အောစာအုပ်

အန်တီမိုး

ဖငစြီခံ ရောကလြုရောကခြင် သောကလြကစြစီးကရကတ်ိုကို ပစ်ခလွိုကပြှီး ရှေ့မှာရှိတဲ့ ဆေးလိပပြှဲထဲမှာ လကကြနွရြှိနတေဲ့ Ruby တဈလိပကြို ဆကလြကမြီးညှိလိုကတ်ယ်။

” ရှတ် ရှတ် ညီလေး ပိုကဆြံရှင်းရအောင် ”

လို့ခေါပြှီး ပိုကဆြံထုတရြှင်းလိုကတ်ယ်။

“ဘယလြောကကြလွဲ ညီ ”

“လကဖြကရြညတ်ဈခွကြ ဆေးလိပသ်ုံးပြဲ ဆိုတော့ ကိုးရာပါ အဈကို ”

သူပြောမှ ကိုယ့်စာပြဲပေါကြ ဆေးလိပပြှဲတွကေို ကြည့်မိတယ်။ ဟုတတ်ယလြေ ကိုယမြှာပြီး ကိုယမြေ့နတော စိတန်ဲ့လူလည်း မကပတ်ော့ဘူး။ ကြှနတ်ောကြ စိတတ်အားညဈရင် ဆေးလိပကြို အဲ့လိုတဈထိုငတ်ည်းနဲ့ ကိုးလိပ် ဆယလြိပ် သောကတ်ဲ့အကငွြ့က ဖြစ်နတော။ စိတည်ဈမယဆြိုလည်း ညဈစရာပါ။ ကိုယ့်ကို အမလေို တဈမွိုး အဈမလိုတဈဖုံခစွတ်ဲ့ အနတ်ီမိုး ဆိုတဲ့ အိမန်ီးချင်ြး အနတ်ီကို ပစ်မှာ စောကြားမိတဲ့အဖြစ်ပါဗွာ။

ပစ်မှားမယဆြိုလည်း ပစ်မှာချင်စြရာပါ။ အနတ်ီမိုး လို့ ခေါတ်ာကလည်း သူနဲ့က အတွင်းသိအဆင်းသိမို့ ခေါဖြစ်ချင်ြးပါ။ ကြှနတ်ောကြ သူ့လကပြေါမြှာ အရှယရြောကတ်ယလြို့ ဆိုရမယ်။ အခု ကြှနတ်ောြ့ အသကကြ ၁၈ နှစ် ရှိပြီ။ အနတ်ီမိုး အသကကြ ၃၄ နှစ် ရှိပြီ။ မသိတဲ့သူဆို ၂၇ နှစ် ၂၈ နှစ်လောကပြဲ ရှိသေးသလိုကိုနုတာ။ အရပကြ မနိမ့်မမှင့်။ မှနမြာအမွိုးသမီးတွထေဲမှာ အတနအြသင့် အရပလြို့ ပြောရမှာပါ။

အသားအရညကြ အဖြူထဲ မပါပမယ်ေ့ ခပလြတလြတလြို့ ပြောရမယ်။ နှာတံက ဆင်းဆင်း။ နှာတံဆင်းဆို သူက ကုလားမပေါ့။ မကြလြုံးက ဝိုင်းဝိုင်းနဲ့ အလှနလြှတဲ့သူပေါ့။ ညိုချောပေါ့ဗွာ။ သူမရဲ့ နို့လေးတွကေ လုံးလုံးကစွကြစွန်ဲ့ မှငလြိုကတ်ာနဲ့တင် ညှဈချင်စြရာလေး။ သူမကို မှငသ်ူတကာ ငေးမောရမယ့် အားသာခကြတ်ဈခုက သူမရဲ့ အိုးကြီးပေါ့ဗွာ။ ကနွတ်ောတ်ို့ လူငယအြခေါြ ကိတတ်ာပေါ့။ ကိတတ်ာတော့ တောတ်ောြ ကိတတ်ယဗြွ။

ကဲ အဲ့ဒါတွေ ထားလိုကပြါတော့။ ဖြစ်ပကြပြုံက ဒီလိုပါ။ အနတ်ီမိုးအိမန်ဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ အိမကြ တဈအိမန်ဲ့ တဈအိမ် စားအိမ် သောကအြိမ် ဖြစ်နတော ကြာပြီ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ မိသားစု အဲဒီမှို့ကို စပြောင်းလာတော့ သူ့ရဲ့အိမန်ီးချင်ြး ဖြစ်ခွင့ရြခဲ့တယ်။ ကြှနတ်ောြ အသကြ ၁၀ နှစ်လောကမြှာ စပြောင်းလာတာ ကြှနတ်ော့ြ မိသားစုကလည်း အများကြီး မဟုတပြါဘူး။ အဖရယ်ေ အမရယ်ေ ကြှနတ်ောရြယမြှ မိသားစုက သုံးယောကပြဲရှိတယ်။

