ထူးဆန်းတဲ့အမှေ (အပိုင်း ၂)
ရေးသားသူ – တပကြှပကြှီး
(အခစွတ်ကျကသိုလတ်ှင် စတင် တငဆြကသ်ည်။ )
ကြှနတ်ောတ်ို့ အိမကြို ညသန်းခေါငလြောကမြှ ရောကပြါတယ်။ မမလေေေး စောမှတသ်ီတာက မအိပသ်ေးပါဘူး။
“ဟေး..ဘယလြိုလဲကြ.. ခရီးသှားရတာ.. အတွေ့အကြုံလေးတွေ ပြောပါဦး..“
ကြှနတ်ော့ြ ကြောပိုးအိတကြို ကြမ်းပေါမြှာပဲ ပစ်ခလွိုကပြှီး
“ကြှနတ်ောြ အရမ်းပငပြန်းနပြေီ မာမီ မနကကြှမှ ပြောတော့မယ်..“
လို့ ပြောပြီး အပေါထြပ် ကြှနတ်ော့အြခန်းကို တကလြာခဲ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ခေါင်းအုံးအောကမြှာ အမှဗေူးလေးကို ထိုးထည့ပြှီး မကြလြုံးမှိတလြိုကတ်ာနဲ့ တုန်းကနဲ အိပပြွောသ်ှားပါတော့တယ်။
ကြှနတ်ောြ မနကကြှတော့ တောတ်ောကြို နမှငေ့မြှ နိုးလာပါတယ်။ တောသ်ေးတာပေါ့ စနနေေ့မို့လို့၊ အဲဒါနဲ့ ထပြီး ရမေိုးခွိုးလိုကပြါတယ်။ ရချိုးနရင်ေးကမှ စဉြးစားမိတယ်။ ညကငါ ဟိုဗူးလေး ဘယမြှာထားလိုကမြိသလဲလို့။ ကမန်းကတန်း သဘကဆြှဲယူ ရသေုတပြှီး အခန်းထဲပြနလြာပြီး ခေါင်းအုံးအောကန်ှိုကလြိုကတ်ော့ ရှာတွေ့သှားလို့ သကပြှင်းခလွိုကရြတယ်။ နောကဆြို သတိထားမှ၊ မမလေေေးက မနကဆြိုလာပြီး အိပယ်ာသိမ်း အခန်းရှင်း လုပတ်တတ်ယ်။ စိတခြရွတဲ့နရောမှာ ဖြကထြားမှလို့လည်း တွေးထားလိုကတ်ယ်။
အဝတအြစားလဲပြီးတော့ အောကထြပဆြင်းလာခဲ့တယ်။ မမလေေေး စောမှတသ်ီတာ ပြငဆြငပြေးထားတဲ့ မနကစြာစားရင်း ခရီးသှား အတွေ့အကြုံတွကေို ပြနပြှောပြလိုကတ်ယ်။ မမနန်းနဲ့ မမစိုးတို့ အကြောင်းကို ဖယပြှီးတော့ပေါ့။ အဟီး…..။ နောကြ ကြှနတ်ောြ မေးချင်တ်ာ မေးကြည့်မြိတယ်။
“ဒါနဲ့ မာမီက ဘာလို့ ဖိုးဖိုးကို မုန်းနရတောလဲ..“
“အဲဒီ အကြောင်းတွေ မပြောကြရငကြောင်းမယ်။ သူလည်း ဆုံးသှားပါပြီကြယ်..“
လို့ ဆိုပြီး စကားအဆကမြခံတော့။ အိမရြှေ့က ကားဟှန်းသံကြားမှ သတိရတယ်။ ဒီနေ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ သူငယခြငွြးတွေ စာစုလုပကြှဖို့ ခွိန်းထားတာ သတိရ လို့ အိမရြှေ့တံခါးဝကနေ သူငယခြငွြး ကြောသ်ကခြိုငကြို ခဏစောင့ဖြို့ လှမ်းအောရြင်း၊ ကြောပိုးအိတထြဲာစာအုပတ်ှေ ကမန်းကတန်း ထိုးထည့လြိုကရြတယ်။ အိမရြှေ့ကကားပေါမြှာ ကြောသ်ကခြိုငန်ဲ့ သူ့မမေေ ဒေါခြငမြှင့မြှင့တ်ို့ စောင့န်ကြတေယ်။ ကြှနတ်ောြ ကားပေါပြှေးတကပြှီးတာနဲ့ ကားလေးက ကြှနတ်ောတ်ို့ အိမရြှေ့က ထွကလြာခဲ့ပါတယ်။ ကားမောင်းနတေဲ့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ
“ဟေး စဝဟြှမ် မင်းအဖိုးအကြောင်း ကြားရတာ စိတမြကောင်းပါဘူးကြာ။ မင်းမမနေေဲ့တောင် ငါဖုန်းပြောဖြစ်သေးတယ်..“
“ရပါတယ် အနတ်ီ။ မာမီ နဲ့ ဖိုးဖိုးကလည်း သိပအြလှမ်းမသင့ကြှပါဘူး..“
“မင်းခရီးသှားရာက ပြနလြာတော့ တဈခုခု ပြောင်းလဲလာသလိုပဲ။ အနတ်ီ့မကြစြိထဲမှာ..“
“ဘာမှမပြောင်းပါဘူး အနတ်ီရဲ့။ အနတ်ီ စိတထြငလြို့ပါ…“
ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ကြှနတ်ောတ်ို့ကို ကြညပြှာတို့အိမရြှေ့မှာ ခပြေးခဲ့ပြီး သူမ ကြောကမြကြရြတနာဆိုငဖြှင့ထြားသော ဈေးကြီးဖကသ်ို့ ထွကသ်ှားလသည်ေ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ အိမထြဲဝငလြာတော့ ဝင်းမာလည်း ရောကန်ပပြေေီ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ သူငယခြငွြး လေးယောကမြှာ ယခု ဒသကေောလိပ် ဒုတိယနှစ် ရောကန်ကြပြေီ။ ကြှနတ်ောတ်ို့မှာ မိဘတွကလေည်းရင်းနှီး၊ အထကတ်န်းကတည်းက အတူတူမို့ ဒသမှောလည်း ဘာသာအတူတူယူထားကြတယ်။ အခုကတော့ စာမေးပြဲက တကျကသိုလဝြငခြှင့အြတွကလြည်း အရေးကြီးတာမို့လို့ တဈခါတဈခါ စာအတူတူ ကြည့်ကြှလေ့ရှိတယ်။ ယခု ကြှနတ်ောတ်ို့ စာအတူတူလုပကြှတဲ့ အိမကြ ကြညပြှာတို့အိမ် ဖြစ်တယ်။
ကြညပြှာတို့အိမကြ အကြီးကြီးဖြစ်ပြီး မိဘများမှာလည်း အလှနသ်ဘောကောင်း၊ ဒါကြောင့လြည်း ကြှနတ်ောတ်ို့ အမြဲဆုံဖြစ်သော နရောလည်း ဖြစ်နရတောပေါ့။ ကြောသ်ကခြိုငကြ ကြညပြှာကို ကြိုကန်တယ်ေ။ ဒါပမေဲ့ ဖြင့မြပြောရဲသေး။ ဝင်းမာကတော့ ယောကြွာလွာလိုမွိုးလေး။ ကြှနတ်ောတ်ို့ ယောကြွာလေးတွနေဲ့အပျိုင် ဘောလုံးကနဖြို့လည်း ဝနမြလေးဘူး။ ကြှနတ်ောတ်ို့နဲ့လည်း အမြဲတမ်း လုံးထွေး သတပြုတတ်မ်း ဆော့တတတ်ယ်။ တဈနည်းပြောရရငတ်ော့ မိန်းကလေးမဆနဘြူး။
ကြှနတ်ောြ၊ ကြောသ်ကခြိုငန်ှင့ြ ကြညပြှာတို့ မိသားစုတွကေ ခရဈယာနဘြာသာဝငတ်ှဖြစ်ေပြီးတော့ ဝင်းမာတဈယောကသ်ာ တခွားဘာသာဝငဖြစ်တယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့အုပစြု အတူဆှေးနှေးလို့ရသည့ြ ဘာသာရပမြွားကို ပထမလုပကြှပြီးမှ အလှတကြကြမြှတရြမည့ြ ဘာသာရပမြွားကို တဈယောကတ်ဈပုဒစြီ ဖတမြှတကြာ အများကို ပြနရြှင်းပြသည့အြတွကြ တဈယောကတ်ဈနရောဆီခွဲကာ ဖတမြှတန်ကြလေသည်ေ။ တဈယောကကြ ဆိုဖာမှာ၊ တဈယောကကြ ဝရနတ်ာ၊ တဈယောကကြ ကြမ်းပြငမြှာ၊ တဈယောကကြ အခန်းထဲမှာ စသညဖြှင့ြ နရောယူကာ ကကြမြှတန်ကြလေသည်ေ။
အဲ့ဒီအခွိနမြှာ ကြညပြှာ့အဈမ တကျကသိုလကြွောင်းသူ မနီလာ ဝငလြာတယ်။ မနီလာမှာ အသကြ ၂၀ လောကသ်ာရှိသေးပြီး ဇီဝဗဒေ နောကဆြုံးနှစ် ရောကန်လပြေေီ။ သူမမှာ ရုပရြညခြွောမောလှသည့အြပြင် ကြောင်းဘောလြီဘောအသင်းတွင် ကစားသဖြင့ြ လူသိများပေါပြှူလာဖြစ်သူ တဈယောကလြည်း ဖြစ်ပသည်ေ။ သူမမှာ ကြှနတ်ောတ်ို့ထကြ (၂) နှစ်လောကသ်ာ ကြီးသောလြည်း သူ့ညီမ ကြညပြှာ၏ သူငယခြငွြးများ ဖြစ်သဖြင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့ကို ကလေးများပမာ ဆကဆြံလေ့ရှိသည်။ ရှင်းရှင်း ပြောရရငတ်ော့ လူရာမသှင်းပေ။ သူမ ကစားသော ဘောလြီဘောပြဲများသို့ တဈခါတဈရံ ကြညပြှာတို့ မိသားစုနှင့ြ လိုကပြှီး ကြည့်ရြသောအခါတွင် သူမ၏ အားကစားအသင်း တီရှပအြောကမြှ မို့မို့ဖောင်းဖောင်း ရှှရငေအြစုံကိုလည်းကောင်း၊ သူမ ဘောင်းဘီတိုအောကမြှ တောင့တ်င်းသောလြည်း ချောမှတလြှသည့ြ ပေါငတ်န် အစုံတို့ကို လည်းကောင်း ငေးမောရင်း ညဖကြ အိပယ်ာထဲ အာသာဖြသညေ့အြခွိနမြှာ ထိုပုံရိပတ်ှကေို အသုံးခခွဲ့ရသညမြှာ အကြိမပြေါင်းမနည်းတော့ပြီ။
ယခုလည်း ဘောလြီဘော လေ့ကငွ့သ်ှားရာမှ ပြနလြာပုံရတယ်။ ကြောပိုးအိတတ်ဈလုံး၊ ခွှေးသံရှှဲရှှဲနဲ့ ဧည့ခြန်းထဲက ဖြတသ်ှားရင်း တဈယောကတ်ဈနရောစီ စာကြည့်န်ကြသေော ကြှနတ်ောတ်ို့ အုပစြုကို လှောငပြှုံးပြုံးကြည့်ရြင်း မီးဖိုခန်းဘကြ ဝငသ်ှားတယ်။ တံခါးပေါကဝြနား ကြမ်းပြငမြှာ ထိုငစြာကြည့်န်သေော ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာအနီးက ကပပြှီးဖြတသ်ှားသော မနီလာ၏သနစြှမ်းပုံရှိသောလြည်း ဖြောင့စြင်းလှပသည့ြ ပေါငတ်နမြွားကို မှငလြိုကရြတော့၊ ကြှနတ်ောအြင်ျကြီလဲရင်း ကြှနတ်ော့ဘြောင်းဘီအိတထြဲ အမှတမြထင် ကောကထြည့လြိုကမြိသည့ြ အမှဗေူးလေးကို သှားစမ်းမိတယ်။ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းထဲ အခွင့အြရေး လမ်းစတဈခု ဖြတကြနဲပေါလြာသဖြင့ြ ညီတောမြောငမြှာ ခကြခြှင်းလှုပရြှားလာရသလို၊ ဗူးကလေးကလည်း ပြင့သ်ှားပြီး လကစြှပန်ှဈကြင်းစလုံး ကြှနတ်ော့လြကဖြဝါးထဲ ရောကလြာခဲ့တယ်။
ကြှနတ်ောကြ အိမသ်ာသှားမလို ဘာလိုနဲ့ မသိမသာ နောကဖြေးခန်းဘကကြို ထွကလြာခဲ့တယ်။ မီးဖိုခန်းထဲမှာ သူမကြောပိုးအိတကြို ပစ်ခပြှီး ရခပေသ်ောကန်တေဲ့ မနီလာကို တွေ့လိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ောကြ အနောကကြနေ မနီလာလို့ ခေါလြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြို ဘာတုန်းဆိုတဲ့ အကြည့်န်ဲ့ လှည့ကြှည့လြာတယ်။
“ဒီဟာလေးက မနီလာရဲ့ ဟာလား“
ကြှနတ်ောကြ လကစြှပအြသေးကြင်းလေးကို မှှောကပြှလိုကတ်ော့ မနီလာက မကြမြှောငကြှုပပြှီး ကြည့်လြိုကတ်ယ်။ ဒီကောင် ဘာလာကြောငန်တောလဲဆိုသော မကြန်ှာထားမွိုးနှင့ြ ကြှနတ်ော့လြကထြဲက လကစြှပကြို ဆှဲယူကြည့်လြိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ နောကသ်လို ပြောငသ်လို အမူအယာဖြင့ြ…….
