ကြှနတ်ော့ြ ဂိုကဆြရာမလေး (အပိုင်း ၆)
ရေးသားသူ – ၂၄ မကြန်ှာ
ကဲကြာ…ဒီလောကတ်ောငရြှိလှတာ… အပေါမြရတော့အောကဆြင်းတာပေါ့ဟု ဦးနှောကကြတွေးမိကာစရှိသေးတယ်… ကြှနတ်ော့ည်ာဘကလြကကြ.. ဝမ်းဗိုကပြှငကြနေ အောကကြိုဆင်းကာ သူမရဲ့ခေါင်းလောင်း ဘောင်းဘီနှင့ြ ပငတ်ီအောကသ်ို့ တန်းရောကသ်ှားလသည်ေ၊ ဟိုကြ…. ကြမ်းပြီးရှတတ အဖုတမြှှေးများနှင့ြ အဖုတတ်ဈခုလုံးကို အုပကြိုငမြိလိုကကြာမှ ကြှနတ်ောြ ထိတလြန့မြိသှားလသည်ေ၊ အစက ဒီအထိ ခရီးဆကရြနမြရှိ။ ဘောလြီအောကကြ ခွိုဗူးကြီးနှစ်လုံးကိုသာ ကိုငလြိုသညအြထိသာရှိခဲ့သည်၊ သို့သောြ… ဘောလြီကအပေါကြိုမတင်၍ မရတာကတဈကြောင်း… သူမပြုံးစိစိမကြန်ှာပေးကို အူယားမိသှားတာကတဈကြောင်းမို့ အောကဆြင်းမညဟြု ကြံရှယမြိစဉပြင်… အဖုတကြိုငခြှင်းအနုပညာဝမ်းစာပြည့ဝြနသေော လူပျိုလကတ်ဈစုံက အရငရြောကရြှိနလပြေေီ။
ဒီတဈခေါကတ်ော့ မဝသုနကြ အိပခြငွယ်ောငမြဆောငန်ိုငတ်ော့… အဖုတကြိုအုပကြိုငထြားသော ကြှနတ်ော့လြကကြောကဝြတကြို.. သူမလကကြလာဆုပကြိုငလြသည်ေ… သဘောကမလုပန်ဲ့ပေါ့၊ သူမရဲ့အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးကလည်း ကြှနတ်ောမြကိုငခြငကြတည်းက အနမ်းတွရယ်ေ… ရငသ်ားကိုဆုပကြိုငပြေးမှုတွကြေောင့ြ အရညကြှညလြေးတွစေိမ့န်လပြေေီ၊ ဘယလြောကပြဲမာနကြီးပါတယ်.. အိန်ဒွရှေိပါတယပြှောပြော.. သူမလည်း အသှေးအသားနဲ့ လူသားတဈယောကပြါလားလို့… မှတခြကြခြလွိုကလြသည်ေ၊ သူမကတော့ရှကန်သညေထြင့ြ မကြလြုံးကိုမဖြင့ပြဲ ကြှနတ်ော့လြကကြောကဝြတကြိုသာ အတင်းအကြပ် ဆုပကြိုငကြာ တားဆီးနလသေည်ေ။
အမှနတ်ိုင်းပြောရလငွြ… အစကအကြံအစညမြရှိခဲ့သောလြည်း…. လကထြဲအုပထြားပြီးသော… မဝသုနရြဲ့ပိပိလေးကို လှှတပြေးရနဆြန်ဒမရှိတော့…. သားကောငကြိုခုနအြုပပြှီး လညဂြုတကြိုခဲထားသော ကြားတဈကောငလြို.. အလှတပြေးတော့မညမြဟုတ်၊ သူမတားသည့ကြှားမှပင်… အဖုတရြဲ့အပြငန်ှုတခြမ်းသားလေးတွကေို ဝိုကပြှီး ပြတပြေးလိုကလြသည်ေ၊ သူမက တုနတ်ကသ်ှားကာ သူမမကြန်ှာလေးက ကြှနတ်ော့ဘြကလြှည့လြာကာ… စကားပြောရနန်ှုတခြမ်းလေးလှုတလြိုကကြာရှိသေး…. ကြှနတ်ောကြ စကားအပြောမခံပဲ နှုတခြမ်းပါးလေးတွကေို ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲစုပယ်ူပြီး နမ်းလိုကလြသည်ေ၊ သူမကရုန်းသောလြည်း ဘယဘြကလြကကြိုထုတကြာ… သူမပုခုံးကိုဖကြ၍ ထိန်းထားလိုကသ်ည်။
အခွိနတ်ဈခုကြာတော့ သူမ မရုန်းတော့… ကြှနတ်ော့အြနမ်းတွနေောကြ တကောကကြောကလြိုကလြာလသည်ေ၊ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပန်မ်းလိုကြ… လွှာနှစ်ခုကစားပြီး သူ့ဘကကြိုယ့ဘြကအြလညလြာလိုကန်ှင့ြ၊ ကြှနတ်ော့လြကကြလည်း အဖုတမြှှောင်းကြားထဲရှိ အကကြှဲကြောင်းလေးထဲကို ဝငရြုံလေးထည့လြိုကပြှီး…. အပေါအြောကပြှတဆြှဲပေးရင်း သူမရဲ့ G-sport လေးကို ခလုတတ်ိုကပြေးလသည်ေ၊ အရှိနရြလာသောအခါ စောကစြိနားလေးတဈဝိုကြ ဝလုံးရေးဆှဲပေးလိုကရြာ… အရညမြွားဒလဟောဆင်းလာလသည်ေ။
အနမ်းစဈပြဲတွငလြည်း ကြှနတ်ောကြ.. အစက တိုကစြဈကစားခဲ့သောလြည်း အဖုတလြေးကိုနှိုကြ၍ ဆှပေးလိုကသ်ောအခါတွင် သူမက တိုကစြဈ.. ကြှနတ်ောကြခံစဈ ပြနဖြစ်သှားလသည်ေ၊ သူမ… အထွဋအြထိပရြောကခြါနီးလာတော့ နှုတခြမ်းချင်ြးနမ်းနသညေကြိုရပလြိုကပြှီး သူမရဲ့လညဂြုတကြို ပြနခြဲလိုကလြသည်ေ၊ သူမကတော့ နှုတခြမ်းကိုကိုကြ၍ အသံရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့ြ သူမခန်တာကိုယမြှ ကာမအငဂြငွစြကလြေးနှိုးလာကြောင်း အခကြပြှလသည်ေ၊ သူမရဲ့ နှလုံးခုနသ်ံမှနလြာသညကြိုလည်း အတိုင်းသားကြားနရသေည်၊ ကြှနတ်ော့လြကကြောကဝြတကြို ကိုငထြားသောလကကြ တဖြည်းဖြည်း အားပိုသုံးကာ ညှဈလာသဖြင့ြ ပြီးချင်န်ပြေီဖြစ်ကြောင်း သိလိုကလြသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ အဖုတလြေးကိုအစုနအြဆနကြိုငပြှီး အစိလေးကိုပြတခြွပေေးလိုကရြာ သူမ၏ကာမအငဂြငွစြကကြ… မှင်းကောငရြအေားအမှင့ဆြုံးထိ ရောကရြှိသှားလသည်ေ။
“ အင်းးးးးးး”
ကားပေါမြှာလူတွပေါ၍ အစကအံကြိတန်သေောလြည်း ပြီးမှောကသ်ှားသည့အြခါတွငမြူ ဒီကိဈစကိုအတွေ့အကြုံမရှိသော… အရိုင်းမလေး မဝသုနကြ… အောင့ထြားသည့ကြှားကပင် ထွကလြာလသည်ေ၊ ကားတဈစီးလုံးကခရီးသညမြွား အိပမြောကနွသဖြေင့သ်ာ ဘယသ်ူမှမရိပမြိလိုကခြှင်းဖြစ်သည်၊ ပြီးသှားသောအခါ ကြှနတ်ော့ကြို ရီဝသေော မကြလြုံးဝိုင်းလေးများနှင့ြ ကြည့်လြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ စိတမြွားဆိုးသှားပြီလားဟု တွေးပူနစဉေမြှာပင် သူမကကြှနတ်ော့ဖြကသ်ို့လှည့ကြာ ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲသို့ ခေါင်းလေးတိုးဝငလြာလသည်ေ။
ကြှနတ်ော့လြကကြ သူမဘောင်းဘီထဲကနေ ပြနမြထုတရြသေး…. သူမရဲ့ပငတ်ီရော.. ကြှနတ်ော့ရြဲ့လကခြွောင်းတွကေော သူမရဲ့အခစွရြညမြွားဖြင့ြ ရှဲနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ော့လြကကြ သူမအဖုတကြို နောကတ်ဈခါအုပကြိုငလြိုကပြှီး ထပဆြှပေးလသည်ေ၊ ဒိတဈခါတော့ အရသာသိသှားသော ခစွရြသူ နကြောပန်းလေးက မရုန်းတော့ပဲ ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲတွင် အငှိမလြေး ဇိမယ်ူနလတေေော့သည်၊ ကြှနတ်ောကြ လကသ်န်းလေးကို အမှှောင်းကြားလေးထဲကနေ အဖုတအြတွင်းသားထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းခွင်း စမ်းထိုးကြည့်လြိုကသ်ည်၊ အရညမြွားနှင့ရြှဲနသဖြေင့ြ လကသ်န်းက တထဈထဈဖြင့ြ နဈဝငသ်ှားလသည်ေ၊ သူမက..
“ မောင်.. ဖြေးဖြေးလုပ်…အောင့တ်ယ်”
ဟုပြောက ကြှနတ်ော့ဗြိုကခြေါကကြို လိမဆြှဲလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း တောတ်ောအြီသှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ ခဏလေးပဲအောင့တ်ာ.. မနာစရဘေူးးနောြ…. မ”
ဟုပြောကာ ရငခြှငထြဲရောကန်သေော သူမနဖူးလေးကိုနမ်းပေးရင်း လကခြွောင်းလေးကို အဖုတထြဲကနေ အထုတအြသှင်း ပြုလုပပြေးနလေိုကသ်ည်၊ အရှိနတ်ကလြာတဲ့အခါ.. အစိလေးကိုလည်း ပြနလြညပြှတလြိုကြ…. လကသ်န်းလေးနှင့ဆြှပေးလိုကန်ှင့ြ ပြုစုပေးလိုကသ်ည်၊ သိပမြကြာလိုကြ… မဝသုနတ်ဈယောကြ ပြီးခါနီးတော့ အခစွစြိတမြွား ပြနလြညမြှှနထြူလာကာ…. သူမကိုသိုင်းဖကထြားသော ကြှနတ်ော့ဘြယဘြကကြို ကုန်းကိုကလြိုကလြသည်ေ၊ ကိုကလြိုကသ်ညမြှာအားပြင်း၍ ကြှနတ်ောကြယောငပြှီး “အား” လို့ အောမြလိုဖြစ်သှားသေးသည်၊ မနည်းအောင့ခြံလိုကရြသည်၊ သူမနောကတ်ဈခါ ကာမအထွဋအြထိပရြောကသ်ှားကြောင်း…. ကြှနတ်ော့လြကသ်န်းကို အဖုတအြတွင်းနံရံများက ဆှဲညှဈပြီး အရညန်ှေးနှေးလေးများက သကသ်ထေူလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲရောကန်သေော သူမခန်တာကိုယလြေးက ဓာတလြိုကသ်လို ၁၁ စကျကန့လြောကတ်ုနသ်ှားလသည်ေ၊ သူမဂိတဆြုံးရောကသ်ညမြှာ သချောသှားသည့အြခါမှပင် ဘောင်းဘီထဲမှလကကြို အသာထုတလြိုကလြသည်ေ၊ သူမက..
