ကြှနတ်ော့ြ ဂိုကဆြရာမလေး (အပိုင်း ၃)
ရေးသားသူ – ၂၄မကြန်ှာ
သှဂုတလြအလယသ်ို့ရောကသ်ောအခါတွင် စာမေးပြဲနီးပြီဖြစ်၍ ပြောစြရာကိဈစလေးများ အငှေ့ပြံကာ ဖငထြောငကြကြကြာလသို့ တဖနပြှနလြညရြောကရြှိခဲ့လသည်ေ၊ တကျကသိုလကြွောင်းသားဘဝသည် မှနမြာဇာတကြားထဲကလို အခွိနတ်ိုင်းပြောန်ရသေညမြဟုတ်၊ အပယလြေးဘုံတွငရြှိသော အသူရကယဘြုံနှင့ြ ခပဆြငဆြငတ်ူလသည်ေ၊ အသူရကယဘြုံတွင် နေ့စံညခံများရှိသကဲ့သို့ တကျကသိုလတ်ှငလြည်း နှစ်လစံ နှစ်လခံ စနဈဖြင့ြ လညပြတလြသည်ေ။
တဈခုသောနေ့လညခြင်း ၃ နာရီခန့တ်ှင် ကြှန်ုပသ်ည် ထမင်းစားပြီးအိပပြွောန်ရောမှ ဘေးနားကဟိန်းထကြ၏ ဝူးဝူးဝါးဝါးအသံဆိုးကြီးကြောင့ြ လန့န်ိုးလာလသည်ေ၊ အိပခြငွမြူးတူးနှင့ြ မကြန်ှာသဈပြီး ကြောင်းဝန်းထဲ၌စာလုပရြန် ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။ ကောရြဈဒါသို့အရောကတ်ှင် စာလုပန်သေော ကြောင်းသားကြောင်းသူများအပြည့ြ ဖြစ်နသေောကြောင့ြ ထိုငခြုံအလှတမြရှိတော့ခွေ၊ ကဲ….နရောမရတော့လည်း အဆောငပြှနရြုံပေါ့ ဟု တွေးကာ အပြနလြမ်းလွှောကအြလာတွင် ထိုငခြုံတန်းတဈခုအပေါတ်ှင် တဈယောကထြဲစာလုပန်သေော စုမှတန်ိုးအား တွေ့လိုကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ ဟေ့…မှတန်ိုး တဈယောကတ်ည်းလား….. ဒီထိုငခြုံမှာ ထိုငမြယန်ောြ”
“ အင်း….ရဲမာန်…ထိုငလြေ စာတော့ အောမြကကြန်ဲ့နောြ… ဒီမှာစာတွကမြလို့”
“ ဘာတွတွကေမြလို့လဲ…. အတူတွကမြယလြေ”
“ Financial Accounting တွကမြလို့ နငကြွူရှငစြာအုပပြါလာလား… မေ့လို့ နငကြွူရှငမြှမတကတ်ာ”
“ ဟီးဟီး…ပငွြးလို့မတကတ်ာ နငမြပါလာဘူးလား”
“ အင်း မပါလည်း တွကလြို့ရတာပဲဟာ…. တွကရြအောင်… သီချင်ြးဖြင့ထြားလို့ရတယမြလား”
“ အင်း accounting နဲ့ သီချင်ြးနဲ့က အလိုကဆြုံးပဲ”
“ ယုပြင့ကြောမပါဘူးလား…. အဆောငမြှာနခေဲ့တာလား”
“ သူက သူ့မဂွောက သူငယခြငွြးတွနေဲ့ အဆောငမြှာ စာလုပန်တော”
“ ဪ”
ထိုသို့ဖြင့ြ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကသ်ားသည် ပုဈဆာတွငပြေးထားသော လုပင်န်းမတညင်ှမွေား၊ စရိတမြွား၊ ဝငင်ှမွေား စသညတ်ို့ကိုသချောဖတကြာ စာရင်းနှင့သ်ကဆြိုငသ်ော Debit & Credit ခေါင်းစဉအြောကြ၌ မညသ်ည့ခြေါင်းစဉထြဲထည့မြညကြို အငှင်းပြားကာ တွကခြကြကြှလသည်ေ၊ နောကဆြုံးတွင် ပုဈဆာက စာရင်းညီသှားကာမှ သကပြှင်းခနွိုငလြသည်ေ၊ လုပင်န်းသုံးခုစာမွှ အပုဒရြှညသ်ုံးပုဒစြာ တွကခြကြြ၍အပြီးတွင် ဦးနှောကအြားအလုပမြွားပေးလိုကရြ၍ ခေါင်းမူးလာလသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးဖြင့ထြားသော အိမ့ခြစွသ်ီချင်ြးပင် နားငှီးလာကာ ခေါင်းရှုပသ်ညဟြုဆိုကာ ပိတခြိုင်းလိုကလြသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက…
“ ရဲမာန်….ဒီတဈပုဒပြှီးရင် တောရြအောင်…. ကနတ်င်းသှားပြီး အအေးဝယသ်ောကရြအောင်”
“ အေး…ငါလည်း ခေါင်းမူးနပြေီ”
“ ငါဖြောရြညဝြယတ်ိုကမြယ်…နငဆြိုငကြယန်ဲ့ အအေးသှားဝယပြေးပါလား…. ဒီနရောကို တခွားလူဦးသှားမှာဆိုးလို့”
“ နငဘြာသောကမြှာလဲ…..ငါတော့ ကောဖြီအေးသောကမြလို့”
“ ငါက lipo တဈလုံး… သှားခါနီး နင့ဖြုန်းပေးခဲ့ဦး ငါဇာတကြားကူးမလို့ ဇာတကြားရှိတယမြလား”
“ ရော့ရော့….password က sunflower”
ကြှနတ်ောသ်ညကြနတ်င်းမှ အအေးများနှင့ြ အာလူးကြောတ်ဈထုပဝြယကြာ ထိုငခြုံရှိရာ ကောရြဈဒါသို့ပြနလြာခဲ့လသည်ေ။
“ မှတန်ိုးရေ….စားရအောင်…ငါအာလူးကြောပြါ ဝယလြာတယ်”
“ အင်း ကောင်းတာပေါ့….. နင့ဇြတကြားအသဈတွကေ နှစ်ကားပဲရှိတာလား၊ ကနွတ်ာကြည့်ပြှီးသားတွခညွြေးပဲ”
“ စာမေးပြဲတွင်းလေ…ဒေါင်းတဲ့သူတွကေ မဒေါင်းကြတော့ဘူးး၊ နင့ထြဲကော ဘာဇာတကြားရှိလဲ”
“ ကိုရီးယားဇာတလြမ်းတွဲနှစ်ခုတော့ရှိတယ်၊.. အင်းနောကထြပ် တဈပိုင်းထဲပြီးတဲ့ ကိုရီးယားဇာတကြားတဈကားလည်း ရှိတယ်”
“ တောပြါပြီ…ငါကိုရီးယားကား မကြိုကဘြူးး”
“ တဈကားတော့ နငကြှိုကမြှာပါ 18+ အခန်းတွပေါတယ်”
“ ဟေ…အဲ့တာဆို ထည့လြိုကတ်ော့…. နငလြည်း အဲ့လိုကားတွေ ကြည့်တ်ယလြား”
“ ၁၈ နှစ်ပြည့ပြှီးပြီလေ ကြည့်လြိုရပြီ… နငတ်ို့ယောကြွားလေးတွတေောင် အသကမြပြည့ခြငကြတည်းက ကြည့်န်ကြတောပဲဟာ”
“ ဟုတပြါပြီကြယ်”
ဟု ပြနပြှောလိုကလြသည်ေ။ ထို့နောကြ စုမှတန်ိုးက ဖြောရြညတ်ဈခကြင်ုံလိုကပြှီး
“ ရဲမာန်….ကဈဆငဆြှဲရင် ဘယလြိုအရသာရှိလဲ… သိလား.. ငါမသိလို့ မေးကြည့်တ်ာ”
“ အရသာပြောရအောင် ထမင်းဟင်းမှမဟုတတ်ာ သိချင်ြ ရည်းစားထားကြည့်ပြေါ့…. နင့ကြိုလိုကန်တေဲ့သူတဈပုံကြီးပဲဟာ…. ငါတို့ကြောင်းကကော gtc ကရော အနောကကြွောင်းကရော”
“ ငါမှ ရည်းစားမထားချင်တ်ာ…. ယောကြွားလေးတဈယောကကြို ငါ့ဘဝပုံပြီးတော့ မယုံကြညန်ိုငဘြူးရယ်… ငါ့အကြောင်းလည်း နငသ်ိရဲ့သားနဲ့ သံယောဇဉတ်ှေ အခွုပအြနှောငတ်ှေ မလိုချင်ဖြူး”
“ နင့အြိမကြိဈစတွကြေောင့လြား….. နင့အြဖကေ တောတ်ောဆြိုးပုံရတယ်”
ဟု ကြှနတ်ောကြ ပြောလိုကရြာ စုမှတန်ိုးက
“ အင်း…အဲ့လိုပေါ့ သူက ငါ့အမပေေါြ သဈစာမရှိဘူး… အငယအြနှောင်းထားတာ…. ငါ့အမမေို့လို့သည်းခံနတော… ငါသာဆိုတရားစွဲပြီးပြီ”
ဟုပြနပြှောလသည်ေ။
“ အင်း….သဈစာတရားမရှိတဲ့ ယောကြွားတွရှေိတာတော့ ဟုတပြါတယ်…. ဒါပမယေ့ြ အကုနလြုံးမကောင်းကြတာမှ မဟုတတ်ာ…. နငကြလည်း တကျကသိုလရြောကတ်ုန်း ဘဲလေးဘာလေး ထားကြည့်ပြေါ့…. အတညမြထားချင်တ်ောင် အပြောထြားကြည့်ပြေါ့”
“ တောပြါပြီအေ…..ငါ့ကိုက စိတဒြါဏရြာလိုဖြစ်နတော မထားနိုငလြောကဘြူး”
“ နငတ်ဈယောကတ်ည်းနတောလည်း ကောင်းပါတယ်၊ ဘဲမရှိတော့ လွှောကလြညစြရာမရှိ ၊ လွှောကလြညစြရာမရှိတော့ ပိုကဆြံမကုန်၊ နငပျိုကဆြံမကုနတ်ော့ ငါလိုရငခြွေးလို့ရတာပေါ့ ဟိဟိ”
“ နငတ်ို့ ယောကြွားလေးတွကေ ဘာလို့ sex ကိဈစကို အရူးအမူး ဖြစ်နကြတောလဲ ငါတော့ နားမလညန်ိုငဘြူး”
“ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပြောရရင် ယောကြွားလေးတောတ်ောမြွားများက လူပျိုပေါကတ်ာနဲ့ အာသာဖြတတေကြှနပြေီကြာ၊ အပြာကားကြည့်တ်ာတို့ ဘာတို့ပေါ့ ၊ အာသာဖြတောက လိငဆြကဆြံတာ မဟုတပြမယေ့လြည်း ၈၅ ရာခိုငန်ှုန်းလောကကြ ကာမအရသာအပြည့အြဝရကြတာ၊ အဲ့တာကြောင့ြ သောကလြငတေလြေ ဆားငံရေ ဖြစ်နတော”
“ အာသာဖြတယေဆြိုတာ ဟို…. နငတ်ို့ယောကြွားလေးတွေ ပြောပြောနတေဲ့ ဂွင်းထုတာကို ပြောတာမလား ”
“ အင်း…အဲ့လိုပေါ့ အခုခတ်မှောတော့ မိန်းကလေးတောတ်ောမြွားများလည်း တဈကိုယရြညအြာသာဖြကြပေါတယ်… နငအြဆောငမြှာ မကြုံဖူးဘူးလား”
“ အင်း…စီနီယာအဈမကြီးတွတေော့ အပြာကားတွေ အုပစြုလိုကြ ခိုးကြည့်တ်ာတော့ သိတယ်၊ အဲ့လိုလုပမြလုပတ်ော့ မသိဘူး၊ အဲ့လိုအာသာဖြတော အရသာကောင်းလို့လား”
“ ဟကဟြကြ…နငကြလည်း အရသာ.. အရသာနဲ့ အင်းပေါ့… အရသာကောင်းသလားဆို ကောင်းလို့ပဲ နငတ်ို့ ငါတို့ လူဖြစ်လာတာပေါ့၊ ဟင်းကောင်းစားရလို့ အရသာရှိတာမွိုးတော့ ဘယဟြုတပြါ့မလဲ၊ အနီးစပဆြုံး နငန်ားလညအြောငပြှောရရင် နင့န်ောကကြွောမှာယားလို့ လကန်ဲ့ကုတလြို့မမှီတဲ့အခါ နောကကြွောကုတတ်ံနဲ့ အားရပါးရကုတလြိုကလြို့ အယားပြသှေားတဲ့ ခံစားခကြမြွိုးပဲ”
“ ဪ…အဲ့လိုလား…သိပြီ”
“ နငအြဲ့ထကပျိုသိချင်ရြင်…. ရည်းစားထား… ပြီးတော့ လငယ်ူလိုကြ…. အဲ့ထကရြှင်းအောင် ရှင်းမပြတတတ်ော့ဘူး”
“ ငါမှ ရည်းစားမထားချင်တ်ာ…လငယ်ူဖို့ဆို အဝေးကြီး…. ဒါပမယေ့ြ အဲ့ဒီထိတွေ့မှုအရသာကိုတော့ ငါလည်းသိချင်တ်ာပေါ့ဟ”
“ ဒုကျခပဲ…နငကြ လကဝြှေ့လည်းထိုးချင်သ်ေးတယ် ကြိုးဝိုင်းထဲလည်း မတကရြဲဘူးဆိုတာလို ဖြစ်နပြေီ”
“ ဒီလိုလုပပြါလား…..ရဲမာန် ၊ ငါနဲ့နငန်ဲ့ အတူအိပရြအောငလြေ…. နငကြ ရည်းစားရှိတော့ အတွေ့အကြုံရှိမှာပဲ… ငါ့ကိုသငပြေးပေါ့”
ဟု စုမှတန်ိုးက ပြောလိုကရြာ
“ ဖြီး..အဟှတ်” (သောကလြကစြ ကောဖြီအေး သီးသှားခွင်း)
“ အသာလုပပြါ မှတန်ိုးရာ…. ငါ့မှာ ရည်းစားကြီး ငုတတ်ုတန်ဲ့ကို၊ ပြီးတော့ နင့အြပျိုစငဘြဝကို ငါ့ကိုပေးမလို့လား… နငအြရသာသိချင်သ်ပဆို နင့ဘြာသာနင် အာသာဖြလေို့လည်းရတာကို”
“ ငါမှအာသာမဖြတတေတ်ာ….ရဲမာန်… တဈမွိုးတော့မထငန်ဲ့၊ ငါပြောချင်တ်ာကကြာ ငါကယောကြွားမယူတော့ဘူးလို့ တွေးထားတော့ အပျိုစငဘြဝတွေ ဘာတွေ သိပဂြရုမစိုကပြါဘူး၊ ပြီးတော့ နငပြှောသလို ရည်းစားထားဖို့ကြလည်း အခစွတ်ှေ သံယောဇဉတ်ှေ တွယကြပတ်ာတွနဲ့ ရှုပတ်ယကြှာ ၊ နောကတ်ဈခုက နငကြ ငါယုံရတဲ့ သူငယခြငွြးလည်းဖြစ်တယ်….. နငကြလည်း ရည်းစားရှိတော့ ငါ့ကိုမခစွန်ိုငဘြူးဆိုတာလည်းသိတယ်၊ အခုဟာက ခန်တာကိုယခြငွြး ဆကဆြံမှာပဲဟာ နင့အြဈမကြီးကို သဈစာဖောကတ်ာမှမဟုတတ်ာ၊ အကယ်၍ သူ့ဘကကြ အထငလြှဲတာမွိုးရှိလာရငလြည်း ငါဖြရှင်ေးပေးမယကြှာ… ဘယလြိုလဲ ၊ နငကြ ယောကြွားလေးပဲ အရှုံးမရှိပါဘူး.. အတွေ့အကြုံယူတယ် သဘောထားပေါ့”
“ အဲ့တော့ ငါတို့နှစ်ယောကကြ sex partner လုပကြှမယပြေါ့… ဘာအနှောငအြဖြဲ့မှမပါပဲနဲ့…. အဲ့လိုလား”
“ အင်း…ဟုတတ်ယ်….. sex partner ဆိုတာထကြ friend with benefit ပေါ့၊ ဒါပမယေ့ြ နင် နှုတလြုံရမယန်ောြ…. အယုတစြှဆုံး နင့ဘြောဒြါ ဟိန်းထကကြိုလည်း မပြောနဲ့…. ငါလည်း ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောဘူး…. ငါတို့နှစ်ယောကရြဲ့ privacy ကို စောင့ထြိန်းပေါ့”
“ အိုကလေေ စိနခြေါတ်ော့လည်း ကုတငပြေါထြိ လိုကတ်ာပေါ့…. အဲ့ရောကမြှ မငိုကြေး”
“ အင်း အဲ့တာဆို မနကြ ဒီလိုအခွိန် စာလုပပြှီးရင် သှားမယလြေ…. တည်းခိုခန်းတော့ နငပြဲ စီစဉထြားလိုကြ… ကုနတ်ာတော့ တဈယောကတ်ဈဝကပြေါ့”
“ အဆောငကြလူတွေ မေးကြည့်လြိုကမြယ်”
ဟု ကြှနတ်ောကြ ပြနပြှောရာ စုမှတန်ိုးက
“ အိုကေ… အဲ့ဒီကိဈစအဆငပြှသှေားပြီ၊ အခုတော့ accounting ကို ဒီတဈခန်းပြီးအောင် ဖြတလြိုကကြှရအောင်”
“ အေးအေး”
စာလုပပြှီးသည့အြခါတွင် စာအုပမြွား ဂဏန်းတွကစြကမြွားကိုသိမ်းကာ စုမှတန်ိုးအား အဆောငပြှနလြိုကပျို့ပေးလသည်ေ၊ ဆိုငကြယစြီးနရင်ေးနှင့ပြင် အနောကကြနေ၍ သူမက နားနားကပကြာ
“ ရဲမာန်….ငါမနကဖြှန် ခွုံရှင်းခဲ့ရမလား” (အဖုတမြှှေးရိတသ်ညကြို ဆိုလိုသည်)
“ နငကြ ခွုံထူလို့လား..”
