ဒနပြေါကန်ှင့ြ ကြေးအိုး
ရေးသားသူ – အမညမြသိ
မာမာအောငဆြိုလွှင် မမှငဘြူးသောလြည်း အနည်းဆုံးတော့ ကြားဖူးနရသေည်။ သူမ၏ သေးသိမသ်ောခါးနှင့ြ ကြီးမားစွင့ကြားသော တငသ်ားအိအိကြီးတွကေ နာမညကြှီးလှသည်။ ဖြူဖြေး၍ အိနသေော အသားအရညန်ှင့ြ ထူထဲမဲနကြ၍ ကော့ညှတသ်ော မကြတ်ောငကြော့ကြီးများအောကမြှ မကြလြုံးရှဲရှဲကြီးများက မှငလြိုကရြသူ ရငထြဲစွဲညိစရာ ဖြစ်နသည်ေ။
ဒီလို မကြလြုံးရှဲကြီးများဖြင့ြ အကြည့်ခြံလိုကရြသူကတော့ သူမနောကြ တကောကကြောကပြါသှားကြရသည်။ သူမ၏ မကြလြုံးရှဲကြီးများကလည်း တွေ့သမွှ ပုရိသတို့ကို ချော့မှူကာကြည့်န်သညေမြဟုတ်။ လူရှေး၍ ကြည့်တ်တသ်ည်။ မာမာအောငကြို ကပဖြို့ဆိုတာက မလှယ်။ ငှရှေိလို့လည်း မရ။ ကားရှိလို့လည်း မရ။ လူပုံကလည်း ဖြောင့ြဦးမှ။ ပြီးတော့ သူမကလည်း သဘောကြဦးမှ မာမာအောင်၏ အနားသို့ ကပ်၍ရသည်။ သူမ၏ အသကကြအလှနဆြုံး ရှိလှမှ (၂၃) နှစ်ထကြ မပို။ တခါမှငလြိုကရြသညန်ှင့ြ နောကတ်ခါ တွေ့ချင်ရြသည့ြ အလှပိုငရြှငမြွိုး ဖြစ်သည်။
မာမာအောငန်ှင့ြ အမြဲတမ်း မဟုတသ်ောလြည်း အတောမြွားများ တပူးတွဲတွဲ ရှိနတတေသ်ူကတော့ ကသေီစိုး ပငဖြစ်သည်။ ကသေီစိုးသည် အသကကြ မာမာအောငန်ှင့ြ မတိမ်းမယိမ်းလောကပြငရြှိပြီး သူမ၏ အသားအရကေ မာမာအောင်၏ အသားအရညကြဲ့သို့ ဖြူဖြေးဝင်းဝါသော အသားအရညမြွိုး မဟုတဘြဲ ဖြူသောလြည်း ကြကြဥနှစ်ရောင် ပြေးနသေော အသားအရညမြွိုးဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ ငါးရံ့ကိုယလြုံးဟု ဆိုနိုငပြမယေ့လြည်း လုံးဝန်းတင်းကားသော ရငသ်ားများနှင့ြ ကားစွင့လြုံးတဈနသေော သူမ၏ တငသ်ားများက ပေါလြှငလြှပ၍ မှငရြသူများ အဖို့ အသကရြှုမှားဘှယ် ရှိနသည်ေ။ ပေါလြှငသ်ော စင်းနသေော နှာတံနှင့ြ သူမ၏ မကြလြုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးတွကေ မှငရြသူ သမုဒယ ဖြဲ့ချင်စြရာပင် ဖြစ်နလသေည်ေ။
……………………………………………..
စားရင်းသောကရြင်းမှ လှမ်း၍ကြည့်လြိုကမြိသည်။ စားပြဲတဈလုံးကြောမြှ စကားတပြောပြောဖြင့ြ စားသောကြ၍နသေော သူမတို့နှစ်ယောကကြို အောငဇြောြ သတိထားမိလိုကသ်ည်။ သတိထားမိလိုကသ်ည့ြ အလွောကပြင် အောငဇြောကြ နောကတ်ဈကြိမထြပ်၍ ကြည့်လြိုကမြိသည်။ ဒီမှာတင် အောငဇြောြ၏ ဘေးမှ ဘီယာကို ဇိမခြံ၍ သောကန်သေော ကိုသန်းစောက အောငဇြောကြှည့ရြာသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လြိုကသ်ည်။
သူတို့နှစ်ယောကစြလုံး၏ အကြည့်ကြ တခဏမွှကြာသှားပတေော့ သူတို့နှစ်ယောကန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြာ ထိုငန်သေော ခငမြောငကြို ကပါ သူတို့ကြည့်ရြာသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ခငမြောငကြိုက အောငဇြောန်ှင့ြ သန်းစော တို့၏ မကြန်ှာများကို တခကြလြှမ်းကြည့်ပြှီး ခငမြောငကြိုက တခကြပြှုံးလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူ၏ ရှေ့မှ ဝီစကီခွကကြို ကောကကြိုငကြာ တကြိုကသ်ောကလြိုကသ်ည်။ ထိုအခါတွငမြှ အောငဇြောန်ှင့ြ သန်းစော တို့၏ အကြည့်မြွားက အသီးသီး သကပြှင်းခလွိုကရြင်း သူတို့ရှေ့၏ စားပြဲပေါသ်ို့ ပြန်၍ ရောကလြာသည်။
အောငဇြောန်ှင့ြ သန်းစောတို့ကတော့ ကိုယ့အြတွေးနှင့ကြိုယ် နှုတဆြိတကြာ နကြသေည်။
“ အဟမ်း.. ”
ခငမြောငကြို ၏ ချောင်းဟန့သ်ံက မကယွလြှပါ။ ခပအြုပအြုပလြေး ဖြစ်ပမယေ့ြ အောငဇြောရြော သန်းစောပါ ပျိုငတ်ူလိုလိုပင် ခငမြောငကြိုအား ကြည့်လြိုကမြိသည်။
“ မာမာအောင် ဆိုတာ အဲဒါပေါ့ ဆရာရဲ့ ”
ခပတ်ိုးတိုးငုံ၍ ခငမြောငကြိုက ပြောသည်။
“ ဘယဟြာလဲ…မာမာအောငဆြိုတာ… ”
သန်းစောက မေးလိုကတ်ော့မှ ခငမြောငကြိုက သူ့စကား လောကြီးသှားကြောင်း ဂရုပြုမိလိုကရြသည်။
“ ဟိုဘကြ စားပြဲတလုံးကြောမြှာ ထိုငန်တေဲ့ နှစ်ယောကလြေ… ငှကခြါးရောင် ဝမ်းဆကန်ဲ့က မာမာအောင် ပဲ… သူ့ရှေ့ ပါတိတ် အစိမ်းရောင် ဝမ်းဆကလြေးနဲ့က ကသေီစိုး တဲ့… နှစ်ယောကစြလုံး အဆငပြှရင်ေ အိမပြေါထြိ ခေါလြို့ ရတယ်…ဟဲ…ဟဲ… ”
ခငမြောငကြိုက အရကရြှိနလြေးဖြင့ြ တဟဲဟဲ လုပန်သည်ေ။ ခငမြောငကြို ၏ စကားအဆုံးတွင် အောငဇြောန်ှင့ြ သန်းစော တို့၏ အကြည့်ကြ ကောငမြလေး နှစ်ယောကထြံသို့ ရောကြ၍ သှားရပြနသ်ည်။ အောငဇြောန်ှင့ြ သန်းစော တို့ နှစ်ယောကစြလုံးမှာ အသကြ (၃၅) နှစ် ပတဝြန်းကငွလြောကရြှိပြီး ခငမြောငကြို ကတော့ (၂၅) (၂၆) လောကရြှိသည်။
“ ဆရာတို့ စိတဝြငစြားတယဆြိုရင် ကြှနတ်ောြ နောကပြှီး မိတဆြကပြေးပါ့မယ်… ”
မထငမြှတသ်ော ခငမြောငကြို၏ စကားကြောင့ြ အံ့သှစွာဖြင့ြ အောငဇြောန်ှင့ြ သန်းစောတို့ နှစ်ယောကစြလုံးက ခငမြောငကြိုထံ ကြည့်လြိုကမြိသည်။
“ မင်းဟာက ဟုတကြောဟုတရြဲ့လား ခငမြောငကြို ရယ်.. ”
သန်းစော အမေးကို ခငမြောငကြိုက ပြုံးထေ့ထေ့ဖြင့ြ တုန့ပြှနလြိုကရြင်း
“ ကြှနတ်ော့ဌြာနက ဘိုးတောကြှီး တယောကအြတွကြ ကြှနတ်ောြ မာမာအောငကြို ခဉွြးကပပြှီး ဘိုးတောကြှီး အတွကြ ဖနတ်ီးပေးခဲ့ဖူးတယ်… ကြှနတ်ောလြည်း အစက မသိပါဘူး… အခုလို စားရင်း သောကရြင်းနဲ့ သူတို့ကို မှငပြှီး သူတို့အကြောင်းကို တယောကကြ ပြောလို့ ဘိုးတောကြှီးက နောကန်ေ့လည်းကြရော ကြှနတ်ော့ခြေါပြှီး တာဝနပြေးတော့တာပဲ… ဟိုတလောကတင် မာမာအောငတ်ို့ အိမဂြရံ ကြှနတ်ောပြဲ ယူပြီး နာမညပြှောင်းဖို့ လိုကလြုပပြေးရသေးတယ်.. ဟော ပြောရင်း ဟိုမှာ လာနပြေီ.. ”
စားသောကပြှီး ပြနရြနအြတွကြ သူတို့စားပြဲမှ ထ၍ လွှောကလြာသော မာမာအောငန်ှင့ြ ကသေီစိုး တို့သည် သူရှိရာ စားပြဲနားသို့ ရောကလြာကြလသည်ေ။
“ မမာ.. ”
ခေါလြိုကရြင်းမှ တပျိုငန်ကထြဲမှာပင် ခငမြောငကြိုသည် ထိုငရြာမှ ထရပလြိုကသ်ည်။ သူမတို့ နှစ်ယောကစြလုံးက ခငမြောငကြိုအား လှည့ြ၍ ကြည့်ကြှသည်။
“ ဟယ် … ကိုခငမြောငကြို..ကြီး.. ”
အံ့သှဟနဖြှင့ြ ပြောလိုကရြင်းက မာမာအောင်၏ မကြလြုံးရှဲကြီးများက စားပြဲတွငထြိုငန်ရောမှ သူမတို့ကို ကြည့်ြ၍နသေော အောငဇြောန်ှင့ြ သန်းစော တို့ထံသို့ ဝဲကာ တခကြြ ဝေ့သှားသည်။
“ ပြနတ်ော့မလို့လား..အခွိနရြရင် ထိုငပြါဦး… ”
ဆိုငထြဲတွင် ရှိနသေော အခွားစားပြဲ လေးဝိုင်းလောကကြ စားသောကန်ကြသေူများကလည်း သူတို့ကို အကဲခကကြှည့န်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည်။ မာမာအောငကြပင် ဦးဆောင်၍ ခငမြောငကြို စားပြဲရှိ လှတန်သေော ကုလားထိုငတ်ှင် ဝင်၍ ထိုငလြိုကတ်ော့ ကသေီစိုး ကပါ ဝင်၍ ထိုငလြိုကသ်ည်။
“ မမာတို့ကို… ဒီက ကြှနတ်ော့ဆြရာတွနေဲ့ မိတဆြကပြေးချင်လြို့ပါ… ”
မာမာအောင် က ပြုံးလဲ့သော အကြည့်ဖြှင့ြ အောငဇြောန်ှင့ြ သန်းစော တို့ထံသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လြိုကသ်ည်။
“ ဆရာ …ဒါက မာမာအောင် တဲ့ .. ဆရာ.. ဟိုဘကကြ .. ကသေီစိုး တဲ့.. ကြှနတ်ော့ြ သူငယခြငွြးတွပေါ.. ”
“ မမာ .. ဒီဘကကြ ဆရာ ဦးသန်းစော တဲ့…(…) ဌာနက လကထြောကြ အငဂြငွန်ီယာမှူးပါ၊ ဟိုဘကကြ (….) ကုမျပဏီက အငဂြငွန်ီယာမှူး ဦးအောငဇြောြ ပါ… ”
“ ဟုတကြဲ့ … တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်.. ”
သူမ၏ ခွိုအေးလှသော အသံလေးက သူတို့နှစ်ယောကစြလုံး၏ ရငထြဲတွင် အေး၍သှားရသည်။ ကသေီစိုး ဆိုသော ကောငမြလေးကလည်း သူတို့နှစ်ယောကကြို ကြည့်ြ၍ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ ပြုံးပြလိုကသ်ညကြို တွေ့ရသည်။
“ ကဲ .. မာမာအောငတ်ို့ .. တခုခု ထပစြားပါဦးလား.. ”
“ ဟာ.. မစားတော့ဘူး ဆရာ.. အခုပဲ ပြနတ်ော့မလို့… အိမမြှာ အမကေ သှေးပေါငန်ဲနဲတကန်လေို့လေ.. ”
သန်းစော၏ လောကြတစြကားကို မာမာအောငကြ အိန်ဒွရရေ တညတ်ညင်ှိမင်ှိမပြင် ပြန်၍ တုန့ပြှနသ်ည်။
“ ကား ပါလာလား… ”
သန်းစောက စောဒက တကသ်ည်။ မာမာအောငကြ သန်းစောကို သသခွေောခွာ ကြည့်ြ၍
“ မာ..တို့က ကားမစီးနိုငသ်ေးပါဘူး..ဆရာရယ်… ”
ဟု အပြုံးတဝကြ မကြန်ှာလေးဖြင့ြ ခပတ်ိုးတိုးပြောလိုကသ်ည်။
“ ကဲ..ဒါဆို ခဏလေးစောင့ြ…ဆရာတို့ လိုကပျို့ပေးမယ်…၊ နောကလြည်း ဆရာ့ကားကို အခွိနမြရှေး ယူသုံးလို့ ရတယ်.. သိလား.. ”
သန်းစော စကားကြောင့ြ အားလုံးက သန်းစော မကြန်ှာကို ဖြတကြနဲ့ ဝိုင်း၍ ကြည့်လြိုကကြှသည်။ ဒီလောကြ သောကထြားရုံနဲ့တော့ သန်းစော မမူးသေးသညကြို အောငဇြောရြော ခငမြောငကြို ကပါ အတကသ်ိထားသည်။ ဒါပမယေ့ြ ဆရာ ဦးသန်းစော အမူးလှနန်ပြေီ ဆိုတာကို သိလိုကသ်ော မာမာအောင် ကတော့ သူမကို ကြည့်ြ၍ နသေော သန်းစော၏ မကြလြုံးများကို သူမ၏ မကြလြုံးရှဲကြီးများဖြင့ြ ရငဆြိုငပြှီး ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့မှ
“ ကြေးဇူးပဲ…ဆရာရယ် .. ”
ဟု ပြောကာ ပြုံးလိုကရြင်း မကြလြှှာခွ၍ သှားတော့သည်။ သူတို့ စားသောကဝြိုင်းကို ခပစြောစောပင် သိမ်းလိုကကြှသည်။ ပြီးတော့ ၂/ခ မတတ်ူးကားလေးက သူတို့အားလုံးကို တငဆြောင်၍ မောင်းလာခဲ့သည်။ ကားမောင်းသူက ခငမြောငကြို ဖြစ်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် အောငဇြောကြ ထိုငသ်ည်။ ကားနောကခြန်းတွငကြ သန်းစော ၊ မာမာအောင်၊ ကသေီစိုး တို့က အစဉအြတိုင်း ထိုငန်ကြေ၍ သန်းစောနှင့ြ မာမာအောငတ်ို့က ကပလြကြသ်ား ထိုင်၍ လိုကခြဲ့ကြသည်။
“ ကိုခငမြောငကြို..ရှေ့က လမ်းဒေါင့တ်င် ရပလြိုကတ်ော့..မာတို့ .. ဆင်းလွှောကလြိုကမြယ်.. ”
“ ဟာ… ဘယဟြုတမြလဲ…အားနာစရာကြီး.. အိမရြှေ့ထိ လိုကပျို့လိုကပြါ.. ”
မာမာအောင်၏ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ သန်းစော၏ အသံက ဆကတ်ိုကထြှကပြေါြ၍ လာသည်။
“ ဒီမှာပဲ ဆင်းတာကောင်းတယဆြရာ… အိမရြှေ့ကြမှ ဆိုရင် ပတဝြန်းကငွကြ လူတွကေ အမွိုးမွိုးပြောကြဦးမှာ… ”
“ အင်း…ဒါလည်းဟုတတ်ာပဲ ဆောရီးပဲနောြ… ”
ထိုအခွိနမြှာပင် ကားကရပလြိုကသ်ဖြင့ြ မာမာအောငန်ှင့ြ ကသေီစိုးတို့က ကားပေါမြှ ဆင်းလိုကကြှသည်။
“ အားလုံး ကြေးဇူးပဲနောြ… ဪ ကိုခငမြောငကြိုကြီးက ဖုန်းလေးဘာလေးတောင် မဆကဘြူး… မာ ဖုန်းနံပါတရြော.. ရှိသေးရဲ့လား… ”
“ အာ…ရှိပါတယ်..အကြောင်းထူးလည်း မရှိ..ဖုန်းကလည်း တဆင့ဆြိုတော့ အားနာလို့ပါ.. ” (ထိုစဉကြ အခုလို ဖုန်းများ လှယလြှယကြူကူ လူတိုင်းကိုယစြီ ဝယကြိုင်၍ ရသော ခတ်မေဟုတသ်ေးပါ။)
မာမာအောငကြ ပြုံး၍ သန်းစော ဘကသ်ို့ လှည့ကြှည့သ်ည်။
“ ဆရာ .. ကြေးဇူးပဲနောြ…ကြှနမြတို့ ပြနပြါဦးမယ်.. ”
ဟု တရိုတသေ နှုတဆြကရြှာသည်။ သန်းစောက သူမကို ငေးကြည့်လြကြကြ ဘာမွှပင် မပြောနိုငသ်ေးဘဲ ခေါင်းပဲ ငှိမ့ပြှလိုကရြသည်။ မာမာအောင် တို့ နှစ်ယောကထြှကသ်ှားကြပြီး ခဏနတေော့မှ သူတို့ကားလေးက မောင်း၍ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။
“ ဟား…အိမကြဟာကြီးနဲ့တော့ ကြာပါ့ကြာ… ချောလိုကြ.. လှလိုကတ်ာ.. နုဖတန်တောပဲ.. ”
သန်းစောကစ၍ ပြောလိုကသ်ည်။
“ ဒါပေါ့ကြာ တခါတလကြတေော့လည်း အိမကြ ထမင်းနဲ့ဟင်းက နေ့တိုင်းစားနရတေော့ ရိုးနတေော့ ဒနပြေါကလြေး ကြေးအိုးလေး စားချင်သ်ောကခြငွသ်ေးတာပေါ့.. ဟဲ.. ဟဲ.. ”
“ အေး ..မင်းပြောတာ ဟုတတ်ယကြှ..အောငဇြောရြ… ဒါပမယေ့ြ ငါကြိုပြောထားဦးမယ်… ငါကတော့ မာမာမှ မာမာပဲနောြ… ”
“ စိတခြပြါ သန်းစောရာ..ငါကလည်း မလုပါဘူး…ဟား..ဟား…ဟား.. ”
သန်းစောနှင့ြ အောငဇြောတ်ို့မှာ နှစ်ယောကစြလုံး အိမထြောငသ်ညမြွား ဖြစ်ကြပြီး သန်းစောက ကလေး (၃) ယောကန်ှင့ြ အောငဇြောကြ ကလေး (၂) ယောကရြှိလသည်ေ။
“ ဒါနဲ့ သန်းစောရ မင်းနဲ့ငါကတော့ ထားပါတော့.. အောငသ်ှယတ်ောြ ခငမြောငကြို အတွကကြရော…
“ ဟာ ..ဟုတတ်ာပေါ့..အောငဇြောရြ.. ”
“ အာ…ရတယ် ဆရာ…ကြှနတ်ော့အြတွကြ မစဉြးစားနဲ့ ရတယ်… ကြှနတ်ော့ကြောငမြလေးနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ောင် .. မနဲလုံးပမ်းနရတော.. ”
“ အေး…ဒါနဲ့ မင်းနဲ့မင်းကောငမြလေးက ဘယတ်ော့လောကြ လကထြပကြှမှာလဲ… ”
အောငဇြောကြ ဝင်၍မေးသည်။
“ ဒီ ဝါမဝငမြှီတော့ဖြစ်မှာပါ ဆရာ…ဟဲ..ဟဲ.. ”
“ အေး.. ခငမြောငကြိုက အိမထြမင်း အိမဟြင်းတောင် နပမြှနအြောင် မစားရသေးတော့ မင်းက ဒနပြေါကန်ဲ့ ကြေးအိုးကို လှမ်းလို့ မရသေးဘူးပေါ့ကြာ.. ဟား..ဟား..ဟား.. ”
“ ဟား…ဟား..ဟား… ”
စောစောက အောငဇြောပြှောလိုကသ်ော ဥပမာစကားကို ပြနကြောကြ၍ သန်းစောက ပြောလိုကအြပြီး ထိမိလှသော ဥပမာကြောင့ြ သူတို့အားလုံးဝိုင်း၍ ရယလြိုကမြိပါတော့သည်။
………………………………………………………………………
“ လေး…ဆင်းလေး… ဒါကိုယ့သ်ူငယခြငွြး အိမပြဲ.. သူတို့နယသ်ှားနလေို့ ခဏပိတထြားတာ.. ”
တငလြေးမေ က ခငမြောငကြိုအား မကြလြုံးဖြင့လြှန်း၍ ကြည့်လြိုကပြှီးမှ ကားပေါမြှ ဆင်းလိုကသ်ည်။ တံခါးပိတထြားသော အိမလြေးဆီသို့ အတူယှဉတ်ှဲကာ လွှောကသ်ှားကြတော့ တငလြေးမေ၏ ခွလှမြေးများက လေးလံနှေးကြေး၍ နသည်ေ။ ခငမြောငကြိုက သူထံတွင် ပါလာသော သော့ဖြင့ြ အိမတ်ံခါးကို ဖြင့ကြာ အတွင်းသို့ ဝငလြိုကကြှပြီး တံခါးပြန်၍ ပိတလြိုကသ်ည်။ ပြီးသညန်ှင့ြ တဆကတ်ည်းရှိနသေော ဧည့ခြန်းအတွင်းရှိ နှစ်ယောကထြိုင် ဆကတ်ီကုလားထိုငပြေါသ်ို့ ခငမြောငကြိုက တငလြေးမေ၏ ခါးလေးကို ဖကြ၍ ထိုငလြိုကကြှရာ
“ နေဦး..မောင်…အထဲမှာ လှောငန်တောပဲ… ပြတင်းပေါကတ်ှေ…. လေး..ဖြင့လြိုကြဦးမယ်.. ”
“ အခုပဲ ပြနမြှာပဲ… လေး ..ရယ်.. ဖြင့မြနပေါနဲ့တော့လား.. ”
“ ဟင့အြင်း…ဟင့အြင်း… လှောငန်တေော့ လေးက အသကရြှူရတာ မဝဘူးကြာ.. ”
ပြောပြောဆိုဆိုပင် အိမရြှေ့ရှိ ပြူတင်းပေါကြ အားလုံးကို တငလြေးမကေ လိုကပြှီးဖြင့န်လတေေော့ သူမကို ကြည့်ရြင်း ခငမြောငကြိုတယောကြ စိတမြောသှားရသည်။ တငလြေးမေ က တံခါးတွေ ထဖြင့န်ပြနေတ်ော့ ခငမြောငကြိုက ထိုငန်ေ၍လည်း မဖြစ်တော့ သူပါထ၍ ကနွန်သေော ပြတင်းပေါကကြို ဝိုင်း၍ ဖြင့ပြေးရလသည်ေ။ ပြတင်းပေါကတ်ှေ ဖြင့ပြှီးသှားသညန်ှင့ြ သူတို့နှစ်ယောကြ ထိုငကြုလားထိုငတ်ှင် ထိုငဖြစ်သှားကြသည်။ ထိုငမြိသည် ဆိုလငွဖြှင့ပြင် ခငမြောငကြို၏ လတဖကကြ တငလြေးမေ၏ ပုခုံးတဖကကြို ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငကြာ ဖကလြိုကသ်ည်။ တငလြေးမေ တခကြတ်ှန့သ်ှားသည်။
