အောစာအုပ်

ကျွန်တော့် ဂိုက်ဆရာမလေး (အပိုင်း ၅)

ကြှနတ်ော့ြ ဂိုကဆြရာမလေး (အပိုင်း ၅)
ရေးသားသူ – ၂၄ မကြန်ှာ

ဒီဇငဘြာလကုနခြါနီးတွင် မဂွောဘောလုံးအသင်းခေါင်းဆောငဖြစ်သူ စီနီယာမှ မနကအြစောကြီးအဆောငရြှေ့သို့ရောကလြာကာ လေ့ကငွ့ရြနအြောခြေါလြသည်ေ၊ ပုံမှနအြတိုင်းဆိုလငွြ ဇနန်ဝါရီလပထမတဈပတလြောကမြှ လကငွေ့ခြန်းခေါကြာ ပျိုငပြှဲအတွကြ ပြငဆြငလြေ့ရှိလသည်ေ၊ အသင်းခေါင်းဆောငကြ အရငန်ှဈများထကြ ပို၍တကကြှှနလသေည်ေ၊ မနှစ်က ကြှနတ်ောတ်ို့မဂွောအသင်းသည် စီမီးဖိုငန်ယရြောကမြှ ပြုတသ်ှားသောကြောင့ြ ဖလားပြနယ်ူချင်ြ၍၎င်းင်းင်း၊ အသင်းခေါင်းဆောငကြ နောကဆြုံးနှစ်ရောကပြှီ ဖြစ်သောကြောင့ြ မဂွောအတွကြ နောကဆြုံးအနဖြငေ့ြ ဗိုလလြုပြဲတွင် အနိုငယ်ူချင်ြ၍ ၎င်းင်းင်း၊ အကြောင်းအမွိုးမွိုးကြောင့ြ Training ကို စောစောစကာ၊ လေ့ကငွ့ခြန်းကိုလည်း ယခငန်ှဈကနှင့မြတူ အသအကြေေ မောင်းလတေော့သည်။

ယခုလည်း နံနကခြင်း ၆ နာရီအခွိနတ်ှင် ကစားသမားများက သှေးပူလေ့ကငွ့ခြန်းအနဖြငေ့ြ ဘောလုံးကြင်းကို အိပခြငွမြူးတူးဖြင့ြ ပတပြှေးနကြလေသည်ေ၊ အအိပမြကသ်ော ဟိန်းထကကြ ကြှနတ်ောဘြေးတွင် စိတပြကြလြကပြကြဖြှင့ြ ခေါင်းရမ်းကာပြေးနလသေည်ေ၊ မဂွောအသင်းက ပငတ်ိုငဂြိုးသမားအဈကိုကြီးက ဒီနှစ်ကြောင်းပြီးသှားပြီဖြစ်၍ ဂိုးသမားနရောလှတလြပသ်ှားသဖြင့ြ ကြှနတ်ောကြ ဟိန်းထကအြား ပြဲထုတခြဲ့ခွင်းဖြစ်လသည်ေ၊ ဟိန်းထကကြ

“ ဟေ့ရောငရြဲမာန်….ဂိုးသမားက ပြေးဖို့လိုလို့လားကြ… ငါ့ဘာသာ အေးဆေးနတောအကောင်း မင်းမှှောကပြေးလို့ ဂိုးသမားလုပကြာမှ အိပရြေးတောငမြဝတော့ဖူး”

“ အသင်းခေါင်းဆောင် ကိုပြောငကြှီးက ဒီနှစ်တကကြှှနတောကိုး… ငါလည်းဘယတ်တန်ိုငမြှာလဲ မင်းသကလြုံပိုကောင်းတာပေါ့ကြာ… ဟားဟား အမောခံနိုငတ်ော့ ဆောကြပိုခစွမြှာပေါ့ကြ”

“ လကလြုံကောင်းတာကနောကြ…. မဈစတာပြောငကြှီးက ငါ့ဖုန်းထဲက အောကားတွတေောင် ဇာတကြားကူးနရင်ေးဖကြသ်ှားလို့ ငါ့မှာ ဂွင်းတောငကြောင်းကောင်းမပလေးရဘူး”

“ အေး…တဈသင်းလုံး ဖုန်းထဲက အောကားတွေ ဖကြပြဈတာပဲ… သူ့ပြောပုံအရတော့ ဒူးချောငမြှာစိုးလို့တဲ့ကြ….. မင်းနဲ့ယုပြင့တ်ို့အတွဲတောင် လာမဖကြတ်ာကံကောင်း”

“ အဘေေးကြီး…. အနောကကြပါလာတုန်းလား.. လှည့ကြှည့လြိုကစြမ်းပါဦး”

“ ပါလာတယကြှ….ပြေးထား… အနောကကြနပြေုံးပြုံးကြီးနဲ့…. မောတဲ့ပုံတောငမြပေါကဖြူးကြ… ဟိန်းထကရြ…. မင်းရဲ့ပြောငကြှီးက ဇောဂြွီဖိုဝငသ်ားတွေ စားထားပုံရတယ်”

“ အေးပါကြာ…ငါကိုက လူပေါင်းမှားတာပါကြာ”

“ ကိုယ့မြဂွောအတွကပြဲဟာ… ငှီးမနစမြေးနဲ့ ခဏနကြေ ယုပြင့တ်ို့ Ec အဖြဲ့တွရေောကလြာမှာ အဲ့ကြမှ ဗိုကဆြာတာရော…. နှာခေါင်းဆာတာလေးရော ဖြည့လြိုကြ”

ဟိန်းထကကြ စောစောထရ၍ စိတမြကြညကြာ ပြေးနတေုန်းက ရဈနသေောလြည်း ဂိုးသမားအဖြစ် ပငန်ယတ်ီကနသ်ှင်းပြီး လေ့ကငွ့သ်ည့အြခါတွငမြူ ကောင်းကောင်းဆော့ကစားလသည်ေ၊ မနကခြင်းလေ့ကငွ့ခြန်းပြီးနောကြ Ec အဖြဲ့၏ အကြှေးအမှေးမလာခင် ခွှေးတိတရြနန်ားနစဉေတ်ှငလြည်း အသင်းခေါငဆြောငပြှောငကြှီးက အလှတမြပေးခွေ၊ ထိုငန်ားသခိုကကြို သူပြောလို့ရသော…. ဘယသ်ူကဘယလြိုကစားရန်… အသင်းပုံစံအကြကကြ ဘယသ်ို့ဘယည်ာသှားရန်…. ဘယမြဂွောကနောကတ်န်းကို ဘယလြိုဖောကမြည်… တောငပြံကစားသမားက ဘယသ်ို့ကစားရမညဟြု မရပမြနားတောကြီပြားလသည်ေ၊ ယုပြင့ထြကခြိုငပြါဝငသ်ော Ec အဖြဲ့ရောကခြလွာမှပင် စိတလြနသေေော ဟိန်းထကမြကြန်ှာက တဈမဟုတခြငွြး ဝင်းလဲ့သှားလသည်ေ။

မဂွောကကြှေးမှေးသော အစားအသောကမြွားနှင့ြ ဗိုကဖြှည့ပြှီးသကာလ အသင်းခေါင်းဆောငကြ ညနပေိုင်းဆကဆြကလြာရန် နှိုးဆောပြှီး အဆောငသ်ို့ပြနလြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောန်ှင့ဟြိန်းထကလြည်း ရချိုးဖို့ခွှေးတိတရြန် အိပရြာပေါတ်ှင် ခဏနားနကြလေသည်ေ၊ ဟိန်းထကကြ

“ ရဲမာန်..မင်းဆီမှာ အပြာကားကောင်းကောင်းလေးတွေ မရှိဘူးလား… ငါ့ကိုကူးပေးပါဦး”

“ ဘယလြိုကားပြောတာလဲဟ… အခါတိုင်း မင်းကအကုနကြှည့န်တောပဲကို”

“ နူးနူးညံညံကိုရီးယားကားလေးတွေ… ဂပြနကြားလိုမွိုးတွလေိုချင်တ်ာ”

“ ယုပြင့ကြိုပြမလို့မလား… မင်းအကြံငါသိပါတယ်.. ဟိန်းထကရြ”

“ အေး…ဟိုတဈခေါကကြ သူနာသှားတော့ အခုတည်းခိုခန်းသှားဖို့ကို မနည်းပြောလိုကရြတယ်၊ အဲ့ရောကရြင် သူစိတပြါလာအောင် ဖြင့ပြှကြည့်မြလို့၊ အခွင့သ်ာရငလြည်း မင်းပြောသလို လွှာစွမ်းပြကြည့်ရြတာပေါ့”

“ နောကတ်ဈပတထြဲသှားမှာလား…. အားလည်းမှေးထားဦး ဂွင်းခညွြးထုမနနေဲ့”

“ မထုပါဖူး…ဟိဟိ..အားတွအကေုနစြုထားတယ်”

“ မင်းကော…မှတန်ိုးနဲ့ သှားမတွေ့ဘူးလား”

“ အင်း..ဟိုတလောကမှတွေ့ထားတာ ပြီးတော့ ဘကဂြကြသ်ိပမြရှိတော့ဖူး နောကလြပိုကဆြံထုတမြှ သှားလို့ရတော့မှာ.. အခုက စားဖို့တောငအြနိုငန်ိုငရြယ်”

“ အင်းပါ….ငါကတည်းခိုခန်းမှာ အတွဲလိုကျ ဆုံနမှောစိုးလို့…. ကဲရေချိုးရအောင်”

နောကတ်ဈပတရြောကသ်ောအခါတွင် လကုနရြကရြောကပြှီဖြစ်သဖြင့ြ တကျကသိုလကြွောင်းသားကြောင်းသူတို့ ထုံးစံအတိုင်း ဘဏကြိုသှားပြီး ပိုကဆြံထုတမြညဖြစ်လသည်ေ၊ ပြီးလငွြ မိတ်ထီလာ မှို့ထဲကနာမညကြှီးသော စားသောကဆြိုငမြွားသို့ ထိုငတ်တကြှလသည်ေ၊ အတွဲရှိသူများကတော့ စားသောကပြှီး ရုပရြှငရြုံ သို့မဟုတ် ကိုယ့ဂြကြကြာရှိသောနရောသို့ သှားကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း ဟိန်းထကတ်ို့အတွဲနှင့ြ မှို့ထဲသို့ ပိုကဆြံထုတရြနန်ှင့ြ မုန့သ်ှားစားကြရန် အတူတူ ထွကလြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးကမူ လကုနရြကကြို စနေ တနဂန်ှေ ပိတရြကန်ှင့ကြှုံလငွြ အိမပြှနန်ကြဖြေဈသောကြောင့ြ ပါမလာခဲ့ပေ၊ မှို့ထဲတွငတ်ော့ မဝသုနလြည်းအားလပသ်ဖြင့ြ မုန့အြတူစားကြရန် ခွိန်းထားကြလသည်ေ၊ ဟိန်းထကန်ှင့ယ်ုပြင့တ်ို့အတွဲက ကြှနတ်ော့ဆြိုငကြယအြနောကတ်ှငကြပပြါလာကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ မှို့ထဲမရောကခြငအြထိ တကိုယတ်ောမြင်းသားဖြစ်သဖြင့ြ နားကြပတ်ဈဖကတ်ပကြာ သီချင်ြးနားထောငပြှီး ဆိုငကြယကြို အမှနမြောင်းခဲ့လသည်ေ။

ကြှနတ်ောတ်ို့သူငယခြငွြးသုံးယောကသ်ား မှို့ထဲသို့ရောကသ်ောအခါ ဘဏြ၌ပိုကဆြံဝငထြုတကြှပြီး ဘယမြှာသှားစားကြမလဲဟု ဆှေးနှေးကြလသည်ေ၊ ယုပြင့ကြ

“ ရဲမာန်…နငကြ ဆရာမဝသုန့ကြို သှားခေါရြဦးမှာမလား”

“ အေး…ဟုတတ်ယ်.. အဲ့တာကြောင့ြ ဘယဆြိုငမြှာပြနဆြုံကြမလဲလို့… မေးနတော”

“ ဆရာမဝသုနကြ ရှမ်းအစားအစာကြိုကတ်ယမြလား (မိုငဆြှနခြ) ကို သှားကြရအောငလြေ၊ အဲ့ဒီ့ဆိုငကြ စုံတယ်.. ပိတရြကဆြိုလူကြပလြို့ ငါတို့အရငသ်ှားဦးထားနှင့မြယ်… နင် ဆရာမကိုခေါပြှီး လာခဲ့လိုကြ”

“ အေးအေး….ဆေးရုံကြီးမရောကခြင် လမ်းသုံးမှှောငမြီးပျိုင့န်ားကဆိုငမြလား”

“ အေး..ဟုတတ်ယ်…သှားပြီနောြ”

ထို့နောကြ မဝသုန့ကြိုသူ့အဆောငသ်ို့သှားခေါပြှီး ဆုံမှတဖြစ်သော ရှမ်းစားသောကဆြိုငသ်ို့ ထွကလြာခဲ့လသည်ေ၊ မဝသုနသ်ည် ဒီတဈခေါကြ လူခညွြးမဟုတပြဲ ကြောပိုးအိပလြေးတဈလုံးပါ လှယလြာလသည်ေ၊ ဆိုငကြယမြောင်းရင်းဖြင့ြ ကြှနတ်ောကြ

“ မ….အဲ့တာ ဘာအထုပကြှီးလဲ၊ ဘယသ်ှားမလို့ ယူလာတာလဲ”

“ မောင့န်ောကြ ခိုးရာလိုကတ်ော့မလို့လေ… အိမကြသဘောမတူလို့”

“ ဟင်”

“ နောကတ်ာပါ…. မောငတ်ို့နဲ့ထမင်းအတူစားပြီးရင် အိမပြှနမြလို့၊ အိမကြပြနမြလာတာကြာပြီ ပြောနလေို့ မကြန်ှာသှားပြလိုကြဦးမယ်”

“ အောြ…မောငလြိုကပျို့ပေးရမှာပေါ့”

“ ဘာလဲ..မပို့ချင်ဖြူးလား”

“ မဟုတပြါဘူး…မပဲ မအိမကြ ရည်းစားမထားခိုင်းဘူးဆို… တောကြှာနေ သိသှားရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ”

“ အိမရြှေ့ထိလိုကမြပို့ခိုင်းပါဘူး…. စဈတပပြေါကဝြတင် လိုကပျို့ခိုင်းမှာပါ… သူကလည်း… ဇွတ်”

“ ကြှနတ်ောကြတကျကသိုလကြွောင်းသားပဲရှိသေးတော့… အိမလြိုကလြို့ အဆငမြပြသေေးလို့ပါ.. ဟဲ နောကကြှတော့အိမတ်ိုငရြာရောကြ လာတောင်းမှာပေါ့”

“ ဟုတပြါပြီမောငတ်ောရြယ်… ကြှနမ် စောင့ပြေးပါ့မယ်”

“ မိုငစြှနခြ” ရှမ်းထမင်းဆိုငသ်ို့ရောကသ်ောအခါ ဟိန်းထကတ်ို့အတွဲက နရောဦးထား၍သာတောသ်ေးသည်၊ ရုံးပိတရြကြ ကြောင်းပိတရြကဖြစ်သဖြင့ြ လူများပြည့ကြှပန်လသေည်ေ၊ သူတို့အတွဲကတော့ အစားအသောကမြှာပြီးပြီဟု ပြောလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ မဝသုနလြည်း Menu ကြည့်ကြာ ကိုယကြှိုကသ်ော အစားအစာများ မှာယူလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့ရှေ့တွင် အောဒြါများသောကြောင့ြ ကိုယ့အြလှည့မြရောကခြင် အခွိန် အတောကြှာအောင် စောင့ကြှရလသည်ေ၊ အစားအသောကကြို စောင့ဆြိုင်းရင်း လေးယောကသ်ား စကားပြောကြလသည်ေ၊ မဝသုနကြ

“ နငတ်ို့တွေ….စာလည်းလုပကြှဦးနောြ… တကျကသိုလရြောကပြှီဆိုပြီး ပေါ့မနကြနေဲ့.. အထူးသဖြင့ြ.. ဟိန်းထကြ… မင်း roll no ကသွှားတယဆြို”

“ အင်း…ဟုတတ်ယ် ဆရာမ… အဲ့တာ ဆရာမတပည့ယ်ုပြင့ြ စာမေးပြဲတွင်း စိတကြောကန်လေို့ ကြှနတ်ောသ်ူ့ကိုပဲ ချော့နရလေို့ roll ကသွှားတာ”

ဟု ဟိန်းထကကြ ပြောလသည်ေ၊ ယုပြင့ကြ

“ ဘာမှမဆိုငပြဲနဲ့ ကိုနောြ…. သူအပြဈလုပတ်ာကြ ထည့မြပြောဘူး ၊ သူတို့မဂွောက ကောငမြလေးနဲ့ messenger မှာအပြနအြလှန် အီစီကလီလိုလိုဘာလိုလို ပြောနလေို့ သမီးကပညာပေးတာ”

“ အင်း…အဲ့တာတော့ထောကခြံတယ်… ငါ့တပည့မ်၊ ရဲမာနလြည်း ကြောင်းမှာ ရုတရြုတရြုတရြုတဆြို ဆရာမကိုပြောဦးနောြ… ယုပြင့ြ”

“ စိတခြွ…ဆရာမ”

“ ဘာတွပြေုံးနတောလဲ ရဲမာန်… နငမြဟုတတ်ာ တဈခုခုလုပထြားလို့လား”

ဟု မဝသုနကြ ကြှနတ်ော့ဘြကလြှည့မြေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ

“ မဟုတပြါဘူး ယုပြင့န်ဲ့ဟိန်းထကကြ အခုထိ ဆရာမ.. ဆရာမနဲ့ခေါန်ကြလေို့ တဈမွိုးဖြစ်နတော မောငတ်ဈယောကထြဲ မလို့ ခေါတ်ာကိုး”

“ ငါတို့ကနှုတကြွိုးနလေို့ပါကြ…. ဆရာမဝသုနကြို အဈမလို့ပြောင်းခေါမြယလြေ… ရတယမြလား”

ဟု ဟိန်းထကကြ ပြောလသညေ့ြ၊ မဝသုနကြ

“ မရပါဖူး…ဆရာမလို့ပဲခေါကြှ”

“ ဆရာမကလည်းဘကလြိုကတ်ာဆို… အဲ့တာဆို ဟိန်းထကကြှတော့ရော”

“ သူကငါ့ရည်းစားလေ…နငန်ဲ့တူပါ့မလား ခစ်ခစ်”

ထိုစဉမြှာထားသော အစားအသောကမြွားလာခသွဖြင့ြ ပြောနတေဲ့ စကားစပြတသ်ှားလသည်ေ၊ ဗိုကစြာနပြေီဖြစ်သဖြင့ြ ခေါင်းမဖောတ်မ်းစားသောကကြှရာ ၁၅ မိနဈလောကမြှာပင် အကုနပြှောငသ်ှားလတေော့သည်၊ ယုပြင့ကြ

“ ဟဲ့…ရဲမာန်…နငန်ဲ့ဆရာမနဲ့ show ပြဲကို လိုကကြှဦးမှာလား”

ဟုမေးရာ မဝသုနကြ

“ Coca Cola ကလုပတ်ဲ့ free show လား၊ သှားတော့သှားချင်တ်ယ်….. စိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုငတ်ို့လည်းပါမှာဆိုတော့…. ဒါပမယေ့ြ အိမပြှနရြမှာဆိုတော့ နောကကြလွို့မဖြစ်ဖူး အဈမရဲ့အဖကေ စည်းကမ်းကြီးတယ်”

ဟု ပြနပြှောလသည်ေ။

“ နငတ်ို့အတွဲသှားနှင့လြေ…ငါက မဝသုန့ကြိုလိုကပျို့ပြီးမှ ပြနလြာခဲ့မယ်”

ဟု ကြှနတ်ောကြပြောရာ ဟိန်းထကကြ

“ အခုမှ ၂ နာရီခွဲပဲရှိပါသေးတယ်၊ ရှိုးပြဲက ၅ နာရီလောကမြှစမှာ အေးဆေးမောင်းပြီးလိုကပျို့ ငါတို့အတွဲက ကနဘြောငမြှာပဲ စောင့န်မယ်ေ”

“ အဲ့တာဆို…မရေ…သှားကြတော့မလား”

“ အင်း သှားရအောငလြေ…. ဂမုန်းပြင့စြတိုးကိုလည်း ခဏဝငရြဦးမှာ အိမကြအမကေ ပစ်စည်းတွမှောလိုကလြို့ ….. ကဲ… ဟိန်းထကန်ဲ့ယုပြင့ြ အဈမသှားပြီနောြ….. တည့တ်ည့ရြှု့ရှု့နကြေဦး”

“ ဟုတကြဲ့ပါ”

မဝသုနကြို သူမ၏ တပထြဲကအိမကြိုလိုကမြပို့ခင် ဂမုန်းပြင့စြတိုးသို့ ခဏဝငကြှလသည်ေ၊ သူမ အမမှောလိုကသ်ော ပစ်စည်းများကို ပါးစပကြပြတတ်ှတပြှတတ်ှတဖြှင့ရြှတပြှီး တဈခုပြီးတဈခုဝယလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း ဘာတွလေိုသေးလဲဟုမေးပြီး အတနတ်နတ်ားသည့ကြှားက ခေါင်းလျှော်ညတ်ဈဗူးရယ်… roll on တဈဗူး ဝယပြေးလိုကသ်ေးသည်၊ နောကတ်ဈခါဆို ဘာမှမလိုဖူးဟု ပြောမှဖြစ်မည်၊ သူမက စတိုးဆိုငအြတူသှားသည့အြခါတိုင်း တဈမွိုးမဟုတ် တဈမွိုးဝယပြေးချင်န်သေောကြောင့ြ ခစွသ်ူဖြစ်လင့စြကား ယောကြွားလေးဘကကြ အားနာရ၍ဖြစ်သည်။

၄၅ မိနဈ အကြာလောကြ ရှော့ပငထြှကပြှီး အထုပမြွားဆှဲကာ သူမအိမသ်ို့ဆိုငကြယဖြှင့ြ ပြနလြိုကပျို့လသည်ေ၊ လိုကပျို့ပြီးနောကြ ဟိန်းထကတ်ို့အတွဲနှင့ြ အတူတူ Show ပြဲသို့မသှားချင်တ်ော့သဖြင့ြ ဟိန်းထကအြားဖုန်းဆကပြှီး ငါမလိုကတ်ော့ဘူး ပြနန်ှင့ပြှီဟု အကြောင်းကြားကာ အဆောငသ်ို့တဈယောကတ်ည်း ပြနလြာခဲ့လသည်ေ။

အဆောငသ်ို့ရောကသ်ောအခါ အောကခြံဘဈတဈထညသ်ာခနွြ၍ အဝတအြစားများကိုခွှတလြိုကပြှီး ကုတငပြေါပြဈလှဲကာ ဖုန်းကိုအားသှင်းပြီး နေ့လညခြင်းတဈရေးအိပလြသည်ေ၊ အိပမြပြောခြင် လှကေားထဈပေါကြ ပြုတကြှသလို ဆတကြနဲ ဖြစ်သှားသေးလသည်ေ၊ နေ့လညခြင်းနပေူပူ…. ခွှေးတစီစီဖြင့ြ အိပလြို့ကောင်းနသခေိုကြ ခေါင်းရင်းက phone ringtone သံမှညလြာ၍ ထကိုငလြိုကရြာ ဖုန်းဆကသ်ူမှာ သူငယခြငွြးမ စုမှတန်ိုး ဖြစ်နလသေည်ေ။

“ ဟယလြို….အှင်း…ပြော မှတန်ိုး…ဘာလဲ”

“ သှ..ရဲမာန်…နငအြိပန်တောလား… ဆောတီးနောြ… ငါမသိလို့”

“ အင်းပါ…ရပါတယ်…ဘာလဲပြော… စုမှတ်… နငအြိမမြှာမဟုတဘြူးလား”

“ အင်းဟုတတ်ယ်…မနကဖြှနမြနကအြစောပြနလြာမလို့ ဘာမှာဦးမလဲ”

“ တနင်ျလာနေ့မှလာတာမဟုတဘြူး….ဘာလုပမြို့ တနင်ျဂနှနေေ့ကြီး ပြနလြာမှာလဲ… ငါ့လှမ်းလို့လား”

“ မဟုတပြါဘူးး…နငမြေ့နတောလား တနင်ျလာနေ့ကြ ငါ့တို့အဖြဲ့ assignment တငရြမှာလေ… ပြီးရင် presentation လုပရြ‌ဦးမှာလေ”

“ What the fuck…..ငါမေ့နတော.. ငါ assignment ကိုမရေးရသေးဘူး presentation ကလည်း ငါပြောရမယ့အြပိုင်းကို သချော note မထုတရြသေးဖူး… ဒိုးခပဲ”

“ ဖြစ်ရမယ်…နငကြတော့ အဲ့တာဆိုကြိုလုပထြားဦး မနကဖြှန် ညနေ ၃ နာရီ ကြောင်းထဲမှာ ငါတို့ group ခွိန်းထားသေးတယ်”

“ အေးအေး လုပလြိုကမြယ်…နငကြောလုပပြှီးပြီလား”

“ အိမမြှာတငလြုပခြဲ့တာ…ဒါနဲ့ ဘာမှာဦးမလဲလို့”

“ ကြနဒြုံးနှစ်ပါကင်”

“ သနော…ဒါပဲတွေးနေ…အဲ့တာဆိုမနကဖြှနကြှမှတွေ့မယ်… ဒါပဲနောြ… bye”

ထို့နောကအြိပခြငွမြူးတူးဖြင့ြ အိပရြာမှထကာ ခွှေးစီးများကိုပုဆိုးနှင့သ်ုတလြိုကပြှီး စားပြဲပေါတ်ှငပြဈထားသော ဘာသာရပစြာအုပကြို လှနလျှောရှာဖြကော အကြမ်းစာအုပကြိုလည်းထုတ်၍ ကြှနတ်ောြ presentation လုပရြမည့ခြေါင်းစဉကြို အကြမ်းဖငွြးဖတလြိုကလြသည်ေ၊ သုံးခါလောကဖြတပြှီးနားလညသ်လိုလိုရှိလာတော့ ပြောရမည့စြကားကို စိတထြဲကလိုကြ၍ပြောကြည့်လြသည်ေ၊ တောတ်ောလြေးအဆငပြှလောပြီဆိုကာမှ ပြောရမည့အြကြောင်းအရာများကို အတိုကောကြ note မှတရြနကြှံစညသ်ခိုကြ ဘောပငကြရှာမရဖြစ်နပြနေလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ဘြောပငရြှိသော လှယအြိတကြ ကုတငခြှရင်ေးက သံသတ်ေတာပေါတ်ှငရြှိနသဖြေင့ြ မထချင်သ်ောကြောင့ြ ဘေးနားကဟိန်းထကစြားပြဲပေါကြ သူ့ဘောပငကြိုလှမ်းယူလိုကလြသည်ေ။

သကောင့သ်ားက ဘောပငအြဖုံးကိုသူ့အကငွ့အြတိုင်း လိမပြိနအြောငကြိုကထြားလသည်ေ၊ ဘောပငအြဖုံးကိုခွှတကြာ အခန်းထောင့တ်ဈနသေို့လှှင့ပြှဈလိုကပြှီး ပြောရမည့ခြေါင်းစဉြ၏ အကြောင်းအရာများကို note အတိုလေးများတဈခါတည်းရေးမှတလြိုကလြသည်ေ၊ အိပရြာနိုးနိုးချင်ြး ဇောနှင့စြာလုပလြိုကရြာ ပြောရမည့အြပိုင်းပြီးသှားတော့ နာရီကိုကြည့်လြိုကရြာ ၆ နာရီခွဲပငရြှိနလပြေေီ၊ ဗိုကထြဲကလည်းတဂွီဂွီဆာလောငန်ပြေီဖြစ်၍ စာအုပကြိုပိတလြိုကကြာ အောကထြပသ်ို့ရမေိုးဆင်းခွိုးပြီး ထမင်းစားနကြေ အဝစားဆိုငသ်ို့သှားစားလသည်ေ၊ ထမင်းစားနရင်ေး ဟိန်းထကအြားရောကပြှီလားလို့ ဖုန်းဆကကြှည့သ်ောအခါ သကောင့သ်ားကဖုန်းမကိုငခြွေ၊ ရှိုးပြဲဘယလြောကကြောင်းကောင်း ယုပြင့တ်ို့အဆောငကြ ၇ နာရီဆိုပိတပြှီဖြစ်၍ ပြနရြောကရြနသ်င့ခြွပြေီ၊ ဆိုငကြယအြမှနစြီးနလေို့မကိုငဖြစ်တာနမှောပါဟုဆိုကာ ကိုယ့ထြမင်းကိုဖြောင့အြောငစြားပြီး အဆောငသ်ို့ပြနခြဲ့လသည်ေ။

ဟိန်းထကကြား ကြှနတ်ောအြဆောငရြောကသ်ညထြိ ပြနရြောကမြလာသေးခွေ၊ ဟေ.. ဟေ့… ဟုတတ်ော့ဟုတန်ပြေီ…. ဒါဆို ဒီနေ့ညပြနရြောကလြာတော့မညမြဟုတ်၊ ရှိုးပြဲကိုအပြီးထိကြည့်ပြှီး တည်းခိုခန်းတဈခုတွင် အခစွတ်လင်း စဈခင်းလိမ့မြည်၊ သူငယခြငွြးကောင်းပီသစွာဖြင့ြ ဟိန်းထကဆြီဖုန်းထပမြဆကဖြစ်တော့၊ သူ့အရှိနန်ှင့သ်ူလိမ့ပြါစဟေုတွေးကာ ဖုန်းထဲက ကြည့်စြရာဇာတကြားတဈကားကို ဖြင့ကြှည့ပြှီး အိပရြာဝငခြဲ့လတေော့သည်။

မနကန်ိုးတော့ ၇ နာရီ ရှိနပြေီး တနင်ျဂနှနေေ့ဖြစ်၍ အတန်းခွိနမြရှိသဖြင့ြ သေးထပေါကကြာ အိပရြာထဲပြနခြှနပြေေီး ပငွြးရိခွင်းအရသာကိုခံစားနလသေည်ေ၊ ထိုသို့မှိန်းလို့ကောင်းနသခေိုကြ အခန်းတံခါးက ကြှီကနဲပြင့လြာကာ ဟိန်းထကဝြငလြာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ

“ သားကြီး….ညကဘယပြွောကသ်ှားတာလဲ… ငါက ဖကထြိပထြဲပါသှားပြီ မှတန်တော”

“ တောကြှာ….မင်းလည်းသိရဲ့သားနဲ့…လာညှောမြနနေဲ့”

“ ကြိုငလြေးဘာလေး ပိုတာရှိရငစြှန့ကြှဲပါဦး.. ဟဲဟဲ”

“ အဲ…ဟုတသ်ားဟ..မင်းပြောမှ..ညတုန်းက show ပြဲကနေ အရကရြောထားတဲ့ ဘီယာတွသေောကပြှီး နှစ်ယောကသ်ားရီဝဝနေေဲ့ တည်းခိုခန်းရောကသ်ှားတော့ ဒီတိုင်းပလိန်းကြိတလြိုကရြတယ်…. ခဏနမှေ ဆေးဝယတ်ိုကလြိုကြဦးမယ်…. ဘာတံဆိပဝြယရြမလဲ စုမှတန်ိုးသောကဖြူးလား”

“ သူသောကတ်ာက *** ပဲ၊ အဲ့တာကကြိုသောကရြတာ…. မင်းဟာဖြစ်ပြီးမှဆိုတော့ ၂၄ နာရီအတွင်းသောကရြတဲ့ ladya တို့ဘာတို့တော့ရှိတယ်… မေ့မနနေဲ့ဦး.. ဆေးသောကခြိုင်းဖို့”

“ အေးအေး…ငါအခုပဲ ရချိုးပြီး သှားဝယလြိုကမြယ်”

“ ဒီတဈခေါကြ အဆငပြှခေဲ့တယမြလား… မင်းကြည့်ရြတာ တကကြှှနသလေိုပဲ”

“ ယုပြင့ကြမူးနတေော့ အရငလြိုရှကကြန်းကန်းမဟုတဘြူးကြ၊ ပြောလို့ဆိုလို့ကောင်းတယ်….. နောကပြှီး မင်းပြောသလို ဘာဂွာပေးလိုကတ်ော့ သူအကြိုကတ်ှေ့သှားပုံရတယ်၊… ဟားဟား… ဆရာကြောပြှောသလို ဘာဂွာပေးရင် ကြမရြငမြယတ်ောတ်ောင် ဒူးခွသှေားရမယဆြိုတာ အမှနပြဲဟ”

“ ဒါနဲ့..ရဲမာန်..မင်းဘယမြှသှားစရာမရှိဘူးလား… ဪ ဟုတသ်ားပဲ မင်းအဈမကြီးက အိမပြှနရြောကန်တောကိုး… ငါတော့ ဒီနေ့လည်းသှားတွေ့လိုကြဦးမယ်”

“ ရိုးရိုးတွေ့မှာလား၊ ရှယဇြှန်းတပလြား”

“ ရိုးရိုးပါပဲကြ…ဘကဂြကြထြိရခွရေဲ့”

“ ဇွန်းတပဆြိုလည်းငါက အသင်းခေါင်းဆောင် ကိုကိုပြောငကြို တိုငတ်ော့မလို့… ဟားဟား”

“ မလုပပြါနဲ့ကြာ…နဂိုကမှပြောငကြှီးက ငါ့ကိုမဲနတော”

“ မင်းက PT တွေ လဈလဈနတောကိုး”

“ နှစ်ရကထြဲပါကြာ…ဒါပဲရသှေားခွိုးတော့မယ်”

“ အေးအေး”

ဟိန်းထကတ်ဈယောကရြချိုးပြီး သူ့သတ်ေတာထဲက ပိုကဆြံအခွို့ကိုထုတယ်ူကာ အလငွအြမှနပြငအြခန်းထဲကပြနထြှကသ်ှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း အိပရြာမှထကာ မကြန်ှာသဈသှားတိုကပြှီး မနကစြာကိုအပြငထြှကမြစားချင်ြ၍ ခေါကဆြှဲချောကတ်ဈထုတပြှုတစြားလိုကပြှီး ရေးလကစြ assignment ကိုလကစြသတရြေးလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ တခွားသူအများ အခန်းထဲသှားလညပြှီး ဂိမ်းဆော့ခွင်း ဇာတကြားဖလှယခြှင်းများ ပြုလုပလြသည်ေ၊ နေ့လညစြာကိုအဆောငကြသူငယခြငွြးတဈယောကန်ှင့အြတူ ထမင်းသှားစားပြီး နေ့လညခြင်းပါအိပလြိုကသ်ေးသည်၊ နိုးလာတော့ရချိုးပြီး ခွိန်းထားသော presentation အဖြဲနှင့တ်ှေ့ရန် ကြောင်းဝန်းထဲသို့ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။

ကြောင်းဝန်းထဲသို့ရောကသ်ောအခါတွင် ဆိုငကြယစြတန်းတွင် ဆိုငကြယရြပထြားလိုကပြှီး ကောရြဈဒါအောကတ်ှင် အဖြဲ့အားစောင့န်လေိုကလြသည်ေ၊ ခဏကြာတော့ စုမှတန်ိုးအပါအဝင် အဖြဲကရှမ်းမလေးနှစ်ယောကပြါရောကလြာကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြမူ အိမန်ရင်ေး မဂွောဘောလုံးအင်ျကြီအတို၊ ဘောင်းဘီအတိုနှင့ဖြစ်သောလြည်း…သူတို့သုံးယောကကြမူ ဝတစြုံအပြည့န်ှင့ဖြစ်နလသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက ထမိနစြကပအြရှညသ်ုံးလှှာသားနှင့ြ အပေါကြ ရငဖြုံးခါးတိုကိုဝတထြားပြီး ရှမ်းမနှစ်ယောကကြတော့ သူတို့ရှမ်းရိုးရာပြောငပြှောငလြတလြတ် ဝတစြုံများနှင့ြ ဖြစ်နလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ

“ ဟေ့…ငါဒီမှာ စုမှတန်ိုး”

“ ဪအေး….နငရြောကန်တောကြာပြီလား… ငါတို့က သှေးလှူရှငအြသင်းက ဂုဏပြှုပြဲရှိလို့ ပြဲတကန်ရလေို့ ကြာနတော”

“ အဲ့တာကြောင့မြို့ကို…နငတ်ို့သုံးယောကကြ တောကတ်ောကပြှောငပြှောငတ်ှေ ဖြစ်နပြေီးတော့ ငါကတော့ မှဲတိမှဲစုတန်ဲ့… ဖြစ်နလေို့”

“ အဲ့တာအသာထား..ငါတို့ဘယန်ားစာလုပကြှမလဲ.. ကောရြဈဒါက ခုံတွကေ ဘယရြောကသ်ှားတာလဲဟ”

“ အင်း…ဟိုဟာ…ဘှဲနှင်းသဘငရြှိလို့ထငတ်ယ်…. ကြောင်းသားရေးရာက ထိုငခြုံတွေ အကုနမြသှားကြပြီ”

ထိုအခါ ရှမ်းမတဈယောကကြ

“ ဟဲ့…ဟိုလေးထပဆြောငအြပေါထြပမြှာ ထိုငခြုံတွရှေိတယ်.. အဲ့သှားရအောင် စာမေးပြဲတွင်းမဟုတတ်ော့ ဘယသ်ူမှမရှိဘူးရယ်”

ဟုပြောလသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက

“ သရဲချောကတ်ယဆြို လေးထပဆြောငကြ”

ဟု ပြောလရော ကြှနတ်ောကြ

“ ဘာမှမချောကပြါဘူးဟာ ငါတို့လေးယောကပြဲဟာကို၊ ပြီးတော့ ဒီမှာမတတ်ပရြပလြုပလြို့ မရဘူးရယ်… သှားကြတာပေါ့”

(လေးထပဆြောငဆြိုသညမြှာ မိတ်ထီလာစီးပြားရေးတကျကသိုလကြွောင်းဝန်းရှိ Main building ကြီးဖြစ်လသည်ေ၊ ထိုအဆောကအြဦးအောကတ်ှင် ကြောင်းသားရေးရာရှိပြီး… အပေါတ်ှင် စာသငခြန်းငယမြွား၊ မောငမြယသ်ဈလှငကြှိုဆိုပြဲနှင့ြ ဘှဲ့နှင်းသဘငလြုပသ်ော ခန်းမကြီးရှိလသည်ေ)

လေးထပဆြောငအြပေါထြပသ်ို့ တကသ်ောအခါတွင် ကြောင်းပိတရြကဖြစ်၍ အသံများတိတဆြိတန်ကော လှကေားပေါတ်ကသ်ော ကိုယ့ခြှသေံကိုယပြင် ပြနကြှားရလသည်ေ၊ စကားကယွကြယွပြှောရငလြည်း ပဲ့တငသ်ံသဲ့သဲ့ပြနကြှားရလသည်ေ၊ သရဲကြောကတ်တသ်ူများအဖို့တော့ ချောကခြှားစရာပငဖြစ်လသည်ေ။ အပေါထြပသ်ို့ရောကသ်ောအခါ အထပသ်ားများနှင့ြ အလူမီနီယံများနှင့ြ ပြုလုပထြားသော ထိုငခြုံတန်းနှစ်ခုကိုတွေ့ရ၍ ထိုငခြုံတန်းနှစ်ခုကိုမကြန်ှာချင်ဆြိုငဆြကလြိုကကြာ ဖုံသုတပြှီး ထိုငကြှလသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက

“ ငါတော့ ဒီခုံကြီးကိုမကြိုကပြါဖူး၊ သဈသားနဲ့လုပထြားတဲ့ အရငအြဟောင်းတွပေဲ ပိုကြိုကတ်ယ်… အပေါကြ စာအုပတ်ငတ်ဲ့မကြန်ှာပြငကြလည်း စောင်းစောင်းကြီး”

“ ငါတော့ကြိုကတ်ယ်…လှယအြိတထြည့ဖြို့အောကကြ အကန့လြေးပါတယ်… မုန့လြည်းခိုးစားလို့ရတယ်”

ဟု ကြှနတ်ောကြ ပြနပြှောလိုကသ်ည်။

“ အဲ့တာတော့အဲ့တာပေါ့၊ ထိုငခြုံနဲ့စားပြဲနဲ့ကိုဆကထြားတော့ အဝငအြထွကြ မလှတလြပသ်လိုပဲ”

ဟု အတွန့တ်ကပြှနလြသည်ေ။

“ ထိုငစြရာနရောရတာကံကောင်း၊ မှတန်ိုး ဂွီအီးဂွာအီးလုပမြနနေဲ့…. ကဲ စလိုကရြအောင်”

“ အေးပါ..အေးပါ”

“ ငါ့အပိုဒကြတော့ မလိုတဲ့စာပိုဒတ်ှေ ဒီလိုဖြုတလြိုကတ်ယ်…..၊ ဒီသီအိုရီကို… လုပထြားတယ်”

နာရီဝကလြောကကြှာတော့ ကြှနတ်ောန်ှင့စြုမှတန်ိုး assingment ရေးသားသည့အြပိုင်းကို ပြီးသှားကြလသည်ေ၊ ရှမ်းမနှစ်ယောကထြဲကတဈယောကကြ သူရေးထားသော စာပိုဒန်ှင့ြ presentation လုပလြငွြ ဘယလြိုပြောမညကြို ရှင်းပြနလသေည်ေ။

ကြှနတ်ောကြတော့ကိုယလြုပရြမည့အြပိုင်းပြီးတော့ သိပစြိတမြဝငစြားတော့ခွေ၊ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြ ရှမ်းမလေးပြောတာကိုနားထောငခြငွယ်ောငဆြောငပြှီး အပေါထြပသ်ို့တိုကခြတလြာသောလပြလေညှေင်ေးလေးများနှင့ြ ထပခြိုးပေါကြခိုများ၏ တဂူးဂူး တဂူးဂူးနှင့ြ ညီးသံများကိုနားထောငန်လသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးကိုလှမ်းကြည့်လြိုကရြာ သူမက ပငွြးနသညေမြှာမှနသ်ောလြည်း စိတဝြငစြားချင်ယ်ောငဆြောငကြာ နားထောငပြေးနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြစိတကြူးတဈခုပေါကသ်ှား၍ လကထြောကကြာ သူမနားတို့လိုကပြှီး ရှမ်းမလေးရှင်းပြနတောကို စိတဝြငစြားချင်ယ်ောငဆြောငကြာ စုမှတန်ိုးပေါငပြေါသ်ို့လကတ်ငလြိုကလြသည်ေ။

စုမှတန်ိုးပေါငပြေါလြကတ်ငပြှီး ဖြဖြလေးပြတပြေးနလသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက ဘာလုပတ်ာလဲဆိုသောသဘောဖြင့ြ မကြစြောင်းတဈခကြလြှမ်းထိုးလိုကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ စပဖြှီးဖြီးလုပကြာ ပြနပြှုံးပြလိုကလြသည်ေ။ ထမီစကတသ်ုံးလှှာသား၏ အားသာခကြတ်ဈခုမှာ ထမိနအြပေါဖြုံးဘေးနားက အကြဲကြောင်းအရှညကြှီးရှိခွင်းပင် ဖြစ်လသည်ေ၊ တဈခကြတ်ဈခကြြ ခွလှမြေးကြဲကြဲလွှောကလြိုကလြငွြ ပေါငအြတွင်းသားလေးအထိ ပေါသ်ှားတတသ်ညကြို သိုင်းလောကသားများသိရှိကြလသည်ေ၊ ထိုအကြဲကြောင်းအရှညကြှီးထဲကို လကဖြဝါးတဈခုလုံးဖြည်းဖြည်းချင်ြးပြတထြည့လြိုကပြှီး စုမှတန်ိုး၏ပေါငသ်ားပြည့ပြှည့လြေးနှင့ြ အမှှေးနုနုလေးအပေါြ ရှရှလေးဆကပြှတပြေးနလသေည်ေ။ ထို့နောကပြေါငပြေါကြနေ အဖုတလြေးကိုအုပထြားသော ပငတ်ီနားတဝိုကကြို ပြတသ်တပြေးလသည်ေ။

ပငတ်ီပေါကြနအဖေုတလြေးကိုလည်း စောကစြိလေးရှိသောနရောကိုမှန်းကာ လကခြလယလြေးနှင့ပြှတခြွကော ကလိပေးလိုကတ်ော့ အရညလြေးများပငစြိမ့ထြှကလြာသညကြို ခံစားရလသည်ေ၊ အဖုတအြမှှောင်းကြားလေးထဲက ပငတ်ီကိုလကည်ှိုးနှင့လြကမြဖြင့စြုကိုငလြိုကပြှီး သရပငေဆြှဲသလိုဆှဲလိုကကြာ ပြနလြှှတပြေးလိုကလြသည်ေ။

“ ပတ်”

“ အာ့…”

ဟု စုမှတန်ိုးက ယောငပြှီး အောမြိလိုကလြသည်ေ။

“ ဟဲ့..မှတန်ိုး ဘာဖြစ်တာလဲ”

ဟု စာရှင်းပြနသေော ရှမ်းမလေးက ထမေးရာ

“ ရတယ်..ဆကရြှင်းပြသူငယခြငွြး… ငါအကြောမကြသ်ှားလို့”

ဟု စုမှတန်ိုးက ပြနပြှောလသည်ေ။ စုမှတန်ိုးက ကြှနတ်ော့ဘြကသ်ို့လှည့ကြာ အောကန်ှုတခြမ်းကိုကကြာ အံကြိတပြှလိုကပြှီး သတိပေးသောအနဖြငေ့ြ သူမဝတထြားသောဖိနပအြထူကြီးဖြင့ြ ကြှနတ်ော့ခြှထေောကကြိုထပန်င်းလိုကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့ လကကြမှင်းနသညေကြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုငထြိုငန်သေောနှစ်ယောကကြ မှငရြမညမြဟုတခြွေ၊ သူတို့စာပိုဒကြိုစိတဝြငတ်စားရှင်းပြနသညေကြတဈကြောင်း… နောကပြှီး စားပြဲအောကတ်ှငလြှယအြိပထြားသောအကန့ကြ မှငကြှင်းကြယန်သညေကြတဈကြောင်းကြောင့ြ ဖြစ်လသည်ေ။

စုမှတန်ိုးကို အောကကြနဖြည်ေးဖြည်းချင်ြးကလိပေးနရင်ေးနှင့ပြင် သူမမကြန်ှာသည် သိသိသာသာနီရဲလာလသည်ေ၊ စိတလြှုပရြှားတာရော…. အောကကြအဖုတထြဲ ဝငကြစားပေးနသညေ့ြ ကြှနတ်ော့လြကခြွောင်းလေးကြောင့လြည်း ပါလိမ့မြည်၊ သူမကလည်းအားကမွခံ ကြှနတ်ော့အြားကစားဘောင်းဘီတိုထဲသို့ လကထြည့ကြာ ကြှနတ်ော့လြီးကိုညှဈပေးပြီး ဆှပေးလသည်ေ…. ဂွင်းထုပေး၍တော့ မရခွေ… လကမြောင်းလှုပတ်ာသိသာသှားနိုင်၍ ဖြစ်လသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြမှု လကမြောင်းလှုပပြေးစရာမလိုသဖြင့ြ လကခြွောင်းလေးကိုသာ အဖုတလြေးထဲ ထည့ပြေးလိုကြ အစိလေးပြတပြေးလိုကဖြှင့ြ လှုပရြှားနလသေည်ေ၊ သူငယခြငွြးမလေး အရမ်းကောင်းလာပုံရလသည်ေ…. ငှီးချင်သ်ောစိတကြို မနည်းထိန်းခွုပန်ရပေုံပေါသ်ည်၊ မကြန်ှာကြီးနီလာပြီး… အသကရြှူသံများ သိသိသာသာလေး မှနလြာလသည်ေ၊ စာရှင်းပြနတေဲ့တဈယောကကြ

“ မှတန်ိုး..ပူနတောလား.. မကြန်ှာကြီးကိုနီလို့… ခဏနားကြမလား”

“ မဟုတ်..အဲ…ဟုတတ်ယ်..ပူလို့”

ဟု စုမှတန်ိုးက ပြနဖြှလသေည်ေ။

“ ငါတို့ကနတ်င်းကို ဖြောရြညသ်ှားဝယလြိုကြဦးမယ်…. ရဆောလို့… နငတ်ို့နှစ်ယောကကြော မှာဦးမလား”

ဟု ရှမ်းမလေးကမေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ

“ အင်း…ငါတို့နှစ်ယောကအြတွကြ ကြှဲရိုင်းနှစ်ဗူး… အပြနမြှပိုကဆြံပေးတော့မယ်.. နငတ်ို့စိုကခြဲ့လိုကြ”

ဟုမှာလိုကလြသည်ေ။ ရှမ်းမလေးနှစ်ဦး အောကသ်ို့ဆင်းသှားခွိနတ်ှင် သူငယခြငွြးမစုမှတန်ိုးက ကြှနတ်ော့ပြေါငပြေါြ ပုဆဈလှဲတကထြိုငကြာ နှုတခြမ်းကို အနမ်းမရ နမ်းလတေော့သည်၊ သုံးမိနဈလောကကြှာအောင် ကဈဆငရြိုကလြိုကပြှီး ကြှနတ်ောကြ

“ မှတန်ိုး…ထိုငခြုံပေါမြှာကြပတ်ယ်… လာ… မတတ်ပရြပလြိုကြ”

ဟု သူမကိုဆှဲထူကာ ဝရံတာ၏ ထောင့တ်ဈရာသို့ဆှဲခေါသ်ှားလသည်ေ၊ သူမ၏ကြောပြငကြို နံရံနှင့ဆြှဲကပလြိုကပြှီး အနမ်းပြနပြေးလသည်ေ၊ သူမရဲ့လကကြ ကြှနတ်ော့ဘြောင်းဘီထဲက လီးကိုဆုတကြိုငကြာနယပြေးပြီး ကြှနတ်ောကြတော့ သူမရဲ့စကပကြှဲကြောင်းထဲကနေ လကကြိုထည့ကြာသူမဝတထြားသောပငတ်ီအား အောကသ်ို့ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး အဖုတလြေးကို အောကကြနေ အပြားလိုကကြိုငကြာ ခကကြှမ်းကြမ်းလေး ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ သူမက ရုတတ်ရကြ နမ်းနသညေကြိုရပလြိုကပြှီး ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကကြာ ကြှနတ်ော့လြီးကို တပြှတပြှှတန်ှင့အြားရပါးရစုတပြေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြအခွိနမြလောကြ၍ကြာကြာအစုပမြခံ တဈမိနဈလောကသ်ူ့ပါးစပထြဲကော့ကော့ထည့ပြေးလိုကပြှီး သူမအားပြနဆြှဲထူကာ နံရံပေါကြပပြေးလိုကသ်ည်၊ သူမခွထေောကတ်ဈချောင်းကို ပေါငကြနဆှေဲကိုငကြာ ပင့တ်ငမြထားပြီး အရညမြွားစိုရှှဲနသေော အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးထဲ တည့ပြှီးထည့ပြေးလိုကသ်ည်။

“ အင့ျ…ပလှတ်…အင့ျ…အင့ျ..အင့ျ…အှန်း…အှန်းအှန်း….အှန်း…အှန်း”

“ နငလြိုချင်န်တောကြာပြီမလား…မှတန်ိုး….ကြိုကလြား…ပလှတ်….ဇွိ….ဇွိ….ဇွိ….ဇွိ”

“ အင်း….ကြိုကတ်ယ်…ရဲမာနရြာ….အား…..အင်း…အား…အား ငါ့ကိုနမ်းပေး”

သူငယခြငွြးမလေးက ကြှနတ်ော့ဂြုတကြို လကန်ှဈဖကဖြှင့တ်ှဲလှဲခိုကာ အရှေ့ကိုကော့ပေးပြီး ခံပေးနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြသူမအလိုအတိုင်း မကြန်ှာတဈဝိုကကြော…. နှုတခြမ်းပါးလေးကော… လညတ်ိုငလြေးပါ ဆှဲစုပန်မ်းပေးပြီး မတတ်ပလြေးလိုးပေးလိုကသ်ည်။

“ အား…အား….ရှီး..ကောင်းတယကြှာ….အင့ြ….အင်…ထိတယ်….အား…အား…အား”

“ မှတန်ိုး တအားမအောန်ဲ့…… တဈယောကယ်ောကရြှိနရင်ေ ကြားသှားလိမ့မြယ်”

“မသိဘူးကြာ….မှနမြှနလြေးဆောင့ပြေး….ပြီးချင်လြာပြီ….အင်း….အင်း…အင်းးးးးး”

“ ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…အင်း…ပလှတ်….ပြှတဈြ…ပြှတဈြ…အား….အား….ရဲမာန်…ကောင်းတယ်..အား”

“ မှတန်ိုး…သိပမြအောန်ဲ့ ဟိုနှစ်ယောကြ ကနတ်င်းကပြနလြာပြီ… ဖတ်.. ဖတ်”

စုမှတန်ိုးကတော့ ဘေးပတဝြန်းကငွကြို ဂရုမစိုကန်ိုငအြောင် ကာမရယောဉကြှောတွင် ကူးခတန်လပြေေီ၊ ကြှနတ်ောတ်ဈယောကသ်ာ ဘေးဘီကြည့်လြုပန်ရသေည်၊ အခန်းလှတတ်ှရှေိသောလြည်း သော့ခတထြား၍ ဝငလြို့မရသောကြောင့ြ မကြကြှယရြာ ထောင့တ်ဈနရောတွင် မောတ်ောဆြပန်ရလေသည်ေ၊ မကြကြှယရြာဆိုသောလြည်း လုံးဝမမှငရြနိုငတ်ာမွိုးမဟုတခြွေ၊ ဟိုနှစ်ယောကအြပေါထြပရြောကလြာလငွြ တန်းတွေ့သှားနိုငသ်ည့ြ အခွအနေဖြစ်ေလသည်ေ။

စုမှတန်ိုးကတော့ တဈခွီပြီးသှားပုံရသည်၊ ကြှနတ်ော့လြီးပေါတ်ှင် အဖြူရညမြွားစွာကပပြါလာသညကြို အထုတအြသှင်းလုပတ်ိုင်းမှငန်ရသေည်၊ သူမက ကြှနတ်ော့ထြကြ အရပပြု၍ ခွဖြေားထောကပြှီး အလိုးခံနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြမူ အောကကြိုကုန်းပြီး အပေါကြိုအားယူဆောင့ပြေးရသညကြတဈကြောင်း…. သူမခွထေောကတ်ဈဖကကြို ထိန်းပေးထားရသညကြတဈကြောင်း.. ဘေးပတဝြန်းကငွကြို စိတပြူရသညကြတဈကြောင်းမို့ မပြီးနိုငသ်ေး၊ ဟိုရှမ်းမနှစ်ယောကကြတော့ ဆိုငကြယရြပပြှီး လေးထပဆြောငဘြကြ လမ်းလွှောကလြာသညကြို အပေါထြပကြနေ လှမ်းမှငလြိုကရြသည်။

ထို့ကြောင့ြ position ကိုပြောင်းမညကြှံကာ အဖုတထြဲကနေ… လီးကိုထုတလြိုကလြသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက သူမကောင်းနသခေိုကြ လီးကိုထုတလြိုကရြလားဆိုသော မကြန်ှာပေးနှင့ကြှည့လြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြသူမကို အနောကဆြှဲလှည့လြိုကပြှီးခါးကို နှိမ့ပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောန်ှင့သ်ူမမှာ sex partner ဖြစ်တာ ကာလအတောအြတနရြှိပြီဖြစ်၍ ကြှနတ်ောဘြာလိုချင်တ်ာကိုရိပမြိပုံပေါသ်ည်၊ ခကြခြှင်း ခါးလေးကိုကော့ပေးကာ လကန်ှဈဖကကြိုနံရံကိုထောကလြကြြ ဖငကြုန်းပေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမ၏ ထမိနစြကပကြို ခါးထိဆှဲတငလြိုကပြှီး ပြူးထွကန်သေောဖငန်ှဈလုံးကြားထဲမှ အဖုတလြေးထဲသို့ မီးခိုးရောင် ဒုံးကညွကြှီးကိုထည့ပြေးလိုကလြသည်ေ။

“ အား…အား…အား….ဖြန်း….အား..ရဲမာန်….ကောင်းတယ်…မှနမြှနလြေးဆောင့ပြေး…အား..ငါနောကတ်ဈခါပြီးတော့မယ်…အားအား”

“ မှတန်ိုး…အသံလွော့ပါဆို…ဟိုနှစ်ရောကကြမှညေီထပရြောကန်လေောကပြှီ”

“ အင်း…အင်း..ဟုတပြှီ…အင်း…အင်း…အင်း…အား…အား”

(ရှပ်…ရှပ်..ရှပ်…ဘတ်…ဘတ်…ဘတ်….ရှမ်းမနှစ်ယောကပြထမထပရြောကလြာပုံပေါသ်ည်…အသံများသဲ့သဲ့ကြားလာရသည်)

“ ဇွိ…ဇွိ….ဘှတ်…ဘှတ်……ဘှတ်…အင်း…အင်းး..အင်း…အား…ရှီး….ပြီးတော့မယ်…မှနမြှန်..ရဲမာန်”

(ရှပရြှပ်….ရှပ်..ရှပ်….ရှပ်..ရှပ်..ရှပရြှပရြှပရြှပ်….လှကေားပေါသ်ို့ တကလြာသော ခွသေံများ)

ကြှနတ်ောလြည်းပြီးချင်လြာ၍ စုမှတန်ိုး၏ခါးကိုလကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ကိုငကြာတဈဖကကြ ဖငတ်ုံးလေးကို ရိုကပြှီး အရှိနတ်ငလြိုကသ်ည်။

“ ဖြန်း…ဖြန်း….အား…အား…အား….အား…အား…ကောင်းတယ်..ဖြန်း”

“ ဘတ်…ဘတ်..ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဇွိ..ဇွိ..ဇွိ…အား…မှတန်ိုးရာကောင်းလိုကတ်ာ…ဖြန်း”

“ အင်း…ကောင်းတယကြှာ…အထဲမှာပဲပြီးလိုကြ…ငါဆေးသောကလြိုကမြယ်….ဖတ်…ဖတ်..အား”

(ရှပရြှပ်….ရှပ်..ရှပ်….ရှပ်..ရှပ်..ရှပရြှပရြှပရြှပ်….ရှပ်..ရှပ်….ရှပ်..ရှပ်..ရှပရြှပရြှပရြှပ်…. ပို၍နီးကပလြာသော ခွသေံများ)

မနန်းသိရိကြောန်ဲ့တုန်းက လူမိသှားတော့မလိုဖြစ်သှားသော သငခြန်းစာကိုသတိရမိ၍ ဖငကြိုရိုကန်သေောလကတ်ဈဖကကြို စုမှတန်ိုးပါးစပကြိုလှမ်းအုပလြိုကလြသည်ေ၊ မိန်းကလေးဆိုတဲ့အမွိုးကလည်း သူတို့ ဣန်ဒွရှေိချင်သ်ည့အြခါကြတော့လည်း ဗိုင်းကောင်းကြောကဖြိသဖြယန်ကြသေောလြည်း ကာမဆန်ဒများပြင့ထြှကလြာပြီဟေ့ဆိုရငလြည်း မနည်းလိုကအြုပရြသည့အြမွိုးဖြစ်လသည်ေ၊ သူငယခြငွြးမ၏ပါးစပကြိုအုပပြှီး လီးကိုသူမအဖုတထြဲသို့ အဆုံးထိဆောင့ဆြောင့ထြည့ကြာ လိုးပေးနလသေည်ေ၊ အပေါသ်ို့တကလြာသောခွသေံများကိုခဏမေ့၍ စုမှတန်ိုးဖငန်ှဈလုံး၏ ချောမှတ်၍ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း လှိုင်းထလာသောအထိအတွေ့….. လီးကြီးအဖုတထြဲတဈဆုံးဝငသ်ှားတဲ့အခါ ဆီးခုံနဲ့သူမဖငန်ဲ့ထိလိုကတ်ဲ့အတွေ့ကို ခံစားပစ်ကာ စိတလြှတကြိုယလြှတ်.. လိုးလိုကလြတေော့သည်။

“ အု….အု….အု…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…အု…အု…အူးး…..အင်း….အှန်း…အှန်း…အှန်…ဝဲရန်…အှန်း…အှန်း”

“ ဇွိ…ဇွိ..ဇွိ…ဖတ်…ဖတ်…ဖတဖြတဖြတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်…ဖတ်….ဖတဖြတ်…အင့ြ..အှန်း….အှန်း……အူးဝန်း…အင်းးးးး💦💦💦”

စုမှတန်ိုး၏အဖုတလြေးထဲသို့ သုတရြညမြွားကိုအကုနည်ှဈထုတပြှီး ပန်းထည့ပြေးလိုကလြသည်ေ…သူမအဖုတအြတွင်းသားလေးများကလည်း အရညည်ှဈစကလြို အစွမကြုနည်ှဈပေးရင်းနှစ်ယောကသ်ား အတူတူပြီးသှားကြလသည်ေ။

ရှမ်းမနှစ်ယောကကြ အပေါဆြုံးထပသ်ို့ရောကလြာပြီထင့ြ…. ခွသေံများပါမက စကားပြောသံများပါကြားလာရသည်၊ ကြှနတ်ောကြ ဘောင်းဘီကိုအပေါတ်ငကြာအမှနဝြတလြိုကပြှီး ကြမ်းပြငပြေါထြိုငခြလွိုကသ်ည်၊ (လီးကား..အရှိနမြကသွေး၍ ဖုဖုဖောင်းဖောင်းဖြစ်နမညေဆြိုး၍ဖြစ်သည်)၊ စုမှတန်ိုးက အောကမြှာကနွသေော သူ့ပငတ်ီကိုပြနမြဝတအြားတော့ပဲ ကောကယ်ူပြီး သူမအဖုတထြဲကထွကကြနွသေောသုတရြညမြွားကို ပငတ်ီနှင့ပြငသ်ုတယ်ူလိုကပြှီး စားပြဲနားသို့ပြေးကာ သူမလှယအြိတထြဲထိုးထည့လြိုကလြသည်ေ၊ သူမထည့ပြှီးပြီးချင်ြးပင် ကြှနတ်ောတ်ို့ရှေ့၌ ကနတ်င်းသို့ဖြောရြညသ်ှားဝယသ်ောနှစ်ယောကကြ ဘှားကနဲထွကလြာလသည်ေ၊ သူတို့နှစ်ယောကကြ

“ ဟဲ့…စုမှတ်..နငတ်ို့ဘာတွလေုပန်တောလဲ…ရဲမာနကြော”

“ ဟိုမှာထိုငန်တယေလြေ…အဲ့မှာလပေိုရတယဆြိုပြီးတော့ ထိုငန်တောပဲ”

“ ရဲမာန်…အဖြောရြညပြါလာပြီ..လာသောကလြှည့ြ”

“ အေးအေး”

ထို့နောကြ ကြှနတ်ောန်ှင့စြုမှတန်ိုးတို့နှစ်ယောကသ်ား မှငမြပကြြ အဖြောရြညသ်ောကကြာ တဈယောကကြိုတဈယောကကြှည့ပြှီး ပြုံးစိစိ ဖြစ်နကြလေသည်ေ၊ ရှမ်းမတဈယောကကြ

“ နငတ်ို့ဒီမှာကနွခြဲ့တာ အသံတွမကြေားဘူးလား… ဘယသ်ူတွရှေိတယမြသိဘူး”

ဟုမေးရာ စုမှတန်ိုးက

“ မကြားပါဘူး….အပေါမြှာနှစ်ယောကလြုံး ဖုန်းပြတန်ကြတော… နော.. ရဲမာန်… နငကြော အသံကြားလား”

“ ဘာသံမှမကြားမိပါဖူး…ကြံကြံပေါကပြေါကြ”

ဟု ကြှနတ်ောကြ ပြနပြှောလိုကသ်ည်။

“ ဟယ် အဲ့တာဆို..သရဲချောကတ်ာထငတ်ယ်..ငါတို့နှစ်ရောကအြပေါထြပတ်ကလြာတုန်းက လှကေားကနေ ညီးသံတွကြေားတယ်… အူးအူး… အီးအီးနဲ့… အမလေး.. ကြကသ်ီးတွထတော ကြောကလြာပြီ.. နငတ်ို့ တကယမြကြားဘူးလား”

ဟု မေးရာ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ စုမှတ် နှစ်ယောကလြုံးက ပျိုငတ်ူ

“ မကြားပါဘူး”

ဟု ပြောပြီး နှစ်ယောကလြုံး ရယခြငွစြိတကြို မနည်းထိန်းထားကြရလသည်ေ၊ ထိုအခါ ရှမ်းမနှစ်ယောကကြ

“ ပြနကြှရအောင်…ငါတို့တော့ကြောကလြာပြီ.. ဒီမှာမနရေဲတော့ဘူး… နည်းနည်းပဲကနွတ်ော့တာပဲ မနကဖြှန် အတန်းစောစောလာပြီးမှ လုပရြအောင်”

ဟု ပြောလသည်ေ

“ အင်း…သဘောပဲလေ…ပြနကြှတာပေါ့”

ထို့နောကြ ဖြောရြညသ်ောကပြှီး စာအုပစြာတန်းများသိမ်းဆည်းကာ အဖြဲ့လိုကအြောကဆြင်းခဲ့ကြလသည်ေ၊ ဆိုငကြယစြတန်းရောကတ်ှင် ပြနတ်ော့မယန်ောြ.. ဘာညာနှုတဆြကကြာ ရှမ်းမနှစ်ယောကကြ ပြနသ်ှားကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ စုမှတန်ိုးအား

“ ဆိုငကြယပြါတယမြလား…သချောစီးဦး လတေိုကလြို့ပေါသ်ှားရင် အအေးပတန်ေဦးမယ်”

ဟု စလိုကလြသည်ေ၊ သူမက

“ အဆုံးထိပေါတ်ောင်..ပေါငရြင်းပါပဲ ကိဈစမရှိဖူး…ငါလည်းပြနတ်ော့မယကြှယ်…အပေါထြပတ်ကရြလို့လား ဒူးတွတေောငန်ုံးခွိခွိဖြစ်သှားသလိုပဲ ပငပြန်းတာ… အိမကြပြနရြောကကြတည်းရ မနားရသေးဘူး သှေးလှူရှငအြသင်းက ဂုဏပြှုပြဲတန်းတကြ ပြီးတော့ ဒီလာတာပဲ… ပြနတ်ော့မယန်ောြ ရဲမာန်”

“ အေး..ငါတော့ဘောလုံးကြင်းဖကသ်ှားတော့မယ် training ရှိသေးလို့ နငဆြေးသောကဖြို့ မေ့မနနေဲ့ဦးနောြ”

“ အေးပါ..အေးပါ”

ထို့နောကြ သူမနှင့လြမ်းခွဲပြီး ဘောလုံးကြင်းဖကသ်ို့ ခွေဦးဆန့ခြဲ့လတေော့သည်။

နောကတ်ဈပတအြကြာတွင်… မိတ်ထီလာစီးပြားရေးတကျကသိုလတ်ှင် ပါခွုပဖြလား ဘောလုံးပြဲစဉြ စလတေော့သည်၊ အသင်းခေါင်းဆောငပြှောငကြှီး၏ နင်းကနထြရိနန်ငဆြင်းထားသောကြောင့ြ ကြှနတ်ော့တ်ို့မဂွောအသင်းကလူတွကေ ပြဲစဉအြတွင်း အခွိတအြဆကမြိမိကစားနိုငလြသည်ေ၊ ဒီနှစ်တွင် မဂွောအားလုံးလုံးလိုလို ကြောင်းပြီးသှားသောစီနီယာများထွကသ်ှား၍ လူသဈများနှင့သ်ာ ကစားကြရသောလြည်း ကြှနတ်ောတ်ို့မဂွောအသင်းက တခွားအသင်းတွထကေပျို၍ အခွိတအြဆကမြိမိကစားနိုငရြာ ဆီမီးဖိုငန်ယပြှဲစဉသ်ို့ အသာလေးရောကသ်ှားလသည်ေ။

ထပမြံ၍ စီမီးဖိုငန်ယပြှဲတွငလြည်း အနိုငရြကာ…. ဗိုလလြုပြဲတွငလြည်း နှစ်ဂိုးဂိုးမရှိဖြင့ြ ပျိုငဖြကအြသင်းကို ထပမြံအနိုငရြရှိခဲ့လသည်ေ၊ အနိုငရြရှိသည့ြ ညနပေိုင်းတွင် မဂွောကလူများအားလုံးနီးပါ ဆိုငကြယတ်န်းကြီးဖြင့ြ သပြဝပေတလြညကြို လှည့လြညကြာ အောငပြှဲခံကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့မဂွောဌာနမှူးကလည်း ဘောလုံးသမားများကို ဆုငှမေုန့ဖြိုးခွီးမှှင့လြသည်ေ။

ဘောလုံးပြဲလည်းအနိုငရြ….. လကုန်၍အိမကြလည်း ဒီတဈခေါကဘြာစိတကြူးပေါကပြှီး ပိုကဆြံပိုလှှဲလိုကသ်ညမြသိ ကြှနတ်ော့လြကထြဲငှရှေှငန်လသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးနှင့ကြွှနတ်ောလြည်း ဘောလုံးပြဲလအတွင်း ရှောငထြားတာကြာပြီဖြစ်၍ နှစ်ယောကလြုံး ဆာလောငန်ကြသေည်၊ ထို့ကြောင့ြ စုမှတန်ိုးက အိမပြှနမြညဟြု အဆောငကြိုအကြောင်းပြကာ စနတနေင်ျဂနှနှစ်ေရကလြုံး ကြှနတ်ောန်ှင့ဟြိုတယဂြူအောင်းပြီး ဝတရြညစြုတသ်ိုင်းကငွ့န်လသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကသ်ည် တဈယောကအြထာတဈယောကန်ပသ်ှားပြီဖြစ်၍ မထုတသ်ုံးဖူးသေးသော သိုင်းကြကမြွားကိုအကုနထြုတသ်ုံးပြီး စပယ်ှကကြှလသည်ေ၊ တဈခါကလည်း စုမှတန်ိုးက လေးထပဆြောငတ်ုန်းကလို outdoor စမ်းကြည့်ခြငွသ်ညဆြို၍ ကြောင်းဝန်းထဲရှိအားကစားရုံထဲခိုးဝငကြာ မောတ်ောဆြပခြဲ့ကြလသေေးသည်။

သို့သောြ ပြောရြှငရြသောနေ့ရကမြွားက ကြာကြာမခံခဲ့.. ပြာလဲ့ကြညစြငန်သေော ကောင်းကငပြေါသ်ို့ တိမည်ိုတိမမြဲများစတင်၍ လှှမ်းကခွုံလာလသည်ေ၊ အခုတလော မဝသုန်၏ ဖုန်းဆကလြိုကတ်ိုင်း ဆကပြိတထြားတာနှင့သ်ာ ကြုံနရလေသည်ေ၊ တဈရကလြည်းမဟုတ် .. နှစ်ရကလြည်းမဟုတ်…. တဈပတခြန့ပြငကြှာသှားလပြေီ၊ စနနေေ့နေ့လညခြင်းအိပရြာနိုးခွိနတ်ှင် ဖုန်းထပဆြကကြှည့ရြာ….ဖုန်းမှာ… တူ..တူ နဲ့ဝငသ်ှားပြီး မအားသေးပါရှငလြို့ ကြားရတော့… အင်း ငါ့ကိုဘလော့ထားပြီနမှော… ဘာဖြစ်တယမြသိဘူး အခွအနေမကေောင်းဘူး သှားတွေ့မှဟုတွေးပြီး မှို့ထဲဖကသ်ို့ထွကခြဲ့လသည်ေ။

မဝသုနန်ှင့ကြွှနတ်ောမြှာ ရည်းစားသကတ်မ်း နှစ်နှစ်နီးပါးရှိပြီဆိုသောလြည်း တခွားအတွဲတွလေို စိတကြောကစြိတဆြိုးခဲ့ခွငိး သိပမြရှိခွေ၊ တဈခါတဈရံ ကြှနတ်ောဖြုန်းဆကရြနမြေ့သှားသည့ြ အခါမွိုးလောကသ်ာ သူမက စိတကြောကခြငွယ်ောငဆြောငပြှီး ဖုန်းကိုနှစ်ခါသုံးခါဆကမြှ ကောကကြိုငပြှီး ရဈထုတလြုပခြှင်းမွိုးသာရှိခဲ့သည်၊ သူမကအကြီးမို့လို့ပဲလားတော့မသိ…. ကြှနတ်ော့အြပေါတ်ော့ သိပမြဆိုးရှာခဲ့ခွေ၊ အခုလို ဖုန်းနံပါတကြို blacklist ထဲထည့ထြားပုံထောကရြင် ကြီးကြီးမားမား စိတဆြိုးစရာဖြစ်ခဲ့လိုရှိမည်၊ ကြှနတ်ောလြည်း အမှားကြီးကြီးမှားမှား လုပထြားတာ မရှိ၍ စဉြးစားရခကန်လသေည်ေ…. စုမှတန်ိုးနှင့ြ ကြှနတ်ောန်ှင့ကြိဈစကို တဈယောကယ်ောကကြ ညှောလြိုကြ၍ တဈမွိုးထငသ်ှားသည့အြကြောင်းအရင်းကြောင့ပြဲ ဖြစ်လိမ့မြညဟြု ယူဆလိုကလြသည်ေ။

သူမနထေိုငရြာ ဝနထြမ်းအိမရြာရှေ့သို့ရောကသ်ှားသည့အြခါတွင် သူမအားဖုန်းဆကြ၍လည်းမရ… အောခြေါလြို့လည်းမဖြစ်သဖြင့ြ အိမယ်ာထဲမှထွကလြာသော ၆ တန်းအရှယကြောငလြေးကို မဝသုနကြိုသိလား… သိတယဆြို၍ ကလေးအားအကူအညီတောင်းကာ ခေါခြိုင်းလိုကလြသည်ေ၊ တောတ်ောန်ှင့ထြှကမြလာခွေ… ကလေးကတော့ သှားပြောမှာသချောလောကပြါတယ်…. သူမကစိတဆြိုးနလေို့ ထွကမြလာတာနမှောဟုတွေးရင်း အပြငမြှာပငဆြကြ၍စောင့ဆြိုင်းနလသေည်ေ။

မကြာခငပြင် မိုးများကလွာ၍ ဆိုငကြယအြား မနကြညွြးပငရြိပအြောကသ်ို့ရှှေ့ပြီး ဆိုငကြယ် tool box ထဲထည့ထြားသော မိုးကာအင်ျကြီကိုဝတရြင်း သဈပငအြောကကြနပင်ေ ဆကြ၍စောင့န်လသေည်ေ၊….. သူမပေါလြာနိုးနိုး….. လာနိုးနိုးနှင့ြ စောင့န်ရော ၄၅ မိနဈမိနဈလောကကြှာသညထြိပင် ဖြစ်လသည်ေ၊ အပေါပျိုင်းက မိုးမစိုသောလြည်း အောကပျိုင်းက ရစေိုရှဲနပြေီးတော့ လတေိုကခြတမြှုကြောင် ခမွြးစီးလာလသည်ေ၊ ကဲ….ထွကမြလာတော့လည်း… ပြနရြုံပဲရှိတာပေါ့ကြာ ဟု တွေးရင်း ဆိုငကြယဆြကကြို နှိုးလိုကလြသည်ေ၊ ဆိုငကြယကြ တအီအီနှင့ြ မနှိုးနိုငခြွေ၊ ပလကခြေါင်းထဲရဝငေသ်ှား၍ဖြစ်မညဟြု တွေးပြီး ပလကခြေါင်းကိုဆှဲခွှတကြာ အဝတန်ှင့သ်ုတန်ခေိုကြ…. အနောကကြနေ ခွသေံတရှပရြှပကြှားလိုကလြသည်ေ၊ မတတ်ပရြပပြှီး အနောကကြိုလှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ မဝသုနဖြစ်နလသေည်ေ၊ သူမက အိမန်ရင်ေး မှင်းခွံထည်(ဝါ) လဗငွြးထညဝြမ်းဆကန်ှင့ြ ထီးတဈချောင်းကိုကိုငကြာ စူစူပုတပြုတန်ှင့ြ မတတ်ပရြပန်လသေည်ေ၊ သူမက

“ ဒီကိုဘာလာလုပတ်ာလဲ”

“ မဆီလာတာလေ…မက ဖုန်းမကိုငလြို့… ကြှနတ်ော့ကြို blacklist ထဲ ထည့ထြားတာလား”

“ အင်း…ဟုတတ်ယလြေ…မင်းက ကြောင်းမှာ ကောငမြလေးရှိနပြေီပဲ… ငါ့ဆီ ဘာလို့ဖုန်းဆကန်ေဦးမှာလဲ”

“ အဲ့တာကောငမြလေးမဟုတပြါဘူး….သူငယခြငွြးပါ… မ.. အထငလြှဲနတော… ကြှနတ်ောြ ရှင်းပြပါ့မယ်”

“ ဘာရှင်းပြချင်သ်ေးတာလဲ….. ငါ့အသိတဈယောကပြှောတာကတော့… မင်းတို့က ကြောင်းမှာ တတွဲတွဲနဲ့ဆို…. အဲ့ကောငမြလေးအဆောငကြိုလည်း မင်းက ခဏခဏ လာလာခေါတ်ယလြို့ ကြားတယ်…. ဘာပြောဦးမလဲ”

“ အဲ့တာတွတေော့ ဟုတပြါတယ်….ဒါပမယေ့ြ မကို ကြှနတ်ောြ သဈစာမဖောကခြဲ့ပါဘူး… သူနဲ့က ဘောဒြါအကန့ပြဲရှိတာပါ…မ… နောကကြို သူနဲ့ မပတသ်ကစြချင်ေရြငလြည်း မောငမြပတသ်တတ်ော့ပါဘူး”

ဟုပြောကာ သူမရဲ့လကကြို ဆှဲကိုငလြိုကလြသည်ေ၊ သူမက

“ ငါ့လကကြိုလှှတ်…ငါ့အသားကိုမထိနဲ့…မင်းပြောတာတွလည်ေး မကြားချင်ဖြူး…အီး……အီး…..အှန်း…..”

ဟု ပြောကာ သူမက ရှိုကကြှီးတငင် ထငိုလတေော့သည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဘာဆကပြှီးပြောရမှန်းမသိတော့…. ခေါင်းထဲအတွေးဗလာနဲ့ပင် သူမရှေ့တွင် မတတ်ပရြပမြိနလသေည်ေ၊ သူမက ငိုရင်းနှင့ြ

“ မင်းတို့‌ယောကြြားလေးတွကေ အဲ့လိုပဲ…. ပစ်တုန်းကကြ ပစ်ထားပြီးတော့… သှား… အဲ့ကောငမြလေးဆီပဲသှား… ငါ့ဆီမလာနဲ့… သှား… ဟင့ြ”

“ မကို ကြှနတ်ောြ ဘယတ်ုန်းက ပစ်ထားလို့လဲဗွာ…. အပတတ်ိုင်း လာတွေ့ပေးနတောပဲကို”

“ မင်းက တဈပတတ်ဈခါလေး လာတွေ့ပေးတာကို…. မတွေ့ချင်ဘြူးလား… ဟုတမြှာပေါ့လေ… ကြောင်းကကောငမြလေးနဲ့က အမြဲတွေ့ချင်တ်ှေ့လို့ရတာပဲ”

“ မဟုတပြါဘူးဆိုဗွာ……မက မ တွေးချင်သ်လိုတွေးနတောပဲ.. ကြှနတ်ောလြည်း မပြောပြတတတ်ော့ဘူး”

“ အီး..ဟီး…အီး…ဟီး”

“ မငိုနဲ့တော့ဗွာ…အထဲဝငတ်ော့…မ..အပြငမြှာအေးတယ်…. ညကြ ကြှနတ်ောဖြုန်းခေါလြိုကမြယ်…. အဲ့ကြသချောရှင်းပြပါ့မယ်… နောြ”

ဟု တောင်းပနသ်ော မကြလြုံးနှင့ြ ကြည့်ပြှီး သူမ၏ပခုံးနှစ်ဖကကြို ကိုငကြာ ပြောလိုကသ်ည်၊ သူမကလည်း..

“ အင်း…ဟင့ြ…မင်းလည်းပြနတ်ော့…အအေးမိလိမ့မြယ်…မိုးခွုပန်ပြေီ”

“ အဲ့တာဆို..မလည်းအထဲဝငတ်ော့.. ကြှနတ်ောလြည်းပြနပြှီ… ပြနရြောကရြင် ဖုန်းဆကလြိုကမြယ်”

မဝသုနကြား ကြှနတ်ောပြှောတာကို ဘာမှပြနမြဖြတေော့…. သူ့အိမထြဲသို့ပြနဝြငသ်ှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း ဆိုငကြယန်ှိုးလို့ရသှား၍ အဆောငသ်ို့ပြနလြာခဲ့လသည်ေ။ အဆောငသ်ို့အရောကတ်ှင် မိုးမိလာသဖြင့ရြချိုးပြီး အဝတအြစားလဲကာ အိပရြာထဲသို့လှဲ လိုကလြသည်ေ၊ မဝသုနဖြုန်းကို ဆကကြှည့တ်ော့ အခုထိ blacklist မဖြညပြေးသေး…. လမ်းပြောကသ်ောလူတဈယောကလြို… ဘာလုပရြမှန်းမသိ… ဝမ်းနည်းစွာနှင့ပြင်… မကြန်ှာကြပအြား… ငေးကြည့်မြိနလသေည်ေ၊ အမှနအြတိုင်းတွေးကြည့်လြငွြ… ဒီပြသနာဖြစ်ရသညမြှာ… ကြှနတ်ော့အြမှားပင်… အစပိုင်းတွင် သူငယခြငွြးလေးယောကြ တတွဲတွဲနှင့ြ ရှိခဲ့သောလြည်း…. ဟိန်းထကန်ှင့ယ်ုပြင့တ်ို့အတွဲက သပသ်ပဖြစ်သှားခွိနတ်ှင် ကြှနတ်ောန်ှင့စြုမှတန်ိုးက အများအမှငမြှာ အတွဲလို့ ထငမြှတခြငွစြရာ ဖြစ်နခေဲ့လိမ့မြည်။

ကြှနတ်ောန်ှင့စြုမှတန်ိုးကလည်း friend with benefit အနဖြငေ့သ်ဘောတူခါစတွင် သထိထားနထေိုငခြဲ့သောလြည်း ယခုနောကိပိုင်းတွင် နှစ်ယောကသ်ား အမြဲတမ်းလိုလို တပူးတွဲတွဲနှင့ြ နမေိကြလသည်ေ၊ ပြီးတော့ စုမှတန်ိုးက မဂွောရဲ့ကြင်းဆိုတော့… မကြလြုံးတွအမွေားကြီးက စောင့ကြှည့န်ကြပြေီး… ပါးစပပြေါကတ်ှအမွေားကြီးကလည်း တဈစိတကြိုတဈအိပလြုပကြာ ပြောကြလိမ့မြည်၊ အခုတော့ ဘာမှမတတန်ိုငတ်ော့…. မဝသုနစြိတပြှမယေ့အြခွိနကြို စောင့ရြုံသာရှိတော့မညဟြုတွေးရင်း စိတလြွှော့ကာ… အိပပြွောသ်ှားလသည်ေ။

အိပရြာကနိုးလာခွိနတ်ှင် ခန်တာကိုယကြမအီမသာဖြစ်ပြီး…. ခေါင်းခဲချင်ိသလို..ဖြားချင်သ်လို ခံစားရလသည်ေ၊ တဈကိုယလြုံးနှုံးခွိကာ… ဖြားချင်လြိုခံစားလိုကရြသည်….. မိုးမိခံပြီး ဆိုငကြယစြီးလာတာကအပြန်… ညနခင်ေးကို အိပပြွောသ်ှား၍ဖြစ်လိမ့မြည်၊ အောကသ်ို့ဆင်းပြီး ထမင်းပါဆယဝြယကြာ အခန်းထဲမှာပငစြားလိုကပြှီး ဆေးသောကကြာ ဖုန်းပြတန်လသေည်ေ၊ မဝသုနကြတော့ ကြှနတ်ော့အြား facebook မှာကော block သှားခွပြေီ၊ ထို့ကြောင့ြ newfeed ကိုပင် စိတမြပါ့တဈပါပြတကြာ…. သူများတွတငေထြားသညကြိုသာ လွှောကကြှည့န်မေိလသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင်.. စုမှတန်ိုးဆီက… ဖုန်းဝငလြာလသည်ေ။

“ ဟယလြို…အဟှတ်..မှတန်ိုးပြော”

“ ရဲမာန်…နငန်ရေောကောင်းရဲ့လား…အသံအကအြကကြှီးနဲ့”

“ အင်း..အအေးနည်းနည်းမိသှားလို့…ရပါတယ် ဘာလဲပြော”

“ အင်း နငင်ါ့ဆီကနေ ငှားသှားတဲ့ accounting စာအုပကြို မနကဖြှနလြာပေးပါ့လား… ငါစာပြနလြုပစြရာရှိလို့… နငန်မကေောင်းဘူးဆို ငါလာယူလှည့မြယလြေ”

“ အင်းရတယ်…ဟိန်းထကကြ ယုပြင့န်ဲ့ ခွိန်းထားတာရှိတယ်.. သူနဲ့ထည့ပြေးလိုကမြယ်.. စုမှတ်”

“ အင်း…နငဆြေးသောကြဦးနောြ…ပိုဆိုးလာရင် ဆေးခန်းသှား”

“ အေးပါ..အေးပါ”

ကြှနတ်ော့စြိတထြဲတွငတ်ော့ စုမှတန်ိုးအား အကူအညီတောင်းပြီး မဝသုနအြား ရှင်းပြခိုင်းရငကြောင်းမလား… မကောင်းဘူးလား စဉြးစားမိနလသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးကိုလည်း အားနာမိသည်။ ဒီကိဈစက လကခြုပန်ှဈဖကတ်ီးလို့ မှညခြဲ့တာ မဟုတသ်လား… သို့သောြ.. မဝသုနန်ှင့လြည်း မပြတန်ိုင်…. သူငယခြငွြးနှင့ြ ခစွသ်ူ တဈခုခုကိုတော့ ရှေးခယွရြမည့အြခွိန် ရောကရြှိလာလပြေီ၊ စုမှတန်ိုးကို ငါ့အဈမကြီးက ငါတို့နှစ်ယောကကြို အထငလြှဲနတော.. နငရြှင်းပြပေးပါလားဟု ပြောလိုကခြငွသ်ောလြည်း.. ပါးစပကြ ပြောမထွကခြွေ။

“ ဟယလြို…ဟယလြို..ရဲမာန်..ကြားလား.. ငါမေးတာလည်း ပြနမြဖြဖေူး”

“ အောအြင်း…ငါအတွေးလှင့သ်ှားလို့….ဘာလဲမှတန်ိုး”

“ နငဟြိန်းထကန်ဲ့ စာအုပထြည့ပြေးရင် နင့ဆြီမှာပိုနတေဲ့ calculator လေးလည်း ပေးလိုကြဦးလို့.. ငါ့ဟာကပကြသ်ှားတာ အသဈမဝယရြသေးလို.. ဒါပဲနောြ ရဲမာန်”

“ အင်းအင်း”

ကြှနတ်ောကြစောငကြိုထူထူခွုံ၍ ဆေးသောကပြှီး ဘာမှမတွေးပဲ အိပလြိုကမြညဟြု တွကော အိပသ်ောလြည်း အိပရြေးဝထားသဖြင့ြ တောတ်ောန်ှင့အြိပမြပြောခြွေ… အိပရြာထဲ ဟိုဖကစြောင်းလိုကြ.. ဒိဖကစြောင်းလိုကန်ှင့ြ အတွေးဝင်ျကာပါထဲ တဝဲလညလြညဖြစ်နလသေည်ေ၊ ခဏလောကကြှာတော့ဟိန်းထကကြ….သူ့သူငယခြငွြးအဆောငကြနေ ပြနလြာလသည်ေ။

“ ဟာ..သားကြီးအိပတ်ော့မလို့လား…အခုမှ ၇ ခွဲရှိသေးတာ”

“ အင်း…ငါနမကေောင်းဖြစ်ချင်န်လေို့”

“ ဟေ…အစာကောစားပြီးပြီလား…ဆေးရော”

“ စားလည်းစားပြီးပြီ..ဆေးလည်းသောကထြားတယ်.. မနကကြှ သကသ်ာသှားပါလိမ့မြယ်”

“ အဲ့တာဆိုလည်းပြီးတာပဲ မီးမှိတပြေးမယ်.. ငါ ဟိုဘကအြခန်းထဲသှားနလေိုကမြယ်.. အိပတ်ော့”

အဲ့လိုနှင့ြ အိပလြိုကရြာ…ညပိုင်းကို အိပပြွောလြိုကြ…လန့န်ိုးလာလိုကန်ှင့ြ ကောင်းကောင်း အိပမြပြောခြွေ၊ မနကရြောကတ်ော့လည်း အဖြားမကသွဖြင့ြ ဟိန်းထကကြိုခေါပြှီး ဆေးခန်းသှားပြရလသည်ေ၊ ဆရာဝနကြတော့ ဆေးထိုးပေးလိုကပြှီး… သောကဆြေးလည်း ပေးလိုကသ်ေးသည်၊ အဆောငရြောကတ်ော့ ဟိန်းထကကြ….

“ ငါယုပြင့န်ဲ့ ခွိန်းထားတာရှိလို့ သှားလိုကြဦးမယန်ောြ… နေ့လညစြာ မင်းဘာစားချင်လြဲ မှာလိုကြ”

“ ရတယ်..ဆေးထိုးပြီးတော့ သကသ်ာသလိုရှိပါပြီ.. ငါ့ဘာသာ ခနောဆနပြှုတထြုပ် ပြုတသ်ောကလြိုကမြယ်”

“ အင်းအင်း…ပြီးတာပဲ..ငါနောကကြနွပြေီ သှားပြီနောြ”

ဟုပြောကာ ထွကသ်ှားလသည်ေ။

ကြှနတ်ောကြ မဝသုန် blacklist ထဲကနဖြညေပြေးလိမ့မြလားဟု မွှောလြင့ခြကြကြှီးဖြင့ြ ဖုန်းဆကကြှည့သ်ောလြည်း အောပြရတောမှ အမှငကြတစြရာအမွိုးသမီးက မအားသေးပါရှငလြို့သာ ပြနပြှောသညကြို ကြားရလသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ အိပရြာထဲခွနပြေေီး ဖုန်းထဲက ဇတကြားတဈကားကို ကောကဖြှင့ကြှည့န်လေိုကလြသည်ေ။

နေ့လညအြရောကတ်ှင် ရနှေေးတညကြာ…ဆနပြှုတပြှုတစြားပြီး ဆေးသောကကြာ မှိန်းနလေိုကလြသည်ေ၊ ဆေးအရှိနကြှောင့ပြဲလား..ညက ကောင်းကောင်းအိပမြပြောတ်ာကြောင့ပြဲလားတော့မသိ၊ မွောနအေောင် အိပပြွောသ်ှားလသည်ေ၊ အိပရြာကနိုးလာတော့ ဖုန်းကနာရီကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ ၃ နာရီ ၄၆ မိနဈ ရှိနလပြေေီ၊ ခွှေးများလည်းထွကကြာ အဖြားလည်း တောတ်ောကြသွှားလသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင်….ဖုန်းထဲကို မကဆြေ့တဈစောင် ