ကြှနတ်ော့ြ ဂိုကဆြရာမလေး (အပိုင်း ၄)
ရေးသားသူ – ၂၄မကြန်ှာ
ဒုတိယနှစ် ဒုတိယအသုတကြိုဖြဆေိုပြီး၍ ကြောင်းနှစ်လနားနခွေိနတ်ှငဖြစ်သည်၊ သီတင်းကြှတပြိတရြကဖြစ်၍ မိသားစုလုပင်န်းဖြစ်သော အထညဆြိုငကြို ခတ်ေတပိတထြား၍ အိမတ်ှငအြပငွြးထူးဟိုတွေးဒီတွေး အတွေးနယခြွဲ့နလသေည်ေ၊ ဘာလိုလိုညာလိုလိုနှင့ပြင် ကြှနတ်ောသ်ည် ဒုတိယနှစ်အား ကောင်းမှနစြှာ ဖြတကြွောန်ိုငခြဲ့ပြီဖြစ်လသည်ေ၊ ဆယတ်န်းအောငခြါစတုန်းကတော့ တကျကသိုလရြောကရြင် ဘာတွဘယေလြိုလုပမြယ် ဟု စိတကြူးယဉထြားသမွှ တခွို့တဈဝကကြဖြစ်မှောကြ၍ တဈဝကကြတော့ လကတ်ှေ့ဘဝတွင် ဖြစ်ပေါလြာရန် မလှယကြူခွေ။ (ဥပမာ…အနည်းဆုံး တဈနှစ်အောငခြငွရြုံ မကရွုံ စာကကြဖြို့တောင် မနည်းအားထုတရြလသည်ေ… စိတကြူးထဲကအတိုင်း ဒူးနှံနေ၍မရခွေ😅)
ရည်းစားထားမညဟြူသော ဆန်ဒလည်းအထမှောကခြဲ့သလို ကိုယခြစွသ်ော မဝသုနဖြူးနှင့လြည်း ခစွသ်ူတွဖြစ်ေလာခဲ့သညမြဟုတလြော၊ အမှနအြတိုင်းဝနခြံရလငွြ တကျကသိုလကြွောင်းသားဘဝတွင် လိငကြိဈစကို ခံစားရလိမ့မြညဟြု မတွေးဖူးခဲ့ခွေ…. အလှနဆြုံး ရည်းစားနှင့ြ လကကြိုငပြါးနမ်း ဟိုကိုငဒြီကိုငလြောကန်ှင့သ်ာ ပြီးမညဟြု တွေးထားလသည်ေ၊ ရည်းစားနှင့မြူ တွေးထားသောအဆင့ြ၌သာ ရှိသေးသောလြည်း မထငမြှတထြားသော မနန်းသိရိကြောမြှစ၍ သူငယခြငွြးမလေး စုမှတန်ိုးတိုငအြထိ စိတကြူးပငမြယဉဖြူးသော အခွအနေသေို့ ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ။
ရည်းစားရှိလကြန်ှင့ြ one night stand တို့…… friend with benefit တို့ ကိဈစမွိုးကို ပြုလုပမြိသညမြှာ ခစွသ်ူဖြစ်သော မဝသုနကြို ငါ… သဈစာဖောကသ်လိုများဖြစ်နမလေား ဟုလည်း တွေးမိလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ကိုယကြိုယကြို ပြနကြာကြယကြာ အို… ငါက သဈစဖောကတ်ာမှမဟုတ် သူ့တဈယောကထြဲကိုပဲခစွတ်ာပဲ ၊ ခန်တာကိုယခြငွြး စပယ်ှကရြုံပါပဲ… ပြီးရငပြှီးသှားတဲ့ဟာကို ဘာတွလွှေောကတ်ှေးနမှန်ေးမသိ….. ရဲမာန်… မင်းဆိုတဲ့ကောငကြ လိုတာမရ ရတဲ့ဟာကြ ဂွီးများတဲ့ကောငပြဲဟု အတွေးနယခြွဲ့နလသေည်ေ။
ဝှား……ဝှား…ပငွြးလိုကတ်ာ…အိမမြှာဘာလုပရြပါ့ ၊ ကြည့်စြရာ ဇာတလြမ်းတွဲများကလည်း မကနွသ်လောကပြှီးသှားလပြေီ၊ ဖားသားနှင့များသားကလည်း အဖိုးတို့အဖြားတို့ရှိရာ သူတို့ဇာတိရှာဖကသ်ို့ သှားကနတ်ော့ကြသည်၊ ကြှနတ်ော့ကြိုကား အိမန်ှင့ြ အထညဆြိုငကြိုစောင့ခြိုင်းထားသည်၊ ယခငန်ှဈက ဒီလိုခွိနတ်ှင် ဆိုငသ်ူခိုးအဖောကခြံရသောကြောင့ြ မိခငဒြေါခြငလြေးက ဒီနှစ်သီတင်းကြှတတ်ော့လညဖြို့မစဉြးစားနဲ့ ဆိုငစြောင့ပြေးဟု ဗီတိုအာဏာဆနဆြနပြှောလာ၍ ကြှန်ုပကြလည်း သီတင်းကြှတပြိတရြကတ်ော့စောင့ပြေးမည်၊ တနဆြောငတ်ိုငကြှရငတ်ော့ တောငကြှီးမီးပုံးပြံပြဲသို့ တဈပတလြောကသ်ှားလညမြညဟြု ညှိနှိုင်းလိုကလြသည်ေ။
သီတင်းကြှတပြိတရြကဖြစ်၍ မဝသုနကြလည်း သူ့မိဘအိမပြှနရြောကန်ရော အိမကြရည်းစားထားတာသိမညဆြိုး၍ ကြှနတ်ော့အြားဖုန်းမဆကခြွေ၊ တဈခါတဈရံမှ Viber ကနေ စကားလာပြောလသည်ေ၊ ညနစောစားခွိနတ်ှင် ကြကြဥအားမှှကြေောလြိုကပြှီး အမထေားခဲ့သော အရံဟင်းများနှင့ြ တဈယောကထြဲစားသောကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကအြိမခြှံဝန်းထဲလမ်းလွှောကရြင်း သူငယခြငွြးမ စုမှတန်ိုးအား အိမပြှနရြောကကြတည်းက ဖုန်းမဆကရြသေးသညကြို သတိရ၍ သူ့ဆီဖုန်းဆကလြိုကလြသည်ေ။
“ ဟယလြို….မှတန်ိုးလား…နငအြားလား နင့ကြိုသတိရလို့ဆကလြိုကတ်ာ”
“ အေး..ကောငစြုတ်…ငါ့ကို အခုမှ ဖုန်းဆကဖြောရြတော့တယ် နင့အြဈမကြီးနဲ့ ဖုန်းမပြောရလို့လား”
“ ဟုတပြါဘူး…နင့ကြိုလှမ်းလို့ ဆကလြိုကတ်ာ”
“ ဟား…ဟား…နင့အြကြောင်းငါမသိတာကြလို့ ရဲမာနရြယ်”
“ နငသ်ီတင်းကြှတအြိမမြှာပဲလား ခရီးထွကဖြစ်လား”
“ ငါလား….အိမမြှာပါပဲ အမေ့ကိုအိမအြလုပလြေးကူလုပလြိုကြ ဖုန်းလေးပြတလြိုကန်ဲ့ပေါ့အေ…. ဖုန်းပြတတ်ာပငွြးရငလြည်း အောကကြ အငယမြလေးကို ပြတရြတာပေါ့အေ”
“ အံမာ…နငတ်ောင် အာသာဖြတတေန်ပြေီ… ဆရာကောင်းတပည့ပြီသတယန်ောြ”
“ ဆရာလောကမြတောပြမယေ့ြ ဆရာ့လောကန်ီးပါးပေါ့… ဟိဟိ… နငကြော သီတင်းကြှတလြွှောကမြလညဖြူးလား”
“ ငါကအိမစြောင့ကြှလို့….ပငွြးနတောတဈယောကထြည်း….တနဆြောငတ်ိုငကြှမှ တောငကြှီးဖကသ်ှားလညမြလို့”
“ နငအြိမမြှာပငွြးနလေို့ငါ့ဆီဆကတ်ာမလား….ကောငစြုတ်”
“ ဟီးဟီး…အဲ့တာလည်းအဲ့တာပမယေ့ြ နင့ကြိုစိတထြဲရှိလို့ ခေါလြိုကတ်ာပေါ့ဟ”
“ ငါ့အမကတေောင် ငါ့ကိုမေးနတော….. စုမှတန်ိုး… နငရြည်းစားတွဘောတွေ ရနပြေီလား ဘာလား အဈနတော”
“ ဘယလြိုဖြစ်လို့လဲ နငကြ လိုင်းပေါမြှာတောင် အီစီကလီမလုပတ်ဲ့ဟာကို”
“ မသိပါဘူး ရငတ်ှကေိတပြှီး တငတ်ှနည်ေးနည်းကြီးလာလို့ထငတ်ာပဲ… ဒီအတိုင်းအဈတာလည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပေါ့”
“ ရည်းစားမဟုတပြါဘူး အမရယ်ေ…. ပန်းပုဆရာလေးတဈယောကန်ဲ့ တွေ့တာပါလို့ ပြောလိုကပြေါ့ ဟီးဟီ… ဒီလိုခန်တာကိုယဖြစ်အောင် ထုဆဈပေးရတာ လှယတ်ာကြလို့”
“ သနောလေး….အဲ့လိုပြောရင် ငါ့ကိုလညပြင်းညဈမှာပေါ့ဟဲ့…. ဟဲ့… ဒါပဲနောြ အမခေေါန်ပြေီ နောကမြှပြနဆြကလြိုကမြယ်”
“ အေးအေး”
စုမှတန်ိုးနှင့ဖြုန်းပြောပြီးသောအခါ အပငွြးပြသလေိုရှိသှား၍ အိမထြဲသို့ပြနဝြငခြဲ့လသည်ေ၊ ကြည့်လြကစြ တရုတသ်ိုင်းစီးရီးကို အောကစြကထြဲထည့ြ၍ အာလူးကြောတ်ဈထုပဖြောကကြာ သိုင်းလောကထဲသို့ အလညအြပတသ်ှားလသည်ေ၊ ညရောကသ်ောအခါ ဘေးအိမကြ ကလေးများနှင့ပြေါင်းပြီး ကလေးဗိုလလြုပကြာ ဗှောကဖြောကလြသည်ေ၊ ထိုသို့ဖြင့ြ နေ့စဉဒြူဝကို ဖြတသ်န်းလာရာ သီတင်းကြှတလြပြည့ကြွောြ ၂ ရကန်ေ့ကြ မာတာမိခငတ်ို့ပြနရြောကလြာကြလသည်ေ။
တနဆြောငတ်ိုငရြောကရြန် သုံပတမြွှသာလိုတော့၍ တောငကြှီးမီးပုံပြံပြဲကိုနှှဲဆငရြန် ပိုကပျိုကစြုလသည်ေ၊ အမွိုးများကိုပတကြနတ်ော့ပြီး သီတင်းကြှတမြုန့ဖြိုးများစွာတောင်းပြီး ATM card ထဲထည့ထြားလသည်ေ၊ အမကမေုန့ဖြိုး ၃ သောင်း အဖကေ ၂ သောင်းထပပြေး၍ စရိတခြိုငသ်ှားလပြေီ၊ တောငကြှီးတွင် တည်းစရာ အဖေ့ဘကကြ အဒေါအြိမရြှိလသည်ေ၊ ငယင်ယကြတည်းက ဆော့ဖောဆြော့ဖကဖြစ်သော ညီတဈဝမ်းကြဲလည်းရှိသည်၊ သှားခါနီးကြ အဒေါြ့အတွကြ ဘာဘာညာညာလေး လာဘထြိုးစရာဝယပြေးလိုကရြင် စားသောကဖြို့လည်း စိုပြအေိုကသှေားလမည်ေ… ဟိဟိ။
မီးပုံးပြံပြဲစခါနီး နှစ်ရကအြလိုကတည်းကနေ ကြှနတ်ောသ်ည် သာစညမြှို့မှ တောငကြှီးမှို့တောဆြီသို့ ခွီတကခြဲ့လသည်ေ၊ တောငကြှီးသို့ရောကသ်ောအခါ အလှူလကဖြကန်ှင့မြကြန်ှာလုပဆြိုသလို အမဝယေထြည့ပြေးလိုကသ်ော လကဆြောငပြဈစည်းများကို အဒေါလြကထြဲထည့ပြေး၍ မကြန်ှာလုပလြသည်ေ၊ ညီတဝမ်းကြဲကလည်း ဆယတ်န်းဘောဒြါဆောငပြိတ်၍ အိမသ်ို့ပြနရြောကန်ရော ဂိမ်းဆော့ဖောြ.. ဘောလုံးကနဖြောရြလသည်ေ၊ တကျကသိုလကြွောင်းသားဖြစ်သော ကြှနတ်ော့ကြို ညီဖြစ်သူက အထငကြှီးသောမကြလြုံးများဖြင့ကြှည့ကြာ သူမေးလိုသော မေးခွန်းများကို မေးမှန်းလတေော့သည်၊ ညီဖြစ်သူက
“ ကိုရဲမာန်….တကျကသိုလရြောကရြင် စာသိပမြလုပရြဘူးဆို ပြောစြရာကြီးပဲနမှောနော”
“ အင်း…အများကြီးတော့ မဟုတပြမယေ့ြ အနည်းအကဉွြးတော့ လုပရြတာပေါ့ကြ…. ကိုယတ်ကတ်ဲ့ ကြောင်းပေါလြည်း မူတညသ်ေးတယ်၊ ငါတို့ကြောင်းကတော့ အီဆိမ့န်တောပဲဟေ့ တခွားအခွိနတ်ှတေော့ ပြောရြပမယေ့ြ စာမေးပြဲတွင်းကတော့ ရှယကြှိတရြတာ”
“ ကိုရဲမာနရြည်းစားရှိတယမြလား…..ကြှနတ်ော့ကြိုပုံပြပါဦး”
“ ဟေ….ဘာလုပမြလို့လဲကြ…မပြနိုငပြါဖူး မင်းကော ကြိုကန်တေဲ့ ဆောလြေးတွရှေိလား”
“ ရှိတယအြဈကို…ကြှနတ်ောတ်ို့အတန်းထဲကပဲ ဒါပမယေ့ြ ကြှနတ်ောကြ မပြောရဲဘူးးဖြစ်နတော”
“ အခုလောလောဆယတ်ော့ စာပဲလုပပြါကြာ၊ တကျကသိုလရြောကရြင် အချောတွအမွေားကြီးနဲ့ တွေ့ရဦးမှာ…… မင်းတကယကြှိုကရြငတ်ော့ စာမေးပြဲဖြပြေီးရင် ဖြင့ပြှောပေါ့ကြာ”
ဟု မှှောကပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ ရည်းစားစကားက ဘယလြိုပြောရမှာလဲအဈကို သငပြေးပါဦး”
“ မိန်းကလေးတွကေ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကမြှ မတူတာကြာ ကြုတကြှပလြိပေါ့ ဘယသ်ူမှမှေးကတည်းက လမ်းမလွှောကတ်တပြါဘူး… စမ်းလွှောကရြင်း လဲကရွင်း ပြနလြွှောကရြင်း လွှောကတ်တသ်ှားကြတာခညွြးပဲ…. မပူပါနဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ရည်းစားတဈယောကရြမှာပါကြာ… ငါ့တုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ သူ့ဘာသာဖြစ်လာတာခညွြးပဲ”
“ ဟုတ်…အဲ့လိုလား”
“ အေး…မင်းဆယတ်န်းပြီးမှဆကပြှောကြတာပေါ့ကြာ…. အဲ့ကြမှစောလြိုကန်ည်းကော ဖုတန်ည်းပြုတန်ည်းကော ရှယသ်ငပြေးမယ်… အခုတော့ သငတ်န်းကြေးစရံအနနေဲ့ မင်းစကဘြီးလေးငှားဦး မှို့ထဲလွှောကပြတပြှီး စကဘြီးစီးမလို့”
“ ဟုတအြဈကို….ယူစီးလေ….သော့က အိမတ်ိုငကြသံငုတမြှာ ခွိတထြားတယ်…. ရှေ့ဘရိတကြ သိပမြမိဖူး ဒါပမယေ့ြ အဆငပြှပေါတယ်”
“ အေးအေး”
“ အဈကို…နောကန်ေ့မှ စကဘြီးစီတော့ မနကဖြှနကြှ ကြှနတ်ောကြ အဆောငပြှနဝြငရြတော့မှာ ဘောလုံးကို တိုငထြောငပြှီး ကနရြအောငလြေ”
“ အေးအေး ဘောင်းဘီသှားလဲလိုကျဦးမယ်”