“ မောင် ..ပြတင်းပေါကတ်ှေ ဖြင့ထြားတာ လူတွမှငေမြယ် .. ရှကစြရာကြီး.. ”
“ အင်းပါ .. လေး..ရ ”
ခငမြောငကြိုက ပြောလည်းပြော တငလြေးမေ၏ ဖြူဖြူမို့မို့ ပါးလေးကိုလည်း ရှှတကြနဲ နမ်းလိုကသ်ည်။ ဖြူဝင်းနသေော သူမ၏ မကြန်ှာနုနုလေးသည် နီမှန်း၍ သှားရသည်။
“ လေး.. ”
“ ရှင်.. ”
သူမ၏ မကြန်ှာလေးက ခငမြောငကြို ရှိရာဘကလြှည့ြ၍ ရှှမ်းရှှမ်းစားစား ကြည့်လြာသည်။ ခငမြောငကြို မကြန်ှာက သူမ၏ မကြန်ှာဆီသို့ တရှေ့ရှေ့ခဉွြးကပလြာသည်။ တငလြေးမေ၏ မကြန်ှာလေးက ရှောငဖြယခြှင်း မပြုဘဲ သူမသည် မကြလြုံးလေးများကို မှိတ်၍ ခလွိုကသ်ည်။ ထိုအခိုကမြှာပင် ခငမြောငကြို၏ နှုတခြမ်းများက တငလြေးမေ၏ နှုတခြမ်း နုနုထွေးထွေးလေးများ ဆီသို့ ကရွောကကြာ လာပြီး သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးများကို စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ တငလြေးမေ၏ မကြန်ှာလေးမှာ ဆကကြနဲ ဖြစ်သှားပြီး သူမ၏ လကလြေးနှစ်ဖကကြ ခငမြောငကြို၏ လညပြင်းဆီသို့ ဟီးလေးခို၍ သိုင်းဖကလြာပါတော့သည်။ ခငမြောငကြို ၏ လကန်ှဈဖကအြနကြ တဖကကြတော့ တငလြေးမေ၏ ကြောပြငလြုံးလုံးလေးကို သိုင်း၍ ဖကထြားပြီး ကနွလြကတ်ဖကကြတော့ အိထွေးနူးညံ့လှသော သူမ၏ အသားစိုငလြေးများပေါတ်ှင် ရှေ့လွားလှုပရြှား၍ နလသေည်ေ။
ခစွသ်ူ၏ အနမ်းကို ကြနပေစြှာ ခံယူ၍ နသေော တငလြေးမေ၏ မကြန်ှာလေးသည် တစထကတ်စ တဖြေးဖြေးပြုံး၍ လာရလသည်ေ။ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးပေါတ်ှင် တရှေ့ရှေ့ လှုပရြှားကာ ပြတသ်ပ်၍ ပေးနသေော ခငမြောငကြို၏ လကကြ ကားတဈလုံးဝန်းသော သူမ၏ တငသ်ားစိုငမြွားပေါသ်ို့ ကရွောကြ၍ လာသည်။ သူမ၏ ခါးလေးသည် တခကြမြွှ တွန့ြ၍ သှားရပြီးသညန်ှင့ြ သူမ၏ မှတသ်ိပသ်ော အနမ်းများကပါ ခငမြောငကြိုအား ပြနလြှနကြာ နမ်း၍လာသည်။ တငလြေးမေ၏ တငသ်ားစိုငမြွားပေါရြှိ ခငမြောငကြို၏ လကကြတငလြေးမေ၏ အိစကသ်ော တငသ်ားများကို ဖြဖြလေး ပြတသ်ပဆြုပန်ယပြေးလကြြ ရှိသည်။ သူတို့နှစ်ယောကလြုံးသည် တဖြေးဖြေး လှိုကမြောလာရသည်။ ပြီးတော့လည်း အသကရြှူသံလေးတွကေ တစထကတ်စ ပြင်းထန်၍ လာရသည်။
တငလြေးမေ၏ ကိုယလြုံးလေးသည် တဖြေးဖြေး တုနတ်ုနယ်ငယ်ငဖြှင့ြ ဖြစ်၍ လာရလသည်ေ။ ပြီးတော့လည်း ခငမြောငကြို၏ လညပြင်းကို သိုင်း၍ ဖကထြားသော သူမ၏ လကမြွားက ပို၍ တင်းကြပစြှာ ဖကလြာသည်။ တယောကြ၏ နှုတခြမ်းကို တယောကကြ ရှရှလေး ပြတသ်ပပြေးနသေော လွှာလေးများသည် သူတို့ အချင်ြးချင်ြး ထိတွေ့ပြတသ်ပကြာ ကလူကြီစယလြွှကြ ရှိသည်။ ခငမြောငကြိုနှင့ြ တငလြေးမတေို့ နှစ်ယောကြ၏ ရငတ်ှင်းရှိ ရမျမကသ်ှေးတို့သည် ဆူပြတ်၍ လာခဲ့ရခွပြေီ။ ထိုအခွိနမြှာပင် ပြှတ် ကနဲ အသံလေးတခကြြ ထွကလြွှကြ တငလြေးမေ က သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးများကို ခငမြောငကြို ၏ နှုတခြမ်းများဆီမှ ဆှဲ၍ ခွါလိုကသ်ည်။ တပျိုငန်ကတ်ည်းမှာပင် ခငမြောငကြို၏ လညပြင်းပေါရြှိ ဖကြ၍ ထားသော သူမ၏ လကကြလေးများကိုလည်း ဖယရြှားကာ သူမ၏ မကြန်ှာလေးအား ခငမြောငကြို၏ မကြန်ှာရှေ့တည့တ်ည့မြှ ခွါကာ လှည့လြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့မှ မှိတထြားသော သူမ၏ မကြလြုံးလေး နှစ်လုံးကို အားယူ၍ ဖြင့လြိုကလြသည်ေ။ ခငမြောငကြို၏ လကတ်ဖကကြတော့ တငလြေးမေ၏ ကိုယလြုံးလေးကို အတင်းပင် ဆှဲ၍ ဖကထြားလသည်ေ။
“ လှှတပြါအုံး မောငရြယ်… လေး .. အသကရြှုကြပလြှန်းလို့ပါ.. ”
“ လေး…အခန်းထဲ သှားရအောငလြားဟင်.. ”
“ ဟင့အြင်း..မောငရြယ်…ဟိုတခါက မောင့ကြို ခစွလြှန်းလို့ လိုကလြွောလိုကရြတာပါ… ခဏခဏတော့ လေး..စိတမြရဲဘူးကြယ်..မောငရြယ်…နောြ… နောငကြှ လကထြပပြှီးတော့မှ မောင့ြ..သဘောပေါ့… မဟုတဘြူးလား…လာပါ မောငရြယ်…ပြနကြှရအောင်…လေးလည်း.. သှားစရာရှိသေးတာ မောငလြည်း သိသားပဲ..ကဲ..ထ.. ”
တငလြေးမကေ ထိုငန်ရောမှ ထ၍ ရပလြိုကသ်ည်။ ခငမြောငကြိုကလည်း စိတမြပါတပါဖြင့ြ လေးလေးပငပြငကြှီး ထ၍ ရပလြိုကသ်ည်။
“ ကြည့်ပြါလား ..မောင့မြကြန်ှာကြီးကလည်း ..ဖြစ်နလေိုကတ်ာ … ဟှန်း ”
“ ရှှတ်… ”
မအီမလည် ဖြစ်၍နသေော ခငမြောငကြို၏ မကြန်ှာလေးကို ကြည့်ကြာ တငလြေးမကေ ပြောလိုကရြင်း ခငမြောငကြို၏ ပါးတဖကကြို ရှှတကြနဲနအေောင် နမ်းလိုကသ်ည်။ ခငမြောငကြိုတယောကြ ဒီမွှနဲ့ပဲ ဒီနေ့အတွကြ ကြနပေခြဲ့ရလတေော့သည်။ အပြနလြမ်းခရီးတွင် ဆရာသန်းစော ပြောခဲ့သည့ြ … အိမထြမင်း အိမဟြင်းတောင် နပမြမှနသ်ေးတာ ဒနပြေါကတ်ို့ ကြေးအိုးတို့ လှမ်းဖို့ ဘယဖြစ်အုံးမှာလဲ .. ဟူသော စကားကို ကြားယောငရြင်း ခငမြောငကြိုတယောကြ တယောကတ်ည်း ကြိတ်၍ ပြုံးလိုကမြိပါတော့သည်။
…………………………………………………
“ တည်းခိုခန်း ဆိုပမယေ့ြ … တောတ်ောလြေး သန့ပြှီး ခမ်းနားတယန်ောြ.. ”
အိပခြန်းတံခါးကို ပြနပြိတရြင်း လော့ခနွသေော အောငဇြောကြ သူ၏ နောကန်ားတွင် ရပ်၍နသေော ကသေီစိုး ထံမှ စကားသံလေးကို ကြားလိုကရြသည်။
“ ဟုတတ်ယ် … ကသေီ.. ဒီတည်းခိုခန်းက … အဆင့ရြှိတယ်.. ”
ပြောရင်းကပင် လွှောကြ၍ လာသော အောငဇြောြ တယောကြ ကသေီစိုး၏ ရှေ့သို့ရောကတ်ော့ သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို တပမြကစြှာဖြင့ြ ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ကသေီစိုးကလည်း သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို ပြုံး၍ ရဲရဲဝင့ဝြင့ြ ပြန်၍ ရငဆြိုငကြာ ကြည့်သ်ည်။ ကြည့်ရြင်းမှပင် အောငဇြောြ၏ လကန်ှဈဖကကြ ကသေီစိုး၏ ထွေးအိသော ကိုယလြုံးလေးကို ရဈသိုင်း၍ ဖကလြိုကမြိခွိနမြှာပင် ကသေီစိုး၏ ဖြူဖြေးသော လကလြေးနှစ်ဖကကြလည်း အောငဇြောြ၏ ခါးလေးကို ရဈပတ်၍ ဖကလြာသည်။ မကြန်ှာ နှစ်ခု တဖြေးဖြေးနီးကပ်၍ လာပြီး ကသေီစိုး၏ ဖူးဖူးလုံးလုံး နှုတခြမ်းလေးတွကေ အောငဇြောြ၏ နှုတခြမ်းတွေ အပေါြ ဖြတကြနဲ ဖိကပလြိုကရြာက ဆတကြနဲပင် အောငဇြောြ၏ နှုတခြမ်းအစုံကို တအား စုပယ်ူကာ နမ်းလိုကသ်ည်။
အောငဇြောြ၏ ခါးပေါတ်ှင် ရဈသိုင်း၍ ဖကထြားသော ကသေီစိုး၏ လကလြေးနှစ်ဖကကြ အပေါသ်ို့ မှင့တ်ကကြာ ဖကလြာပြီး တဖကကြ အောငဇြောြ၏ ကြောပြငကြှီးကို ဖကလြိုကသ်လို ကနွသ်ော လကတ်ဖကကြလည်း အောငဇြောြ၏ လညပြင်းပေါသ်ို့ ရဈသိုင်း၍ ဖကလြိုကသ်ည်။ ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် ရပလြကြရြှိနသေော ကသေီစိုး၏ ခွထေောကလြေးများဆီမှ ခွဖြေားလေးများသည် တဖြေးဖြေး ထောကကြှှ၍ လာသလို မကြလြုံးလေးနှစ်လုံး မှေးစင်းရင်းမှ သူမသည် အောငဇြောြ၏ နှုတခြမ်းတွကေို အတင်းပင် စုပန်မ်းပေးနသည်ေ။ အောငဇြောြ၏ နှုတခြမ်းများကလည်း သူမ၏ နှုတခြမ်းတွကေို စုပန်မ်းရင်း အောငဇြောြ၏ လွှာက ကသေီစိုး၏ နှုတခြမ်း လုံးလုံးလေးတွကေို ပြတသ်ပ်၍ လကြပြေးနသည်ေ။