“ တအားတော့ မများပမယေ့ြ ရှိတော့ရှိတယ်… ရှုပန်မလေားလို့”
“ ပါးပါးလေးညှပခြဲ့လေ အဲ့တာဆို… နငကြလည်း အကုနလြိုကမြေးနတေော့တာပဲ”
“ ငါမသိလို့ပါဟ… အဆောငရြှေ့ရောကပြှီ ဆိုငကြယရြပတ်ော့၊ ငါသှားပြီနောြ ဘယသ်ူ့မှမပြောနဲ့ဦးနောြ”
ဟု မှာကြားကာ အဆောငထြဲ ပြနဝြငသ်ှားလသည်ေ။ ထိုနေ့ညတွင် အတွေးများ ယောကယ်ကခြကန်လသေည်ေ၊ အတွေ့အကြုံတဈခါ ရှိဖူးသောလြည်း မနန်းသိရိကြောကြ အများဆုံးဦးဆောငကြာခေါသ်ှားသည် မဟုတလြော၊ ဒီတဈခါတော့ ဦးဆောငရြမည့သ်ူမှာ ကြှနတ်ောဖြစ်သောကြောင့ြ အလှဲလှဲအမှားမှားမဖြစ်ရန် ဂရုစိုကဖြို့လိုလသည်ေ၊ ဘေးနားတွင် ဘုရားရှဈခိုးပြီးအိပရြနကြှံစညန်သေော ဟိန်းထကအြား ကြှနတ်ောကြ…
“ ဟိန်းထကြ…… မင်းအခွိနပျိုင်း ငှားလို့ရတဲ့ တည်းခိုခန်းတွေ သိလား”
“ ဆရာမဝသုနန်ဲ့ သှားမလို့လား….. သှကလြှခွလေား ရဲမာနရြ… တဈနှစ်တောင် မပြည့သ်ေးဘူး၊ ငါတောင် ယုပြင့ကြို မနည်းဆှယန်ရတေုန်းရှိသေးတယ်”
“ စွတအြထငမြကြီးနဲ့ဦး…. ငါ့အသိတဈယောကကြ မေးခိုင်းလိုကလြို့ မင်းတို့အတွဲက ဒီနားတဈဝိုကခြွိန်းတွေ့နတေော့ သိများသိမလားလို့”
“ ရှပြညေသ်ာဘကကြ (***** ) တည်းခိုခန်းက အခွိနပျိုင်းရတယ်၊ သန့လြည်းသန့တ်ယလြို့ ကြားဖူးတယ်၊ ငါတောင် ယုပြင့န်ဲ အဆငပြှရငေသ်ှားမလို့”
“ အေးအေး….ငါသူ့ကို ပြနပြှောလိုကမြယ်”
ထို့နောကြ အိပရြာထဲတွင် တောငတ်ှေးမှောကတ်ှေး လွှောကတ်ှေးနပြနေသ်ည်၊ ဆယတ်န်းတုန်းက ဆရာကြောပြှောဖူးသညကြတော့
“ ငါလည်း အစကတော့ ပါကင်… ပါကငန်ဲ့ ဖောကခြငွတ်ာပဲ ၊ ပါကငကြဖောကရြတာ လကတ်အားဝငတ်ယကြှ…. သူတို့ဘကကြနာတော့ အတင်းရုန်းတာတွေ အထဲမဝငတ်ာတွရှေိတယ်၊ မင်းတို့ဖောကမြယဆြိုရင် သချောနူးနှပပြှီးမှလုပကြှ”
ဆိုသော စကားကို နားထဲပြနကြှားမိလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ မနန်းသိရိကြောန်ှင့တ်ုန်းက ပထမအခွီတွင် အဖုတကြညှဈ၍ သုတမြနည်းထိန်းခဲ့ရသညကြို သတိရသှားမိသည်၊ ထို့ကြောင့ြ မအိပခြင် ဂပြနသ်ိုင်းကားတဈကားကြည့်ြ၍ အကြကမြွားလေ့လာပြီး ငါးဦးကောမြတီနှင့ြ တဈကြောင်းဆှဲလိုကလြသည်ေ။
နောကတ်ဈနေ့ နေ့လည် ၁၁ ခွဲတွင် သူငယခြငွြးမလေး စုမှတန်ိုးဆီမှ ဖုန်းဝငလြာလသည်ေ…။
“ ဟယလြို….မှတန်ိုး…ပြော”
“ နေ့လညစြာ အတူစားပြီး စာလုပရြအောင်… နငန်ေ့လညစြာ မစားရသေးဘူးမလား”
“ အင်း မနကကြ စာကကြပြှီးတော့ အခုမှရခွေိူးပြီးတာ… နင့အြဆောငလြာခေါလြှည့မြယ်… ဘယသ်ှားစားကြမလဲ”
“ မင်းခန့ထြမင်းဆိုငသ်ှားမယလြေ…. ရဲမာန်.. နငလြာရင် အကြမ်းစာရှကြ အပိုယူခဲ့ဦး၊ ငါကုနန်လေို့”
“ အေးအေး”
ထိုသို့ဖြင့ြ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကသ်ား ထမင်းစားပြီးသကာလ ကြောင်းဝန်းထဲသှားကာ စာလုပကြှလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ နေ့လညခြင်းအိပန်ကြဖြေဈသဖြင့ြ စာတဈပုဒကြကြပြှီး ထိုငခြုံပေါြ၌ မှောကအြိပန်လသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးကတော့ အိပရြေးဝခဲ့သညဟြုဆိုကာ တဈယောကတ်ည်း စာဆကကြကြန်လသေည်ေ၊ ၄၅ မိနဈခန့ကြှာသောအခါတွင် အိပန်ရောမှ နိုးလာလသည်ေ။ စုမှတန်ိုးက..
“ နငမြို့လို့ ထိုငခြုံပေါြ မှောကအြိပတ်ကတ်ယ်…. ငါဆို မအိပတ်တပြါဖူး”
“ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကငွ့ခြဲ့တဲ့ရလဒပြေါ့… ဟီး”
“ ရဲမာန်..နင့ပြါးမှာလည်း ထိုငခြုံအရာတွထငေလြို့ ငါလည်းညောင်းလို့ ကိုရီးယားကား ကြည့်လြိုကြဦးမယ်…. နငစြာကကြြဦးမှာလား”
“ အေး တဈပုဒလြောကြ ကကြလြိုကြဦးမယ်….. ပြီးမှ တည်းခိုခန်းသှားကြတာပေါ့”
“ နင် နရောစုံစမ်းပြီးပြီမလား၊… ငါ မကြန်ှာအုပဖြို့ mask ယူလာတယ်… ကြောင်းက တဈယောကယ်ောကြ တွေ့သှားရင် မကောင်းဘူးးလေ”
“ Mask က အသာထား၊ မှတပြုံတငဆြောငထြားတယမြလား”
“ ဒီလောကတ်ော့ သိပါတယအြေ၊ တည်းခိုခန်းက တဈနာရီဘယလြောကတ်ဲ့လဲ”
“ သုံးနာရီကို နှစ်သောင်းခွဲယူတယ် ပြောတာပဲ”
“ အဆငပြှရင်ေ ပြီးတာပါပဲ”
အပုဒရြှညကြှီးတဈပုဒအြား ကြှနတ်ောကြကြပြှီး၍ နာရီကြည့်လြိုကသ်ောအခါ သုံးနာရီပင် ထိုးနလပြေေီ၊ အိပရြာနိုးနိုးချင်ြး အတွေးမများခင် စာကကြလြိုကလြို့လားမသိ…. တဈပုဒအြသာလေးရသှားသည်၊ ဘေးနားနကြောစိခွာစားရင်း ဇာတကြားကြည့်န်သေော သူငယခြငွြးမ စုမှတန်ိုးအား
“ မှတန်ိုး…သှားကြရအောငလြေ… အပြနန်ောကကြှနလေိမ့မြယ်…. နငတ်ို့ အဆောငကြ ဘယအြခွိနပြိတတ်ာလဲ”
“ ညနေ ၇ နာရီလောကမြှပါ…ရတယ်… အေးဆေး… နငစြာရပြီမလား သှားရအောငလြေ”
သူငယခြငွြးမလေးအား ဆိုငကြယန်ောကတ်ှင် တငခြေါပြှီး ဘုရတော့မညကြို စိတလြှုပရြှားမိသောလြည်း တအားကြီးတော့ ရငခြုနခြှင်းမရှိခွေ၊ စုမှတန်ိုးအဖို့တော့ ပထမဆုံးဖြစ်၍ စိတလြှုပရြှားနမညေမြှာ အသအချောပင် ဖြစ်လသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ပထမဆုံးအကြိမတ်ုံးကတော့ မနန်းသိရိကြောန်ှင့ြ မထငမြှတပြဲ ဗှုံးစားကြီးထဖြစ်သှား၍ စိတသ်ိပမြလှုပရြှားလိုကရြခွေ၊ တည်းခိုခန်းသို့သှားရာလမ်းတွင် ဆေးဆိုငတ်ှေ့၍ ကြနဒြုံးသှားဝယရြန် ဆိုငကြယခြဏရပလြိုကလြသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက…
“ ဟင်…ဘာလို့ရပတ်ာလဲ တည်းခိုခန်းလည်း မရောကသ်ေးပဲနဲ့”
“ ငါဆေးဆိုငမြှာ ကြိုငသ်ှားဝယမြလို့ တောကြှာ နငဗြိုကကြှီးသှားရင် အပျိုကြီးမလုပလြိုကရြမှာစိုးလို့”
“ ကြိုငဆြိုတာ ကြနဒြုံးကို ပြောတာမလား… နငန်ခေဲ့ ငါသှားဝယလြိုကမြယ်”
“ နင် ဝယရြဲလို့လား”
“ ငါကစုမှတန်ိုးလေ….အိစိအိစိ မိန်းကလေးမှ မဟုတတ်ာ”
ထို့နောကြ စုမှတန်ိုးသည် ဆေးဆိုငမြှအဈမကြီးအား မေးမှန်းကာ တဈခုခုကို ဝယလြာလသည်ေ။ ကြှနတ်ောကြ
“ အဖောဝြယလြာတာလား….ဘာတံဆိပလြဲ”
“ ကြနဒြုံးက နောကတ်ဈခါမှ နင့ဘြာသာဝယတ်ော့၊ ငါက တားဆေးဝယလြာတာ”
“ မှတန်ိုး…အဲ့ဆေးတွကေ side effect များတယန်ောြ၊ ငါကြိုငပြဲသုံးလိုကပြါ့မယ်”
“ နငသ်ုံးချင်န်ောကတ်ဈခါမှသုံး ၊ ငါကတော့ ပထမဆုံးတဈခေါကကြို သဘာဝအတိုင်း ခံစားကြည့်ခြငွလြို့ ”
“ နင့သ်ဘောပါ…. ယောကြွားလေးတွကလေည်း အလှှာမခွားလေ ကြိုကလြပေဲ”
“ ဒီတဈခေါကပြဲ ကြိုငမြသုံးပဲလုပမြှာနောြ၊ နောကတ်ဈခေါကတ်ှကြတေော့ သုံးပေးပေါ့၊ ငါလည်း အမြဲတန်းမသောကန်ိုငပြါဘူး”
တည်းခိုခန်းသို့ရောကသ်ောအခါတွင် အခန်းကို သုံးနာရီစာယူလိုကပြှီး နှစ်ယောကသ်ား အခန်းတွင်းသို့ ဝငလြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ နှစ်ယောကသ်ား ကုတငပြေါတ်ှငထြိုငရြင်း စစချင်ြးဘာလုပလြို့ဘာကိုငရြမှန်း မသိသဖြင့ြ တဈယောကမြကြန်ှာတဈယောကကြှည့ကြာ ငေးနကြလေသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးသညလြည်း ဘယလြိုပငခြတ်မှေီသော အမှီအခိုကင်းသော မိန်းမပျိုလေးဟနရြှိပါစေ…. အခုတော့ အနည်းငယရြှကစြပြုနလသေည်ေ။ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ မကြလြုံးချင်ြးမဆိုငပြဲ အခန်းထဲ ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်ြ ကြည့်န်လသေည်ေ။ ကြှနတ်ောကြစတင်၍…
“ မှတန်ိုး…..နငမြတတ်ပရြပလြိုကြ၊ ငါတို့တဈယောကတ်ဈလှည့ဆြီ အဝတခြွှတပြှကြရအောင်”
“ အင်း…ငါအရငလြုပရြမှာလား”
ဟု စုမှတန်ိုးက ပြောလသည်ေ။
“ အင်း…မရှကပြါနဲ့…ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပဲ သှားကြတာပေါ့”
စုမှတန်ိုးသည် ကုတငစြှန်းတွငထြိုငန်သေော ကြှနတ်ောန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် မတတ်ပရြပကြာ အဝတမြွားကို တဈလှှာချင်ြးခွှတလြသည်ေ၊ အပေါကြတီရှပလြေးကို ခွှတလြိုကသ်ောအခါ အမဲရောငဘြောလြီလေး ပေါလြာလသည်ေ။ ပြီးနောကြ ဘောလြီအား တန်းမခွှတပြဲ အောကကြစကတအြား ခွှတခြလွိုကလြသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးသည် ကြှနတ်ော့ရြှေ့တွင် ခေါင်းလေးငုံ့ကာ ရှကန်လသေည်ေ၊ သူမ၏ကိုယပြေါတ်ှင် ဘောလြီနှင့ြ အောကခြံပငတ်ီသာ ကနွတ်ော့လသည်ေ၊ သူငယခြငွြးမလေးသည် မကြန်ှာနှင့လြကတ်ံခွတေံများ ညိုသောလြည်း အတွင်းသားလေးများမှာမူ ဝင်းဝါ၍ စိုပြသေောအသားအရဖြစ်ေလသည်ေ၊ ရငသ်ားမှာလည်း မဝသုနလြောကမြကြီးသောလြည်း လကဝြါးတဈဆုပစြာရှိလသည်ေ၊ ခါးသိမ်၍ တငပြါးမှာ အနည်းငယပြှားလသည်ေ။ တငမြရှိသညတ်ော့မဟုတ် ၁၈ နှစ်ပြည့ခြါစ ဖြံဖြိုးဆဲကာလဖြစ်၍ ကြီးထွားမှုလိုနသေေးသည် ဟုဆိုနိုငသ်ည်။
မကြစြိထမှငအြောငပြှောရလငွြ သရုပဆြောင် မကဗွောငယင်ယကြပုံစံမွိုး ဖြစ်လသည်ေ၊ သူမက သကပြှင်းတဈခုအားရှိုကလြိုကကြာ နောကကြွောသို့စမ်း၍ ဘောလြီဂွိတအြားဖြုတလြိုကသ်ောအခါ တင်းရင်းနသေော နို့အုံလေးနှင့ြ နို့သီးခေါင်းညိုတိုတိုလေးများ ပြင့အြံကလွာလသည်ေ၊ နို့ခံအဝိုင်းမှာ ကပြပြှားစေ့လောကရြှိသောလြည်း နို့သီးခေါင်းလေးမှာ စူထွကန်လသေည်ေ၊ ပြီးနောကြ သူမက အရှေ့ကိုကိုင်းလိုကကြာ အောကခြံပငတ်ီအား ကြှနတ်ော့ရြှေ့တွင် ခွှတခြလွိုကလြသည်ေ၊ လကတ်ဈဖကကြ အဖုတလြေးကိုအုပကြိုငကြာ နောကတ်ဈဖကကြ နို့များကို ကာထားလသည်ေ ၊(ခကတ်ော့ခကတ်ယ်…သူပဲခွှတပြှီး သူပဲရှကန်လသေည်ေ) ၊ ကြှနတ်ောကြ အရှကပြှစရေန်ေ သူမအား….