ကြှနတ်ောကြ တဈဦးတည်းသော သား။ အဖကေ ကုနတ်ငကြား မောင်းတဲ့ ဒရိုငဘြာပေါ့။ အဖကေ နယထြှကပြှီး ကားမောင်းနရတော များတယ်။ တဈလမှ သုံးရကလြောကပြဲ အိမမြှာ နရတောလေ။ အမကလေည်း ဈေးတဈခုမှာ ကုနစြိမ်းရောင်းတဲ့ ကုနစြိမ်းသညဆြိုတော့ အိမန်ဲ့ဈေး ဈေးနဲ့အိမ် ဆိုတော့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ စားအိမသ်ောကအြိမကြ အိမန်ီးနားချင်ြး အိမဖြစ်တဲ့ အနတ်ီမိုးတို့ အိမပြဲ ဆိုပါတော့။

အနတ်ီမိုး အိမမြှာကလည်း အနတ်ီမိုးရယ် သူ့ရဲ့ အမရယေပြဲ ရှိတာဗွ။ အဲ့တော့ သူတို့လည်း အဖောြ လိုနတောနဲ့ ကြကတ်ိ ဖြစ်သှားတာပေါ့။ အနတ်ီမိုးရဲ့ အမကတေော့ ကြှနတ်ောြ ကိုးတန်းရောကတ်ော့ ဆုံးသှားတယလြေ။ အဲ့ဒီကတည်းက ကြှနတ်ောြ အနတ်ီမိုး အိမမြှာပဲ အိပဖြစ်တာ များတယ်။ အဖောြ မရှိလို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြခကြြ တဈခုထဲပါပဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ ပြောတာများပြီး လိုရင်း မရောကပြဲဖြစ်နတေော့မယ်။ ဖြစ်ပကြခြဲ့ပုံက ဒီလိုဗွ။

ကြှနတ်ောြ ကြူရှငကြနေ အစောကြီး ပြနလြာတဲ့နေ့မှာ စဖြစ်တာပဲ။ ကြူရှငဆြိုလို့ ပြောရဦးမယ်။ ကြှနတ်ောကြ ဆယတ်န်းကို နှစ်နှစ်ဆကတ်ိုကြ ကလွို့ အခုဟာက သုံးနှစ်မှောကြ ကြူရှင် တကန်တေဲ့အခွိနပြေါ့။ အဲ့လို ကြူရှငကြ တဈခွိန် ဖြတလြိုကတ်ဲ့နေ့ပေါ့။ ဆရာမ နမကေောင်းလို့လို့ ပြောတာပဲ။ အိမကြိုရောကတ်ော့ ဗိုကကြလည်း ဆာနတောနဲ့ အနတ်ီမိုး ဘာတွမွေား ခကြထြားလည်းဆိုပြီး မီးဖိုချောငကြို ဝငရြှာကြည့်လြိုကတ်ယ်။

စားစရာ ဘာမှမတွေ့တာနဲ့ အနတ်ီမိုးကို မေးမယဆြိုပြီး သူ့အိပခြန်းထဲမှာ တဈခုခု လုပန်လေားဆိုပြီး တွေးရင်းနဲ့ သူ့အိပခြန်းဘကကြို လွှောကလြာလိုကတ်ယ်။ ပါးစပကြလည်း အောခြေါရြင်းနဲ့

”အနတ်ီမိုးရေ အနတ်ီမိုး စားစရာ ဘာတွေ ရှိသေးလဲ”

ပြောရင်းနဲ့ သူ့အခန်းရှေ့ အရောကမြှာ အိပခြန်းတံခါးက ခပဟြဟလေး ဖြစ်နတောနဲ့ အခန်းထဲကို အမှတမြထင် ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ မကြလြုံးပြူးပြီး ကြောငကြှည့န်မေိတယ်။

ကြည့်မြယဆြိုလည်း ကြည့်ခြငွစြရာ ဖြစ်နတောပါ။ အိမန်ရင်ေး ဂါဝနလြေးကို ဝတပြှီး အိပန်တော ဒီအတိုင်းဆို အကြောင်း မဟုတပြမယေ့ြ အခန်းတံခါးကို ကြောပေးပြီး ဘေးတစောင်းလေး အိပန်တော။ ဂါဝနလြေးကလည်း တငပြဆုံလောကထြိ လနန်တေော့ အနတ်ီမိုးရဲ့ အမှှေးရေးရေးနဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို မှငန်ရတေယ်။ ကြည့်န်ရင်ေးနဲ့ ကြှနတ်ော့ြ လီးကလည်း တောငလြာတယ်။ ဘေးတစောင်းအိပန်တေော့ နဂိုကမှ အိုးကောင်းပါတယဆြိုမှ စောကဖြုတကြှီးကို နောကလြနပြဈပြီး လာလိုးလှည့ပြါလို့ ခေါန်သလေိုလိုပါပဲ။