“ဘယကြ အငတ်ှလည်ေး ပြစမ်း.. ငါနဲ့တောရြင် ငါ့ဟာပေါ့“
ပြောပြောဆိုဆို သူမလကသ်ူကြှယလြေးမှာ ကောကစြှပလြိုကတ်ယ်။ သူမရဲ့ မကြန်ှာ အမူအယာ ခကြခြငွြးပြောင်းသှားတာ သတိထားလိုကမြိတော့ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲ အောငပြှီ၊ အောငပြှီလို့ ကြှေးကြောရြင်း မီးဖိုချောငပြတဝြန်းကငွကြို တဈယောကယ်ောကြ လာနမလေားလို့ အမှနလြှည့ပြတကြှည့လြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ မကြန်ှာလေး နီမှန်းမှန်းနှင့ြ မှငသ်ကန်သေော မနီလာကို လကမြောင်းက ဆှဲပြီး ရချိုးခန်းထဲဝငကြာ တံခါးကို ကလန့ထြိုးပိတလြိုကတ်ယ်။
သူတို့ရချိုးခန်းမှာ အိမသ်ာနှင့ြ အတူတွဲထားပြီး ဝငဝြငခြှင်း ဘိုထိုငအြိမသ်ာနှင့ြ အတွင်းဘကဆြုံးမှာ ရချိုးဇလုံကို ရစေိုခံ ခန်းစီးစနှင့ြ ကာထားသည်။ ရချိုးခန်းထဲရောကသ်ညန်ှင့ြ ကြှနတ်ောကြ အံ့အားသင့န်သေော မနီလာကို ဆှဲဖကပြှီး နှုတခြမ်းဖြင့ြ စုပန်မ်းလိုကရြာ သူမကလည်း ပြနလြညတ်ုန့ပြှနလြာခဲ့ပါသည်။ မနီလာရဲ့ ရှှရငေအြစုံက ကြှနတ်ော့ြ ရငဘြတကြို အိကနဲ လာကပသ်လို ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြလည်း မနီလာ၏ ပေါငခြှဆုံကို ဒုတကြနဲ သှားထောကသ်ဖြင့ြ မနီလာခငမြွာ အင့ကြနဲ ဖြစ်သှား၏။ အခွိနသ်ိပဆြှဲလို့မရသော အခွအနေကြေောင့ြ ကြှနတ်ောကြ ညာလကဖြှင့ြ မနီလာခါးလေးကို သိုင်းဖကထြားရင်း ဘယဘြကလြကကြ လကဖြဝါးကို လကခြွောင်းလေးများ အောကစြိုကအြနအထေားဖြင့ြ မနီလာ၏ ဗိုကသ်ားလေးမှတဆင့ြ မနီလာ၏ အားကစားဘောင်းဘီသားရမွှေော့ကြိုးအောကကြ အတွင်းခံဘောင်းဘီမွှော့ကြိုးကိုပါ ကြောဖြှတကြာ အမှှေးလေးတွေ ဖုံးနသညေ့ြ အဖုတလြေးကို အုပကြိုငလြိုကလြသည်ေ။
မနန်း သငပြေးထားတဲ့အတိုင်း ကြှနတ်ော့လြကခြွောင်းလေးများဖြင့ြ မနီလာရဲ့ အဖုတန်ှုတခြမ်းလေးနဲ့ စောကစြေ့တို့ကို ကိုငတ်ှယပြှတသ်ပ် ဆော့ကစားပေးနတေော့ မနီလာခငမြွာ တအင်းအင်း ငှီးငှူရင်း လူးလှန့န်တေော့သည်။ အဲဒါနဲ့ ကြှနတ်ောြ အလှနတ်ရာ တွေ့မှငဖြူးချင်န်သေော မနီလာ၏ စောကဖြုတကြလေးကို ကြည့်ရြအောင် သူမအား ဘောင်းဘီ နှင့ြ အတွင်းခံပါ ခွှတခြိုင်းလိုကလြသည်ေ။ ခွှေးတွေ နဲ့ စိုစွတန်သေော ပိတသ်ား အတွင်းခံဘောင်းဘီ အဖြူလေးကို ကောကပြှီး ကြှနတ်ောကြ ဘောင်းဘီအိတထြဲ ထိုးထည့လြိုကြ၏။ ကြှနတ်ောကြ ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးတဈဖကထြောကပြှီး ငုံ့ကြည့်လြိုကတ်ော့ လှလိုကတ်ဲ့ အဖုတလြေး၊ နှုတခြမ်းသားပါးပါးလေးနဲ့ ပန်းနုရောင် အတွင်းသားလေးတွကေ ကြှနတ်ော့ြ လကခြကြကြှောင့ြ အရညတ်ှနေဲ့ ရှှမ်းလဲ့ တောကပြနတယ်ေ။
ကြှနတ်ောကြ ဘယဖြကလြကဖြဝါးကို ပကလြကလြှနလြို့ လကခြလယကြို ဆန့ထြုတကြာ သူမအဖုတလြေးထဲကို ထည့သ်ှင်း ဆော့ကစားလိုကတ်ော့ တရှီးရှီး အသံနဲ့ အတူ မနီလာခငမြွာ ဒူးချောငကြသွှားပြီး လဲမသှားစရန်ေ ကြှနတ်ော့ြ ဆံပငတ်ှကေို ဆုတဆြှဲ ကိုငထြားလိုကရြပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ဆကပြှီး လကန်ဲ့လိုးပေးနချင်ေသ်ောလြည်း တောကြှာ တဈယောကယ်ောကြ ကြှနတ်ော့ကြို လိုကရြှာနမညေစြိုးသဖြင့ြ လကကြိုပြနရြုတလြိုကရြပါတယ်။ မနီလာက “အို့“ ဆိုသောအသံနဲ့အတူ ကြှနတ်ော့လြကကြို ပြနဆြှဲပါသောလြည်း ကြှနတ်ောကြ သူမလကကြိုပြနကြိုငပြှီး ဘေးကဘိုထိုငအြိမသ်ာအိုးပေါြ ဆှဲပြီး ထိုငခြိုင်းလိုကရြပါတယ်။
အိမသ်ာကမုတပြေါြ ထိုငခြလွိုကသ်ော မနီလာ၏ မကြန်ှာမှာ သူမရှေ့တည့တ်ည့ရြပန်သေော ကြှနတ်ော့ြ ပေါငခြှဆုံနှင့ြ လယပြယဖြစ်နရော ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီဇဈဖြုတပြှီး အတွင်းခံကိုပါ ပေါငရြင်းထိ လိမ့ခြလွိုကသ်ောအခါ မာတောငထြနသေော ညီတောမြောငကြ မနီလာ၏မကြန်ှာရှေ့မှာ တရမ်းရမ်းနှင့ပြေါ့။ ကြှနတ်ောကြ မနီလာရဲ့ခွှေးလေးတွေ စို့နသေော လညဂြုတလြေးကို ကိုငထြိန်းရင်း ရှေ့ကိုတိုးလိုကရြာ ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်န် ထိပဖြူးကြီးက သူမ၏ နှုတခြမ်း ဖူးဖူးလေးကို သှားထောကမြိတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ဖငကြိုကော့ရင်း သာသာလေး ဖိထိုးလိုကရြာ မဟတဟ နှင့ြ မနီလာ၏ နှုတခြမ်းလေးများကတဆင့ြ သူမပါးစပထြဲ လိငတ်နကြှီး တိုးဝငသ်ှားတော့တယ်။ နှေးထွေးနူးညံ့သော မနီလာ၏ ပါးစောင်းထဲက အတွေ့အထိက ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးကို အကြောပေါင်းတဈထောင် စိမ့လြောကသ်ည့ြ အရသာထူးရရှိသညမြို့ ခကြခြငွြးကို သုတလြှှတခြငွစြိတပြေါကသ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ကြာရှညခြံအောင် လကစြှပကြှင်းကြီးကို ထုတဝြတလြိုကရြင် ကောင်းမလားဟု စဉြးစားမိသောလြည်း အခု အခွိနမြှာ သိပမြရှိသဖြင့ြ နောကမြွားမှလဟေု စိတထြဲတေးထားလိုကတ်ယ်။
မနီလာကလည်း ပုလှမှေုတတ်ာ အတွေ့အကြုံရှိပုံရတယ်။ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြို စုပန်ပေုံမှာ လုပဖြူးကိုငဖြူးသူ တဈယောကမြှန်း သိသာနပတေယ်ေ။ အရှိနလြေးရလာတော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူမခေါင်းကိုကိုငကြာ သူမပါးစပကြိုပင် အဖုတလြိုသဘောထားကာ ကောင်းကောင်းလုပပြေးနမေိပါတယ်။ ထိုအခွိနမြှာပင် အပြငမြှ ကြောသ်ကခြိုင်၏ အသံကို ကြားလိုကရြတယ်။
“ ဟေ့ ရှမ်းလေး အထဲမှာလား အိမသ်ာသှားတာ ကြာလှခွလေား“
“ဪ အေး ငါဗိုကန်ာနလေို့ပါ ပြီးခါနီးပါပြီကြ“
ကြှနတ်ော့မြှာ တကယလြည်း ပြီးခါနီးပါပြီ။ တောကြှာ မနီလာဆီ မေ့ပြီး လကစြှပလြည်း ပါသှားမှာ စိုးသဖြင့ြ ကြှနတ်ောကြ သူမပါးစပကြို ညှောင့န်ရင်ေးက သူမလကကြိုဆှဲကာ လကသ်န်းက လကစြှပကြို ဆှဲဖြုတလြိုကပြါတယ်။ တဈခွိနထြဲမှာပဲ ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်နထြဲက သုတရြညတ်ှေ တဖစွဖြစွန်ဲ့ မနီလာရဲ့ ပါးစပထြဲကိုာပန်းထွကသ်ှားပါတော့တယ်။ မနီလာ၏မကြန်ှာမှာ အံ့အားသင့သ်လို ဖြစ်သှားသောလြည်း ပါးစပထြဲရောကလြာသော သုတရြညမြွားကို အပြငသ်ို့ လွှံမကအွောင် ကမန်းကတန်း စုပယ်ူလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ကမန်းကတန်းထပြီး သူမဘောင်းဘီကို ကောကဝြတလြိုကပြါတယ်။
“ ဟင် နင် နင် ဒါက ဘာလုပတ်ာလဲ “
“ အင် မနီလာပဲ သဘောတူလို့ ကြှနတ်ောတ်ို့ ဒီထဲရောကလြာတဲ့ဟာကို ကြှနတ်ောကြ ဘာလုပရြမှာလဲ“
“ အင်း ငါ့စိတတ်ှေ ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်းမသိဘူး။ နင် ဒီအကြောင်း ဘယသ်ူ့မှ လွှောကမြပြောနဲ့နောြ“
“စိတခြပြါ မနီလာရဲ့“
“ဒါဆိုလည်း သှား သှား အပြင် အမှနထြှကတ်ော့ ဘယသ်ူမှ မမှငခြင် ငါရချိုးတော့မယ်“
ကြှနတ်ော့မြှာ ဝမ်းမှောကကြှညန်ူးတဲ့ မကြန်ှာနဲ့ ပြနထြှကလြာခဲ့ပါတယ်။ ကြောသ်ကခြိုငကြတောင်
“ ဟေ့ကောင် အိမသ်ာသှားတာ မကြန်ှာက ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့ ဘယလြိုဖြစ်လာတာလဲ “
ဟုမေးပါတယ်။ ညနစေောင်းတော့ ကြောသ်ကခြိုင် မမေေ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ လာကြိုပြီး ကြှနတ်ော့ကြို အိမရြှေ့မှာ ခထွားပေးခဲ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ောြ အိမထြဲ ဝငလြိုကတ်ော့ မီးဖိုထဲက ထမင်းစား စားပြဲမှာ မကြန်ှာ မသာမယာနဲ့ ထိုငစြောင့န်တေဲ့ မမေလေေေးကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ မမလေေေးက
“ သား စာတောတ်ောရြခဲ့ရဲ့လား“
“ဟုတကြဲ့ မာမီ တောတ်ောြ အလုပဖြစ်ပါတယ်“
“သား ….မာမီ သားရဲ့အဝတတ်ှကေို လွှောပြေးရင်းနဲ့ ဘောင်းဘီအိတထြဲက ဒါထွကလြာတယ် မာမီ့ကို မလိမန်ဲ့။ အမှနအြတိုင်း ပြောစမ်း“
မာမီ ထုတပြှလိုကတ်ာက မစိုးစိုးပြင့ရြဲ့ ပိုးအတွင်းခံဘောင်းဘီ အမည်းလေး၊ ကြှနတ်ော့ြ မကြန်ှာ တဈခုလုံးလည်း ထူပိန်းသှားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သှားတယ်။ ဘယလြိုလိမရြကောင်းမလဲ ဆိုတာလည်း နည်းမွိုးစုံ လွှောကစြဉြးစားပမေဲ့ ဘာမှထွကမြလာဘူး။ နောကဆြုံးတော့ ဖိုးဖိုးရဲ့ အမှဗေူးကို ခနွထြားပြီး မစိုးစိုးပြင့ြ နဲ့ ဘယလြိုမှန်းမသိပဲ ရုတတ်ရကြ နယကြွှံသှားရတယဆြိုတဲ့ ဇာတလြမ်းကို ပြောပြလိုကတ်ော့တယ်။ အံ့သှစရာကောင်းတာက ကြှနတ်ော့ကြို မမလေေေးတဈယောကြ အောင်ေါကြ ကြိမ်းမောင်း ဆူပူပြီး ဝမန်ငတ်ှေ ပေးတော့မယလြို့ ယူဆထားတာ။ အဲ့ဒီအစား ကြှနတ်ော့ကြို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်တ်ဈမွိုးနဲ့ ကြည့်န်တောကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။
“ အခု သားရဲ့ အဲ့ဒီအကြည့်ြ အဲ့ဒီမကြလြုံးတွဟော သားရဲ့ အဖိုးနဲ့ တဈပုံစံထဲပဲ။ သူလိုချင်ရြင် ဘယမြိန်းကလေးမှ ဟင်းအင်းလို့ ငှင်းဆနဖြို့ အားမရှိခဲ့ကြဘူး“
“ အဲဒီ မိန်းကလေးတွထေဲ မှာ မာမီရော ပါလား“
ကြှနတ်ောြ မေးပြီးပြီးခွင်းပဲ ကိုယ့မြေးခွန်းရဲ့အဖြကေို ကိုယသ်ိနတယ်ေ။
“ အိုး ဂေါ့ မာမီ ကြိုးစားပါသေးတယ်။ ဒါပမေဲ့ သူ့ရဲ့ အကြည့်တ်ှကေ မာမီ့ကို တအား စိတရြိုင်းတွေ ထကြှစတယ်ေ“
ဒီလကစြှပကြှောင့ပြဲဆိုတာ အခုတော့ ကြှနတ်ောြ နားလညသ်ဘောပေါကန်ပြေီ ဖြစ်ပမေဲ့ မာမီကတော့ သိပုံမရပါဘူး။
“အဲဒါဆိုရင် ကြှနတ်ော့အြမလည်ေး သူနဲ့ မကင်းဖူးပေါ့“
“သားရဲ့မမေေ စောမှတသ်န်တာဟာ မာမီရဲ့ အဈမနှစ်ဝမ်းကြဲပမေဲ့ မာမီနဲ့က အရင်းလိုပဲ ငယင်ယကြတည်းက အရမ်းတွဲခဲ့တယ်။ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကလြည်း အတွင်းရေးတွကေို ရငဖြှင့လြေ့ရှိတယ်။ မမသန်တာက တနေ့မှာ မကြရြညစြကလြကန်ဲ့ မာမီ့ကို ရငဖြှင့ဖြူးတယ်။ သားရဲ့ ဖဖနေေဲ့ သူ မင်ျဂလာဆောငမြဲ့နေ့မှာပဲ သူ ဘယကြနဘယေလြို သားရဲ့ဖိုးဖိုးကုတငပြေါြ ရောကန်လေဲ မသိဘူးတဲ့ “
“ဪ ဒါဆို သားရဲ့အဖကေ ဖိုးဖိုးဆိုတာ မှနန်ပြေီပေါ့.. ဒါပမေဲ့ ဘာလို့ ဖိုးဖိုးက သူ့သားရဲ့ မိန်းမကို ဒီလိုလုပရြကရြတာလဲ“
“မာမီလည်း ပထမတော့ နားလညရြ ခကခြဲဘူးတယ်။ နောကတ်ဈခါ မာမီနဲ့ သားဖဖေေ အိမထြောငပြှုတော့ သားဖိုးဖိုးရဲ့ ဆှဲဆောငမြှုအောကကြ မာမီလည်း မလှတန်ိုငခြဲ့ဘူး။ မာမီတို့ကို စိတမြဆိုးပါနဲ့“
“စိတမြဆိုးပါဘူး မာမီ… ကြှနတ်ောြ သဘောပေါကပြါတယ်။ ဒါပမေဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဖိုးဖိုးက…“
“သားရဲ့ဖိုးဖိုးက သားရဲ့ ဖြားဖြား မဟာဒဝေီဟာ ဟောန်န်းမှာစောင့တ်ဲ့ ပထနကြုလားနဲ့ ဖြစ်တယလြို့ စွပစြှဲပြီး မဟာဒဝေီ နဲ့ ပြတစြဲခဲ့တယ်။ မဟာဒဝေီကတော့ တောကလြွောကြ ငှင်းဆနခြဲ့တယ်။ သားရဲ့ ဖဖကေလေည်း တကယ့ကြို ပထနကြှီးနဲ့ပဲ တူတာ ကြည့်လြေ။ ဒါပမေဲ့ လူအများကြားမှာ အရှကမြကြဲအောင် သဘောခွင်းမတိုကဆြိုငလြို့ ကြာရှင်းတယပြဲ ပြောပြီး သူ့သားအနနေဲ့ အသိအမှတပြှုထားတယ်။ ဒါပမေဲ့ သူ့ကို မဟာဒဝေီက ခွိုးသှားတာဆိုပြီး သူက လကစြားပြနခြွတောလို့ ပြောပါတယ်…”
“ဪ ဒါဆိုရင် သားက ဖိုးဖိုးနဲ့ မမတေေို့ရဲ့ သားပေါ့။ ဖြားဖြားတို့ ဖဖတေေို့နဲ့ ဘာမှ သှေးမတောြ သားမစပဘြူးပေါ့..“
“ဒီလိုတော့ မပြောပါနဲ့ သားရယ်… မာမီက သားနဲ့ အဒေါြ သုံးဝမ်းကြဲလောကတ်ော့ သှေးစပပြါသေးတယ်..“
“သား နားလညပြါတယ် မာမီရယ်.. သား မာမီ့ကို ခစွပြါတယ်..“
ထိုငရြာက ထလာတဲ့ မမလေေေးက ကြှနတ်ော့ကြို ဖြသေိမ့တ်ဲ့အနနေဲ့ လာထွေးဖကသ်လို ကြှနတ်ောကြလည်း ဖေးမတဲ့အနနေဲ့ ပြနဖြကထြားလိုကမြိပါတယ်။ ကကြသ်ရရှေိလှတဲ့ မမလေေေးရဲ့ မဟာနဖူးကို ဖြဖြလေးနမ်းလိုကတ်ဲ့အခွိနမြှာ ကြှနတ်ော့ရြငဘြတကြို အိကနဲ ဖိလာတဲ့ မမလေေေးရဲ့ ရှှရငေအြစုံကိုလည်း ကြှနတ်ောြ သတိထားမိလိုကပြါတယ်။ မပြောမဆို ကုန်းရုန်းထလာတဲ့ ကြှနတ်ော့ြ ညီတောမြောငကြ မမလေေေးရဲ့ ဗိုကသ်ားပြငကြို သှားထောကန်ပေါတော့တယ်။ မမလေေေးကလည်း သတိပြုမိမှာပါပဲ။ ဒါပမေဲ့ မရုန်းမပြုပဲ ကြှနတ်ော့ကြို တင်းတင်းကြီး ပြနဖြကတ်ှယထြားခဲ့တယ်။
ကြှနတ်ောြ မမလေေေးကို စွဲမကစြရာ အမွိုးသမီးကြီးဆိုတာ သတိထားမိတာ ပထမဆုံးအကြိမလြို့ပဲ ဝနခြံပါရစတေော့။ ကြှနတ်ော့ြ စိတထြဲမှာ မိထွေးပမေဲ့ ကိုယ့အြမအရေင်းလို ငယင်ယကြတည်းက နလောခဲ့ရလို့ ဘယလြိုမှ စိတကြူးတောင် မကူးခဲ့ပမေဲ့ အခု ဖိုးဖိုးဆီက ပြနလြာခဲ့တဲ့ လမ်းတဈလွှောကြ ပြောင်းလဲလာခဲ့တဲ့ မိန်းမတွအပေေါထြားတဲ့အမှင်၊ စိတထြားတွကေ ကြှနတ်ော့ကြို အများကြီး ပြောင်းလဲစခေဲ့ပါပြီကော။ မမလေေေး ကိုယလြုံးကိုယထြညကြလည်း ရုပရြှငတ်ှထေဲမှာ အခုမှ အမအခေန်းက သရုပဆြောငလြာတဲ့ နာမညကြှီး မင်းသမီး အဟောင်းလို၊ ပြည့ပြှည့ဖြှိုးဖြိုး လုံးကြီးပေါကလြှကြီး၊ အခု ကြှနတ်ောထြိန်းကိုငထြားတဲ့ ခါးလေးက ထမီကို တင်းတင်းစီးထားလို့ပဲ ကငွန်တောလားမသိ သေးသေးလေး၊ တဈပြေ့စာလေးပမေဲ့ အောကပျိုင်းက ကားစွင့န်တေဲ့ တငလြုံးကြီးတွကေ အားရစရာ၊ ကြှနတ်ော့ရြငဘြတကြို အိကနဲဖိထားတဲ့ နို့ကြီးတွကေ သချောပေါကြ မနန်းထကတ်ောငကြှီးမှာ သချောသလောကရြှိတယ်။
ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေ မမလေေေးရဲ့ တငသ်ားအိအိတွဆေီ အလိုလို လွှောကသွှားပြီး ဆုပည်ှဈမိတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြို မမလေေေး တွန်းထုတပြဈမလားလို့ စောင့န်ပမေေဲ့ ပိုပြီးတောင် တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကတ်ှယလြာတယ်။