“ နငကြအပြငမြှာသာညိုတာ အတွင်းမှာဖြေးသားပဲ…. လှလိုကတ်ာ နင့ကြိုယလြုံးလေးက လကကြှီးဖယပြါဦး ”
ဟု ပြောလိုကလြသည်ေ၊ အဖုတလြေးအားကာထားသော လကအြား ရုတသ်ိမ်းလိုကသ်ဖြင့ြ အမှှေးကြဲကြဲလေးနှင့ြ အဖုတလြေး ထွကလြာလသည်ေ၊ သူမက
“ ရဲမာန်…ဘယလြိုကြီး ကြည့်န်တောလဲ… ငါမနတတေတ်ော့ဘူးကြာ”
“ နငကြလှလို့ကြည့်မြဝဖြစ်နတောပါ…. ရှကရြင် နောကကြှောဘကလြှည့လြိုကြ” (တကယတ်ော့ ဖငလြေးကြည့်ခြငွလြို့ပါ)
“ ရပြီ…နငထြိုငတ်ော့….ဒီတဈခါ ငါ့အလှည့ပြဲ”
ဟု ပြောကာ သူမအား ကြှနတ်ော့န်ရော၌ ထိုငစြခေိုင်းလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ သူမ၏ အရှေ့တွငမြတတ်ပရြပကြာ တီရှပအြား အပေါဆြှဲ၍ခွှတလြိုကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ြ၏အပေါပျိုင်းမှာ ဘာမှမရှိတော့၊ သူမကတော့ ကလေးလေးသဖြယ် ငေးကြည့်န်လသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြသူမ၏အရှေ့သို့ ကပန်အေောငတ်ိုးလိုကကြာ သူမလကကြိုဆှဲ၍ ဗိုကပြေါတ်ငပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ ကိုငကြှည့လြေ မှတန်ိုး…. နငပြဲသိချင်တ်ယဆြို”
“ နင့ဗြိုကသ်ားက မာတောင့တ်ောင့ကြှီး…. ငါတို့လိုလည်း မဟုတဘြူး… နင့ြ six pack က ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ လေးမှောင်းပဲရှိတာပါလား”
“ ဘောလုံးပြဲပြီးကတည်းက အားကစားမလုပဖြစ်လို့ ၊ စာမေးပြဲတွင်းက စားလိုကအြိပလြိုကန်ဲ့မို့အဆီပြနတ်ကလြာတာ….. ငါဘောင်းဘီခွှတလြိုကမြယန်ောြ”
ဟု ပြောကာ သူမမကြန်ှာနားကပ်၍ ဂငွြးဘောင်းဘီဇဈကိုဖြုတကြာ ဂငွြးဘောင်းဘီရော အောကခြံဘောင်းဘီပါ တဈခါထည်းဆှဲခွှတလြိုကလြသည်ေ၊ သူမ၏မကြန်ှာရှေ့တည့တ်ည့တ်ှင် ကြှနတ်ော့င်ပဲကြီးက တဈရမ်းရမ်းဖြင့ြ ထွကလြာလသည်ေ၊ စောနတုံးက သူမ၏ဖငပြှောငလြေးအား ကြည့်ထြားသဖြင့ြ ငပဲကြီးမှာ နိုးထခါစပြုနလပြေေီ၊ သူမက
“ အမလေး…နင့ဟြာကြီးက အကြီးကြီးပဲ ငါ့ဟာနဲ့ ဆန့ပြါ့မလား.. ကြောကတ်ောငလြာပြီ… ငါ ရချိုးရင်း သန့ရြှင်းရေးလုပရြငတ်ောင် ငါ့ဟာထဲ လကသ်န်းလေးတောင် ဝငအြောင် ထည့ဖြူးတာမဟုတဘြူး”
“ မကြောကပြါနဲ့…. နငတ်ို့လမ်းကြောင်းက မှှပေါးစပလြိုပဲ ခွဲ့နိုငကြွုံ့နိုငတ်ာပဲဟာ… ငါကလည်း ဖြေးဖြေးချင်ြး လုပပြေးမယလြေ …. နငကြိုငကြှည့ကြှည့လြေ… ရော့”
ဟုဆိုကာ ကြှနတ်ော့ြ၏ဗိုကသ်ားကိုပြတန်သေော သူမလကလြေးအား ကိုငကြာ ကြှနတ်ော့လြီးကြီးပေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်၊ သူမ၏လကကြ လီးကို ဖြဖြလေး လာကိုငလြသည်ေ…. ကြှနတ်ောကြ သူမ၏လကအြား ဆုပကြိုငလြိုကကြာ ဒဈပေါရြှိအရပြေားကို အပေါအြောကဆြှဲပြလိုကလြသည်ေ။
“ မှတန်ိုး….တအားကြီးသာမညှဈနဲ့ အပေါအြောကြ အဲ့လိုလေးလုပပြေး ယောကြွားလေးတွေ ဂွင်းထုရင် အဲ့လိုလုပတ်ာ”
“ ဟင် ပိုတောငကြှီးလာပြီ…နင့ဟြာကြီးက အကြောတွေ ထောငန်တောပဲ ရာဘာချောင်းကြီးလိုပဲ”
“ အောကကြ ဂွေးဥရော ကိုငကြှည့ကြှည့ြ”
“ ဟယ်…အိစိအိစိနဲ့ အထဲကအလုံးလေးက ဟိုဖကပြှေးလိုကြ ဒီဘကပြှေးလိုကန်ဲ့”
ဟုပြောကာ ကြှနတ်ော့ပစ်စည်းအား လေ့လာစူးစမ်းနလတေေော့သည်။ ကြှနတ်ော့အြငယကြောငန်ှင့သ်ူမအား မိတဆြကပြေးပြီးသကာလ သူမအား အိပရြာပေါသ်ို့ ပကလြကလြေး လှဲပေးလိုကသ်ည်၊ သူငယခြငွြးမလေးအား နင့အြာရုံခံစားမှု ပိုကောင်းအောငဟြုဆိုကာ သူမမကြစြိအား တီရှပန်ှင့အြလင်းရောင် မမှငရြအောင် ခညွလြိုကပြှီး သူမ၏လကကြိုလည်း အပေါသ်ို့ဆန့တ်န်းပြီးလကကြောကဝြတန်ှဈခုအား ခါးပါတန်ှင့တ်ုတကြာ ကုတငတ်ိုငန်ှင့ြ ပူးခညွလြိုကလြသည်ေ။ စုမှတန်ိုးက
“ ရဲမာန်…ငါလှုပမြရတော့ဖူး… မှငလြည်းမမှငရြဖူး”
“ အင်း….အဲ့တာမှ နငအြရသာပိုသိရမှာပေါ့”
“ ငါက လုပန်တေုန်း နင့မြကြန်ှာကြည့်ခြငွတ်ာ”
“ အဲ့ဒီအခါကြ ဖြုတပြေးပါ့မယ်… အခုဟာက အစရှိသေးတာ”
ဟုပြနပြှောကာ အဲကြန်းကအပူခွိနအြား တဈထဈပြနလြွော့လိုကလြသည်ေ။ ကုတငပြေါတ်ှင် ပကလြကလြေးလှဲနသေော သူငယခြငွြးမလေးအား ကလိရန် ဘေးစောင်းလေး သူမအနားသို့ လှဲလိုကလြသည်ေ၊ သူမအား ကဈဆငဆြှဲနည်း သငပြေးမညဟြုပြောကာ…. သူမ၏ပါးစပထြဲသို့ ကြှနတ်ော့လြကမြအား ထည့ပြေးပြီး… စုပခြိုင်းလိုကလြသည်ေ၊ တပည့မြလေးက ဘယလြိုစုပရြမှာလဲဟုမေးတော့…. ဖြောရြညပျိုကလြိုသဘောထားပြီး လုပကြှည့လြို့ ပြနပြှောလိုကလြသည်ေ။
“ ပြှတ်….ပြှတဈြ….အဲ့လိုလား.. ငါလုပတ်ာ မှနတ်ယမြလား”
“ အင်း ဟုတတ်ယ်… နောကတ်ဈခါကြ လကမြအစား ငါ့လွှာလာမှာ”
ဟု ပြောကာ လကမြအား ပါးစပထြဲမှထုတလြိုကပြှီး သူမ၏နဖူးပေါကြနစကော အနမ်းပေးလိုကလြသည်ေ၊ သူမ၏နဖူးမှစကာ ပါးပြငတ်ဈဝိုကြ…. ပြီးတော့ မေးစေ့လေး… နောကဆြုံး နှုတခြမ်းလေးအား ဖြည်းဖြည်းချင်ြးနမ်းပေးလသည်ေ၊ သူမ၏ပါးစပထြဲသို့ လွှာလေးထည့ပြေးလိုကရြာ လကမြအားစုပသ်လို ပြနလြညစြုပယ်ူလသည်ေ…. သူမလွှာက ကြှနတ်ော့လြွှာအား ဖမ်းမိခါနီးတွင် အနောကပြှနစြုပလြိုကသ်ဖြင့ြ သူမလွှာကလိုကဖြမ်းကာ ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲသို့ နယကြွှံလာလသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် သူမ၏လွှာလေးအား ပြနလြညစြုပယ်ူလိုကလြသည်ေ၊ လကကြလည်းသူမ၏ နို့လေးကိုနယပြှီး ကိုငပြေးနလသေည်ေ….. နို့သီးခေါင်းညိုညိူလေးများမှာ နဂိုရှိရင်းစွဲထကပြင် ပိုရှညလြာသလို ခံစားလိုကရြသည်၊ နို့အုံလေးမှာလည်း တင်းတင်းရင်းရင်းဖြင့ြ ကိုငလြို့ကောင်းလှသည်။
“ ပြှတ်….ပြှတ်…အင်း…အင်း….ပြှတဈြ”
“ ဟင်း…ဟင်း…ဟင်း”
သူမအသကရြှူသံများ မှနလြာလသည်ေ…. ကြှနတ်ောလြည်း အသကမြရှူတန်း နမ်းပေးနရော မောလာ၍ နားလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ သူမ၏လညပြင်းသားလေးများအား စားသုံးပေးသည်၊ လညပြင်းမှတဆင့ြ ပခုံးလေးကို ဖြဖြလေးနမ်းပေးကာ ဂွိုင်းလေးကိုလည်း နမ်းပေးပြီး လွှာနှင့ြ ဖြဖြလေး လကြပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ အား….ရဲမာန်….ယားတယ်…. ယားကြိကြိနဲ့”
ဟုပြောနစဉေမြှာပဲ ကြှနတ်ောကြ သူမ၏နို့သီးခေါင်းလေးကို ငုံစုပပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ အု…..အင်း…ယားကြိကြိနဲ့ ဘယလြိုကြီးလဲမသိဘူး…. ကောင်းတယ်”
စုမှတန်ိုး၏နို့အုံအား တဈဖကဆြီ မနားတမ်းစို့ပေး၍ ဆုပန်ယပြေးလသည်ေ၊ ထို့နောကြ လကကြို ပေါငတ်ံသှယသ်ှယလြေးများဆီ ဆန့တ်န်းလိုကကြာ ဖြဖြလေးပြတပြေးလိုကလြသည်ေ၊ သူမ၏ လကမြောင်းနှင့ပြေါငပြေါရြှိ ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းအဖုလေးများမှာ ထလာလသည်ေ၊ လကကြတော့အဖုတအြားမထိစပေဲ ပေါငခြှံနားတဈဝိုကြ ပြတပြေးနရော စုမှတန်ိုး၏အဖုတလြေးမှာ အရညကြှညလြေးများစို့ကာ လှုပလြှုပရြှရှ ဖြစ်လာလသည်ေ။ ထို့နောကကြွှနတ်ောြ၏ ခန်တာကိုယကြို အောကသ်ို့လွှောဆင်းပြီး သူမ၏ပေါငကြှားထဲသို့ မကြန်ှာအပကြာ ခွထေောကန်ှဈချောင်းအား ဆှဲဖြဲလိုကလြသည်ေ။ သူမက
“ ငါရှကလြိုကတ်ာ ရဲမာနရြယ်…… မကြန်ှာအုပထြားလို့သာပဲ”
“ ခွထေောကကြှီး စေ့မထားနဲ့ နည်းနည်းခွဲပေးဦး”
စုမှတန်ိုး၏အဖုတလြေးရှိ အကကြှဲကြောင်းလေးအား လကန်ှင့ြ ဖြဲကြည့်လြိုကသ်ောအခါ ပန်းနုရောငအြတွင်းသားများနှင့ြ အစိလေးအားတွေ့ရလသည်ေ၊… သူမ၏စောကစြိလေးမှာ မနန်းသိရိကြောထြကြ အနည်းငယကြှီးလသည်ေ…. ထိုအစိလေးအား လကည်ိုးနှင့ြ ပြတပြေးလိုကရြာ
“ အား….ရှီး….လူကိုတုနတ်ကသ်ှားတာပဲ…. ရဲမာန်… နငကြ သချောကို ဖြဲကြည့်န်တေော့တာပဲ….. အု… အု.. အား… ရဲမာန်… နငအြဲ့လိုမလုပန်ဲ့”
ဟု ပြောလသည်ေ၊ သူမစကားမဆုံးခငမြှာပင် သူမ၏အဖုတလြေးအား ကောကင်ုံလိုကသ်ောကြောင့ဖြစ်သည်၊ သူ၏ တဈကိုယလြုံးအားလှုပကြာ ရုန်းလသည်ေ၊ ခတ်မှေီသောလြည်း တခွို့နရောများတွင် မှနမြာဆနသ်ော မိန်းကလေးဖြစ်သောကြောင့ြ အဖုတလြကြပြေး မှုတပြေးသညကြို လကမြခံလောကဘြူး ဟု ကြိုတွေးမိသောကြောင့ြ လကကြိုကြိုးတုတထြားခွင်း ဖြစ်လသည်ေ၊ အခုလည်း သူမက တကန်ိုငသ်လောကြ ရုန်းကနန်သည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ လုံးဝအလှတမြပေးပဲ သူမ၏ပေါငတ်ံနှစ်ခုအား လကန်ှင့ခြွုပကြိုငကြာ ဆကြ၍ ဂွာပေးလသည်ေ။
“ အား…ရဲမာန်…နငဘြုန်းနိမ့လြိမ့မြယ်…အဲ့နရောကြီးက မညဈပတဖြူးလား…. အား…. အား… မလုပန်ဲ့ အား… အား”