ကြည့်န်ရင်ေးနဲ့ တံထွေးတဈခပြကြို ကြတကြနဲ့ မှညအြောင် မွိုခလွိုကရြင်း ပြေးပြီး လိုးချင်န်တေဲ့ စိတကြို မနည်း ထိန်းခွုပထြားရတယဗြွာ။ ကိုယ့ရြဲ့ အဒေါရြင်းလိုပါပဲ လားဆိုတဲ့ စိတန်ဲ့ ပြေးပြီး လိုးချင်တ်ဲ့ စိတကြ ဒွနတ်ှဲနခေဲ့တယ်။ ဒါပမယေ့လြည်း သှောြ သှောြ ဆိုတဲ့ စိတန်ဲ့ တံထွေးကို မွိုခရွင်း နောကပြှနလြှည့ပြှီး တံခါးကိုပိတ် မီးဖိုချောငန်ဲ့ အခန်းတံခါး အလယလြောကကြနပေဲ အောခြေါလြိုကပြါတယ်။

” အနတ်ီမိုးရေ အနတ်ီမိုး သား ဗိုကဆြာလို့”

”အင်းးးး ဟင် သား လာပြီ အနတ်ီမိုး လာပြီ သားရေ”

ဆိုတဲ့ အသံလေးပြုရင်းနဲ့ ကဗွာကယာနဲ့ ထွကလြာတယ်။ ပြီးတော့ လူက အိပခြငွမြှုးတူးရုပ် ဆံပငလြေးက ကပိုကရိုနဲ့ အိမန်ရင်ေးဆိုတော့ ဘောလီမပါပဲနဲ့ ဝတထြားတဲ့ ညဝတ် ဂါဝနလြေးနဲ့ ဆိုတော့ နို့သီးခေါင်းလေးက ရေးရေးလေး ထွကန်သယေောငန်ဲ့ ဆိုတော့ စောနက အရှိနန်ဲ့ပေါင်းပြီး လီးက ပြနတ်ောငလြာတယ်။ တောသ်ေးတာပေါ့ အောကခြံဘောင်းဘီပါလို့ နို့မို့ဆို မလှယပြါ။

”သား ဒီနေ့ကြူရှငကြ စောလှခညွလြား ဒါမှမဟုတ် မင်းကြူရှင် လဈလာတာလား ဟင် ”

” မဟုတပြါဘူးဗွာ အနတ်ီမိုးကလည်း ဒီနေ့ တဈခွိနန်ားလို့ စောစော ပြနလြာတာပါ သားကြူရှင် မလဈပါဘူး ”

လို့ ပြနပြှောလိုကတ်ယ်။ စကားကိုလည်း ထိန်းပြီးပြောနရတေယ်။ မကြလြှှာကို အောကခြပြှီးပေါ့။ မခလွို့လည်း မဖြစ် တောကြှာ မကြန်ာပကြန်တော ရိပမြိသှားမှာ စိုးလို့ပါ။

အဲ့ဒီကိဈစ ဖြစ်ပြီးနောကပျိုင်း ကြှနတ်ောြ အနတ်ီမိုးအပေါမြှာ မရိုးသားတော့ပါဘူး လိုးချင်စြိတကြ များနခေဲ့တယ်။ လိုးခွင့ရြအောငလြည်း အမွိုးမွိုး ကြံနတောပေါ့ဗွာ။ အဖြစ်အပကြကြတော့ ဒါပဲဗွာ။ အဲ့လိုစိတဖြစ်နတော ကြှနတ်ောြ လှနလြား မှားလားဗွာ။

ဒီနေ့လည်း ကြူရှငပြိတ် လို့ မနကစြာစားပြီး လကဖြကရြညဆြိုင် လာထိုငန်တော ထိုငန်တောက ၃ နာရီ ကြောရြှိပြီဆိုတော့ ပြနရြတော့မယ်။ စိတကြလည်း အနတ်ီမိုးကို ဘယလြိုလုံးပြီး လိုးခွင့ရြမလဲ ဆိုတာပဲ တွေးနတော။

တွေးနရင်ေး လကကြနွြ စီးကရကတ်ိုကို တဈခကြြ ဖြာလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ လကဖြကရြညဆြိုငကြနေ ပြနလြာပြီး ကုနမြာဆိုငကြိုဝင် ဆေးလိပ် တဈဘူးဝယပြှီး အိမပြှနခြဲ့တယ်။ အိမကြိုရောကတ်ော့ အိမတ်ံခါးက ပိတထြားတာ ပိတတ်ာကလည်း အတွင်းကဆိုတော့ အနတ်ီမိုး ရှိနတယ်ေ။ အိပန်တော နမှောဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ကိုယ့မြှာရှိတဲ့ သော့အပိုနဲ့ ဖြင့ပြှီး ဝငလြာလိုကတ်ယ် ။

” အနတ်ီမိုးရေ … အနတ်ီမိုး ”

လို့ အောခြေါလြိုကတ်ယ် ရချိုးခန်းထဲက ရသေံကြားမှ

”အောျ…ရေချိုးနတောနဲ့ တူတယ် ”

