် ရငဖြုံးအင်ျကြီပိတသ်ားပါးပါး ကြပကြှပလြေးကြောင့ြ ကြှဲကောသီးလုံးလို မို့မောကမြောကြ ရငသ်ားအစုံ၊ ခပြခြပြရြပရြပ် ဗိုကသ်ားလေးများနှင့ြ ထမိနသ်ားအောကမြှပင် ထင်းထင်းကြီးပေါန်သေော ပေါငတ်နဖြှောင့စြင်းစင်းတွကေ၊ စိတရြှုပန်သေော ကြှနတ်ော့ကြိုပင် အလှတမြပေး၊ ဖမ်းစားနလေို့ ကြှနတ်ော့ြ ညီတောမြောငမြှာ တဖြည်းဖြည်းခွင်း တင်းမာလာရပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ဟနမြပကြရြအောင် ပါလာသော လှယအြိတကြို ပေါငပြေါတ်ငလြိုကပြှီး လှယအြိတထြဲ ဘာရယမြဟုတ် လကန်ှိုကစြမ်းလိုကတ်ော့ လကစြှပဗြူးကပြင့ပြှီး ကြှနတ်ော့လြကဖြဝါးပေါြ လကစြှပန်ှဈကြင်း ရောကလြာခဲ့တော့တယ်။ ဒါပမေဲ့ ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုင်၊ နရောဒသကေလည်း မသင့လြွှောသ်ဖြင့ြ လကစြှပန်ှဈကြင်းကို လကထြဲမှာ တင်းတင်းဆုပကြိုငလြကြြ စိတကြို အမွိုးမွိုး ပြောင်းလဲစဉြးစားနရပေါတယ်။ နောကဆြုံး အနတ်ီသူဇာတို့တည်းတဲ့ အိမရြောကတ်ော့မှ ကြှနတ်ော့မြှာ စိတသ်ကသ်ာရာရပြီး ကားပေါကြ ကမန်းကတန်း ဆင်းခဲ့ရတယ်။
” ကြေးဇူးပဲနောြ ဆရာမ၊ ဆင်းဦးမယ် မဟုတလြား”
” ရပါတယကြှယ် အားနာစရာမဟုတပြါဘူး မဆင်းတော့ဘူးလေ။ မောငစြဝဟြှမ် ဒီမှာ စနေ၊ တနင်ျဂနှေ နမှော မဟုတလြား”
” ဟုတကြဲ့ ဆရာမ၊ ကြှနတ်ောြ တနင်ျဂနှနေေ့ ညနမှေ အဆောငပြှနမြယ် ”
” အင်း ဒါဆိုရင် တနင်ျဂနှကြရေင် ဆရာမအိမကြို မမသူဇာတို့နဲ့ လိုကခြဲ့နောြ။ ဆရာမ ထမင်းစားဖိတထြားတယ် ”
” အင်း အားနာစရာကြီး ဆရာမရယ် တောကြှာ ကြှနတ်ော့ကြှောင့ြ ဆရာမတို့ လှတလြှတလြပလြပ် စကားမပြောရပဲ နပေါဦးမယ် ”
” ကိဈစမရှိပါဘူး မောငစြဝဟြှမ် တခွားလူတွမှေ မဟုတတ်ာ လိုကမြလာရင် ဆရာမစိတဆြိုးမှာနောြ”
ဒေါမြရဝင်းသန့ရြဲ့ မကြခြုံးထူထူအောကကြ မကြလြုံးရှဲကြီးတွကေ ကြှနတ်ော့ဒြူးကိုတောင် နည်းနည်းအားနည်းသှားစသလေိုပဲ။ ကိုအံ့ကြီးသီချင်ြးထဲကလို မကြခြုံးမှှေး သေးသေးသှယသ်ှယရြယမြဟုတပြဲ မဲနကန်တေဲ့ မကြခြုံးမှှေးထူထူရဲ့အောကကြ မကြတ်ောငကြော့ကော့ကြီးတွကေို တဈခကြန်ှဈခကြြ ပုတလြိုကတ်ာနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အလိုလိုခေါင်းငှိမ့ပြှီးသား ဖြစ်သှားတယ်။
” ဟုတ်..ဟုတကြဲ့ ဆရာမ..”