သူမ၏ စကားကို ယောကြွားလေးများထုံးစံအတိုင်း လဈလွူရှူကာဘာမှပြနမြဖြပေဲ လုပစြရာရှိသညကြို ဆကလြုပပြေးနသည်ေ၊ သူမ၏အဖုတမြှာ အစကတည်းကပင် အရညကြှညမြွားစိမ့န်ရော အခုတော့ပို၍ပင် ထွကလြာလသည်ေ…. အဖုတန်ှုတခြမ်းသားလေးများကို လကြပြေးသည်။ အနံ့အသကမြှာ ညီစို့စို့လေးဖြစ်၍ အရသာမှာ ငနကြွိကြိလေး ဖြစ်လသည်ေ၊ ပထမဆုံးမှုတပြေးခွင်းဖြစ်သောလြည်း ကြှနတ်ောကြား မရှံတကသ်ဖြင့ြ ခရီးပေါကလြသည်ေ၊ အောကကြနအပေေါကြို လကြပြေးလိုကြ အစိလေးအားစုပပြေးလိုကြ….. အတွင်းသားထဲ လွှာလေးကို ထိုးထည့ပြေးပြီး ကလိလိုကြ လုပပြေးနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ော့အြားမလုပရြန် ပြော၍မရမှန်းသိသှားသော စုမှတန်ိုးတဈယောကတ်ော့ တားဆီးရနမြကြိုးစားတော့ပဲ….. အထိအတွေ့နောကြ တကောကကြောကလြိုကပြါနပေုံရသည်၊ မကြာခငမြှာပင် သူမ၏ပေါငန်ှဈခုက ကြှနတ်ော့ခြေါင်းအား ညဈလတေော့သည်၊ လကန်ှင့ကြာ၍ထိန်းထားသညပြင် မရချင်တ်ော့ ကြှနတ်ောအြသကရြူရ ခကလြာလသည်ေ။ သူမပြီးခါနီးဖြစ်နမှန်ေး ရိပမြိသဖြင့ြ လွှာကို အရှိနတ်ငပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ ရဲမာန်…အား….မလုပပြါနဲ့ဆို ….ရငထြဲ ဘယလြိုကြီးမှန်းမသိဘူး….. အား…. အား.. အားရဲမာနစြုတ်…. အားအား”
ဟုအောကြာ သူမပြီးသှားလသည်ေ။ သူမ၏ အဖုတလြေးထဲမှ ပန်းနုရောငကြှှကသ်ားလေးများက အဖြူရောငအြရညမြွားကို ရှုံ့ပြရှုံ့ပြနှင့ြ ညဈထုတပြေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ြ၏ပါးစပတ်ှင် သူမ၏ စောကရြညမြွား ကပပြါလာလသည်ေ။ ထိုသို့အရညမြွားထွကလြာပြီးနောကြ သူမ၏ပေါငန်ှဈခုက ညှဈအားပြယလြွော့သှားကာမှ အသကဝြဝပြနရြှူရလသည်ေ၊ သူမ၏ရငဘြတန်ှဈစုံသည် နိမ့ခြညွမြှင့ခြညွဖြစ်နပြေီး လှိုကဖြိုနလသေည်ေ၊ သို့သောသ်ူမအား အနားပေးရန် ကြှနတ်ော့တ်ှင် အစီအစဉမြရှိခွေ၊ သူမ၏ဆီးခုံပေါရြှိ အမှှေးပါးပါးလေးများအပေါြ အနမ်းပေးလိုကကြာ သူမ၏အဖြူရညမြွားပြည့န်သေော အဖုတလြေးထဲသို့ လကည်ိုးလေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး စမ်းထည့်လိုကလြသည်ေ။
“ အား….ရဲမာန်….နာတယ်….ဖြည်းဖြည်း”
သူမ၏အတွင်းသားများက လကည်ိုးအား စုပယ်ူကာထားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောြ၏ပါးစပကြ ဆီးခုံပေါမြှတဈဆင့ြ အစိလေးအား ဖြည်းဖြည်းချင်ြးလကြပြေးကာ လကည်ိုးကိုအတွင်းထိရောကအြောင် ထည့ပြေးလိုကလြသည်ေ၊ လကည်ိုးအထဲသို့ရောကြ၍ အပြငပြှနထြုတရြာတွင် အတွင်းသားများက ညဈထားသဖြင့ြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထုတယ်ူရလသည်ေ။
“ အင်း…အင်း…အင်း…ရဲမာန်… အား… အထဲက ပြနဖြစ်လာပြီ”
“ ပလကျ…ပလကျ..ပလကျ….ဇွိ….ဇွိ….ဇွိ”
“ အား….အား….ကောင်းတယ်….အား…… အမရေေ………. အား…. အမေ့”
ထို့နောကြ သဘာဝချောဆီများနှင့ြ လကအြသှင်းအထုတလြုပ်၍ အဆငပြှလောရာ အရှိနတ်ငကြာ အစိစုတ်၍ အဖုတထြဲ နှိုကပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ အား….အား…ရဲမာန်…ငါ့အသသတေန်တောလား…. အား… အား…. လာပြနပြှီ…. အား”
“ အား….ရှီး…..အား….မှနမြှနလြေး…အား”
ဟု အောကြာ စုမှတန်ိုး၏ခါးသည် အပေါသ်ို့ ၄၅ ဒီဂရီ ကော့ထွကသ်ှားပြီး အဖုတထြဲမှ အရညမြွား ပြင့ထြှကလြာပြနလြသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း မှုတပြေးသညကြိုရပလြိုကကြာ ခညွတ်ုတထြားသော လကကြောကဝြတန်ှင့ြ မကြစြိအုပထြားသော အဝတအြားဖယပြေးလိုကသ်ည်၊ သူငယခြငွြးမလေး၏ မကြန်ှာလေးက ရှကသ်ှေးဖြာကာလှနလသေည်ေ၊ သူမ၏လကကြို ဖြပြေီးပြီးချင်ြး ကြှနတ်ော့ြ၏ပခုံးအား ဖြန်းကနည်းရိုကလြိုကကြာ
“ ကောငစြုတ်…မပြောမဆိုနဲ့ ငါ့ဟာကို လာလကြတ်ယ်… နငဘြုန်းကံနိမ့မြှာ မကြောကဘြူးလား”
“ မကြောကပြါဘူး အဲ့ထဲကထွကခြဲ့တာပဲဟာ… ဒါနဲ့ ငါပြုစုပေးတာ ကောင်းတယမြလား”
“ ကောင်းမကောင်းတော့မသိဘူး လူတော့ အားကိုမရှိတော့ဖူး….. ဟင့ျ”
“ ငါ့ကိုဖကထြား….ငါဟာကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး နင့ထြဲထည့ပြေးမယ်… နာရငပြှောနောြ”
“ အင်း….ထည့ကြှည့လြေ….ဆန့ပြါ့မလား”
သူမ၏ပေါငကြှားတွငန်ရောယူကာ ကြှနတ်ောြ၏ လီးဒဈကြီးအား လကန်ှင့တ်ညကြာ အဖြူရညမြွားပြည့န်သေော အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေး၏ အမှောင်းလေးထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထည့လြိုကလြသည်ေ၊ ဒဈကြီးက တဆဈဆဈနှင့ြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဝငသ်ှားလသည်ေ၊လထို့နောကြ သူမအား ပါးပြငန်မ်းလိုကြ လညပြင်းနမ်းလိုကန်ှင့ြ ချော့မှူပြီး ခါးကိုကော့ကာ တဈလကမြချင်ြး ထည့ပြေးနလသေည်ေ။
“ မှတန်ိုး…ငါ့ကိုကြည့်ြ…နငစြိတလြွှော့ထား…. အဲ့တာမှ အထဲဝငမြှာ… အရမ်းညှဈမထားနဲ့”
“ အင်း…နာမှာလားဟင်”
“ ခဏပါ….ပြီးကြကောင်းသှားမှာ” (ဒီစကားကို လူတိုင်း ပြောဖူးမညဟြု ယုံကြညပြါသည်…. ဒီလိုပဲ ပြောရတာပဲလေ…. နော့😁)
သူမ၏အတွင်းလမ်းကြောင်းသို့သှားရာခရီးတွင် အပျိုမှေးလေးက တားဆီးနကြေောင်းကို လီးထိပမြှတဈဆင့ြ ခံစားသိရှိနလသေည်ေ၊ မှတန်ိုး နငအြသကကြိုရှူပြီး ထုတလြိုကဟြု ပြောပြီး… သူမ လမှေုတထြုတလြိုကသ်ည့အြခါတွင် ခါးကိုအားယူကာ အမှှေးပါးလေးကို ဖောကလြိုကလြသည်ေ။
“ အား….ဖြည်းဖြည်း….ရငထြဲကနင့န်င့ကြှီး… ဇွိ…. ဇွိ…. ဖောကြ.. အား…. ရှီး… ရဲမာန်… အမေ့… နာတယ်”
“ အေးအေ….ငါခဏရပပြေးမယ်”
ပါကငအြဖောကခြံရသူ စုမှတန်ိုးအဖို့ နာကငွသ်ော ကာမဝဒနောကို ခံစားလိုကရြသည်၊ ကြှနတ်ော့အြဖို့လည်း သူမ၏ အဖုတကြှှကသ်ားများက အတင်းညှဈသဖြင့ြ လီးထိပပြငကြငွသ်ှားလသည်ေ၊ မနေ့က ဂွင်းမတိုကခြဲ့ဘူးဆိုလငွြ… ဒီနရောမှာတင် သုတထြှကသ်ှားနိုငလြသည်ေ။
တဈမိနဈခန့ကြှာသောြ အဖုတ်၏အတွင်းသားနှင့ြ လီးတို့မှာ အနည်းငယန်သေားကြသှားလသည်ေ၊ သူငယခြငွြးမလေး စုမှတန်ိုးမှာမူ နာကငွြ၍ မကြရြညမြွားပင် ဝိုင်းနလသေည်ေ၊ စိတသ်ကသ်ာရာရစရန်ေ သူမ၏နှုတခြမ်းလေးအား ကြငန်ာစွာနမ်း၍ နှစ်သိမ့ပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ထိုသို့ဖြင့ြ နှုတခြမ်းချင်ြးနမ်းရာ တဖြည်းဖြည်း အရှိနပြှနရြလာလသည်ေ၊ အောကကြ အငယကြောငကြိုလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အသှင်းအထုတ် လုပပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ ပြှတဈြ…ပြှတ်…ဇွိ..ဇွိ…အင်း… အင်း… အင်း….. အင်းးးးးး”
စုမှတန်ိုးသည် စောနက အမှုတခြံထားရတဲ့အရှိနကြှောင့ြ လညပြင်းနှင့ဂြုတန်ားတဈဝိုကတ်ှင် ခွှေးပေါကလြေးများ သီးနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ြ၏နောကကြွောကိုလည်း အားနှင့ဖြကထြားလသည်ေ၊ ထိုသို့ လှကြေီးထိုးပုံစံဖြင့ြ တဖြည်းဖြည်းလေး လိုးပေးရာ သူငယခြငွြးမလေးမှာ အနာသကသ်ာလာပြီး… အသကရြှူသံများ မှနလြာကာ… ကာမအရသာ အဆိပတ်ကလြာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြလည်း သူမ၏ဂုတလြေးနှင့ြ လညပြင်းကို နမ်းရှုံ့ကာ ပုံမှနအြရှိနဖြှင့ြ လိုးပေးနလသေည်ေ။
“ မှတန်ိုး…အဆငပြှလေား…. အထဲက နာသေးလား”
“ သိပမြနာတော့ဖူး…ရဲမာန်… အထဲက စောနကလို ပြနဖြစ်လာပြီ…. လုပ်… အား”
“ နည်းနည်းမှနမြယန်ောြ…ဇွိဇွိ… ဖကဖြကြ…. ဇွိဇွိဇွိ… ဖကဖြကဖြကြ”
“ အား…ရဲမာန်…ကောင်းတယ်… အား…. အား အထဲကပြနဖြစ်လာပြီ” (အထွတအြထိပရြောကသ်ည် သို့မဟုတ် ပြီးမှောကသ်ညကြို သူမ အဲ့ဒီအခွိနကြ မသိသေး😅)
“ နင့ဟြာလေးက ပြည့ကြှပန်တောပဲဟာ… ကောင်းတယ်…. ဖတ်.. ဖတ်… ရော့”
“ အား…ရဲမာန်…ငါကောင်းလာပြီ… မှနမြှနလြေး…… အား… အားးး….. အမေ့”
“ အား………ရဲမာန်…ရဲမာန်….. အှင်း… အှင်း….. အှင်း… နင့ဟြာကြီးက အထဲကိုထိတယ်”
“ အား…..အား…..အား… ရဲမာနရြေ………. အှင်းအှင်းအှင်း”
စုမှတန်ိုး၏အဖုတထြဲက ကြှကသ်ားများက ကြှနတ်ော့လြီးကြီးအား အတင်းညဈကာ သူမပြီးသှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း မထိန်းထားနိုငတ်ော့
“ ငါလည်းပြီးပြီ…အင်း…အင်း…အင်း…”
“ အား…အား…အား…အား….အားးးးး”