” သားသားရယ်.. မင်းလေးဟာ သူနဲ့ အခုမှ ပိုတူလာတယ်”
မမလေေေး ညှှန်းတဲ့ သူဆိုတာ ဖိုးဖိုး (ကြှနတ်ော့ြ အဖရင်ေး ) မှန်း ကြှနတ်ောြ အလိုလို သိနပေါပြီ။ ကြှနတ်ောကြ ဘာမှ ပြနမြပြောတော့ပဲ မမလေေေး တငပြါးတွကေိုသာ အားမလိုအားမရ ဆုပန်ယပြေးရင်းက ဘောင်းဘီအောကကြ ကုန်းရုန်းထနတေဲ့ ညီတောမြောငန်ဲ့ သူမရဲ့ ဗိုကသ်ားလေးကို ပြတပြေးနမေိတယ်။ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲမှာ ဘောင်းဘီအိတထြဲက အမှဗေူးလေးအကြောင်း တွေးနတေုန်းမှာပဲ အပေါထြပကြ လှုပရြှား လမ်းလွှကြလောသံ ကြားလိုကရြတယ်။
” သားက ဖဖေေ အိပပြွောန်ပြေီထငတ်ာ”
” မာမီလည်း အဲ့လိုပဲထငတ်ာပဲ“
ကြှနတ်ောြ မမလေေေးကို ဖကထြားသော လကမြွားကို ခွာလိုကပြှီး
” ကြှနတ်ောြ သှားအိပတ်ာကောင်းမယ် ထငပြါတယ် မာမီ”
” အင်း”
လို့ မမလေေေးက သကပြှင်းလေး တွဲတွဲခရွင်း ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီအောကကြ ဖုထနတေဲ့ကောငကြှီးကို ငုံ့ကြည့်န်ပေါတယ်။ ကြှနတ်ောြ လှခေါးပေါြ အမှနပြှေးတကရြင်း ကိုယ့အြခန်းရှိရာကို ထွကလြာခဲ့ပါတော့တယ်။ ဒီဗူးလေးဟာ သူ့ကိုယမြှာရေးထားတဲ့ စာတမ်းလို ကောင်းကြိုး ဆိုးကြိုးတွေ အများကြီး ပေးနိုငတ်ယဆြိုတာ ကြှနတ်ောြ ယုံသှားပါပြီ။ အခန်းထဲရောကတ်ာနဲ့ ကြှနတ်ောြ ဗူးလေးကို အံဆှဲထဲထည့ဖြှကလြိုကပြှီး အိပယ်ာပေါြ ပစ်လှဲခလွိုကပြါတော့တယ်။ ပုံမှနဆြိုရင် အိပယ်ာဝငခြွိနမြှာ ကြှနတ်ောဟြာ မိန်းမတဈယောကယ်ောကကြိုမှန်းပြီး ကိုယ့ဖြာသာ အာသာဖြလေေ့ရှိပမေဲ့ ဒီနေ့ကတော့ လူရောစိတရြော နှမ်းကသွှားပြီမို့ တုံးကနဲ အိပမြောကသွှားပါတော့တယ်။ နောကန်ေ့မနကြ မမလေေေးရဲ့ တဒုန်းဒုန်း တံခါးခေါကသ်ံကြောင့ြ ကြှနတ်ောြ အိပယ်ာက နိုးလာခဲ့ပါတယ်။
“သား ထတော့လေ ဘုရားကြောင်းသှားဖို့ နောကကြနွပြေီ..“
ကြှနတ်ောလြည်း ငှီးငှီးငှူငှူနဲ့ အိပယ်ာက ကမန်းကတန်းထ ရမေိုးခွိုးပြီး စားပြဲပေါတ်ှေ့တဲ့ ပဲပြုတကြို နံပြားထဲထည့လြိပ် ပါးစောငထြဲ ထည့ဝြါးရင်း ကားပေါြ ကမန်းကတမ်း ပြေးတကခြဲ့ပါတယ်။ ဖဖနေေဲ့ မမလေေေးတို့က ကားပေါမြှာ စောင့န်ကြတော ကြာလို့ ဖဖကေေ နဲနဲစိတတ်ိုပုံရနပမေေဲ့ မမလေေေးကတော့ ကြှနတ်ော့ကြို ပြုံးကြည့်န်ပေါတယ်။ ဘုရားကြောင်းက ခုံတန်းလွားမှာထိုငရြင်း အရငတ်ုန်းက ကြှနတ်ောသ်တိမထားမိခဲ့တဲ့ အမွိုးသမီး ကြီး၊ ငယ်၊ လတ် ချောချောလှလှတောင့တ်ောင့တ်ှကေို ငေးမောနမေိခဲ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီအိတထြဲက ဖိုးဖိုးအမှဗေူးလေးကို အမှတမြထင် စမ်းလိုကမြိပါတယ်။ ကြှနတ်ော့အြခန်းထဲက အဝတအြစားလဲပြီး ပြေးထွကလြာတုန်းက လကကြ သူ့အလိုလိုကောကထြည့လြာခဲ့မိတာပဲ ဖြစ်မယလြို့ တွေးနမေိတယ်။
ကြောသ်ကခြိုငန်ဲ့ သူ့မိဘတွကေို အလယလြွှောကလြမ်းတဈဖကကြ ခုံတန်းတွမှော လှမ်းတွေ့ရပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ သူ့ကို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြို သူက လကရြမ်းဝှေ့ပြ နှုတဆြကလြိုကပြါတယ်။ သူ့ဘေးက သူ့အမေ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ကြှနတ်ော့ကြို ပြုံးပြီးကြည့်န်တော တွေ့ရတော့ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြ နည်းနည်းလှုပရြှားသှားရပါတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ အနောကဖြကကြ ခုံတန်းကို စောင်းငဲ့ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကြညပြှာတို့ညီအဈမနှစ်ယောကြ နဲ့ သူ့မိဘတွကေို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ သူတို့ ညီအဈမနှစ်ယောကစြလုံးက ကြှနတ်ော့ကြို ပြုံးပြ နှုတဆြကလြိုကပြါတယ်။
နီလာရဲ့အတွင်းခံဘောင်းဘီက ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီနောကအြိတထြဲမှာ ရှိနသေေးတာကို သတိရလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ သူတို့ကို ပြနပြှုံးပြလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ဘြောင်းဘီအိတထြဲက မနီလာရဲ့ ပိတသ်ားအတွင်းခံလေးကို စမ်းကြည့်လြိုကပြါတယ်။ မနီလာရဲ့လှပတဲ့ မကြန်ှာလေးနဲ့ ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းကြီးကို ရချိုးခန်းထဲမှာ အားရပါးရ စုပပြေးခဲ့တာ ပြနမြှငယ်ောငပြှီး ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြ ဘောင်းဘီအောကကြ ထကြှလာပါတယ်။ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးက သိသိသာသာကြီး ဖုထဈထကြှလာလို့ ကြှနတ်ောကြ သူများတွေ သတိမထားမိအောင် ခါးကိုကုန်းထားပမေဲ့လည်း၊ ကြှနတ်ော့ကြောငကြ ဘောင်းဘီအောကကြ အတင်းရုန်းထနလေို့ နဲနဲတောင် နာစပြုလာပါတယ်။
တခွားဟာတွေ ဘယလြိုပဲလှည့တ်ှေးတွေး မနီလာရဲ့အဖုတကြလေးကိုပဲ မကြစြေ့ထဲ ပြနမြှငယ်ောငလြာပြီး လိငတ်နထြိပကြလည်း နာကငွလြာပါတယ်။ ဘုရားကြောင်းထဲက လူလယခြေါငမြှာ ကြှနတ်ော့ကြို မိုးကြိုးပစ်ခခွံရတော့မလားဆိုပြီးတော့ နည်းနည်းကြောကစြိတဝြငသ်ှားမှ နည်းနည်းသကသ်ာလာသလိုရှိပါတယ်။ ဒါပမေဲ့ ဗှုန်းကနဲဆိုသလို လူတွအကေုနလြုံး ထရပပြှီး သီချင်ြးလည်းဆိုလိုကရြော ကြှနတ်ောြ ဘာလုပရြမှန်းမသိပဲ ပကပေထြိုငမြလို လုပန်မေိပါတယ်။ မမလေေေးက ကြှနတ်ော့ဂြွိုင်းကမပြီး အတင်းဆှဲထူထခိုင်းလိုကတ်ော့ မလှဲမရှောငသ်ာ ထလိုကရြပါတော့တယ်။ ဘယသ်ူများ ကြှနတ်ော့ကြို ကြည့်န်မလေဲလို့ ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့ပြတမြကြစြေ့ကစားလိုကတ်ော့ ကြောသ်ကခြိုငအြမေ ဒေါခြငမြှင့မြှင့တ်ဈယောကြ မကြလြုံးအပြူး ပါးစပအြဟောင်းသားနဲ့ ကြှနတ်ော့ဖြစ်အငကြို ငေးကြည့်န်တော သတိထားမိလိုကပြါတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ သူ သသခွေောခွာ မမှငရြအောင် ကိုယကြိုတဈစောင်းလှည့ထြားလိုကတ်ာ သီချင်ြးဆုံးတဲ့ထိပေါ့။
သီချင်ြးဆုံးလို့ လူတွအကေုန် ထိုငကြှမှ လိုကထြိုငခြရွင်း သကပြှင်းခနွိုငပြါတော့တယ်။ နောကဆြုံး ဘုရားဝတပြှုတဲ့အစီအစဉြ ပြီးသှားလို့ ဘုရားကြောင်းကထွကကြှတော့ ကြှနတ်ောကြ မိဘတွနေောကကြ ကုတကြုတကြုတကြုတန်ဲ့ လိုကပြါလာခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားကြောင်းအပေါကဝြမှာ ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းကို နောကကြ တဈယောကယ်ောကြ လှမ်းဆှဲလိုကသ်ဖြင့ြ လှည့ကြှည့လြိုကရြာ ကြောသ်ကခြိုငအြမေ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ ဖြစ်နတယ်ေ။
“ဟေး စဝဟြှမ် တို့ကိုတောင် မနှုတဆြကတ်ော့ဘူးလား။ မမှငခြငွယ်ောငဆြောငန်တယ်ေ..“
“မဟုတပြါဘူး အနတ်ီရယ်..“
“အင်းလေ ထားပါတော့… ဒီနေ့လည် ကြောသ်ကခြိုငတ်ို့ သားအဖတွေ မောသီရိဖကြ သှားကြမလို့တဲ့ အိမကြိုလာလညပြါလား။ အနတ်ီတဈယောကထြဲ ပငွြးနမှော..“
ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ လသေံကလေးဖြင့ြ ပြောလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။
“ကြှနတ်ောြ အိမစြာလေးတွေ လုပစြရာရှိသေးတယ် အနတ်ီရဲ့..“
“အနတ်ီကူလုပပြေးမှာပေါ့ကြဲ့ သားအိမစြာတွကေို..“
ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းကို မလှှတသ်ေးပဲ ဆကပြှောနတယ်ေ။
“ဘယအြခွိနလြောကလြဲ..“
“ကြိုကတ်ဲ့အခွိနလြာခဲ့ အနတ်ီ စောင့န်မယ်ေ..“
ကြှနတ်ောကြ ကြှနတ်ော့လြကကြို ရုန်းထွကလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ြ မိဘတွရှေိရာကို ထွကလြာခဲ့တယ်။ မမလေေေးက ဘုရားကြောင်းက ရုံးခန်းမှာ လုပစြရာရှိသေးလို့ဆိုပြီး ထွကသ်ှားတယ်။ ဖဖကေေ လူတဈယောကန်ဲ့ စကားပြောနလေို့ ကြှနတ်ောြ ကားထဲဝငထြိုငပြှီး စောင့န်ရတေယ်။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ မနီလာ ကားနားကို ရုတတ်ရကြ ရောကလြာတယ်။
“ဟေး ရှမ်းလေး မနေ့က နင် ငါ့ပစ်စည်းတဈခု ယူသှားတယ် မဟုတလြား..“
ပြုံးစစနဲ့မေးလာတဲ့ မနီလာကို ကြှနတ်ောကြ ဘောင်းဘီနောကအြိတထြဲက သူ့ ဘောင်းဘီလေးကို လကခြုပထြဲဖြကပြှီး တခွားလူမမှငအြောင် ပြလိုကတ်ယ်။
“ဒါလေးလား..“
“အင်းဟုတတ်ယ် ငါ့ကိုပြနပြေးကြာ..“
“ဘာလို့လဲ ကြှနတ်ောကြ အမှတတ်ရ သိမ်းထားချင်တ်ာ..“
“နငသ်ူများတွေ လွှောကပြှပြီး သတင်းတွေ ပြကုနမြှာစိုးတယ်..“
“ဒါဆို ကြှနတ်ော့ကြို ဘာပြနပြေးမှာလဲ..“
“ဘာလိုချင်လြဲ ပေးမယကြှာ။ ဒီနေ့ခင်း အိမလြာခဲ့..“
“ဟင့အြင်း ကြှနတ်ောမြအားဘူး။ အလုပတ်ှရှေုပန်တယ်ေ..“
ကြှနတ်ော့ကြို စောကကြောငကြ ကြီးကယွလြိုကတ်ာလို့ ပြောမလားလို့ထငတ်ာ
“အင်းလေ နငအြားတဲ့အခွိန် ပြောပေါ့။ အခုတော့ ငါ့ဟာပြနပြေး..“
“အင်း မနီလာ ကတိတညရြမယန်ောြ..“
ဟုပြောရင်း လူမမှငအြောင် သူမလကထြဲ ထိုးထည့ပြေးလိုကပြါတယ်။ အိမပြှနရြောကတ်ာနဲ့ ကြှနတ်ောြ ရပြနေခြွိုးလိုကပြှီး အဝတအြစားအသဈ ပြနလြဲလိုကတ်ယ်။ ကြောသ်ကခြိုငတ်ို့ အိမသ်ှားဖို့ စိတတ်ကကြှှနပမေေဲ့ ကြောသ်ကခြိုငတ်ို့ မောသီရိသှားမဲ့ အခွိနကြို စောင့န်ရတေယ်။ အဲဒါနဲ့ အိမထြဲမှာ ဟိုလုပဒြီလုပ် လုပန်မေိတယ်။ နောကြ လှခေါးကိုဆင်းဖို့ ဦးတညလြာနရင်ေးက ဖဖတေေို့အခန်းက တံခါးကပိတထြားပမေဲ့ ဟတတလေး ဖြစ်နသလေိုပဲလို့ ထငတ်ာနဲ့ အနီးကပကြှည့လြိုကတ်ော့ တံခါးက တဈလကမြလောကြ ဟနတော တွေ့ရတဲ့အပြင် အထဲက လှုပရြှားမှုတဈခုကို တွေ့လိုကရြတယ်။ အဲဒါနဲ့ ခွဖြေားထောကပြှီး တံခါးဘောငန်ား သှားချောင်းကြည့်လြိုကမြိတယ်။
မမလေေေး ထမီရငလြွှားနဲ့ ကိုယလြုံးပေါြ မှနကြှီးရှေ့မှာ ရပန်တော တွေ့လိုကရြတယ်။ မမလေေေးက မှနထြဲမှာ သူ့ကိုယသ်ူ ပြနကြှည့န်တောတွေ့တာနဲ့ ကြှနတ်ောြ ကိုယကြိုပြနဆြန့ပြှီး ထွကသ်ှားတော့မယအြလုပမြှာ မမလေေေးက သူမရဲ့ထမီကို ကြင်းလုံးခွှတခြလွိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ မကြတ်ောငတ်ောင် မခတမြိတော့ဘူး။ ကြှဲကောသီးလောကြ နို့ကြီးတွကေ လှလိုကတ်ာ၊ ကလေးမမှေးဖူးသေးလို့ တင်းရင်းနပမေေဲ့ အလုံးကြီးလို့ အောကကြို နည်းနည်းလေး အောကကြသွလိုလေး ဖြစ်နသေောလြည်း တွဲနသလေိုမွိုး မဟုတ်။ နို့သီးခေါင်းနှစ်လုံးမှာ လကမြဝကလြောကရြှညပြှီး မာတင်းတောင့န်တော ခဲတနဖြငကြ ခဲဖကြတ်ုံးလေးတွလေိုပဲ။
အဲ့လိုလှပတဲ့ နို့အစုံကနေ မနည်းမကြစြေ့လှှဲပြီး အောကကြိုကြည့်လြိုကတ်ော့ မသိမသာလေးသာ ဖောင်းနတေဲ့ ဝမ်းပငွြးသားလေး အောကကြ အမှှေးထူထူခွုံဖုတလြေးကို ပေါငခြှဆုံမှာ တွေ့လိုကရြပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငကြ နိုးကြှမာတင်းလာပြီး အသကအြောင့ထြားမိတာ ကြာပြီမို့ အသကကြိုမွှင်းပြီး ဖြေးဖြေးခွင်း ရှူသှင်းလိုကမြိပါတယ်။ အဲ့လိုချောင်းကြည့်န်ရတော စိတမြလုံဘူး ဖြစ်လာလို့ လဈတော့မယလြို့ ဆုံးဖြတပြှီး တံခါးဝကနေ ခွာမယလြုပရြင်း မမလေေေးမကြန်ှာကို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ မမလေေေးရဲ့ မကြလြုံးအစုံက ဟနတေဲ့ တံခါးကို လှမ်းကြည့်န်သလေိုပဲ။
ကြှနတ်ောလြည်း ရုတတ်ရကြ လန့သ်ှားကာ ထခုနပြှီး လှခေါးရှိရာကို ပြေးတော့တာပဲ။ စိတထြဲမှာတော့ မမလေေေးများ ငါချောင်းတာ မှငသ်ှားပြီလားပေါ့။ ကြှနတ်ောရြှိနတော မမလေေေး သိနတောလား။ ငါချောင်းနတောသိလို့ပဲ ထမီကို တမင် ခွှတခြလွိုကတ်ာလား။ ကြှနတ်ောြ စကဘြီးကိုဆှဲယူပြီး ကြောသ်ကခြိုငတ်ို့အိမဘြကကြို ဦးတညပြှီး ကမန်းကတန်း နင်းလာတော့ ညီတောမြောငကြ တောတ်ော့ကြို မာနပြေီ။ စကဘြီးကိုအားစိုကပြှီး မနည်းနင်းနရတေယ်။ ကြောသ်ကခြိုငတ်ို့ အိမရြှေ့ရောကတ်ော့ ကြောသ်ကခြိုငအြဖေ့ကားကို မတွေ့ရတော့ဘူးဆိုတော့ သူတို့မောသီရိသှားတာ သချောသှားပြီပေါ့။ စိတလြောလောနဲ့ လူခေါခြေါင်းလောင်းကို ဆကတ်ိုကန်ှိပလြိုကမြိတယ်။ ခဏစောင့န်ပမေေဲ့ တံခါးလာဖြင့မြဲ့သူ မရှိတာနဲ့ ထပပြှီးနှိပမြလို့ ပြငတ်ော့မှ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ တံခါးဖြင့လြာတယ်။
“ လောလှခွလေား ဆရာလေးရဲ့။ အနောကကြ ဘာလိုကလြာလို့လဲ”
ပထမ ကြှနတ်ောြ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြို မမှတမြိသလို ဇဝဇဝေါ ဖြစ်သှားတယ်။ သူမရဲ့ နကမြှောငတ်ဲ့ ဆံပငအြုပထြူထူကို ဖားလွားခထွားတာ တငပြါးလောကအြထိ ရောကန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ အမြဲတမ်းတွေ့နကြေ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ဆံထုံးပုံစံမွိုးစုံနဲ့ပဲ ဖြစ်တယ်။ တဈခါမှ ဆံပငဖြားလွား မတွေ့ဖူးခဲ့။ အသားပါးပါး ပိတစြနှင့ြ ခွူပထြားသော ဂွိုင်းပြတ် ဘလောကဂြါဝနလြို့ ခေါမြလား ကြှနတ်ောမြသိ။ အရှညကြ ခွသလေုံးလောကထြိရောကတ်ယ်။ ဒါပမေဲ့ အသားက ပါးပြော့ပြော့မို့ ပေါငတ်န် ဖငလြုံးကြီးတွကေို ကြကကြှကကြှင်းကြင်း မှငန်ရတေယ်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီအနားအရာကို ပေါငရြင်းတငပြါးပေါမြှာ ထင်းထင်းကြီး တွေ့နရတေယ်။
ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ တံခါးပေါကကြခေါင်းပြူပြီး အိမန်ီးနားချင်ြးထဲက ဘယသ်ူတွကြညေ့န်လေဲလို့ လှမ်းအကဲခတလြိုကတ်ယ်။ နောကြ ကြှနတ်ော့ကြို ကမန်းကတန်း အိမထြဲဆှဲသှင်းပြီး တံခါးပိတ် ဂလန့ခြလွိုကတ်ယ်။ ဧည့ခြန်းထဲမှာ အဆိုမပါတဲ့ တူရိယာကြီးသကသ်ကြ တီးခတထြားတဲ့ ငှိမ့င်ှိမ့ည်ောင်းညောင်း သံစဉလြေးကိုဖြင့ထြားတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြို ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ ကြုံးသှင်းဖို့ ရညရြှယထြားတယဆြိုတာ သိသာနတယ်ေ။ ငါတော့ ဒီတခါ လကစြှပသ်ုံးစရာ လိုမှာ မဟုတဘြူးလို့ တွေးပြီး ကိုယ့ဘြာသာ ပြုံးလိုကမြိတယ်။
“မောငရြှမ်းလေး အအေးတဈခုခု သောကမြလားကြဲ့ …“
ဒေါခြငမြှငမြှင့ကြ နှစ်ယောကထြိုငဆြိုဖာပေါြ ထိုငလြိုကကြာ သူမဘေးလကန်ဲ့ပုတလြို့ ကြှနတ်ော့ကြို ထိုငခြိုင်းရင်း မေးလိုကပြါတယ်။
“ကြှနတ်ောြ မသောကတ်ော့ပါဘူး အနတ်ီ..“
ကြှနတ်ောကြ ကိုယ့ပြေါငပြေါြ ကိုယလြကန်ှဈဖကတ်ငပြှီး ရိုရိုကြိုးကြိုးပဲ ပြောလိုကပြါတယ်။
“မမမှင့လြို့ပဲ ခေါပြါကြယ် တို့နှစ်ယောကထြဲရှိတုန်း ဟင်းဟင်း..“
အခုမှပဲ ကြှနတ်ောြ သူမရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို အောကကြ ဘရာဇီယာဝတမြထားတာ သတိထားမိလိုကတ်ယ်။ အင်ျကြီ အသားပါးပါးအောကကြ မို့မောကဖြောင်းကြှနတေဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးက ကြှဲကောသီးလုံးတွလေောကကြှီးပြီး နို့သီးခေါင်းနှစ်လုံးက ထိုးထောငထြနတော အင်ျကြီအသားပါးပါးကို ဖောကထြှကတ်ော့မဲ့အတိုင်းပဲ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောင် ခကြခြငွြးပြနမြာလာရတော့တာပေါ့။
“ငါ့အင်ျကြီ ကြိုကလြို့လား..“
ကြှနတ်ောကြ သူမနို့ကြီးတွကေို ငေးကြည့်န်တောသိလို့ သူမက တမင် ရငကြိုကော့ပြပြီး မေးလိုကတ်ာ။
“ငါ စငကြာပူ သှားလညတ်ုန်းက ဝယလြာတာလေ..“
“အရမ်းမိုကတ်ာပဲ..အနတ်ီ… ဟိုဟို … မမမှင့ြ.. မမမှင့ကြိုက မိုကလြို့ပါ…“
“မောငရြှမ်းလေး တကယကြို ပြောင်းလဲသှားတာပဲ အရငန်ဲ့ကို မတူတော့ဘူး..“
ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ကြှနတ်ော့ကြို ခွဆေုံးခေါင်းဆုံးကြည့်ပြှီး ပြုံးစစနဲ့ ပြောလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီ အောကကြ ဖုဖောင်းထနတေဲ့ ညီတောမြောငကြိုလည်း တွေ့ရော မကြခြုံးတဈဖကြ မှောကသ်ှားပါတယ်။
“ဟင့ြ မောငရြှမ်းလေး ယမုံနရဌကို မသှားခငတ်ုန်းကနဲ့ကို မတူတော့ဘူး။ အရငတ်ုန်းက ကလေးလေးပဲ အခု ပြနလြာတော့ ခကြခြငွြး လူပျိုပေါကဖြစ်သှားသလိုပဲ..“
“ဟုတကြဲ့ မမမှင့ြ..“
ကြှနတ်ောကြ ကိုယ့ကြိုယကြို ဂုဏယ်ူ အပြုံးနဲ့ ပြောလိုကပြါတယ်။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ထလိုကပြှီး
“ရှမ်းလေး အကတတလြား..“
လို့ မေးလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း ခေါင်းငှိမ့ပြှပြီး ထရပလြိုကပြါတယ်။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ကြှနတ်ော့လြကန်ှဈဖကကြို သူမဆီကို ဆှဲယူလိုကပြှီး သူမခါးတဈဖကတ်ဈခကြမြှာ တငပြေးလိုကပြါတယ်။ သူမရဲ့ လကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ြ လညဂြုတကြို သိုင်းဖကလြာပြီး သူမတဈကိုယလြုံးက ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲ တိုးကပလြာပါတယ်။ ဘရာဇီယာဝတမြထားတဲ့ သူမနို့ကြီးတွကေ ကြှနတ်ော့ရြငဘြတပြေါြ အိကနဲလာဖိမိပြီး ထိုးထောငန်တေဲ့ နို့သီးခေါင်းနှစ်လုံးက ကြှနတ်ော့ရြငဘြတပြေါမြှာ မာမာလေး လာထောကန်တော ခံစားလိုကရြပါတယ်။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ရြဲ့ ပေါငတ်နတ်ဈဖကကြ ကြှနတ်ော့ြ ပေါငကြှားကို တိုးဝငလြာပြီး ကြှနတ်ော့ည်ီငယရြဲ့ မာနတေဲ့ ခေါင်းကို လာပြတန်ပေါတယ်။
“မောငရြှမ်းလေး ..ဒီကိဈစကို ဘယလြိုမှ မပေါကကြှားစရဘေူးနောြ..“
လို့ တိုးတိုးလေး ကြှနတ်ော့န်ားနားကို ကပပြှောလိုကပြါတယ်။ အခုခွိနအြထိတော့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြပဲ ရှေ့ဆောငန်တောမို့ ကြှနတ်ောကြ အချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး နောကကြ လိုကန်တောပေါ့ ဟီးဟီး။ ကြှနတ်ောကြ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ရြဲ့ ကြောပြငလြေးကို ပြတသ်ပရြင်း
“ကြှနတ်ောြ တဈခါမှ မလုပဖြူးဘူး။ မမမှင့ြ ကြှနတ်ော့ကြို သငပြေးပါလား..“
လို့ပြောလိုကတ်ော့…… ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ဟဟလေး ရယရြင်း သူမ နှုတခြမ်းတွနေဲ့ ကြှနတ်ော့န်ားရှကဖြွားလေးကို တဈခကြစြုပလြိုကရြင်း
“မမမှင့ြ အကုနသ်ငပြေးမှာပေါ့.. ငါတို့ ဟိုဟာတော့ လုပလြို့မရဘူး..“
ကြှနတ်ောကြ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ရြဲ့ စကားကြောင့ြ ဇဝဇဝေါ ဖြစ်သှားတယ်။ ဟင် ဘာကြီးလဲ ဒီဆောကြှီးက ဘယအြဆင့ထြိပဲ လုပမြှာလဲ…… အဲလို တွေးရင်း ပါးစပကြလည်း
“ဟင် ဘာဖြစ်လို့လဲ မမမွင့ျ..“
လို့ အလိုလို ထွကသ်ှားတယ်။
“လငမြယား မဟုတပြဲနဲ့ လုပတ်ယဆြိုတာ အပြဈရှိတယ် ကြယ့ြ..“
ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ကြှနတ်ော့ြ ဖငကြို လှမ်းညှဈလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြလည်း အားကမွခံ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ ဖငကြှီးတွကေို လကဝြါးနှစ်ဖကန်ဲ့ တဈဖကတ်ဈခကြစြီ ဆုပကြိုငည်ှဈလိုကပြှီး
“ဒါကတော့ အပြဈမရှိဘူးပေါ့..“
လို့ မေးလိုကပြါတယ်။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ
“အိုး ဒါကတော့ အပေါယ်ံ စိတပြှလကေပြွောကြ အပရိကလောကပြဲဟာ..“
ဆိုတဲ့ အခွအမှေဈ၊ ယုတ်တိယုတ်တာ မရှိတဲ့ ဆငခြွပေေးပါတယ်။ အဲဒီအခွိနမြှာတော့ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲမှာ ဒီကောငမြကြီး အဲလို မစွတမြပြတ် ပေးပြီး အထူးသဖြင့ြ ကြှနတ်ော့လြို အရှယကြောငလြေးတွကေို နှပခြနွတော ဘယန်ှဈယောကတ်ောငရြှိပြီလဲလို့ တွေးနမေိပါတယ်။ အလိုးတော့ မခံပဲ ဟိုဟာဒီဟာလောကန်ဲ့ သူမကိုယသ်ူမ စိတဖြှဖြေောကန်ပေုံရတယလြို့လည်း တွေးနမေိတယ်။ ဒါပမေဲ့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ လကဖြဝါးက ကြှနတ်ော့ြ ညီတောမြောငကြို ဘောင်းဘီ အပေါကြနေ ပြတသ်ပစြမ်းနတေော့ အတွေးစပြတသ်ှားပါတယ်။
“ဪ… ဩ မောငရြှမ်းလေးက တကယ့ကြို မငယတ်ော့ပါလား… ဟင်းဟင်း..“
ကြှနတ်ောကြ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို သူမ နို့အုံကြီးတွပေေါတ်ငပြှီး ဖြဖြလေးဆုပည်ှဈလိုကတ်ော့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့တ်ဈယောကြ နည်းနည်းအံ့အားသင့သ်ှားပုံရတယ်။ ကြှနတ်ောကြ နို့အုံကြီးတဈခုလုံးကို ဖြဖြလေးပြတသ်ပပြှီး ထောငမြတန်တေဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို လကမ်၊ လကည်ိုးနဲ့ အသာလေး ဖမ်းညှဈလိုကတ်ယ်။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ တဈခကြြ အင့ကြနဲ ဖြစ်သှားပြီး ကြှနတ်ော့လြကန်ှဈဖကကြို ဆုပဖြမ်းလိုကပြှီး
“ကဲ ဒီဆိုဖာပေါမြှာ ခဏထိုငလြိုကြဦး။ မောငရြှမ်းလေးကို မိန်းမတွရေဲ့ ကိုယလြုံးတီး အလှကို မှငဖြူးသှားအောင် အရငဆြုံး ပြလိုကြဦးမယ်..“
ကြှနတ်ောကြ တဈခါမှ အတွေ့အကြုံမရှိသလို ဟနဆြောငရြတာ သဘောကတွတ ဖြစ်လာသလိုပဲ ဟီး…. ဟီး…။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ကြှနတ်ော့ကြို ပြုံးစစနဲ့ကြည့်ရြင်း သူမလကန်ှဈဖကကြို ဘယည်ာကြကခြှခတေယ်ှကကြာ သူမဂါဝနကြို ပေါငရြင်းနားလောကကြ ဖမ်းကိုငပြှီး ဖြေးဖြေးခွင်း မှှောကလြိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ လကန်ှဈဖကလြုံး ခေါင်းပေါကြွောပြှီး ဂါဝနကြို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ယ်။ အောကပျိုင်းက အတွင်းခံဗဒေါရောငလြေးကလှဲရင် ကိုယလြုံးတီးဖြစ်သှားတဲ့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ဂါဝနကြို ကုလားထိုငတ်ဈခုပေါြ လှမ်းပစ်တငလြိုကပြှီး သူမလကန်ှဈဖကန်ဲ့ ရှကသ်လို အမူအယာလုပကြာ လကပျိုကသ်လိုပုံစံနှင့ြ နို့ကြီးတွကေို ဖုံးကြယလြိုကသ်ေးတယ်။ သူမလကတ်ှကေ နို့သီးခေါင်းတွကေိုသာ ဖုံးနိုငတ်ာ နို့အုံကြီးတွကတေော့ လွှံထွကန်တောပေါ့။
အဟီး……. ဟတ်…… ဟနအြမူအယာ သရုပဆြောငတ်ော့ မဆိုးပါဘူး။ ဒီမိန်းမကြီး ငါ့လိုခွာတိတ် ဘယန်ှဈယောကတ်ောင် ဒီလိုရှိုးဖူးလဲ မသိဘူး ဆိုပြီးတွေးရင်းက ညီတောမြောငလြည်း တောတ်ောကြို ထိုးထောငထြလာတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီအောကကြ ဖုဖောင်းဖောင်းကို ကြည့်ပြှီး ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ပြုံးလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ကြို ကြောပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ သူမလကမြနှစ်ဖကန်ဲ့ ဘောင်းဘီသားရမွှေော့ကြိုးကို ခါးတဈဖကတ်ဈခကြစြီက ဆှဲခနွပေါတယ်။ သူမရဲ့ ဖငကြှီးကို ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာရှေ့တည့တ်ည့မြှာ ကုန်းလိုကတ်ာကြောင့ြ ဝိုင်းစကြ စွံ့ကားလှတဲ့ (ကြှနတ်ောလြကရြှိ မှငဖြူးသမွှထဲမှာ အကြီးဆုံး) အိုးကြီးက ဘှားကနဲ ပေါလြာပါတယ်။ အိုးကြီးနှစ်လုံးကြား ပေါငန်ှဈလုံးဆုံတဲ့နရောမှာတော့ အမှှေးပြောငန်အေောင် ရိတထြားတဲ့ မို့မို့ဖောင်းဖောင်း အဖုတကြှီး အရညကြှညလြေးတွနေဲ့ ရှှမ်းလဲ့ နတယ်ေ။ ပေါငကြှီးတွကလေည်း တုတလြိုကတ်ာ ကြှနတ်ော့ပြေါငန်ှဈလုံးစာလောကြ ရှိမလားမသိဘူး။ အဆီလုံးတွနေဲ့ ထဈမနပေဲ ချောမှတန်လေို့ တောသ်ေးတယ်။
ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီအိတထြဲကို လကန်ှိုကလြိုကတ်ော့ ဗူးကလေးက ပြင့န်ပေါပြီ။ ကြှနတ်ောကြ လကစြှပကြှင်း အကြီးကို ကြှနတ်ော့လြကခြွောင်းထဲ စွပလြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ြ ညီတောမြောငကြ ဘောင်းဘီအောကကြနေ ပေါကထြှကတ်ော့မတတ် အတင်းရုံးကနထြလာပါတယ်။ သူမကိုယကြို တဈပတပြှနလြှည့လြိုကတ်ဲ့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ကြှနတ်ော့ည်ီတောမြောငရြဲ့ အခွအနေကေို တွေ့လိုကရြလို့ မကြခြုံးလေး တဈခကြပြင့သ်ှားရင်းက ကြှနတ်ော့အြနားလွှောကလြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ နောကသ်လို ပြောငသ်လိုနဲ့ ကြှနတ်ော့ဘြေးဝငထြိုငရြင်း
“မောငရြှမ်း ဘောင်းဘီအောကမြှာ ဘာဖြကထြားတာလဲကြဲ့“
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ဘောင်းဘီကြယသ်ီးကို လာဖြုတပြါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောကြ သူမအတွကြ လှယအြောင် အတွင်းခံပါရောပြီး တခါထဲ ခွှတခြပြေးလိုကတ်ယ်။
“အမလေး..အနတ်ီမှငဖြူးသမွှထဲမှာ ဒါ အကြီးဆုံးပဲ… အီးးးးး“
ဟီးဟီး ဒီမိန်းမကြီး တဖြေးဖြေးနဲ့ လွှို့ဝှကခြကြတ်ှေ ပေါလြာပြီ အဟီး။ အခုတောင် ကြှနတ်ော့လြကစြှပတ်နခြိုးနဲ့ လုံးပတ် တုတတ်ုတန်ဲ့ ရှညလြွှားလှတဲ့ လိငတ်နကြှီးကို တွေ့လိုကတ်ာနဲ့ ကြှနတ်ော့တ်ီရှပကြိုပါ ကမန်းကတန်း ဆှဲခွှတပြါလရေောဗွာ။ ပြီးတော့ ကြှနတ်ော့ကြိုယကြို ဆှဲပြီး သူမရဲ့ဘေး ဆိုဖာပေါမြှာ လှဲခိုင်းတယ်။
“မမမှင့ြ…အိပခြန်းထဲက ကုတငပြေါြ သှားရအောငဗြွာ..“
ကြှနတ်ောကြ ဆိုဖာကဉွြးကဉွြးကြပကြှပပြေါကြ အောကခြွောကြမွှာစိုးလို့ ပြောလိုကတ်ာ။ သူမက မကြန်ှာတဈမွိုး ဖြစ်သှားပြီး
“ဘာ…ကြယ်…. အဲဒီကုတငကြ ငါနဲ့ ငါ့ယောကြြားတို့ အိပတ်ဲ့ ကုတငကြှ..“
“ဆောရီး မမမွင့ျ..“
ကြှနတ်ောကြ တောင်းပနလြိုကပြှီး သူမဘေးမှာ လှဲလိုကပြါတယ်။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ရြဲ့ လကဖြဝါးက ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးကို လှမ်းဆုပကြိုငလြိုကပြှီး သူမရဲ့ နှုတခြမ်းထူထူကြီးတွနေဲ့ ကြှနတ်ော့ြ ပါးစပကြို လာဖိကပလြိုကပြါတယ်။ နောကြ သူမရဲ့ နူးညံ့နှေးထွေးတဲ့ လွှာလေးက ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲကို ထိုးဝငလြာခဲ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ကြှနတ်ော့ပြေါငကြို သူမပေါငကြှီးနှစ်လုံးကြားထဲ ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ သူမအဖုတကြို သှားဖိကပမြိပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ပေါငပြေါမြှာ စိုစိုစွတစြှတ် ခံစားလိုကရြပြီး ကြှနတ်ောကြ ပေါငကြို ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လှှသှားလို သူမရဲ့စောကစြေ့နရောလောကကြို ပြတတ်ိုကလြိုကတ်ော့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ
ဆီက ငှီးသံလေး ထွကလြာပါတယ်။
“ရှမ်းလေးက အတတမြှနလြိုကတ်ာကြယ် ဟင်းဟင်း……….“
ကြှနတ်ောကြ ကြှနတ်ော့လြကဖြဝါးတွကေို သူမ နို့အုံကြီးတွပေေါြ အုပကြိုငလြိုကလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ အသာလေး ညှဈလိုကတ်ော့ ရှေ့ကိုခွှနထြှကလြာတဲ့ နို့သီးခေါင်းကို အသာငုံပြီး စုပလြိုကပြါတယ်။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ဆြီက ငှီးသံ ထပထြှကလြာပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ဒီမိန်းမကြီးကို အသားကုန် လိုးချင်န်ပေါပြီ။ အဲဒါနဲ့ ကြှနတ်ော့ကြိုယကြိုလှိမ့ပြှီး သူမအပေါြ လိမ့တ်ကလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ြ လိငခြွောင်းကြီးကို သူမရဲ့ ဟတတ စောကဖြုတအြဝမှာ တေ့လိုကပြါတယ်။
ဟိုးဟိုး….