ညီအဈကိုနှစ်ယောကြ ဘောလုံးကနကြောင်းကောင်းနှင့ကြနလြိုကရြာ ညနေ ၇ နာရီရောကမြှ အဒေါကြ ညစာစားဖို့လှမ်းအောမြှ ရပလြိုကလြတေော့သည်၊ နောကန်ေ့နံနကတ်ှင် ညီဖြစ်သူအား ဘောဒြါဆောငသ်ို့ပြနပျို့ကာ ပြနလြာခဲ့လသည်ေ၊ ညနပေိုင်းတွင် အဒေါြ့အား ကြှနတ်ောစြကဘြီးပတစြီးဦးမယန်ောဟြု အသိပေးပြီး မှို့ထဲသို့စကဘြီးပတစြီးလသည်ေ၊ တဈနရောအရောကတ်ှင် တွန်းလှည်းနှင့ရြောင်းသော ဝကသ်ားဒုတထြိုးဆိုငတ်ှေ့သဖြင့ြ အိပကြပဖြောင်းနခွေိနဖြစ်၍ အဝတီးလိုကမြညဟြုတွေးကာ ဒုတထြိုးအားထိုငစြားရင်း ဖုန်းပြတန်လသေည်ေ။
“ ဟဲ့…ရဲမာန်…နငဒြီကိုဘယလြိုရောကန်တောလဲ”
ဟု အနောကကြနေ တဈယောကကြ ပုခုံးကိုပုတ်၍ နှုတဆြကသ်ောကြောင့ြ လှည့ကြှည့လြိုကရြာ ယုပြင့ထြကခြိုင် ဖြစ်နသညေကြို တွေ့လိုကရြလသည်ေ။
“ ယုပြင့ပြါလား…. နငကြော ဒီကိုဘယလြိုရောကန်တောလဲ… ငါ့ကောငကြှီးဟိန်းထကန်ဲ့ ခိုးပြေးလာကြတာလား”
ဟု စနောကလြိုကလြသည်ေ။
“ နင့အြကောငကြဖြင့ြ သူ့ဘောဒြါတွနေဲ့ ပြင်ဦးလှငဖြကသ်ှားလညပြှီး ပြောပြါးနတော၊ ငါ့ဆီ ဖုန်းတောငဆြကဖြောမြရဖူး ၊ နငကြော မီးပုံးပြံပြဲလာလညတ်ာလား”
“ အေး…ဟုတတ်ယ်…နငရြောပဲလား”
“ ငါကငါ့အဈမ မဂလြာဆောငရြှိလို့လာတာ….. မီးပုံးပြံပြဲလည်း လညတ်ာတော့လညမြှာပေါ့”
“ နင့အြဈမကဘယသ်ူလဲ မနန်းသိရိကြောလြား”
“ အေးဟုတတ်ယ်…နငဘြယလြိုသိ… ဪ…. ပထမနှစ်တုံးက တဈခါဆုံဖူးတာကို နငဉြာဏကြောင်းသားပဲ.. ငါတောငမြေ့နတော” (ဘယလြိုလုပမြေ့မှာလဲ နင့အြဈမက ငါ့လူပျိုရညဖြကြခြဲ့တာကို ငိ😂)
“ ကြောင်းတုန်းက သူ့ရည်းစားနဲ့ပဲလား ယူမှာက”
“ မဟုတဘြူး အဲ့တဈယောကန်ဲ့က ပြတသ်ှားပြီ အခုဟာက အိမကြပေးစားတဲ့ တဈယောကန်ဲ့ယူမှာ”
“ မနန်းသိရိကြောကြရော ကြိုကလြို့လား…. ပေးစားတဲ့သူကို”
“ သူတို့နှစ်အိမကြ စီးပြားဖကတ်ှလဟေော…. မနန်းသိရိကြောန်ဲ့ အဲ့အဈကိုနဲ့က ငယင်ယကြတည်းက သူငယခြငွြးတွရယ်ေ…. ကာယကံရှငမြဟုတတ်ော့ ခရစေေ့တွင်းကကြမွသိပမယေ့ြ သူငယခြငွြးသံယောဇဉတ်ော့ရှိမှာပေါ့”
“ အင်းပါ….ငါလည်း ဘာရယမြဟုတပြါဘူး စပစြုတာ”
“ ရဲမာန်..ငါတို့မနကဖြှန် မီးပုံးပြံပြဲဖြင့ပြှဲသှားလညမြလို့ … အဲ့တာနငလြိုကခြဲ့ပါလား၊ မနန်းသိရိကြောတ်ို့အတွဲကြားထဲ ငါတဈယောကထြဲဖြစ်နလေို့၊ လိုကခြဲ့လို့ရလား နငကြ အိမကြလူတွနေဲ့လား”
“ ငါ့ဦးလေးကတော့ လိုကပျို့မယ် ပြောတာပဲ…. သူတို့ကတော့ လညခြငွတ်ဲ့ပုံမပေါဘြူး…. ငါ့ကို ဧညသ်ညလြိုကပျို့တဲ့ ပုံစံမွိုးပဲ၊ ငါလည်း အားနာနရတောနဲ့အတောပြဲ နငတ်ို့နဲ့လိုကခြဲ့မယလြေ”
“ အဲ့တာဆိုကောင်းတာပေါ့ ညနလေေးနာရီလောကြ **** မှာဆုံကြမယလြေ”
“ အေးအေး”
…………………………….
နောကတ်ဈနေ့ ညနတွင်ေ ခွိန်းထားသောနရော၌ သူတို့အဖြဲ့အားစောင့န်လသေည်ေ၊ မီးပုံပြံပဲကြည့်လြငွြ ညနကမြညဖြစ်သောကြောင့ြ လိုအပသ်ော အနှေးထညမြွား ဦးထုတမြွား လကအြိပမြွားပါ ယူခဲ့လသည်ေ၊ ကြမ်းယာတဈညကအြကြာတွင် အဖြူရောကြ Mark II ကားလေးရောကခြလွာလသည်ေ၊ အနောကခြန်းက မှနပြှတင်းပေါကတ်ဈခုအောကသ်ို့ကလွာပြီး ယုပြင့ခြေါင်းကြီးထွကလြာလသည်ေ။
“ ရဲမာန်….ဟိုဘကြ အနောကပြေါကကြနတကြေ… သှားရအောင်”
“ အေးအေး….လာပြီ….ဘတ်”
ကားထဲရောကတ်ော့ အနောကခြန်းတွင် ယုပြင့ထြကခြိုငတ်ဈယောကထြဲ ထိုငန်လသေည်ေ၊ အရှေ့ခန်းတွင် မနန်းသိရိကြောန်ှင့ြ သူမ၏ ယောကြွားအလောင်းအလွာ ရှမ်းအမွိုးသားအဈကိုကြီးတဈယောကကြ ကားမောင်းသည့န်ရောတွငထြိုငန်လသေည်ေ၊ မနန်းသိရိကြောကြ အနောကခြန်းဖကသ်ို့လှည့လြာကာ ရှမ်းသံဝဲဝဲ ဖြင့ြ
“ မောငလြေး…..ရဲမာန်…အဈမကိုမှတမြှိလား ကြောင်းတုန်းက တဈခါ တွေ့ဖူးတယလြေ” (မှတမြှိပါ့….😅)
“ ရှကကြီကဈတာများသှားပြီး ကြှနတ်ောလြိုကပျို့လိုကရြတဲ့ အဈမမလား”
ဟု ပြုံးစိစိဖြင့ြ စလိုကလြသည်ေ။ သူမက မကြစြောင်းထိုးပြီး မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ…
“ ရဲမာန်…သူက ကိုစိုင်းသူရဦးတဲ့ အဈမရဲ့ဘောဒြါ… အင်း… ဘယလြိုပြောမလဲ ဘီယှန်းစေး… ခိခိ”
“ ကိုစိုင်း…သူက ယုပြင့ရြဲ့သူငယခြငွြး… ရဲမာနတ်ဲ့”
မနန်းသိရိကြောကြ နှစ်ယောကလြုံးကို မိတဆြကပြေးလိုကသ်ောအခါ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကကြ အသိအမှတပြှုသော အပြုံးပြုံးပြကာ ခေါင်းညိမ့ပြှကြလသည်ေ။ ထိုအခွိနတ်ှင် ယုပြင့ကြ
“ မီးပုံးပြံ ဖြင့ပြှဲက ၆ နာရီလောကမြှစမှာမလား တဈခုခုဝငစြားရအောငလြေ”
ဟုပြောသောအခါ မနန်းသိရိကြောကြ
“ အင်း…ကိုစိုင်းက နငတ်ို့ကို ရှမ်းထမင်းဆိုငကြောင်းကောင်းဝယကြွှေးမလို့ အခု အဲ့ဆိုငသ်ှားနတောပဲဟာ”
ဟု ပြနပြှောလသည်ေ။ မနန်းသိရိကြောတ်ို့စုံတွဲ ညှန်းသည့အြတိုင်းပင် ရှမ်းထမင်းဆိုငလြကရြာသည် အလှနပြငစြားကောင်းလသည်ေ၊ ရှမ်းဆနစြီးစီးလေးနှင့ြ ခဉွင်နစြပရြှမ်းဟင်းအရသာများမှာ တွဲဖကည်ီလှန်းလှသည်။ မနန်းသိရိကြောကြ
“ အားမနာနဲ့ မောငလြေး များများစား…. ဒါပြီးရင် ဆှယတ်ာဆိုငဝြင်ဦးမယန်ောြ အဈမ ဦးထုပလြေးဝယခြငွလြို့”
“ ဟုတ်….ကြှနတ်ောလြည်း လကဆြောငဝြယပြေးစရာရှိတယ်”
“ အေးပေါ့လေ…မောငလြေးတောင် တတိယနှစ်ရောကတ်ော့မှာပဲ ရည်းစားတွရနေပြေီပေါ့”
“ ဒီအရှယရြောကမြှတော့ အမှီးပေါကန်ပြေီပေါ့ဗွာ… ဟီးဟီး….. ဒါနဲ့ ဒီဟင်းကဘာလဲ ငါးခဉွကြှောလြည်းမဟုတဖြူး တဈခုခုကိုတော့ ဆနန်ဲ့ခဉွပြှီး ကြောထြားတာပဲ”
“ အဲ့တာ ငှကပြွောဖူးခဉွလြေ…. ကြိုကလြား ဒီမှာပဲရတာ အဲ့တာက”
“ အင်း ခဉွခြဉွစြိမ့စြိမ့လြေး… မိုကတ်ယ်”
ထိုသို့ဖြင့ြ ရှမ်းထမင်းစားပြီးသောအခါ ဆှယတ်ာဆိုငသ်ို့ဝငကြှလသည်ေ၊ မနန်းသိရိကြောတ်ို့အတွဲက သူတို့နှစ်ယောကြ တကြိတကြွိတ် စကားပြောပြီး ဈေးဝယန်ကြသေည်၊ ယုပြင့ကြ သူ့ဘဲဟိန်းထကအြတွကဆြိုကာ မာဖလာကို ကြှနတ်ော့အြား ကူရှေးခိုင်းနလသေည်ေ၊ သူမာဖလာဝယပြှီးသောအခါ ကြှနတ်ောကြ မဝသုနအြတွကြ အနှေးဦးထုပလြေး လကဆြောငပြေးရန် ရှေးနလသေည်ေ၊ ယုပြင့ကြ
“ ရဲမာန်…ဟိုမယ် အဖြူရောင်ဥိးထုပလြေး နင့အြဈမကြီးနဲ့လိုကမြှာ သူက အသားဖြူတော့”
“ အေး… ငါလည်းသဘောကတွယ်…. အဈမ ဒါဘယလြောကလြဲ”
“ ရဲမာနတ်ောင် ဆရာမဝသုနန်ဲ့ ရည်းစားဖြစ်တာ တောတ်ောကြှာပြီနောြ၊ အစက နငအြငှင်းခံရမယပြဲထငတ်ာ… .ဟီး…. သူက သိတဲ့အတိုင်း မာနကြီးကြီးထဲကဆိုတော့ နင့လြို ငခွှတကြို ပြနမြကြိုကလြောကဘြူးထငတ်ာ”
“ နငတ်ောင် ဖြတကြွားလေး ဟိန်းထကကြို ကြိုကသ်ေးတာပဲ”
“ အံမာ သူများလူကို စောကြားမောကြားနဲ့ နငတ်ို့ရည်းစားဖြစ်အောင် ဆရာမဝသုနဖြုန်းနံပါတမြစခဲ့တဲ့ ငါ့ကို ကြေးဇူးကန်းတာပေါ့လေ”
“ စတာပါ…နငကြလည်း နင့ဘြဲကို နည်းနည်းပြောကာရှိသေးတယ်… ဖြဲမယဆြိုတာခညွြးပဲ”
“ ပြောလို့သာပြောတာ အဲ့ကောငကြ ငါတို့ 2 year anniverstry ကို မေ့နတော ဟိုတဈနေ့က ငါဆဲလှှတလြိုကသ်ေးတယ်”
“ ဟုတတ်ယ်…ငါနဲ့ မဝသုနလြည်း ဒီ stemester တကပြှီးရင် နှစ်နှစ်ပြည့ပြှီ…. ဘာလကဆြောငပြေးရရငကြောင်းမလဲ”
“ နည်းနည်းပါးပါး surprise လုပပြေးလိုကပြေါ့”
“ အင်း…အနားနီးမှပဲ စဉျးစားတော့မယ်”
“ မနကဖြှန် မနန်းသိရိကြောတ်ို့မဂလြာဆောငလြာခဲ့လေ… နံနကပျိုင်းက အိမမြှာ မဂလြာဦးဆှမ်းကပမြှာ နေ့လညပျိုင်းကြ ခန်းမမှာလုပမြှာ နငမြပြနဖြစ်သေးရင် လာခဲ့လေ ရဲမာန်”
“ နငကြ သတိုးသမီးအရံပေါ့… အဲ့တာဆို”
“ မဟုတဘြူး ငါက အရှေ့ကနေ ပန်းကြဲလုပမြှာ ဟိဟိ”
“ အဲ့နရောက ကလေးမလေးတွလေုပတ်ာ မဟုတဘြူးလား… နငကြ ကြီးကောငကြှီးမားကြီးနဲ့”
“ ငါက ကလေးရုပလြေးပဲလေ.. ဟိဟိ”
ဟု ယုပြင့ကြ အရှကမြရှိ ပြောလတေော့သည်။ ထို့နောကတ်ှင် ဆှယတ်ာဆိုငမြှထွကလြာကာ မီးပုံးပြံကြင်းသို့ ခရီးဆကကြှလသည်ေ၊ ပြဲဈေးတန်းသို့ ရောကသ်ောအခါတွင် ညမရောကသ်ေးသောလြည်း အနယန်ယအြရပရြပမြှ လူများစွာဖြင့ြ စညကြားနပြေီဖြစ်လသည်ေ၊ မီးပုံပြံဖြင့ပြှဲက ၆ နာရီဖြစ်သောလြည်း မီးပုံးပြံကတော့ ည ၈ ခွဲလောကမြှလှှတမြည် ဖြစ်လသည်ေ၊ ဖြင့ပြှဲအတွကြ အခန်းနားမှူးက ဘာဘာညာညာ ကြေးဇူးစကားပြောပြီးသကာလ မီးပုံးပြံဖြင့ပြှဲအတွကြ အလှကပြဖြောဖြှမှေုကို အနည်းငယကြှည့ရြှူ့ကြပြီး ပြဲဈေးထဲသှားလညကြှလသည်ေ။
ပြဲဈေးထဲတွင် ၁၂ ပြဲ ဈေးသညမြွားက စုံလငအြောငရြှိနလသေည်ေ၊ ကောဖြီမဈ company အသဈများက sample ဝသေော ကောဖြီကိုသောကသ်ည်၊ sample ဝသေောမုန့ကြိုစားသည်၊ အပြောတ်မ်းမှှားပြဈသည်….. မကြလြှည့ပြှဲဝငကြှည့သ်ည်……. ပငလြယဓြားပြယာဉစြီးကြသည်၊ ရှမ်းအစားအစာဖြစ်သော ကောကည်ှင်းကညွတ်ောကြ ဝယစြားကြသည်၊ ပြဲဈေးတန်းလညရြသော အရသာပငဖြစ်လသည်ေ။
မီးပုံးပြံပျိုငပြှဲစသည့အြခါတွင် ကြင်းထဲသို့လူအုပကြှီးထဲတိုးပြီး တဈယောကလြကတ်ဈယောကဆြှဲကာ တိုးဝငပြှီး နရောကောင်းရရန် အရှေ့သို့ ငပြတေိုးလေး တိုးရလသည်ေ၊ အရှေ့ဆုံးတန်းသို့ရောကသ်ည့အြခါ တိုးရသညန်ှင့တ်နအြောင် မှငကြှင်းကောင်းကောင်းရလသည်ေ၊ ပျိုငပြှဲဝငအြသင်းများသည်…. ရပကြှကအြလိုကြ သို့မဟုတ် လုပင်န်းစုတဈခု သို့မဟုတ် ကြေးရှာကိုယစြားပြုပုံစံအသင်းများပင် ဖြစ်လသည်ေ၊ မီးပုံးပြံပေါတ်ှင် အရုပဖြောစြာတန်းဖောကြာ အလှဆငသ်ော ညမီးပန်းမီးပုံးပြံအမွိုးအစားထကြ မီးပုံးပြံအပေါတ်ကသ်ှားသည့အြခါတွင် အောကကြခွိတဆြှဲထားသော မီးရှူးမီးပန်းများ တဖြားဖြားကသွော ညမီးကညွအြမွိုးအစားကို ကြှနတ်ောတ်ို့လိုလူငယမြွားက သဘောကြကြလသည်ေ။
တဈခါတဈရံ မီးညှိသောကြိုးအရှညအြတို အခွိနအြစလိုသှား၍ မီးပုံးပြံအပေါမြရောကခြငပြင် မီးကညွမြွား ထပေါကသ်ောအခါ ကြင်းထဲကလူများက ပြေးလှှားရှောငရြှားကြရလသည်ေ၊ လူကြီးသူမများကတော့ အန်တရာယဟြုထငမြည် ဖြစ်သောလြည်း ကြှနတ်ောတ်ို့အတွကတ်ော့ လူအုပကြှီးလိုကိ ဟေး… ဟေး… ဟေးနှင့ြ အောပြှီးပြေးရသညကြို သဘောတွေ့လှလသည်ေ။ မီးပုံးပြံ အဖြဲ့လေးဖြဲ့လောကလြှှတပြှီး ည ၁၁ နာရီ ရှိသောအခါ အိမကြလူကြီးများ စိတပြူနမညေစြိုးသဖြင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့အဖြဲ့သည် မီးပုံးပြံကြင်းထဲမှထွကကြာ အိမသ်ို့ပြနလြာခဲ့ကြလတေော့သည်။
နောကတ်ဈနေ့နံနကတ်ှင် မဂလြာဆောငသ်ှားရန် ပြငဆြငပြှီးထွကလြာခဲ့သည်၊ ခရီးခဏထွကလြာခွင်းဖြစ်၍ ပြဲတကရြန် အဝတအြစားမပါလာသဖြင့ြ အသန့ဆြုံးဟုထငရြသော ရှပအြကြီအဖြူရောငန်ှင့ြ ဂငွြးဘောင်းပြီအပြာကိုပဲ တွဲဝတခြဲ့လသည်ေ၊ အစက မဂလြာလကဖြှဲ့အဖြစ် တဈခုခုလကဆြောငပြေးမညဟြု ကြံရှယထြားသောလြည်း ဘာဝယရြမှန်းမသိသဖြင့ြ လကဖြှဲ့ငှတဈေသောင်းကိုသာ ထည့ပြေးခဲ့လသည်ေ၊ မင်ျဂလာမဏျဍပရြှိရာ မနန်းသိရိကြောတ်ို့အိမကြို ရောကသ်ည့အြခါတွင် ယုပြင့ကြထွကလြာကာ ကြှနတ်ော့အြားဧည့ခြံလသည်ေ၊ ယုပြင့ထြကခြိုငကြ…
“ ရဲမာန်…နငမြစားရသေးဘူးမလား ထမင်းအရငစြားလိုကြ ပြီးရင် အနောကမြှာ ငါ့ကိုကူပေးပါဦး အားတော့နာပါတယ် အနောကမြှာ လူမလောကဘြူး ဖြစ်နလေို့”
“ အေးပါ..အေးပါ…ကူပေးရမှာပေါ့ ရပါတယ်… ငါလည်း တဈယောကတ်ည်း ငေါငင်ေါငကြှီး ထိုငမြနချင်ေဘြူး….. ထမင်းလေးတော့ ဖြောင့အြောငစြားပါရစေ… ဟဲဟဲ…. ငါးချောကအြိုးကြီးခကြကြို မစားရတာကြာနပြေီ”
“ နငစြားပြီးရင် လာခဲ့နောြ”
မင်ျဂလာဧည့ခြံပြဲကိုလာရောကသ်ော ဧည့သ်ညမြွားကို ကြှေးမှေးသညမြှာ ငါးချောကအြရိုးပြောကအြိုးကြီးခကြြ၊ ဘူးသီးဟင်းခါး၊ ငရုတသ်ီးကြောြ၊ ဝကသ်ားဟင်း ၊ သရကခြဉွသ်ုတဖြစ်၍ ကြှနတ်ောအြပါအဝင် ဧည့သ်ညမြွားမှာ ခေါင်းမဖောတ်န်းစားကြလသည်ေ၊ ယခုနောကပျိုင်းနှစ်များတွင် မဂလြာဆောငလြငွြ စရိတကြာမိအောင် ခန်းမတဈခုငှားပြီး ကောဖြီနှင့မြုန့န်ဲ့သာ ပြီးကြတာများလသည်ေ၊ ယခုလိုထမင်းဟင်းကြှေးသော ရှယမြင်ျဂလာဆောငမြွိုးကို ငတပြှတန်ကြတော ကာလကြာရှညန်ပြေီ ဖြစ်သောကြောင့ြ ဖြစ်နိုငလြသည်ေ၊ ထမင်း သုံးပနကြနလြောကလြှေးပြီးသောအခါ ဧညသ်ညအြဖြစ်ကနေ လကတ်ိုလကတ်ောင်းအဖြစ် အနောကဖြကခြှမ်းတွင် သှားပြီးကူလုပပြေးလသည်ေ၊ သူငယခြငွြး ယုပြင့ထြကခြိုငလြည်း အလုပရြှုပန်ပေုံပေါလြသည်ေ…. သူမဝတထြားသော ထိုင်းမသိမ်းကိုမပြီး ဟိုပြေးလိုကဒြီပြေးလိုကန်ှင့ြ အလုပရြှုပန်လသေည်ေ၊ စားသောကပြှီးသား ပနကြနမြွားကို ကူသိမ်းပေးနသေော ကြှနတ်ော့အြား ယုပြင့ကြ လကယ်ကခြေါပြှီး
“ အိမရြှေ့ခန်းက ဘုန်းကြီးဝိုင်းက ပနကြနတ်ှေ သိမ်းပေးပါဦး…. ငါက နေ့လညပြှဲအတွကြ သတို့သမီးကို အလှကူပြငပြေးရဦးမှာ…. ငါလည်း အဝတအြစားလဲမလို့”
“ ပြငကြှတော့မှာလား အခုမှ ၉ ခွဲပဲရှိသေးတာကို နေ့လညပြှဲက ၁၂ ခွဲလောကမြှဆို”
“ နငကြ မိန်းကလေးကိဈစတွသေိတာကြလို့ ပြငရြတာကြာတယအြေ့ မိတကြပဆြရာက တဈယောကတ်ဈလှည့ြ လိမ်းပေးတာဟ”
“ အေးအေး…နငလြုပစြရာရှိတာလုပ်…ငါကူလုပပြေးပါ့မယ်”
ထို့နောကြ ဝယွောဝဈစများကို ကူညီကာလုပကြိုငပြေးနလေိုကလြသည်ေ၊ ပနကြနသ်ိမ်းပေး စားပြဲသိမ်းပေး စသညဖြှင့ြ လိုအပသ်ညမြွားကို ကူညီဆောငရြှကပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ လူကြီးဝိုင်းတွငထြိုငကြာ လကဖြကသ်ုတန်ှင့ြ ရနှေေးကြမ်းကိုထိုငမြှည်းကာ facebook သုံးနလသေည်ေ၊ နာရီဝကလြောကကြှာတော့ မနန်းသိရိကြောကြ အခန်းတဈခါထဲကနေ ခေါင်းပြူထွကလြာကာ ကြှနတ်ော့အြား
“ မောငလြေး…ခဏလောကလြာဦး အခန်းထဲက မီးချောင်းက ဘာဖြစ်တယမြသိဘူး မလင်းလို့ တဈခကြလြောကြ လာကြည့်ပြေးပါဦး”
“ ဟုတကြဲ့အဈမ…လာခဲ့မယ်”
ဟုပြနပြှောကာ သောကလြကစြ ရနှေေးခွကထြဲက ရနှေေးကြမ်းကို မော့သောကလြိုကကြာ မနန်းသိရိကြောအြခန်းသို့ သှားလသည်ေ။ အခန်းထဲသို့ရောကသ်ောအခါ မီးချောင်းက ဘာဖြစ်သညမြသိ… မလင်းပဲရှိနလသေည်ေ၊ ထို့ကြောင့အြခန်းထောင့ကြ မီးခလုတအြား စမ်း၍ဖြင့ကြှည့လြိုကလြသည်ေ။
“ ဖြောကျ”
မီးခလုတဖြှင့လြိုကသ်ညန်ှင့ြ တဈပျိုငန်ကြ ချောကပြမေီးချောင်းက လင်းလာပြီး မနန်းသိရိကြောြ၏ အခန်းတဈခုလုံး လင်းသှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမဘကသ်ို့လှည့လြိုကြ၍
“ အမ…မီးချောင်းက ဘာမှမဖြစ်ပါဖူး… ဒီမယအြကောင်းကြီးဟာကို”
“ အင်းလေ….အဈမသိပါတယ်”
ဟု ပြုံးစိစိနှင့ြ ပြနပြှောလသည်ေ။ မနန်းသိရိကြောကြို သချောကြည့်လြိုကရြာ နေ့လညပြှဲအတွကြ အဖြူရောငဂြါဝနကြှီးအား ဝတဆြငထြားပြီး ဆံထုံးထုံးထားလသည်ေ…. မိတကြပတ်ော့ မပြငရြသေး၊ အဲ့တာက မထူးဆန်းခွေ.. သူ့အလှည့မြကြသေး၍ ဖြစ်လိမ့မြည်၊ ထူးဆန်းသညကြ မီးချောင်းမပကြပြါလကြန်ှင့ြ ကြှနတ်ော့အြား အခန်းထဲသို့ခေါလြာပြီး…. မကြစြပစ်ကာ ပြုံးစိစိကြည့်န်သေော သူမမကြန်ှာပင် ဖြစ်လသည်ေ။
Ohh….No…No, No fuckinggg way….😨😨😨 ဒီအကြည့်ြ ဒီအပြုံးကို ကြှနတ်ောမြှတမြှိလသည်ေ၊ လှနခြဲ့သောနှစ်နှစ်ခန့ကြ အပြုံးမွိုးဖြစ်လသည်ေ၊ ကြော့ကြင်းမိသှားသော သားကောငကြို မုဆိုးမှပြုံးပြသော အပြုံးမွိုးဖြစ်လသည်ေ၊ ကြာလငွမြဖြစ် မှနမြှနလြဈမှပဲဟုတွကော
“ အဈမ… ဘာမှမဖြစ်ရငလြည်း သှားတော့မယန်ောြ… ဟို… အနောကမြှာ ပနကြနသ်ိမ်းစရာတွေ ရှိသေးလို့”
ဟုပြောလိုကလြသည်ေ၊ သူမက ပြုံးတုံးတုံးနှင့ြ အခန်းတံခါးနောကကြို ကြောပေးရပလြိုကပြှီး..
“ နပေါဦး မောငလြေးရဲ့…. ဘာတွကြေောကန်တောလဲ… မမက နောကဆြုံးတဈခေါကအြနနေဲ့ ကဲချင်လြို့ပါ”
ဟု ပြနပြှောပြီး အခန်းတံခါးကလန့အြား ဂလောကကြနည်း ခလွိုကလြသည်ေ။
“ မဖြစ်ဘူးထငတ်ယန်ောြ အဈမ… ဒါကြောင်းတုန်းကလို မဟုတဘြူးနောြ… အဈမမင်ျဂလာဆောငမြှာနောြ… ပြီးတော့ မင်ျဂလာဆှမ်းတောင် ကပပြှီးပြီ…. ကြှနတ်ောြ ကြာကူလီတော့ အဖြစ်မခံနိုငဖြူး”
“ မောငလြေးကအရငလြိုပဲ…မပြောင်းလဲသေးဘူးပဲ ဘာတွလွှေောကတ်ှေးနတောလဲ၊ အဈမက မင်ျဂလာလကစြှပတ်ောင် မဝတရြသေးဖူး… ဒီမယကြှည့ြ ”
“ ဟာ…ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဗွာ ကိုစိုင်းသူရဦးကို အားနာစရာကြီး….. အဈမက နတတေပြမယေ့ ကြှနတ်ောကြ မရဘူးဗွ”
ဟုပြောကာ သူမအားဆှဲဖယပြှီး အခန်းထဲကထွကမြညအြပြုတွင်
“ အခန်းထဲကနေ ထွကသ်ှားရင် မောငလြေးက မမကို မတောတ်ရောပြှုတယလြို့ အောလြိုကမြှာနောြ… အဲ့တာမှပိုပြီး မကြန်ှာပူစရာ ဖြစ်သှားလိမ့မြယ်”
ဟု ခွိမ်းချောကလြသည်ေ။
“ ဟာဗွာ…သူများမယားဖြစ်တော့မယ့လြူကို မလုပန်ိုငပြါဘူးဗွာ… တောကြှာ…. ဒု..သ..န.. သောထဲ ပါသှားလိမ့မြယ်”
“ ဒီမယ်… မောငလြေး မမကိုကြည့်ြ ဒီနေ့ပြီးသှားရင် အဈမက တခွားသူရဲ့ ဇနီးမယားဖြစ်တော့မှာ၊ အဲ့ခါကြရင် လူမူဝတ်တရားတွအရေ အဈမကစောင့ထြိန်းရတော့မှာ၊ အခုအခွိနထြိတော့ အဈမက လူလှတတ်ဈယောကပြဲ….. ကိုစိုင်းကိုလည်း အိမကြသဘောတူကြတာကြောင့ရြော သူငယခြငွြးသံယောဇဉကြှောင့ရြောကြောင့သ်ာ လကခြံလိုကတ်ာ၊ ထားပါတော့ ဒီတဈခေါကြ နောကဆြုံးအနနေဲ့ အဈမကို အခွင့အြရေးလေးပေးပါ…. တောင်းဆိုတာပါနောြ”
“ အင်း…အင်း…ဟိုလေ..ဟို”
ကြှနတ်ောဇြဝဇဝေါဖြစ်နတေုန်းမှာပင် မနန်းသိရိကြောကြ အခွင့ကြောင်းယူကာ ဒူးထောကထြိုငလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ဂြငွြးဘောင်းဘီကိုဆှဲခွှတကြာ လီးကြီးအားကောကမြှုတလြတေော့သည်၊ လူကသာ မအီမလညဖြစ်နသေောလြည်း အောကကြအငယကြောငကြတော့ အထိအတွေ့နောကတ်ကောကကြောကလြိုကပြှီး အလငွအြမှနကြှီးထွားလာလသည်ေ၊ မနန်းသိရိကြောြ၏ လွှာစွမ်းအမှုတစြကေးကလည်း ပါရဂူပငဖြစ်လသည်ေ၊ လိငတ်ံအချောင်းကြီးသာမက ဂွေးဥလေးတွကေိုလည်း အားပါးတရစုပပြေးလသည်ေ၊ (ဒီအကြကကြိုကြောင်းပြနရြောကလြွှင် စုမှတန်ိုးအား သငပြေးရမညဟြုတောင် တွေးမိလိုကသ်ေးသည် 😁)၊ မနန်းသိရိကြောကြ
“ မောငလြေးဟာက မတွေ့ရတာကြာလို့လားမသိဘူး… အရငကြထကြ ပိုထွားလာသလိုပဲ”
“ အား…ရှီး…အဈမ လုပမြယဆြိုလည်းလုပရြအောင် ကြှနတ်ောပြှီးချင်လြာပြီ”
“ အဈမပါးစပထြဲ ပြီးလိုကြ…. အားမနာနဲ့ မောငလြေး”
ဟုပြောကာ စုပလြိုကထြုလိုကြ လုပပြေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ တဈခွီပြီးသှား၍ နောကတ်ဈခွီမှ အဖုတထြဲထည့ရြလငွြ အခွိနကြှာနမညေဆြိုး၍ သူမ၏လကကြိုကိုငကြာ တားလိုကရြလသည်ေ။
“ အမ…တောတ်ော့ လုပခြငွန်ပြေီ လုပရြအောင်”
“ အင်း မောငလြေး ထိုငခြုံပေါထြိုငလြိုကြ”
ဟုပြောကာ သူမ၏အလှပြငမြှနတ်ငခြုံကြည့်သ်ော ခွေးခွထေိုငခြုံရှညလြေးပေါြ ထိုငခြိုင်းလိုကသ်ည်၊ သူမက ကြှနတ်ောန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြာ အဖြူရောင် သတိုးသမီးဂါဝနကြိုမပြီး အဖုတန်ှင့တ်ညကြာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုငခြလွိုကလြသည်ေ။
“ အား….မောငလြေး…ပြည့န်တောပဲ…အား….ခဏ အထဲကအောင့တ်ယ်”
“ ပလှတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ရပြီလား အဈမ”