ဟုဆိုကာ ကြှနတ်ောြ၏ သုတရြညပြူပူများကို သူငယခြငွြးမလေးစုမှတန်ိုး၏ အဖုတလြေးထဲ ပန်းထည့လြိုကလြသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း မောသှားပြီဖြစ်၍ သူ့ဘေးနား လှဲအိပလြိုကလြသည်ေ၊ သူမ၏ အဖုတထြဲမှ လီးအား ထုတလြိုကရြာ သုတရြညအြဖြူရောငမြွားနှင့ြ သူမ၏သှေးစအနည်းငယပြါ ထွကကြှလာလသည်ေ။ သူမအား အနောကဖြကကြနေ လှဲနရင်ေးနှင့ြ သိုင်းဖကကြာ နို့လေးအား ကိုငပြေးနလသေည်ေ၊ သူမကား စကားသံပငမြထွကတ်ော့…. မွောနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း စကားမပြောဖြစ်ခွေ၊ ခဏကြာသောြ သူမ၏အနောကကြနေ ဖငကြှားလေးထဲ လီးအားပြတန်ရော အငယကြောငမြှာ ပြနထြလာလသည်ေ၊ သူမ၏ ခွထေောကတ်ဈချောင်းကို မလိုကပြှီး ဘေးတိုကအြနအထေား ဖြစ်သှားသောအခါ အဖုတလြေးထဲသို့ ပြနထြည့လြိုကလြသည်ေ၊ ဒီတဈခါတော့ ပလှတခြနဲ လွှောလွှောရှူရှူ ဝငသ်ှားလသည်ေ၊ အနောကကြနေ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ညောင့ပြေးရင်း လကကြလည်း နို့များကိုခွကော အနောကကြနေ ဂုတပျိုးအား စုပန်မ်းပေးနလသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက
“ နင့ဟြာကြီးကလည်း…ပြနထြလာပြနပြှီ…. အင့ြ…. အင့ြ… အင့ြ”
“ နာသေးလား….မှတန်ိုး… နာရငပြှောနောြ”
“ အင်း….မနာတော့ဘူး…. အင်းအင်း… ဖြေးဖြေးလေးလုပ်”
“ ဖတ်…ဖတ်….ဖတ်… ဇွိ ဇွိ ဇွိ…. ကောင်းလား မှတန်ိုး”
“ မသိဖူးကြာ…ရဲမာနရြာ… ဘာတွမေေးနတောလဲ…. အင်း… အင်း… အင်း.. အာ့”
ထိုသို့ ညှောင့လြိုးလေး လိုးပေးနရင်ေး ၁၀ မိနဈခန့ကြှာသောြ နှစ်ယောကလြုံးပြနလြည်၍ ပြီးချင်လြာပြနသ်ည်၊
“မှတန်ိုး ငါ့ကိုကြည့်ြ..”
ဟုဆိုကာ သူမ၏မကြန်ှာကို ဆှဲလှည့လြိုကလြသည်ေ၊ သူမက ရမျမကလြှိုင်းထနသ်ော မကြလြုံးဝိုင်းများနှင့ြ ပြနကြှည့လြသည်ေ၊ သူမ၏နို့များကိုခွကော…
“ မှနမြှနလြုပတ်ော့မယန်ောြ…. ပြီးချင်လြာပြီ…. မှတန်ိုးရေ”
“ အင်း….လုပလြုပ်…ဖတ်… ဖတ်… အား… အား.. အား”
“ ပြီးတော့မယကြှာ…ရော့..ရော့.. ရော့…. အား…. ငါလည်း အထဲကဖြစ်လာပြီ… ဆောင့ပြေး… အင်းအင်း…. အင်း… အင်း.. အင်း…… အင်းးးးးးးးး”
ဟု အောကြာ အကြည့်ခြငွြးဆုံပြီး နှစ်ယောကလြုံး ပျိုငတ်ူပြီးသှားကြလသည်ေ။ နှစ်ယောကလြုံး မောသှား၍ ဖကြ၍ ခဏနားနလသေည်ေ၊ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ောကြ ရချိုးကနထြဲ ရနှေေးစပကြာ အိပရြာပေါတ်ှင် ခွခွလေေေး မှိန်းနသေော သူငယခြငွြးမလေးအားပြေ့ခေါကြာ ရကနေထြဲသို့ခကြာရခွေိုပေးလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ောလြည်း ရချိုးကာ အဝတမြွားပြနဝြတကြာ အခန်း check out လုပပြှီး ပြနလြာခဲ့လတေော့သည်။
“ 🎼🎼 နှလုံးသှေးတွလည်ေး ခေါင်းထဲ အရှိနန်ဲ့ဆောင့ြ…….🎼… နတပြှညမြဟုတပြမယေ့ြ အတူတူ တိမထြဲရောကြ 🎼….. နှစ်တဈရာဝိုငတ်ဈခွကလြိုမွိုး ဇိမန်ဲ့သောကြ….🎼” ( Rapper ကို Syndrome သီချင်ြးထဲမှ စာသား)
…………………………………
“ 🎼….ငါမှငန်ရတော အစွယတ်ှနေဲ့ အခကြပြှတာ အသအလေဲ🎼🎼….. ခံတပကြို တဈယောကထြည်းဖြိုခဖြို့ အထွကကြ မလှယပြမယေ့ြ…..🎼🎼 ဆရာမကြီးဂိုဏြးခွုပတ်ှနေဲ့ ကစားချင်တ်ာ တဈပြထည်ေး…….🎼 ငါဝငရြောကကြွူးကြောတ်ိုကခြိုကခြငွတ်ာ မင်းရဲ့တားမှဈနယမြှထေဲ……
🎼 တခွို့တွကေ…. ခွဲ့တာကြိုကတ်ယ်…. တခွို့တွကေ ခွဲ့တာကြောကတ်ယ်….. come on” (Song of MJN)
MJN အဖြဲ့၏ သီချင်ြးခွေ mixtape ကို ဖုန်းကနဖြငေ့ပြှီး လကတ်ဈဖကကြ ပတေံကိုကိုင် တဈဖကကြ စီးပြားရေးသုံး ဂဏန်းတွကစြကကြိုကိုငကြာ ကြောင်းဝန်းထဲတွင် ကြှနတ်ောသ်ည် ပုဈဆာများကိုတွကခြကြန်လသေည်ေ၊ ဘေးနားကောရြဈဒါတွင် စာကကြန်သေော ကြောင်းသူတဈယောကကြ သီချင်ြးသံကြောင့ြ မကြစြောင်းလာထိုး၍ လူမှုရေးအရ အသံလွှော့ပေးလိုကပြှီး စာကိုဆကတ်ှကန်လသေည်ေ၊ ထိုစဉြ အနောကကြနတဈေယောကကြ ကြှနတ်ော့မြကြလြုံးအားပိတပြှီးတော့
“ ငါဘယသ်ူလဲ…မှန်းကြည့်ြ”
“ မှတန်ိုးမလား….လုပမြနစမြေးနဲ့ ဒီကြောင်းမှာ မိန်းကလေးသူငယခြငွြးက နငရြယ် ယုပြင့ရြယ် နှစ်ယောကတ်ည်းရှိတာ…. ပြီးတော နင့လြိုးရှင်းအနံကို ငါမှတမြှိတယ်”
“ အင်း… သိလည်း မသိချင်ယ်ောငဆြောငတ်ာမဟုတဘြူး၊ ပြောစြရာမကောင်းတော့ဘူး… အလိုကမြသိခကြြ… နငကြ ဟိုနရောမှာပဲတောတ်ာပဲ.. ကနွတ်ာမတောဖြူး”
“ ဘယန်ရောလဲ..ဟ”
“ ဘောလုံးကနတ်ာကို ပြောတာပါအေ…. တခွားမတွေးပါနဲ့”
ဟုပြုံးစိစိနဲ့ လူကိုလာစလသည်ေ။
“ အင်း…ဟုတတ်ယ် ငါဂိုးသှင်းလိုကတ်ိုင်း ဂိုးသမားလေးက တအင်းအင်းနဲ့… သကပြှင်းခယွူရတယ်”
ဟု ရှဲ့ပြောလိုကရြာ စုမှတန်ိုးက
“ အစုတပြလုတ်ာအကောင်”
ဟု ထောပနာပြုကာ နောကကြွောအား တဈခကြရြိုကလြိုကလြသည်ေ။ သူမကပငဆြကြ၍
“ ရဲမာန်…စာတွပေိုငပြှီလား”
“ မပိုငလြို့ရမလား…စာမေးပြဲက ဖငန်ားကပန်ပြေီ မနကဖြှနသ်ဘကခြါပဲ ဖြရတေော့မယ့ဟြာကို နငလြည်း စာတွရပြေီမလား”
“ အင်း…ရပြီ… ပြောလို့ပြောတာမဟုတဘြူး နငန်ဲ့အရငတ်ဈပတတ်ုန်းက ဟိုကိုသှားလိုကတ်ာ စိတဖြိစီးမှု တောတ်ောလြွော့သှားတယ်…. စာလည်းလုပလြို့ကောင်းတယ်”
“ အခုတော့ အရသာတွေ့နပြေီပေါ့လေ 😂”
“ အင်း….. အဲ့သှားပြီး နှစ်ရကလြောကြ အောကကြကြိန်းနတော လမ်းလွှောကရြင် သတိထားလွှောကရြတယ် ကြတကြတနဲ့ ”
“ စာမေးပြဲပြီးတဲ့နေ့ကြ သှားဦးမလား”
ဟု ကြှနတ်ောကြမေးလိုကရြာ သူမက
“ အခွိနပျိုင်းတော့မလုပန်ဲ့ တဈညလောကြ သှားကဲကြရအောင်”
ဟု ပြနပြှောလသည်ေ။
“ နင် အိမတ်န်းမပြနရြငတ်ော့ အခွိနရြပါတယ်”
“ အင်း တဈရကလြောကြ ဒီမှာနမယ်ေ ပြောပြီးသား အိမကြို…. နငကြရော အိမကြလာကြိုမှာလား”
“ ငါ့အိမကြ သာစညတ်ငဆြိုတော့ ငါ့ဘာသာဆိုငကြယန်ဲ့ပြနတ်ာ…. ယောကြွားလေးဆိုတော့ ပစ်စည်းလည်းမများဘူးရယ်”
“ အဲ့တာဆို ဖြပြေီး နောကန်ေ့ည သှားကြတာပေါ့ အားမှေးထား…. ဂိုးရှူးရမှာဆိုတော့”
ဟု စုမှတန်ိုးက ပြောငစြပစြပန်ှင့ြ ပြောလသည်ေ။
“ အင်း….မနကပျိုင်းတော့ ငါ့အဈမကြီး သှားတွေ့ရဦးမှာ”
“ စပစြုတယမြထငန်ဲ့ နင့အြဈမကြီးနဲ့က အတူအိပပြှီးပြီလား”
“ ဘယကြသာ….သူက ယူပြီးမှပေးမယတ်ဲ့… ငါလည်း သူ့သဘောအတိုင်းပဲ နပေေးလိုကတ်ာ”
“ ဒါပမယေ့န်ငကြ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ပုံပါပဲ ဟိုတဈနေ့က အဆငပြှသေားပဲ… ငါက ပေါကတ်ကကြရဖြစ်မှာ စိုးနတော”
“ အမ်း…အမှနအြတိုင်းပြောရရင် ကြနပြွူတာတကျကသိုလကြ ယုပြင့ရြဲ့ အဈမတဈဝမ်းကြဲ သိတယမြလား…. အဲ့အဈမကြီးနဲ့ တဈခါနဖေူးတယ်”
“ မနန်းသိရိကြောကြို ပြောတာလား…. ဝါး… ရဲမာန်… မထငရြဘူး လူကြည့်တ်ော့ အညာသားလူရိုးလေးလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ အဲ့တာကြောင့ြ ငါယောကြွားတွကေို မယုံတာ”
“ မထငမြှတပြဲ ဖြစ်သှားတာပါဟာ…. ယုပြင့ကြို ပြနမြပြောနဲ့ဦးနောြ… တောကြှာ ငါ့ကို ပြသနာရှာနေဦးမယ်”
“ အေးပါ…အေးပါ”
သိပမြကြာလိုကခြွေ စာမေးပြဲက ရောကခြလွာလတေော့သည်၊ မဖြခငေကြ စိတပြူရသောလြည်း တဈဘာသာပြီး တဈဘာသာကို ခေါင်းကုတဖြငကြုတ် ဖြပြေီးသောအခါ နောကဆြုံးဘာသာအရောကတ်ှင် အေးဆေးဖြစ်သှားလပြေီ၊ စာမေးပြဲရကြ နောကဆြုံးဘာသာဖြပြေီးသောအခါတွင် အဆောငသ်ို့ အပြေးပြနကြာ အဝတလြွှောစြရာရှိသညမြွား၊ သိမ်းစရာ ပစ်စည်းများကို ကြိုတငသ်ိမ်းဆည်းလသည်ေ၊ မနကဖြှနကြှ မဝသုနဆြီလည်းသှားတွေ့ရဦးမယ်၊ ညကြတော့လည်း သူငယခြငွြးမလေးနှင့ြ လငမြယားလုပတ်န်း ကစားရဦးမည် မဟုတသ်လော၊ ဒီတဈခါတော့ တဈညလုံး အခွိနရြသဖြင့ြ အေးဆေးကစားလို့ရသည်၊ အရငတ်ဈခေါကကြလို ဂွင်းပငကြှိုမထုထားတော့ တတန်ိုငသ်မွှ အတွင်းအားများအား စုဆောင်းထားသည်။
မနကရြောကသ်ောအခါတွင် ရမေိုးခွိုးပြီး မိတ်ထီလာမှို့ထဲသို့သှားကာ ခစွရြသော မဝသုနဆြီ သှားလသည်ေ၊ သူမက ဒငဆြမ်းဝယကြွှေးမညဟြုဆိုကာ သူမညှန်းသောဆိုငတ်ှင် သှားစားကြလသည်ေ၊ စားပြီးနောကြ ဘယသ်ှားကြမလဲဟု တိုငပြငရြာ သူမက ထီလာကနဘြောငသ်ှားချင်သ်ညဟြုဆိုသည်၊ ကနဘြောင် ဒီနေ့လူများလောကမြယန်ောြ မုနတ်ိုငဆြညဖြကပြဲသှားရအောင် မရယ် ဟုပြောကာ မုနတ်ိုငဆြညဖြကသ်ို့ ခွီတကလြာခဲ့လသည်ေ၊ ပညာရှိတို့တွေးကြည့်လြငွြ ပြေးကြည့်တ်ာထကမြှနသ်ညဆြိုသော ဆိုရိုးအတိုင်း ကနဘြောငပြေါတ်ှင် လူရှုပန်တောကို လမ်းတွင် ဖြတသ်ှားရင်းတွေ့လိုကရြသည်၊ ဆညသ်ို့ရောကသ်ောအခါ နရေိပ်၍ ချောငကြှသောနရောလေးတွင် အတူထိုငကြှသည်၊ သူမကတော့ ထုံးစံမပကြြ ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲမှာ မှီနပြနေသ်ည်၊ ကြှနတ်ောကြ
“ မက ကြောရိုးမဲ့ သတ်တဝါလေးလား မောင့ကြိုပဲ မှီခညွြးမှီနတော”
ဟု စလိုကလြသည်ေ။ သူမက
“ မောငကြ မရဲ့အပိုငပြဲဟာ မှီချင်မြှီမှာပေါ့… ဘာဖြစ်ချင်လြဲ”
ဟု အနောကပြှနလြှည့ကြှည့ကြာ မာမာလေးပြောလသည်ေ။