သူမက ကမန်းကတန်း ကိုယကြိုစောင်းပစ်လိုကတ်ော့ အဖုတဝြနားရောကန်တေဲ့ ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်နကြှီးက ချောပြှီးထွကသ်ှားပါတယ်။
“ငါပြောထားတယလြေ..ငါတို့ လုပလြို့မရဘူးဆိုတာ.. ငါ့အဖုတကြို ကိုငပြေးစမ်း…“
ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြ ခပတ်ညတ်ညပြှောလိုကပြှီး ပကလြကပြှနန်ကော မကြစြေ့ကို ပိတထြားလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ တောတ်ော့ကြို ဒေါခီးသှားတယ်။ ဒီကောငမြကြီး ကြှနတ်ောတ်ို့လို ခွာတိတတ်ှကေိုခေါပြှီး သူဖီလငခြံဖို့ပဲ ကြိုးစားပြီး ကြှနတ်ောတ်ို့ကို တကယ် ပေးလုပမြဲ့ပုံမပေါဘြူး။ သူ့ကိုယသ်ူ တောတ်ောဟြုတလြှပြီ ထငန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ လကစြှပအြသေးကို ခကြခြငွြး သတိရလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီက အခုနတုန်းကခွှတပြှီး ပစ်တငထြားလို့ ဆိုဖာလကရြမ်းရဲ့ပေါမြှာ သှားတငန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောကြ ငုံ့ပြီး သူမ နို့သီးခေါင်းတွကေို ငုံစုပတ်ာကို မကြလြုံးမှေးပြီး ဇိမခြံနတေုန်း ကြှနတ်ောကြ ဘောင်းဘီကိုဆှဲပြီး အိတထြဲက လကစြှပကြို နှိုကထြုတလြိုကတ်ယ်။
ကြှနတ်ောကြ သူမနို့တွကေို တဈဖကစြီပြောင်းစုပပြေးရင်းက သူမလကဖြဝါးကို မသိမသာကိုငရြင်း လကသ်ူကြှယမြှာ စွပဖြို့ ကြိုးစားတာ လကကြကြီးနတယ်ေ။ အဲ့ဒါနဲ့ လကသ်န်းလေးကို ကြိုးစားကြည့်လြိုကတ်ာ ပထမအဆဈလောကအြထိတော့ ဝငသ်ှားတယ် ဒီထကပျိုပြီးလည်း တွန်းလို့မရတော့ဘူး။ လကစြှပကြ အလုပဖြစ်ပါ့မလားတောင် တွေးနမေိတယ်။ ကြှနတ်ော့လြကကြို သူမ ဗိုကသ်ားတွပေေါကြနေ ပြတသ်ပသ်ှားလိုကတ်ာ အမှှေးတွပြေောငန်တေဲ့ အဖုတအြကြဲကြောင်းကို ရောကတ်ဲ့အထိပေါ့။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ရြဲ့ အစေ့လေးက မှပေဲစိလေးထောငန်သလေိုပဲ စမ်းမိလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့လြကခြွောင်းထိပကြလေး တွနေဲ့ ဆော့ကစားလိုကတ်ဲ့အခါ လကစြှပအြစွမ်းပြပြီဆိုတာ ခကြခြငွြးသိလိုကတ်ယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ တဈယောကြ လူးလှန့ြ ကော့ပြံလာလို့ပေါ့။
“အား..အင်းးးး..ရှမ်းလေး နင် ငါ့ကို ဘယလြိုများ လုပန်တောလဲ.. ဟင့အြင်း ဟင့အြင်း မရပန်ဲ့ ဆကလြုပ် ဆကလြုပပြေး..“
ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ လူးလှန့ြ ငှီးတွားရင်းက ကြှနတ်ော့ကြို သူမကိုယပြေါြ အတင်းဆှဲတငလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ မာတောင် တင်းထနတေဲ့ လိငခြွောင်းကြီးကို ဆုပကြိုငပြှီး သူမအဖုတဝြကို ဆှဲတေ့ပေးလာတယ်။ နောကလြကတ်ဈဖကကြ ကြှနတ်ော့ြ ဖငကြို ကိုငပြှီး သူမဆီ အတင်းဆှဲယူနတယ်ေ။ ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်နကြှီးက သူမအဖုတန်ှုတခြမ်းသား စိုစိုစွတစြှတတ်ှကေို ထိုးဖြဲပြီး သူမရဲ့ ပူနှေးနှေးစောကခြေါင်းထဲ တိုးဝငသ်ှားတော့တယ်။ ကြှနတ်ောကြ အားနဲ့ ဖိသှင်းလိုကတ်ာ အရညတ်ှကေ ရှှဲစိုနတောမို့ စိကနဲ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားတော့တယ်။
“..ဗွိ..စွတ်…ဖတ်..“
“အား…အမလေး..တော့….အင်းးးးးးး“
ကောငမြကြီးက အောသ်ာအောသ်ာ ကြှနတ်ော့တ်ငပြါးနှစ်ဖကကြို စုံဆှဲကိုငပြှီး အတင်းကို ဆှဲဆှဲသှင်းနတေော့ ကြှနတ်ောလြည်း အားမနာတမ်း မီးကုနယ်မ်းကုန် ဆောင့လြိုးတော့တာပေါ့။ ခဏလေးပဲ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ခြငမြွာ တောင့တ်င်းပြီး တဈခွီပြီးသှားတာ ကြှနတ်ောသ်ိလိုကရြတယ်။ အောင့ထြားရတာကြာလို့ ဘောတောင် အောင့်ချင်န်ပြေီဖြစ်တဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း ထိန်းမထားတော့ပါဘူး။ သုတရြညတ်ှလှေှတထြုတပြှီး ပြီးထည့လြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့လြရညတ်ှကေ သူမအဖုတထြဲမှာ ပြည့လြွှံသှားပမေဲ့ ကြှနတ်ော့ြ လိငခြွောင်းကြီးက လကစြှပတ်နခြိုးရော ကြှနတ်ော့လြူငယအြားရောကြောင့ြ မာတောငန်သေေးတာကြောင့ြ ကြှနတ်ောကြ မရပတ်ော့ပဲ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးပေးနမေိပါတယ်။ သူမခငမြွာ အောဟြဈပြီး နောကထြပ် နှစ်ခွီလောကြ ပြီးသှားမှ ကြှနတ်ောကြ ဆောင့န်တော ရပလြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့စြိတထြငတ်ော့ ကြှနတ်ောပြေးနတော နာရီဝကလြောကတ်ော့ အနည်းဆုံးရှိမယထြငတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ သူမကိုယပြေါကြ ခွာပြီး မတတ်ပရြပလြိုကတ်ော့ ခွှေးတွနေဲ့ ရှှဲနဈနတေဲ့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့တ်ဈယောကြ အသကကြို အငမ်းမရရှူရင်း မောဟိုကန်တော တွေ့ ရတယ်။
“ငါ ရငတေလြိုကတ်ာ.. ရလေေးတဈခွကလြောကြ ယူပေးပါလားကြယ်…“
ကြှနတ်ောကြ မီးဖိုချောငဝြင် ရတဈေခွကခြပပြေးလိုကတ်ော့ တဂွပဂြှပမြော့သောကလြိုကရြင်း ရတဈေခွကလြုံး ကုနသ်ှားတော့မှ နားလိုကတ်ယ်။ နောကြ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ မာနသေေးတဲ့ လိငခြွောင်းကြီးကိုလည်း တွေ့လိုကရြော မကြလြုံးပြူးသှားတယ်။
“နငဟြာက ဟုတမြှဟုတရြဲ့လားဟယ်။ လူမှဟုတရြဲ့လား။ အပများ ဝငစြီးနတောလားကြာ..“
“ဒီနေ့ အဖို့ကတော့ ကြှနတ်ောကြ မမမှင့ရြဲ့လူပါ မမမှင့ရြယ်…“
ကြှနတ်ောကြ ပြုံးပြီး ပြောရင်းက သူမရဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို ငုံ့နမ်းလိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ခဏနားပြီး ကြှနတ်ောတ်ို့ တဈနကေုန် လိုးကြတော့တယ်။ ဒေါခြငမြှင့မြှင့တ်ို့လငမြယားအိပတ်ဲ့ ကုတငကြှီးပေါမြှာပေါ့။ ဟဲ…..ဟဲ……
ခငဗြွားတို့ ပငွြးနမှောစိုးလို့ အတိုခွုံ့လိုကပြမေဲ့ ခငဗြွားတို့ ဂလုလို့ရအောင် နည်းနည်းတော့ ပြောလိုကြဦးမယ်။ ဒီမိန်းမကြီး ကြည့်ရြတာ ကြှနတ်ောတ်ို့လို ခွာတိတတ်ှကေို ခေါခြေါြ မှူဆှယပြှီး သူ့ကို အာသာပဲဖြခေိုင်းပြီး အဆုံးထိပေးသှားပုံမရဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့ြ စောကမြှငကြပကြပန်ဲ့ ပုံစံမွိုးစုံ နရောမွိုးစုံမှာ လုပပြဈလိုကတ်ယ်။ အရငတ်ုန်းက ထမိနဝြတန်ဲ့ပဲ အမြဲမှငဖြူးလို့ထငတ်ယ် ဖငအြိုးကြီးတာတော့သိတယ်၊ ပေါငလြုံး ဒီလောကကြှီးတာ သတိမထားမိဘူး။ သူ ကြီးကြီးကယွကြယွြ ပြောနတေဲ့ သူတို့လငမြယားအိပတ်ဲ့ ကုတငပြေါမြှာ လေးဘကထြောကဆြောပြဈလိုကတ်ယ်။ သူမပြီးသှားတော့ လကမြထောကန်ိုငတ်ော့ပဲ ခေါင်းအုံးပေါြ မကြန်ှာအပမြှောကကြသွှားတယ်။ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးက မာနတေုန်းပဲမို့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ြ ဖငပြေါကထြဲ ထိုးထည့ခြငွပြမေဲ့ တဈခါမှ မလုပဖြူးတော့ ရှံသလိုလည်း ဖြစ်တာနဲ့ သူမ ဖငလြုံးကြီး နှစ်ခုကြားမှာပဲ ညှပလြုပရြင်း သူမကြောပေါြ သုတရြညတ်ှေ ထုတပြဈလိုကရြတယ်။ နောကပြှီး ကြောသ်ကခြိုငအြခန်းခေါသ်ှားပြီး ကြောသ်ကခြိုင် ကုတငပြေါမြှာ ကြှနတ်ောကြ ပကလြကလြှနပြှီး ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြို ပုလှမှေုတခြိုင်းပြီး သူမပါးစပထြဲမှာ ပြီးလိုကသ်ေးတယ်။ နောကဆြုံး ကြှနတ်ောလြည်း မတတန်ိုငတ်ော့ဘူး တောတ်ောန်ုံးသှားတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ သူမလကထြဲက လကစြှပလြေးကို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ော့မှ သူမ ခွကနေဲ အိပယ်ာပေါြ လဲကသွှားတယ်။ နောကတ်ော့ တရှုးရှုးနဲ့ အိပပြွောသ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ညီတောမြောငကြလည်း မာနသေေးတာမို့ ကြှနတ်ော့လြကစြှပကြိုလည်း ဆှဲခွှတလြိုကရြတယ်။ ဟီး…………၊
ကြှနတ်ောြ သူတို့ အခန်းထဲက ရချိုးခန်းမှာ ရမေိုးခွိုး သန့စြငပြှီးမှ ထွကလြာခဲ့တယ်။ မထွကလြာခငတ်ော့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့ကြို သူတို့ လငမြယားကုတငပြေါမြှာပဲ ကိုယတ်ုံးလုံးနဲ့ ပကလြကြ ပေါငကြှီးနှစ်လုံး ဖြဲကားပြီး ထားခဲ့တယ်။ သူတို့အခန်းတံခါးကိုလည်း ဟင်းလင်းဖြင့ထြားခဲ့တယ်။ ကိုယ့သ်ူငယခြငွြးပြနလြာရင် မတောတ်ဆ တွေ့ရအောငပြေါ့ ဟီးဟီး။ ဒီကောငတ်ော့ ဘယလြိုနမလေဲမသိဘူး။ ကြှနတ်ောကြတော့ မနကကြ မမလေေေးကို တွေ့ရတာ အရမ်းကို စိတထြသှားတာ သတိရလို့လေ။ အဟီး……။
………………………………..
ကြှနတ်ောြ အဲ့ဒီဗူးကို ရကအြတောကြှာကြာ ကြှနတ်ောြ အလှယတ်ကူ ယူလို့ မရတဲ့ နရောမှာ ဖြကထြားလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကိုယ့ဖြာသာကိုယ် လန့လြို့လေ။ ဟီး…..။ ကြှနတ်ော့လြို ၁၈ နှစ်အရှယတ်ောင် တောတ်ောြ ပငပြန်း အားကုနသ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ောြ ကိုယ့ကြိုယကြိုတောင် စိတမြခတွော့ဘူးလေ။ ဒါပမေဲ့ နောကန်ှဈပတလြောကကြှတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ လုပင်န်းခွင် လေ့လာရေးသှားရမယဗြွ။ အဲဒါနဲ့ ဘာရယမြဟုတဘြူး လိုရမယရြဆိုပြီး လကစြှပဗြူးလေး ကောကထြည့လြာခဲ့မိတယ်။ စကမြှုလယယ်ာက ဝပရြှော့ရုံတွကြေားမှာပေါ့။
ကြှနတ်ောတ်ို့အုပစြု ကြောသ်ကခြိုင်၊ ကြညပြှာနဲ့ နောကြ အတန်းထဲက မာလာ ဆိုတဲ့ ဖငကြောကကြောကြ ကောငမြလေးရယပြေါ့။ ကြောသ်ကခြိုငကြ ကြညပြှာ့ကို စည်းရုံးနတေဲ့အခွိနမြို့လို့ သူတို့ကို နှစ်ယောကတ်ည်းဖြစ်အောင် ဖနတ်ီးခိုင်းထားလို့ ကြှနတ်ောကြ မာလာ့ကို တနည်းနည်းနဲ့ ပထုတလြာခဲ့တာပေါ့။ အဲ့ဒါ အဲ့ဒီဝပရြှော့ရုံကြီးတဈခုရဲ့ အနောကဖြကမြှာ သဈပငရြိပကြောင်းကောင်းနဲ့ သဈသားခုံတန်းလေးတဈခုတွေ့တော့ ငါတို့ဟိုမှာ သှားထိုငန်ားရအောငကြှာဆိုပြီး ခေါလြာခဲ့တယ်။ နရောလေးက သဈပင်၊ ခွူံပုတတ်ှနေဲ့ ကြယပြှီး အေးခမွြးလို့ ငှကကြလေးတွရေဲ့ တကြိကြိ အသံတောင် ကြားနရတေယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ဆိတကြှယရြာအရပမြှာ ဆန့ကြငွဘြကလြိငန်ှဈဦးထဲဆိုတော့ ကြှနတ်ော့ြ စိတကြ ဖောကပြှားလာတယ်။ မာလာက ကုလားမစပလြေးဆိုတော့ အသားညိုတယ်။ ဒါပမေဲ့ မဲမဲကြီးမဟုတပြဲ အသားအရညစြိုပြတေဲ့ ညိုညိုလေးပေါ့။ မကြန်ှာလေးကတော့ ရှကကြှမ်းရကြေိုလောကပြါပဲ။ ဒါပမေဲ့ ကုလားမပီပီ နို့လေးက လုံးလုံးဖောင်းဖောင်းနဲ့ ဖငကြကောကခြွိတန်တေော့ တဈခွီတဈမောင်းတော့ စမ်းကြည့်ခြငွလြာတယ်။ တွေးနရင်ေးနဲ့ကို ကြှနတ်ော့ြ ညီတောမြောငကြ ထိုးထောငထြလာတာနဲ့ ကြှနတ်ော့ြ ဘောင်းဘီအိတထြဲ လကထြိုးထည့ရြင်း ဆုပကြိုငထြားတဲ့ ဗူးလေးကလည်း ပြင့သ်ှားလရေဲ့။ ကြှနတ်ောကြ လကစြှပကြှင်း အသေးလေးကို ထုတလြိုကပြှီး
“ဟေး..မာလာ ငါ့ကို တဈခု ကူညီစမ်းပါ။ ငါ့ညီမဝမ်းကြဲအတွကြ ဝယထြားတဲ့ လကစြှပကြလေး သူနဲ့ တောပြါ့မလားလို့ နင့ြ လကခြွောင်းတွလေောကပြဲ ရှိမယသ်ူက..“
“ဟင် နငကြလည်း သူ့ကိုပဲ စမ်းဝတခြိုင်းလိုကပြှီးရော။ ဘာလဲ နငကြ အမှတတ်မဲ့ အံ့ဩသှားအောင် လုပမြလို့လား..“
“မဟုတပြါဘူးဟ.. သူက တခွားမှို့မှာနတော ဒီနှကြေောင်းပိတ် ငါသှားလညရြင် ပေးမလားလို့..“
ကြှနတ်ော့အြာကိုမိသှားတဲ့ မာလာတဈယောကြ ကြှနတ်ောပြေးလိုကတ်ဲ့ လကစြှပကြို ယူဝတလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြ ငါတော့ပြပြီလို့ တွေးနတေုန်း…..