ကြှနတ်ောြ အနတ်ီသူဇာတို့ ဧည့သ်ညဆြောငမြှာပဲ ရမေိုးခွိုးပြီးတော့ အိမရြှငတ်ှေ ဖြယဖြှယရြာရာ ခကြထြားတဲ့ ညနစောထမင်းဟင်းစားသောကပြှီး စကားစမှည် ပြောကြပြီးတော့ အနားယူဖို့ ဧည့သ်ညဆြောငကြို ပြနလြာခဲ့ကြတယ်။ အနကြယစြဝခြှနဖြက တဈခွိနလြုံး ကြှနတ်ောတ်ို့နဲ့ရှိနလေို့ အနတ်ီသူဇာနဲ့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ စကားပြောဖို့ရာ အခွင့အြရေးမရသေးဘူး ဖြစ်နသေေးတာပေါ့။ အနကြယစြဝခြှနဖြက ထမင်းစားပြီး အစာကြဆေိုပြီး ကော့ညှကတ်ဈဖနခြှကန်ဲ့ ဆေးပြင်းလိပဖြှာပြီး ကြှနတ်ောန်ဲ့ စဈတုရင် ကစားကြပါတယ်။ အနတ်ီသူဇာကတော့ အခန်းထဲဝငန်ားနလပြေေီ။ နောကဆြုံး မထူးတော့ဘူး၊ ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ်တော့ဟုဆိုကာ ကြှနတ်ော့အြိတကြပထြဲက လကစြှပကြှင်းကြီးကို ထုတကြာ
” လေးလေး ဒီလကစြှပကြို မှငဖြူးလား၊ ရှေးဟောင်းလကရြာများလားလို့ ”
” မှန်းစမ်း ကြည့်ရြတာတော့ ရှေးဟောင်းလကရြာလိုပဲကြ”
ကြှနတ်ောကြ အနကြယဝြတကြှည့ပြါလားဟု ပြောမညကြှံတုန်း အနကြယစြဝခြှနဖြက သူ့လကထြဲ စမ်းဝတကြှည့လြိုကပြါတယ်။ စကျကန့ပျိုင်းလေးပဲ အနကြယစြဝခြှနဖြမှာ တဈကိုယလြုံး တောင့တ်င်းသှာတယ်။ သူ့မကြလြုံးများမှာ ရှေ့တည့တ်ည့ကြို စိုကကြှည့န်သေောလြည်း ကြှနတ်ော့ကြိုမှငသ်ည့ပြုံမပေါြ ။ ကြှနတ်ော့မြှာလည်း တထိတထြိတန်ဲ့ အခွိနလြုရမှာဖြစ်လို့ ကမန်းကတန်း ဆှဲထူသောလြည်း မနိုငမြနင်းဖြစ်နေ၍ အနတ်ီသူဇာကို လှမ်းခေါလြိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ အသံအနအထေားကြောင့ြ အနတ်ီသူဇာလည်း ကမန်းကတန်း တဈဖကမြှ လာတွဲရှာပါတယ်။
” ဟဲ့ဟဲ့…ဘာဖြစ်သှားတာလဲ စဝဟြှမ်”
” ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ အနတ်ီ မှနမြှနလြေးသာ အခန်းထဲပို့ရအောငပြါ။ နည်းနည်း မူးသှားတာ နမှောပါ ”
အခန်းထဲကကု တငပြေါကြို အနကြယစြဝခြှနဖြကို တငလြိုကတ်ော့ သူ့ပုဆိုးအောကမြှကောငကြှီးက ထောငထြနလပြေေီ။ ကြှနတ်ောကြ အနတ်ီသူဇာ မမှငအြောင် ကိုယန်ဲ့ ကြယထြားပြီး….
“ကြှနတ်ောြ နည်းနည်းနှိပပြေးလိုကြဦးမယ်။ အနတ်ီ ကြှနတ်ော့ဒြီလကစြှပလြေး ပြောကမြှာစိုးလို့ ခဏဝတထြားပေးပါလား”
အနတ်ီသူဇာမှာ လကစြှပလြေးကို မှတမြိပုံမပေါြ သူမလကမြှာ ဝတလြိုကတ်ယ်။ ခကြခြှင်းပဲ သူမမကြန်ှာ ရဲကနဲဖြစ်သှားပြီး ကြှနတ်ော့ကြို သိုင်းဖကလြာတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ကမန်းကတန်း သူမလကကြိုဆှဲကာ ထောငမြတန်သေော အနကြယစြဝခြှနဖြရဲ့ လိငခြွောင်းကြီးပေါြ တငပြေးလိုကတ်ယ်။ သူမက သူမဘာသာ အနကြယစြဝခြှနဖြပုဆိုးကို ဆှဲခွှတန်ခွေိနမြှာ ကြှနတ်ောကြ အနောကကြ သူမထမိနရြော အတွင်းခံကိုပါ ဆှဲခွှတပြေးလိုကတ်ယ်။ သူမ အနကြယစြဝခြှနဖြရဲ့ လိငခြွောင်းကြီးအပေါြ ဆောင့ကြှောင့ထြိုင် မှင်းစစီးသညန်ှင့ြ ကြှနတ်ောကြ အနကြယစြဝခြှနဖြလကထြဲက လကစြှပကြို ခွကနေခြွှတတ်ော့တယ်။ လကစြှပကြွှတတ်ာနဲ့ ကြှနတ်ောအြခန်းပြငသ်ို့ ပြေးထွကလြိုကပြှီး တံခါးကိုအသာစေ့ကာ တံခါးကြားမှ ချောင်းတော့တယ်။