“ မောင်….မ…ရဲ့အိတကြပထြဲမှာ တဈရှူးရှိတယ်.. လကတ်ှသေုတလြိုကြဦး.. မောငည်ဈပတကြုနပြှီ”
“ မ…ကို အရငသ်ုတပြေးမယ်.. ငှိမင်ှိမလြေးနေ…….”
“ ရပြီ..မ..ကြှနတ်ော့လြကသ်ုတလြိုကြဦးမယ်…. စကျကူအသဈထုတပြေးဦး”
“ ရော့…လူဆိုးလေး”
ကြှနတ်ောလြကသ်ုတန်စဉေအြတွင်း သူမက ဘာစိတကြူးပေါကသ်ညမြသိ၊ ကြှနတ်ော့ပြါးအား ရှတကြနဲ အနမ်းပေးလိုကလြသည်ေ။ ဆရာမလေးကတော့ နှစ်ကြောင်းပြီးသှားတော့ မောသှားတော့… ကြှနတ်ော့ကြိုမှီပြီး နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပပြွောသ်ှားလတေော့သည်၊ ကြှနတ်ောကြတော့ ဂငွြးဘောင်းဘီအောကကြ ထိုးထိုးထောငထြောင် အငယကြောငကြှောင့ြ နရခေကန်လသေည်ေ….၊ စောနတုန်းက ရသေောကထြားတာရော… လိမျမောသ်ီးတွစေားထားတာကော…. ဟိုကိုငဒြီကိုင် နို့မလိုငလြုပတ်ုန်းက အထိအတွေ့ကြောင့ရြောကြောင့ြ အစွမ်းကုန် ထောငမြတန်လသေည်ေ။
ပြသနာက ကားပေါမြှာဖြစ်၍ ဘာမှလုပမြရခွေ…၊ ဂငွြးဘောင်းဘီအောကရြှူးဝတလြာတာ… မဝသုနပြှောသလို သကတ်ောင့သ်ကသ်ာမရှိမှန်း… အခုတော့ သဘောပေါကသ်ှားလသည်ေ၊ အောကခြံဘောင်းဘီထဲတွင် အငယကြောငကြ ရုတတ်ရပထြကြှတော့ ဘောမှှေးညပပြှီး နာနသေောကြောင့ြ…. ဖငကြိုအသာကြှကာ… ဘောင်းဘီထဲလကကြို အတင်းထည့ပြှီး မနာအောငရြှင်းကာ အငယကြောငကြို နရောတကြ ပြနထြားလိုကရြသည်။
မဝသုနကြတော့ အိပပြွောန်လေိုကတ်ာ… တုတတ်ုတမြွှမလှုပခြွေ….၊ ကြှနတ်ောကြတော့ ဆီးအောင့ြ လီးတောင့န်တောကြောင့ြ…. အိပလြို့ကောင်းကောင်းမပြောပြဲ နိုးတဈဝကြ ငိုကတ်ဈဝကြ ဖြစ်နလသေည်ေ၊ ခဏကြာတော့ ယဉရြပန်ားစခန်းတဈခုရောကတ်ော့ ညစာစားရန် ကားရပပြေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ မ..ကားနားတဲ့နရောရောကပြှီ…ထတော့”
ဟု နှိုးလိုကလြသည်ေ။
“ ဟင်…အင်း…ရောကပြှီလား… အင်း…. အိပပြွောသ်ှားတာ… မောင်.. အပေါတ်န်းက မရဲ့ လှယအြိတလြေး ယူပေးပါလား”
“ ပိုကဆြံအဲ့ထဲထည့ထြားလို့လား”
“ မဟုတပြါဘူး…ရှငလြကကြမှင်းလို့ အောကခြံစိုသှားလို့ လဲမလို့ပါရှင့ြ”
ကြှနတ်ောလြည်း ဘာမှဆကမြပြောတော့ပဲ သူမရဲ့ လှယအြိတကြို ယူပေးလိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ နှစ်ယောကသ်ား ကားပေါကြနေ ဆင်းခဲ့ကြလသည်ေ၊ သန့စြငခြန်းနားရောကတ်ော့ မဝသုနကြ..
“ မ..အရငသ်ှားလိုကမြယ်… ရော့… အိတလြေးကိုငထြားပေးဦး… ခဏစောင့န်ောြ”
“ အင်းအင်း”
ခဏကြာတော့ မဝသုန် အမွိုးသမီးသန့စြငခြန်းဘကကြနေ လှယအြိတကြိုဆှဲပြီး ထွကလြာလသည်ေ၊ သူမက
“ ရပြီ..အိတပြှနပြေးတော့… မောင့ကြိုရော စောင့ရြဦးမလား”
ဟုမေးရာ ကြှနတ်ောကြ
“ ရတယ်…မစောင့န်ဲ့တော့ ထမင်းဆီစမ်းနဲ့ ကြကြဥနဲ့ မှာပေးထားလိုကြ.. ကားက နာရီဝကပြဲရပတ်ာ… မ..ကော ဘာစားဦးမှာလဲ”
“ ရတယ်… မင်းဖို့ပဲ မှာထားပေးနှင့မြယ်.. မ..တော့ ဗိုကသ်ိပမြဆာလို့ ပါလာတဲ့ ပဲပေါငမြုန့ပြဲ ကားပေါရြောကမြှ စားလိုကတ်ော့မယ်”
“ ဟုတပြှီ…အဲ့တာဆို မှာထားပေးဦး”
အိမသ်ာထဲရောကတ်ော့ ဆီးအရငလြွှော့ကာ မိန်းမကိုယအြထိအတွေ့ကို အမှည်းကြှေးပြီး မစားရသဖြင့ြ စိတဆြိုးနသေော ညီတောမြောငကြို ဂွင်းတဈကြောင်းအမှနပြှေးပြီး ချော့လိုကရြသည်၊ အောင့ထြားသော သုတရြညမြွားသည် အရှိနအြပြည့န်ှင့ထြှကလြာပြီး အိမသ်ာနံရံကိုဖတကြနည်း သှားပန်းမိလသည်ေ၊ ပြီးကာမှအိမသ်ာနံရံကို ဖိနပဖြှင့ပြှတပြှီး လကစြဖြောကလြိုကသ်ည်၊ အိမသ်ာကအထွကြ လကပြှနဆြေးပြီးကာမှ မဝသုန်ဦးထားသော ထိုငခြုံသို့သှားကာ ထမင်းကိုအမှနလြှေးပြီး ကားပေါပြှနတ်ကခြဲ့ကြလသည်ေ။
ဒီတဈခေါကတ်ော့ ဗိုကလြည်းပြည့ြ… ညီလေးလည်း စိတဆြိုးပြသှေားပြီဖြစ်၍ တဖြည်းဖြည်း အိပခြငွလြာလသည်ေ၊ မဝသုနကြ စောနကအိပထြားတော့ သူကလန်းနကော ဖုန်းထဲကသီချင်ြးများကို နားကြပတ်ပပြှီး နားထောငန်လသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမဘကကြိုမှီပြီး စိတလြွှော့ကာ အိပလြိုကလြတေော့သည်။
“ မောင်….မောင်…ရဲမာန်…ထတော့…ရောကပြှီ”
“ ဟင်…ဘယရြောကတ်ာတုန်း…စောနကမှ ထမင်းစားရပထြားတာကို.. ထပရြပတ်ာလား”
“ ဘယကြသာ..ကလောကိုရောကပြှီ…ဘေးဘီလေးလည်း မကြလြုံးဖြင့ကြှည့ပြါဦးမောငရြဲ့… ထတော့”
“ အင်း…ဟုတသ်ားပဲ..မိုးတောငလြင်းနပြေီ..ဘယန်ှဈနာရီရှိနပြေီလဲ..မ”
“ ချောကန်ာရီနဲ့ ဆယ့င်ါးမိနဈ….ကဲပါ..ရော့ စနိုးတာဝါ… မကြန်ှာသုတလြိုကြဦး ငါ့နှယ်… ကလေးထိန်းရတာကြနတောပဲ”
“ ကြှနတ်ောကြ ကလေးပဲဟာကို..မကလည်း”
“ အဲ့ကလေးကိုပဲ ဒီကကြောကန်ရတော…. ကားပေါကြမဆင်းခင် ပစ်စည်းတွေ အရငစြဈဦးနောမြောင်”
မိမိတို့ပါလာသော ခရီးဆောငအြိတမြွားကို ယူပြီးတော့ နှစ်ယောကသ်ားကားပေါကြ ဆင်းခဲ့ကြသည်၊ အောကရြောကတ်ာနှင့တ်ပျိုငန်ကြ မှနမြာနိုငင်ံကထုံးစံအတိုင်း ဆိုငကြယ် ကယရြီသမားများက ခရီးသညမြွားကို သူ့ထကင်ါ တဈပျိုငန်ကြ လုကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ မဝသုနအြား
“ မ..ကယရြီငှားလိုကရြမလားလို့မေးတော့”
မဝသုနကြ ကြှနတ်ော့လြကကြိုဆှဲကာ..
“ လာ..မောင်…မနကစြာအရငစြားရအောင်..ပြီးမှကယရြီငှားပြီးတော့ ဟိုတယကြိုသှားမယ်.. ဒါမွိုးအတင်းဆှဲတဲ့ ကယရြီသမားတွကေ ဈေးပိုတောင်းတတတ်ယ်”
“ အင်း…ပြီးတာပဲလေ”
ထို့နောကြ အနီးအနားရှိသော ရှမ်းခေါကဆြှဲဆိုငတ်ဈဆိုငတ်ှင် မနကစြာ ဝငစြားကြသည်၊ မဝသုနကြ စားပြီးတော့ ဆိုငရြှငအြဒေါကြှီးကို ကယရြီငှားချင်လြို့…. အဒေါြ… ဈေးတနတ်ဲ့ ကယရြီသမားကိုသိလားလို့မေးတော့… ဆိုငရြှငအြဒေါကြှီးက သူ့အမွိုးသားက သုံးဘီးမောင်းတယ်… ဈေးကိုအဆငပြှအေောင် ညှိပေးမယလြို့ ပြောလသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် အနောကအြခန်းထဲက သူ့အမွိုးသားဖြစ်ဟနတ်ူသော ပအိုဝ့အြမွိုးသား ဦးလေးကြီး ထွကလြာလသည်ေ၊ ဦးလေးကြီးက..