မနန်းသိရိကြောြ၏ အဖုတထြဲလီးကြီးတဆုံးဝငသ်ှားပြီး သူမဖငလြုံးကြီး၏အထိအတွေ့ကိုလည်း ပေါငပြေါတ်ှင် အိစိအိစိနှင့ခြံစားနရလေသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြသူမ၏ ခါးလေးကို လကန်ှင့ထြိန်းကာ ဒူးကိုအပေါပြင့လြိုကအြောကခြလွိုကန်ှင့ြ ညှောင့လြိုးလေးလိုးပေးနလသေည်ေ၊ တဈခဏကြာသောြ သူမအဖုတထြဲက စောကရြညကြှညမြွားစိမ့ထြှကလြာကာ အဝငအြထွကခြွောလာလသည်ေ၊ သူမကလည်း အရှိနတ်ကလြာပြီထင့ြ…. ဂါဝနရြငဘြတပြေါကြ ကြိုးပြောကဘြရာခွကကြို အောကသ်ို့ဆှဲခလွိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကိုဆှဲဖကကြာ မကြန်ှာကို ရငဘြတပြေါတ်ငပြေးလိုကလြသည်ေ….နို့စုပပြေးဆိုတဲ့သဘော၊ ထို့ကြောင့ခြါးမှလကတ်ဈဖကကြိုလှတကြာ နို့စို့ပေးရင်း လကကြလည်း နို့အုံကြီးကို စုပကြိုငခြွပေေးနလေိုကသ်ည်။
“ အား….အား…အား…မောင်းလေး…ကောင်းတယကြှာ…..အားအား…အဈမ အထဲက ကောင်းလာပြီ”
“ မောငလြေး….နို့သီးခေါင်းလေးတွကေိုစုပပြှီး လွှာလေးနဲ့ ကလိပေး….. အား… အား”
“ ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်…ဗွဈ…ဗွဈ.ဗွဈ…..အား…အား..အား…ကောင်းတယ်…ပြီးတော့မယ်…ကြာ….အား…ဟင့ျ….အင့ျ…အင့ျ..အင့ျ”
ကြှနတ်ောကြအောကကြထိုငန်ရသေူဖြစ်သောကြောင့ြ ဘာမှသိပမြလုပန်ိုင် အလိုကအြထိုကန်ပေေးရုံသာရှိသည်၊ သူမကတော့ ဖငကြှီးကိုစကောဝိုင်းလိုကြ ခွထေောကကြိုအားယူကာ ဖငကြှီးနှစ်လုံး၏ဝိတန်ှင့ြ လီးတံပေါဆြောင့လြိုကန်ှင့ြ ဖီးတကန်ရော အဖုတထြဲမှ အဖြူရညမြွား အရညကြှညမြွားက ကြှနတ်ော့ပြေါငပြေါပြင် စီးကသွှားလသည်ေ။
“ အား….အား…မောငလြေးရာ….အား….ကောင်းတယ်…အား…ပြီးပြီ…ပြီးပြီ….ပြီးပြီ…..အားအားအား….ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဗှဈ..ဗှဈ….ဗှဈ…..အားးးးးးးးးးး”
မနန်းသိရိကြောပြှီးသှား၍ အဖုတပြူပူနှေးနှေးထဲက အတွင်းသားများက လီးတံအား သူပျိုငကြိုယပြှိုငစြုပယ်ူကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်းတဈခွီပြီးလိုကပြှီး အခန်းထဲကထွကသ်ှားချင်သ်ောလြည်း အောကကြနဖြစ်ေ၍ မပြီးနိုငဖြစ်နလသေည်ေ၊ သူမကတော့ မင်ျဂလာဆောငတ်ောငမြေ့သှားပုံပေါသ်ည် ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကိုအတင်းဖတရြင်း အပေါကြနစေိတကြှိုကြ ဆောင့န်လသေည်ေ၊ သူမငှီးသံများရ တဖြည်းဖြည်းကယွလြာ၍ အပြငကြတဈယောကယ်ောကကြှားသှားမညကြိုဆိုးကာ နို့စုပန်သညေကြိုခဏရပပြှီး နှုတခြမ်းချင်ြးဆှဲတေ့ကာ နမ်းပေးလိုကလြသည်ေ။
“ အား…အား….အင်း…အင်း…မောငလြေး….အု….ပြှတဈြ….ပြှတဈြ…..ပြှတဈြ..အင်း..အင်း..အင်း”
“ မောငလြေးလည်း အတွေ့အကြုံတွေ များလာပြီထငတ်ယ်…. လွှာစွမ်းလည်း တိုးတကလြာတယ်”
“ ကြှနတ်ောကြ…….အု……အင်း….အင်း ပြှတဈြ….ပြှတဈြ…..ပြှတဈြ..အင်း..အင်း..အင်း”
ကြှနတ်ော့ကြိုစကားအပြောမခံ ၊ သူမခါးကိုသာ အပေါအြောကဆြှဲစောင့ြ၍ နမ်းရှိုကန်လသေည်ေ၊ ခဏအကြာတွငပြငန်ောကတ်ဈခွီ သူမပြီးသှားပြနလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြမပြီးနိုငသ်ေး ဒီအတိုင်းဆကသ်ှားလငွြ လူမိမညဆြိုးသောကြောင့ြ သူမအား အပေါကြနတွန်ေးဖယကြာ အလှပြငသ်ော မှနတ်ငခြုံပေါတ်ှင် လကထြောကခြိုင်းပြီး ကုန်းခိုင်းလိုကလြသည်ေ။ သူမဝတထြားသော ဂါဝနဖြှူအပြကြီးအား မကာ ပင့တ်ငလြိုကပြှီး ဖငပြှောငကြှီးအောကကြ ပန်းရောငသ်န်းနသေော အဖုတကြှားလေးထဲသို့ လီးအား တေ့ထည့လြိုကလြသည်ေ။
“ အား….မောငလြေး…လုပ်…လုပ်…ဆောင့ပြေး…အား…အား…အား”
“ အဈမ တအားမအောန်ဲ့… အပြငကြ ကြားသှားလိမ့မြယ်… ဖတ်… ဖတ်… ဖတ်”
“ အား…အင်….အင့ြ….အင့ြ….အားအား…အား…..ကြိုကတ်ယကြှာ”
မတတ်ပရြပပြှီး အနောကကြနေ လိုးပေးရသညမြှာ အရိုးထိကဉွတ်ကန်အေောင် ဖီးရှိလှလသည်ေ၊ ဒူးခေါင်းထဲက ရိုးတွင်းခွငဆြီတွဆေီကပါ အားညှဈယူပြီး ဆောင့ပြေးရင်း လကကြနို့နှစ်လုံးကိုဆုပခြွပေေးလိုကလြသည်ေ၊ အလှပြငမြှနထြဲတွငလြည်း ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ဦး သံဝါသပြုနသညေကြိုမှငန်ရသေဖြင့ြ ပိုပြီးခံစားမှုအားကောင်းလာကာ သုတလြှှတခြငွလြာလေ၍ မှနမြှနပြှီးသှားအောင် စိတကြိုတင်းမထားပဲ စိတရြှိသလောကြ လိုးပေးလိုကလြသည်ေ၊ မနန်းသိရိကြောလြည်း သူ့အသံကိုမထိန်းထားနိုငတ်ော့ အဖုတထြဲသို့ လီးတဈခကြထြိုးစိုကလြိုကတ်ိုင်း….တအားအားအောင်ှီးလတေော့သည်။
“ အား….အားအား….ရှီး….ကြိုကတ်ယ်…ဆောင့ပြေး….အား…အား…..”
“ အင်း….ဟုတတ်ယ်…အဲ့လိုလေးညှောင့ပြေးကြာ…..အားအား…မောငလြေး အမထပပြှီးတော့မယ်”
“ ဖတ်…..ဖတ်….ဖတ်…ဇွိဇွိ….. ဇွိ…ဗှတ်….. ဗှတ်…ဗှတ်”
“ အား……ရှီး…ရဲမာနရြာ….အမရူးတော့မှာပဲကြာ…အား”
ထိုသို့ အနောကကြနေ ကြုံးပေးနရော ကြှနတ်ောပြှီးခါနားနီးအခွိနတ်ှင် အခန်းတံခါးကို တဈယောကယ်ောကြ လာခေါကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ တအားအားအောန်သေော မနန်းသိရိကြောပြါးစပကြို အခွိနမြှီလှမ်းအုပလြိုကသ်ည်၊….လီးကိုလည်းအရှိနလြွှော့လိုကလြသည်ေ၊ မနန်းသိရိကြောကြ
“ အပြငကြဘယသ်ူလဲ”
ဟုမေးလိုကရြာ
“ ကိုပါ….ကိုစိုင်းလေ….မိတကြပဆြရာမက မိတကြပပြှငဖြို့ လာလို့ရပြီလို့ ပြောခိုင်းလို့….. အထဲမှာ ဘာဖြစ်နတောလဲ အသံကြားလိုကတ်ယ်”
“ ဟို….နန်းဘာမှမဖြစ်ပါဘူး အဝတလြဲရင်း ပိုးဟပတ်ှေ့လို့ အောမြိသှားတာ…. ငါးမိနဈနရင်ေ လာခဲ့မယန်ောြ… ကိုစိုင်း”
“ အင်း ပြီးတာပဲ”
ကိုစိုင်းသူရဦး ခွသေံဝေးသှားတော့မှပင် နှစ်ယောကလြုံးသကပြှင်းခနွိုငလြတေော့သည်၊ ကြှနတ်ော့မြှာလည်း ထောငန်န်းစံရမည့ဘြေးမှ ကတသ်ီးလေး လှတသ်ှားသော ရာဇဝတသ်ားတဈယောကသ်ဖြယ် ရငဖြိုနရောမှ သကပြှင်းခနွိုငလြတေော့သည်၊ သို့သောအြောကကြဇာတလြမ်းကမပြီးသေး….ဒီတဈခေါကတ်ော့အထာနပသ်ှားပြီဖြစ်၍ ဘာဖြစ်ဖြစ်ကြာဟု စိတကြိုလှတခြလွိုကကြာ မနန်းသိရိကြောြ၏ ပါးစပကြိုလကတ်ဈဖကဖြှင့အြုပကြာ လကတ်ဈဖကကြို နို့အုံကိုအတင်းညှဈပြီး ဖငလြုံးလုံးလေးထဲကို အူဇီသနတေပြှဈထည့သ်လို လီးတံကိုကညွဆြနသ်ဖြယသ်ဘောထားကာ အဆုံးသတပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ ရော…ရော….ဖတဖြတဖြတ်…ဖတ်.ဖတ်…..ဖတ်….ဖတ်….ဖတ်…..ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတဖြတဖြတ်…ဖတဖြတ်…ဖတ်….ဇွိဇွိ….. ဇွိ…ဗှတ်….. ဗှတ်…ဗှတ် ….ဇွိဇွိ….. ဇွိ…ဗှတ်….. ဗှတ်…ဗှတ်”
“ မောငလြေး….အု…အု….အု…အု…အု….အှင်းးးးးးးးး”
ထိုသို့လိုးပေးလိုကရြာ သူမအဖုတထြဲကကြှကသ်ားများဝိုင်းညှဈကာ ကာမအထွဋအြထိပသ်ို့ရောကသ်ှားသညန်ှင့တ်ဈပျိုငန်ကြ ကြှနတ်ော့ြ၏ လီးတံထဲမှအရညမြွားကို စုညှဈလိုကပြှီး သူမ၏ အဖုတစြိုစိုလေးထဲ သို့ သုတရြညမြွားထည့ပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ခိုးစားသည့အြသီးကပို၍ခွိုသညဆြိုသော စကားပုံအတိုင်းကောင်းလိုကသ်ညမြှာ နားနှစ်ဖကကြလမွေားပင် တစီစီထွကလြာလသည်ေ၊ ထို့နောကလြီးကိုအဖုတထြဲမှခွှတလြိုကရြာ နှစ်ယောကလြုံး၏အရညမြွားအံကလွာဖြင့သ်ုတလြိုကရြာ တဈရှူးဗူးထဲမှ ၇ ရှကလြောကပြငကြုနသ်ှားလသည်ေ၊ မနန်းသိရိကြောကြ..
“ အား….မောငလြေးက အရငကြထကြ ပိုကောင်းလာတယ်… လူကိုအီစိမ့သ်ှားတာပဲ”
“ အီစိမ့တ်ာကမခကဖြူး…လူမမိသှားတာပဲ ကြေးဇူးတငရြမှာဗွ”
“ အင်း…မောငလြေးပြောမှပဲ…မိတကြပလြိမ်းဖို့သှားလိုကြဦးမယ်…တောကြှာ တဈယောကကြထပ် လာခေါန်မှေ… သှားမယန်ောြ… လူရိပကြှည့ပြှီး အပြငထြှကခြဲ့”
“ ဟုတကြဲ့…အဈမလည်း မကြန်ှာသဈသှားအဦး… မကြန်ှာကရဲနပြေီး ခွှေးစီးတွဖြစ်ေနတယ်ေ”
“ မောငလြေး…ကြေးဇူးပဲနောြ…ကံမကုနရြင် ပြနဆြုံကြသေးတာပေါ့”
“ ဒီလိုတော့ မဆုံချင်တ်ော့ဘူး အဈမရေ”
မနန်းသိရိကြောြ ဂါဝနကြှီးမပြီးတော့ အခန်းအပြငထြှကသ်ှားတာ ၅ မိနဈလောကကြှာပြီဆိုကာမှ အခန်းတံခါးကို အသာဖြင့ကြာ လူရိပခြွကြညေ့ပြှီး လဈထွကခြဲ့လသည်ေ၊ ဧည့ခြန်းသို့ရောကသ်ောအခါ ယုပြင့ကြ ရုတတ်ရကြ စကားပြောလိုကြ၍ လန့သ်ှားလိုကသ်ေးသည်၊ ယုပြင့ကြ
“ ဟဲ့…ရဲမာန် နငဘြယရြောကန်တောလဲ….နငန်ေ့လည် ခန်းမကိုလိုကြဦးမှာမလား ငါတို့ကားနဲ့လိုကခြဲ့လေ”
“ ငါအိမသ်ာ သှားနလေို့ပါ.. မလိုကတ်ော့ဘူး ဒီမှာပငပြန်းသှားပြီ… အဒေါြ့အိမပြှနတ်ော့မယ် မနကဖြှနကြှလည်း ကားစီးပြီးပြနရြဦးမှာ”
“ အေးပါ..အေးပါ..ဒါဆိုလည်း နငတ်ို့အိမဖြို့ ဟင်းတွထေုပပြေးလိုကမြယ်… ပိုတာတွရှေိတယ်”
“ အေး..ငါ့အဒေါကြ ငါးချောကအြိုးကြီးခကြကြှိုကတ်ယ်”
“ ရော့…ရဲမာန်…အိမလြိုကပျို့ပေးရဦးမလား”
“ ရတယ်.. ငါဆိုငကြယကြယရြီငှားပြီး ပြနလြိုကတ်ော့မယ်”
“ အေးဟယ်…ကြေးဇူးနောြ…ကြောင်းပြနဖြှင့မြှတွေ့မယ်”
“ အေး…နငရြောပဲ”
အဒေါအြိမသ်ို့ပြနရြောကတ်ှင် အဒေါြ့အားပါလာသော ဟင်းများကိုပေးလိုကရြာ အဒေါကြပြုံးစိစိနဲ့ သဘောကနွလတေေော့သည်၊ ကြှနတ်ောကြ အိပလြိုကြဦးမယဟြုပြောပြီး ကုတငပြေါတ်ကလြှဲလိုကလြသည်ေ၊ နဖူးပေါတ်ှငလြကတ်ငကြာ ..ဟား…မနန်းသိရိကြောတ်ို့က လုပလြိုကရြင် ဒီလိုခညွြးပဲ ဟု တွေးရင်း….ဟင်းဟင်းဟင်းဟု ရယမြိလိုကလြသည်ေ၊ ထို့နောကမြကြာမှီပင် အိပပြွောသ်ှားလတေော့သည်။
…………………………………….