ကြှနတ်ောလြည်း အနတ်ီမိုး ရချိုးနလေို့ ဆကမြခေါမြိတော့ပဲ ဧည့ခြန်းမှာပဲ သတင်းဖတရြင်း ဝငထြိုငန်လေိုကတ်ယ်။

” ကြှီ …”

”သား မင်း တဈမနကလြုံး ဘယတ်ှေ လွှောကသ်ှားနတောလည်း ဟင် သား ”

ကြှနတ်ောြ အနတ်ီမိုးကို မော့ကြည့်လြိုကပြှီး

” ဗွာ……အနတ်ီမိုး ”

” သား ဘယတ်ှေ လွှောကသ်ှားနတောလဲလို့ မေးနတော”

ကြှနတ်ောြ ခကြခြငွြး မဖြနေိုငဘြဲ မကြလြုံးများပြူး၍ ကြောငတ်ောငတ်ောင် ဖြစ်နတယ်ေ။ ကြှနတ်ော့ရြှေ့တွင် ရပန်သေော အနတ်ီမိုး တဈကိုယလြုံးမှာ ရငလြွားထားသော ထဘီပါးပါးလေး တဈကြင်းသာပါတယ်။ ရချိုးထားလို့ ကိုယလြုံးမှာ ရစေိုနတေော့ ထဘီနဲ့ အသားက ကပန်တယ်ေ။ ဆံပငပြေါမြှ ရစကေကြလေးများကလည်း ဖြူဖြေးမို့မောကသ်ော နို့အုံကြီး နှစ်ခုကြားသို့ တဈစကစြကန်ဲ့ စီးကနွတေော့ ကြှနတ်ောလြို ဆယကြွောသ်ကြ ပိုးထခါစ အရှယ် မပြောနဲ့ မှငသ်ူတကာတောင် စိတထြိန်း၍ ရနိုငမြည် မဟုတ်။

ထဘီကြားမှ ထိုးထွကန်သေော နို့သီးခေါင်းလေးများမှာလည်း မှငသ်ူတကာ စို့ချင်အြောင် စူထွကန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း အနတ်ီမိုးရဲ့ မကြန်ှာကို မမှငတ်ော့ပါဘူး။ နို့အုံ ဖြေးဖြေးလေးနဲ့ စူထွကန်တေဲ့ နို့သီးခေါင်းလေး များကိုသာ စိုကကြှည့န်ခေဲ့တယ်။

” ဟဲ့ သား … အနတ်ီ မေးနတယေလြေ ”

” အာ …ဟိုဟာ… ဘယမြှမသှားပါဘူး သား လကဖြကရြညဆြိုင် ထိုငန်တောပါ ”

” သားနောြ အသကကြဖြင့ြ ဘာမှမရှိသေးဘူး လကဖြကရြညဆြိုင် ထိုငရြတာနဲ့ ဆေးလိပလြေး သောကရြတာနဲ့နောြ ဟင်း ဟင်းးးး ”

မကြန်ှာကြောလေးတင်းပြီး မကြစြောင်းလေးထိုးပြီး ပြောရင်း အနတ်ီမိုး လှည့ထြှကသ်ှားတယ်။ သူလမ်းလွှောကတ်ာကို ငေးကြည့်န်ခေဲ့တယ်။ အနတ်ီမိုး ဖငကြှီးက စူကောကန်ပြေီး ရစေိုထားတာကြောင့ြ ဖငအြောကကြ အရဈကြီးတွကေ ထငရြှားနတယ်ေ။ ဖငကြှီးက ကိတကြလည်းကိတ် ဖငကြှားထဲမှာ ထဘီက ညကန်သေေးတော့ ကြှနတ်ော့ြ စိတထြဲမှာ ပြေးပြီးသာ ဆောင့လြိုးနမေိတော့တယ်။

လီးကလည်း တောငလြာတော့ အနတ်ီမိုးရဲ့ ဖငကြှီးကို ဖုန်းနဲ့ ဓါတပြုံရိုကလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ အိမသ်ာထဲကိုသှား ဖုန်းထဲက အနတ်ီမိုး ဖငကြှီးကို ကြည့်ပြှီး ဂွင်းထုပစ်လိုကတ်ယ်။ ထုပြီးသှားတော့မှ ဧည့ခြန်းမှာ ပြနထြိုငန်လေိုကတ်ယ်။ အနတ်ီမိုးကလည်း ကြှနတ်ောြ အမူအရာတွေ ပကြန်တောကို သတိထားမိတယ် ထငတ်ယဗြွ။