“ တူမကြီးတို့က ဘယသ်ှားကြမလို့လဲ”
ဟုမေးရာ မဝသုနကြ သူ့ဖုန်းထဲက note ကိုကြည့်ကြာ
“ ၇ ရကကြှကြ…စိတ်တသုခလမ်းထဲက…sky motel အဲ့ဒီကိုသှားမလို့ ဘယလြောကပြေးရမလဲ”
“ ဦးလေးလည်းအဲ့ဖကကြို ပစ်စည်းသှားတိုကစြရာရှိလို့ လမ်းကြုံတာနဲ့အတောပြဲ.. နှစ်ယောကကြို သုံးထောငပြဲပေး… အဆငပြှတယေမြလား”
“ ရတယ်..ဦးကြီး…အဲ့ဒိလောကဆြိုအဆငပြှတယ်ေ…အပြငကြ ဆိုငကြယကြယရြီသမားတွကေ နှစ်ယောကကြို ၅ ထောငလြောကြ တောင်းချင်န်တော”
“ အဲ့တာဆို..ငါးမိနဈလောကစြောင့ြ သုံးဘီးသှားထုတလြိုကြဦးမယ် တူမကြီးတို့ ခဏစောင့ြဦးနောြ”
“ ရတယ်ဦးလေး..ဖြည်းဖြည်း”
ဦးလေးကြီး၏ သုံးဘီးကို..မိနဈ ၂၀ လောကစြီးကာ မဝသုနပြှောသော ဟိုတယသ်ို့ ရောကလြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ ဧည့ကြှိုကောငတ်ာသို့ အရောကတ်ှင် မဝသုနကြ ဝနထြမ်းမလေးအား
“ ဟိုတဈနေ့က ဖုန်းဆကပြှီး booking လုပထြားပြီးပါပြီ”
“ ဟုတကြဲ့ရှင့ြ….ဘယသ်ူ့နာမညန်ဲ့လဲ”
“ ဝသုနဖြူး….ဗုဒျဓဟူးနေ့က ဖုန်းဆကထြားတာ”
“ဟုတကြဲ့ပါ…ခဏနောြ….မဝသုန်..မဝသုနဖြူး…တွေ့ပြီ… double room (standard) အခန်းကို လေးရကစြာနောြ…. ဟုတ်… ၈ သောင်းကြပါတယ်”
“ အင်း..ခဏနောြ..ညီမ…ရော… check in ဝငလြို့ရပြီလားညီမ ခရီးပန်းလာလို့”
“ အောြ..ဟုတ်..ခဏစောင့န်ောြ..ညီမ တဈခကြလြောကြ check ပေးမယ်… အဈမတို့ နှစ်ယောကြ ထိုငစြောင့ပြေးပါဦး”
ဧည့ကြှိုကောငတ်ာရှိ ဆိုဖာပေါတ်ှင် နှစ်ယောကသ်ား အိပခြငွမြူးတူးဖြင့ြ ထိုငစြောင့န်ကြလေသည်ေ၊ ခဏကြာတော့ ဝနထြမ်းကောငမြလေးပြနလြာကာ
“ ရပြီနောြ..အဈမတို့…အခန်းနံပါတကြ B12 ပါ…. ညီမလိုကပျို့ပေးပါ့မယ်”
အခန်းထဲရောကတ်ော့ ဝနထြမ်းမလေးက လိုအပတ်ာတွကေို ပြောပြပြီးတော့ ပြနထြှကသ်ှားလသည်ေ၊ မဝသုနကြ
“ ကဲ..မ..အရင်..မကြန်ှာသဈရချိုးလိုကြဦးမယ်…မောင်..ခဏစောင့ြ”
“ ဟုတကြဲ့ပါ”
“ အင်း ကုတငကြနှစ်လုံးရှိတာ ကြိုကတ်ယ့ကြုတငယ်ူလိုကြ”
“ ကုတငပြူးပြီး အိပရြအောငလြေ… ကြှနတ်ောကြ တဈယောကတ်ည်းအိပရြမှာ ကြောကတ်ယ် သိလား..မ”
“ ကောငလြေး လူလညမြကြနဲ့ တဈယောကကြို တဈကုတငစြီပဲ… နယကြွောဖြို့ မစဉြးစားနဲ့”
“ ဟုတပြါပြီဗွာ…ကဲ…မ..လုပစြရာရှိတာလုပတ်ော့ ကြှနတ်ောတ်ော့ ကုတငပြေါပြှနမြှိန်းလိုကြဦးမယ်”
အိပရြာပေါကြိုတကအြိပလြိုကတ်ာ…တောတ်ောကြှာသှားလသည်ေ၊ မဝသုနကြ ကြှနတ်ော့ပုခုံးကိုလှုပန်ိုးကာ
“ မောငရြေ…ထတော့…ညမှဆကအြိပတ်ော့ မ..တို့ ပင်းတယကိုသှားရအောင်…. ထ..ထ… မှနမြှနရြသှေားခွိုး”
“ အင်း…အင်း..ထပြီမရေ…ပင်းတယ ဘာနဲ့သှားမှာလဲ… ဒီကနေ လှမ်းသေးတယဆြို”
“ ဟိုတယကြ ဆိုငကြယင်ှားပေးတယ်…. မ.. စောနက အောကဆြင်းပြီးငှားပြီးသှားပြီ…. ဆိုငကြယစြီးရင်း လကေောင်းလသနေ့ရြှူပြီး သှားကြတာပေါ့… ကဲ.. မောငပြဲ မှနမြှနလြုပတ်ော့”
ဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောကြ ရချိုးခန်းထဲသို့ ခပသ်ုတသ်ုတဝြငပြှီး ရကေိုအလငွအြမှနခြွိုးလိုကလြသည်ေ၊ အိပရြေးလည်းအနည်းငယဝြ… .ရလည်ေးခွိုးလိုကသ်ဖြင့ြ ညင်းသိုးသိုးဖြစ်နသညေမြွား ပြောကသ်ှားကာ… လန်းဆန်းသှားလသည်ေ၊ အဝတအြစားလဲပြီးသကာလ ဆိုငကြယသ်ော့ကိုယူကာ နှစ်ယောကသ်ားဟိုတယမြှထွကခြှာခဲ့လသည်ေ၊ ဆိုငကြယပြေါတ်ကခြါနီးတွင် ကြှနတ်ောကြ မဝသုနအြား…
“ မ..ဘာဖြစ်လို့ မှနမြာဝတစြုံဝမ်းဆကကြှီး ဝတလြာပြနတ်ာလဲ… အပြောခြရီးထွကလြာတာကို.. ဆိုငကြယကြ နည်းနည်းကြာကြာစီးရမှာ… ဘေးတစောင်းထိုငရြင် ပိုညောင်းမှာပေါ့”
“ ပင်းတယက…ရှှေဥမငလြှိုငဂြူထဲမှာ ဘုရားတွရှေိတယလြေ… ဘောင်းဘီဖငကြှပဝြတလြာလို့ ဘယကြောင်းပါ့မလဲ…. နောကန်ေ့ ကလောမှို့ထဲကို အေးဆေးလညမြှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတတ်ော့မယ်”
“ အဲ့တာဆိုစထွကပြှီနောြ…ရယဒြီ…ဝမ်း..တူး..သရီး…ဘှန်း..ဘှန်း…..”
“ ဖြည်းဖြည်းပဲမောင်းပါ…မောငရြဲ့…. သိပမြဝေးပါဘူး… နေ့ချင်ြးပြနအြေးဆေး သှားလို့ရပါတယ်… ရှူခင်းလေးတွလည်ေး ကြည့်ကြှတာပေါ့”
ကလောမှို့ကနေ..ပင်းတယကိုသှားတဲ့လမ်းတဈလွှောကြ…. လိမျမောစြိုကခြင်း…. ပန်းနှမ်းစိုကခြင်းများကို တွေ့ရလသည်ေ၊ လတဆြတသ်ော လနေုအေးလေးတွကလေည်း ဆိုငကြယပြေါကြနေ မောင်းနှငန်ခေိုကြ မကြန်ှာကိုဖြတတ်ိုကသ်ှားကြလသည်ေ၊ အနောကကြ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ခစွသ်ူကလည်း ကြှနတ်ော့ခြါးကိုတင်းတင်းကြပကြှပဖြကကြာ နောကကြွောကို ခေါင်းလေးမှီ၍ ရှု့ခင်းများကိုကြည့်ကြာ လိုကလြာလသည်ေ၊ အဝါရောငအြပြင့မြွားဖြင့ြ လှနသေော ပန်းနှမ်းခင်းများကိုတွေ့တော့ ကြှနတ်ော့ကြို ဆိုငကြယခြဏရပခြိုင်းပြီး ပန်းနှမ်းခင်းထဲတွင် ဓာတဖြမ်းကြသေးသည်၊ သူမကိုရိုကပြေးရတာတော့ အများဆုံးပေါ့ဗွာ။
ပင်းတယမှို့ရောကတ်ော့ နေ့လညခြင်းဘကြ ရောကရြှိသှားပြီဖြစ်၍ ဗိုကကြဆာလာလသည်ေ၊ မဝသုနကြ ဆိုငကြယအြနောကကြနေ..
“ မောင်..ဗိုကမြဆာဖူးလား…ထမင်းအရငဝြငစြားရအောင် ပြီးမှ ရှှေဥမငလြှိုငဂြူရှိတဲ့တောငပြေါြ တကတ်ော့မယ်”
“ မောငလြည်းဗိုကဆြာနပြေီ..မကိုပြောမလို့ပဲ… မနကကြ ရှမ်းခေါကဆြှဲပဲ စားထားရသေးတာ အညာသားဆိုတော့ ထမင်းမဟုတတ်ော့ သိပမြတင်းတိမသ်လိုပဲ”
“ ဟုတပြါပြီ အညာသားလေးရယ်…. ရှမ်းထမင်းဆိုငတ်ှေ့ရင် ဝငလြိုကြ… ဒသခေံဆိုငမြှာ ရိုးရာအစားအစာ စားချင်တ်ယ်”
“ Yes…sir မမ….ဒါနဲ့ဒီမှာက ရှမ်းတွထကြေ ဓနုတွမွေားတာတဲ့ ဟိုတယကြတဈယောကပြှောတာ ကြားလိုကရြတယ်”
“ အဲ့တာဆိုလည်း ဓနုစာပေါ့ကြာ… ဆိုငတ်ှေ့ရင် ဝငသ်ာဝငလြိုကြ ဗိုကဆြာရင် အကုနစြားကောင်းတယ်… ခစ်ခစ်”
ထို့နောကြ မန်တလေးအခေါအြဝေါအြရ နှစ်ပြလောကြ ဆိုငကြယမြောင်းအပြီးတွင် ဒသခေံစားသောကဆြိုငလြေးတဈဆိုငတ်ှေ့တာနဲ့ နှစ်ယောကသ်ား ခဏနားပြီး ထမင်းဟင်း မှာစားကြလသည်ေ၊ ဗိုကပြှည့သ်ှားကာမှ ဆိုငကြယကြိုလည်း ဆီဝငဖြှည့ကြာ လှိုငဂြူရှိရာတောငပြေါသ်ို့ တကခြဲ့ကြလသည်ေ၊ တောငပြေါတ်ကသ်ော လမ်းက တောတ်ောမြတစြောကလြသည်ေ….. ဂီယာကို 1 နှင့ြ 2 ကိုသာ ပြောင်းသုံး၍ ရောကအြောကတ်ကရြလသည်ေ။
ရှှေဥမငလြှိုငဂြူသို့ရောကသ်ောအခါတွင် ဆိုငကြယအြပသ်ောနရောတွင် ဆိုငကြယအြပခြဲ့ပြီး လှိုငဂြူဖကသ်ို့ သှားကြလသည်ေ၊ မဝသုနကြ စိတလြှုပရြှားပြီး ခွလှမြေးသှကသ်ှကြ လှမ်းနသေောကြောင့ြ သူ့နောကကြို မနည်းအမှနလြိုကရြလသည်ေ။
“ မရေ…ဖြည်းဖြည်း..လွှောကပြါ…လှိုငဂြူကထွကမြပြေးပါဘူး..”