တကိုယလြုံး ထူပူ၍ လာရပြီဖြစ်သော အောငဇြောသ်ည် ကသေီစိုး၏ ကိုယလြုံးကြီး ဆီသို့ တရှေ့ရှေ့ တိုးကပလြာလသည်ေ။ ကုတငကြှီး၏ ဘေးသို့ တိုးကပမြိသညန်ှင့ြ ကသေီစိုး၏ နှုတခြမ်းတွကေ အောငဇြောြ၏ နှုတခြမ်းများဆီမှ ခပမြှှင်းမှှင်းလေးဆှဲ၍ ခွါသှားသည်။ ပြီးသညန်ှင့ြ
“ အဈကို့ အင်ျကြီတွေ ခွှတပြေးမယန်ောြ.. ”
မောသံလေးနှင့ြ ပြောလာသော ကသေီစိုးကို အောငဇြောကြ ခေါင်းငှိမ့ြ၍ ပြလိုကသ်ည်။ အောငဇြောြ၏ အင်ျကြီကြယသ်ီးတွကေို ကသေီစိုးက တလုံးချင်ြးဖြုတကြာ ကြယသ်ီးတွေ အကုနပြှုတကြုနတ်ော့ အင်ျကြီရငဘြတ် နှစ်ခွမ်းကို ဆှဲ၍ တဖကတ်ခကြဆြီ ဆှဲဖြဲလိုကရြာက ကသေီစိုး၏ မကြန်ှာလေးက အောငဇြောြ၏ ရငအြုံထကသ်ို့ တိုးဝင်၍ သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးများသည် ရငခြှငထြကြ၌ ဖိကပလြိုကကြာ မှှင်းမှှင်းလေး စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ လွှာလေးကလည်း အောငဇြောြ၏ ရငအြုံထကတ်ှင် တို့ထိကစားရင်း လကြြ၍ ပေးသေးသည်။ တနရောပြီးတော့ နောကတ်နရောကို ရှေ့၍ နမ်းပြနလြသည်ေ။ ကသေီစိုးသည် အောငဇြောြ၏ ရငအြုံထကတ်ှင် နရော အနှံ့နမ်း၍ ပေးနသည်ေ။ မခွိတငကြဲ စိတမြွားဖြင့ြ သဘောကြ ကြနပေန်ရသေော အောငဇြောကြတော့ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို သိုင်း၍ ဖကထြားရင်း မချင့်မြရဲဖြင့ြ ကသေီစိုး၏ တငသ်ားတို့ကို ဆုပန်ယ်၍ ပေးနသည်ေ။
အောငဇြောြ၏ တကိုယလြုံး ဖိန်းရှိန်း၍ တကလြာပြီ ဖြစ်သည်။ ကသေီစိုးသည် သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို အောငဇြောြ၏ ရငအြုံကြီးထကဆြီမှ ခွါလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ အောငဇြောြ၏ အင်ျကြီကို ခွှတ်၍ ပေးလိုကသ်ည်။
“ အဈကို … ကုတငပြေါြ တကလြေ.. ”
“ အင်း… ”
အောငဇြောကြ ကုတငပြေါြ တကလြိုကပြှီးခွိနတ်ှင် ကသေီစိုးက ကုတငဘြေးတွင် ရပလြကြရြှိရာမှပင် သူမ၏ အင်ျကြီလေးနှင့ြ အတွင်းမှ ဘရာစီယာလေးကိုပါ လငွမြှနသ်ှကလြကစြှာ ခွှတလြိုကပြှီး ခါးမှ ထဘီလေးကို ကပိုကရိုလေး ရငလြွှားလိုကသ်ည်။ သူမသည် အောငဇြောရြှိရာ ကုတငဘြကကြို ကြောပေး၍ လှုပရြှားနသည်ေ ဖြစ်လတေော့ တခဏ ထိတွေ့လိုကရြသော သူမ၏ ဖြေးနှစ်ကားပြည့တ်င်းနသေော ကြောပြငလြေးကသညပြင် အောငဇြောြ၏ ရမျမကစြိတတ်ှကေို ပိုမို ပြင်းထနလြာအောင် နှိုးဆှလိုကသ်လို ဖြစ်၍ သှားရသည်။ ကုတငပြေါတ်ှင် ပကလြကလြှနကြာ သူမကို ကြည့်ြ၍နသေော အောငဇြောသ်ည် သူ၏ တထောငဆြဈ တဖကဖြှင့ြ အိပယ်ာပေါတ်ှင် ထောကကြာ ကြုံး၍ ထလိုကသ်ည်။
“ ကြာလိုကတ်ာ…ကသေီရယ်… ”
ပြောလိုကရြင်းက သူ၏ လကတ်ဖကဖြှင့ြ ကသေီစိုး၏ လကမြောင်းလေးကို လှမ်း၍ ကိုငကြာ ဆှဲလိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် ထဘီလေးကို ရငလြွှားပြီးဖြစ်နသေော ကသေီစိုးက အလိုကသ်င့လြေး ကုတငဖြကသ်ို့ လှည့လြိုကပြှီး ကုတငပြေါသ်ို့ ဒူးလေးထောကကြာ တကလြိုကသ်ည်။
“ ခဏလေးဟာကို… သူတောတ်ောကြဲနေ.. ”
ပြုံးလဲ့လဲ့လေးဖြင့ြ ညုကာပြောလိုကရြင်း ကသေီစိုးက အောငဇြောြ၏ ရငအြုံကြီးကို သူမ၏ လကသ်ီးဆုပလြေးများနှင့ြ ဖြဖြလေး ထုလိုကသ်ည်။ ရငထြဲတွင် ဖငွြးကနဲ ဖြစ်၍ သှားရသော အောငဇြောကြ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဆှဲ၍ဖကလြိုကရြာက နှစ်ယောကသ်ား ကုတငပြေါရြှိ အိပယ်ာထကသ်ို့ လုံးထွေးကာ ကသွှားရပါလတေော့သည်။ ကသေီစိုးကို အတင်းဖကြ၍ထားသော အောငဇြောကြ သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို အငမ်းမရ နမ်း၍ နသည်ေ။ ကသေီစိုးကလည်း သဘောတူကြညဖြှူစွာဖြင့ြ သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို အလိုကသ်င့လြေး မော့ပေးနရေုံမွှပငမြက သူမ၏ ဖြေးဖြေးလှုပန်သေော ပါးလေးများကိုပင် တိုး၍ တိုး၍ပင် ကပပြေးနပေါသေးတော့သည်။
အောငဇြောလြကကြ မို့မောကထြှေးအိသော သူမ၏ ရငသ်ားလေးပေါသ်ို့ ကရွောကြ၍ လာသည်။ ပြီးတော့ လကဖြှင့ြ အုပကြိုငဆြုပကြိုငလြိုကရြာက ဖြဖြလေးနယ်၍ ပေးနသည်ေ။ သူ၏ လကတ်ဖကကြ ကသေီစိုး၏ ကိုယလြုံးကို တင်းကြပစြှာဖကြ၍ထားပြီး ကနွသ်ော လကတ်ဖကကြ သူမ၏ ရငသ်ားလေးအစုံကို တလုံးချင်ြးနယ်၍ ပေးနသည်ေ။ ပြီးတော့ သူ၏ နှုတခြမ်း အစုံက ကသေီစိုး၏ နှုတခြမ်းအစုံပေါသ်ို့ ဖိကပကြာ ကရွောကသ်ှားရင်းကပင် သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးတွကေို စုပယ်ူကာ နမ်းလိုကပြှီး ရငသ်ားအစုံကို လူးလားခေါကပြှန် ဆုပန်ယပြေးနသေော သူ၏ လကအြစုံကလည်း ကသေီစိုး၏ ရငလြွှားထားသော ထဘီလေးကို ဆှဲ၍ ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူ၏ နှုတခြမ်းအစုံက ကသေီစိုး၏ နှုတခြမ်းအစုံကို အတင်းပင် တိုး၍ စုပန်မ်းလိုကရြင်း အောငဇြောသ်ည် သူမ၏ နို့အုံလေး တဖကကြို အုပ်၍ ကိုငလြိုကကြာ ဖစွည်ှဈပေးလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း ဖြဖြလေး ပြတ်၍ ပေးလိုကတ်ော့ သူ၏ ကိုယပြေါတ်ှင် ဖကထြားသော ကသေီစိုး၏ လကအြစုံက သူ့ကိုယလြုံးကြီးကို အတင်းပင် ကြုံး၍ ဖကလြိုကသ်ည်။
အောငဇြောသ်ည် သူမ၏ နို့အုံလေးနှစ်လုံးကို တလှည့စြီ ဆုပန်ယခြွှမှပေေးနပြေီး နို့သီးလေးတွကေိုလည်း တလှည့စြီ ပြတသ်ပခြွမှေ၍ ပေးနသည်ေ။ ဝတ်တရား ဆိုတာကို အခွခေံထားပမယေ့လြည်း မလှနဆြနန်ိုငသ်ော သဘာ၀ စေ့ဆောမြှုများကြောင့ြ ကသေီစိုး၏ သှေးသားတို့သည် ဖောကပြှန်၍လာကာ ရမျမကစြိတတ်ို့သည် ထကြှသောင်းကနွြး၍ လာရတော့သည်။ အောငဇြောကြ သူ၏နှုတခြမ်းများကို ကသေီစိုး၏ နှုတခြမ်းများဆီမှ ခွါလိုကကြာ ကုန်း၍ ထလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ တင်းမာဖြံ့ထားသော ရငသ်ားအစုံကိုလဲ တပမြကစြှာဖြင့ြ တခဏကြည့်ြ၍ နသည်ေ။ ကသေီစိုးကတော့ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ ငှိမ်၍နလသေည်ေ။ ထိုသို့ကြည့်န်ပြေီးမှ အောငဇြောသ်ည် သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးအောကသ်ို့ လကတ်ဖကကြို လွှိုသှင်းကာ သိုင်း၍ ဖကလြိုကရြင်း သူ၏ မကြန်ှာကို ကသေီစိုး၏ ရငသ်ားများဆီသို့ မှောကြ၍ ခကြာ သူမ၏ နို့လေးတလုံးကို ဆှဲ၍ စို့လိုကတ်ော့သည်။ အငန်းမရ စို့လိုကသ်ည့ြ အရှိနကြှောင့ပြင် ရငထြဲတွင် ကငွြ၍ သှားရသော ကသေီစိုး၏ လကလြေးတဖကကြ သူ၏ ဂုတပျိုးပေါသ်ို့ သိုင်း၍ ဖကလြာသည်။ သူမ၏ နို့သီးလေးတွကေို အောငဇြောြ၏ လွှာက ထိုးကောကြာ ယကလြိုကလြတေော့
“ အို..အဈကို… ”
ဟူသော အသံသဲ့သဲ့လေးဖြင့ြ ကသေီစိုး၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ တွန့ကြနဲ တွန့ကြနဲ ဖြစ်၍ သှားရသည်။ အောငဇြောသ်ည် ကသေီစိုး၏ ကိုယလြုံးလေးဘေးမှနေ၍ သူမ၏ ကိုယပြေါသ်ို့ မှောကခြထွားသညဖြစ်၍ သူတို့နှစ်ဦးကြား ကသေီစိုး၏ ကိုယလြုံးလေးဘေးတွင် ခထွားသော သူမ၏ လကကြလေးသည် တဖြေးဖြေး မှောကလြာရာ အောငဇြောြ၏ ပေါငရြင်းကို စမ်းတဝါးဝါးဖြင့ြ ပြတသ်ပကြာ စမ်းလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ အောငဇြောြ၏ ပုဆိုးတွင်းမှ ထောငမြတ်၍နသေော လီးတနကြှီးကို ဆုပကြိုငလြိုကပြှီး ပုဆိုးပေါမြှပငပြှတသ်ပကြာ ရှေ့တိုးနောကင်ငဖြှင့ြ လုပ်၍ပေးနသည်ေ။ ထိုအခွိနမြှာပင် အောငဇြောြ၏ နို့စို့ပေးနသညေ့ြ အရှိနတ်ှကေ သိသိသာသာပင် တကြ၍လာသည်။ ကသေီစိုး တယောကြ သူမ၏ ပေါငရြင်းခွဆုံမှ စောကဖြုတလြေးမှာ သိသိသာသာပင် ဖောင်း၍ ခုံးထလာသညကြို ဂရုပြုမိလိုကသ်ည်။