အနကြယစြဝခြှနဖြမှာ ရုတတ်ရကြ နိုးလာသလိုဖြစ်သောလြည်း သူ့ထောငမြတန်သေော လိငခြွောင်းကြီးက အနတ်ီသူဇာရဲ့ အဖုတထြဲမှာနဈနပြေီး သူမက အပေါမြှခွကာ တအားဆောင့န်တေော့ ဘယယ်ောင်ျကြားသားက ငှင်းတော့မညလြဲ၊ အောကမြှပြနပြင့ကြာ ဆောင့န်လတေေော့တယ်။ အနတ်ီသူဇာရဲ့ တငပြါးကြီးနှစ်လုံးက မီးရောငအြောကမြှာ ဖြေးဖြူနပြေီး ဆောင့ကြှောင့ထြိုငဆြောင့န်လေို့ တုနတ်ုန် တုနတ်ုနန်ဲ့၊ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငမြှာလည်း ခေါင်းထောငထြလာတယ်။ အနကြယ် စဝခြှနဖြမှာ တဈခွီပြီးသှားတယထြငတ်ယ် တောင့တ်င်းသှားကာ အနတ်ီသူဇာ၏ ခါးကိုဆှဲပြီး သူ့ပေါငခြှံမှာ ဖိကပထြားတယ်၊၊ အနတ်ီသူဇာကတော့ ကြနပေသ်ေးဟနမြတူပေ။ သို့ပမေဲ့ အနကြယ့လြိငခြွောင်းကြီးမှာ သုတထြှကပြှီးသှားလို့ ပြော့သှားသဖြင့ြ သူမအပေါကြ ဆကဆြောင့လြို့မရတော့၍ အနကြယ့ကြို ခွထားရာမှဖယကြာ အနကြယ်၏လိငတ်နကြှီးကို သူမလကဖြှင့ကြိုငကြာ ဂွင်းထုပေးနတေော့တယ်။ နောကတ်ော့ ပါးစပဖြှင့င်ုံကာ ပုလှပေေးနပြနေတ်ယ်။
အနကြယစြဝခြှနဖြမှာ သူ့မိန်းမဆီက ပုလှတဈေခါမှ မရဖူးဘူးထငတ်ယ် ခဏလေးနှင့ြ သူ့လိငတ်နကြှီးမှာ မာပြီးဖြောင့တ်န်းလာလတယ်ေ။ ထိုအခါမှာတော့ အနကြယကြ အနတ်ီသူဇာကို ပကလြကလြှနစြပြေီး အပေါမြှ တကဆြောင့တ်ော့တယ်။ ဆောင့န်ရင်ေးမှလည်း အနတ်ီသူဇာအင်ျကြီနှင့ြ ဘရာဇီယာကိုပါ ခွှတပြဈလိုကလြတယ်ေ။ ကြှနတ်ော့မြှာ တွကထြားသည့အြတိုင်း အကြကဝြငသ်ှားသဖြင့ြ စိတအြေးသှားရသည့အြပြင် အနတ်ီသူဇာ၏ ကိုယလြုံးအလှနှင့ြ ပယပြယန်ှယန်ှယ် ကာမဆကဆြံနကြသေညကြို ကြည့်ရြသညမြှာ အောကားလိုကဖြရြှိုးလို ဖြစ်နသဖြေင့ြ ဖြားဘကတ်ောကြ အစွမ်းကုနထြောငမြတန်ပတေယ်ေ။ သိပမြကြာခင် နောကတ်ဈခွီ ပြီးသှားပုံရတယ်။ နှစ်ယောကစြလုံး တင်းကြပစြှာ ဖကထြားပြီး ငှိမသ်ှားကြတော့တယ်။ ခဏနတေော့ အနကြယစြဝခြှနဖြ ထလာပြီး ပုဆိုးကောကဝြတန်တော တွေ့တာနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း နောကဖြေးဘကြ ကမန်းကတန်း ပြေးထွကြ ရချိုးခန်းထဲ ဝငလြိုကပြှီး မကြန်ှာကို ရအေေးအေးနှင့ြ သဈနလေိုကတ်ယ်။
” ဒုန်း..ဒုန်း..ဟေး စဝဟြှမလြား အထဲက ”
” ဟုတကြဲ့ အနကြယ်..မကြန်ှာသဈ၊ ခွထောကဆြေးနတောပါ”
“အေးအေး ရပါတယကြှာ အနကြယ် အပေါ့သှားချင်လြို့”
” ဟုတကြဲ့ ပြီးပြီ အနကြယ် ရပြီ”
ကြှနတ်ောကြ ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ထွကလြာတော့ အနကြယစြဝခြှနဖြတဈယောကြ ပြုံးဖြဲဖြဲနှင့ြ ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သုတခြှတငေပြှီး သူတို့အခန်းထဲဝင် ကုတငပြေါမြှာ ကိုယလြုံးတီးနဲ့ အနားယူနသေော အနတ်ီသူဇာနားကို ကပသ်ှားတော့ သူမက ကြှနတ်ော့ကြို လှမ်းဖကမြလိုလုပတ်ုန်း ကြှနတ်ောကြ သူမလကကြို ဆှဲယူလိုကပြှီး လကစြှပကြို ခွှတယ်ူလိုကတ်ယ်။ အနတ်ီသူဇာ ပြော့ခွကသွှေားတော့ ကြှနတ်ောလြည်း ကမန်းကတန်း အရှေ့ဖကြ ကြှနတ်ောအြိပဖြို့ ပြငပြေးထားတဲ့ ဧည့ခြန်းဆိုဖါပေါမြှာ သှားလှဲနလေိုကတ်ော့တယ်။