“ မောင်…မောင်…မောငရြေ….မကို ပင့ကြူအရုပကြှီးနဲ့ ဓာတပြုံရိုကပြေးဦး… ရော့… ဖုန်း”
“ ဖြည်းဖြည်းပြောပါ…လွှာတွလည်ေး လိပကြုန်ဦးမယ်”
“ ရဖူး…ဟိဟိ…ရိုကမြယဆြို..ဝမ်း.တူး.သရီးအောြဦးနောြ… ဒီကပိုစ့ြ ပြောင်းရမှာ”
“ ကဲ…ရိုကတ်ော့မယန်ောြ…ရပြီလား…မမရေ”
“ ခဏခဏ…ထမိနပြှငဝြတလြိုကြဦးမယ်…ရပြီ..မောင်”
“ Ready….one..two..three….📸📸📸”
ရှှေဥမငလြှိုငဂြူရှေ့တွင် သူမစိတကြှိုကြ ဓာတပြုံရိုကပြေးပြီး သကာလ ဖိနပကြိုခွှတအြပပြှီး ဂူပေါကဝြသို့ ရောကသ်ှားကြလသည်ေ၊ သူမက ကြှနတ်ော့လြကကြိုတွဲကာ
“ မောငအြရှေ့ကသှား…အထဲမှာလူတွမွေားတယ်”
“ မ..လှိုငဂြူထဲဝငရြတာ မကြောကတ်တဘြူးးမလား… အဆုံးထိသှားမယန်ောြ”
“ မကြောကပြါဖူး…အဆုံးထိသှား..လမ်းလည်းသချောကြည့်သ်ှားဦးနောြ..အထဲမှာမှောငတ်ယ်”
ကြှနတ်ောတ်ို့ခစွသ်ူနှစ်ဦး တဈယောကလြကကြိုတဈယောကြ ဆုပကြိုငကြာ ဂူထဲသို့ဝငပြှီး ဘုရားဖူးကြလသည်ေ၊ ဟိုး… အတွင်းထဲထိသှားပြီး နောကဆြုံးအပိတန်ားထိ ရောကသ်ှားလသည်ေ၊ မဝသုနကြ..
“ ကဲ…ဘုရားဝတပြှုကြရအောင်..မောငရြေ”
“ အင်း…မ..က အခါတိုင်းလို ပဌာန်းရှတ်ဦးမှာလား… မောင် ပြီးရင် ဟိုးနားမှာစောင့န်မယ်ေ”
“ မောငလြည်း ပဌာန်းရှတတ်တတ်ယမြလား… လာ…ရောကတ်ုန်း အတူတူရှတရြအောင်.. ထွကမြပြေးနဲ့”
“ ဟင့ြ..ပဌာန်းအကယွြ ရှတရြမှာ အရှညကြှီးရယ်”
“ လာပါ…မောငကြ လိမျမာပါတယ်… အတူတူရှတရြင် သိပမြကြာပါဖူး… လာ.. ကုသိုလရြတယ်”
“ အင်းပါ..ဟုတပြါပြီ”
ဘုရားဝတပြှုပြီးသောအခါ လှိုငဂြူထဲက ဆင်းတုတောမြွားကိုဖူးပြီး အပြငသ်ိ့ပြနထြှကခြဲ့ကြလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ တောငအြောကသ်ို့ပြနဆြင်းကာ နာမညကြွောြ ပုန်းတလုတရြကနေအြပါအဝင် ပင်းတယမှို့ထဲသို့နှံ့အောင် လညခြဲ့ကြလသည်ေ။ ညနလေေးနာရီခွဲအခွိနလြောကရြောကတ်ော့ ပင်းတယမှို့ကနထွကေပြှီး… ကလောမှို့သို့ပြနလြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ ညနစောကို ကလောမှို့ရောကမြှစားကြလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ တည်းခိုရာ ဟိုတယသ်ို့ ပြနလြညရြောကရြှိခဲ့လသည်ေ။
အခန်းထဲရောကတ်ော့ ခဏနားကြပြီး တဈယောကတ်ဈလှည့စြီ ရချိုးကြလသည်ေ၊ ရချိုးပြီးတော့ ကြှနတ်ောကြ ဆိုငကြယမြောင်းရတာပငပြန်း၍ အိပယ်ာပေါြ မှောကရြကလြှဲနလသေည်ေ၊ မဝသုနကြ ကြှနတ်ော့ကြုတငဘြကလြာထိုငကြာ ကြှနတ်ော့ရြဲ့နောကကြွောကို နှိပပြေးလသည်ေ။
“ အား…ကောင်းတယ်…မ…နည်းနည်းပြင်းပြင်းလေး…လညဂြုတန်ားလေးကော”
“ ဟုတကြဲ့ပါရှင့ြ…ဆိုငကြယမြောင်းရတာ ညောင်းလား”
“ အင်း အာရုံစိုကရြတော့ ပငပြန်းတယ်…. ပြီးတော့ တောငပြေါအြတကလြမ်းတွေ သိပမြမောင်းဖူးတော့ လန့လြန့န်ဲ့မောင်းရတာ… အကြေ့အကောကတ်ှကေ များသေးတယ်”
“ ဟုတတ်ယ်…တောငပြေါတ်ကတ်ော့ မလည်း အနောကကြနလနေ့န်တော… မောငကြ ဆိုငကြယစြီးတာကြှမ်းလို့ တောသ်ေးတယ်”
“ ရပြီရပြီ….ဂုတလြေးကိုပဲ နည်းနည်းနှိပပြေးတော့”
“ အင့ြ..အင့ြ…ရပြီလား ကိုယတ်ောလြေး”
“ အား…ကောင်းလိုကတ်ာ…ကြေးဇူးပဲမ..နောကကြှလည်း ဒါမွိုးနှိပပြေးရမယန်ောြ”
“ အကောင်းက သိပမြကြိုကရြှာဖူး”
ကြှနတ်ောကြ အိပရြာပေါမြှာ မှောကယ်ကလြှဲနရောမှ ထထိုငလြိုကပြှီး မဝသုနအြား ပုခုံးကနဆှေဲလှဲပြီး ပြေ့ဖကလြိုကလြသည်ေ၊ မဝသုနရြဲ့ ခန်တာကိုယလြေးက ကြှနတ်ော့ကြုတငပြေါြ အိကနဲ ပကလြကလြေးကလွာလသည်ေ၊ သူမရဲ့မကြန်ှာပေါမြှာ စောနကမှလွှောပြှီး အချောကခြံထားသော ဆံပငမြွားက ကလွာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ ဆံနှယလြေးတွကေို နားရှကအြနောကသ်ို့သပလြိုကပြှီး…
“ အင်း…ခစွတ်ယဗြွာ…မှ..မှ..မှ”
ဟု ပြောကာ မကြန်ှာတဈခုလုံး နရောလပမြကနွအြောင် အနမ်းပေးလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ သူမရဲ့ ပန်းနုရောငန်ှုတခြမ်းဖူးလေးတဈစုံဆီသို့ မှတသ်ိပစြှာ နမ်းမိလိုကလြသည်ေ၊ သူမကလည်း ကြှနတ်ော့အြနမ်းများကို နူးညံစွာ ပြနလြညတ်ုန့်ပြနလြသည်ေ။
“ အင်း…ပြှတဈြ…ပြှတ်….ပြှတဈြ…ပြှတဈြ”
နမ်းနရင်ေးနှင့ြ ဆှဲငငမြှုတဈခုကြောင့ြ ကြှနတ်ော့လြကကြ သူမ၏ရငအြုံပေါသ်ို့ ရောကရြှိသှားလသည်ေ၊ သူမရဲ့အိမန်ရင်ေးအင်ျကြီအပါးလေးပေါကြနေ အသာလေးဖစွည်ှဈကြည့်လြိုကရြာ ဘောလြီမဝတထြားကြောင်းသိရှိလိုကရြသည်၊ အင်ျကြီအပါးလေးဖြစ်သောကြောင့ြ အပေါကြနပင်ေ နူးညံချောမှတန်သေော နို့အုံကြီးကော… နို့သီးခေါင်းလေးကိုပါ စမ်းမိလသည်ေ။ ခစွသ်ူနှစ်ဦးသည် စိတထြဲရှိသလောကြ အားရပါးရ အနမ်းချင်ြးဖလှယကြှလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လကကြလည်း ခွိုဗူးနှစ်လုံးလုံးကို အလှတမြပေးပဲ ဆုပန်ယလြိုကြ… ခေါင်းလေးကိုခွပေေးလိုကန်ှင့ြ လုပပြေးနလသေည်ေ၊ အင်ျကြီအောကကြနေ ကိုငမြလို့… လကလြွှိုပြီး ဝမ်းဗိုကသ်ားလေးကို ထိလိုကသ်ညန်ှင့ြ တပျိုငန်ကြ မဝသုနကြ နမ်းနသညေကြို ခွာလိုကလြသည်ေ။
“ မောင်…မဆိုးနဲ့တော့ကြာ…မ.. အိပရြာဖကသ်ှားပြီး အိပတ်ော့မယ်… ပငပြန်းနပြေီ”
“ မောငကြမှ ခစွလြို့မဝသေးတာ..မရယ်”
“ အင်း..နောကန်ေ့မှဆကခြစွတ်ော့ သူများတဈကိုယလြုံးလည်းကြမှနေပြေီ… မ နားချင်န်ပြေီ မနကကြလည်း မောင့လြို တဈရေးမအိပထြားဖူးလေ”
“ ဟာဗြာ..မကလည်း”
“ လိမျမာတယန်ောြ…မောင်… မောငလြည်းအားမှေးထား.. မနကဖြှနကြှလည်း လညရြဦးမှာ သှားပြီးနောြ… မှ”
ဟု ကြှနတ်ော့ြ နဖူးကို အသာလေးနမ်းသှားကာ သူ့အိပရြာဖကသ်ို့ ကူးပြောင်းပြီး အနားယူလတေော့သည်။ အမှနအြတိုင်းပြောရလငွြ ကြှနတ်ောလြည်း မနေ့ညက ခရီးပန်းတာရော…. ဒီနေ့ဆိုငကြယမြောင်းလိုကရြတာရောကြောင့ြ မတရားအိပခြငွန်လပြေေီ၊ ကိုယ့တ်ဏှာကြောင့သ်ာ စိတတ်င်းထားရတာ… ဟီးဟီး.. ပြနမြှာမှမဟုတသ်ေးတာ နောကရြကတ်ှကနွေသ်ေးတာပဲဟုတွေးပြီး စိတလြွှော့ကာ မီးမှိတပြှီး အိပလြိုကလြတေော့သည်။
မနကရြောကတ်ော့ ကြှနတ်ောကြ မဝသုနထြကြ စောပြီး နိုးနလရေေဲ့…. မကြန်ှာသဈသှားတိုကပြှီး ပြနထြှကလြာတာတောင် သူမကမနိုးသေးဘူးး၊ မနေ့ကပငပြန်းသှားပုံရတယ်…. သူမကုတငပြေါထြိုငလြိုကပြှီး အပြဈကင်းတဲ့ကလေးလေးတဈယောကလြို ခွခွလေေေးအိပပြွောန်ရှောတဲ့ မဝသုနကြို အသာလေး လှုပန်ိုးလိုကတ်ယ်…။
“ မ…ထတော့လေ..”