“ဟေး မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာလာလုပန်တောလဲ..“
ဟု လှမ်းမေးလိုကသ်ံနဲ့အတူ ဆရာမ ဒေါန်ီလာထွန်း ဘှားကနဲ ရောကခြလွာတယ်။ ရှေ့မဆကခြင် ဆရာမဒေါန်ီလာထွန်းအကြောင်း နည်းနည်းတော့ ပြောရဦးမယ်။ ဆရာမဒေါန်ီလာထွန်းလို့သာ ဒေါတ်တခြေါရြတာ တဈကယတ်ော့ ငယင်ယလြေးရှိသေးတယ်။ စကမြှုအငဂြငွန်ီယာနဲ့ ဘှဲ့ရပြီးပြီးခွင်းပဲ ကောလိပတ်ှအသေဈဖြင့တ်ော့ ဆရာမတွသေိမ်းကြုံးခေါကြှတော့ အငဂြငွန်ီယာမလုပသ်ေးပဲ ဆရာမဝငလြွှောကပြှီး ဆရာမဖြစ်လာခဲ့တော့ အသကကြ ၂၅-၂၆ လောကပြဲရှိသေးတာ။ သူက ယောကြြာလွာလို့ ကြှနတ်ောတ်ို့က ထငန်ကြတော။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ဆံပငကြလည်း ယောကြြားလေးလို နှားရှကပြေါပြှီး နထငမြှာ ဒေါကန်ဲ့ဖြစ်အောငကြို တိုတိုညှပထြားတာ။ ဘောဒြီကတော့ အပေါပျိုင်းက ရကေူးလို့လားမသိဘူး ရငအြုပန်ဲနဲကယွသ်လိုရှိတယ်။ ကြောင်းသူဘဝတုန်းက ရကေူးခနွပြီယံလို့ ကြားဖူးတယ်။ ရငသ်ားတွကေ မို့မို့လေးပဲရှိတယ်။ အလုံးအထညန်ဲ့ မတွေ့ရဘူး။ ဖငကြ နည်းနည်းပြားသလိုလို ရှိပမေဲ့ ကားကားကြီးဗွ။
ကြှနတ်ောတ်ို့ကြောင်းသားတွကေ ဆံပငပြုံနဲ့ ဘောဒြီကိုပဲကြည့်ပြှီး ယောကြြာလွာလို့ထငတ်ာ မဟုတဘြူးဗွ။ သူ့မှာ အခစွတ်ောြ ရှိသလိုလို ဘာလိုလိုလဲ တီးတိုး သတင်းထွကန်တောလည်း ပါတာပေါ့။ ဒါပမေဲ့ မကြန်ှာလေးကတော့ ခစွစြရာလေးပါ။ အသားဖြူဖြူ၊ နှာခေါင်းလုံးလုံး၊ နှုတခြမ်းပါးပါး၊ မကြခြုံးမှှေးထူထူလေး၊ ဒါတွထေားလိုကပြါတော့ အခု ဆရာမ ဗှုန်းစားကြီးရောကလြာတော့ ကြှနတ်ောြ ဘာလုပရြမှန်းမသိဘူး ဖြစ်သှားတယ်။ ကြှနတ်ော့လြကထြဲမှာ ကြှနတ်ော့လြကခြွောင်းထဲကို စွပဖြို့ လကစြှပအြကြီးကလည်း အဆငသ်င့ဖြစ်နပြေီ။ အဲ့ဒါနဲ့ မထူးတော့ဘူးဆိုပြီး ကြှနတ်ော့လြကစြှပကြှင်းအကြီးကို သူမမကြန်ှာရှေ့ ထောငပြှရင်း
“ဪ ဆရာမ.. ကြှနတ်ောြ ဒီဟာတဈခု ကောကရြလို့ မာလာ့ဟာလားလို့ မေးနတော။ ဆရာမရောကလြာတာနဲ့ အတောပြဲ..“
“ဟင့ြ မင်းဟာကြီးက မိန်းမဝတမြှ မဟုတတ်ာ မာလာ့ဟာ ဘယလြိုဖြစ်နိုငမြလဲ..“
“ဆရာမ ခဏလောကြ ဝတကြှည့ပြါလား.. ဘယလြကလြောကဆြိုတောမြလဲ စဉြးစားလို့ရတာပေါ့“
ကြှနတ်ော့ဟြာကြှနတ်ောြ ပေါကကြရ အတွေးနဲ့ လုပထြည့လြိုကပြှီ ဘာဖြစ်တော့မယမြှန်းမသိ။ ဘယလြိုရလာဒြ ဖြစ်လာမလဲ တထိတထြိတန်ဲ့ ဒေါန်ီလာထွန်း သူမလကထြဲကို လကစြှပ် စွပကြှည့န်တောကို မကြတ်ောငမြခတ် ငေးကြည့်န်မေိတယ်။ လကစြှပဝြတပြှီးသှားတော့ သူမမကြန်ှာ အနီရောငသ်န်းသှားပြီး ရုတတ်ရကြ အံ့ဩတဲ့ မကြန်ှာပေးဖြစ်သှားပြီး ကြှနတ်ော့ကြိုလှမ်း ကြည့်လြိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ သူ့ရဲ့ စူးစူးရဲရဲ အကြည့်ကြ ကြှနတ်ော့အြပေါြ မှာ မဟုတဘြူးဆိုတာ သတိထားမိလိုကတ်ယ်။ အဲ့တော့မှ ကြှနတ်ောြ နောကတ်ဈလှမ်းဆုတ် ပြီး အကဲခတလြိုကမြိတယ်။ ဒေါန်ီလာထွန်းနဲ့ မာလာ တဈယောကကြိုတဈယောကြ အရညကြှည် ရှှမ်းလဲ့တဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ ကြည့်န်ကြပေါလား။
ကြှနတ်ောြ သဘောပေါကလြိုကပြါပြီ။ ကြှနတ်ောလြည်း အရမ်းကို စိတဝြငတ်စား ကြည့်ခြငွန်တောရယ်။ သူများတွေ မတောတ်ဆ ရောကလြာမှာလည်း စိုးနတောကြောင့ြ မာလာနဲ့ ဒေါန်ီလာထွန်းတို့ လကတ်ဈဖကဆြီကိုဆှဲပြီး ပိုပြီး လူရောကဖြို့ မလှယတ်ဲ့ ခွုံပုတတ်ှနေောကကြို လွှောကလြာခဲ့ပါတယ်။ ကံအားလွောစြှာပဲ ခွူံပုတအြကြီးကြီးနောကဘြကြ တဈနရောမှာ မှကခြင်းစိမ်းစိမ်းလေး တဈနရောရောကတ်ာနဲ့ သူတို့နှစ်ယောကကြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြှှတပြေးလိုကပြါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောကြ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကဟြာ ခစွသ်ူတွလေိုပဲ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ပြေ့ဖကကြှပြီး နှုတခြမ်းခွင်း စုပန်မ်းကြပါတော့တယ်။ ကြည့်ရြတာ ဒေါန်ီလာထွန်းက အတွေ့အကြုံရှိပုံရပြီး သူကပင်ဦးဆောငလြို့ မာလာက မလုပတ်တမြကိုငတ်တပြမေဲ့ အဆငပြှနပေေုံရပါတယ်။ ဒေါန်ီလာထွန်းက မာလာ့ကို အသာဆှဲလို့ ဖငခြွ ပေါငကြားထိုငခြိုင်းရင်း မာလာ၏ ထမီကို လှနတ်ငရြင်း အတွင်းခံကို ဆှဲခွှတလြိုကပြါသည်။ ထို့နောကတ်ော့ သူ ကိုယကြို မှကခြင်းပေါတ်ဈတောငထြောကြ မှောကခြလွိုကပြှီး မာလာ့ပေါငန်ှဈလုံးကြား ခေါင်းထိုးဝငကြာ မာလာ့အဖုတပြေါကြို သူမ ပါးစပဖြှင့ြ အုပကြာ ဘာဂွာပေးနပေါတော့သည်။ မာလာမှာတော့ သူမ အဖုတဝြမှာ လွှာစွမ်းပြနတေဲ့ ဒေါန်ီလာထွန်းကြောင့ြ လူးလှန့ကြာဖြင့ြ ကာမအရသာ ကောင်းကောင်း
ကြီး ခံစားနပေါတော့တယ်။
ကြှနတ်ော့မြှာသာ မိန်းမချင်ြးလိငဆြကဆြံခွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့မှငဖြူးရခွင်းမို့ ပါးစပအြဟောင်းသား၊ ဖြားဘကတ်ောြ အထောငသ်ားနှင့ြ ကြည့်န်မေိတော့တယ်။ ဒေါန်ီလာထွန်းမှာ မာလာ့အဖုတကြို လကြပြေးနရင်ေး တန်းလန်း သူမထမီကို ခါးထိအောငလြှနတ်ငပြှီး အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ သူမကိုယကြို တဈပတလြှည့ကြာ မာလာ့မကြန်ှာပေါကြို သူမ အဖုတန်ဲ့ တကပြှတပြါတော့တယ်။
ဒီအခွိနမြှာတော့ မာလာကလည်း ဘာလုပပြေးရမယဆြိုတာ သိနပြေီဆိုတော့ သူမရဲ့လွှာက ဒေါန်ီလာထွန်း အဖုတကြှီးပေါြ ပင့လြကြပြေးနပေါပြီ။ ကြှနတ်ော့မြှာသာ လကစြှပန်ှဈကြင်း အလုပလြုပပြုံကို အံ့ဩတဈကြီး ကြည့်န်မေိရင်းက ကြှနတ်ော့င်ယပြါညီတောမြောငကြ ဘာအကူအညီမှမလို အတင်းကို ထိုးထောငထြနပြေီဖြစ်တယ်။ ဆရာမ ဒေါန်ီလာထွန်းရဲ့ ပေါငလြုံးဖြေးဖြေးကြီးများနဲ့ တငကြားကားကြီးတွကေ ကြှနတ်ော့ကြို ဘယလြိုမှအောင့အြီးထိန်းထားဖို့မတတန်ိုငတ်ော့လို့ သူမအနောကဖြကကြနသှေားပြီး ပုဆိုးရော အတွင်းခံဘောင်းဘီပါ ခွှတခြပြှီးသကာလ၊ သူမရဲ့ ပေါငရြင်းနှစ်ဖကကြို ကိုငမြကာ အရညစြိုရှဲ ဟတတလေးဖြစ်နတေဲ့ အဖုတဝြထဲ လိငတ်နကြှီး ထိုးထည့လြိုကမြိပါတော့တယ်။ အောကမြှာပကလြကဖြစ်နတေဲ့ မာလာလေးကလည်း လကြမြိလကြရြာ သူမပါးစပပြေါြ တွဲလောင်းကနွတေဲ့ ကြှနတ်ော့ြ ဘောနှစ်လုံးကိုပဲ လကြပြေးနတေော့ ကြှနတ်ော့မြှာ ဖငဝြပငကြှုံ့သှားအောင် အရသာရှိ နပတေေော့တယ်။
ဒေါန်ီလာထွန်းက ကြှနတ်ောြ အဆောင့ကြှမ်းပြီး မှနလြာတော့ အံကြိတကြာ ကြှနတ်ော့ကြို နောကပြှနလြှည့ကြှည့သ်ောလြည်း သူမ၏ဖငကြှီးကို ကော့ကာကော့ကာဖြင့ြ ပြနခြံပေးနသညေကြို ကြည့်ရြခွင်းဖြင့ြ ယောကြြားများနှင့လြည်း သူမမှာ အတွေ့အကြုံရှိကြောင်း သိသာလှပတယ်ေ။
“အား..အင်း…“
“ဖုတ်..ဖတ်..ဖြတ်..ဖတ်…အိုး“
ကြှနတ်ော့မြှာ အခွိနကြလည်း မရှိ။ ဖငကြောကမြလေး မာလာကိုလည်း လုပခြငွသ်ေးသဖြင့ြ ဒေါန်ီလာထွန်းကို မှနမြှနဆြောင့ခြပြှီး သူမအဖုတထြဲ သုတရြညမြွား ပန်းထည့ပြှီးလိုကတ်ော့တယ်။ ဒေါန်ီလာထွန်းကတော့ လကစြှပကြှင်းအကြီးရဲ့အစွမ်းကြောင့ြ တောတ်ောန်ဲ့ မပြီးနိုငသ်ေး။ အဲ့ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောပြဲ ဘေးကနေ ဝိုင်းကူပြီး ဒေါန်ီလာထွန်းကို အောကမြှာ၊ မာလာလေးကို အပေါမြှာဖြစ်သှားအောင် လုပပြေးလိုကရြတယ်။ နှစ်ယောကစြလုံးက လကစြှပရြဲ့အရှိနန်ဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို ဂရုမစိုကကြှ။ ဒေါန်ီလာထွန်း အောကကြ ပကလြကဖြစ်ပြီး မာလာလေးက အပေါကြဖြစ်သှားတော့ မာလာလေးရဲ့ ကောကခြွိတန်တေဲ့ ဖငလြုံးလုံးလေးက ကော့နတယ်ေ။ ဒေါန်ီလာထွန်းက အောကမြှ ပင့လြကြပြေးနလေို့ စိုရှဲနတေဲ့ မာလာရဲ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးမှာ အမှှေးပါးပါးလေးနဲ့ ဟပြဲပြဲလေး ဖြစ်နတယ်ေ။ ကြှနတ်ော့မြှာ အရမ်းခခွငွန်သေောလြည်း လိငတ်နကြှီး ခကြခြှင်းပြနထြောငဖြို့ အခကအြခဲ ရှိနသဖြေင့ြ ဒေါန်ီလာထွန်း လကခြွောင်းထဲမှ လကစြှပ် ကြင်းအကြီးကို ဆှဲဖြုတလြိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ော့လြကထြဲ လကစြှပကြှီးရောကလြာတာနဲ့ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးမှာ ဖူးဖောင်းထလာပြီး မတန်ပတေေော့ရာ မာလာလေး၏ အဖုတအြာအာလေးကို အသာဖြဲပြီး ထိုးသှင်းထည့လြိုကတ်ယ်၊၊ လကစြှပကြှီးမရှိတော့သောလြည်း သူမအဖုတကြို အလကြခြံနရသေည့ြ ဒေါန်ီလာထွန်း တဈယောကြ၊ မာလာ့ အဖုတထြဲ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနသဖြေင့ြ တွဲလောင်းကနွသေော ကြှနတ်ော့ြ ဂွေးဥကြီးများကို လှမ်းလကြစြုပပြေးနတေော့တယ်။
……………………….
ကြှနတ်ောြ နောကပျိုင်းတော့ ကြှနတ်ောအြမှရထေားတဲ့ လကစြှပအြကြောင်းနဲ့ သူ့ပါဝါတွကေို တောတ်ောသ်ိလာခဲ့ရတော့တယ်။ ကြှနတ်ောြ တကျကသိုလမြသှားခင် တဈခါနှစ်ခါလောကပြဲ သုံးဖြစ်ပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောြ တကျကသိုလသ်ှားတော့မယဆြိုပြီး အထုပအြပိုးတွပြငေတ်ဲ့ အခွိနမြှာတော့ လကစြှပဗြူးလေးကို မှတမြှတရြရပဲထုတပြှီး သတ်ေတာထဲ သသခွေောခွာထည့ြ စိတထြဲကလည်း ဖိုးဖိုးကို ကြေးဇူးတငလြို့ မဆုံးနိုငဘြူးပေါ့လေ။ ထားပါတော့ ဒါက နောကဇြာတလြမ်းပါ။ လောလောဆယ် ကြှနတ်ောတ်ကမြဲ့ တကျကသိုလရြှိတဲ့မှို့ မသှားခင် အဖြစ်အပကြလြေး နည်းနည်းပြောမလို့။
ကြှနတ်ော့စြိတထြဲမှာ တဈခွိနလြုံးစွဲနတောက အဲ့ဒီလကစြှပဗြူးလေးမှာ ရေးထားတယဆြိုတဲ့စာပဲ။ အသိဉာဏဖြှင့ြ မသုံးစွဲလငွြ ဝမ်းနည်းစရာနဲ့ ကြုံရမယဆြိုတာပါပဲ။ အခုခွိနထြိကတော့ ကြှနတ်ော့ကြို လကစြှပကြှင်းအကြီးက ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်နကြို တဈခွိနလြုံး ထောငမြတန်အေောငလြုပပြေးပြီး၊ လကစြှပကြှင်းအသေးက မိန်းကလေးတွေ ကြှနတ်ော့ကြို ကုန်းချင်တ်ဲ့စိတပြေါလြာစတယ်ေ။ ဘယလြိုနည်းနဲ့ ဆိုးကြိုးပေးနိုငမြလဲ၊ မဖြစ်နိုငဘြူးလို့ပဲ ကြှနတ်ောြ ကောကခြကြခြမွိတယ်။
ကြှနတ်ောြ တကျကသိုလသ်ှားတကမြဲ့ မှို့ကို မသှားခငတ်ဈညနပေေါ့။ ကြှနတ်ော့အြမွိုးတွကေ လာနှုတဆြကကြှတယ်။ ကြှနတ်ော့ဖြဖရေေဲ့ညီမ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာနဲ့ သူ့ယောကြြားစဝခြှနဖြရယ်၊ သူတို့သမီး စောမှတထြှေးရယ် ရောကလြာကြတယ်။ ကြှနတ်ော့အြဖရေဲ့အမေ ဖြားဖြားမဟာဒဝေီပါ ပါလာတယလြေ။ ကြှနတ်ောကြတော့ မမလေေေး ပြောပြထားလို့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ဘာမှသှေးမတောသ်ားမစပမြှန်း သိနပေါပြီ။ ဒါပမေဲ့ ဘယလြိုပြောမလဲ အများအမှငမြှာတော့ ကြှနတ်ော့ြ အဖေ၊ ကြှနတ်ော့အြဖြား၊ ကြှနတ်ော့ြ အဒေါြ ပါပဲလေ။ ကြှနတ်ောြ အပေါထြပရြချိုးခန်းအိမသ်ာထဲက ထွကလြာတော့ မဟာဒဝေီက ကြှနတ်ော့ကြို အခန်းထဲအတင်းပြနတ်ှန်းထည့ပြှီး သူမပါလိုကဝြငကြာ တံခါးပိတလြိုကတ်ယ်။ မဟာဒဝေီက ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို စေ့စေ့ကြည့်ရြင်း
“ နငတ်ို့ လွှို့ဝှကခြကြြ ငါသိတယ်..“
လို့ ပြောလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ နည်းနည်းတော့ လန့သ်ှားတယ်။ ဒါပမေဲ့ ဟနကြိုယ့ဖြို့ ဆိုသလို ဘာမှမသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး
“ဘာလွှို့ဝှကခြကြလြည်း အဖြားကလည်း…“
“နင့ြ အဖိုးမှာ မိန်းမတွကေိုနိုငတ်ဲ့ ပါဝါရှိတယ်။ အဲဒီပါဝါ နင့ကြို လှှဲပေးလိုကပြှီမဟုတလြား…“
ဖြားဖြားက ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို စေ့စေ့ကြည့်န်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ တဈခုခုများ ဝနခြံမလားလို့ စောင့ကြှည့န်ပေုံပဲ။
“အဖြား ဘာတွလောပြောနတောလဲ။ ကြှနတ်ောြ နားမလညဘြူး။ ရှင်းရှင်းပြောလေ အဖြားကလည်း…“
“နင့ြ အဖိုးနဲ့ ငါ့ကို မိဘတွေ သဘောတူ စေ့စပပြှီးတာနဲ့ နင့အြဖိုးက ငါ့ကို အဲဒီပါဝါ သုံးတော့တာပဲ။ သူဘာပြောပြော ဘာခိုင်းခိုင်း ငါ့မှာ ငှင်းဖို့ အားမရှိဘူး။ နင့အြဖိုးရဲ့အဖေ ငါ့ယောကျခမလည်း ဒီလိုပါဝါရှိတယ်။ နငတ်ို့ ကိုးလုံမွိုးတွေ ယောကြြားတွမှော ရှိနတယ်ေ..“
ဖြားဖြားက ကြှနတ်ော့ကြို သံသယမကြလြုံးတွေ နဲ့ ကြည့်ရြင်းပြောနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောကြ ထုံသလို အသလို လုပရြင်း နားထောငန်ရတေယ်။
“သူတို့က ငါ့ကို ဘာမဆို လိုချင်တ်ာ လုပခြိုင်းလို့ ရနတော ငါကလည်း ကိုယ့ယ်ောကြွားဆိုတော့ ဘာမှပြောစရာမရှိပါဘူး။ ဒါပမေဲ့ တခွားကောငမြတွနေဲ့ပါ ပြောပြါးပြီး၊ ငါ့ကို ဂရုမစိုကတ်ဈလှည့ြ စိုကတ်ဈလှည့လြုပတ်ော့ ငါလည်း ဒေါပြ အရှဲ့တိုကပြှီး ဗီဂွဆင်ေးနဲ့ ဖောကပြှနပြဈလိုကတ်ယ်။ ဗီဂွနေဲ့ နင့အြဖကေိုယဝြနရြတော့မှ သူတို့မာန ထိခိုကသ်ှားလို့ ငါနဲ့ကြာရှင်းခဲ့တယ်။ ငါ့ကို ဒီအကြောင်းဘယသ်ူမှ မပြောဖို့လည်း ငှနေဲ့ဖို့ပြီး ပိတခြဲ့တယလြေ။ ဟင်း သူတို့ရဲ့ လွှို့ဝှကခြကြကြို ငါမသိဘူးများ ထငလြို့လား။ ဟင်း…“
ကြှနတ်ောကြ မထူးတော့ပါဘူးဆိုပြီး ဝနခြံတော့မယအြလုပ် ဖြားဖြားကပဲ ကြားဖြတပြှီး
“နင့ြ အဖိုးက မကောင်းဆိုးဝါး ဝငစြီးနတောပဲ။ နငလြည်း အခု အတူတူပဲ။ ငါနင့မြကြလြုံးတွထေဲမှာ အခုတွေ့နရပြေီ..“
“မဟုတတ်ာ အဖြားရယ်.. ကြှနတ်ောကြ အဖြားရဲ့ မှေးပါ မကောင်းဆိုးဝါး မဟုတပြါဘူး..“