တောငကြှီးကပြနရြောကပြှီး မကြာမှီမှာပင် ကြောင်းပြနဖြှင့တ်ော့မညဖြစ်၍ အိမအြလုပမြွားကို အားတကသ်ရော ကူလုပကြာ ငှဖနေရြလွှေံအောင် ကြံစညန်လသေည်ေ၊ ဒီဇငဘြာလလယတ်ှင် မဝသုနမြှေးနေ့အတွကြ လကဆြောငပြေးရနလြည်းရှိသည်၊ သူငယခြငွြးမလေးနှင့ြ အခန်းငှားပြီး အလှမ်းသယရြန် ကိဈစတွလည်ေးရှိသေးသည် မဟုတလြော၊ တကျကသိုလကြွောင်းသားတဈယောကအြနနှငေ့ြ စားသောကန်ထေိုငစြရိတဖြိုး မပူရသောလြည်း သူဌေးသားမဟုတသ်ည့အြတွကြ အပိုသုံးငှကေိဈစမှာတော့ နည်းနည်းပြသနာရှိလသည်ေ၊ အခန်းခမပြောနှင့ြ ကြနဒြုံးကောင်းကောင်းတဈဗူးတောင် သုံးထောင့င်ါးရာကြောဝြန်းကငွရြှိနသည်ေ မဟုတလြော၊ ထို့ကြောင့ြ ရသလောကပျိုကဆြံကို ကြကကြောကင်ှကကြောကြ စုနရခွေင်းဖြစ်လသည်ေ။
ကြောင်းဖြင့ရြကန်ီးသောအခါ ထုံးစံအတိုင်း နှစ်ရကလြောကကြှို၍သှားလသည်ေ၊ ပထမတဈရကကြ ပစ်စည်းများနရောခရွနန်ှင့ြ ကြောင်းအပပြှီး လိုအပသ်ော စာအုပမြွားဝယရြနဖြစ်ပြီး ဒုတိယတဈရကကြ မဝသုနန်ှင့ြ သှားတွေ့ရန် ဖြစ်လသည်ေ၊ ဟိန်းထကလြည်း ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ရကအြတူတူရောကခြလွာလသည်ေ၊ ကြောင်းကိဈစများပြီးသောအခါ နှစ်ယောကသ်ား မှို့ထဲသို့သှားကာ ရည်းစားများအားပေးရန် လကဆြောငမြွား ဝယယ်ူကြလသည်ေ၊ ဟိန်းထကကြတော့ ၂ နှစ်ပြည့အြတွကြ လကဆြောငဝြယသ်လို ကြှနတ်ောကြလည်း ဆရာမလေးဝသုန်၏ ၂၃ နှစ်ပြည့ြ မှေးနေ့ပြဲအတွကြ လကဆြောငပြေးရန် လကဆြောငပြဈစည်း ဘာပေးရငကြောင်းမလဲဟု စဉြးစားရသည်၊ ဟိန်းထကကြတော့ ယုပြင့ကြှိုကသ်ော stich အရုပပြုံစံ ညအိပဝြတစြုံလေးဝယသ်ည်၊ ကြှနတ်ောကြမူ ကိုယ့ထြကအြကြီးဖြစ်သောကြောင့ြ ဘာဝယရြမှန်းမသိ ခေါင်းစားနလသေည်ေ၊ နောကဆြုံးတွင် သူရုံးတကရြုံးဆင်း အပေါထြပဝြတန်ိုငသ်ော ခါးရှညအြင်ျကြီအပါးထဲက အသားကောင်းတာလေးကိုရှေး၍ ဝယလြိုကလြသည်ေ၊ တောငကြှီးကဝယခြဲ့သော ဦးထုပန်ှင့ြ ပေါင်းပြီး ထုတပျိုးပေးလိုကရြင် လကဆြောငလြှသှားပြီ ဖြစ်လသည်ေ။
နောကတ်ဈနေ့တွင် မဝသုနန်ှင့ြ မှို့ထဲသို့လညပြတရြန် စီစဉထြားသောလြည်း သူတို့ရုံးကို လူကြီးခရီးစဉရြှိသညဟြုဆိုကာ သူမ၏မှေးနေ့ရှိသော နောကတ်ဈပတမြှလာခဲ့တော့ဟု ပြောလသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ ကြှနတ်ောတ်ဈယောကြ ခေါင်းစဉပြွောကကြာ ဟိန်းထကန်ှင့ြ ယုပြင့တ်ို့အတွဲခွိန်းတွေ့ရာကို ကန့လြန့ကြန့လြန့န်ှင့ြ တဈယောကတ်ည်း လိုကပြါသှားလသည်ေ၊ ဟိန်းထကကြ ကြှနတ်ော့အြား မကြထြောင့န်ီကြီးနှင့ြ လှမ်းလှမ်းကြည့်လြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြလည်း သူ့အားစချင်ြ၍ မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ ဖုန်းပြတန်လေိုကလြသည်ေ၊ ခဏကြာခါမှ
“ဟိန်းထကြ ငါအဆောငပြှနတ်ော့မယ် မင်းတို့နှစ်နှစ်ပြည့တ်ာ ငါ့ကိုလည်း ဘာမှမကြှေးပါလား”
ဟု ပြောလိုကရြာ ဟိန်းထကကြ
“ မင်းစားချင်တ်ာစားလေ..ရှင်းပေးမယ်….. ပြီးရငတ်ော့ ပြနတ်ော့”
“ အေးအေး…အဲ့တာဆို မှာလိုကပြှီနောြ… စားပြီး အဆောငပြှနအြိပတ်ော့မယ်…. သိပလြည်းစိတမြပူပါနဲ့ ညနခင်ေး မင်းတို့ အေးဆေးတွေ့ဖို့ အခွိနရြှိပါသေးတယ်”
ဟု ပြနပြှောလိုကလြသည်ေ၊ ယုပြင့ကြ..
“ နငပြငွြးရင် မပြနလြည်းရပါတယအြေ… ငါတို့အဖောရြတာပေါ့”
ဟုပြောရာ ဟိန်းထကကြ အနောကကြနေ ခေါင်းရမ်းပြနလသေည်ေ။
“ ထမင်းစားပြီး ငါတဈရေးအိပတ်တလြို့ပါ….. အိပရြာနိုးမှပြနလြာခဲ့မယလြေ… စတာ… စတာ… နင့အြနောကကြအကောငကြှီးက ငါ့လညမြွိုကို နင်းတော့မယ့ြ ရုပကြှီးနဲ့ကြည့်န်တော ကြောကတ်ယဟြ”
“ ကိုယ့လြူစိတလြွှော့…. စားပြီးပြနပြှီနောြ… ဟဲဟဲ”
ဟိန်းထကကြ ဘာမှပြနမြပြော အဆောငရြောကရြငတ်ော့ တွေ့မယဆြိုသော မကြလြုံးမွိုးနှင့ြ ရှိုးနလသေည်ေ။ ဟိန်းထကတ်ို့စုံတွဲ ဒါနပြုသော နေ့လညစြာကို အဝကြိတပြှီးသကာလ အဆောငသ်ို့ပြနကြာ တဈရေးတဈမော အိပန်လေိုကလြသည်ေ၊ ညနလေေးနာရီလောကအြရောကတ်ှင် ဖုန်း ringtone သံမှည်၍အိပရြာမှနိုးလာလသည်ေ၊ ဖုန်းခေါဆြိုသူက သူငယခြငွြးမ စုမှတန်ိုး ဖြစ်နလသေည်ေ။
“ ဝါး…..အင်း….စုမှတပြှော နငအြဆောငရြောကပြှီလား”
“ အင်း နေ့လညလြောကကြ ရောကတ်ာ အခုမှအထုပအြပိုးတွေ နရောခလွို့ပြီးတော့တယ်…. နငကြော ဘယန်ေ့က ရောကတ်ာလဲ”
“ အရငတ်ဈနေ့ကတည်းက….အိမကြလကဆြောငတ်ှပေါလား”
“ အင်းပါတယ်…ညနစော အတူသှားစားရအောငလြေ… ငါ့အဆောငကြို လာခေါပြါလား”
“ အင်း…ရချိုးပြီး ထွကလြာခဲ့မယ်”
စုမှတန်ိုးတို့အဆောငရြှေ့သို့ရောကသ်ောအခါတွင် သူငယခြငွြးမက အဆောငန်ရင်ေး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတစြုံလေးကို ဝတပြှီး ထွကလြာလသည်ေ၊ ထိုးနောကြ ဆိုငကြယအြနောကကြနေ ခွထိုငကြာ
“ ကဲ…ရဲမာန်…မောင်းတော့”
“ ဘယဆြိုငသ်ှားစားကြမလဲ…ကြောင်းဝန်းထဲကဆိုငသ်ှားစားမလား”
“ ထမင်းနောကမြှစားမယ်….အရငဆြုံး ငါတို့ဘိဆီကို အရငသ်ှားရအောင်… ဟီး”
“ အခုတောင် ၅ ခွဲနပြေီ အပြနကြှမိုးခွုပလြိမ့မြယ်”
“ ရတယ်….အဆောငမြှူးကိုပြောခဲ့ပြီးပြီ”
“ အေးပါ….နငအြဆငပြှရငေပြှီးတာပဲ section ပိုင်းပဲယူမယမြလား၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ့ စရိတကြို နငစြိုကထြားပေးဦး ငါဒီလထဲာကုနစြရာလေးတွရှေိလို့… ဟဲဟဲ”
“ အခုမှ ကြောင်းဖြင့တ်ောင် မဖြင့သ်ေးဘူး.. နင့ဘြတဂြကြကြ ထိနပြေီလား”
“ ဒီလထဲ ငါ့အဈမကြီး မှေးနေ့ပြဲရှိလို့ နောကလြကြ ငါပြနပြေးပါ့မယ်”
“ ရပါတယအြေ…သှားရအောင်”
ထို့နောကြ နှစ်ယောကသ်ား ဆိုငကြယအြလငွအြမှနသ်ုတပြှီး နှစ်ကိုယတ်ူ ဆန်ဒထုတဖြောကြှရန် တည်းခိုခန်းဆီ သှားကြလသည်ေ၊ ဆိုငကြယမြောင်းရင်း ကြှနတ်ောကြ တဈခုခုကို သတိရသှားလသည်ေ။
“ ဪအေး…ငါမေ့နတော…ကြိုငဝြယရြဦးမယလြေ ရှေ့မှာ ဆေးဆိုငတ်ှေ့ရင် ငါ့ကိုသတိပေးဦး မှတန်ိုး”
“ နငမြဝယန်ဲ့တော့ ငါအဒေါဆြေးခန်းက ဆေးကဒဘြတလြာတယ်…. ငါက ရာဘာခံတာ မကြိုကလြို့ …. သဘာဝအတိုင်း နင့ဟြာကြီးရဲ့ သှေးကြောဖောင်းဖောင်းကြီးတွကအေစ ထိတွေ့ရတာ ပိုကြိကတ်ယ်”
“ ဟုတပြါပြီ နှာဗူးလေးရယ်…. အရေးပေါတ်ားဆေးတွတေော့ မဟုတဘြူးမလား အဲ့တာတွကေ side effect တွမွေားလို့”
“ မဟုတဘြူး…. အိမထြောငသ်ညတ်ှေ သောကတ်ဲ့ဟာ ငါ့အဒေါဆြေးခန်းက ဘတလြာတာ ဒီ stemester တော့ စိတကြှိုကြ ကဲလို့ရတယ်၊ ပြီးတော့ ငါက ယောကြွားရော ကလေးရော ယူမှာမှမဟုတတ်ာ… အေးဆေးပေါ့”
တည်းခိုခန်းသို့ ရောကသ်ောအခါတွင် သုံးနာရီစာအခန်းတဈခန်းယူခဲ့ပြီး အခန်းအတွင်းသို့ဝငခြဲ့ကြသည်၊ အခန်းထဲသို့ရောကသ်ောအခါတွင် ကြှနတ်ောြ၏အပေါဂြွာကင် ခွှတလြိုကခြါစရှိသေး.. သူငယခြငွြးမလေးက ဘယတ်ုံးကတည်းကဆာလောငန်သညေမြသိ၊ မတတ်ပရြပရြင်း ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို သူမဖကသ်ို့ဆှဲနှိမ့ကြာ ကဈဆငဆြှဲလတေော့သည်။
“ အင်း….ပြှတဈြ…ပြှတဈြ….ပြှတဈြ…. နင့လြွှာအရသာလေးကို လှမ်းနတော.. ရဲမာနရြာ….. အင်း.. ပြှတဈြ”
ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကသ်ည် ကဈဆငဆြှဲရင်းပင် အပေါအြင်ျကြီအဝတအြစားများကို တဈယောကကြိုတဈယောကြ ဆှဲခွှတပြေးကြသည်၊ ဘောလြီဖြုတသ်ညကြို အထာနပန်ပြေီဖြစ်သော ကြှနတ်ောကြလည်း သူမတီရှပန်ှင့ဘြောလြီဂွိတကြို တဈခါတည်းဆှဲ၍ အပေါပျိုင်းကိုဗလာကငွြးပေးလိုကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ြ၏လကစြှမ်းပြမှုကြောင့ြ လုံးဝန်းကြီးထွားလာသော စုမှတန်ိုး၏ရငအြစုံကို သှေးလညပြတမြှု အားကောင်းစရန်ေ နှိပန်ယပြေးရင်း ကဈဆငဆြကဆြှဲကြလသည်ေ။
စုမှတန်ိုးက နမ်းနရင်ေးနှင့လြကကြ ကြှနတ်ော့ဘြောင်းဘီပေါရြှိခါးပတကြိုဆှဲခွှတကြာ ဘောင်းဘီအားခွှတခြလွိုကပြှီး ကြှနတ်ော့လီးကြီးကိုထုပေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြလည်းအားကမွခံ သူမဘောင်းဘီကိုဆှဲခွှတလြိုကပြှီး ဖငကြှီးနှစ်လုံးအား ပယပြယန်ယန်ယကြိုငပြေးလိုကရြင်း ဖငအြောကကြနလကေခြွောင်းလေးကို အဖုတဆြီသို့မထိတထိလေး စပေးနလသေည်ေ။
ခဏကြာသောအခါတွင် ကြှနတ်ော့အြငယကြောငမြှာ မဓာတ် မရတာကြာပြီဖြစ်၍ သှေးဆာနသေော နဂါးကြီးသဖြယ် အမောကထြောငလြာလသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကပြှီး လီးညိုကြီးကို သူမပါးစောငထြဲသှတထြည့ပြေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြလည်း သူမနောကစြေ့ကိုကိုင်၍ ပါးစပကြိုစိတကြှိုကြ ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် ပြုလုပပြေးလသည်ေ၊ သူငယခြငွြးမက အိမတ်ှင် ငှကပြွောသီးတို့ဘာတို့နှင့ြ training ဆင်းခဲ့ပုံရသည်၊ မနန်းသိရိကြောန်ီးနီး အမှုတကြောင်းလာလသည်ေ၊ သို့သောြ သူ့ကို ပညာဆုံးခန်းတိုငအြောငပြှခွင့မြပေး…. သူမအားဂွိုင်းကနေ ဆှဲထူကာ အိပရြာပေါသ်ို့ တွန်းလှဲလိုကလြသည်ေ။
စုမှတန်ိုးတဈယောကြ မှေ့ယာပေါသ်ို့အိကနည်းကဆွင်းသှားပြီး ပကလြကလြေးဖြစ်သှားခွိနတ်ှင် အိပရြာပေါသ်ို့ ဒိုငပြငထြိုးဆင်းကာ သူမပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ မကြန်ှာအပလြိုကလြသည်ေ၊ ပလှဆရောမလေး အခွိနကြားကုနဆြုံးသှားလပြေီ……. ဘာဂွာဆရာကြီး လွှာမုနတ်ိုင်းအလှည့ြ ကရွောကလြို့လာခွပြေီ….. သူမသည် အရသာသိသှားပြီဖြစ်၍ အရငကြလို အီးအီအားအား ဂွီးမများတော့ခွေ၊ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို ပေါငကြှားတွငဆြှဲညှပကြာ ဆံပငကြိုလည်း ဖြပေးနလသေည်ေ။
“ အား…အား…ရဲမာန်…. အစိလေးစုတပြေး…အင်း… ဟုတတ်ယ်… ကောင်းတယ်…. အား… အား…. ကြိုကတ်ယ်….ညအားးးးး”
“ ပလပ်…ပလပ်….ပြှတ်… ပြှတ်… အင့ြ…. အမေ့… ရှီး…. ကောင်းတယကြှာ…. အား… ရဲမာန်… ရာ…… အား… ပြီးတော့… မယ်… အား…. လာပြီ…. လာပြီ… အင်း… အင်း…. အင်း”
ဟုဆိုကာ အစကတည်းကစိတကြှှနသညေထြင့ြ၊ ငါးမိနဈတောငမြကြာလိုကြ အဖုတသ်ားလေးများရှုံ့ပြရှုံ့ပြနှင့ြ အဖြူရညမြွားညှဈထုတကြာ တဈခွီပြီးသှားလတေော့သည်။
“ လာတော့ဟာ….ရဲမာန်…နင့ဟြာကြီးထည့ပြေးတော့…မလကြန်ဲ့တော့ နင့ရြဲ့အကြောပျိုင်းပျိုင်းနဲ့လီးကြီးကို ငါ့ဟာလေးထဲ ထည့လြိုကတ်ော့”
“ အား…ဖြည်းဖြည်း…ကြပတ်ယဟြ….အား….အင်း…ဟုတတ်ယ်…ဖြည်းဖြည်း”