“ အှင်း….အှင်း….ဝါး…ဘယန်ှဈနာရီတောငရြှိနပြေီလဲ”
“ ၈ နာရီရှိနပြေီ…မနကစြာဘူဖေးက ၉ နာရီဆိုပိတတ်ော့မှာ… ထတော့ အိပပြုတမြကြီး”
“ မှ”
“ အှင့ျ”
ကြှနတ်ောကြ သူမပါးဖောင်းဖောင်းလေးကို နမ်းလိုကတ်ော့ သူမက
“ အှင်း…မ..က မကြန်ှာတောငမြသဈရသေးဘူး.. မနမ်းနဲ့ဦး”
“ မ..ရဲ့လကပြေး”
“ ဘာလုပမြလို့လဲ”
“ ပေးမှာသာပေးစမ်းပါ…”
လို့ဆိုပြီး စောငထြဲကသူမရဲ့ ဘယဘြကလြကကြိုဆှဲယူလိုကပြှီး သူမရဲ့ လကသ်ူကြှယမြှာ လကစြှပလြေး စွတပြေးလိုကသ်ည်..။
“ Happy 2 years anniversary ပါ..မ”
“ အင်း…လကစြှပကြ ဘယလြောကပြေးရတာတုန်း… မောင်.. ပိုကဆြံတွကေုနတ်ော့မှာပဲ”
“ ဘာမှဈေးသိပမြရှိပါဖူး 925 လေးထဲကပါ…. မ..ကို လကဆြောငကြောင်းကောင်း မပေးဖူးသေးလို့ အခုတော့ ကြောင်းသားဆိုတော့ မုန့ဖြိုးစုပြီး… မ..ကို တနဖြိုးသိပမြရှိတောင် အမှတတ်ရအနနေဲ့လုပပြေးတာ…. နောကကြှ ကြှနတ်ောပျိုကဆြံအများကြီး ရှာနိုငတ်ဲ့အခါကြ စိနလြကစြှပန်ဲ့ ပြနလြဲပေးမယ်”
“ ရပါတယမြောငရြယ်… အခုဟာလေးကလည်း လှပါတယ်… မ..တောင် နှစ်နှစ်ပြည့အြတွကြ မောင့ဖြို့လကဆြောင် မစီစဉရြသေးဖူး”
“ ကြှနတ်ော့အြတွကြ အကောင်းဆုံးလကဆြောငကြတော့ ကြှနတ်ော့ဘြေးမှာ ရှိနတောပဲလေ”
“ ဟင်…ဘာကြီးလဲ”
“ မကိုပြောတာလေ… ကြှနတ်ော့အြတွကတ်ော့ မ..က အကောင်းဆုံးလကဆြောငပြဲ”
“ ဘာများလဲလို့…မဟုတကြဟုတကြ..လူကိုလာခွုပန်တယ်ေ”
“ ကဲ..ကဲ..ထတော့..မ..ရေ..ထမင်းသှားစားရအောင် မောငကြ အစောကြီး နိုးနတောဆိုတော့ ဗိုကဆြာနပြေီ”
“ အင်း…ထပါမယ်..သူကလည်း..မ..ကိုထူပေးဦး”
ဟုပြောကာ သူမလကန်ှဈဖကကြို ကြှနတ်ော့ကြို ထောငပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ ဆှဲထူလိုကတ်ော့
“ အား…အခုမှပဲ လန်းဆန်းသှားတော့တယ်… မောငရြေ.. သုံးမိနဈပဲစောင့ြ လာခဲ့မယ်”
ဟုပြောပြီး သန့စြငခြန်းထဲ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ သူမ မကြန်ှာသဈ ရချိုးပြီးတော့ အောကထြပကြိုဆင်းကာ ဟိုတယကြကြှေးသော မနကစြာဘူဖေးကို စားကြလသည်ေ၊ စားနရင်ေးနှင့ြ ကြှနတ်ောကြ
“ မ..ဒီနေ့ဘယသ်ှားကြမှာလဲ…ဘာအစီအစဉရြှိလဲ”
“ ကလောမှို့ထဲ လွှောကလြညမြယလြေ… နှီးဘုရားလည်းသှားမယ်.. ကနွတ်ဲ့နာမညကြှီးတဲ့ နရောတွလည်ေးသှားရဦးမယ်… အင်း ဒီနေ့တော့ နှီးဘုရားသှားပြီးရင် လမ်းလွှောကပြှီး မှိုင်းလုံးတောငတ်ကရြအောင်”
“ အိုခေ…သှားကြတာပေါ့”
စားပြီးသောကပြှီး ဟိုတယကြဆိုငကြယကြိုငှားကာ….မှို့ထဲဆိုငကြယပြတစြီးကြသည်၊ နှီးဘုရားလည်းသှားဖူးလိုကသ်ေးသည်၊ ပြီးတော့ ဟိုတယကြို ဆိုငကြယပြှနလြာအပကြှသည်….၊ အခန်းထဲပြနပြှီး တောငပြေါတ်ကဖြို့ ပေါ့ပါးသောအဝတအြစားလဲပြီး ပြနထြှကခြဲ့ကြလသည်ေ။
ဟိုတယကြနေ လမ်းလွှောကထြှကလြာကာ ကလော ဘူတာရုံနားသို့ ရောကတ်ော့ မဝသုနကြ တောတ်ောမြောနလပြေေီ…၊ ကြှနတ်ောကြတော့ အားကစားသမားဆိုတော့ သိပကြိဈစမရှိ…၊ မဝသုနကြ ရုံးထဲပဲ အလုပလြုပန်ရသေူဖြစ်တာကတဈကြောင်း…. မိန်းကလေးဖြစ်တာကတဈကြောင်းမို့ ခွှေးများပင် စို့နလပြေေီ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမ မခံချင်အြောင်…
“ မ..ကပြောတော့ မှိုင်းလုံးတောင် တကမြယတ်ှေ… ဆငဖြမ်းမယ် ကြားဖမ်းမယန်ဲ့.. တောငခြှတေောင် မရောကသ်ေးဘူး… မောနပြေီလား”
“ သူကတော့ ပြောအားရှိတာပေါ့လေ… မစောင့ခြငွရြင် အရှေ့ကသှားနှင့ြ”
“ အဲ့တာဆို..တကယသ်ှားပြီနောြ..မရေ”
“ မ…လာ..တောငပြေါရြောကမြှ အေးဆေးနားမယ်….အမလေး… what..the fuck.. မ ဘာလုပတ်ာလဲ”
“ တွေ့တဲ့အတိုင်းပဲ မင်းရဲ့ကြောပေါြ ခိုစီးလာတာလေ… မင်းက အားရှိတဲ့သူဆိုတော့ အားမရှိတဲ့သူကိုသယပြေါ့”
“ အဲ့လိုလား…အဲ့တာဆိုလည်း သှားပြီဗြ…”
သူမက ကြှနတ်ောစြကားပြောနစဉေမြှာပင် ကြှနတ်ော့ကြွောပေါခြုနတ်ကလြာ၍ ဂုန်းပိုးလိုကရြသည်၊ ကြှနတ်ော့လညပြင်းကိုလည်း တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကထြားသေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြလည်း သူမကိုစနောကရြန် ဒိလောကန်ှင့အြရှုံးမပေး သူမရဲ့ပေါငန်ှဈချောငကြို လကဖြှင့ထြိန်းလိုကကြာ အားရှိသလောကမြပြီး တောငပြေါကြို ပြေးတကလြသည်ေ၊ ထိုအခါ မဝသုနကြ
“ ဟဲ့…မောင်…ဖြေးဖြေး…ငါပြုတကြလွိမ့မြယ်…အမလေး…ဖြည်းဖြည်း…..ဖြည်းဖြည်း”
ဟုပြောလသည်ေ၊ ထိုအခါ ကြှနတ်ောကြ ကလေးဆနစြှာ
“ မ..ကြောကပြှီလား”
ဟု မေးလိုကလြသည်ေ၊ သူမက..
“ ကြောကပြါဘူး..ဘာလို့ကြောကရြမှာလဲ”
ဟု ပြနဖြှလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ နောကတ်ဈခေါကြ ထပပြှေးပြနလြသည်ေ။
“ အမလေး…မပြေးနဲ့တော့…ဟင့ြ..ကြောကတ်ယ်..ကြောကတ်ယ်…ကလေးကလားနဲ့..လူကို”
“ ကြောကရြငအြာဘှားပေး..မဟုတရြင် ထပပြှေးမှာနောြ”
“ အင်းပါ…မှ..မှ..ရပြီလား”
“အင်း..ရပြီ”
သူမကို ကြောပေါမြှခလွိုကသ်ညန်ှင့ြ တဈပျိုငန်ကြ စောနက ပြေးထားတာတွကြေောင့ြ ဖငထြိုငကြှသှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ မရေ…မောတယမြလား…ကြှနတ်ောတ်ို့ခဏနားရအောင်..ဟဲဟဲ”
ဟု ပြောလိုကလြသည်ေ၊ မဝသုနကြ ခါးထောကပြှီး ကြှနတ်ော့ကြို တဈခုခုပြောမယအြလုပ် သူမရဲ့မကြလြုံးက တဈခုခုကို မှငလြိုကသ်သဖြင့ြ အရောငလြကသ်ှားလသည်ေ၊ သူမက
“ ဟိုမှာ..ဟိုမှာ..မောင်…မောင်..ခယွရြီပငကြှီး…အပြင့တ်ှကနွေသ်ေးတယ်..ဓာတပြုံသှားရိုကရြအောင်..လာလာ”
ဟု ပြောပြီး ကြှနတ်ော့လြကကြို အတင်းဆှဲလသည်ေ၊ အမောမပြသေေးသော ကြှနတ်ောကြ
“ မ..ပဲအရငသ်ှားပြီး ဆယဖြီဆှဲနှင့ြ လာခဲ့မယ်.. ခဏလေးနားလိုကြဦးမယဗြွ”
“ အင်း..အင်း..လာခဲ့နောျ”
ဟု ပြောပြီး ကြှနတ်ော့အြား ပစ်ထားခဲ့ကာ ပန်းတွဝဆေောနသေော ခယွရြီပငဆြီသို့ ပြေးသှားလသည်ေ၊ သူမတဈယောကထြည်း ခယွရြီပငကြို ဓာတပြုံရိုကလြိုကြ ဆယဖြီဆှဲလိုကန်ဲ့ အလုပရြှုပန်လသေည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း မှနမြှနလြာရန် ခုနခြုနပြှီးတော့ လကယ်ပခြေါလြသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း အမောပြသှေားပြီဖြစ်၍ သူမရှိသော ခယွရြီပငအြောကသ်ို့ သှားပြီး နှစ်ယောကသ်ားဖကကြာ ဓာတဖြမ်းကြသေးသည်၊ သူမတဈကိုယတ်ောလြည်း ခယွရြီပငန်ှင့တ်ှဲပြီး ဓာတပြုံရိုကလြိုကသ်ေးသည်၊ ဓာတပြုံစိတကြှိုကရြိုကပြှီးနောကြ တောငပြေါသ်ို့တကကြှလသည်ေ၊ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အပေါဖြကရြောကလြာတော့ တောငအြောကကြ ကလောမှို့ရဲ့မှငကြှင်းကို အထကစြီကနေ မှငရြလသည်ေ။
ကြှနတ်ောတ်ို့ ခစွသ်ူနှစ်ဦးသည် ရှူ့ခင်းကောင်းသောတဈနရောတွင် ထိုငကြာ အနားယူလိုကကြှပြီး လှယအြိတထြဲပါလာသော မုန့ပြဲသရစောမွာကို ဖောကစြားကြလသည်ေ၊ မနကကြသှားခဲ့သော နှီးဘုရားကိုရော.. တဈမှို့လုံးနီးပါကိုပါ လှမ်းမှငရြသော ရှူ့ခင်းကို တဝကြီးကြည့်ပြှီး စကားပြောကြလသည်ေ၊ ထို့နောကြ ညနမစေောင်းခင် တောငအြောကသ်ို့ ပြနဆြင်းခဲ့ကြလသည်ေ။
ဟိုတယကြိုပြနသ်ောလမ်းမှာ ဒသခေေါငရြညဆြိုငတ်ဈဆိုငတ်ှေ့၍ မဝသုနကြ ခေါငရြညမြသောကဖြူး၍ သောကခြငွသ်ညဟြု ပူဆာသဖြင့ြ နှစ်ပုလင်းဝယခြဲ့လသည်ေ၊ ဟိုတယအြခန်းကို ပြနရြောကတ်ော့ နှစ်ယောကလြုံး ပငပြန်းလာ၍ ရမေိုးခွိုးပြီးနားကြလသည်ေ၊ မဝသုနကြ ညနစောကို ဟိုတယကြပဲ မှာစားကြမည်.. သူမ မှာလိုကပြှီဟုပြောသဖြင့ြ နှစ်ယောကသ်ား အိပရြာပေါတ်ှင် TV အတူကြည့်ကြာ အစားအသောကကြို စောင့ကြှလသည်ေ။
“ တင်း…တောင်”
“ ဟော…မှာထားတာတွလောပြီထငတ်ယ်..မောင်..ဖယပြေးဦး..မ..တံခါးသှားဖြင့ပြေးလိုကမြယ်”
တခါးဖြင့ပြေးလိုကသ်ောအခါ ဝနထြမ်းလေးက အစားအသောကတ်ှေ စားပြဲပေါတ်ညခြင်းပေးပြီး လိုအပတ်ာရှိရင် မှာကြားဖို့ ပြောပြီး ပြနထြှကသ်ှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ ဟာ…ဟင်းတွကရှေယပြါလား.. မရေ ဒါက steak လား”