“ ကြှနတ်ောဖြစ်ချင်တ်ာကို ပြောရမလား…. အင်း….. မှ…. မှ”
“ မောငန်ောြ…ဘာလို့ပါးကိုနမ်းတာလဲ…. နဖူးလေးကိုလည်း နမ်းဦး”
“ ရော့ နဖူးလေးကော…. ပါးခွိုင့လြေးကော…. နှုတခြမ်းလေးကော…. အင်း…. ပြှတဈြ… ပြှတ်”
သူမ၏ ပါးပြငတ်ဈဝိုကကြို ဖြဖြလေးနမ်းပြီးသကာလ သူမ၏ နှုတခြမ်းများကို နမ်းစုပလြိုကရြာ သူမက ပါးစပလြေးဟပေးလသည်ေ၊ သူမလည်းတဖြည်းဖြည်းနှင့ြ အထာနပလြာပြီဖြစ်လသည်ေ၊ သူမအား အနောကကြနသေိုင်းဖကကြာ သူမဝတထြားသော ဆှယတ်ာအပါးလေးပေါကြနေ နို့လေးအား ဖြဖြလေး နယကြိုငပြေးလသည်ေ…. အနမ်းကလည်းမပကြြ၊ သူမရဲ့ ပန်းနုရောငန်ှုတခြမ်းလေး၏ စိုစွတမြှု…. လွှာလေး၏ မထိမထိလေးကစားပေးမှု နို့အုံလေးများကပေးသော အထိအတွေ့အရသာရုံတို့သည် ကြှနတ်ော့ရြငထြဲ၌ရှိသော အကောငလြေးအား နှေးထွေးစသည်ေ၊ မနန်းသိရိကြောန်ှင့ြ စုမှတန်ိုးအား အနမ်းပေးဖူးသောလြည်း ထိုအနမ်းများမှာ ရမျမကဆြနသ်ော အနမ်းများသကသ်ကသ်ာ ဖြစ်လသည်ေ… ရငထြဲ တဈစုံတဈရာခံစားရခွင်း မရှိခွေ၊ ပြောရလငွြ ထိုအနမ်းများမှာ ရဆော၍သောကလြိုကရြသော ရတဈေခွကမြွှသာ။ ခစွရြသောသူ၏ ကြညဖြှူသော အနမ်းရဲ့ အရသာကတော့ ချောကလကပြူပူလေးတဈခွကြ ဖြစ်လသည်ေ။
“ မောင်….. နမ်းတာတောသ်ေးဘူးလား…. အသကရြှူရတာမဝတော့ဖူး…. မရငထြဲတဈမွိုးကြီး”
“ တောသ်ေးဘူး မနကဖြှနကြှ အိမပြှနရြတော့မှာ…. နှစ်လလုံး မကို လှမ်းနရတေော့မှာပဲ ”
ဟု ပတခြွှဲနှပခြွှဲပြောလသည်ေ။
“ လူများသားသမီးကို သူလုပခြငွတ်ိုင်း လုပန်တေော့တာပဲ…. အား.. ခဏ ဆံပငည်ပသ်ှားလို့ …. ရပြီ…. ပြနဖြကပြေးတော့”
“ အင်း….မှ..မှ”
အနောကကြနသေိုင်းဖကရြင်း လညပြင်းလေးအား အနမ်းပေးလိုကလြသည်ေ။
“ မောင်….ယားတယကြှာ….တောတ်ော့… လကကြလည်း ရငဘြတပြဲ ရနရြှာနတေော့တာပဲ… မရဲ့ရငဘြတလြည်း သူလုပတ်ာနဲ့ ပိုပြီးကြီးလာပြီ……. ရုံးကအဈမကြီးတွတေောင် စနကြပြေီ”
“ ဘယလြောကဖြစ်သှားလို့လဲ”
“ အရငကြ ၃၀ လောကပြဲရှိတာ အခု ရငကြ ၃၃ လောကဖြစ်နပြေီ ကောငလြေးရဲ့ ”
“ ပိုလှသှားတာပေါ့….မရယ်..ဟီး”
“ လှတာမခကဖြူး…. မောငကြ ဘယဘြကထြကြ ညာဘကကြို ပိုကိုငလြို့လားမသိဖူး ဆိုဒမြညီသလိုပဲ”
“ မောငကြ ညာသနဆြိုတော့ ပိုအားပါသှားလိုနမယ်ေ…. ဆိုဒတ်ူသှားအောင် ဟိုဘကလြေးလည်း ပိုကိုငပြေးရတာပေါ့.. ဟိ…. အုံ.. ဂါထာဂါထာ”
“ အာ့…အရမ်းကြီးမညှဈနဲ့ အင်ျကြီတွေ ကြကေုနတ်ော့မှာပဲ”
“ ဟုတ်”
“ ဒါပြီးရင် ရုပရြှငသ်ှားကြည့်ကြှမလားမ”
“ အားတော့နာတယ် မောငရြယ်… မ အလုပကြိဈစရှိသေးလို့ ပြနလြာမှသှားကြတာပေါ့”
“ အဲ့တာဆိုလည်း အဆောငပြဲ ပြနအြိပတ်ာပေါ့ကြယ်”
“ အဆောငတ်န်းပြနန်ောြ ဝေ့မနနေဲ့ဦး အဆောငပြှနရြောကရြင် ဖုန်းဆကြဦး”
“ စိတခြပြါ..မမ”
ထို့နောကြ နေ့လညစြာအတူစားကာ သူမအားပြနပျို့ပြီး သပြဝသေို့ပြနလြာခဲ့လတေော့သည်၊ အဆောငသ်ို့ရောကသ်ောအခါတွင် ညနစေောင်းအတွကြ အားမှေးဖို့ တဈရေးအိပလြိုကလြသည်ေ၊ စိတခြလွကခြွ အိပပြွောသ်ှားသညမြှာ သုံနာရီခန့ပြငကြှာသှားလသည်ေ…. တဈနာရီကနေ အိပလြိုကသ်ညမြှာ နိုးလာတော့ ၄ နာရီ ရှိနပြေီဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့ြ အိပရြာက ထကာ ရမေိုးခွိုးပြီး သူငယခြငွြးစုမှတန်ိုးဆီ ဖုန်းဆကလြိုကလြသည်ေ။
“ ဟယလြို….ရဲမာနရြေ… မှို့ထဲကပြနရြောကပြှီလား မှနလြိုကတ်ာ”
“ အေး ဟုတတ်ယ် နေ့လညကြတည်းက ရောကန်တော အိပန်လေို့ နငရြချိုးပြီးပြီလား”
“ အခုလေးတင်…. နောကန်ာရီဝကလြောကကြှ လာခေါလြို့ရပြီ… ညနစော ဘယမြှာစားကြမလဲ”
“ ထီလာဟိုတယရြောကမြှ စားမယလြေ…. ဒီလက စာမေးပြဲဖြရတောနဲ့ဆိုတော့ လမကုနခြင် ပြနရြမှာဆိုတော့ ပိုကဆြံပိုနတော.. ဟီး ငါ့အဈမကြီးလည်း မအားလို့ ရုပရြှငဖြိုးလည်း မကုနလြိုကဖြူး”
“ အေးအေး… ခဏနရင်ေ လာခဲ့တော့နောြ… ရဲမာန်”
နာရီဝကလြောကကြှာသောအခါတွင် မှို့ထဲကအပြန် ဝယခြဲ့သော ကြနဒြုံးအား မမေ့မလွော့ အိပကြပထြဲထည့ကြာ ဘေးနားတွင် ယုပြင့န်ှင့ခြွိန်းရန် ခေါင်းဖီးနသေော ဟိန်းထကအြား ဒီနေ့ည မှို့ထဲက အဒေါအြိမသ်ှားအိပမြယဟြု ပြောပြီး စုမှတန်ိုးတို့အဆောငဖြကြ ထွကခြဲ့လတေော့သည်၊ အဆောငအြရှေ့သို့အရောကတ်ှင် စုမှတန်ိုးက မကြန်ှာကို mask အုပပြှီး အပြေးတဈပိုင်း လမ်းလွှောကကြာ ဆိုငကြယပြေါသ်ို့ တကထြိုငလြသည်ေ။
“ ရဲမာန်…သှားရအောငလြေ… မှနမြှန် သူများတွေ မှငကြုနလြိမ့မြယ်”
“ မှငလြည်း ငါတို့နှစ်ယောကြ သူငယခြငွြးမှန်း သိနကြတောပဲဟာ”
“ တခွားသူမဟုတဖြူး…. ယုပြင့ကြ ငါ့ကိုသံသယဝငန်တော… ငါကလည်းငါပဲ နငန်ဲ့တွေ့တဲ့နေ့တုန်းက သောကတ်ဲ့ ဆေးကဒကြို အခန်းထဲကအမှိုကတ်ောင်းထဲကို ယောငပြှီးပစ်မိတာ … သူတွေ့သှားလို့ မနည်းငှင်းထားရတာ”
“ နငကြလည်း ပေါ့တီးပေါ့ဆနဲ့ မှတပြုံတငပြါပြီမလား… အခုကော ဘယလြိုပြောခဲ့လဲ”
“ မှတပြုံတငပြါပြီ…. မှို့ထဲ အဈမတဈဝမ်းကြဲရောကန်လေို့ သှားတွေ့မယလြို့ ညာထားတာ… ဟီး…. မောင်းမှာဖြင့ြ မောင်းတော့”
ဟိုတယထြီလာသို့ရောကသ်ောအခါ မှို့ထဲကအပြနတ်ှင် အခန်းကို ကြှနတ်ောကြှိုတငဘြှတကြငကြာ check in လုပထြားခဲ့သောကြောင့ြ နှစ်ယောကသ်ားအခန်းထဲ မှနမြှနဝြငသ်ှားလသည်ေ။ အခန်းထဲသို့ရောကသ်ောအခါတွင် ညနစောကို မှာစားရန် ဟိုတယမြီးနူးစာအုပကြို ကြည့်ကြာ မှာလိုကလြသည်ေ၊ မှာထားသော အစားအစာများ ရောကသ်ောအခါတွင် အစားစားရင်း သူငယခြငွြးနှစ်ယောကသ်ား ကာတွန်းကားအသဈဖြစ်သော Inside out ကို ကြည့်လြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ဗိုကတ်င်းသညဟြုဆိုကာ ဟိုတယဝြန်းထဲ လမ်းခဏလွှောကကြှသေးသည်။ အခန်းထဲသို့ပြနရြောကသ်ောအခါတွင် သှားတိုကမြကြန်ှာသဈကာ အိမန်အဝေတအြစားများ လဲဝတကြှလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ အရငလြဲပြီး၍ အိပရြာပေါြ ဘုန်းကနဲလှဲကာ…
“ စုမှတ်…နငအြပြာကားကြည့်မြလား”
“ အင်း… ကြည့်ကြှည့မြယလြေ မိန်းကလေးတွကြညေ့တ်ဲ့ ကိုရီးယား ဟကကြားတွကေ တကယလြုပကြှတာ မဟုတလြို့ ဖီးသိပမြတွေ့ဖူး”
“ ငါထဲမှာ ရှယကြားတွရှေိတယ် uncensor ကားတွလည်ေးပါတယ်”
ဟုပြောကာ audio manager ထဲတွင် ဖြကထြားသော video များကို ထုတလြိုကလြသည်ေ။
“ လှဲရင်းကြည့်ရြအောင်…ရဲမာန် … လာ… ထိုငရြတာ ညောင်းတယ်”
“ လာ…ငါ့လကမြောင်းပေါမြှီလိုကြ… အဆငပြှလေား”
“ အင်း”
ရှယအြောကာများစုစည်းမှုထဲတွငပြါဝငသ်ော ဂပြနဂြတုံးကားများ ၊ အဂလြိပကြားများကို သူငယခြငွြးမလေးနှင့ြ အတူဖကပြှီး ကြည့်ရြှူ့လသည်ေ၊ ယခငကြ အပြာကားများကို သူငယခြငွြးယောကြွားလေးများနှင့သ်ာ အတူကြည့်ဖြူးလသည်ေ၊ သူငယခြငွြးမလေးနှင့ြ ကြည့်ရြသညကြတော့ပို၍ဇိမရြှိလသည်ေ၊ ဇိမမြရှိပဲရှိပါ့မလား…. ဟီး… ကြည့်န်ရင်ေးလကတ်ဈဖကကြ သူမရဲ့ ဘောလြီဝတမြထားသော တီရှပပြေါကြနနေို့လေးတွကေိုကိုငလြိုကြ၊ jj ဘောင်းဘီပေါကြနေ အဖုတလြေးကိုအုပကြိုငကြာ လကကြစားပေးလိုကန်ှင့ြ အရသာတွေ့နလသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးကလည်း ဇိမခြံကာဖီးယူနလသေည်ေ။ သူမလကကြလည်း ကြှနတ်ော့ြ ဘောလြုံးဘောင်းဘီပေါကြနေ အမှောင်းလိုကထြနသေော လီးကြီးအားပြတပြေးနလသေည်ေ။
ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့အင်ျကြီအောကကြနေ လကထြည့ကြာ နို့အုံလေးများကို တိုကရြိုကထြိကိုငလြသည်ေ၊ သူမလကကြိုလည်း ဘောင်းဘီထဲ ထည့ပြေးလိုကသ်ည်။ သူမက ကြှနတ်ော့လြီးအား ဖြဖြလေးကိုငကြာ ဂွင်းတိုကပြေးသဖြင့ြ အငယကြောငမြှာ ကြီးသထကကြှီးကာ အရညကြှညမြွားပင် စိမ့ထြှကလြာလသည်ေ၊ အောကားကြည့်န်ရင်ေးတန်းလန်းပင် သူမ မနနေိုငတ်ော့။ ဇာတကြားကိုရပပြှီး ကြှနတ်ော့အြားဆှဲနမ်းလတေော့သည်၊ ကြှနတ်ောကြလည်း မှတသ်ိပစြှာ နှုတခြမ်းချင်ြးပြနအြနမ်းပေးရင်း သူမအဖုတလြေးထဲကို လကခြွောင်းလေးများက ကစားပေးနလတေေော့သည်။ စုမှနန်ိုးက
“ ရဲမာန် နင် အင်ျကြီခွှတပြှီး မတတ်ပရြပလြိုကြ”
“ အဲ့တာဆိုနငလြည်း အပေါအြင်ျကြီခွှတ်”
“ အေးခွှတမြယ်…နင် မတတ်ပရြပမြှာဖြင့ြ ရပစြမ်းပါ”
“ ဘာလုပမြလို့လဲ”
“ နင့အြကောငကြှီးကို မှုတပြေးကြည့်ခြငွလြို့”
ဟု ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ပြင် မတတ်ပရြပန်သေောကြှနတ်ော့ြ၏ ဘောင်းဘီတိုလေးအား ဆှဲခွှတလြိုကလြသည်ေ၊ လီးကအထဲကြုံ့ဝငန်သေော စပရိတလြို ထွကလြာလသည်ေ၊ သူမကိုယတ်ိုငလြည်း အပေါပျိုင်းဗလာကငွြးကာ ကြှနတ်ောြ၏ရှေ့တွင် ပုဆဈတုတလြေး ထိုငခြလွိုကလြသည်ေ။ သူမက..
“ လီးထိပလြေးမှာ အရညကြှညလြေးတွပေါရော.. နငလြိုချင်န်ပြေီမလား…. အခုလို အနီးကပကြှည့တ်ော့ ထောငန်တေဲ့အကြောတွပေါ သချောမှငရြတယ်… အူယားစရာကြီး.. ဟိ”
“ မှတန်ိုးရရဲ့လား…အားနာစရာကြီး…ဟီး” (တကယ်…ရှယအြားနာနတော😁😁😉😉😂😂)
“ ရပါတယ်.. စောနကလည်း ကြည့်ထြားသေးတာပဲ… နငလြည်း ဘယလြိုမွိုးလေး လုပပြေးစချင်ေလြဲ ပြောနောြ… အားမနာနဲ့… ငါ့တုန်းကလည်း နငလြုပပြေးထားတာပဲ” (တဈဦးက မတ်ေတာ၊ တဈဦးက စတနောဆိုတာ ဒါမွိုးပြောတာ… ဟိဟိ)
“ စမ်းငုံကြည့်မြယန်ောြ.. ရဲမာန် ဘယအြထိထည့န်ိုငလြဲ စမ်းကြည့်မြလို့”
“ အား….မှတန်ိုး ဖြေးဖြေး… သှားနဲ့မခွဈမိစနေဲ့… နာတယဟြ ငါပြောပြမယ်”
“ အရငဆြုံး အရပြေားကို ဆှဲလှနလြိုကရြငပြေါလြာတဲ့ ဒဈကြီးကို တွေ့တယမြလား”
“ မှိုပြင့လြိုဟာကြီးကို ပြောတာမလား”
“ အေး ဟုတတ်ယ်… အဲ့ထိပပျိုင်းလေးကို နင့လြွှာနဲ့ အရငဖြှည်းဖြည်းလေးလကြပြေး.. အဲ့နားတဈဝိုကမြှာ နငတ်ို့မိန်းကလေးတွရေဲ့ အစိလို အကြောထုံးလေးရှိတယ်၊ ပြီးရင်ာဖြည်းဖြည်းချင်ြး သှားနဲ့မထိအောင် သတိထားပြီး ငုံပေး…. လွှာနဲ့လည်း ဝငလြာတဲ့ ထိပပျိုင်းကို လကြပြေး အရင်းပိုင်းကိုကြ ဂွင်းထုပေးသလို ဖြည်းဖြည်းလေးလုပပြေး၊ နငပြါစပထြဲ ထည့န်ိုငသ်လောကပြဲ ထည့ြ မဟုတရြင် ပျို့နလေိမ့မြယ်”
“ ဟုတကြဲ့ပါ…ကိုရဲမာနရြေ… ညီမလေးစပြီနောြ”
စုမှတန်ိုးသည် သငလြှယတ်ကလြှယသ်ောသူ ဖြစ်လသည်ေ၊ အခုလည်းစတနောပါပါ ပုဆဈလေးတုတကြာ ပုလှပေေးနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြလည်း အင်း… အဲ့လိုလေး… ဟိုလိုလေးဟု ညှနကြှားလိုကြ၊ သူ့မရဲ့ဆံပငလြေးကိုသပပြေးလိုကြ….. နို့အုံလေးကို လကန်ဲ့လှမ်းပြီး ညှဈလိုကန်ှင့ြ အရသာတွေ့နလသေည်ေ၊ အမှနတ်ိုင်းဝနခြံရလငွြ…. ကောငမြလေးတဈယောကြ ပုလှပေေးခွင်းကို အဖုတထြဲထည့ရြတာလောကြ မကောင်းလောကပြါဘူးဟု တဈသကလြုံးတွေးထငခြဲ့သညမြှာ မှားမှန်း အခုတော့သိခဲ့ပါပြီလေ… ဟိ၊ စုမှတန်ိုးက လွှာလေးနဲ့ ရဈပတဆြှဲပြီး ထုပေးလိုကြ စုပပြေးလိုကြ လုပန်ခွင်ေးကြောင့ြ ပြီးချင်သ်ညကြိုပင် မနည်းတင်းထားကာ ၁၂၃၄ ရရင်ေး စိတကြိုတခွားပြောင်းနရသေည်၊ ကြာလာလငွြ မဖြစ်တော့သဖြင့ြ…..
“ မှတန်ိုး…..ငါပြီးချင်န်ပြေီ…တောတ်ော့… နင့ပြါးစပထြဲ ဝငသ်ှားဦးမယ်”
ဟုပြောသောလြည်း မကြားချင်ယ်ောငဆြောငန်လသေည်ေ။
“ အား….မှတန်ိုး…နောကန်တောမဟုတဖြူး… ငါပြီးတော့မှာနောြ”
ဟု ပြောလိုကသ်ောအခါ သူမက မကြလြုံးကို အောကကြနပငေ့ကြှည့ကြာ….. ပါးစပထြဲမှာတင် ပြီးလိုကရြတယ်… ဆိုသော အကြည့်မြွိုးနှင့ြ ကြည့်လြသည်ေ၊ ကာယကံရှငကြိုယတ်ိုငကြ အဆငပြှတယေလြို့ ဆိုလိုကတ်ော့ တင်းထားသမွှစိတကြို လွှော့ပေးလိုကလြသည်ေ၊ သူမရဲ့ခေါင်းကိုကိုငပြှီး မသိစိတကြ အတင်းထိုးထည့လြိုကမြိသည်။
“ အား….မှတန်ိုး….ဝု…ဝု…အှန့ြ…ရှီး”
သူငယခြငွြးမလေး၏ နူးညံစိုစွတသ်ောပါးစပထြဲတွငပြင် တဈခွီပြီးသှားလသည်ေ၊ ဒူးပငည်ှတတ်ော့မလို ခံစားလိုကရြသည်၊ အားနာစွာဖြင့ြ သူမအား
“ မှတန်ိုး…အဆငပြှရေဲ့လား”
“ အင်း..ရတယ်…နငပြှီးခါနီး ဆောင့လြိုကတ်ာ အာခေါငကြို နည်းနည်းထိသှားလို့ ပျို့ချင်သ်ှားတာပဲရှိတာ….. နင့အြရညတ်ှတေော့ မွိုခကြှည့လြိုကတ်ယ်….. ညှီစို့စို့နဲ့ တဈမွိုးလေးပါပဲ ရပါတယ်… အားမနာပါနဲ့ နင့တ်ုံးကလည်း ငါ့အရညတ်ှပြနေတောပဲဟာ”
“ ကဲ…ဆရာကြီး… ဘာဂွာအလှည့ရြောကပြှီ… မှေ့ရာပေါတ်ကလြိုကြ”
ဟုဆိုကာ သူမအား ကုတငပြေါပြှေ့တငလြိုကသ်ည်၊ စုမှတန်ိုးက
“ ဒီတဈခေါကြ မလကြပြေးနဲ့တော့…. စောနက အပြာကားကြည့်ကြတည်းက အရညတ်ှစေိမ့န်တော… ပြီးတော့ နင့ဟြာကြီးစုပပြေးရတုန်း… ငါ့ဟာလေးက အရညတ်ှစေိမ့တ်ယ်… ဘာလို့မှန်းမသိဘူး”
“ တကယလြား….မညာရဖူးနောြ”
ဟု ပြောကာ သူမရဲ့ပေါငကြှားထဲက အမှောင်းလေးထဲ လကခြလယလြေး ထိုးထည့လြိုကသ်ည်၊ သူမပြောသလိုပငအြထဲမှာ သဘာဝချောဆီများနှင့ြ ရှဲနပြေီဖြစ်လသည်ေ၊ လကကြိုပြနထြုတသ်ောအခါ အဖြူရောငအြစည်းလေးများပင် ကပပြါလာသည်၊ ထို့ကြောင့ြ သူမရဲ့ပေါငကြို ကားခိုင်းလိုကပြှီး ကြားထဲတွင် ငုတတ်ုတထြိုငကြာနရောယူလိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ လီးတံကို သူမအဖုတလြေးနှင့တ်ေ့ကာ အပေါအြောကဖြှည်းဖြည်းချင်ြးဆှဲကာ စပေးနလသေည်ေ၊
ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်
လီးတံနှင့ဖြှဖြလေးလည်း ရိုကပြေးလသည်ေ၊ သူငယခြငွြးမလေးက ထည့န်ိုးနိုး ထည့န်ိုးနိုးနှင့ြ ပါးစပလြေး သေးသေးလေးဟကာ မွှောလြင့န်လသေည်ေ၊ သူလိုချင်န်မှန်ေးသိသောလြည်း….. အနည်းငယန်ောကခြငွသ်ဖြင့ြ ကလိပေးနလသေည်ေ၊ သူမ စိတသ်ိပမြရှညတ်ော့….