ကြှနတ်ောြ ဧည့ခြန်းမှာ ထိုငန်တေုန်း အနတ်ီမိုး သူ့အခန်းထဲကနေ အဝတအြစားလဲပြီး ဧည့ခြန်းကို ထွကလြာတယ်။ အားပါးပါး လှလိုကတ်ာဗွာ အစိမ်းရောင် ရညှေိ အကြကတ်ှနေဲ့ ခပပြါးပါး အင်ျကြီကို ဝတထြားတော့ အင်ျကြီအောကကြ အနီရောင် ဘောလြီကို ထင်းထင်းကြီး မှငန်ရတေယ်။ ထဘီကလည်း အစိမ်းရောငန်ုနု အအိသားကို ဝတထြားပြနတ်ော့ ကောကခြွိတန်တေဲ့ ဖငကြှီးက နုအိပြီး ရမ်းခါနတောပေါ့။

အသားအရကေ ခပလြတလြတ် အရပကြ မနိမ့မြမှင့န်ဲ့ ဖြံ့ဖြိုးတဲ့ ကိုယလြုံးကြီးကို ပိုငဆြိုငထြားတဲ့ သူဆိုတော့ မှငရြတဲ့ ပုထုဇဉြ ယောကြြားသားတွေ လီးမတောငရြင် ခံနိုငရြိုးလားဗွာ။ အခန်းပြငရြောကမြှ ဒေါကဖြိနပကြို ကုန်းပြီးစီးလိုကတ်ော့ နို့အုံကြီးတွကေ အောကကြို တွဲကလွာတယ်။ နို့အုံကြီးကြားထဲကို ကြှနတ်ော့လြီးနဲ့တာ ပြေးပြီး လိုးချင်န်မေိတယ်။ ဖြပြီး ကောကထြားတဲ့ ဆံပငတ်ှကေိုလည်း ကြှနတ်ော့ြ လီးကို အယားပြေ ပြတခြငွန်မေိတယ် ။

” သား … ထမင်းစားရအောင်”

“ဟုတ် အနတ်ီမိုး”

ထမင်းက သိပပြှီးဆာလှတယ် မဟုတ်။ အနတ်ီမိုးရဲ့ ခန်ဓာကိုယကြှီးကို အနီးကပထြပပြှီး ကြည့်ခြငွန်တောကြောင့ပြါ။

” သား … ဟင်းတွေ ထည့စြားလေ ”

ပြောလည်းပြော ဟင်းကိုလည်း ထမင်းပန်းကနထြဲ ထည့ပြေးရင်းပေါ့။

” ဟုတ် … အနတ်ီမိုး ကနတ်ော့နောြ ”

” အမလေးဟယ် ဒီနေ့မှ ထူးထူးခွားခွား ပြီးတော့ သားကို တဈခု ပြောရဦးမယ် သားက အရှယမြရောကသ်ေးဘူး ဘာညာဘာညာတွေ အနတ်ီ မကြားချင်ဘြူးနောြ ”

” သားက ဘာတွေ လုပန်လေို့လည်း ဗွ ”

” ဟင်း ဟင်းးးးး သားရဲ့ အဝတအြစားတွနေဲ့ အိပယ်ာခင်းတွကေို အနတ်ီ လွှောတ်ာပါ မင်းဘာတွေ လုပန်တယေဆြိုတာ အားလုံးသိတယ် ”

ကြှနတ်ောလြည်း သူ့စကားကို ဂရုမစိုကန်ိုငပြဲ သူ့ရဲ့ နို့အုံကြီးကိုပဲ ငေးကြည့်န်မေိတယ်။

” ဟဲ့ …သား ဘာကြည့်န်တောလဲ ”

လို့ပြောမှ ကြှနတ်ော့ြ မကြလြုံးကို ထမင်းပန်းကနပြေါြ လှှဲလိုကရြတယ် ထမင်းစားပြီးတော့ကို လီးက တောငန်သေေးတယ်။ စားသောကပြှီးသှားတော့ အနတ်ီမိုး ပန်းကနတ်ှေ သှားဆေးတယ်။ ဆေးပြီးသှားတော့ ပန်းကနတ်ှကေို ကြောငအြိမထြဲ ထည့န်တယ်ေ။ ထမင်းစားပြဲနဲ့ ကြောငအြိမကြလည်း ကပန်တောဆိုတော့ အနတ်ီမိုး စားပြဲကြားဝငပြှီး ကြောငအြိမထြဲ ပန်းကနတ်ှထညေ့တ်ော့ သူ့ရဲ့ဖငကြှီးနဲ့ နရောက တငပြှည့န်တယ်ေ။

ကြှနတ်ောလြည်း ထမင်းစားပြီး ဆေးလိပလြေး သောကပြှီး ရသေောကခြငွတ်ာနဲ့

” အနတ်ီ နည်းနည်းလောကြ ”

အနတ်ီမိုးက ရှေ့ကိုကုန်းပြီး တိုးလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ြ စိတကြှိုကြ ဒီဇိုင်း ဖြစ်သှားတာပေါ့။ ဖငလြုံးကြီးက အပေါကြို ကော့တတန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း စားပြဲကြားကို တိုးဝငလြိုကပြှီး အိစကပြှီး ကော့တကန်တေဲ့ အနတ်ီမိုးဖငကြို တောငန်တေဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးနဲ့ သှားထောကမြိတယ်။ ဖငကြှီးကလည်း တင်းတင်းလေးဆိုတော့ စကျကန့တ်ောတ်ောကြှာတဲ့အထိ ပြတန်မေိတယ်။ သူကလည်း ငှိမခြံတော့

” အိုး… … ရှီး..… ကောင်းလိုကတ်ာ အနတ်ီမိုးရယ် ”

ဆိုပြီး စိတထြဲကနေ ပြောနတေုန်းရှိသေး..