“ အင်း..မောင်..အမဲသားစားတယမြလား.. ခေါငရြညန်ဲ့ မှည်းကြမယလြေ”
“ ဪ..ဟုတသ်ားပဲ မေ့နတော… အဲ့တာဆို ရခေဲသတ်ေတာထဲကနေ ထုတလြိုကတ်ော့မယန်ောြ”
“ အိုခေ…ကဲပုလင်းဖောကရြအောင်”
“ ဖောကျ…..ရှီးးးးးး”
“ ကဲ…မောငရြေ… နှစ်နှစ်ပြည့ြ အထိန်းအမှတအြတွကြ… ဝမ်းရှော့”
“ ဝမ်းရှော့”
“ ဂလု…ဂလု..ဂလု”
မဝသုနသ်ည် အခါတိုင်းထကြ ခေါငရြညသ်ောကလြိုကြ စားလိုကန်ှင့ြ အခါတိုင်းထကြ သုံးဆပိုပြီး စကားများနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ မ..က အူရိုင်းဆို တအားကြီးမသောကန်ဲ့.. အရမ်းမူးနလေိမ်းမယ့ြ”
“ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..ခေါငရြညကြ ခွိုခွိုလေးပဲဟာ… အခုတဈပုလင်း ကုနသ်ှားတာတောင် ရီဝဝလေေေး ဖြစ်သလိုပဲရှိတာ… တို့ကို အထငသ်ေးတာလား”
“ သောကန်ိုငလြည်း ပြီးတာပါပဲဗွာ”
ထို့နောကြ စားပြီးသောကပြှီးသှား၍ ပနကြနမြွားကို ပြနသ်ိမ်းခိုင်းလိုကလြသည်ေ၊ မဝသုနကြ စားပြီးပြီးချင်ြး သူ့အကငွ့အြရ.. ရချိုးခန်းထဲသို့ ဝငကြာ သှားတိုကလြသည်ေ၊ သူမမူးပြီး ရချိုးခန်းထဲ လဲနမညေစြိုး၍ ကြှနတ်ောလြည်း သူမနှင့အြတူ… ဝငပြှီး သှားတိုကလြိုကသ်ည်၊ တောသ်ေးသညကြ သူမက အူရိုင်းဖြစ်သောလြည်း ခံနိုငရြညပြှင်းသညဟြုဆိုရမည်၊ စကားသှကလြာသညကြလှဲပြီး သိပတ်ော့မမူးခွေ…၊ ဗိုကတ်င်းသညဟြုဆိုကာ လမ်းလွှောကပြှီး… ဝရံတာအပြငထြှကကြာ လရှေူနသေေးသည်၊ ကြှနတ်ောကြ
“ မ..ရေ..အထဲပြနဝြငလြာတော့… ခေါငရြညတ်ို့ ထန်းရညတ်ို့က လတေိုကရြင် ပိုမူးတယဗြွ”
“ အင်းပါ…မောငကြလည်း..ပြစိပြစိ..နဲ့ အဖိုးကြီးကြနတောပဲ”
ဟုပြနပြှောကာ အခန်းတွင်းသို့ ဝငလြာလသည်ေ။
စားသောကထြားသော အမှိုကမြွားကို စုပြီး ကြှတကြွှတအြိတထြဲ ထည့ရြှင်းနသေော ကြှနတ်ောြ့ကို သူမက အနောကကြနေ သိုင်းဖကလြိုကသ်ည်၊ ကြှနတ်ောကြ
“ ဟေး..မ..ဖယ်ဦးကြာ.. အမှိုကသ်ိမ်းပြီး ခဏနလောခဲ့မယ်… အဲ့ကြမှ ထွကမြပြေးကြေး”
“ အင်း..ရပါတယ်..အခုလည်း မလှှတပြေးနိုငဖြူး.. ခစ်ခစ်… မောငလြုပစြရာရှိတာ ဆကလြုပလြေ”
အခန်းတွင်း အမှိုကမြွားကောကန်သေော ကြှနတ်ောသ်ှားလရောနောကကြို ကြှနတ်ော့ခြါးအနောကကြနဖကြေ၍ တရှတတ်ိုကြ လိုကလြာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ မ..အမှိုကကြို အခန်းအပြငကြ အမှိုကပြုံးအကြီးထဲ သှားထည့မြလို့ ဖယပြေးဦး”
“ ဟင့အြင်း…ဖယဘြူး..ဒီအတိုင်းပဲသှား”
အမွိုးသမီးအမူးသမားများနှင့ြ ခဏခဏကြုံဖူးသဖြင့ြ ကြှနတ်ောကြ စကားမများတော့ပဲ လိုကခြငွလြည်းလိုကခြဲ့ကြာဟု တွေးကာ အခန်းအပြငသ်ို့ထွကပြှီး အမှိုကပြဈလိုကလြသည်ေ၊ သူမကတော့ ခါးနောကကြနဖကြေ၍ တဈလမ်းလုံးလိုကလြာလသည်ေ၊ အနောကလြှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ဆရာမက မကြလြုံးများပင် မှိတထြားသေးသည်၊ ကြှနတ်ောကြ
“ ကဲ..မရေ..အခန်းထဲပြနရြောကပြှီကြယ်…မူးလို့အိပခြငွလြည်းအိပတ်ော့”
“ မမူးပါဘူး…ဘယသ်ူကမူးလို့လဲ…မောငကြမူးလို့လား”
“ မမူးရငတ်ော့ ကြှနတ်ော့အြလှည့ပြဲဗွာ”
ဟု ပြောပြီး သူမတဈကိုယလြုံးကို မတတ်ပရြပကြှီးဖြင့ြ သိမ်းကြုံးဖကလြိုကကြာ မကြန်ှာပေါြ အနမ်းကြဲလိုကလြသည်ေ၊ သူမက
“ ဟိုးထားဆရာ…ခဏလေး…မောင့်ကို လကဆြောငပြေးစရာရှိသေးတယ် မကြစြိမှိတထြား.. ခဏ”
“ အင်း…”
“ ကဲ…ရပြီး တဈနှစ်သုံးဆိုတာနဲ့ မကြစြိဖြင့လြိုကတ်ော့… တဈ..နှစ်..သုံး”
“ ဟင်..ဘာမှလည်းမရှိဘူး”
“ ဒီမယလြေ…လကဆြောငကြ မောငပြှောသလို… မ..တဈယောကလြုံး ရှိနတောပဲဟာ.. ခစ်ခစ်… မကိုစိတကြှိုကခြစွတ်ော့.. မခစွခြငွလြည်းရတယန်ောြ”
“ ဟာဗွာ….ဒါဆို အားမနာတမ်း ခစွလြိုကတ်ော့မယဗြွာ.. ဟဲဟဲ”
ကြှနတ်ောြ သူမကို အားပါးတရ ပြေ့ဖကလြိုကပြှီး ကုတငပြေါလြှဲခလွိုကလြသည်ေ၊ ကုတငပြေါရြောကတ်ော့ ခစွသ်ူနှစ်ဦးက အနမ်းချင်ြး ဖလှယကြှလသည်ေ၊ သူမရဲ့ ရငဘြတပြေါလြကတ်ငလြိုကရြာ အောကကြဘောလြီမဝတထြားကြောင်း သိရှိလိုကလြသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ အင်ျကြီအောကကြနေ နို့အုံကို စပယရြှယခြွကော နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း လကမြနှင့လြကည်ိုးဖြင့ြ ခွပေေးနလသေည်ေ၊ မဝသုန်၏အနမ်းများကလည်း အရငကြထကြ ပိုပြင်းထနလြာလသည်ေ။
ကြှနတ်ောကြ နမ်းတာကို ခဏရပလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့အြင်ျကြီကို ဗလာကငွြးလိုကသ်ည်၊ သူမရဲ့ အိမန်ရင်ေးဝတ် ဝကဝြံရုပန်ဲ့တီရှပကြိုလည်း ခွှတလြိုကရြာ သူမက ခွှတရြလှယအြောင် နောကကြွောကိုကြှပေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ဂြိုကဆြရာမလေးတော့ အိမမြကမြဟုတပြဲ မကြမြှငရြှေ့မှောကမြှာပင် အပေါပျိုင်းတဈခုလုံး မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း ဖြစ်သှားလသည်ေ။
မဝသုနသ်ည် စောနကသောကထြားသော အရှိနကြှောင့ပြဲလား… ရှကန်ေ၍လားတော့မသိ၊ မကြန်ှာလေးကနီရဲနကော သူမခွိုဗူးကြီးများကိုလည်း… လကဖြှင့ြ မလုံ့တလုံ ကာထားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့မြှငကြှင်းကို ကြယန်သေော သူမလကမြွားကို ဆှဲဖယလြိုကရြာ ပန်းနုရောငန်ို့သီးခေါင်းလေးနှင့ြ ပြည့တ်င်းနသေောသူမ၏ရငသ်ားနှစ်မှှာကို ရှူစားမိလသည်ေ၊ သူမကတော့ ရှကသ်ှေးဖြာကာ သူမမကြန်ှာကို အုပထြားလသည်ေ။
“ လှလိုကတ်ာ..မ..ရာ”
အစတုန်းကတော့ သူမရဲ့နို့အုံဘေးပတဝြန်းကငွကြို နမ်းပြီးမှ နို့သီးခေါင်းကို စို့မညဟြု ကြံရှယထြားသောလြည်း သူမရဲ့ ပန်းနုရောငန်ို့သီးခေါင်းလေးက ထောငထြောငလြေးဖြင့ြ စို့လှည့ပြါ.. စို့လှည့ပြါဟု ပြောနသညေ့သ်ဖြယ်.. ဆှဲဆောငန်သဖြေင့ြ စိတမြထိန်းနိုငပြဲ နို့ငတန်သေော ကလေးလေးတဈယောကလြို စို့ပေးမိလိုကလြသည်ေ။
“ ပြှတဈြ…ပြှတ်….အား…ယားတယ်..မောငရြဲ့….အင်း…အင်း”
မဝသုန်၏ နို့အုံနှစ်ခုကိုတဈဖကပြှီးတဈဖကြ နယကြိုငရြင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွကေိုလည်း လွှာနှင့ကြစားလိုကြ ဆှဲစုပလြိုကန်ှင့ြ ကလိပေးနရော… သူမကတော့ ယုယစွာဖြင့ြ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းပေါကြဆံပငကြို သပပြေးနလသေည်ေ၊ နို့စို့နရင်ေးနှင့ပြင် သူမဝတထြားသော ဘောင်းဘီတိုကို လကဖြှင့ြ ဆှဲခွှတလြိုကလြသည်ေ။ သူမ၏ ပေါငတ်ှင်းသားလေးကို လကဖြဝါးကြီးဖြင့ြ အူယားအောင် ပြတသ်တ် ကြီစယလြိုကလြသည်ေ၊ ပြတပြေးရာတွင် ဆီးခုံအောကကြ သူမ၏ပိပိလေးကို မထိစပေဲ ဘေးပတဝြန်းကငွန်ရောများကိုသာ ညငသ်ာစွာပြတသ်တပြေးလသည်ေ၊ ထို့နောကြ နို့စို့နသညေကြို ရပလြိုကကြာ နမ်းနသညေ့ပြါးစပကြို နို့အုံကနေ ဝမ်းဗိုကသ်ားသို့ လွှောခလွိုကလြသည်ေ၊ ထိုသို့ တဖြည်းဖြည်းအောကဆြင်းလာရာ သူမရဲ့ခကြဆြီရောကသ်ောအခါ လွှာလေးဖြင့ြ ထိုးကလိပေးလိုကသ်ေးသည်။
“ အဟင့ျ….ယားတယ်…မောင်”
မဝသုနရြဲ့ ခကြကြနတဆေင့ြ အောကသ်ို့လွှောလာရာ သူမရဲ့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားဆီသို့ ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ၊ သူမရဲ့ အဖုတလြေးက တိုကရြိုကမြထိတွေ့ရသေးသောလြည်း ကြှနတ်ော့န်ှိုးစွမှုများကြောင့ြ သှေးလညပြတမြှုများဖြစ်ပေါြ၍ ဖောင်းကြှနကော အရညကြှညလြေးများ စိမ့န်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည်၊ ပထမဦးစွာ ပေါငတ်ှင်းကြောလေးတွကေို လွှာဖြင့န်မ်းပေးလိုကရြာ သူမတဈကိုယလြုံး တွန့တ်ကသ်ှားလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ အခွိနအြကြာကြီးစောင့ခြဲ့ရသော သူမရဲ့ရှှခရေုလေးကို အကကြှောင်းလေးကနေ.. ဖြဲ၍ သချောကြည့်လြိုကလြသည်ေ၊ ပန်းနုရောငသ်န်းနသေော အတွင်းသားများနှင့ြ အရညကြှညမြွားက စိုစွတန်လသေည်ေ၊ သူမက..