အနကြယစြဝခြှနဖြ အခန်းတံခါးဖြင့ပြှီး ဝငသ်ှားသံကြားတော့ ကြှနတ်ောလြည်း အသာခွဖြေားထောကပြှီး အခန်းပေါကဝြသို့ ရောကရြပြနလြတယ်ေ။ ဒီတဈခါတော့ အခန်းတံခါးက စေ့နတယ်ေ။ ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောြ အသာဆှဲလိုကတ်ာနဲ့ ဟတတလေး ဖြစ်သှားတယ်။ အထဲမှာတော့ အနကြယစြဝခြှနဖြတဈယောကြ ရစွတေထြားတဲ့ သဘကအြသေးလေးနဲ့ အနတ်ီသူဇာ့ ပေါငခြှံတဈဝိုကြ အဖုတပြေါန်ှင့ြ ပေါငအြတွင်းသားများကို သုတပြေးနတော တွေ့လိုကရြတယ်။ အခုနက ခွကသွှေားသော အနတ်ီသူဇာမှာ သူ့ယောင်ျကြား ကြငန်ာစွာပြုစုပေးနမှေုကို မကြလြုံးပြူးကြည့်န်တယ်ေ။ အနကြယစြဝခြှနဖြမှာ အခန်းဝကို ကြောပေးထားလို့ ကြှနတ်ော့ကြို မမှငရြပမယေ့ြ အနတ်ီသူဇာနရောကတော့ ကြှနတ်ော့ကြို ကောင်းကောင်းမှငရြပတယ်ေ။ အဲဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောကြ တံခါးကို အသာလေးတွန်းဖြင့ကြာ ကိုယတ်ဈဝကဝြငလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ကြို အလန့တ်ကြား ကြည့်န်ရှောတဲ့ အနတ်ီသူဇာကို ပြုံးဖြဲဖြဲကြည့်ရြင်း လကည်ှိုး၊ လကခြလယန်ှဈခုထောငပြှီး ပိဈလုပပြှလိုကတ်ယ်။ အဲဒီတော့မှ အနတ်ီသူဇာက ကြှနတ်ော့ရြညရြှယခြကြကြို သဘောပေါကသ်ှားပုံရတယ်။ မကြန်ှာအနအထေား ပုံမှနဖြစ်သှားတယ်။
နောကြ အနကြယစြဝခြှနဖြက သူ့မကြန်ှာကို အနတ်ီသူဇာ့ပေါငခြှဆုံမှာ မှောကပြှီး ဘာဂွာပေးနတေော့ အနတ်ီသူဇာက ကြှနတ်ော့ကြို မကြမြှောငကြုတကြှည့ပြှီး လကဖြွားများခါ၍ ကြှနတ်ော့ကြိုထွကသ်ှားဖို့ အခကြပြေးတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ပြုံးစိစိနှင့ြ ခေါင်းခါပြရင်း ဖလိုင်းကဈဈပေးလိုကတ်ော့ ခစွစြဖြယ် မကြစြောင်းထိုးလိုကတ်ယ်။ ဒါပမေဲ့ သူမပေါငကြှားထဲက အနကြယ့လြွှာက အရှိနရြနပြေီမို့ ကြှနတ်ော့ကြို လကလြွှော့လိုကပြှီး သူမလကတ်ှကေ အနကြယ့ခြေါင်းနောကကြ ဆံပငတ်ှကေိုဆုပကြိုငပြှီး သူမပေါငကြှားထဲ အတင်းဆှဲပြတန်ပတေေော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တောတ်ောြ စိတအြေးသှားပြီမို့ ကိုယအြိပဖြို့ပြငထြားတဲ့ ဧည့ခြန်းဆိုဖါပေါသ်ို့ပြနလြာကာ လှဲခလွိုကတ်ော့တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အနတ်ီသူဇာ တကယကြိုယဝြနရြှိတယဆြိုရငတ်ောင် အခုတော့ အနကြယ့လြကခြကြကြှောင့လြို့ ပြောလို့ရပတေော့မယ်။
စိတလြွှော့ခလွိုကလြို့လားမသိ ခဏလေးနှင့ြ ကြှနတ်ောြ အိပပြွောသ်ှားလိုကတ်ာ ကြှနတ်ော့ဖြှားဘကတ်ောကြို လကဖြဝါးတဈခုက လာဆုပကြိုငတ်ော့မှ နိုးလာတယ်။ ညမီးရောငပြှာပြာလေးက အမှောငထြဲမှာ တအားလင်းနသလေိုပဲ။ ကြှနတ်ော့ကြို ပြုံးလကြြ ငုံ့ကြည့်န်သေော အနတ်ီသူဇာကို တွေ့လိုကရြတယ်။
“ အနတ်ီသူဇာ တဈရေးနိုးတာလား”
“ ဟုတတ်ယ် မိုးတောငလြင်းခါနီးနပြေီလေ။ ဉာဏကြှီးရှငလြေးကို ကြေးဇူးလာဆပတ်ာလေ အဟီး”
အနတ်ီသူဇာက တိုးတိုးလေး ပြောနသေောလြည်း သူမလကမြွားက ကြှနတ်ောြ့ရဲ့ မပြော့မမာညီတောမြောငကြို လုံခညွပြေါမြှ အုပကြိုငကြာ ပြတသ်ပပြေးနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောန်ိုးလာတာနဲ့ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြလည်း ခကြခြှင်း နိုးထလာတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ဆိုဖာပေါမြှာပဲ ထထိုငလြိုကပြှီး အနတ်ီသူဇာကို ဆှဲဖကလြိုကတ်ယ်။ အနတ်ီသူဇာရဲ့ နှုတခြမ်း ထွေးထွေးလေးတွကေို