ကြှနတ်ောကြ ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ ဖြားဖြားရဲ့ ကိုယလြုံးလေးကိုဆှဲဖကပြှီး နှစ်သိမ့လြိုကတ်ယ်။ ပထမတော့ သူမက ငှိမင်ှိမလြေးနပြေီး နောကမြှ ရုတတ်ရကြ ကြှနတ်ော့ကြို တွန်းထုတ် ပစ်လိုကတ်ယ်။
“မဟုတဘြူး..နငင်ါ့မှေး မဟုတဘြူး.. နငဟြာ မကောင်းဆိုးဝါး… ကိုးလုံ..မွိုး…“
နောကတ်ော့ ဒေါကြီးမောကြီးနဲ့ တံခါးကိုတွန်းဖြင့ပြှီး ထွကသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သကပြှင်းခရွင်း “အင်း ငါတော့ အမွိုးတွနေဲ့ဝေးရာ တကျကသိုလမြှနမြှနသ်ှားမှ ဖြစ်တော့မှာပဲ“ လို့ တွေးလိုကပြါတယ်။ နောကြ အခန်းပြငထြှကမြလို့လုပတ်ော့ အပေါကဝြမှာ ကြှနတ်ော့ကြို မကြမြှောငကြုတကြှည့န်တေဲ့ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။
“နင် မမေေ့ကိုnဘာပြောလိုကတ်ာလဲ..“
“ဘာမှ မပြောပါဘူး အနတ်ီသူဇာ…“
“နင့ြ ဖိုးဖိုး အကြောင်း မဟုတလြား…“
အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာက ကြှနတ်ော့ြ ရငဘြတကြို တွန်းလိုကပြှီး ရချိုးခန်းထဲ လိုကဝြငလြာပါတယ်။ နောကြ အခန်းတံခါးကို ဂကြခြလွိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ့စိတထြဲမှာတော့ ဟိုကြ နောကတ်ဈယောကလြာပြနပြှီ ဆိုပြီး စိတည်ဈသှားပြနပြါတယ်။
“နငဟြာလေ ဖိုးဖိုးကိုးလုံနဲ့ တဈပုံစံထဲပဲ..“
အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာက ကြှနတ်ော့ြ ဆံပင်၊ နားရှကြ လေးတွကေို သူမလကခြွောင်းလေးတွနေဲ့ တို့ထိကစားရင်း ပြောလိုကပြါတယ်။ အနတ်ီ စောမှတသ်ူဇာရဲ့ လကခြွောင်းလေးတွကေ ကြှနတ်ော့လြညပြင်းကတဆင့ြ ကြှနတ်ော့ရြငဘြတပြေါြ ရောကလြာပြီး သူမလကသ်ည်းတွနေဲ့ ကြှနတ်ော့န်ို့သီးခေါင်းရှိရာ နရောကို အင်ျကြီအပေါကြနေ ကုတခြှဈလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့သ်ှေးက နှေးလာတယ်။ ကြှနတ်ောြ အနတ်ီ စောမှတသ်ူဇာကို ကိုယ့အြဖရေဲ့ ညီမပဲ၊ ကိုယ့အြဒေါြ အရင်း ဆိုပြီး တဈခါမှတောင် သတိထား မကြည့်မြိဘူး။ အခုမှ သူမရော အဖရေောဟာ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ဘာသှေးသားမှ မတောတ်ာကို သိခဲ့ရတော့ တဈမွိုးကြီး ဖြစ်နမေိတယ်။ မဟာဒဝေီဆိုတဲ့ ဖိုးဖိုးမိန်းမဟာ သူမရဲ့ ကိုယရြံတောပြနခြွာပီကြီးနဲ့ ဖောကပြှနပြှီးမှရခဲ့တဲ့ ကလေးတွမေို့လားမသိ သူတို့နှစ်ယောကစြလုံးက ထွားထွား ကြိုင်းကြိုင်းကြီးတွေ ဖြစ်တယ်။ အနတ်ီ စောမှတသ်ူဇာဆိုလငွြ မိန်းမထဲမှာ ရှာမှရှားတဲ့ အရပအြမောင်းမွိုးဖြစ်သဖြင့ြ ကြှနတ်ော့လြို လူပျိုပေါကထြှားခါစနှင့ြ မတမ်းမယိမ်း ဖြစ်နတယ်ေ။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ ထွားကြိုင်းလှသောလြည်း သေးကငွသ်ည့ခြါးလေးကြောင့ြ တငလြုံးကြီးများမှာ စွင့ကြားတကန်ပြေီး ရှှရငေအြစုံကလည်း ကြှဲကောသီးများလောကကြို ရငဖြုံးအင်ျကြီအကြပအြောကကြ ဖောင်းဖုထွကန်တယ်ေ။ ဆံထုံးမှင့မြှင့ြ ထုံးထားတတပြှီး မကြန်ှာတညတ်ည် စည်းကမ်းကြီးလှသည့ြ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာကို ကိုယလြုံးတီးခွှတခြိုင်းကြည့်လြိုကရြလွှင် ဘယလြိုများနမလေဲ စသညစြသညဖြှင့ြ အတွေးများ စတာနဲ့ ကြှနတ်ော့လြကကြ အလိုလို ဘောင်းဘီအိတထြဲ လကရြောကသ်ှားပါတော့တယ်။
ဘောင်းဘီအိတထြဲမှာတော့ ဗူးလေးက အဆငသ်င့ပြှင့န်ပြေီ မို့ လကစြှပအြသေးကို အရငထြုတပြှီး အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာ မကြန်ှာရှေ့ ထောငပြှလိုကတ်ယ်။
“ဖြားဖြားကို သူ့ရဲ့ ဒီလကထြပလြကစြှပအြဟောင်း ပြလိုကမြိလို့ ကြှနတ်ော့ကြို စိတဆြိုးသှားတာလား မသိဘူး အနတ်ီသူဇာရဲ့..“
“ဪ ပြစမ်း ငါမှငဖြူးသလိုပဲ ဒီလကစြှပကြို.. “
အင်း ဖိုးဖိုးကတော့ အနတ်ီသူဇာကိုတောင် အလှတမြပေးသှားပါလားလို့ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းထဲ ဒိုင်းကနဲ အတွေးပေါကသ်ှားတယ်။
“ဝတကြှည့ပြါလား အနတ်ီသူဇာနဲ့ဆို တောမြယထြငတ်ယ်…“
လကစြှပဝြတပြှီးတာနဲ့ ခကြခြှင်းလိုလို ဝင်းဝါစိုပြတေဲ့ အသားအရညရြှိတဲ့ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာရဲ့ ပါးပြင် နှစ်ဖကမြှာ ပန်းနုသှေးရောင် ဖြန်းတကလြာတယ်။ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာက အသံမထွကတ်ော့ပဲနဲ့ သူမရငဖြုန်းအင်ျကြီကြယသ်ီးတွကေို တဈလုံးချင်ြးဖြုတန်တေဲ့ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေိုပဲ ငေးကြည့်န်တယ်ေ။ ရငဖြုံးအင်ျကြီက လကရြှညအြကြပမြို့ အကုနခြွှတဖြို့တော့ ကြှနတ်ောြ မစဉြးစားတော့။ ကြယသ်ီးတွေ အကုနဖြှုတလြိုကပြှီး ရငဖြုံးကိုလှနလြိုကတ်ာနဲ့ အောကကြဘှားကနဲပေါလြာတဲ့ နို့ကြီး နှစ်လုံးက ဘရာဇီယာပြော့ပြော့လေးထဲက ခုနထြှကကြလွာတော့မလို ဖောင်းကြှနကြတေယ်။ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာရဲ့ ကြောပြငကြိုပဲ သိုင်းဖကပြှီး ဘရာဇီယာခွိတကြို ဖြုတလြိုကတ်ယ်။ အခွိနကြလည်း သိပမြရဘူးဆိုတာသိလို့ ဘရာဇီယာကိုလည်း နို့လုံးကြီးတွအပေေါြ လိမ့တ်ငလြိုကတ်ယ်။ လကသ်န်းလုံးလောကြ နို့သီးခေါင်းညိုညိုလေးတွကေ ဝင်းဝါပြီး အကြောစိမ်းလေးတွတေောင် သန်းနတေဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးရဲ့ထိပတ်ှမှော ထောငမြတန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ အငမ်းမရပဲ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို အားရပါးရညှဈပြီး နို့သီးခေါင်းတွငေုံပြီး တအားစုပလြိုကမြိတယ်။
“အင်းးးးးးးးးးးးးးးးး..အီးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး…..“
အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာရဲ့ ငှီးငှူသံလေးက မချင့်မြရဲသံလေးပဲ။ သူမရဲ့ ကိုယလြုံးကလည်း ကော့ပေးလာတယ်။ ကြှနတ်ောကြ နို့တွကေုန်းစုပန်ရင်ေးက ဘောင်းဘီအိတထြဲက လကစြှပကြှင်းအကြီးကို ကြှနတ်ော့လြကမြှာ စွပလြိုကပြှီး ဘောင်းဘီကို ခွှတခြလွိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ကမန်းကတန်းပဲ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာရဲ့ ခွဖြေားဖုံးဝတထြားတဲ့ ထမီကို အောကအြနားက ကိုငပြှီး သူမရဲ့ဖငကြှီးတွအထေကထြိလှနကြာ သူမကို အနောကဖြကကြ လကဆြေးဇလုံတင် စားပြဲပေါြ ထိုငခြိုင်းလိုကတ်ယ်။ သူမရဲ့ရှေးရိုးပိတအြတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဝင်းဝါချောမှတပြှီး အကြောစိမ်းလေးတွသမြေးနတေဲ့ ပေါငလြုံးတွကနေေ ဆှဲခွှတခြလွိုကတ်ယ်။ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာရဲ့ ပေါငလြုံးတွကေ ပြည့ပြှည့ဖြှိုးဖြိုးပမေဲ့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့လြို တုတတ်ုတကြှီးကြီးတွမဟေုတပြဲ ကြည့်လြို့လှတာပဲ။ ဆငစြှယန်ှဈချောင်းလို ချောမှတဖြှောင့စြင်းနတယ်ေ။ အပြငပြန်းကြည့်တ်ော့ အမြဲတမ်း လုံလုံခွုံခွုံ ထမီခွဖြေားဖုံး၊ ရငဖြုံးအင်ျကြီလကရြှညန်ဲ့ ဆံထုံးမှင့မြှင့ြ နန်းဆနလြှတဲ့ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာက ခတ်မှေီမှီအပြံစား ဝတစြားနတတေတ်ဲ့ ဒေါခြငမြှင့မြှင့န်ဲ့ ယှဉလြိုကရြင် တကယ့်အတွင်းပစ်စည်းတွကေ ပိုလှနတော တွေ့ရတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ပထမဆုံး သငခြန်းစာပေါ့။ အပြငပြန်း ကြည့်ရြုံနဲ့ အတွင်းကို သိနိုငဖြို့ ခကခြဲတယဆြိုတာလေ။ အခွိနလြုံးဝကိုမရှိဘူးဆိုတာ သိလို့ ကြှနတ်ောကြ လကစြှပအြရှိနန်ဲ့ပါ ဖောင်းကား တင်းမာနတေဲ့ ကြှနတ်ော့ြ လိငတ်နကြှီးကို အနတ်ီသူဇာရဲ့ အမှှေးထူထူ အဖုတကြှီး အဝမှာ တေ့ပြီး ဖိသှင်းလိုကတ်ယ်။
“အိ…..အီးးးးးးးးးးးးးး….“
ကြှနတ်ော့ြ လိငခြွောင်းကြီးက ဒဈလောကပြဲဝငရြသေးတယ် အိုး ကြပလြိုကတ်ာ ဟုတမြှဟုတရြဲ့လား။ ကြှနတ်ောကြ အသကြ၀၀ရှူပြီး ဖြေးဖြေးခွင်း နှဲ့သှင်းမလို့လုပတ်ုန်း ရချိုးခန်းတံခါးကို တဈဘုန်းဘုန်း ထုသံနဲ့ အတူ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာရဲ့သမီး စောမှတထြှေး က အောမြေးသံ ကြားလိုကရြတယ်။
“ မမေေ အိမသ်ာထဲမှာလား..“
“ဟုတတ်ယလြို့ ပြောလိုကြ အနတ်ီသူဇာ ဗိုကန်ာနတယေလြို့ ပြောလိုကြ..“
“အေး သမီး မမေေ ဗိုကန်ာနလေို့ ခဏနရင်ေ ထွကလြာခဲ့မယ်..“
ကြှနတ်ောကြ လိငတ်နကြှီးကို နည်းနည်းခွင်း ဖိထိုးလိုကရြာ ကြှနတ်ော့ြ ဒဈထိပတ်ောင် နာသှားတယ်။ ငါ့လကစြှပကြှီးခွှတရြင် ကောင်းမလားတောင် စဉြးစားမိလိုကသ်ည်။
“အူး.. အနတ်ီသူဇာ့ဟာက ကြပလြိုကတ်ာ.. အနတ်ီ သူဇာ အလုပမြခံရတာ ဘယလြောကတ်ောင် ကြာနပြေီလဲ..“
“၁၀ နှစ်လောကတ်ောငရြှိပြီ ထငတ်ာပဲ..“
အင် အနကြယ် စဝခြှနဖြက ဒီလောကတ်ောင် ပစ်ထားတာလား။ အနတ်ီသူဇာကပဲ မပေးလို့လား။ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းထဲ အတွေးဝငလြာသေးတယ်။ ဟာ ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ ငါကောင်းဖို့ ဖြစ်လာတာပေါ့ဟု တွေးရင်း နာနာလေး ဖိထိုးပေးနမေိတယ်။
“အား…အီးးးးးးးးးးးးးးးးးး“
“မမေေ အခွနကေေောင်းရဲ့လား မမေေ..“
“အားးးး ကောင်းပါတယ် သမီးးးးးရယ် မမေေ ပြီးတော့မယ် ..ခဏ.. ခဏ… စောင့ျဦးနောျ…“
ကြှနတ်ောကြ အနတ်ီသူဇာ စောကဖြုတပျိုကယွသ်ှားအောင် သူ့ခွထေောကတ်ဈဖကကြို စားပြဲစောင်းပေါတ်ငလြိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ော့လြိငတ်နကြှီးကိုလည်း ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် ခပတ်ိုတိုလေး လုပပြေးနရော သူမအဖုတမြှ ထွကကြလွာသော အရညမြွားနှင့ြ ချောလာပြီး တဖြေးဖြေးခွင်း ဝငသ်ှားတော့တယ်။ ကြှနတ်ော့ြ လိငခြွောင်းကြီး အဆုံးထိခါနီးမှာမှ ကြှနတ်ောကြ ဒဈနားလောကရြောကသ်ညအြထိ ပြနဆြှဲထုတလြိုကပြှီး ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့ခြလွိုကတ်ယ်။
“စွတ်..ဗွိ..ဖတ်..“
“အား…အမေ့…ရှီးးးးးးးးးးးးးးးး“
“အမေ အမေ ဘာဖြစ်နတောလဲ.. ဘာလို့အောတ်ာလဲ အခွအနေကေောင်းရဲ့လား….“
“ကောင်း ကောင်း ပါတယ် သမီး ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး… အခုမှ မမေေ နည်းနည်း အဆငပြှသှေားလို့ပါ…“
“သှားလို့ ပြောလိုကပြါ အနတ်ီသူဇာရယ် ကြှနတ်ောတ်ို့ မလှတလြပဘြူး..“
“အေး သမီးလေး သှား သှား စမ်း ကြာ၊ အိမသ်ာတကတ်ာတောင် ကောင်းကောင်းမတကရြဘူး ကြားလား…“
နောကဆြုံး သူ့အမဟေောကလြိုကမြှ ကောငမြလေး ထွကသ်ှားတော့တယ်။ အနတ်ီသူဇာနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အခုမှ ကောင်းခန်းရောကတ်ော့တယ်။ ကြှနတ်ောကြ ခပမြှနမြှနလြေး အားပါပါ ဆောင့ပြေးနရင်ေးက တဈခု စမ်းကြည့်ခြငွစြိတ် ပေါလြာလို့ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာ လကထြဲက လကစြှပလြေးကို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ယ်။ အနတ်ီ စောမှတသ်ူဇာရဲ့ မကြန်ှာ တဈမွိုးတော့ ပြောင်းသှားတယ်။ ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောြ ထငသ်လိုပါပဲ။ သူမအဖုတထြဲ ယောင်ျကြားလိငတ်နကြှီး ဝငထြှကန်ပြေီး အရသာလည်းကောင်းနတေဲ့ အခွိနမြှာတော့ ဘယသ်ူမှ နောကကြှောင်းပြနလြှည့တ်ော့မည် မဟုတပြါ။ လုပန်ရတောကမှ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာလို အိန်ဒွကြေီး၊ စည်းကမ်းကြီးသည့ြ အမွိုးသမီးကြီးကို လုပန်ရတောကိုး။ ကြှနတ်ော့မြှာ လကစြှပကြှင်းကြီးအရှိနကြှောင့ြ တောတ်ောန်ဲ့ မပြီးနိုငသ်ောလြည်း အနတ်ီသူဇာမှာတော့ အကြိမကြှိမ် ပြီးနရရှောတယ်။ နောကဆြုံး အခွိနသ်ိပဆြှဲမဖြစ်လို့ ကြှနတ်ော့လြကစြှပကြှီးကို ဆှဲခွှတကြာ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာရဲ့ အဖုတထြဲ ပူနှေးနှေး အခစွရြညတ်ှေ တထုတထြုတန်ဲ့ ပန်းသှင်းထည့လြိုကရြပါတော့တယ်။
ညနဘကြေ ညစာစားကြတော့ ကြှနတ်ော့ကြို ဖြားဖြား သိပမြကြညတ်ာကို မမလေေေးကလည်း ရိပမြိပုံရပါတယ်။ ဖဖနေေဲ့ အနကြယစြဝခြှနဖြ တို့ကတော့ သူတို့ကလပအြကြောင်း၊ ကလပကြ မနဘြာတွအကြေောင်း ပြောနကြတေယ်။ မမလေေေးကတော့ ဖြားဖြားကို သူခကြထြားတဲ့ဟင်းတွေ၊ ဖုတထြားတဲ့ မုန့တ်ှအကြေောင်း ပြောနတယ်ေ။ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာကတော့ နဂိုထဲက ခပတ်ညတ်ညန်ပြေီး စကားနည်းတဲ့သူမို့လို့ စကားတဈလုံးမှမပြောပဲ သူ့ပန်းကနကြိုပဲ ကြည့်ပြှီး ထမင်းငုံ့စားနတော ဘယသ်ူကမှ ထူးခွားတယ် မထငကြှပါဘူး။ သူ့သမီး စောမှတထြှေးတဈယောကကြသာ အစားအသောကတ်ှကေို ခွေးများပြီး ဟိုဟာတို့ထိ ဒီဟာတို့ထိ လုပန်တယ်ေ။ တကယတ်ော့ စောမှတထြှေးက ကြှနတ်ော့ထြကြ (၂) နှစ်လောကပြဲငယတ်ာ အခုမှ (၁၀) တန်းအောငလြို့ ကြှနတ်ောတ်ကတ်ဲ့ ဒသကေောလိပကြိုသှားမှာ၊ ကြှနတ်ောန်ဲ့က အစကတည်းက အကြောတည့တ်ာမဟုတလြို့ စကားကသိပမြပြောဖြစ်ဘူး။ ကြှနတ်ောတ်ဈယောကသ်ာ ဒီထမင်းဝိုင်းမှာ ငူတူတူနဲ့ ဖြစ်နတယ်ေ။