“ မောင်…ဘာတွလွှေောကကြှည့န်တောလဲ…ရှကစြရာကြီး…မောင်…အု……အား ယားတယ်….ဘာတွလွှေောကလြုပန်ပြန်ေ….အား…..အင်းးးးးးး”
သူမစကားမဆုံးခငမြှာပင် စိုစွတန်ူးညံနသေော အဖုတလြေးထဲသို့ လွှာကိုအပြားလိုကြ လကြကြာ မှုတပြေးလိုကလြသည်ေ၊ နှုတခြမ်းဖြင့လြည်း အဖုတအြပေါန်ားက အစိလေးကို ဆှဲစုပပြေးလိုကလြသည်ေ၊ အဖုတလြကြသ်ည့ြ နရောတွင် ဆရာကြနပြေီဖြစ်၍ တဈဆင့ပြှီးတဈဆင့ြ ပြောင်းကာ ခစွသ်ူလေးကို ပြုစုပေးနလသေည်ေ၊ မဝသုန်၏ အဖုတလြေးက စုမှတန်ိုးလို အောကသ်ို့ရှူးသည့အြဖုတမြွိုးမဟုတပြဲ…. စောကဖြုတမြုန့ပြေါင်းစားလို့ကောင်းဆိုသည့ြ… စာခွိုးထဲက မုန့ပြေါင်းလေးလိုမွိုး ဖြစ်လသည်ေ၊ သူမ၏ အဖုတသ်င်းနံလေးကလည်း အရမ်းမညှီပဲ ကြှနတ်ော့အြကြိုကြ ခပသ်င်းသင်းလေး ဖြစ်လသည်ေ။
သူမကို ဘာဂွာမှုတပြေးနရင်ေး လကကြိုအပေါသ်ို့ ဆန့တ်န်းကာ နို့အုံကိုလည်း တဖနပြှနည်ှဈပေးနလသေည်ေ၊ မဝသုနကြတော့ ထိလိုကသ်ည့န်ရောတိုင်းကို တအင်းအင်းဖြင့ြ အရသာရှိကြောင်း သှယဝြိုကစြှာ ထုတပြှောလသည်ေ၊ ခဏကြာတော့ သူမရဲ့ပေါငကြှားထဲရောကန်သေော ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို အတင်းညှပ်၍ ကြှနတ်ော့ဆြံပငတ်ှကေိုလည်း အတင်းဖြလာလသည်ေ…..၊ ကြှနတ်ောကြလွှာကို အခွှနလြေးလုပပြှီး အဖုတအြတွင်းသားလေးထဲ ထိုးထည့ပြေးလိုကရြာ….. မဝသုနမြှာ ကုန်းပေါရြောကလြာသော ငါးလေးသဖြယ်…. တွန့တ်ှန့ကြို လူးနလတေေော့သည်။
မကြာခငမြှာပင် သူမရဲ့တဈကိုယလြုံး တုနတ်ကလြာကာ ခါးကိုကော့၍ ပေါငတ်ံနှစ်ချောင်းကိုလည်း အတင်းညှပလြာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ အသကရြှူရခကလြာသဖြင့ြ ပေါငကြိုလွှော့ပေးရန် အသာပုတသ်ောလြည်း မလှှတပြေးတော့…. အသကကြိုလုရှူကာ မှုတပြေးသညကြိုပဲ အရှိနတ်ငလြိုကလြသည်ေ။
“ အီး….အီး…အီး…အမေ့…ဘယလြိုကြီးလဲမသိဘူး…အင်းအင်း…အင်းးးးး..မောင်….မောင်….မောင်….အင်း…အင်း..အင်းးးးး”
မဝသုနသ်ည် အိပရြာပေါကြနေ ခါးကိုကော့ပြီး ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို အဖုတထြဲဆှဲနှစ်ကာ ဆယစြကျကန့လြောကြ တုနတ်ကသ်ှားပြီး အဖုတထြဲကနေ အခစွရြညမြွား တလဟော သှနခြလွာလသည်ေ၊ ခဏကြာမှပင် ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကိုညှပထြားသည့ြ ပေါငန်ှဈချောင်းက အားလွော့သှားလတေော့သည်၊ အဲ့ဒီတော့မှပဲ ကြှနတ်ောလြည်း အသကဝြဝရှူရလသည်ေ၊ ပါးစပကြိုလကဖြှင့သ်ုတလြိုကရြာ သူမ၏အရညမြွားနှင့ြ အဖုတမြှှေးကောကကြောကတ်ဈပငပြါ ပါလာလသည်ေ၊ သူမကတော့ အိပရြာပေါမြှာပင် ရငဘြတတ်ဈခုလုံး နိမ့ခြညွမြှင့ခြညွြ လှိုကဖြိုမောနလသေည်ေ။
ကြှနတ်ောကြတော့ အောကကြဘောင်းဘီကို အတွင်းခံဘဈပါမကနွြ ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး အောကကြအငယကြောငကြ အစာစားချင်သ်ဖြင့ြ သှားရညမြွားပင် ထွကန်သညေကြို တွေ့လိုကရြလသည်ေ၊ ထို့နောကြ ကုတငပြေါတ်ကကြာ ပကလြကလြေးလှဲနသေော ခစွသ်ူ၏ခန်တာကိုယပြေါြ အုပမြိုးလိုကလြသည်ေ၊ သူမ၏ ပေါငန်ှဈခုကို ဖြဲလိုကကြာ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အညိုရောငလြီးကြီးကို မဝသုန်၏ အဖုတလြေးနှင့ြ ပြတသ်တ် မိတဆြကပြေးလိုကလြသည်ေ၊ မဝသုနကြ ဘာမှမပြော ကြှနတ်ောလြုပကြိုငန်သညေမြွားကို အသာကြည့်လြကြြ နောကထြပရြောကရြှိလာမည့ြ ခံစားမှုအသဈများကို စောင့မြွှောန်ပြေီး ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းကို တင်းကြပစြှာ ဆုပကြိုငထြားလသည်ေ။
ကြှနတ်ောကြ အငယကြောငကြို မဝသုန်၏အဖုတလြေးနှင့ြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အပေါအြောကပြှတပြေးလိုကပြှီး…. အထဲသို့ တဈရဈချင်ြး ထည့လြိုကလြသည်ေ၊ မဝသုနကြ ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းကို အားဖြင့ြ ပိုမိုဆုပကြိုငထြားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးထည့မြနတေော့ပဲ ခါးကိုကိုင်း၍ သူမ၏မကြန်ှာပေါသ်ို့သှားပြီး အာရုံပြောင်းသှားအောင် ကြငန်ာစွာ အနမ်းပေးလိုကလြသည်ေ၊ တဖြည်းဖြည်းချင်ြး သူမကလည်း ပြနလြည်၍ အနမ်းဖြင့တ်ုန့ပြှနလြသည်ေ၊ လီးကလည်း သူမ၏အတွင်းသားလေးများကို တွန်းလှနကြာ အထဲသို့တဈဝကလြောကပြင် ဝငန်လပြေေီ၊ ကြှနတ်ောကြ အခွိနမြဆှဲတော့ပဲ ခါးကိုကော့ကာ မဝသုန်၏ အပျိုမှေးပါးလေးကို တဈခကြထြဲ ဖောကထြည့လြိုကလြသည်ေ။
“ အာ့…”
မဝသုနကြ တအားမအောပြဲ အံကြိတ်၍ ခံနလသေည်ေ….၊ နောကဆြုံးတဈခကြမြှသာ သူမပါးစပထြဲကနလှေှတကြနည်း… အာ့.. ဟုထွကသ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့လြညဂြုတကြိုလည်း အတင်းဆှဲဖကထြားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောရြဲ့လီးကြီးလည်း အဖုတထြဲအဆုံးထိရောကသ်ှားပြီး ဆှဲညှဈခံထားရသဖြင့ြ လီးဒဈဖြားလေးတောင် ကဉွန်လသေည်ေ…၊ နာကငွန်သေော ခစွသ်ူကို ရှေ့ဆကမြတိုးသေးပဲ လညတ်ိုငလြေးကိုနမ်းလိုကြ ရငသ်ားလေးတွကေိုနမ်းလိုကန်ှင့ြ ချော့မှူပေးနရသေည်၊ သူမမကြန်ှာကို တဈခကြကြှည့လြိုကသ်ောအခါ…. နာကငွြ၍ မကြရြညမြွားပငဝြိုင်းနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ..