ဖိကပစြုပန်မ်းလိုကရြင်းက ကြှနတ်ော့လြကမြွားက အလိုလို သူမနို့ကြီးတွကေို အင်ျကြီပေါမြှ ဆုပန်ယပြေးနလေိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့လြုံခညွကြို ကြင်းလုံးခွှတခြလွိုကပြှီး အနတ်ီသူဇာရဲ့ ထမိနကြိုပါ ဆှဲခွှတပြဈလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြ ထိုငရြင်း အနတ်ီသူဇာက ကြှနတ်ော့ရြှေ့မှာ ရပလြကြသ်ားမို့ သူမ၏ခါးလေးကိုကိုငကြာ တဈပတလြှည့လြိုကရြာ ညဦးပိုင်းက မှငသ်ာမှငရြပြီး မကြငလြိုကရြတဲ့ အနတ်ီသူဇာရဲ့တငသ်ားလုံးလုံး အိစကစြကကြှီးက ကြှနတ်ော့ြ မကြစြေ့ရှေ့တည့တ်ည့မြှာ ရောကလြာခဲ့တယ်။
ကြှနတ်ော့လြကတ်ဈဖကကြ ညီတောမြောငကြို ဆုပကြိုငလြကြြ အနတ်ီသူဇာရဲ့ခါးကို လကတ်ဈဖကကြဆှဲပြီး ကြှနတ်ော့ြ ပေါငပြေါထြိုငခြခွိုင်းလိုကပြါတယ်။ အနတ်ီသူဇာကလည်း အလိုကသ်ိပါတယ်၊ သူမဖငကြှီးကို နောကပြဈပြီး ဖြေးဖြေးခွင်း ထိုငခြလွိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးက သူ့ရဲ့ပစ်မှတ် အနတ်ီသူဇာရဲ့ အဖုတဖြေါင်းဖေါင်းကြီးကို အိကနဲ ထိုးခွဲ ဝငရြောကသ်ှားခဲ့ပါတော့တယ်။
“အင့ျ….အီး…“
အနတ်ီသူဇာရဲ့ မတိုးမကယွြ ငှီးသံလေးနဲ့အတူ ကြှနတ်ော့ပြေါငခြှံမှာလည်း အိကနဲအိကနဲ သူမရဲ့ အသားစိုငမြွား လာထိမိသလို ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးမှာလည်း နှေးထွေးနူးညံ့တဲ့ အတွင်းသားများရဲ့အရသာကို ပီပီသသကို ခံစားလိုကရြပါတယ်။ ကြှနတ်ော့လြကန်ှဈဖကကြလည်း အနတ်ီသူဇာရဲ့ဗိုကသ်ားပြငကြို ပြတသ်ပပြှီး အင်ျကြီအောကမြှ အသာလွှောတကသ်ှားကာ ဘရာဇီယာဝတမြထားလို့ လှတလြပန်သေော နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ပြတသ်ပဆြုပန်ယပြေးနမေိတော့တယ်။ ညနကတေည်းက ဒေါမြရဝင်းသန့ရြဲ့ ဘောဒြီအလှနဲ့ ရမှေှေးရနံ့ကြောင့ြ ထကြှနသေောစိတတ်ှကေ အခု အနတ်ီသူဇာနဲ့ကြမှ လာပေါကကြှဲရတော့တာပေါ့။ အနတ်ီသူဇာရဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဆှဲဆှဲပြီး ဆောင့ပြမေဲ့ ထိုငရြကကြမို့လို့ သိပအြားမရတော့တာနဲ့ အနတ်ီသူဇာကို ကြမ်းပေါမြှာပဲ လေးဘကထြောကခြိုင်းပြီး အနောကကြ ဒူးတဈဖကထြောကလြို့ သူမခါးလေးကို အားရပါးရ ဆှဲကိုငကြာ ဆောင့ပြေးနမေိပါတော့တယ်။
“ဖတဖြတ်..ဖတဖြတ်..ဖြတပြှှတ်..ရှှတ်..ဖြတရြှှတ်…“
အောင့အြီးထားရတာနဲ့ မလုပရြသညမြှာကြာပြီဖြစ်လို့ ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်နကြှီးမှာ ကြာကြာမထိန်းထားနိုငတ်ော့ပဲ ပြီးချင်လြာပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ အားကုနထြည့ပြှီး တဈခကြြ အဆုံးထိဆောင့ခြလွိုကကြာ အနတ်ီသူဇာရဲ့ စောကခြေါင်းအတွင်းထဲ သုတရြညတ်ှေ တဖြောဖြော ထုတလြှှတလြိုကမြိပါတော့တယ်။ အနတ်ီသူဇာရဲ့ ဖငကြှီးတွကေို ကြှနတ်ော့ပြေါငခြှံဖြင့ြ ဖိကပထြားကာ ဇိမယ်ူနားနရင်ေး ဒီတဈခါတော့ ဗိုကကြှီးမှာ မစိုးရိမရြတော့ဘူးဟု တွေးမိကာ ပြုံးမိသလို နောကမြွားကြရငလြည်း အခွားအမွိုးသမီးများနှင့ဆြိုလငွြ ဆငခြှငရြမညဟြု စိတထြဲတေးထားလိုကပြါတယ်။