မမလေေေးကလည်း သူ့ယောင်းမက အခွကြေီးတယဆြိုပြီး သိပကြှည့ရြတာမဟုတဘြူး။ မကောင်းတတလြို့သာ မကြန်ှာအပေါယ်ံသာပြုံးပြီး စိတထြဲက သိပလြှိုကလြှိုကလြှဲလှဲရှိလှတာ မဟုတဘြူး ဆိုတော့ ထမင်းဝိုင်းက ဘာကြီးမှန်းမသိပဲ ပြီးသှားရတယ်။ ထမင်းစားပြဲပြီးသှားတော့ ဖဖနေေဲ့ စဝခြှနဖြတို့က အိမန်ောကဖြကကြို ဝိုငတ်ဈခွကစြီကိုငပြှီး ဆေးလိပသ်ောကဖြို့ ထွကသ်ှားကြတယ်။ ဧည့ခြန်းထဲမှာ ဖြားဖြားနဲ့ မမလေေေးတို့အုပစြု အခွိုပြဲတွေ ကိတမြုန့တ်ှေ စားနကြတေော့ ကြှနတ်ောလြည်း အပေါတ်ကသ်ှားလို့မကောင်းသေးတော့ ဟိုနည်းနည်း ဒီနည်းနည်း ကောကစြားပြီး နရတေယ်။ အဲ့လို ကြှနတ်ောြ တဈယောကထြဲ ငေါငတ်ောငတ်ောင် ဖြစ်နတယ်ေ။ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာက သူမကိုယတ်ိုငလြည်း ယောင်းမနဲ့ အမရေဲ့ စကားဝိုင်းထဲ မဝငခြငွလြို့ထငတ်ယ် ကြှနတ်ော့ကြို စကားစလာတယ်။ တကျကသိုလမြှာ ဘာမဂွောတွယေူမှာလဲ၊ ဘယလြိုနမှောလဲ စသဖြင့ပြေါ့လေ။
အခုမှကြုံလို့ မိတဆြကပြေးရဦးမယ်။ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာက ကြှနတ်ောတ်ို့မှို့ ကောလိပကြ ကြောင်းအုပကြှီး ဗွ။ ပေါ့ပေါ့တော့မထငန်ဲ့။ သူမက မိန်းကလေးထဲမှာ ရှားရှားပါးပါး၊ ဓာတုဗဒနေဲ့ ပီအိပခြွဒြီ ဒေါကတ်ာဘှဲ့ ၊ နိုငင်ံခွားက ရထားတာ။ အဲဒါကြောင့ြ ပညာဂုဏြ၊ ငှဂေုဏမြောကတ်ာလားမသိဘူး။ ဘယသ်ူနဲ့မှ သိပဟြကဟြကပြကပြကြ ရင်းရင်းနှီးနှီး ရယရြယမြောမော စကားပြောတာမွိုး မတွေ့ဖူးဘူး။ ကြှနတ်ောကြ ကြောင်းအဆောငန်မေဲ့အကြောင်း၊ ဘယဘြာသာတွယေူဖို့ စိတကြူးထားကြောင်း ပြောပြလိုကတ်ော့ သူ့သူငယခြငွြး ကထိကတဈယောကရြှိကြောင်း လိုအပရြင် အကူအညီတောင်းလို့ရကြောင်း ပြောပါတယ်။
တဈခကြတ်ဈခကြမြှာတော့ သူမမကြန်ှာကလေး ပန်းနုရောငပြှေးပြေးသှားတယ်။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ရချိုးခန်းထဲမှာ ဖြစ်ကြတာကို သှားသှားစဉြးစားမိလို့ထငတ်ယ်။ သူလကစြှပဝြတလြိုကတ်ဲ့ အကြောင်းကိုတော့ သတိရမှာမဟုတဘြူးဆိုတာတော့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့အတွေ့အကြုံအရ သိနပြေီးသားပါ။ ကြှနတ်ောလြည်း အနတ်ီသူဇာနဲ့ စကားပြောနရင်ေးက သူမမကြန်ှာနဲ့ နှုတခြမ်းတွကေိုကြည့်ရြင်း ကြှနတ်ောန်ဲ့တကြ ကြှနတ်ောတ်ို့ သူငယခြငွြးတွပေါ တသကလြုံး ကြောကရြှံ့လာခဲ့ရတဲ့ အနတ်ီ စောမှတသ်ူဇာကို အခုနလေးတင် ရချိုးခန်းထဲမှာ ဆှဲခဲ့ရတာတွေ၊ သူ့ယောင်ျကြားနဲ့ မလုပဖြစ်တာတောင် (၁၀) နှစ်လောကရြှိပြီ ဆိုတာတွေ၊ အဲဒါကြောင့လြည်း အပျိုလိုပြနဖြစ်ပြီး တင်းကြပန်တေဲ့ အဖုတကြှီးရယ်၊ အဲဒါတွအေားလုံး ခေါင်းထဲမှာ အစီအရီဝငလြာပြီး ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လိငတ်နကြှီးလည်း မာတင်းလာခဲ့ပါတယ်။ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာလည်း မကြန်ှာပန်းနုရောငကြနေ တဖြေးဖြေးနီလာပြီး မကြလြုံးနကန်ကမြွားကလည်း ကြှနတ်ော့ကြို ပြနစြိုကကြှည့လြာပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ဘြာသာ ကြှနတ်ောတ်ောင် မသချောတော့ပဲနဲ့ ဇဝဇဝေါ ဖြစ်နတယ်ေ။ လကစြှပရြဲ့ စွမ်းအားကပဲ ကနွန်သေေးတာလား။ သူမကိုယတ်ိုငကြပဲ ပြတန်တောကြာလို့ အခုမှ အစားကောင်းပြနစြားလိုကရြပမေဲ့ မစို့မပို့မို့ သူ့ဘာသာ ဆန်ဒတွေ ထကြှနတောလား။ ဟင်းးးး ကြှနတ်ော့မြှာလည်း နရော၊ အခွိန်၊ အကြပအြတည်းနဲ့မို့ ဘယလြိုလုပရြမလဲ ခေါင်းမီးတောကအြောင် အကြံထုတန်မေိပါတယ်။
မမလေေေးက ကြှနတ်ောန်ဲ့ သူ့ယောင်းမတို့ စကားပြောနပေုံကို မသိမသာ လှမ်းအကဲခတန်တယ်ေ။
“အင်း ဒါဆိုရင် စဝဟြှမ် လိုမဲ့ စာအုပတ်ှေ ဒို့ဆီမှာရှိတယ်။ အခု ပြနရြင် လိုကယ်ူပါလား..“
“အင်း..ကောင်းသားပဲ။ ကြှနတ်ောြ ပိုကဆြံ နည်းနည်း သကသ်ာသှားတာပေါ့ ..“
အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ ဖဖနေေဲ့ စဝခြှနဖြတို့ အိမထြဲပြနဝြငလြာကြတယ်။
(အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာ) ။ ။ မောငရြေ သှားကြရအောင် အိမမြှာ စဝဟြှမကြိုပေးဖို့ စာအုပတ်ှလည်ေး ရှိသေးတယ်။ သူက မနကအြစောကြီးသှားတော့မှာမို့ ပေးလိုကရြအောင်..။
( စဝခြှနဖြ) ။ ။ အေးလေ ဒါပမေဲ့ လမ်းမှာ သူဇာ့မမေေ သူငယခြငွြးအိမဝြငရြဦးမယန်ောြ စဝဟြှမ်။ အကြာကြီး လွှောကလြိုကန်ရမေယ်..။
(မမလေေေး) ။ ။ သားက အခု ကားမောင်းနပြေီပဲ သူဇာတို့ အိမရြောကမြှ ဖုန်းခေါလြိုကပြေါ့။ သူလာယူလိမ့မြယလြေ…။
(အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာ) ။ ။ အင်း မမကေေ အဲ့ဒီရောကရြင် တောတ်ောန်ဲ့ ပြနဖြစ်မှာ မဟုတဘြူး။ စဝဟြှမ် သိပန်ောကကြနွလေိမ့မြယ်။ မနကလြည်း အစောကြီးသှားမှာ သိမ်းဆည်းစရာတွလည်ေး ကနွသ်ေးတယမြဟုတလြား။ သူဇာရယ်၊ သမီးရယ်၊ စမဟြှမကြားနဲ့ သှားလိုကမြယလြေ။ မောငကြ မမကေေို လိုကပျို့လိုကြ…။
(စောမှတထြှေး) ။ ။ ဟင့အြင်း သမီးက အိမမြပြနခြငွသ်ေးပါဘူး။ ဖဖေေ ဖြားဖြားတို့နဲ့ လိုကသ်ှားမယ်..။
ဟိုကြ သောကကြွိုးနည်း၊ သူ့ဖာသာပဲ ကံကောင်းတာလား၊ လကစြှပကြပဲ ပါဝါကြီးလို့လား၊ ဆိုးကြိုးများ ဖြစ်ချင်လြို့လား၊ အခွအနေကေ ကြှနတ်ောန်ဲ့ အနတ်ီသူဇာတို့ နှစ်ယောကထြဲ ဆုံရမယ့ြ အခွအနေကေို တွန်းထိုးပေးနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ အနတ်ီ စောမှတသ်ူဇာတို့ အိမကြို ကားမောင်းပြီး သှားနကြတေဲ့ အခွိနမြှာ ပြင့န်တေဲ့ အခွင့အြရေးတွကြေောင့ြ ကြှနတ်ော့ြ ဖြားဘကတ်ောကြ ကားပေါစြတကကြတည်းက တကကြှှနပေါတယ်။ ခေါင်းထဲမှာလည်း တဈတကစြားလည်း ကြကသ်ှနပြဲ၊ နံမယ့အြတူတူတော့ ဝအောင် စားပစ်လိုကတ်ော့မယလြို့လည်း တွေးနမေိတယ်။ အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာတို့ အိမမြှာကလည်း ခိုင်းတဲ့သူတွေ အိမဖြောတ်ှနေဲ့ ပြည့န်တောဆိုတော့ အိမရြောကရြင် အနတ်ီသူဇာက လမ်းရှာပေးမှရမယဆြိုတာ ကြှနတ်ောကြသိနတယ်ေ။ အဲ့ဒါကြောင့ြ လိုရမယရြ တောငခြါးပန်းကနပတေတ်ဲ့ လမ်းကနေ ဖြတမြောင်းလိုကတ်ယ်။ အနတ်ီ သူဇာက
“စဝဟြှမ် ဖြတလြမ်းက သှားမလို့လား။ ဒီလမ်းက ညဘကဆြို အန်တရာယ် များတယန်ောြ..“
“ကြှနတ်ောြ သိပါတယ် အနတ်ီသူဇာ.. ကြှနတ်ောြ ဒီလမ်းကို မကြစြေ့မှိတပြှီးတောင် မောင်းလို့ ရနပေါပြီ…“
အဲလိုမောင်းရင်း တောငစြောင်းကနေ ကြှနတ်ောတ်ို့ သူငယခြငွြးတွေ သှားနကြေ ရှုခင်းကြည့်တ်ဲ့နရော ကြကလြပလြေးတဈခုကို မောင်းလာခဲ့တယ်။
“ဟဲ့ ဘယကြိုထွကသ်ှားတာလဲ စဝဟြှမရြဲ့ လမ်းမပေါမြှာပဲ မောင်းလေ ချောကထြဲကြဦးမယ်..“
“ကြှနတ်ောြ ပြစရာရှိလို့ပါ အနတ်ီ သူဇာရဲ့…“
ကြှနတ်ောြ ကားရပလြိုကတ်ဲ့နရောလေးက ကြှနတ်ောတ်ို့မှို့ကို အပေါစြီးကနေ မှငန်ရတေယလြေ။ ကြှနတ်ော့ြ ဂစွကြားလေးက ဘေးမှာလည်း မှနတ်ံခါးမရှိတော့ လလေေးတဖြူးဖြူးနဲ့အပြင် ကြှနတ်ောတ်ို့ မှို့ကလေးကလည်း မီးရောငမြှိတတ်ုတတ်ုတန်ဲ့ ဟိုတစ ဒီတစ ကြည့်လြို့ကောင်းနတယ်ေ။ ကောင်းကငကြ လမင်းကလည်း တိမကြင်းစငတ်ဲ့ညမို့ အစွမ်းကုနရြှှမ်းမှနပတေယ်ေ။ ကြှနတ်ော့မြှာတော့ ကားစကသ်တလြိုကတ်ာနဲ့ သဘာဝအလှကို မခံစားနိုငသ်ေးပဲ ကြှနတ်ော့အြိတကြပထြဲက အဆငသ်င့ပြှင့ကြနွပြေီဖြစ်တဲ့ လကစြှပကြှင်းအကြီးကိုထုတပြှီး ကြှနတ်ော့လြကခြွောင်းတဈခုထဲ စွပထြည့လြိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ လကစြှပအြငယလြေးကိုလည်း လိုရမယရြဆိုပြီး လကထြဲ ကိုငထြားလိုကတ်ယ်။
“ အား လှလိုကတ်ာ ဒီနရောလေးက ကြေးဇူးပဲ စဝဟြှမရြေ ဒီကို ခေါလြာပြတာ..“
အနတ်ီစောမှတသ်ူဇာက ညရှုခင်းကိုခံစားရင်း ပြောလိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြ သူ့လကထြဲ ဒီလကစြှပလြေး ဘယလြိုစွပရြမလဲ အကြံထုတန်တေုန်း အနတ်ီသူဇာက ကြှနတ်ော့ဖြကလြှည့လြိုကပြှီး
“စဝဟြှမ် ညနတေုန်းက ရချိုးခန်းထဲမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိဈစကို ဘယသ်ူ့မှမသိစနေဲ့ နောြ…“
“ဟင့အြင်း ဘယသ်ူ့မှ မသိစရပေါဘူး။ အနတ်ီသူဇာ.. ကြှနတ်ောကြတော့ အားမရသေးဘူး။ အဲဒီတုန်းက အခွိနလြည်း မရှိလို့…“
“နိုး နိုး နိုး… တို့ ဒီလိုတော့ ထပဖြစ်လို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ တူအရီးချင်ြး ဖြစ်တယဆြိုတာ တဈခွားသူသိသှားရင် အရှကလြုံးလုံးကြဲပြီ။ တို့ ဒီလိုထပမြဖြစ်အောင် သတိထားရမယ်..“
“အနတ်ီသူဇာကရော မကြိုကလြို့လား အနတ်ီသူဇာရယ် … နောကပြှီးတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့က တူအရီးလည်း မဟုတပြါဘူး“
ကြှနတ်ောကြ ဖိုးဖိုးနဲ့ ဖြားဖြားတို့ အဖြစ်အပကြတ်ှကေို ပြောပြလိုကတ်ယ်။ အနတ်ီသူဇာတောင် အံ့ဩသှားတယ်။ သူသိတာက ဖဖနေေဲ့သူနဲ့က အမတေူ အဖကြေဲ၊ ဖိုးဖိုးက သူမနဲ့ ဘာမှမတောမြှန်းတော့သိတယ်။ ဒါပမေဲ့ ကြှနတ်ောကြ ဖဖေေ့သား မဟုတမြှန်း မသိဘူး။ အဲဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောန်ဲ့ သူနဲ့ သှေးတောစြပန်တယေလြို့ ထငန်တယ်ေ။ သူမမကြန်ှာလေး နည်းနည်းတော့ လန်းသှားတယ်။ ကြှနတ်ောထြငတ်ာကတော့ ကြှနတ်ောန်ဲ့သူမ သှေးမတောြ သားမစပမြှန်း သိလိုကရြတော့ သူမစိတထြဲ အပြဈရှိတယထြငတ်ာ နည်းနည်းပေါ့သှားတဲ့ပုံပဲ၊ ခကြခြငွြးလိုလိုပါပဲ အနတ်ီသူဇာကမကြန်ှာ ခကြခြှင်းပြနတ်ညသ်ှားပြီး…
“ဒါပမေဲ့ ငါတို့ကို အများအမှငမြှာ တူအရီးလို့ သိထားကြတာ။ နောကပြှီး တူအရီးမဟုတတ်ောင် ငါ့အရှယ်၊ ငါ့ အဆင့အြတန်းနဲ့ စဝဟြှမလြို အရှယမြွိုးနဲ့ဆိုတာ လုံးဝကို ကြားလို့မကောင်းဘူး။ စဝဟြှမ် တို့ကိုကတိပေးနောြ ဘယသ်ူ့ကိုမှ ညနတေုန်းက ကိဈစကို မပြောပါဘူးဆိုတာ….“
“အနတ်ီသူဇာ အဲဒီကတိကို လိုချင်ရြငတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြို နောကဆြုံးအနနေဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် တဈခုတော့ လုပပြေးရမယ်..“
ကြှနတ်ောကြ ပြောရင်းဆိုရင်းပါပဲ သူမရဲ့ အမေး မစောင့တ်ော့ပါဘူး။ ကြှနတ်ော့ြ ပုဆိုးကို ဖြခလွေိုကပြါတယ်။ လကစြှပကြှင်းကြီးရဲ့အရှိနန်ဲ့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဖြားဖကတ်ောကြ ကားစီယာတိုငန်ဲ့အပျိုင် ငှားငှားစွင့စြှင့ကြှီး ထောငမြတလြို့နပေါတော့တယ်။ အနတ်ီ စောမှတသ်ူဇာလည်း ပြောမဲ့စကားတွေ လညခြွောင်းထဲမှာ တဈသှားသလိုပဲ ရပသ်ှားပါတယ်။ မကြလြုံးကြီး ဝိုင်းစကသ်ှားပြီး
“နိုး..နိုး..နိုး…ဟင့အြင်း..ဟင့အြင်း..စဝဟြှမ်..တို့ကို ..အဲ့လို အကြပမြကိုင်…အှပ်..အူး“
လသေံပြော့ပြော့လေးနဲ့ငှင်းနရှောတဲ့ အနတ်ီသူဇာရဲ့ခေါင်းကို လညဂြုတလြေးကကိုငပြှီး ကြှနတ်ော့ပြေါငပြေါြ ဆှဲခလွိုကတ်ော့ ဟတတ နှုတခြမ်းအစုံကိုတွန်းထိုးပြီး ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းကြီးက အနတ်ီသူဇာရဲ့ လညခြွောင်းထဲထိ ဝငသ်ှားပါတော့တယ်။ နောကတ်ော့လည်း ကြောင်းအုပဆြရာမကြီး ကြှနတ်ော့အြနတ်ီသူဇာတဈယောကြ မမှုတတ်တ်၊ မှုတတ်တန်ဲ့ ကြှနတ်ော့ြ လိငခြွောင်းကြီးကို ကုန်းစုပမြှုတပြေးနတောကို သူမနို့ကြီးတွကေို ဆုပန်ယပြေးနရင်ေး ဇိမခြံနမေိပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ စိတတ်ှကေ ပိုမိုစိတတ်ကကြှှလာတာနဲ့အတူ လကစြှပတ်နခြိုးကြောင့ြ လိငတ်နကြှီးကလည်း အစွမ်းကုနဖြောင်းကားလာလို့ အနတ်ီ သူဇာရဲ့ ပါးနှစ်ဖကဖြောင်းကားလာပြီး သူမကိုယတ်ိုငလြည်း အသကရြှုမဝဖြစ်လာတာ တွေ့ရတော့ ကြှနတ်ောကြ ရပခြိုင်းလိုကပြါတယ်။ နောကြ ကြှနတ်ောြ ကားပေါကြဆင်းလိုကပြှီး ကားရှေ့ခန်းကပတကြာ သူမထိုငတ်ဲ့ဘကကြို လွှောကသ်ှားလိုကပြါတယ်။ ကားတံခါးလေးဖြင့ပြေးပြီး သူမကို ကားအောကဆြင်းခိုင်းလိုကပြါတယ်။
သူမကို ကြှနတ်ော့ဂြစွကြား ရှှံ့ကာကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ကိုငကြာ ကုန်းခိုင်းလိုကပြှီး ထမီကို ခါးပေါထြိလိပတ်ငလြိုကတ်ော့ လရောငအြောကမြှာ ဖငလြုံးကြီးတွကေ ဖြေးကနဲ ပေါလြာပါတယ်။ သူမပေါငန်ှဈလုံးဆုံရာ ဂွကြားကတော့ အရိပကြတွာရယ် အမှှေးထူတာရယကြှောင့ြ သချောမမှငရြပမေဲ့ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသား ကြှနတ်ော့အြဖို့ကတော့ မခကပြါဘူး။ ကြှနတ်ော့လြိငခြွောင်းကြီး စေးစေးကြပကြှပန်ဲ့ တိုးဝငသ်ှားတာနဲ့ သူမရဲ့ စောကခြေါင်းအတွင်းသားတွကေ နှေးထွေးနူးညံ့မှုတွနေဲ့ ဆီးကြိုနခေဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနောကတ်ော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ နှစ်ဦးဟာ တိတဆြိတအြေးခမွြးတဲ့ ညလေးတဈညကို တအီးအီး၊ တအူးအူး ၊တဖုတဖြုတ်၊ တဖတဖြတ် အသံတွနေဲ့ ဖကြဆြီးခဲ့ကြပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြုပခြငွခြဲ့တဲ့ စိတကြူးရတဲ့ ပုံစံမွိုးစုံနဲ့ လုပပြဈလိုကတ်ာ အနတ်ီသူဇာတော့ ဘယန်ှဈခွီပြီးသှားမှန်း မသိပမေဲ့ ကြှနတ်ော့မြှာတော့ လကစြှပအြရှိနန်ဲ့ တောတ်ောကြှာမှ တဈခွီပြီးသှားလို့ အနတ်ီသူဇာရဲ့ အတွင်းကဆွုံး စောကခြေါင်းထဲမှာ သုတရြညမြွား ထုတဖြနွြးပစ်လိုကမြိပါတော့တယ်။
🏵️ ထူးဆန်းတဲ့အမှေ (အပိုင်း ၃) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️