” အို့ ဟင့ျ … အင်း သားရယ် သားလီးက နှေးနတောပဲ ”

အနတ်ီမိုး ပြောလည်းပြော သူ့ဖငကြှီးကို အပေါမြှောကလြိုကြ အောကခြလွိုကန်ဲ့ ပြတလြိုကန်ဲ့ လုပန်တေော့ ကြှနတ်ောလြည်း ခါးကို နောကန်ည်းနည်းဆုတ် အားနဲနဲယူပြီး ဆောင့န်လေိုကတ်ာ တောတ်ောလြေးကြာတော့ ကြှနတ်ော့ြ လီးထိပကြ အရညလြေးတွေ စို့လာတာကို သတိထားမိတယ်။

” အာ့ … အာ … အိုး.. ဆောင့ပြါဦး သားရယ် ”

လို့ အနတ်ီမိုးက ပြောတော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ဆံပငတ်ှကေို ခပဖြှဖြလေး ဆှဲပြီး လကတ်ဈဖကကြ ဖငတ်ှကေို ပြတန်ရင်ေးနဲ့ ဆောင့ပြေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ဆံပငဆြှဲထားတဲ့ လကကြို ဖယလြိုကပြှီး ကြှနတ်ောြ့ ပုဆိုးကို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ယ်။ ပုဆိုး ခွှတလြိုကတ်ော့မှ အနတ်ီမိုးက ကြှနတ်ော့ဘြကလြှည့ပြှီး ကြှနတ်ော့ြ ပါးစပကြို သူ့ပါးစပန်ဲ့တေ့ပြီး နမ်းတယ်။

ပြီးမှ ကြှနတ်ော့ြ ပါးစပထြဲကို သူ့ရဲ့ လွှာနဲ့ တိုးပြီး ဝငလြာပြီး ကလိသှားလိုကြ ကြှနတ်ော့ြ ပါးစပလြေးကို ခပဖြှဖြကိုကလြိုကြ လုပတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း ဘယလြိုမှကို မနနေိုငတ်ော့နဲ့ သူ့ကို ဆှဲလှနမြယလြုပမြှ သူက ဒူးထောကထြိုငကြာ သူ့ရဲ့လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ကြှနတ်ော့ြ အောကခြံဘောင်းဘီ ကြားထဲ လကန်ိုကပြှီး လီးကို အပေါြ ဆှဲထုတလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့

”အနတ်ီမိုးရဲ့ အဖုတလြေးကိုလည်း ကုန်းပြီး ပြတပြေးပါဦးကြယ် ”

ပြောလည်းပြော ဂွင်းတိုကသ်လိုလေး လုပပြေးနတေော့

” အာ့ … အား… သား ပြီးတော့မှာ ”

လို့ ပြောလိုကတ်ယ်။ ဟုတတ်ယလြေ ကိုယ့လြီးကို ကိုငပြှီး ဂွင်းထုတာနဲ့ ခုလို မိန်းမတဈယောကကြ ကိုငပြှီး လုပပြေးနတောက ခံစားရတာချင်ြး မတူဘူးဗွ ခံစားလို့ အရမ်းကောင်းတာဗွ။

ပြီးတော့ အနတ်ီမိုးက ဘောင်းဘီကြားကနေ အပေါကြို ထောငန်တေဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးကို အောကခြံဘောင်းဘီ အပေါကြနပေဲ သူ့သှားနဲ့ မနာအောင် ခပဖြှဖြလေး ကိုကပြေးလိုကြ ဒဈကလေးကို စုပလြိုကဆြိုတော့ ကြှနတ်ောလြည်း အနတ်ီမိုးရဲ့ ခေါင်းကိုဆှဲ သူ့ပါးစပကြို ကြှနတ်ော့လြီးနဲ့ တအားဆောင့ထြိုးမိလိုကတ်ယ်။

” အာ့… အှတ်… ဟှတ်… အဟှတ် အဟှတ်…”

သူလညတ်ှတေောင် နငပြှီး ချောင်းတောငဆြိုးတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဖီးတအားကောင်းလာတာနဲ့ အနတ်ီမိုးကို ခဏဖယခြိုင်းပြီး အောကခြံဘောင်းဘီ ကို ခွှတလြိုကတ်ယ်။ အနတ်ီမိုးလည်း ကြှနတ်ော့ရြဲ့လီးကို ကြည့်န်ရင်ေး သူ့ရဲ့ အဝတအြစားတွကေို အကုန် ခွှတလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ကြှနတ်ော့လြီးကို သူ့လကန်ဲ့ ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လုပပြှီး ဂွင်းထုပေးတယ်။

ကြှနတ်ောကြ အနတ်ီမိုးရဲ့ မေးရိုးကို လကန်ဲ့ ညှဈလိုကမြှ ပါးစပလြေး ဟသှားတာ အဲ့တော့မှ သူ့ရဲ့ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကို ကြှနတ်ောြ တဈခကြြ နမ်းလိုကပြှီးမှ လီးဒဈ ထိပလြေးနဲ့ ပြတလြိုကြ ပါးစပကြို လိုးလိုကန်ဲ့ ဆယ့င်ါးခကြလြောကပြဲ ရှိဦးမယ် ကြှနတ်ောလြည်း အရှိနမြထိန်းနိုငတ်ာနဲ့ သူ့ရဲ့ ပါးစပထြဲတင် တဈခွီ ပြီးလိုကတ်ယ်။ သူ့ရဲ့ ပါးစပ် တဈခုလုံးလည်း ကြှနတ်ော့ြ လီးရညတ်ှေ ပပြကေုနတ်ယ်။

ပါးစပထြဲဝငတ်ဲ့ လရညတ်ှကေို မွိုခပြှီး အပြငမြှာ ပနတေေဲ့ လရညတ်ှကေိုလည်း သူ့လကန်ဲ့ယူပြီး စုပပြှတော့ ကြှနတ်ောလြည်းခါးကို နောကန်ည်းနည်းဆုတ် အရှိနယ်ူပြီး သူ့ပါးစပကြို တအားဆောင့လြိုးလိုကတ်ယ်။

” အို့… အား…… ရှီး.. ကောင်းလိုကတ်ာ အနတ်ီမိုးရယ် ”

အနတ်ီမိုး ပါးစပထြဲကို လီးတဈချောင်းလုံး ဝငသ်ှားပြီး သူရဲ့ မကြန်ှာကလည်း ကြှနတ်ော့ြ ပေါငရြင်းသို့ ကပသ်ှားတယ်။

” ဂွတ် … အှတ် … အဟှတ် အဟှတ် ”

အနတ်ီမိုးက ကြှနတ်ော့လြီးကို သူ့ပါးစပထြဲက ထုတလြိုကတ်ယ်။ သူလည်း မောမောနဲ့ ကြမ်းပြငပြေါြ ဖငခြထွိုငလြိုကတ်ယ်။ နံရံကို ကြောမှီပြီး ခွထေောကကြို နည်းနည်း ကားထားတော့ ဖုဖောင်း ပြည့မြောကန်တေဲ့ သူ့စောကဖြုတကြှီးက အရညတ်ှကေို ရှှဲလို့။ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့စောကဖြုတကြှီးကို ကြည့်ပြှီး စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့ဘူး။ ဒါနဲ့ပဲ အနတ်ီမိုးရဲ့ ပေါငကြို ဖြဲလိုကပြှီး ကြှနတ်ောလြည်း ဝမ်းလွားမှောကြ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို သူ့ပေါင်းကြားထဲ တိုးဝငပြှီး စောကဖြုတကြှီး တဈခုလုံးရဲ့ ဘေးမှာပနတေေဲ့ သူ့ရဲ့ စောကရြညတ်ှကေို ပါးစပန်ဲ့ ကုန်းစုပလြိုကတ်ယ်။

ပြီးတော့ စောကဖြုတအြကြဲကြောင်း တဈလွှောကကြို လွှာဖြားနဲ့ အထကအြောကြ ပြတဆြှဲလိုကြ စောကဖြုတထြဲကို လွှာနဲ့လိုးလိုကြ စောကဖြုတ် အတွင်းထဲကို ရောကန်ိုငသ်မွှ ရောကအြောင် ကြှနတ်ော့ြ လွှာကို ထိုးထည့လြိုကပြှီးတော့ သူ့ရဲ့ စောကစြေ့လေးကို သှားလေးနဲ့ မနာအောင် ဖြဖြလေး ထပကြိုကလြိုကတ်ော့ အနတ်ီမိုးလည်း ခါးလေး ကော့လာပြီး ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဆံပငအြုံကြီး တဈခုလုံးကို သူ့ရဲ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ လှတသ်ှားမှာ စိုးသည့အြလား တအား ဆုတကြိုငလြိုကတ်ယ်။

” အင့ြ … အို့ … အား… မခံစားနိုငတ်ော့ဘူးကြာ အနတ်ီမိုး တအားလိုချင်န်ပြေီ သားရယ် အနတ်ီမိုးကို နှိပစြကန်တောလားကြာ ”

လို့ မပီမသနဲ့ ပြောရင်း

” သား … ထတော့ ပြီးရင် ခွထေောကကြို ဆင်းပြီး ထိုငလြိုကြ ”

ကြှနတ်ောလြည်း မှုတန်ရောက ရပလြိုကပြှီး ခွဆင်ေးထိုငပြေးလိုကတ်ယ်။ အနတ်ီမိုးလည်း တောတ်ောြ ထနန်ပေါပြီ။ အငမ်းမရကို ဖြစ်လို့ပေါ့။ အနတ်ီမိုးလည်း ထိုငန်ရောက ထလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လီးကို ကိုငပြှီး အပေါကြနေ ခွထိုငလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ စောကဖြုတန်ဲ့ လီးကိုတေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပဲ ဆီးခုံးနှစ်ခု ထိတဲ့အထိ ထိုငခြလွိုကတ်ယ်။

” ဗစြျ……ဗစြျ…… ဗွီး…..”

စောကဖြုတထြဲကို လီးအဆုံး ဝငသ်ှားတော့မှ ခပမြှနမြှနလြေး ဆောင့ပြေးတယ်။

” အာ့ အို့ အင်း…”

” ဖတ်… ဖတ် … ဖတ် ဖောကျ … ဖာကျ … ဖောကျ ဖြတ် … ဖြတ် … ဖြတ် ”

” အာ့ အို့ အင်း… ကောင်းလိုကတ်ာ သားရယ်”

” ဖတ်… ဖတ်… ဖတ် ဒုတ် … … ဗှီ … … ဗစြျ … … ဗစြျ ”

ပြောလည်းပြော အပေါကြနေ တအားဆောင့န်တေော့ ကြှနတ်ောြ လကကြလည်း အငှိမမြနပေါဘူး။ သူ့ရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ဆှဲပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ခပဖြှဖြ ခွပေေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့မှ ဖြူဖြေးပြီး အိစကန်တေဲ့ နို့နှစ်လုံးကြားကို ခေါင်းဝငပြှီး တအားရှုံ့နမ်းပြီး ကုန်းစို့နမေိတယ်။ သူကတော့ အဆောင့မြပကြဘြူး။ ကြှနတ်ောလြည်း နို့ကြားကနေ ခေါင်းကို ဖယလြိုကပြှီး လကတ်ဈဖကန်ဲ့ နို့သီးတဈလုံးကို ဖမ်းစုပလြိုကပြှီး နို့သီးခေါင်းလေးကို အားထည့ပြှီး ကိုကလြိုကတ်ော့။

” အာ့… အားး အို… အို့ သားရယ် အနတ်ီ မရတော့ဘူးကြာ ”

” ဖတ်… ဖတ်… ဖြတ်… ဖြတ်… ဗွီး… ”

” အာ့ … အာ့… အာ့… ”

အနတ်ီမိုး တဈကိုယလြုံး တွန့လြိမသ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လီးကလည်း ပူနှေးနှေး အရသာကို ခံစားလိုကရြတော့ အောကကြနပြေီးတော့ လကန်ှဈချောင်းလုံးကို နောကမြှာ အားယူထောကလြိုကပြှီး တအား ပြနဆြောင့လြိုကတ်ော့ သူ့ရဲ့ စောကဖြုတကြှီးထဲက သားအိမလြေးကို ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လရညန်ှေးနှေးလေးတွေ ပြနပြန်းထည့ပြေးလိုကတ်ယ်။

” အား…. ကောင်းလိုကတ်ာ အနတ်ီမိုးရယ် ”

အနတ်ီမိုးကလည်း မောမောနဲ့ ကြှနတ်ော့လြညပြင်းကို ဖကြးထားရင်းနဲ့ မှိန်းပြီး အမောဖြနတေယ်ေ။ အမောပြတေော့ သူကြှနတ်ော့ြ အပေါကြနေ ထပြီး ဆင်းမယအြလုပ် မဆင်းစပေဲ သူ့ကို ပြနဆြှဲဖကလြိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ သူ့မကြန်ှာကို ကြှနတ်ော့ဘြကြ လှည့လြိုကပြှီး

”နောကထြပလြည်း အနတ်ီမိုးကို လိုးချင်သ်ေးတယ်”

” သှောြ သားရယ် အနတ်ီမိုးကလည်း ဘယမြှ ထွကမြပြေးပါဘူး။ သားနဲ့ အနတ်ီမိုးက တဈအိမထြဲမှာ အတူနနကေတွောလေ သားဆန်ဒရှိတဲ့ အခွိနတ်ိုင်း အနတ်ီမိုးရဲ့ အခန်းကိုလာ အနတ်ီမိုး ဆန်ဒရှိရငလြည်း သားအခန်းကို လာမှာပေါ့ ဟုတဘြူးလား ” လို့ ခစွစြဖြယ် ပြုံးရင်းနဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို ပြနပြှောလာတယလြေ။

ပြီးပါပြီ။

အနတ်ီမိုး
ရေးသားသူ – မန်တလာမောငမြောငတ်ုတ်