“ မ…နာသှားလား…အခုကော…နာသေးလား”
ဟုမေးရာ သူမက
“ ရပါတယ်.. စောနကတော့ တောတ်ောထြိသှားတာ…. အခုတော့ သိပမြနာတော့ဘူး အောင့တ်ောင့တ်ောင့န်ဲ့”
“ အဲ့တာဆို…မောင်..ရှေ့ဆကတ်ော့မယန်ောြ”
“ အင်း”
ဟု သူမက တဈခွန်းထဲပြနပြှော၍ ခေါင်းညိမ့ပြှလသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း ခါးကိုဖြည်းဖြည်းချင်ြး လှုပရြှားကာ လီးကိုရှေ့တိုးနောကဆြုတ် ပြုလုပပြေးပြီး ညငည်ငသ်ာသာလေး လိုးပေးလိုကသ်ည်၊ အခွိနတ်ဈခုကြာလာတော့ မဝသုနကြ နာကဉွမြှုတွလွေော့လာပြီး… ခံစားမှုအားကောင်းလာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့အြနမ်းများကိုလည်း တကတ်ကမြကမြကြ တုန့်ပြနကြာ သူမလကကြလည်း ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကိုကိုငပြှီး ဆံပငတ်ှကေိုဖြလိုကြ…. ကြှနတ်ော့ရြငအြုပကြို ပြတသ်တကြှည့လြိုကြ…. လကမြောင်းကို တင်းတင်းဆုပကြိုငလြိုကန်ှင့ြ အလုပရြှုပန်လသေည်ေ၊ ဆယင်ါးမိနဈလောကကြှာလာတော့ နှစ်ယောကလြုံး တဏှာအရှိန် တကလြာကြလသည်ေ။
“ အင်း…အင်း…အင်း…..မောင်….မောင်…အင်းး…အင်းးးးး..အင်းးးးးးးးးးးးးးးး”
“ မ…မနာတော့ဘူးမလားဟင်…ဖတ်…ဖတ်…ဇွိဇွိ….ဇွိဇွိ…ဖတ်..ဖတ်”
“ မနာတော့ဘူး…အင်း….မောင်….အင်း….အင်းးးး”
“ မောငခြစွပြေးတာ…ကောင်းလား..မ”
“ အင်း…မသိဘူးကြာ…ဘာတွလောမေးနတောလဲ…အင်း….ဖတ်…ဖတ်…အား…အင့ျ”
“ မရေ…သိလား…မကို ကြှနတ်ောအြရမ်းခစွတ်ယဗြွာ”
“ အင်း…မ.လည်းမောင့ကြိုခစွပြါတယ်…အင်း…အင်း”
“ ခစွစြရာကောင်းလိုကတ်ာဗွာ…ဖတ်…ဖတ်…ပြှတဈြ…ပြှတဈြ…ပြှတဈြ….ဘတ်..ဘတ်”
ခစွသ်ူနှစ်ဦး ကာမရယောဉကြှောတွင် နဈမွောနကော နှစ်ဦးလုံးခွှေးစေးများထွကလြာပြီး ပန်းတိုငရြောကဖြို့ နီးလာသဖြင့ြ တဈဦးကိုယတ်ဈဦး နှလုံးသားခွင်းကော…. ကိုယခြန်တာကိုယခြှင်းပါ ပိုမိုရဈပတမြိလသည်ေ၊ ယခုလို ခစွရြသူနှင့ြ အတူနရသေညမြှာ ယခငကြ မိန်းကလေးများဖြင့ြ အတူနရသေော အရသာခွင်းမှာ ဆီနှင့ရြလေို ကြာခွားလှလသည်ေ၊ ယခငမြိန်းကလေးများနှင့တ်ုန်းက လိငအြာသီသပြရေုံသာ ဆကဆြံကြခွင်းဖြစ်ပြီး မဝသုနန်ှင့ြ ဆကဆြံရသညကြတော့ လိငအြာသီသများအပြင် ခစွခြှင်းမတ်ေတာတွပေါ ရောနှောနသဖြေင့ြ နှလုံးသားကိုပါနှေးထွေးစလသေည်ေ….၊ ထိုအခိုကအြတန့မြှာပင် ကြှနတ်ောသ်ည်…. Making sex နှင့ြ Making love ကြားက ကြာဟမှူကို သတိပြုမိခဲ့လသည်ေ။
“ ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…အင်း….အင်း…အင်း…မောင်…မ..တဈမွိုးကြီးပြနဖြစ်လာပြီ..မောငရြေ”
“ အင်း…မ..ဒါဆိုမောငမြှနမြှနဆြောင့ပြေးမယန်ောြ…မှ….ပြှတ်.ပြှတဈြ…ပြှတဈြ.”
“ အင်း…အင်း…လုပတ်ော့…မှနမြှန်…အင်းအင်း…အား မောင်”
“ အင်း…ကောင်းတယဗြွာ…..ရော့…ရော့..ရော့…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်….ဗှဈ…ဗှဈ…ဗှဈ”
“ အှန်း….မောင်…အား…အား…အား…..ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…..ဇွိ…ဇွိ….အား…မောငရြေ…..အားအား….အားအားးး”
မဝသုနသ်ညလြည်း ကြှနတ်ော့ြ နောကကြွောကို သူမလကသ်ည်းဖြင့ကြုတပြှီး အသကရြှူသံများမှနလြာကာ ပန်းတိုငရြောကသ်ှားကြောင်းကို အဖုတ်၏ အတွင်းသားများက ညှဈပြီး အခကြပြှလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း ဒီ့ထကြ ပိုမအောင့ထြားနိုငတ်ော့… မဝသုန်၏ အဖုတအြဆုံးထိ လီးကိုကော့ထည့လြိုကပြှီး ဆီးခုံချင်ြးထိအောင် အားနှင့ဆြောင့ပြှီး လီးထဲကသုတရြညမြွားကို တဆဈဆဈဖြင့ြ တဈစကမြှမကနွအြောင် မဝသုနထြဲသို့ ပန်းထည့ပြေးလိုကလြတေော့သည်။
နှစ်ယောကလြုံး အထွဋအြထိပရြောကပြှီးနောကြ ငါးမိနဈလောကဖြကကြာ အနားယူနကြသေည်၊ မဝသုနကြ အရငထြကာ
“ မောင်…သန့ရြှင်းရေးလုပရြအောငလြေ…အိပရြာခင်းတွတေော့စွန်းကုနပြါပြီ..ခဏထဦး”
“ အင်း…အိပယ်ာခင်းပေါသ်ှေးမပသှေားလို့တောသ်ေးတယ်”
ဟု ပြောပြီး စားပြဲပေါကြ တဈရှူးကိုယူလိုကကြာ သူမရဲ့အဖုတထြဲမှ စီးကလွာသော အရညမြွားကို သုတပြေးပြီး ကြှနတ်ော့လြီးကိုလည်း သုတပြှီး သန့ရြှင်းလိုကလြသည်ေ၊ မဝသုနကြ သန့စြငခြန်းထဲ ခဏဝငသ်ှားပြီး ဟိုတယဝြတ် ညအိပအြင်ျကြီအဖြူရှညကြို ဝတပြှီး ပြနထြှကလြာလသည်ေ။
ကြှနတ်ောလြည်းအိမသ်ာထဲဝငပြှီး ဆီးသှား.. သန့ရြှင်းရေးလုပကြာ သူမဝတသ်ော အပေါဝြတကြို စမ်းဝတကြှည့ပြှီး ထွကလြာလသည်ေ၊ သူမကတော့ ကုတငပြေါမြှာ အိပန်လပြေေီ၊ ကြှနတ်ော့အြလိုအရဆို နောကတ်ဈခွီလောကတ်ော့ အသာလေးဆကန်ိုငသ်ေးသောလြည်း… နေ့ခင်းတုန်းက လမ်းလွှောကြ တောငတ်ကထြားမှုကြောင့ြ ပငပြန်းနရော ကြှနတ်ောလြည်း သူမရဲ့ကုတငပြေါတ်ကြ… သူမနှင့အြတူ စောငခြှုံလိုကပြှီး အတူဖကအြိပလြိုကတ်ော့သည်။
မနကရြောကတ်ော့ သူမကို ဖကလြကသ်ား အိပပြွောရြာမှ နိုးလာလသည်ေ၊ သူမကလည်း ဆံပငကြပိုကရိုလေးဖြင့ြ ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းပေါတ်ှင် အိပပြွောန်သေေးသည်၊ သူမ၏ညအိပဝြတရြုံ အပေါပျိုင်းက ကြိုးပြသှေား၍ အဟလေးဖြစ်နသဖြေင့ြ သူမရဲ့ ဖြူအုနသေော နို့အုံတဈဖကကြို မနကခြင်းနရေောငအြောကတ်ှင် တွေ့မှငလြိုကရြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ နို့အုံလေးကို အသာလေးလှုတကြိုငလြိုကပြှီး..
“ မ..ထတော့လေ…နမှငေ့န်ပြေီ”
“ အင်း…မောင်..ထနဲ့ဦး..အိပခြငွသ်ေးတယ်..လကကြှီးကဖယ်ဦး”
“ မထမချင်ြး…ကိုငန်မှောနောြ”
“ ကိုငခြငွလြည်းကိုငကြှာ…မ..တော့မထသေးဘူး..ခဏနှပလြိုကြဦးမယ်”
“ အင်းပါ..အဲ့တာဆိုလည်းကြှနတ်ောရြချိုးနှင့မြယ်”
“ အင်း..အင်း”
ကြှနတ်ောရြချိုးပြီး အပြငထြှကလြာတော့ သူမက အိပရြာကထပြီး တဘတကြို ပုခုံးပေါတ်ငကြာ ရချိုးဖို့ စောင့န်လသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောထြှကလြာတော့
“ မောင်..မှနမြှနလြုပ်…မ..အိမသ်ာတကခြငွန်ပြေီ”
“ အင်းပါ..ပြီးပါပြီ..ဝငတ်ော့လေ”
“ အင်း…ဒါနဲ့ ဒီနေ့…မောင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပဲဝတန်ောြ… ဒီနေ့က အေးဆေးလညမြှာ”
“ ဘယကြိုသှားမှာလဲ”
“ ထင်းရှူးတောဖကြ…ပြောပြှဲစားလိုသှားလညမြလို့”
“ ဟုတကြဲ့ပါ…မ..လည်းရအမှေနခြွိုး..ဗိုကဆြာပြီ..မနကစြာသှားစားရအောင်”
ကြှနတ်ောလြည်း အဖြူရောင် စပို့ရှပလြေးနှင့ြ ကြာတားဘောင်းဘီကို ဝတဆြငလြိုကပြှီး သူမ ရချိုးနသညေကြို စောင့န်လသေည်ေ၊ စားပြဲပေါသ်ို့ ခေါင်းလိမ်းဆီလိမ်းရန် လှမ်းယူလိုကတ်ော့ မိတ်ထီလာတုန်းက စတိုးဆိုငကြ ဝယခြဲ့သော မဝသုနရြဲ့ ကြှတကြွှတအြိတ် အမည်းထုတလြေးကို တိုကမြိပြီး အောကသ်ို့ကသွှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြပြနကြောကလြိုကပြှီး ဘာတွလေဲဟု ဖြင့ကြှည့လြိုကလြသည်ေ၊ သူမပြောသလို လစဉသ်ုံး ဂွမ်းထုပမြပါပဲနဲ့ အရေးပေါသ်န်ဓတေားဆေးကဒကြို တွေ့လိုကရြသည်၊ ဪ…အစကတည်းက သူမက ဒီအဆင့ထြိ ပြငဆြငထြားပြီးသားမှန်း သိလိုကရြသည်၊ ကြှနတ်ောလြည်း ညက လုပရြင်းတန်းလန်း ဗိုကကြိဈစသတိရမိသောလြည်း သူမ ပြငဆြငထြားမှန်း ရိပမြိသောကြောင့ြ ဘာမှ မပြောဖြစ်ခဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။
🏵️ ကြှနတ်ော့ြ ဂိုကဆြရာမလေး (အပိုင်း ၇ ) ဇာတသ်ိမ်း ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️