အနတ်ီသူဇာလည်း ပြီးသှားပုံရပါတယ်။ သူမရဲ့စောကခြေါင်းနံရံများက လှုပလြှုပ် လှုပလြှုပ် ဖြစ်နတောကို ကြှနတ်ော့ြ လိငခြွောင်းကြီးမှာ ခံစားမိနပေါတယ်။ ကြှနတ်ော့သ်ုတရြညန်ှင့ြ အနတ်ီသူဇာ့စောကရြညမြွား ကြမ်းပြငပြေါကြကြုနမြှာ စိုးသဖြင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကမြှာ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ကပရြကသ်ားနှင့ြ ကြမ်းပြငပြေါြ ဘေးတဈစောင်းလှဲခွ နားလိုကကြှပါတယ်။ ခဏနတေော့ အနတ်ီသူဇာရဲ့ ပေါငတ်ဈချောင်းကိုမှှောကကြာ ကြှနတ်ောကြ ညီတောမြောငကြို ဖြေးဖြေးခွင်း ဆှဲထုတကြှည့ရြာ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာသညကြို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ ပထမတော့ ကြှနတ်ောကြ ပုဆိုးဆှဲသုတမြလို့ ကြံသောလြည်း နောကအြကြံတဈခုထပရြ၍ ကြှနတ်ော့လြကခြွောင်းများဖြင့ြ သုတလြိုကပြှီး အနတ်ီသူဇာ့ဖငကြှားကို စမ်းရင်း ပြတသ်ပသ်ှားလိုကရြာ အတွန့အြတွန့ြ ခရပြငေ့လြေးကို စမ်းမိသှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ လကခြွောင်းထိပလြေးနဲ့ အရညမြွားကို သုတလြိုကြ၊ ခရပြငေ့လြေးထဲကို ဝငသ်လောကလြေး ထိုးထည့ပြေးလိုကြ လုပန်တေော့ အနတ်ီသူဇာက ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းကို သာသာလေး လကန်ောကပြှနဖြှင့ြ ဆှဲဆိတရြင်း
“ဟေး မောငစြဝဟြှမ်..ဘာတွလေုပန်တောလဲ.. တို့ အဲဒီဟာ တဈခါမှ အလုပမြခံဖူးဘူးနောြ.. မလုပန်ဲ့..“
အင်း အဲလိုပြောပုံထောကတ်ော့ ဖငခြတွာကို အနတ်ီသူဇာလည်း ကြားဖူးနားဝရှိဖူးပုံရတယ်။ ကြှနတ်ောကြတော့ ဗီဒီယိုတွထေဲမှာ ကြည့်ဖြူးပြီးနလေို့ စမ်းချင်န်တော ကြာလှပြီ။ အခုမှ ကိုယဝြနန်ဲ့ပတသ်ကပြှီး လွှောကစြဉြးစားရင်း ခေါင်းထဲ အကြံထွကလြာတာ။
“မလုပပြါဘူး.. အနတ်ီသူဇာရဲ့ ထိပဖြွားလေးကို စမ်းကြည့်မြလို့ပါ…“
အနတ်ီသူဇာလည်း ပြောသာပြောပါတယ်။ သူလည်း စမ်းကြည့်ခြငွတ်ာလား၊ ကြှနတ်ော့ကြိုပဲ မငှင်းရကလြို့ ငှိမခြံနတောလား မသိ။ ခွှဲကြိကြိအရညမြွားကြောင့ြ ကြှနတ်ော့လြကခြလယ် လကန်ှဈဆဈလောကြ ထိုးဝငထြှကန်တောတောင် ဘာမှမပြောတော့ပါဘူး။ အဲဒါနဲ့ တဈခါမှမလုပဖြူးတဲ့ ဖငပြေါကကြို လုပရြတော့မယဆြိုတဲ့အတွေးက ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းကြီးကို ပြနမြာလာစပေါတော့တယ်။ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာရဲ့ ဖငပြေါကကြ ကြှနတ်ော့လြကခြလယန်ဲ့ လကည်ှိုးကိုပါ ပူးတွဲ အဝငအြထွကလြုပပြေးနတောကို အသားကသွှားတော့ ကြှနတ်ောကြ ဒူးထောကထြိုငလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ည်ာဖကလြကဖြဝါးကို တံထွေးထွေးထည့ကြာ ညီတောမြောငရြဲ့ ခေါင်းပေါြ ပုံပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြေးကြေးလေး ကြှနတ်ော့ကြို ကြောပေးအိပန်တေဲ့ အနတ်ီသူဇာရဲ့ ဖငပြေါကထြဲ အဝငအြထွကလြုပပြေးနတေဲ့ ကြှနတ်ော့ြ ဘယဘြကလြကခြွောင်းတွကေို ထုတလြိုကပြှီး ညီတောမြောငရြဲ့ခေါင်းကို တေ့လိုကပြါတယ်။ နဂိုက နည်းနည်းပြင့န်ပမေေဲ့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ညီတောမြောငရြဲ့ ခေါင်းကြီးအတွကတ်ော့ ကဉွြးကပြန်သလေိုရှိပမေဲ့ အရညတ်ှေ၊ တံတွေးတွရေဲ့ အကူအညီကြောင့ြ ဖြတကြနဲ ဝငသ်ှားပါတယ်။