အထဲသို အလယအြပတမြလာတာ ကြာသှားလို့ထင့ြ စုမှတန်ိုးအဖုတလြေးက အရညမြွားရှှဲနတောတောင် ကောကည်ှင်းပေါင်းထုပထြဲ လကထြည့ရြသလို စီးစီးပိုငပျိုငဖြစ်နလသေည်ေ၊ လှကြေီးထိုးရိုးရိုးအနအထေားဖြင့ြ သူမခွထေောကကြ ကြှနတ်ော့ခါးကို ကြကခြှခတေခြွိတကြာ လကန်ှဈဖကကြ ကြှနတ်ော့ပုခုံးပေါခြို၍ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းအား အငမ်းမရ နမ်းပေးနလသေည်၊ အနမ်းပေးထာတဲ စိတရြောကသ်ှား၍ အောကကြလှုပရြှားမှုက နှေးသှားလသည်ေ၊ သူမက ကြှနတ်ော့ကြိုအပေါကြနေ ဆှဲလှည့ကြာ အောကမြှာနစေေ၍ သူမက အပေါသ်ို့ တကဆြောင့လြတေော့သည်။
“ အား….ထိတယ်…အင့ြ…အင့ြ…အင့ြ……အား…ရှီး…ကောင်းလိုကတ်ာ…အင်း…အင်း…အင်း ဖတ်….ဖတ်….ဖတ်….ဖတ်”
“ နို့ကိုညှဈပေး…ရဲမာန်….အား…ဟင့ျ”
အပေါကြနေ သူငယခြငွြးမလေးစုမှတန်ိုးသည် ကောင်းဘှိုငမြလေးမှင်းစီးသလို စီးနပြေီး ကြှနတ်ောကြ အောကကြနေ သူမ၏နို့လေးကိုညှဈကိုငပြေးပြီး နို့သီးခေါင်းလေးကို ဆှဲလိမခြွပေေးနလသေည်ေ၊ နို့လေးကိုလည်း လကဝြါးလေးနှင့ြ ဖြဖြလေး စမ်းရိုကကြှည့လြိုကသ်ည်။
“ ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်…ကြိုကလြား မှတန်ိုး… နာရငပြှောနောြ”
“ အင်း….အင်း…မနာဖူးရယ်…. အား… အား…. ခကစြပစြပလြေးရိုကပြေး…. ဖြန်း… အား ကောင်းတယကြှာ…. အင်းအင်း…. အား…. အမရေေ…. အားးးးး”
အပေါကြနမှေှနရေင်ေး ပြီးခါနီးလာလို့ထင့ြ….သူ့ခန်တာကိုယအြပေါပျိုင်းက ကြှနတ်ော့ပြေါြ ပျိုကလွာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကိုသူမက အတင်းဖကကြာ အပေါကြနေ ညှဈဆောင့လြသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါဝြဲပြံနသေော နို့အုံတဈခုကို ပါးစပဖြှင့ြ ကောကစြို့လိုကသ်ည်၊ လကကြိုလည်းသူမ၏ဖငတ်ုံးပေါကြနေ ခွပေေးကာ အပေါအြောကြ ပင့ပြေးနလသေည်ေ။
“ အား….ရဲမာနရြာ…ကောင်းလိုကတ်ာ…ရှီး….ပြီးတော့မယ်….ဖတ်…ဖတ်..ဘုတ်…ဘုတ်”
“ အင်းဟုတတ်ယ်….ထိတယကြှာ….ဟိုဘကန်ို့လေးကိုလည်းစုပပြေးဦးလေ….အင်း….အားအား…အား….အား….ငါပြီးတော့မယကြှာ”
“ အား…အား…အား….အင့အြင့ြ…အင့ြ…ဗှိ…..ဗှိ…ဇွတ်…ဇွတ်….ဇွတ်…..အမေ့…အင်း…….ပြီးတော့မယ်…အင်း…ပြီးပြီ..ပြီးပြီ”
“ အား…..အား….အား…အင့ျ….ဝှန်း….အင်း…ဝှန်း….အားးးးးးးးးးး”
စုမှတန်ိုးနောကတ်ဈခါပြီးသှား၍ ကြှနတ်ော့လဥပေါြ အဖြူရညမြွား စီးကြလာပြနသ်ည်၊ အပေါကြနေ စိတကြှိုကသ်ောင်းကနွြးပြီး၍ ဟောဟဲဟောဟဲနှင့ြ ခဏနားနလသေည်ေ၊ သူမ၏ပုခုံးကနေ အပေါသ်ို့ ပင့ထြူပေးလိုကကြာ
“ အင်း…မှတန်ိုး နငအြပေါကြနထေိုငရြင်း ငါ့ကိုကြောပေးပြီး အနောကဖြကလြှည့လြိုကပြါလား နင့ဖြငကြှီးကိုကြည့်ရြင်း အောကကြနေ အရသာခံချင်လြို့…. နငလြည်း ညောင်းရငပြှောနောြ”
“ အင်း ရပါတယ်…. ငါလည်း အဲ့လိုစမ်းကြည့်ခြငွန်တောနဲ့ အတောပြဲ”
ဟု ပြောကာ အဖုတထြဲမှလီးကို ခွှတပြှီး ရတဈေငုံထသောကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ော့အြားကြောပေးကာ အပေါကြနေ လီးကိုစမ်းကိုငလြိုကပြှီး အဖုတန်ှင့တ်ေ့ကာ ထိုငခြလွိုကပြှနသ်ည်။ ကြှနတ်ောသ်ည် အောကကြနေ၍ သူငယခြငွြးမလေး၏ ဂီတာရှိတအြိုးညိုတိုတိုလေးကို ဖီးယူပြီးကြည့်ကြာ ဟိုလိုလေးဆောင့ြ ဒီလိုလေးဆောင့ပြါလားဟု ညှနကြှားပေးနလသေည်ေ၊ သူမက စောနကတဈခွီပြီးထား၍ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးအပေါကြနေ ဆောင့ပြေးလသည်ေ၊ သူမ၏ ဖငတ်ုံးကြီးအောကမြှ ကြှနတ်ော့လြီးကြီးက အဖုတထြဲသို့ ဝငလြိုကထြှကလြိုကလြုပန်သညေကြို မှငရြသညမြှာ ပို၍ဖီးရှိလှပသည်ေ၊ သူမကအပေါကြနဖငေကြိုကြှလိုကတ်ိုင်း အဖုတအြပေါန်ှုတခြမ်းသားလေးက လီးနှင့ကြပပြါလာလသည်ေ၊ အောကသ်ို့ဆောင့ခြသွည့အြခါတွင် လီးနှင့အြတူ အထဲပြနရြောကသ်ှားသညကြိုလည်း မှငရြပသည်ေ၊ သူမ၏ဖငသ်ားလေးကို လကဝြါးနှင့ြ ဖြန်းကနည်းရိုကလြိုကရြာ အဖုတအြတွင်းသားများက လီးကိုလာညှဈ၍ ပို၍ဖီးရှိရလသည်ေ။
သူငယခြငွြးမလေးက အရငကြလိုရှိုးတိုးရှန်းတန့လြေးမဟုတတ်ော့ ၊ သူလိုချင်သ်ော ပုံစံနှင့ြ အရှိနကြို ပါးစပကြ ထုတပြှောတကသ်ော အရိုင်းမလေး ဖြစ်နလပြေေီ။
“ အား…ရဲမာန်…စောနကလိုလေး ဖငကြိုရိုကပြေး… ငါကြိုကတ်ယ်…. အင်း”
“ ဖြန်း…အဲ့လိုလား…နာရငပြှောနောြ”
“ ရတယ်…စပပြမယေ့ကြောင်းတယ်…..နာနာလေးသာရိုကြ….ဖြန်း…အား…ကောင်းတယကြှာ”
“ အား….ဖြန်း….ဖြန်း….အား….ဟင့ြ…ပြနဖြစ်လာပြီ….အား”
“ မှတန်ိုး…ခဏ ငါအားမရတော့ဖူး….ငါထိုငလြိုကြဦးမယ်”
ဟုပြောကာ အောကကြနပငေ့ရြတာ အားမရ၍ ပြောလိုကလြသည်ေ။
“ ငါ လေးဘကထြောကြ ကုန်းပေးရမလား… ရဲမာန်”
“ အင်း….ဖားပြုတထြိုငလြေးထိုငလြိုကြ… မှတန်ိုး ငါအနောကကြနေ နို့ကိုငပြှီး လိုးချင်လြို့”
“ နင့သ်ဘောပဲ…ရဲမာန်…ပလှတ်…အင်း……ကောင်းတယ်…..ဖြန်း….အား….ငါပြီးချင်လြာပြနပြှီ”
“ ရော…ရော့….မှတန်ိုးအတူတူပြီးရအောင်…ငါကြမ်းတော့မယန်ောြ”
“ နင့စြိတကြှိုကလြုပသ်ာလုပ်…..ရဲမာန်….ဖြန်း….အား….အား….အားးးး…အမေ့”
“ နင့လြကတ်ှကေိုအနောကပြဈလိုကြ”
ဟုပြောကာ သူမလကန်ှဈဖကကြို အနောကသ်ို့ဆှဲယူလိုကပြှီး ရာဇဝတသ်ားကို ရဲက ခွုပဖြမ်းသလို လကကြောကဝြတန်ှဈဖကကြို ဘယဖြကတ်ဈဖကန်ှင့ြ ဆုပကြိုငလြိုကသ်ည်၊ ညာဘကလြကကြို သူမ၏လကပြင်းကို ဖြဖြလေးညှဈပြီး အနောကကြနေ တဖြန်းဖြန်းလီးနှင့ြ အဖုတထြဲသို့ ဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့သည်။
“ အု….အု…အု….အင်း…. ကောင်းတယ်…. မှတန်ိုးရာ….. နင့ဖြငကြှီးက လုံးနတောပဲ… နင့အြဖုတလြေးကလည်း လိုးလို့ကောင်းတယ်”
“ ငါလည်း နင့လြီးကြီးကိုလှမ်းနတော… အား….. အား….. လညပြင်းကို တအားမညှဈနဲ့ ရဲမာန်… ငါအသကရြှူကြပတ်ယ်… အား…. အားးး… အင့ြ”
“ ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဘုတ်…ဘုတ်….ဟင့ျ….အားးးး”
“ ငါပြီးတော့မယ်..ရဲမာန်…..အား…အား…ငါလည်းပြီးတော့မယ်…အတူတူပြီးရအောင်….မှတန်ိုးရေ….ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဇွိဇွိ..ဇွိ…..အား..အား…အားးးးးးးး”
ဟုဆိုကာ နှစ်ယောကလြုံးအောင်ှည်း၍ အထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားကြလသည်ေ။ စုမှတန်ိုးကတော့ အစပိုင်းကတည်းက အပေါကြနေဦးဆောငကြာ လုပလြိုကရြ၍ ဒီတဈခေါကပြှီးသှားသောအခါ ကြှနတ်ော့လကထြဲကနလှတေသ်ှားကာ အိပရြာပေါသ်ို့ ဘုတကြနဲ လဲကသွှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ အခုထိ သကလြုံကောင်းသေးသဖြင့ြ ဒုတိယအခွီလိုးရန် အားအပြည့ရြှိနလသေေေးသည်၊ မှောကယ်ကလြဲနသေော သူငယခြငွြးမလေး၏ ဖငလြုံးလေးပေါသ်ို့ ဖြဖြလေးကိုကပြှီး အနမ်းပေးလိုကလြသည်ေ။ ထိုမှတဈဆင့ြ ကြောရိုးမတလွှောကကြနေ ဂုတပျိုးသားပေါထြိ အနမ်းပေးရင်း အပေါသ်ို့ တကလြာခဲ့လသည်ေ၊ အောကကြ မပြော့သေးသော အငယကြောငကြိုလည်း အရင်းကနကေိုငကြာ စုမှတန်ိုး၏ဖငလြေးကို ဖြဲပြီးထည့လြိုကလြသည်ေ၊ အပေါကြနေ ဂုတပျိုးသားလေးများကိုစုပကြာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အရှိနယ်ူလိုးပေးနလသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးကတော့ အသံပင် သိပမြရှိတော့
“ အင်း…..အင်းး..အင်း…ဇွိဇွိ….ဇွိဇွိ….အင်း…ရဲမာန်..ရာ..အင်း…အင်း”
“ မှတန်ိုး…ငါ့ကိုကြည့်ြ”
ဟုဆိုကာ သူမ၏မေးစေ့ကနဆှေဲ၍ အပေါသ်ို့ပငတ်ငလြိုကပြှီး ကဈဆငထြပဆြှဲလိုကပြသည်ေ။
“ ပလှတ်…ပလှတ်..ပြှတ်…အင်း..အင်း..ရဲမာန်…ခဏ…ပုံစံပြောင်းရအောင် ငါအောကကြ အသကရြှူကြပတ်ယဟြ”
ထို့ကြောင် သူမကို ပကလြကလြေးလှနလြိုကပြှီး ခွထေောကကြို အပေါသ်ို့တွန်းတငကြာ တဈတီတူးအကြကအြနအထေားဖြစ်စပြေီး သူမမကြန်ှာအား စေ့စေ့ကြည့်ကြာ လီးကိုအဖုတထြဲ ထိုးထည့လြိုကလြသည်ေ။
“ အား…အား…ဖြန်း…ငါ့ကိုသချောကြည့်ြ..မှတန်ိုး”
သူမ၏ပါးကို ဖြဖြလေးရိုကလြိုကပြှီး အမိန့ဆြနဆြနပြှောလသည်ေ။
“ အင့ြ…အင့ြ…ရဲမာန်…အထဲကအောင့တ်ယ်…ဖြေးဖြေးချင်ြးလုပပြေး….အား….သားအိမကြိုထိတယ်”
“ အင်း…ပါ… ငါ့နဲ့ မကြလြုံးချင်ြးစုံကြည့်ြ အကြည့်မြလှှဲသှားနဲ့… ဖြန်း… အား”
သူငယခြငွြးမလေး၏ ရမျမကထြနန်သေော မကြလြုံးချင်ြးဆုံကြည့်ပြှီး လိုးပေးသောအခါ ပြီးချင်လြာလသည်ေ၊ သူမက တဈခကြတ်ဈခကြြ အောကကြကြှနတ်ော့လြီးကြီး သူမအဖုတထြဲ ဝငလြိုကထြှကလြိုကြ ဖြစ်နသညေကြို ခိုးခိုးကြည့်လြသည်ေ၊ သူမခေါင်းငုံ့လိုကရြင် ကြှနတ်ောကြ ပါးလေးကို ဖြန်းကနည်းရိုကကြာ ကြှနတ်ောန်ှင့အြကြည့်ခြငွြးဆုံခိုင်းပြီး ခပကြှမ်းကြမ်းလေးလိုးပေးလသည်ေ။
“ အား…ရဲမာန်…အား….အား….ဟင့ျ…..အင့ျ…အင်…အားးးးးးးး”
၁၀ မိနဈလောကြ အကြည့်ခြငွြးဆုံကာလိုးပေးပြီး သူမအဖုတထြဲသို့ သုတရြညမြွား တဆဈဆဈ ထုတလြှှတလြိုကလြတေော့သည်။ ကြှနတ်ောြ ဒုတိယအခွီ လုပပြှီးသောအခါတွင် အခွိနသ်ိပမြရှိတော့၍ ရချိုးခန်းထဲကိုယလြကသ်တပြှီး ပြနလြာခဲ့ကြလတေော့သည်၊ ဆိုငကြယစြီးနရင်ေးကြှနတ်ောကြ
“ မှတန်ိုး…စောနက ငါအရမ်းကြမ်းသှားလား… နငမြကြိုကရြငပြှောနောြ”
“ အင်း…ကြမ်းတော့ကြမ်းတယ်… ဒါပမယေ့ြ ငါကြိုကတ်ယ်….. နငကြပိုပြီး ယောကြွားပီသသှားသလိုပဲ ငါ့ကိုကြည့်ြ ငါ့ကိုကြည့်န်ဲ့ ငါဘယန်ှဈခါတောင် ပြီးသှားမှန်းမသိဖူးဟာ”
“ အခုမှ ငါလည်းနင့ကြို အားနာနတော….ဟီး”
“ အေး.. ငါ့ကိုအဆောငပြဲ တန်းပြနပျို့တော့ မိုးခွုပလြာပြီ အဆောငကြထမင်းပဲ ဝယစြားလိုကတ်ော့မယ်”
“ အေးအေး..နငဆြေးသောကဖြို့လည်း မေ့မနနေဲ့ဦးနောြ”
“ သိပါတယ်…နောကလြကြ တည်းခိုခန်းသှားရင် နငရြှင်းအလှည့န်ောြ.. အကောင်”
“ အေးပါ..အေးပါ”
စုမှတန်ိုးအား အဆောငသ်ို့ပြနပျို့ကာ ထမင်းဆိုငတ်ဈဆိုငသ်ို့ဝငကြာ အဝစားတဈပြဲ မှာစားလိုကပြှီး ကြှဲရိုင်းတဈဗူးပါ ဖောကသ်ောကလြိုကလြတေော့သည်။
ကြောင်းစဖြင့သ်ော ပထမအပတတ်ှင် ကြောင်းသားများ မစုံသေးတာကတဈကြောင်း ၊ စာတွကေောင်းကောင်းမသငကြှသေးတာကတဈကြောင်းမို့ တဈပတလြုံးမှ နှစ်ရကလြောကပြဲ ကြောင်းသှားကာ တရုတသ်ိုင်းစီးရီးအား ဖုန်းထဲကနကြညေ့လြိုကြ၊ ဟိန်းထကတ်ို့နှင့ြ ပိုကကြွောခြှင်းခတလြိုကန်ှင့ြ သာယာနလတေေော့သည်၊ နောကတ်ဈပါတ် စနနေေ့အရောကတ်ှင် မဝသုန်၏မှေးနေ့ရှိရာ သူမက ထုံးစံအတိုင်း ဘုရားသှားချင်သ်ည် စောစောလာခဲဟု မှာကြားရာ မနကြ ၆ နာရီကို နိုးစကပြေးပြီး ထရလသည်ေ။