သောင်းကနွြ၍ လာခဲ့ရပြီဖြစ်သော သှေးသားများကြောင့ြ သူမ၏ ခန်ဓာကိုယလြေးမှာ ငှိမသ်ကစြှာ ထား၍ မရတော့ဘဲ တတွန့တ်ှန့ဖြှင့ြ လူးလှန့ြ၍ နရလေသည်ေ။ ဒါ့အပြင် သူမ၏ ပေါငလြုံးနှစ်ဖကမြှာလဲ တပေါငတ်င် တပေါငခြဖြှင့ြ မှှောကလြိုကြ ကြှလိုကြ ဖြစ်နရလေသည်ေ။ သူမ၏ ခန်ဓာကိုယပြေါမြှ ထဘီလေးကို နို့စို့မပကြြ ဆှဲ၍ခလွာသော အောငဇြောြ၏ လကကြ ထဘီလေး၏ အထကဆြငစြလေးကို ကိုငလြကြကြ တရှေ့ရှေ့အောကဖြကဆြီသို့ ဆင်းသကလြာသည်။ ပေါငလြယလြောကြ အရောကတ်ှငတ်ော့ အောငဇြောြ၏ လကကြ သူမ၏ ထဘီစလေးကိုလှှတ်၍ ခလွိုကပြှီး သူ၏ လကတ်ှင် သူမ၏ ပေါငကြှားသို့ တိုး၍ ဝငလြာပြီး စောကဖြုတလြေးကို အုပ်၍ ကိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ စောကမြှှေးလေးတွကေို စမ်းကာ စမ်းကာဖြင့ြ ဆှဲဖြလကြကြ သူမ၏ စောကဖြုတလြေးကို အုပ်၍ ပြတပြေးနတေော့သည်။
တကိုယလြုံး ဖငွြးကနဲ ဖငွြးကနဲ ဖြစ်၍ လာရသော ကသေီစိုးသည် အောငဇြောြ၏ လီးတနကြှီးပေါတ်ှင် မှောကြ၍နသေော သူမ၏ လကကြို ကြှလိုကပြှီး အောငဇြောြ၏ ပုဆိုးကို ဆှဲ၍ ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ပြီးတော့မှ သူမ၏ လကကြ လီးတနကြှီး ပေါသ်ို့ ပြန်၍ ရောကသ်ှားပြနကြာ မာတောငန်သေော အောငဇြောြ၏ လီးတနကြှီးကို သူမ၏ လကဖြဝါးနုနုလေးဖြင့ြ အရင်းမှ အဖြား၊ အဖြားမှ အရင်းသို့ ပြတသ်ပ်၍ ပေးသည်။ အောငဇြောြ၏ အသကရြှုသံများသည် ပြင်းထန်၍ လာခွပြေီ ဖြစ်သည်။ အောငဇြောသ်ည် ကသေီစိုး၏ နို့လေးတွကေို လှှတ်၍ ပေးလိုကရြာမှ ကြုံး၍ထလိုကတ်ော့ ကသေီစိုးကလည်း အောငဇြောြ၏ လီးကြီးကို လှှတ်၍ ပေးလိုကသ်ည်။
ထ၍ ထိုငပြှီးသှားသညန်ှင့ြ အောငဇြောသ်ည် ပေါငလြယတ်ှငရြောကြ၍ နပြေီဖြစ်သော ကသေီစိုး၏ ထဘီလေးကို ဆှဲ၍ ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ လွှောကပြှလွှေော့နပြေီ ဖြစ်သော သူ၏ ပုဆိုးကိုလည်း ခွှတပြဈလိုကတ်ော့လသည်ေ။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ အောငဇြောသ်ည် ကသေီစိုး၏ ခွထေောကလြေး နှစ်ဖကကြို ဆှဲ၍မကာ တွန်းတငလြိုကပြှီး သူမ၏ ပေါငရြင်းတွင် ဒူးထောကြ၍ ထိုငလြိုကရြာမှ ကသေီစိုး၏ ခွထေောကလြေး နှစ်ဖကကြို သူ၏ ပေါငတ်ဖကတ်ခကြပြေါတ်ှင် သူ၏ ကိုယလြုံးကြီးကို ခွ၍ တငပြေးလိုကရြာ ကသေီစိုး၏ ခွထေောကလြေးများက သူ၏ ခါးကို ညှပ်၍ ခွိတလြာလသည်ေ။ ခပဖြောင်းဖောင်းလေး ဖြစ်၍နသေော စောကပြတန်ှုတခြမ်းသား နှစ်ခုကြားမှ အရညလြေးများ စိမ့ြ၍ ထွကန်သေော ကသေီစိုး၏ စောကပြတဝြလေး ဆီသို့ သူ၏ လီးတနကြှီးကို တေ့လိုကပြှီး တဆကတ်ည်းမှာပင် ဖိ၍ သှင်းလိုကတ်ော့သည်။
“ ဗွိ..ဗွိ…အ..အ ဖြေးဖြေး အဈကို…ဗွီ… ပြှတ်…ဖြတ်…အင့ျ…ဟင်း… ”
သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ လီးတနကြှီး စ၍ ဝငလြာကတည်းက အသကအြောင့ြ၍ ထားလိုကမြိသော ကသေီစိုးသည် သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ အောငဇြောြ၏ လီးတနကြှီး တဆုံးဝငသ်ှားတော့မှ သူမသည် ဟင်းကနဲ သကပြှင်းခလွိုကန်ိုငတ်ော့သည်။ ကြမ်းကြမ်းလေးဖြစ်ကာ နုနယလြှသော စောကပြတလြေး၏ အတွေ့ကြောင့ပြင် ရာဂဇောတွေ ထကြှလာရသော အောငဇြောသ်ည် သူ၏လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ကသေီစိုး၏ နို့နှစ်လုံးကို ဆှဲ၍ကိုငကြာ အားပါးတရပင် ဆောင့ြ၍ လိုးပါတော့သည်။
“ ပလှတ်…ပြှတ်..ဖြတ်..အင့ျ…အင်း…အ…အင်း…ဖြတ်…ဖတ်…ပြှတ်…. ”
သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲမှလည်း စောကရြညမြွားမှာ စိုရှဲကာ ထွကန်ပြေီမို့ စ၍လိုးသညန်ှင့ြ လီးဝငလြီးထွကသ်ံတွမှော ညံ၍ထွကလြာလသည်ေ။ အောငဇြောကြတော့ အသဈအဆန်းလေးလည်း ဖြစ်ပြန်၊ သူ့ထကလြည်း အများကြီးငယပြှနကြာ ချောမောလှပနုနယသ်ူလေးလည်း ဖြစ်လတေော့ သူ၏ တကမြကမြှုများက ပြင်းထနခြဲ့ရပြီး အတင်းပင် ဆောင့ြ၍ ဆောင့ြ၍ လိုးနတေော့သည်။ ကသေီစိုးကလည်း သူမ၏ ခွထေောကလြေးများကို အောငဇြောြ၏ ခါးတွင် ခွိတ်၍ထားရင်း အောငဇြောကြ ဆောင့အြခွ၌ သူမ၏ စောကဖြုတလြေးကို တနပြှန်၍ ကော့ပေးနသည်ေ။ ထို့ပြငလြည်း ကသေီစိုးက သူမ၏ စောကပြတအြတွင်းတွင် လိုး၍နသေော အောငဇြောြ၏ လီးတနကြှီးကို သူမ၏ စောကပြတဖြှင့ြ ဖစွလြိုကြ ညှဈလိုကြ လုပပြေးနရော အောငဇြောမြှာ တကိုယလြုံး အရသာများ စိမ့ြ၍ တကလြာရလတေော့သည်။
အောငဇြောြ၏ လီးတနကြှီးက အားပါးတရဖြင့ြ ဆောင့ြ၍အခွ ကသေီစိုးကလည်း သူမ၏ စောကပြတကြှီးကို အားမာနဖြှင့ြ ကော့အပေး လီးတနကြှီးက ကသေီစိုး၏ စောကပြတထြဲသို့ တဆုံးဝငသ်ှားပြီး ကသေီစိုး၏ စောကပြတဝြနှင့ြ အောငဇြောြ၏ လီးတနကြှီး အရင်းတို့ ဖြတကြနဲ မှညကြာ ပြင်းထနစြှာ ဆောင့မြိခွိနတ်ှငတ်ော့ အောငဇြောြ၏ လီးတနကြှီး၏ဒဈဖူးထိပကြ ကသေီစိုး၏ သားအိမဝြကို သှား၍ ထောကမြိလိုကသ်ညပြင် အလိုးခံနသေော စောကပြတဝြကိုပါ လီးအရင်းက ပြင်းထနစြှာ ထိရိုကလြိုကမြိသဖြင့ြ ရငထြဲမှာ စူးနှစ်၍ သှားရအောငပြင် အရသာတွေ ဆိမ့တ်ကသ်ှားသည့အြပြင် ကြနပြေ၍ သှားရလသည်ေ။
“ ပြှတ်..ပလှတ်…ဖြတ်…စွပ်… ”
“ အင့ျ…အား…ဟင်း…ဟင်း… ”
“ အဈကို…ကောင်းရဲ့လားဟင်… ”
“ လုပအြဈကို..စိတရြှိတိုင်းသာလိုး…ကသေီ့ကို မညှာနဲ့…အင်း… ”
“ ကသေီရော…ကောင်းလား.. ”
“ ကောင်းတယ် အဈကို…သိပကြောင်းတာပဲ….ဆောင့ြ … ဆောင့ြ… နာနာဆောင့ြ…အဈကို.. ”
“ ပလှတ်…ပြှတ်…စွပ်…ဖြတ်… ”
အရသာတွေ အီစိမ့ြ၍ တကလြာသော အောငဇြောကြ သူ၏ လကန်ှဈဖကကြို ကသေီစိုး၏ နို့အုံများပေါမြှ ကြှကာဖယရြှားလိုကပြှီး သေးကဉွသ်ော သူမ၏ ခါးလေးကို စုံကိုင်၍ အားကုနကြှုံး၍ ဆောင့လြိုးလိုကပြှီး ခဏအကြာမှာပင်
“ ဟင်း…ဟင်..ကိုရယ်…ဟင်း..ကောင်း…ကောင်းတယ်…အ..အင်း…အင်း.. ”
ဟူ၍ ကသေီစိုး တယောကြ သုံးလကြေိမမြွှ လူးလှန့ြ၍ သူမ၏ စောကပြတကြှီးမှာ အတောပြင် ကော့တကသ်ှားခွိနတ်ှင် အောငဇြောကြလည်း သူ၏ လီးကြီးကို ကသေီစိုး၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ တအားဆောင့ြ၍ ထိုးစိုကပြှီး ဖိဆောင့ခြလွိုကရြာ ကသေီစိုး၏ စောကပြတကြှီးမှာ အောကသ်ို့ပြန်၍ ကသွှားခွိနမြှာပင် အောငဇြောြ၏ လကန်ှဈဖကကြ သူမ၏ ကိုယလြုံးဖြူဖြူလေးကို အတင်းပင် ကြုံး၍ ဖကလြိုကရြာက တပျိုငန်ကတ်ည်းမှာပင် အောငဇြောြ၏ ကိုယလြုံးကြီးကပါ သူမ၏ ကိုယပြေါကြို မှောကကြသွှားရင်း ကသေီစိုး၏ စောကပြတထြဲသို့ အောငဇြောသ်ည် သုတရြညမြွားကို ပန်း၍ ထည့လြိုကပြါလတေော့သည်။
အောငဇြောကြ ဒီလို အိမကြ ဇနီးသညထြကြ အများကြီးငယ်၊ အများကြီးချော အများကြီး အပေးကောင်းသော နုနုငယင်ယလြေးကို တခွီတည်းဖြင့တ်ော့ မကြနပေန်ိုငပြါ။ စကားတပြောပြောဖြင့ြ နားလိုကြ လိုးလိုကဖြှင့ြ တနကေုန် အားရအောင် လိုးခဲ့လသည်ေ။
……………………………………….
“ ကဲ… ပြနရြအောင်…ကသေီ.. ”
ပြောလိုကရြင်းက အောငဇြောသ်ည် ကသေီစိုး၏ စလင်းဘတလြေးကို စားပြဲပေါမြှ ယူ၍ ငှစကျေကူတထပကြို သူမ၏ အိတထြဲသို့ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ စလင်းဘကအြိတလြေးကို ကသေီစိုး၏ ထံသို့ လှမ်း၍ ပေးလိုကသ်ည်။
“ နောကြ … ဘယန်ေ့တွေ့ဦးမလဲ … အဈကို… ”
ရှကန်ပေုံဖြင့ြ ကသေီစိုးက မကြန်ှာလေးကို အောကင်ုံ့ကာ မေးလာသည်။ အောငဇြောကြ ကသေီစိုး ထိုင်၍ နသေော ကုတငစြောင်းပေါသ်ို့ သူမ၏ ဘေးတွငဝြင်၍ ကပကြာထိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့မှ…
“ တွေ့မယ့န်ေ့ …အဈကို လှမ်းပြီး ဖုန်းဆကလြိုကပြါ့မယ်… ဒီရကတ်ှမှော..အလုပတ်ှကလေည်း ကြပန်တေော့ ကသေီနဲ့ ဗှုန်းကနဲ ပြနတ်ှေ့နိုင်ဦးမယ်… မထငဘြူး… နောကပြှီး…အဈကိုကလည်း… ခရီးထွကစြရာကလည်း… ရှိနသေေးတယ်… ”
စကားဆုံးသညန်ှင့ြ အောငဇြောသ်ည် ကသေီစိုး၏ ပါးပြငလြေးကို ငုံ့၍ နမ်းလိုကလြတေော့သည်။
……………………………………………………………………………
“ ဟယ် … လှလိုကတ်ာ…အဈကိုရယ်… ”
မကြလြုံးလေး ပြနဖြှင့လြိုကရြာမှ မာမာအောင် တယောကြ ကလေးငယလြေးပမာ ခုနပြေါကြ၍ ပြောရှာသည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ ရငည်ှန့ထြကဆြီမှာ သန်းစော ဆှဲ၍ပေးလိုကသ်ည့ြ ဆှဲကြိုးလေးကိုလည်း လော့ကကသ်ီးလေးကို လကလြေးတဖကဖြှင့ြ ကိုငကြာ ကြည့်န်သည်ေ။ ပြီးတော့ သူမ၏ လကလြေး တဖကကြ သူမ၏ရှေ့တွင် ရပ်၍နသေော သန်းစော၏ ခါးကို ဆှဲ၍ ဖကလြိုကသ်ည်။ ထိုစဉမြှာပင် သန်းစော၏ ပုဆိုးတွင်းမှ ထောငမြတမြာကြော၍ နသေော လီးကြီးက သူမ၏ ဆီးခုံမို့မို့လေးကို လာ၍ ဖိကပမြိသညကြို ခံစားလိုကရြသည်။
“ အ..အဈကို…ဒါ..ဘယလြောကသ်ားတောင် ရှိလဲဟင်.. ”
“ နှစ်ကပြသ်ား ကြောကြွောထြဲပါ..မာမာရာ… ”
“ ဟင်း…ဟင်..မာက … ဘယကတ်ကုံးဝယဖြို့..မှန်းထားတာ အခု..အဈကိုက ဒီဆှဲကြိုးလေးဝယပြေးလိုကတ်ော့ မဆိုးပါဘူး… ဒါပမယေ့ြ.. ကြိမ်းကြပြေီး ဘယကမြဝယဖြစ်ရငတ်ော့ .. အဈကို့ကြောင့ပြဲနောြ…ဟှန်း… ”
သန်းစော၏ ခါးကို သူမ၏ လကတ်ဖကဖြှင့ြ ဖကထြားရာမှ ခစွစြရာ မကြစြောင်းလေး ထိုးကာ ညုတုတုလေး ပြောလိုကတ်ော့ စိတထြဲတွင် မချင့်မြရဲ ဖြစ်သှားသော သန်းစောက သူမ၏ ပါးပြငလြေးနှစ်ဖကကြို ရှှတကြနဲ… ရှှတကြနဲ နအေောင် နမ်းလိုကသ်ည်။
“ မပူပါနဲ့ မာမာရယ်…အခု..ဒီက ပြီးလို့ ပြနသ်ှားရင်…မာမာ လိုချင်တ်ဲ့ ဘယကကြို အဈကို ထပဝြယပြေးမှာပေါ့.. မဟုတဘြူးလား… ”
“ ဟေး…ဒါမှ..ဒို့အဈကိုကြ… ”
ဆှေ့တွေ့ခုနကြာ ပြောလိုကရြင်းမှ မာမာအောငသ်ည် သန်းစော၏ ပါးနှစ်ဖကကြို တရှှတရြှှတဖြှင့ြ ဘယပြှနည်ာပြန် နမ်းပစ်လိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ကနွန်သေော မာမာအောင်၏ လကတ်ဖကကြပါ သန်းစော၏ ကိုယလြုံးကြီးပေါသ်ို့ ကရွောကြ၍ လာကာ ဖကလြိုကပြှီး နုထွေးနီစွေးသော သူမ၏ နှုတခြမ်းသားလေးတွကေ သန်းစော၏ နှုတခြမ်းအစုံပေါသ်ို့ ကရွောကသ်ှားလတေော့သည်။
မာမာအောငသ်ည် သူမ၏ မကြလြုံးလေး နှစ်လုံးကို စုံမှိတကြာ သူမ၏ နှုတခြမ်းသားလေးများ တွန့တ်ကသ်ှားရအောငလြို့ သန်းစော၏ နှုတခြမ်းတွကေို စုပန်မ်း၍ ပေးနသည်ေ။ သန်းစော၏ လကန်ှဈဖကကြလည်း သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို လှတထြှကသ်ှားမှာ စိုးသည့အြလား အတင်းပင် ဖကြ၍ ထားသည်။ ခဏအကြာမှာတော့ မာမာအောငသ်ည် သူမ၏ မကြလြုံးလေးများကို ဖြင့လြိုကရြင်း သူမ၏ နှုတခြမ်းအစုံကို သန်းစော၏ နှုတခြမ်းအစုံမှ ဆှဲ၍ ခွါလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကိုပါ သန်းစော၏ ရငခြှငတ်ှင်းမှ ရုန်းဖယ်၍ ထွကလြိုကသ်ည်။
“ အဈကို…အဝတအြစားတွေ ခွှတလြိုကတ်ော့လေ.. ”
မောဟိုကသ်ံလေးဖြင့ြ ပြောလာသော အခါတွငတ်ော့ သန်းစောက သူ၏ အဝတအြစားများကို ခွှတလြိုကခြွိနတ်ှင် မာမာအောငကြလည်း သန်းစော၏ ရှေ့၌ပင် ရပလြကြြ သူမ၏ အဝတအြစားတွကေို ခွှတလြိုကသ်ည်။ ကိုယလြုံးတီးလေး ဖြစ်၍ သှားသော မာမာအောငကြို သန်းစောက မကြတ်ောငမြခတ် ငေး၍ ကြည့်န်သည်ေ။ သူမ၏ အသားအရညလြေးမှာ ဖြူဝင်း၍ နရေုံမွှမက ရငသ်ားအစုံမှာလည်း မို့မောကတ်င်းမာ၍နကော မာမာအောင်၏ တငသ်ားကြီးတွကတေော့ ဖောင်းတဈ၍ ဖြေးဥနသညေမြှာ သန်းစော၏ ရငတ်ှကေို မရိုးမရှ ဖြစ်စလသေည်ေ။
သန်းစောက သူမကို ကြည့်န်မှန်ေးသိ၍ မာမာအောငသ်ည် ပြုံးပြုံးလေး ရပ်၍ သူမ၏ ကိုယလြုံးတီးလေးကို ပြ၍ထားသည်။ ထိုသို့ ရပပြှထားရင်းမှ မာမာအောင်၏ မကြလြုံးရှဲကြီးများက သန်းစော၏ ပေါငရြင်းဆီသို့ တခကြလြှမ်း၍ ကြည့်လြိုကသ်ည်။ သန်းစော၏ မာတောငန်သေော လီးတနကြှီး၏ ထိပဖြူးကြီးမှာ အသဲယားစရာကြီး ဖြစ်နသလေို တဆတဆြတဖြစ်နသညေကြိုလည်း တွေ့လိုကရြသည်။
“ အဈကို… ”
“ ဟင်… ”
“ မာက…လှရဲ့လားဟင် ”
“ လှတာပေါ့ မာရယ်…အဈကိုတွေ့ဖူးတဲ့ မိန်းမတွထေဲမှာ မာက အလှဆုံးပဲ …သိလား.. ”
“ အဲဒီ မာရဲ့ အလှတွကေ အဈကို့အတွကပြဲ သိလား… ဟော့ဒီ အဈကို့ အတွကပြဲ… ”
ပြောရင်းက မာမာအောငသ်ည် သူမ၏ ကိုယလြုံးတီးလေးကို သန်းစော၏ ရှေ့သို့ တိုးကပလြိုကပြှီး သန်းစော၏ လညပြင်းကို တွဲခိုကာ သူမ၏ နှုတမ်၏ နှုတခြမ်းလေးများက သန်းစော၏ နှုတခြမ်းပေါသ်ို့ ထပမြံ၍ ကရွောကသ်ှားပြနကြာ စုပန်မ်းလိုကပြါတော့သည်။ ဒီတခါတွငတ်ော့ မာမာအာငသ်ည် စောစောကလို သန်းစော၏ နှုတခြမ်းတွကေို အတင်းစုပယ်ူကာ နမ်းခွင်း မဟုတဘြဲ ခပမြှှင်းမှှင်းလေးစုပ်၍ နမ်းပေးသည်။ မာမာအောငကြို ဖကထြားသော သန်းစော၏ လကတ်ှကေ သူမ၏ ခါးစပလြေးမှတဆင့ြ သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးပေါြ ရောကြ၍သှားကာဖငသ်ား ဖြေးဖြေးအိအိကြီးများကို ပြတသ်ပ်၍ ပေးနသည်ေ။ သို့သောြ အားမလိုအားမရဖြစ်၍ လာပြီး သန်းစောသည် သူ၏ လကမြွားဖြင့ြ မာမာအောင်၏ ဖငသ်ားကြီးများကို အားပါးတရ ဆုပန်ယလြတေော့သည်။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဖိကပကြာ ဖကထြားကြညဖြစ်၍ သန်းစော၏ မာတောငန်သေော လီးတနကြှီးမှာ မာမာအောင်၏ ဆီးခုံဖြေးဖြေးလေးကို ဖိကပ်၍ ထောကထြားသလို ဖြစ်နရောက လီးတနကြှီးမှာ ဒိတကြနဲ ဒိတကြနဲ သှေးတိုး၍ နသညေကြို မာမာအောငကြ သတိထားလိုကမြိခွသည်ေ။