“ ရဲမာနရြာ…..ထည့ပြေးတော့လကြော…. အထဲက အရမ်းယားနပြေီ”
“ ဘာထည့ပြေးရမှာလဲ… မှတန်ိုး.. သချောမကြားရဘူး”
“ နင့အြတံကြီးထည့တ်ော့… နင့လြီးမဲကြီးထည့တ်ော့… တကယထြဲမှပဲ”
“ နငကြိုငပြှီး ကိုယ့ဘြာသာထည့ကြှည့လြေ”
ဟုပြနပြှောလိုကသ်ောအခါ ဆရာမကလကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငကြာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထည့လြိုကလြသည်ေ၊ အဖုတထြဲရောကရြောကခြငွြးပင် အတွင်းနံရံသားများက လီးအားညှဈပြီး ကြိုဆိုလသည်ေ၊ သို့သောြ တဈခွီပြီးထား၍ သိပမြမှုခွေ၊ ဒီတဈခေါကတ်ော့ သူငယခြငွြးမလေးကို ဖြေးဖြေးချင်ြး အဆုံးထိခေါသ်ှားမညဟြုတွေးကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လှုပရြှားပေးလိုကသ်ည်။
သူမ၏ပါးလေးများကို ဖြဖြလေးနမ်းပေးသည်… နားရှကလြေးကို… ဖြဖြလေးကိုကပြေးသည်.. နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်ြး မွှင်းစုပပြေးရင်း ခွပနေလေေိုကလြသည်ေ၊ အောကကြငပဲကိုလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်ြး နရီကိုကြ ဂီယာနံပါတ် ၂ လောကြ လှုပရြှားပေးနလသေည်ေ၊ ငါးမိနဈခန့ကြှာသောြ သူမရဲ့ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ၉၀ ဒီဂရီထောငလြိုကပြှီး လကန်ှဈဖကကြ ပေါငကြိုခွုပကြိုငကြာ ဂီယာကို ၃ အထိ အရှိနတ်ငပြေးလိုကသ်ည်။
“ အင်း….ကြှတ်…ကောင်းတာ…. ရဲမာန်….. လုပ်… အား…. အား… အား”
“ မှတန်ိုး ကောင်းတယမြလား…. ငါလည်းကောင်းတယ်… နင့အြဖုတလြေးက စီးပိုငန်တောပဲဟာ”
“ နင့လြီးကလည်း ငါ့ထဲပြည့ကြှပန်တောပဲ…. အင်း…. အင်း… ရငထြဲစို့တာ…. အား… အား ကောင်းလာပြီ…. လုပ်.. လုပ်”
“ အား…ဟင့ျ….အား…အား….ဖတ်….ဖတ်…..ဖတ်”
“ ကောင်းတယကြှာ…..အား………ရဲမာနရြာ…. ငါ့နို့လေးတွကေို ညဈပေး”
“ အား..အား…အားကောင်းတယ်….. အား… လာနပြေီ….လာနပြေီ……. အား… အား…. အမေ့ ကောင်းလိုကတ်ာ…. ပြီးပြီ… ဟုတတ်ယ်… အဲ့လိုလေး… အဲ့လိုလေး… အား… ပြီးပြီ”
သူမပြီးသညကြို လီးက ခံစားမိသညန်ှင့ြ ပုံမှနအြရှိနလြေးနှင့ပြင် ပြီးစလေိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ သူမအား
“ နင်…အပေါကြ နကြညေ့မြလား… ငါလည်းညောင်းလို့ ”
“ အင်း.. ကောင်းတယ်… နငလြှဲအိပလြိုကြ”
ကြှနတ်ောကြ ခေါင်းအုံးခံကာ လှဲအိပလြိုကလြသည်ေ၊ သူမက ကြှနတ်ော့ပြေါတ်ှငခြှကာ “ကနတ်ော့နောြ…” ဟု ပြောလိုကသ်ေးသည်…။
“ ဟဲ့ အခုမှ နငကြ ဘာကိုကနတ်ော့တာတုန်း”
“အကငွ့ပြါနလေို့ပါ အေ…”
ဟု ပြနပြှောလသည်ေ၊ အပေါတ်ှငင်ုတတ်ုတထြိုငကြာ သူ့အဖုတလြေးနှင့ြ လီးကိုတေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုငခြလွိုကလြသည်ေ၊ ထိုသို့ဖြင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ဆီးခုံချင်ြး ဂဟဆကေသ်ှားလသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက
“ အင်း…..အထဲက ထိလိုကတ်ာ.. ငါ့ဝိတန်ဲ့ ဖိထည့ထြားတော့ အဆုံးထိရောကန်တယ်ေ”
“ စုမှတ်…နငဖြှည်းဖြည်းချင်ြး လှုပ်… ခါးကို စကောဝိုင်းသလို ဝိုင်းကြည့်ြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အရငဆြောင့ကြှည့လြည်းရတယ်…. နင့သ်ဘော… နငစြိတကြှိုကလြုပ်”
“ အင်း….အင်း”
သူမကစ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အပေါအြောကလြှုပကြှည့ကြာ စဆောင့လြသည်ေ၊ အောကကြနလှေဲကာ သူမကိုမှငရြသညမြှာ မှငကြှင်းတဈမွိုးပငဖြစ်သည်၊ သူမဆောင့လြိုကတ်ိုင်း ဆံနှယလြေးတွကေ ဘယည်ာယိမ်းထိုးနသည်ေ… နို့အုံလေးကလည်း လှုပတ်ုတတ်ုတ်… ပါးစပလြေးကလည်း အင်း… အင်း.. အင်းနှင့ည်ီးကာ အသကရြှူသံများလည်း ပြင်းနလသေည်ေ။
အောကကြနေ သူ့နို့လေးအားလှမ်းကိုငလြိုကြ… နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ဆှဲလိမလြိုကြ…. ဖငလြေးကို ညှဈကိုငပြေးလိုကန်ှင့ြ အလုပရြှုပန်လသေည်ေ၊ သူငယခြငွြးမလေးစုမှတန်ိုးက ရမျမကထြနသ်ောအကြည့်ဖြှင့ြ မှခွေေးမလေးသဖြယ်… အပေါကြနေ ဆောင့လြိုးလေး သူ့စိတကြှိုကြ အရှိနတ်ငလြိုကြ လွော့လိုကန်ှင့ြ ကစားနလသေည်ေ၊ စကောဝိုင်းလှည့သ်ညကြိုလည်း အကြိုကတ်ှေ့သှားပုံရသည်၊ အပေါကြနေ အားဖြင့ဆြောင့လြိုကတ်ိုင်း သူမဖငတ်ုံးကြီးနှစ်တုံးက ပေါငပြေါြ အရှိနန်ှင့ြ ကလွသည်ေ၊ အောကကြစပရိနမြှေ့ရာမို့သာ တောသ်ေးသည်၊ ၁၃ မိနဈလောကကြှာတော့ သူမ ငှီးသံများထွကလြာလသည်ေ။
“ အင်း…အင်း…အင်း…အင့ျ…အင့ျ…အင့ျ”
“ ဘတ်…ဘတ်…ဘတ်…ဗွိ….ဗွိ…ဗွိ”
“ အား……အားးးး…အား…ငါပြနဖြစ်လာပြနပြှီကြာ…အား”
ထို့နောကြ…သူမပြီးခါနီးသောအခါ သူမရဲ့အပေါပျိုင်းက ကြှနတ်ော့ရြငဘြတထြဲ ပျိုကလွာလသည်ေ၊ သူမကိုအောကကြနသေိုင်းဖကကြာ မကြန်ှာပေါဝြဲပြံနသေော နို့လေးအား အောကကြနေ စုပပြေးလိုကလြသည်ေ၊ သူမ၏ဖငလြုံးလေးကို ဆုပကြိုငကြာ အပေါအြောကြ ပင့ဆြောင့ပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ အား…အား….ကောင်းတယ်….အင်းး… အင်း… ပြီးတော့မယကြှာ အား”
“ အင်း…ဟုတတ်ယ်..ရဲမာန်…. နို့သီးခေါင်းလေးတွေ စုပပြေး …. ညအား….. အား….ခအင်းးးးး”
“ ဖတ်….ဖတ်…..ဖတ်….ပြှတ်….ပြှတ်…. အင်းအင်း…. အင်း….. အားးးးးးး”
ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကလြုံး ပျိုငတ်ူ အထွတအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားကြလသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးသည် ကြှနတ်ော့ကြိုယပြေါတ်ှင် ပါးချင်ြးအပကြာ အနားယူနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ စုမှတ်….ဖယပြေးဦး….ငါကြနဒြုံးခွှတလြိုကြဦးမယ်”
“ အင်းအင်း”
ကြှနတ်ောသ်ည် အခန်းထောင့ရြှိ အမှိုကပြုံးဆီသှားကာ ကြနဒြုံးခွှတ်၍ ပစ်လိုကလြသည်ေ၊ ကုတငပြေါတ်ှငတ်ော့ သူငယခြငွြးမလေးက ပုဇွနတ်ုတကြှေးလေးဖြစ်နရှောသည်၊ သူမ၏ နောကကြွောဘကကြနေ လှဲအိပလြိုကပြှီး ကြောပြငတ်ဈရှောကြ အနမ်းပေးရင်း ဖငလြုံးကြားထဲသို့ မကြန်ှာအပကြာ ဖြဖြလေး ကိုကပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ဖငန်ှဈခွမ်းကိုဖြဲကြည့်ကြာ အနောကသ်ို့ပြူနသေော အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးကို ဘာဂွာပြနဆြှဲလိုကလြသည်ေ။
“ အာ…ရဲမာန်….နားပါရစေဦး…. လူလည်း ဖြတဖြှတကြှနပြေေီ”
“ အိမရြောကမြှနားလေ….ဒီနေ့ညတော့ ဝအောင် လုပပြေးဦးမယ်… နငမြောရင် ငှိမင်ှိမလြေးပဲနေ…. ငါ့တာဝနထြား”
ထိုသို့မှုတပြေးပြီး အရညလြေးများ တဖနပြှနလြညလြာခွိနတ်ှင် ကြနဒြုံးပြနစြှပပြှီး ပေါငလြေးကိုအနည်းငယမြကာ အထဲသို့ပြနအြလညသ်ှားလသည်ေ။
“ ရဲမာနရြာ….နင့အြကောငကြ မအိပသ်ေးဘူးလား…. အား…ခဖြည်းဖြည်း… အထဲက ကြိန်းတယ်”
“ နင့ကြို နှုတဆြကခြငွလြို့ပါတဲ့…ဟိ….ဖတ်…ဖတ်…. နင့န်ို့လေးတောင် ထွားလာသလိုပဲ”
“ ကောငစြုတ်…နငပြဲလိမ့ကြိုငလြိုကြ.. နယလြိုကလြုပန်တောကိုး အား….. အား… အိမပြှနရြငတ်ောင် တခွို့ဘောလြီတွေ ပြနလြဲရမှာ”
“ အား….အား…ရဲမာန်…ဖြေးဖြေးအား….နာတယ်…အား”
“ နင်…ဖငလြေးကုန်းပေး”
ဟု ပြောကာ ပုဇွနတ်ုတကြှေးအနအထေားကနေ ခါးလေးကိုကိုငကြာ လေးဘကထြောကအြနအထေားရအောင် ကူ၍ထူပေးလိုကသ်ည်၊ လေးဘကထြောကလြိုကသ်ောအခါ ဂီတာရှိတအြိုးလေး ထွကလြာလသည်ေ၊ အူယားသဖြင့ြ ဖငလြေးကို အသာလေးရိုကပြေးလိုကသ်ည်။
“ ဖြန်း…အာ့…ရဲမာနကြှာ”
“ နာသှားလား…စုမှတ်…ငါအူယားလို့ ရိုကကြှည့ခြငွလြို့”
“ အင်း…အားတော့ သိပမြထည့န်ဲ့… စောနကလောကဆြို ခံနိုငတ်ယ်”
ဟု ပြောသဖြင့ြ နို့လေးဆှဲလိုးပေးလိုကြ… ဖငလြေးကို အသာလေးရိုကပြေးလိုကန်ှင့ြ ညှောင့ပြေးနလသေည်ေ၊ အရှေ့တွင် နှစ်ခွီပြီးထားသဖြင့ြ တောတ်ောန်ှင့ြ မပြီးနိုငခြွေ၊ စုမှတန်ိုးကတော့ လေးဘကထြောကအြနအထေားနှင့ပြင် နှစ်ခွီလောကပြှီးသှားသညထြငသ်ည်၊ လကပြငမြထောကန်ိုငတ်ော့ ဖငဗြူးတောင်းလေးပဲထောငကြာ မကြန်ှာက ခေါင်းအုံးနှင့ြ အပထြားလသည်ေ၊ နောကဆြုံးတဈခွီအနဖြငေ့ြ စိတကြိုလွှော့ကာ ဂီယာ ၄ အထိ တငလြိုကကြာ အားရပါးရ ဆှဲလိုးပေးလတေော့သည်။
“ ရဲမာန်….အား…အား…အား….ငါပြနပြှီးတော့မယ်….အား”
“ အား….ငါလည်းပြီးချင်လြာပြီ….အား…..အား”
“ ဖြန်း…ဖြန်းဖြန်း….ဘှတ်…ဘှတ်….ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်”
“ ပြီးလိုကတ်ော့….အား…အား…အင့ြ….အား…အား…အားးးးး”
“ ရော….ရော…..ဖောင်း….ဖောင်း…ဖောင်း….အား..”
သူငယခြငွြးနှစ်ယောကသ်ား ထိုနေ့ညက အပြီဆှဲပြီး မကြာမှီပင် မီးမှိတ် အိပပြွောသ်ှားကြလတေော့သည်၊ ကြှနတ်ောသ်ည် တဈခွိုးထည်းအိပပြွောသ်ှားလိုကရြာ အိမမြကပြင် မမကခြွေ၊ မနကရြောကတ်ော့ ၆ နာရီလောကတ်ှင် နိုးလာလသည်ေ၊ ဘေးနားတွင် စုမှတန်ိုးက ဆံပငဖြရိုဖရဲလေးနှင့ြ ကြှနတ်ော့အြားဖကကြာ အိပပြွောန်လသေည်ေ၊ သူ့နို့လေးနှင့ြ ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းနှင့ြ တိုကရြိုကထြိနလသေည်ေ။ အိပရြာပေါမြှအသာထကာ အပေါ့အလေးသှား မကြန်ှာသဈ သှားတိုကပြှီးသကာလ စုမှတန်ိုးကိုနိုးရန် စောငကြို ဆှဲလိုကလြသည်ေ။
“ စုမှတ်…ထတော့ နင့အြိမလြာကြိုမှာဆို…. တောကြှာ အစောရောကန်ေဦးမယ်”
“ အင်း….အင်…ဘာလဲ… ၁၀ နာရီလောကမြှရောကမြှာပါ ရဲမာနရြာ အစောကြီးရှိသေးတယ်”
ဟုဆိုကာ မှောကယ်ားထိုး ပြနအြိပန်လသေည်ေ။ အိပပြုတကြှီးသော သူငယခြငွြးမလေးကို ဖငပြှောငလြေးနှင့မြှောကယ်ားထိုးလေး အိပန်သညေကြို မှငလြိုကရြသောအခါ အောကကြအငယကြောငကြ ပြနထြလာလသည်ေ၊ ညက ကြနဒြုံးတဈပါကငထြဲက နောကဆြုံးတဈခုကနွန်သေေးသညကြို သတိရသဖြင့ြ ကြနဒြုံးစွပကြာ သူငယခြငွြးမလေးအပေါသ်ို့ ခုနအြုပလြိုကသ်ည်။
“ အင်…ငါအိပပြရစအေုံး….ရဲမာနရြာ…နင့ြ ခန်တာကိုယကြှီးကလေးတယ်”
“ ဇွတ်…ဇွတ်…ဇွတ်” (အဖုတအြား ကလိနသေံ)
“ အား….ရဲမာန်….နင့အြကောငကြလည်း နိုးနပြနေပြှီလား… အင်း”
သူမရဲ့ အဖုတကြို နည်းနည်းဆှပြီးတာနဲ့ ဖငကြိုဖြဲကာ အဖုတလြေးထဲ ထည့လြိုကပြှနလြသည်ေ။
“ Good morning စုမွတ်…”
ဟုပြောကာ အပေါကြနေ စူပုတပြုတပြါးလေးအား ရှတကြနဲ နမ်းလိုကလြသည်ေ။
“ အား….မှန်းတယကြှာ….အပေါကြိုသိပမြဖိနဲ့”
“ အေး…လကထြောကလြိုကမြယ်…..စုမှတသ်ိလား ဒါကို morning sex လို့ခေါတ်ယ်”
“ နင့ဟြာကလည်း….အင်း….အင်း…အင်းးးးးးး……………..etc 😁😁😁😁😁😅”
Morning sex ပြီးသောအခါ ရမေိုးခွိုး၍ ဟိုတယကြ မနကစြာဘူဖေးကို စားကြလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ သူမအား အဆောငသ်ို့ ပြနလြညလြိုကပျို့လိုကလြသည်ေ။ သူမက
“ နငအြိမပြှနရြောကရြင် ဖုန်းဆကြဦးနောြ”
“ အင်း ဆကလြိုကမြယ်…. နငတ်ော့ အိမမြှာ ငါ့ကိုသတိရနတေော့မှာပဲ”
“ သတိရရင် မနေ့က နင့ဆြီကကူးထားတဲ့ဟာတွေ ကြည့်မြှာပေါ့”
ဟု စုမှတန်ိုးက ပြနပြှောလသည်ေ။
“ အဲ့တာဆို third year မှ ပြနတ်ှေ့မယန်ောြ…. သှားပြီ”
“ အေးအေး… ဆိုငကြယကြောင်းကောင်းစီးဦး ”
🏵️ ကြှနတ်ော့ြ ဂိုကဆြရာမလေး (အပိုင်း ၄ ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️