“အား..ရှီး…အင်း…စဝြ…စဝဟြှမ်…“
ငှီးငှူသံနဲ့အတူ အနတ်ီသူဇာက ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းတွကေို သူမလကန်ဲ့ လှမ်းဆုပကြိုငလြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောကြတော့ ခေါင်းဝငရြင် ကိုယဆြန့တ်ယဆြိုတဲ့ ဗမာစကားပုံကို ကြားဖူးတာမို့ ဘယလြိုပဲ ကြပန်ပမေေဲ့ လမ်းတဈဝကတ်ော့ အောငမြှငသ်ှားပြီလို့ တွေးမိပါတယ်။ အနတ်ီသူဇာရဲ့ လကဆြုပကြိုငမြှုက နည်းနည်းလွှော့သှားတော့မှ ကြှနတ်ောကြ ဖြေးဖြေးခွင်း ထိုးသှင်းပေးပါတယ်။ အဲလိုပဲ ဖြေးဖြေးခွင်း ချော့သှင်းလိုကြ ရပပြှီးစောင့လြိုကန်ဲ့ပဲ မကြာခငမြှာ ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းကြီး တဈချောင်းလုံး အနတ်ီသူဇာဖငပြေါကထြဲမှာ စုံးစုံးကြီး မှုပသ်ှားပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ော့လြကဖြွံပေါမြှာလည်း အနတ်ီသူဇာရဲ့ လကသ်ည်းရာတွကြေောင့ြ သှေးတောငစြို့လာရတယ်။ အဆုံးထိဝငပြှီးတဲ့ နောကကြတော့ဗွာ၊ အဟီး…. ပထမတော့ ဖြေးဖြေးခွင်း၊ နောကတ်ော့ တဖြေးဖြေး အရှိနရြလာပြီး တဈဖုန်းဖုန်း တဈဖတဖြတ် ဆောင့တ်ော့တာပေါ့ဗွာ။
ဒီတဈခါလည်း သိပအြကြာကြီး မရဘူးဗွ။ အနတ်ီသူဇာရဲ့ဖငပြေါကကြ တအားကြပတ်ာက တဈကြောင်း၊ အထဲကို အဆုံးထိဝငဖြို့ ကြိုးစားနတေဲ့ တဈခွိနလြုံးမှာ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငရြဲ့ ခေါင်းကိုလည်း တဈခွိနလြုံး ဖိအားပေးနလေို့က တဈကြောင်းကြောင့ြ လရညတ်ှေ အနတ်ီသူဇာရဲ့ဖငထြဲ တထုတထြုတ် ပန်းထုတလြိုကရြပါတော့တယ်။ ဒီတဈခွီပြီးသှားတော့ အနတ်ီသူဇာက ကိုယအြပေါပျိုင်းကို ကြှနတ်ော့ဖြကလြှည့ကြာ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကိုဆှဲပြီး နှုတခြမ်းခွင်းလာစုပလြို့ ကြှနတ်ောကြလည်း အနတ်ီသူဇာရဲ့ နှုတခြမ်းခွိုခွိုလေးကို ပြနလြည် စုပယ်ူနမ်းလိုကမြိပါတယ်။ ကြှနတ်ောင်တန်သမွှေ အနတ်ီသူဇာ့ကို မှိနမြှိနယ်ှကယ်ှကြ အားရပါးရဆောပြှီး နှစ်ယောကသ်ား အမောဖြထွေေးဖကထြားရင်းကမှ ကြှနတ်ောခြေါင်းထဲ မရှင်းသလိုဖြစ်နတေဲ့ဟာလေး တဈခု မေးကြည့်လြိုကမြိတယ်။
“ဒါနဲ့ နပေါဦး အနတ်ီသူဇာ..စောစောက ဉာဏကြှီးရှငလြေးကို ကြေးဇူးလာဆပတ်ယဆြိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ…“
“အောငမြယ်..မင်းက တို့ကို ငတုံးငအ အဖြားကြီးလို့ထငလြို့လား.. တို့ကို ဘာမှစိတမြပူနဲ့လို့လည်း ပြောတယ်။ မင်းရောကလြာပြီး ဘာမှလည်း မလုပမြပြုပဲ ကိုခွနဖြနဲ့ပဲ နနပြေေီးနောကြ ကိုခွနဖြ တကသ်လိုမေ့သလို ဖြစ်သှားပြီး နောကထြလာတော့ (၁၀) နှစ်လောကြ လကဖြွားနဲ့တောငမ် ထိခဲ့ဖူးတဲ့ မိန်းမကို အသားကုနကြှမ်းတော့တယ်။ ဟင်း တွေးကြည့်လြိုကရြင် ဒီလောကြ ထင်းထင်းကြီးပေါန်တော။ မင်း ကိုခွနဖြ အရကခြှကထြဲ ဆေးခပလြိုကတ်ယ် မဟုတလြား။ ဒါပမေဲ့ အမှန်းအဆမရှိပဲ ထည့လြိုကလြို့ ကိုခွနဖြ ဆေးဒဏမြခံနိုငပြဲ မေ့သလို တကသ်လို ဖြစ်သှားတယ် မဟုတလြား။ နောကြ အရှိနန်ည်းနည်းကသွှားပမေဲ့ ဆေးအရှိနကြှောင့ြ လိငစြိတတ်ှေ တအားထနပြေီး ငါ့ကို မုဒိန်းကငွ့သ်လို ကငွ့တ်ော့တာ မဟုတလြား။ အင်း ဒါပမေဲ့ မင်း အဲ့လိုဆေးမွိုး ဘယကြရတာလဲ…“