မာမာအောငသ်ည် သန်းစော၏ နှုတခြမ်းများ အပေါမြှ သူမ၏ နှုတခြမ်းများကို ခွါကာ သန်းစော၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောကြ၍ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ လကလြေးတဖကဖြှင့ြ ထောငမြတ်၍နသေော သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို အောကမြှနေ၍ ပင့ကြာ ကိုငလြိုကပြှီး လီးတနကြှီူကို ငုံ၍ တခကြန်မ်းလိုကသ်ည်။ သန်းစော၏ လီးတနကြှီးမှာ တင်းကနဲတခကြြ ဖြစ်သှားရသည်။ ထို့နောကြ မာမာအောငသ်ည် သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို သူမ၏ ဖောင်းမို့ဖြူဥ၍ နုညကသ်ော ပါးပြငလြေးတဖကပြေါသ်ို့ ဖိကပ်၍ ပေးလိုကကြာ သူမ၏ ပါးပေါတ်ှင် ဖြေးဖြေးလှိမ့ြ၍ ပေးနလသေည်ေ။ အငဂြငွန်ီယာကြီး သန်းစော၏ ပြဲလနန်သေော လီးတနကြှီးကို မာမာအောငသ်ည် သူမ၏ ပါးပြငန်ုနုညကည်ကလြေးပေါတ်ှင် ဆကြ၍ လှိမ့ပြေးနခွပြေေီ။ ခဏနတေော့မှ မာမာအောငသ်ည် သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို အရင်းမှကိုင်၍ သချောစွာစိုကကြှည့လြိုကသ်ည်။ ပြန့ကြားဖောင်းတင်း၍ နသေော ထိပဖြူးကြီး၏ ထိပအြပေါကဝြလေးတွင် အရညကြှညလြေးတွေ စို၍ နသညေကြို တွေ့လိုကရြသည်။
မာမာအောငသ်ည် သူမ၏ လွှာလေးကို ရုတတ်ရကြ ထုတ်၍ လွှာဖြားလေးဖြင့ြ ညငည်ငသ်ာသာလေးပင် လီးကြီးထိပမြှ အရညကြှညလြေးကို ထိုး၍ လကြယ်ူလိုကသ်ည်။
“ အ..အီး…ဟင်… ”
သန်းစော၏ ကိုယလြုံးကြီးမှာ တုန်၍ သှားရသည်။ မာမာအောငကြ သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို မော့၍ သန်းစောကို ကြည့်သ်ည်။ သူမ၏ မကြလြုံးလေးများတွင် အရညလြေးတွေ လဲ့နကြသေည်။ ပြီးတော့ မာမာအောငသ်ည် နှစ်နှစ်ကာကာလေး တခကြပြှုံးပြလိုကရြင်း သူမ၏ တငလြေးနှင့ြ အရင်းမှ ဆုတကြိုင်၍ထားသော သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို မကြန်ှာချင်ြး ဆိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ မာမာအောငသ်ည် လီးတနကြှီးကို သချောစွာ စူးစိုကြ၍ ကြည့်န်ရင်ေးက တံတွေးတခကြြ မွို၍ ခလွိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ ပါးစပလြေးကို ဟ၍ သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို သူမ၏ ပါးစပထြဲသို့ ဝငန်ိုငသ်မွှ သှင်းလိုကပြှီး သူမ၏ နှုတခြမ်းနှစ်လှှာက သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို ဖိကပလြိုကပြှီး သူမ၏ ဖောင်းမို့၍ နသေော ပါးပြငလြေးနှစ်ဖကြ ခွိုင့ြ၍ ဝငသ်ှားရအောငကြို လီးတနကြှီးကို စုပလြိုကသ်ည်။
လီးတနကြှီးထိပမြှ အရညကြှညလြေးများသည် သူမ၏ ပါးစပထြဲသို့ ထွကြ၍ ကလွာကြသည်။ မာာမာအောငကြ ကိုသန်းစော၏ အရညကြှညလြေးများကို လွှာဖြင့ြ လိပ်၍ မွိုခပြဈလိုကသ်ည်။ ထိုကဲ့သို့ မာမာအောငသ်ည် လီးတနကြှီးကို စုပထြားလကြမြှပင် သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပကြာ လီးတနကြှီးပေါတ်ှင် ဖိကပထြားသော သူမ၏ နှုတခြမ်းကို ဖိကပရြင်း လီးတနကြှီး၏ အရင်းမှ အဖြားသို့ လည်းကောင်း၊ အဖြားမှ အရင်းသို့ လည်းကောင်း လွှောတိုကြ၍ ပြတပြေးသည်။ သန်းစော၏ လကကြ သူမ၏ ခေါင်းလေးကို ထိန်း၍ ကိုငထြားသည်။
မာမာအောငတ်ယောကြ အငဂြငွန်ီယာကြီး သန်းစော၏ သူမကို လိုးချင်သ်ဖြင့ြ မာတောငန်သေော လီးတနကြှီးကို သူမ၏ ပါးစပလြေးဖြင့ြ အားပါးတရ လိုးပေးနခွပြေေီ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ရှေ့တိုးနောကင်င် လုပရြင်းက လီးတနကြှီးကို သူမ၏ ပါးစပထြဲသို့ ထုတခြွီသှင်းခွီဖြင့ြ လုပ်၍ ပေးနရင်ေးက သူမ၏ လွှာလေးကလည်း လီးချောင်းကြီးနှင့ြ ထိပဖြူးကြီးတို့ကို ပြတသ်ပကြာ လကြြ၍ ပေးနသည်ေ။ သန်းစော၏ ကိုယလြုံးတီးကြီး တခုလုံး တဆတဆြတတ်ုနန်ရလေသည်ေ။
“ အား…ရှီး…အီး…ဟင်း…အား…အား…အိုး…အီး…ဟင်း… ”
သန်းစော တယောကြ ဘယလြိုမှ မွိုသိပမြထားနိုငတ်ော့ အသံထွကအြောငပြင် ညီး၍ နရခွေပြေီ ဖြစ်သည်။ မာမာအောငကြ လီးတနကြှီးကို စုပ်၍ ရှေ့တိုးနောကင်င် လုပပြေးနရောက ဒဈကြီးပတလြညကြို လွှာဖြင့ြ လှည့ပြတကြာ လကြပြေးသည်။ ထီးဖူးကြီးကိုလည်း လွှာဖြင့ြ ပြတ်၍ ယကပြေးနရောမှ လီးထိပကြှီး တဲ့တဲ့ကို လွှာထိပလြေးဖြင့ြ တို့၍ ပေးလိုကသ်ည်။
“ အား…ကြှတ်..ကြှတ်..အား…အား…အီး…ရှီး…အမလေး…မာမာရယ်…ဟင်း…ဟင်း… ”
မာမာအောင်၏ လီးစုပကြောင်းမှုကြောင့ြ အငဂြငွန်ီယာကြီး သန်းစောတယောကြ အမလေးပင် တ၍ နရခွေပြေီ။ ပြီးတော့လည်း သန်းစော၏ တကိုယလြုံးမှာ တဆတဆြတတ်ုန်၍ နရလေသည်ေ။ တဖြေးဖြေးဖြင့ြ မာမာအောငသ်ည် သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို ခပသ်ှကသ်ှကြ ရှေ့တိုးနောကင်င် လုပရြင်း လီးတနကြှီးကို လိုး၍ပေးသည်။ သန်းစော၏ လီးတနကြှီးမှာလည်း မာမာအောင်၏ တံတွေးများဖြင့ြ ပြောငလြကတ်ောကပ်၍ လာရလသည်ေ။
“ အင်း…အီး..ရှီး…အား…ဟင်း…ကောင်းလိုကတ်ာ…မာမာရယ်…ဟင်း..ဟင်း…အခစွလြေးရယ်…ကောင်းလိုကတ်ာ…ဟင်း…အား…အင်း…ရှီး… ”
သူမ၏ ပါးစပထြဲရှိ သန်းစော၏ လီးတနကြှီးမှာ မာတင်း၍ တဖြေးဖြေး တဆတဆြတဖြစ်ရုံမွှပငမြက ငေါကကြနဲ ငေါကကြနဲ ဖြစ်လာတော့ရာ မာမာအောငသ်ည် သူ၏ ပါးစပထြဲမှ သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို အဖြားထိ ဆှဲထုတလြိုကပြှီး ဒဈကြီးအောကန်ားသို့ သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးအရောကတ်ှင် နှုတခြမ်းလေးကို အတင်းပင် ဖိကပ်၍ ဒဈကြီးတခုထဲကိုသာ စုပလြိုကသ်ည်။ စုပတ်ာမှ အားကုနကြို စုပသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ လွှာက သန်းစော၏ ဒဈကြီးတခုလုံးကို ခပကြှမ်းကြမ်းထိုး၍ လကြသ်ည်။ ဒဈကြီးကိုလည်း ဖိ၍ဖိ၍ လကြသ်ည်။ ခဏအတွင်းမှာပင်
“ အ…အ..အီး…ရှီး…အား.. ”
ဟူ၍ သန်းစော၏ တကိုယလြုံးမှာ တုနခြါသှားရာမှ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ဖြစ်၍ သှားပြီး မာမာအောင်၏ ပါးစပထြဲသို့ သူ၏ သုတရြညမြွားကို ပန်း၍ ထည့လြိုကလြတေော့သည်။ မာမာအောငကြလည်း အငဂြငွန်ီယာကြီး သန်းစော၏ လီးးထိပမြှ ထွကြ၍ လာသော သုတရြညမြှနသ်မွှကို ကုနစြငအြောင် မွို၍ခသွည်။ ပြီးတော့ သူမသည် သန်းစော၏ လီးတနကြှီး ထိပဖြူးကို စုပထြားလကြကြပင် စောစောကလိုပင် သူမ၏ လွှာလေးဖြင့ြ လကြြ၍ ပေးနသေေးသည်။ ဒါပမယေ့ြ စောစောကလို ခပကြှမ်းကြမ်း လကြသ်ည် မဟုတဘြဲ ညငည်ငသ်ာသာလေး လကြပြေးနခွင်ေး ဖြစ်တော့သည်။
ခဏကြာတော့မှ သန်းစော၏ လီးတနကြှီး တစဈစဈဖြစ်နရောမှ ငှိမ်၍ ကသွှားသော အခါတွင် လီးတနကြှီးကို သူမပါးစပထြဲမှ ထုတလြိုကသ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ လီးတနကြှီး အရင်းတွင် ကိုငထြားသော သူမ၏ လကလြေးကို မဖယဘြဲ ဆုပကြိုငထြားသည်။ ထို့နောကြ မသိမသာလေး လွော့သှားသော သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို မာမာအောငသ်ည် မကြန်ှာချင်ြး ဆိုငကြာကြည့်န်ရင်ေး သူမ၏ လကလြေးတဖကမြှ လကခြုံလေးဖြင့ြ သူမ၏ ပါးစပလြေးကို သုတလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ သူမ၏ လွှာကို ထုတကြာ သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို ဆကကြာဆကကြာ လကြပြေးပါတော့သည်။