ရမေိုးခွိုးပြီး လညဂြတုံးအင်ျကြီအဖြူနှင့ြ ယောပုဆိုးကိုဝတကြာ သူမရှိသော မိတ်ထီလာမှို့သို့ ဆိုငကြယမြောင်း၍ ထွကခြဲ့လသည်ေ၊ သူတို့အဆောငန်ားရောကသ်ည့အြခါတွင် မဝသုနတ်ို့ကတော့ ရိုးရာမပကြြ မှနမြာဝမ်းဆကန်ှင့ြ ထွကလြာလသည်ေ၊ ဒီတဈခေါကတ်ော့ အစိမ်းရောငဝြမ်းဆကလြေးနှင့ြ ဖြစ်သည်။
“ မ….ဘယဘြုရားသှားမှာလဲ…သှားကြမယလြေ”
“ ကြောကပြန်းတောင်းဘကထြှကတ်ဲ့လမ်းက ရှာတဈရှာမှာ ရှေးဟောင်းပုဂံဘုရားလို စတေီတွရှေိတယတ်ဲ့ အဲ့မသှားဖူးလို့ သှားကြရအောင်”
“ ဝေးမယထြငတ်ယ်… မနကစြာ အရငစြားကြရအောငလြေ”
“ အင်း…မောငသ်ဘော…ဘယမြှာစားချင်လြဲ…တို့ဝယကြွှေးပါ့မယ်”
“ အမ်း….*** ဆိုငသ်ှားစားရအောငလြေ”
“ ဟုတပြှီ….သှားရအောင်”
ဟုပြောကာ ဆိုငကြယန်ောကကြနေ တစောင်းလေးထိုငလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ခါးလေးအား ဖြဖြလေး ဖကလြိုကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ အမှနမြောင်းမှာနောြ…သချောဖကထြား မရေ”
“ ဖြေးဖြေးပဲမောင်းပါ မောငတ်ောရြယ်…. ဖကစြချင်ေရြင် ဖကထြားပါ့မယ်”
ဟု ပြနပြှောကာ လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ တင်းတင်းလေး ဖကပြေးလတေော့သည်။ ထို့နောကြ မနကစြာကို မဝသုနဝြယကြွှေးသော ဆိုငတ်ှင် စားသောကပြှီး သူမသှားချင်သ်ော ပုထိုးတောမြွားဆီသို့ သှားကြလသည်ေ၊ မိတ်ထီလယမှို့ထဲကနဆေိုလငွြ ၄၅ မိနဈလောကမြောင်းရလသည်ေ၊ နောကဆြုံးတော့ ရှေးဟောင်းပုထိုး ၅ ဆူ ၆ ဆူ ရှိသော ဘုရားဝန်းထဲသို့ ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ၊ လကရြာကတော့ ပုဂံခေါတလြကရြာနှင့ြ ခပဆြငဆြငတ်ူလသည်ေ၊ သမိုင်းပညာရှငမြဟုတ်၍ ကြှနတ်ောကြသသခွေောခွာမသိခွေ၊ သချောသိသညကြတော့ ကြှနတ်ော့ခြစွသ်ူမဝသုနဖြူးသည် ယခငန်ေ့များထကြ ပို၍ပင် လှပပြီး ကကြသ်ရရှေိနလသေည်ေ။
မဝသုနကြတော့ ဘုရားတဈဆူပြီးတဈဆူ လိုကပြှဦးခလွသည်ေ၊ အကြီးဆုံးဆင်းတုတောတ်ဈဆူအရောကတ်ှင် သူမက ဘုရားရှဈခိုးပြီးသောအခါ ပဌာန်းရှတလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ ဦးသုံးကြိမန်ှင့ြ သှကာသပြီးလငွြ ပြီးလသည်ေ၊ သူမ၏မလှမ်းမကမ်းတွငထြိုငကြာ သူမဘုရားရှဈခိုးနပေုံကို ဓာတပြုံရိုကလြိုကလြသည်ေ၊ အခွိနတ်ှကကေုနတ်ာ မှနဆြနလြှန်းလှသည်….. လှနခြဲ့သောနှစ်နှစ်က သူမ၏မှေးနေ့တွင် ရလညေဘြုရားသှားခဲ့ကြလသည်ေ၊ သူမသည် အဝါရောင် ဝမ်းဆကလြေးနှင့ြ လှနခေဲ့လသည်ေ။ ယခုလည်း အရငတ်ုန်းကအတိုင်းပင်…. သူမအား ခစွခြှင့ပြနခြဲ့သညမြှာ နှစ်နှစ်ခန့ပြင်… ရှိခဲ့လပြေီ… သူမ၏ contant အား နကြောပန်းလေးဟု မှတထြားသော ဖုန်းလေးသညလြည်း… ထိုစဉကြ သဈလှငခြဲ့သောလြည်း ယခုမှု မှနကြှဲရာများ အကရြာများနှင့ြ ဟောင်းနှမ်းခဲ့လပြေီ၊ အခွိန်၏တိုကစြားမှုသည် လငွမြှနလြှန်းပစွေ။
ဟိုတွေးဒီတွေးနှင့ြ အတွေးကမျဘာထဲရောကသ်ှားသညမြှာ ဘေးနားသို့ မဝသုန် ဘုရားရှဈခိုးပြီး၍ ရောကလြာသညကြိုပင် မသိလိုကြ…… သူမက မေးစေ့လေးကို ကြှနတ်ော့ပြုခုံးပေါြ အသာလေးလာထောကကြာမှ လှည့ကြှည့ရြာ သူမက ကြောငမြလေးလို ပခုံးပေါမြေးတင်၍ ပြုံးပြနလသေည်ေ။
“ ဟိတကြောငလြေး….ဘာတွတွေေးနတောလဲ…ပြောတာလည်းမကြားဖူး”
“ ဆိုငကြယမြောင်းရတာညောင်းလို့ပါ မရယ်… သပြဝကေ လာရတာဆိုတော့ ဝေးတယလြေ… ဖငတ်ှလည်ေးကြိမ်း…. ဇတကြှောတွရေော တကန်တောပဲ”
ဟု ပြနပြှောကာ သူမ၏ဖြောင့စြင်းနသေော နှာတံလေးကို နှာခေါင်းချင်ြးထိ၍ ကြီစယလြိုကလြသည်ေ၊ သူမက
“ ညောင်းနရငေန်ှိပပြေးမယလြေ…… အင့ြ… ကောင်းလား မောင်”
ဟုပြောကာ ကြှနတ်ော့ပြုခုံးလေးအား သူ့လကဆြအတိုင်း နှိပပြေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ အင်း မ ဂုတကြို နှိပပြေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဆယတ်န်းတုန်းကတောင် မ နှိပပြေးတာခံချင်လြို့ စာတွကကြေပြှီး ဂုတည်ောင်းချင်ယ်ောငဆြောငလြိုကရြတာတောင် သတိရသှားတယ်… ဟီး”
“ လူဆိုးလေး…လူကိုမလိမ့တ်ပတန်ဲ့… အဲ့ကတည်းက လူလညကြှနတော… မပြောချင်ဘြူး….. မောင်…. ညောင်းရင် မပေါငပြေါြ ခဏလဲလေ”
“ အင်း…လှဲမယန်ောြ”
ဟုပြောကာ မဝသုန်၏ပေါငပြေါသ်ို့ ခေါင်းခလွိုကလြသည်ေ၊ သူမက ကြှနတ်ော့ရဲ့ဆံပငကြို ဖြဖြလေး သပပြေးနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“ မ…ကြှနတ်ောတ်ို့ ဘယတ်ော့ ယူကြမလဲဟင်…. မ အသကသ်ုံးဆယပြှည့လြောကကြှရင် ကြှနတ်ောလြည်း နရောတဈခုတော့ ရောကန်လေောကပြှီ…. အဲ့ဒီ့လောကထြိ စောင့ပြေးနိုငတ်ယမြလား”
ဟုမေးလိုကရြာ စကျကန့ြ ၃၀ လောကြ ငှိမသ်ကသ်ှားလသည်ေ၊ သူမက
“ မောငကြ အခုမှ တတိယနှစ်ပဲရှိသေးတာကို… ဘာတွလေောနတောလဲ.. အေးဆေးပေါ့ကြာ…. တို့က မောင့ကြို မယူမှာ ကြောကလြို့လား… ခစ်ခစ်”
“ အင်း…ကြောကတ်ယ်…မနောြ… သူများသားလေးကို ခစွတ်ယပြှောပြီး မယူလို့မရဘူးနောြ”
ဟု နောကလြိုကရြာ သူမက
“ အဲ့သူများသားလေးကပဲ တို့တဈကိုယလြုံးကို လွှောကကြိုငတ်ာ ဖြတဖြှတည်ကည်ကကြို ကြနပြေေီ… မပြောချင်ဘြူး”
“ မကခစွစြရာကောင်းတာကို… ပြောကာမှပဲ မကို အပိုငယ်ူချင်ပြှီကြာ… နှစ်တွကလေည်း စောင့ရြဦးမှာ စိတကြိုမရှညန်ိုငဖြူး”
“ မောငခြစွရြင် စောင့ရြမှာပေါ့ကြယ်….. အခုတောင် ဒီလောကအြလိုလိုကထြားရတာကို… ဟင့ြ”
“ မ…အာဘှားပေး”
ဟု ပါးကိုဖောင်းပြီး သူမဘကစြောင်းပေးလိုကရြာ သူမက
“ အင်း…မှ”
ဆိုပြီး အနမ်းတဈပြင့ြ ပေးလသည်ေ။
“ မောင်…သှားကြရအောင် ဘုရားဝန်းထဲမှာ သူများတွမှငေရြင် မကောင်းဖူး”
“ အင်း…မ.. ရုပရြှငရြုံလကမြှတ် အရငသ်ှားဝယရြအောင်၊ ဒီနေ့က စနနေေ့ဆိုတော့ မရမှာစိုးတယ်… ပြီးမှ ခနွပြီယံဆိုငမြှာ သှားစားကြတာပေါ့”
“ အင်း…သှားမယလြေ… မောင် ဆိုငကြယမြောင်းနိုငပြှီမလား”
“ အင်း…အား နည်းနည်းလိုသေးတယ်… ဒီဘကပြါး ကနွသ်ေးတယ်.. ရော့”
“ မှ….ရပြီလား….ပလီပလာနဲ့…မောငကြတော့”
ထို့နောကြ ဘုရားဝတပြှုကာ မိတ်ထီလာမှို့ထဲသို့ပြနလြှည့လြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ အစီအစဉအြတိုင်း အရငဆြုံး ရုပရြှငလြကမြှတသ်ှားဖြတပြှီးမှ စားသောကဆြိုငဖြကသ်ို့ သှားကြလသည်ေ၊ စားသောကဆြိုငသ်ို့အရောကတ်ှင် ဟင်းများကိုမှာယူပြီး ကြှနတ်ောကြ အနောကခြဏသှားဦးမယဟြု ညာပြောကာ သူမဖို့လုပပြေးထားသော မှေးနေ့ကိတအြား ကောငတ်ာမှသှားယူပြီး မှေးနေ့ဖယောင်းတိုငပြါ ထွန်းခဲ့လိုကလြသည်ေ၊ သူမထိုငန်သေော စားပြဲနားရောကတ်ော့
“ ဟယ်…မောင်…ဖြည်းဖြည်း…ဘာလဲ…မှေးနေ့ကိတလြား…ကလေးကလားနဲ့”
“ သူကဖြင့ြ ၂၃ ပဲ ရှိသေးတာကို… ရော့ မှေးနေ့ကိတ်… မမှုတန်ဲ့ဦး… သီချင်ြးဆိုရအုံးမှာ”
“ Happy birthday to you….. 🎼🎼🎼 Happy birthday to you…. Happy birthday …. Happy birthday dear မဝသုန်…. Happy birthday to you”
“ ဝူးးး”
“ မောင်…ကိတလြေးကလှတာ ပိုကဆြံတွကေုနတ်ော့မှာပဲ”
“ ရပါတယ်…သေးသေးလေးပဲဟာ”
“ နကြောပန်းပုံလေးနဲ့..ခစွစြရာလေးဟိဟိ…ခွဲလိုကရြအောငလြေ”
“ ထမင်းတွဟင်ေးတွေ မှာထားတာတွပေဲ စားရအောငလြေ… မ တိုကခြန်းရောကမြှ သူငယခြငွြးတွနေဲ့ စားကြပေါ့”
“ ကိတမြုန့ကြိုသိပမြကြိုကဘြူးလား မောငကြ”
“ အင်းဟုတတ်ယ်… ထမင်းစားပြီး ဇာတကြားသှားကြည့်တ်ာပေါ့… ရော့ဒီမှာ မှေးနေ့လကဆြောင်” ဟု ပြောကာ လကဆြောငထြုပကြို ပေးလိုကလြသည်ေ။
“ ဟယ်…ဘာတွလေဲ… မောငတ်ော့ အကုနအြကများတော့မှာပဲ”
“ မဖောကန်ဲ့ဦးနောြ… မ… အိမရြောကမြှ ဖောကကြှည့ြ”
“ အင်းပါ…အင်းပါ.. မလည်း မောင့ကြိုပေးဖို့ လကဆြောငဝြယထြားသေးတယ်”
“ ဟုတလြား…ဘာလဲ”
“ မပြောနိုငပြါဘူးကြာ….. အပြနကြှ မကိုလိုကပျို့ပြီးရင် ခဏစောင့ြဦးနောြ အခန်းထဲသှားယူရမှာမို့”
“ ဟုတ်…ဟင်းတွရေောကပြှီ… စားရအောငလြေ မရေ… အေးကုနလြိမ့မြယ်”
ထမင်းစားပြီးနောကတ်ှင် ရုပရြှငရြုံသို့သှားကာ ဇာတကြားကြည့်ကြှလသည်ေ၊ ဇာတလြမ်းကကောင်းသောလြည်း ဆိုငကြယစြီးရတာရော..နေ့လညခြင်းအိပန်ကြဖြေဈနတောကရော… ထမင်းဝတာကောပေါင်းကာ ဇာတလြမ်းတဈဝကအြရောကတ်ှင် အိပပြွောသ်ှားလသည်ေ၊ ပြီးခါနားနီးမှ ပြနန်ိုးလာလသည်ေ။
“ နိုးပြီလားမောင်….ရော့ရသေောကျဦး”
“ အင်း ဇာတကြားက ဘယလြိုဖြစ်သှားပြီတုန်း”
“ မ ပြီးမှပြောပြမယ်… နောကဆြုံးခန်း ရောကန်လေို့နောြ…”
“ အင်း..အင်း”
ကြှနတ်ောအြိပပြွောသ်ှားပြီး လန်းလန်းဆန်းဆန်း ဖြစ်လာခွိနတ်ှင် ဇာတကြားပြီးသှားလတေော့သည်၊ ရုပရြှငရြုံထဲ အနမ်းလေးတောင် မပေးလိုကရြခွေ၊ အအိပကြှီးသည့ြ ကြှနတ်ောတ်ဈယောကြ သငခြန်းစာရသှားလသည်ေ၊ ရုပရြှငရြုံအပြီးတွင် သူမက
“ မောငရြေ…ပငပြန်းနပြေီ အဆောငပြှနန်ားတော့မယ်.. လိုကပျို့တော့”
“ ကနဘြောငဘြကြ မသှားတော့ဘူးလား… မ”
“ သူက အိပထြားတော့ ပြောအားရှိတာပေါ့…. နောကန်ေ့မှသှားရအောငကြှာ”
“ ဟုတပြါပြီကြယ်… တို့မက နားချင်ပြှီဆိုတော့လည်း လိုကပျို့ရမှာပေါ့”
“ အင်း…သှားရအောင်”
ရုပရြှငရြုံကနေ သူမနထေိုငရြာ ဝနထြမ်းအိမယ်ာသို့ ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ၊ မဝသုနကြ
“ မောင်…ခဏစောင့ြဦးးနောြ… လကဆြောငသ်ှားယူခဲ့မယ်”
“ အင်း…သှားယူလေ”
“ ……………………”
“ ရော့…မရဲ့လကဆြောင်…. စာလည်း သချောလုပြဦးနောြ… ကောငမြလေးတွခညွြေး လိုကင်မ်းမနနေဲ့”
“ ဟုတကြဲ့ပါ… ဒါက ဘာကြီး…… ဪ.. ဘောလြုံးဖိနပလြား.. အတောပြဲ နောကတ်ဈပတကြှ ဘောလုံးပြဲအတွကြ training ဆင်းရတော့မှာ မဟုတရြငတ်ောင် ဒီလကုနရြင် ဝယမြလို့ပဲ”
“ မောင်…ကြိုကလြား… မက မဝယတ်ကတ်ော့ ရောင်းတဲ့ဆိုငကြ အဈကိုကြီးကို မေးပြီး ဝယလြာတာ”
“ အင်း…ကြိုကတ်ာပေါ့…ကြေးဇူးနောြ မ….ပြနပြှီ….မလည်းနားတော့”
“ အင်း…သှားပြီမောင်….ပြနရြောကရြငဖြုန်းဆကြဦး”
“ ဟုတကြဲ့ပါ”
အဆောငသ်ို့ ပြနရြောကသ်ောအခါ ရချိုးရနအြတွကြ ခဏနားရင်း သူမအားရောကကြှောင်း အစီရငခြံစာတငလြိုကလြသည်ေ၊ ရုပရြှငရြုံထဲတွင် အိပရြေးဝလာသဖြင့ြ မအိပလြိုတော့၍ အောကထြပဆြင်းရချိုးပြီး အခန်းထဲတွင် ဂီတာတီးနလတေေော့သည်။
“ 🎼🎼မေ….အမှောငထြဲက….. ငှကြယေမြွားထကြ မင်းမကြဝြန်းများလင်းပါလား….🎼🎼
🎼🎼မေ….စပယပြှင့ထြကြ….. ဖြူစငလြှန်းတဲ့ အသားလေးဝင်းနတယ်ေ……..🎼🎼🎼
🎼🎼မေ…..အနီသှေးလား…… အနီရောငန်ှုတခြမ်းလေး… သိပလြှပါလားးးးး 🎼🎼🎼
🎼🎼 အပြုံး… မေ့အပြုံးများ…. အပြာရောငစြမ်းချောင်းလေးထကြ အေးခမွြးပါလားးးးး🎼
………………………..
🎼🎼ထူးခွားပြည့စြုံလှန်းတဲ့ မရေဲ့အလှအပများ…. မင်းအတွကြ ဘုရားသခငပြေးတဲ့…. လကဆြောငမြွားလား🎼🎼
🎼🎼ထူးခွားပြည့စြုံလှန်းတဲ့ မရေဲ့အလှအပများ…. မတောင်းပဲပြည့တ်ဲ့ မင်းအတွကြ ဆုလာဘမြွားလား🎼🎼
🎼🎼🎼 မရယ်ေ.. အလှဆုံးလေးမို့… ပနဆြငဖြို့… ခူးခွတဖြို့ မတွေးရကဘြူးး..🎼”
“ မေ….ရေ…ဒင်..ဒင်… ဟိန်းထကြ ပြနလြာတာ စောလှခညွလြား”
အခန်းထဲတဈယောကထြည်း ဂီတာတီးနစဉေမြှာပင် ဟိန်းထကတ်ဈယောကြ ကြတကြတနှင့ြ ဝငလြာလသည်ေ။
“ မင်း ယုပြင့န်ဲ့ သှားခွိန်းတွေ့တာဆို… မတွေ့ဖြစ်ဖူးလား…. ဘောလုံးကနပြှီး ပြနလြာတာလား… ဟုတသ်ေးပါဘူး မင်းအဝတအြစားကတော့ ရှိုးအပြည့ပြါပဲ”
“ အင်း..ဟုတတ်ယ်… မှို့ထဲခွိန်းတွေ့ပြီး ပြနလြာတာ”
“ ဪ…ဟုတလြား…. ငါမင်းအတွကြ စပါကလင် သှားဝယလြိုကြဥိးမယ်”
“ ထူးထူးဆန်းဆန်း… မင်းက ဘာလို့ဝယတ်ိုကမြှာလဲ ကိုလာဝယခြဲ့ကြာ စပါကလင် သိပမြကြိုကဖြူး”
ဟိန်းထကပြှောတာအား ဂရုမစိုကပြဲ စပါကလငန်ှဈလုံးနှင့ြ ကြကြဥနှစ်လုံးကို အောကကြအဆောငမြှူးဈေးဆိုငဆြီက ဝယခြဲ့လိုကလြသည်ေ၊ အခန်းထဲသို့ရောကသ်ောအခါ ခွကန်ှဈခုထဲတွင် ကြကြဥကို ခလောကပြှီး စပါကလငကြို ရှဲကနည်းမှညအြောင် လောင်းခကြာ ဇွန်းနှင့ြ သမအောင မှှပေေးလိုကလြသည်ေ။
“ ရော့…ဟိန်းထကြ.. သားကြီး.. သောကကြှည့ြ မင်းကြိုကသ်ှားလိမ့မြယ်”
“ ဂွတ်…ဂွတ်…အင်း ကောင်းတယဟြ.. စပါကလငန်ဲ့ဆိုတော့ ကြကြဥက မညှီတော့ဖူးဟ အစက ညှီမယ် မှတန်တော… ဒါနဲ့ ဘာဖြစ်လို့တိုကတ်ာလဲ”
“ မင်း…ယုပြင့န်ဲ့တွေ့ပြီး အားပြတလြာတာမလား ဒီနေ့ရှငပြှုခဲ့တယဆြိုပါတော့”
“ မင်းဘယလြိုလုပသ်ိတာလဲ… ယုပြင့ကြလည်း မပြောလောကပြါဖူး စုမှတန်ိုးလား”
“ မဟုတပြါဘူးကြာ… မင်း ကြတကြတနဲ့ အခန်းထဲ ဝငလြာကတည်းက ရိပမြိနတော မင်းအပေါြ အင်ျကြီအိပကြပထြဲမှာလည်း ကြနဒြုံးဘူး လှမ်းမှငလြိုကတ်ယ်”
“ ပါကငဖြှင့ရြတာ မလှယဘြူးကြ… အတင်းရုန်းနလေို့ မနည်းခွုပပြှီး ထည့ယ်ူရတယ်… အထဲကလည်း တောတ်ောန်ဲ့ မဝငန်ိုငဘြူးး ယုပြင့ကြ တင်းထားလို့”
“ မင်းက နည်းနည်းလောကြ မဆှပေးဖူးလား မင်းမမှုတန်ိုငရြငတ်ောင် လကလြေးနဲ့တော့ ဆှပေးမှပေါ့ကြ”
“ လကန်ဲ့တော့ ငါလည်းလုပပြေးတာပဲ သူက ပထမဆုံးအကြိမမြို့ ရှကန်တောလည်းပါမယ်… ပြီးတော့ ငါမှုတဖြို့လုပတ်ော့ အမှုတမြခံဘူးကြ….. ဆယတ်န်းတုန်းက ဆရာကြောပြှောတုန်းကကြ လှယလြှယလြေးလိုပဲ… လကတ်ှေ့ကတော့ မောတာကြာ.. တဈခွီတောငင်ိုနလေို့ မနည်းချော့ပြီး လုပခြဲ့ရတယ်”
“ အစတော့ဒိလိုပါပဲကြာ… နောကပျိုင်း အရသာသိသှားရင် မင်းတောငန်ိုငမြှာ မဟုတတ်ော့ဖူး”
“ ရဲမာန်…မင်းပြောပုံက အတွေ့အကြုံ ပြည့ဝြနသလေိုပဲ မင်းဘယသ်ူနဲ့ဖြစ်ပြီးပြီလဲ ဆရာမနဲ့တော့ မဟုတလြောကဘြူး… စုမှတန်ဲ့လား မင်းတို့နှစ်ယောကကြ အခုတလောတတွဲတွဲနဲ့…. ယုပြင့ကြလည်း သူ့သူငယခြငွြး စုမှတန်ိုးကို မင်းက အဆောငကြနေ လာလာခေါခြေါသ်ှားတယလြို့ ပြောနတော”
“ ဘယသ်ူမှတော့ ပြနမြပြောနဲ့သားကြီး…. ငါ ဆရာမဝသုနပြေါြ ဖောကပြှနတ်ာတော့မဟုတဘြူး… စုမှတန်ဲ့က sex partner လို သဘောမွိုးပဲ မင်းကို လိမလြို့လည်းမရတော့ဘူးဆိုလို့ ပြောပြတာ… ကောငမြလေးဘကအြတွကြ မကောင်းလို့”
“ ထငတ်ော့ထငသ်ားပဲ မင်းငါ့ကို လွှိုထားတယဆြိုတာ… အရင် stemster တုန်းကလည်း မင်းဘောင်းဘီထဲကနေ ကြိုငတ်ှေ့တယ်…. မင်းကိုမေးဖို့ မေ့နလေို့”
“ အင်း”
“ အဲ့တာဆိုမင်းက စုမှတန်ဲ့ နောငဂြွိနန်ောငဂြွိနန်တောပေါ့….အခုနောကပျိုင်း စုမှတတ်ဈယောကြ ပြည့ပြှည့ဖြှိုးဖြိုးဖြစ်လာတာ မင်းလကခြကြပြေါ့… ရဲမာန်.. မင်းခွလှမြေးသှကလြှခွလေား ငါတို့မဂွောကကြင်းကို မင်းက အမြဲလိုလို ဘုနတောပေါ့လေ”
“ တဈလနှစ်ခါလောကပြါကြာ…. ဟဲဟဲ.. သူနဲ့ ဂတိထားထားလို့ မင်းကိုမပြောဖြစ်တာ”
“ မင်းသူ့ကို ပါကငဖြောကတ်ုန်းက ဘယလြိုလဲ လှယလြား… အတွေ့အကြုံလေးမွှပါဦး စီနီယာကြီး”
“ အင်း…မိန်းကလေးတွကေ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကတ်ော့ ဘယတ်ူပါ့မလဲ ၊ ယုပြင့န်ဲ့မတူတာက သူ့က သူ့စိတအြလိုအရ ခံစားကြည့်ခြငွတ်ာကိုး…. ပထမတဈခေါကတ်ုန်းကတည်းက မလုပခြငကြတည်းက ငါကကောကမြှုတပြေးလိုကတ်ာ… အထဲထည့တ်ော့ တအားလှယလြှယကြူကူ မဟုတပြမယေ့ြ မင်းလိုတော့ အားသိပမြကုနလြိုကဘြူးပေါ့”
“ အင်း….မှုတတ်ော့ ဘယလြိုနလေဲ မနံဖူးလား… သူက မရုန်းဖူးလား”
“ ဘုန်းကံနိမ့မြယဘြာညာတွတေော့ ပြောတာပေါ့ကြာ.. ဒါပမယေ့ြ ငါက သူ့ကို ဘာဂွာမပေးခငကြတည်းက လကကြိုခါးပတကြှိုးနဲ့ တုတထြားတာ.. ဟဲဟဲ…. အနံ့အသကကြတော့ သဘာဝအဖုတအြနံ့တော့ ရှိတာပေါ့ကြာ… ငါတို့လီးလည်း မှှေးနတောမှမဟုတတ်ာ… သန့ရြှင်းရေးလုပပြေးတဲ့ အဖုတတ်ှကတေော့ သန့ပြါတယ်… ကိုယသ်င်းနံ့လို သဘာဝအနံတော့ရမှာပေါ့…. နောကတ်ဈခါခွိန်းရင် မင်းယုပြင့ကြို စမ်းကြည့်ပြေါ့…. သူကောင်းရင် မင်းကောင်းဖို့ခညွြးပဲ.. ဟဲဟဲ မင်းတဈလကကြိုငပြဲဟာ အားရပါးရသာ ဂွာပေးလိုကြ”
“ အင်း…နောကတ်ဈခေါကမြှစမ်းကြည့်ရြမယ်… ခွကခြငွြးတိုကမြယ်.. ခွီးယား… ဒါဆို မင်းက စုမှတန်ိုးနဲ့ ရှငပြှုဖြစ်တာပေါ့”
“ မဟုတဘြူး…ယုပြင့အြဈမတဈဝမ်းကြဲနဲ့”
“ အေးပါကြာ…ခွေးသားလေး… ပထမနှစ်ကတည်းကပေါ့…. မင်းက ဟို ဂပြန်အောကားထဲက ရိုးသလိုလို အေးသလိုလိုနဲ့ အကုနလြိုကဖြုတန်တေဲ့ အကောငပြါလား”
“ သိပအြထငကြှီးမနပေါနဲ့….မထငမြှတပြဲ ဖြစ်သှားတာတွပေါ”
“ မင်း…ဆရာမဝသုနန်ဲ့ကော.. ဘယအြခွအနေရှေိပြီလဲ”
“ အထကမြှနမြာနိုငင်ံမှာ ဂွုံလုံးနယတ်ုန်းရှိသေးတယ်.. သူကတော့ မလှယပြါဖူး… ယူပြီးမှ ပေးမယ့ပြုံပါ”
“ မင်း ဒီလောကရြောကတ်ာတောင် ကံကောင်း… ငါဆိုမင်းကို မဂလြာဆောငပြှီးမှ အဖုတန်ံရှူရမယထြငန်တော.. ဟားဟား… မင်းက ငါ့ထကတ်ောင် သှကန်သေေးတယ်… ရဲမာန်… မင်းသတိတော့ထားဦး… စုမှတန်ိုးနဲ့မင်းနဲ့က တတွဲတွဲဆိုတော့ ကြောင်းကလူတွကေ အတွဲလို့ထငန်ကြတော ဆရာမဝသုနသ်ိရင် မင်းကြိုငတ်ကန်ေဦးမယ်”
“ အင်း… စုမှတန်ိုးကတော့ ပြသနာဖြစ်ရင် သူရှင်းပေးမယပြှောတာပဲ… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းပြောသလို နောကဆြို သတိတော့ထားရမယ်”
“ အင်း ဟုတတ်ယ်… ပြီးတော့ ငါတို့နှစ်ယောကကြှားထဲ ဘာမှလွှိုမထားကြေးကြာ”
“ အင်း”
🏵️ ကြှနတ်ော့ြ ဂိုကဆြရာမလေး (အပိုင်း ၅ ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️