“ဟီးဟီး..အနတ်ီသူဇာကလည်း တောလြိုကတ်ာ.. အဲဒီဆေးက ကြှနတ်ော့ြ သူငယခြငွြးရဲ့ အဈကို သင်ျဘောသား နိုငင်ံခွားက ပါလာတယဆြိုလား။ သူ့မှာ တဈခွကစြာပဲရှိတယ်။ သူက မသုံးရကသ်ေးပဲ တကြှားကြှားနဲ့ ကြာလှပြီ။ အနတ်ီသူဇာလည်းခေါလြို့ ပြူနာလည်းဖြစ်ရော ခေါင်းထဲမှာ အကြံဉာဏပြေါလြာတာနဲ့ ဒီကောင့ကြို နောကြ ငါ့ဆီက မင်းလိုချင်တ်ာတဈခု ဘာနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် လဲပါ့မယဆြိုပြီး တောင်းလာခဲ့တာ။ အနတ်ီသူဇာက သိပတ်ောတ်ာပဲ..“
အနတ်ီသူဇာ ထကတ်ာတောတ်ာတော့ ကြှနတ်ောသ်ိထားသည်။ ဒါပမေဲ့ အဲလောကတ်ှေးတတမြှန်း မထငထြားလို့ ကြှနတ်ောြ ပေါကကြရ လုပဇြာတတ်ှေ လုပလြိုကရြတယ်။ လကစြှပကြိဈစလိုမွိုးက တောရြုံ ယုတ်တိ ယုတ်တာမွိုးနဲ့ ဆကစြပတ်ှေးဖို့ဆိုတာ လှယတ်ဲ့ကိဈစမဟုတ်။ သိပျပံနည်းကလွည်း ဘယလြိုမှ တွေးယူလို့ရမှာလည်း မဟုတတ်ော့ တောရြုံတနရြုံ ရိပမြိဖို့ ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုင်။ ဒါပမေဲ့ နောကဆြိုရင် သတိထားရမယလြို့ ကိုယ့ဘြာသာ စိတထြဲမှာ တေးထားလိုကတ်ယ်။
ကြှနတ်ောြ အိပယ်ာကနိုးတော့ ဧည့ခြန်းထဲမှာနထေိုးလို့ တောတ်ောတ်ောင် လင်းနခွပြေေီ။ အနတ်ီသူဇာကို အပြငထြှကမြည့ြ အဝတအြစားတွတေောင် လဲပြီးနတော တွေ့ရသည်။ အနတ်ီသူဇာက ပြုံးပြုံးရှှငရြှှငဖြှင့ြ
“ အိပပြုတကြှီးတဲ့ ကောငလြေး နိုးလာပြီလား”
“ ဟုတ် အနတ်ီသူဇာ လေးလေး ရော”
“ သူလည်း အခုနကမှ နိုးလို့ ရသှေားခွိုးနတယ်ေ”
“ အနတ်ီ သူဇာက နှစ်ယောကန်ဲ့ တဈယောကတ်ောငမြှ အေးဆေးပဲနောြ ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ “
“ သှား ပေါကကြရတွေ လာပြောမနနေဲ့။ မကြန်ှာသှားသဈတော့ မနကစြာ သှားစားရအောင်”
ကြှနတ်ောတ်ို့ (၃) ယောကြ အိမရြှငတ်ှပြငေပြေးထားတဲ့ မုန့ဟြင်းခါး၊ လဘကရြညစြသည့ြ မနကစြာများ စားသောကပြှီးနောကြ ခဏတဈဖြုတန်ားပြီး ဒေါမြရဝင်းသန့ဆြီမှ လှတလြိုကသ်ော ကား ရောကလြာလို့ ဒေါမြရဝင်းသန့အြိမသ်ို့ လိုကလြာခဲ့ကြတယ်။ ဒေါမြရဝင်းသန့ဆြီရောကတ်ော့ အမြဲတမ်း ကြောင်းမှာ ဆရာမဆနဆြန် အဝတအြစားနဲ့ ဆံထုံးမှင့မြှင့န်ဲ့ပဲ တွေ့ဖူးတဲ့ ဒေါမြရဝင်းသန့ကြို ဆံပငတ်ဈပတလြွှိုထုံး ရိုးရိုးလေးထုံးထားပြီး အသားပြော့ပြော့ ဘလောကအြင်ျကြီလကပြှတလြေးနဲ့ တွေ့လိုကရြလို့ အမှငဆြန်းနတယ်ေ။ အောကပျိုင်းက ရခိုငရြိုးရာထမီ ဇီးရောငလြေးက သူမရဲ့ တင်းတင်းရင်းရင်း တငသ်ားလေးတွကေို ပိုထငရြှားအောင် ကြပကြှပကြလေး ဝတထြားတာများလားလို့တောင် ထငရြတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ညီတောမြောငကြလည်း ခကြခြှင်းကို နိုးကြှလာပြနပြါတယ်။ လကပြှတဘြလောကဈြအင်ျကြီကြောင့ြ ချောမှတသ်ှယပြွောင်းလှတဲ့ လကမြောင်းအိုးအလှတွနေဲ့ သင်းပြံ့ပြံ့ ရမှေှေးရနံ့ပါ ပေါင်းလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ြ စိတထြဲ ဆုံးဖြတခြကြကြ ခိုငမြာသှားပါတယ်။ အခွင့ကြှုံတာနဲ့ ဒီဆောကြှီးကို ဖြုတတ်ော့မယလြို့လေ။
🏵️ ထူးဆန်းတဲ့အမှေ (အပိုင်း ၄) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️