အခွိနအြတောကြှာအောင် လကြပြေးလိုကတ်ော့ သန်းစော၏ လီးတနကြှီးမှာ စောစောကလိုပင် မာကြော၍ လာပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ မာမာအောငသ်ည် သူမ၏ လွှာလေးကို သိမ်းကာ လကလြေး တဖကဖြှင့ြ ကိုငထြားသော သန်းစော၏ လီးတနကြှီးကို ငုံ့၍ တခကြန်မ်းလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ လီးတနကြှီးပေါမြှ သူမ၏ လကလြေးကို ဖယလြိုကပြှီး သန်းစော၏ ရှေ့တွင် ထိုငန်ရောမှ မတတ်ပထြ၍ ရပလြိုကလြတေော့သည်။
မာမာအောငတ်ယောကြ မတတ်ပရြပ်၍အပြီးမှာပင် …ခစွတ်ယ်…မာရယ်..ဟု သန်းစောက ကြိတမြနိုင် ခဲမရ ပြောလိုကရြင်း သူမ၏ ကိုယလြုံးတီး ဖြေးဖြေးလေးကို အတင်းပင် ဖကလြိုကရြာက သူမ၏ မကြန်ှာလေး အနှံကို သန်းစောသည် အငမ်းမရ နမ်းလတေော့သည်။ ပြီးတော့ သန်းစော၏ မကြန်ှာက သူမ၏ ရငဘြတပြေါသ်ို့ ငုံ့၍ကအွလာတွငတ်ော့ မာမာအောငကြ သန်းစော၏ ခါးကို သူမ၏ လကလြေးနှစ်ဖကဖြှင့ြ သိုင်း၍ ဖကထြားရာမှ သူမ၏ ကိုယအြပေါပျိုင်းကို နောကသ်ို့လှန်၍ အပေးလိုကတ်ှငတ်ော့ သန်းစောက မာမာအောင်၏ နို့ဖြေးဖြေး ထွားထွားကြီးတွကေို အတင်းပင် ငုံ့၍ စို့ပေးတော့သည်။ သန်းစော၏ အငမ်းမရ နမ်းစုပပြှီး နို့သီးလေးကို လွှာဖြင့ြ အတင်း အတင်း ထိုးကောကြာ လကြပြေးနမှေု့ကြောင့ြ မာမာအောင်၏ မကြန်ှာလေးသညပြင် ရှုံ့ကနဲ ရှုံ့ကနဲ မဲ့၍ သှားနရလေသည်ေ။
သန်းစောသည် မာမာအောင်၏ နို့နှစ်လုံးကို ဘယပြှနည်ာပြနစြို့၍ ပေးနရင်ေးမှပင် မာမာအောင်၏ တငသ်ားလုံးလုံးတဈတဈကြီးများပေါတ်ှင် တငထြားသော သူ၏ လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးများကို အားမလို အားမရဖြင့ြ ဆုပန်ယ်၍ ပေးနလသေည်ေ။ အတနင်ယမြွှ ကြာသှားတော့မှ သန်းစောက မာမာအောင်၏ နို့တွကေို လှှတပြေးကာ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ မော့၍လာပြီး မာမာအောင်၏ ပါးပြငလြေး တဖကကြို မှတမြှတန်ိုးနိုးလေး နမ်းလိုကသ်ည်။ ထိုအခိုကမြှာပင် သန်းစော၏ လကတ်ဖကကြ မာမာအောင်၏ ပေါငကြှားသို့ တိုးဝငသ်ှားကာ သူမ၏ စောကဖြုတလြေးကို စမ်း၍ ကိုငလြိုကသ်ည်။ မာမာအောင်၏ ခါးလေးသည် တွန့ကြနဲ တခကြဖြစ်သှားရသည်။ သူမ၏ စောကပြတဝြတွငလြည်း အရညတ်ှမှော စိုရှှဲ၍ နသညေမြှာ အတောလြေးပင် ရှဲနဈ၍ နပြေီဖြစ်သည်။
“ ကို… ”
“ အင်း… ”
“ လုပတ်ော့မလားဟင်… ”
“ အင်း… ”
“ မာ ဖငကြုန်းပေးမယန်ောြ…ကို စိတကြှိုကသ်ာ လိုးပတေော့ ..သိလား ”
ပြောပြီးသညန်ှင့ြ မာမာအောငကြ သန်းစော၏ ပါးတဖကကြို နမ်းလိုကပြှီး ကုတငပြေါသ်ို့ပင် မတကတ်ော့ဘဲ ကြမ်းပြငပြေါတ်ှငပြင် သန်းစောကို ကြောပေး၍ ဒူးထောကကြာ လေးဘကကြုန်းပေးလိုကလြသည်ေ။ မာမာအောင် တယောကြ သန်းစောကို သူမ၏ နာညကြွောြ ဖငသ်ားကြီးများကို ပြ၍ အလိုးခံပတေော့သည်။ ဖငသ်ားကြီးများမှာ ကား၍ ဝိုင်းနသလေောကြ လုံးတဈ၍ ဖြေးဖြေးဥနသည်ေ။ သူမ၏ နောကဖြကသ်ို့ လကန်ှဈလုံးမွှ စူ၍ထွကန်သေော စောကပြတကြှီးမှာလည်း အရညတ်ှစေိမ့ထြှကကြာ မကမြောစရာကြီး ဖြစ်၍နသည်ေ။ သန်းစောသည် သူမ၏ နောကတ်ှင် ဒူးထောကြ၍ ထိုငလြိုကပြှီး ဖောင်း၍ ပြူးထွကကြာ အရညတ်ှေ စိုစိမ့န်သေော သူမ၏ စောကပြတဝြသို့ သူ၏ လီးတနကြှီး ထိပကြို တေ့လိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သန်းစော၏ လကန်ှဈဖကကြ မာမာအောင်၏ ဖငသ်ားကြီး နှစ်ဖကကြို တဖကတ်ခကြစြီ ဆုပကြိုကာ သူ၏ လီးတနကြှီးကို ဆောင်၍ သှင်းလိုကတ်ော့သည်။
“ ဗစြျ…ဗစြျ…ဗွှတ်…ဖြပ်… ”
“ အင့ြ…အမလေး..ဟင်း…ဟင်း…ဆောင့ြ… ဆောင့တ်ော့လေ ကို…ဟင်း…ဟင်း… ”
ပြောရင်းကပင် မာမာအောငကြ သူမ၏ ရှေ့တွင် ဆန့ြ၍ထောကထြားသော လကန်ှဈဖကကြို တံတောငဆြဈမှ နေ၍ ခွိုးကာ ကြေးလိုကပြှီး သူမ၏ ကိုယအြပေါပျိုင်းကို နှိမ့ခြလွိုကသ်ည်။ ဖငဗြူးတောင်းထောငပြုံစံနီးပါး ဖြစ်သှားလသည်ေ။ သန်းစော၏ လီးကြီး တဆုံးဝငသ်ှားကတည်းက မာမာအောငသ်ည် အတင်းပင် သန်းစောကို ဆောင့ခြိုင်းနသဖြေင့ြ မာမာအောငမြှာ တဏှာကြီးကြောင်း သိသာလှပသည်ေ။ သန်းစောကလည်း မညှာပါ။ မာမာအောင်၏ ခါးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ စုံကိုငကြာ အားရပါးရ လိုးဆောင့ြ၍ လိုးသည်။ မာမာအောငကြလည်း သူမ၏ ဖငကြှီးတွကေို သန်းစော၏ အားပါးတရ ဆောင့ခြကြမြွားနှင့ြ အညီ နောကသ်ို့ ပြန်၍ ပြန်၍ အားပါးတရ ကော့ကော့ပေးနလသေည်ေ။
“ ပြှတ်…ဖြတ်…ပလှတ်… စွပ်..ဖြပ်… ”
“ အား …ဟင်း…ကောင်းလိုကတ်ာ …အဈကိုရယ်…ဆောင့ြ…ဆောင့ြ.. မာ့ စောကပြတကြှီး စုတပြှတသ်ားအောင် ဆောင့ပြဈလိုကစြမ်းပါ.. အမလေး.. အင်း…ဟင်း.. ”
ဟူသော မာမာအောင်၏ မခွိမဆန့ြ အသံလေးများမှာ လှင့ပြွံ၍ ထွကလြာပါလတေော့သည်။
……………………………………………………
နေ့ရကတ်ှေ ပြောင်း၍ လာခဲ့သည်။ နှစ်လတာမွှပင် ရှိခဲ့ခွပြေီ။
“ ဟေ့ ..ဟိုမှာ ကြည့်စြမ်း…အဲဒီနှစ်ယောကကြ တွဲနလေိုကကြှတာ လငမြယားအတိုင်းပဲ… ”
“ လငမြယား မဟုတဘြူးလား.. ”
“ ဘယဟြုတရြမှာလဲ..ဒီကောငမြလည်း ဒီလူနဲ့ကြမှ တောတ်ောြ မှဲနတယ်ေ.. ”
အမွိုးသမီး နှစ်ယောကြ၏ လမ်းလွှောကရြင်း ပြောလိုကသ်ံကို ကြားလိုကရြ၍ အောငဇြောကြ လှမ်း၍ ကြည့်လြိုကတ်ော့ သန်းစောနှင့ြ မာမာအောငတ်ို့ ဖြစ်နသညေကြို အမှတမြထင် တွေ့လိုကရြတော့သည်။
……………………
ချောကလ် တဈနှစ်ဆိုသော အခွိနမြှာ ဘာမွှမကြာလိုကသ်လိုပင်။
“ ဆရာ… ”
“ ဟာ… ခငမြောငကြို..လာထိုင်..မင်းတို့ မင်ျဂလာပြဲရကကြ ဆရာခရီးလှနန်လေို့ အမွိုးသမီးပဲ လှှတလြိုကရြတယကြှာ.. ”
“ ဟုတကြဲ့…ဒါနဲ့ ဟိုဆရာဦးသန်းစောသတင်း ကြားပြီးပြီလား… ကြှနတ်ောလြည်း ကြားကြားချင်ြး ပြေးလာတာ… ”
ထိုငပြှီးသညန်ှင့ြ ခငမြောငကြိုက ပြောလိုကသ်ည်။
“ မင်း…ဘာကြားလို့လဲ… ”
“ ဌာနက ငှတွေေ တောတ်ောကြှာလို့ ရာထူးခထွားပြီး စဈနတယေလြို့ ကြားတယ် ”
“ ဟုတတ်ယ် ခငမြောငကြို ဆရာလည်း ကြားတယ်… ဆရာ တခါပြောဖူးသလိုပေါ့ကြာ.. အိမကြ ထမင်းဟင်း နေ့တိုင်းစားရလို့ ရိုးနတေော့ ဒနပြေါကတ်ို့ ကြေးအိုးတို့ စားချင်လြာတာ သဘာဝပါပဲ… တခါတလတေော့လည်း စားလိုကပြေါ့ကြာ… အဲ.. ဒနပြေါကတ်ို့ ကြေးအိုးတို့ဆိုတာ အမြဲစားရမယ့ြ အစားအစာ မဟုတဘြူး… စားရင် အန်တရာယကြှီးတယ်… စားကောင်းတာတော့ မှနတ်ယ်.. ဒါပမယေ့ြ ဒနပြေါကမြှာ အစာကြခေဲ့တဲ့ ပစ်စည်းတွပေါသလို ကြေးအိုးထဲမှာပါတဲ့ အသားတွကလေည်း ယမ်းစိမ်းနဲ့ နှပထြားတော့ အမြဲစားတော့ အန်တရာယကြှီးတာပေါ့လေ… အခုလည်း သန်းစောက အိမထြမင်းဟင်း ရိုးတာကနေ ဒနပြေါကတ်ို့ ကြေးအိုးတို့ကို တခါတရံဆိုပြီး စားလိုကတ်ာက လွှာပေါမြှာ အရသာတွေ့သှားတော့ အမြဲဆကစြားပြီး ဒုကျခဖြစ်သှားတာပေါ့ကြာ… ”
ဟု အောငဇြောကြ ခပည်ည်းညည်းလေး ပြောလိုကပြါလတေော့သတည်း။
တခွိနကြ ခတ်စေားခဲ့သော အပြာစာအုပ် ပေါကစြနလေးတွမှတေဆင့ြ ပြနလြညမြွှဝေ တငဆြကသ်ည်။
ပြီးပါပြီ။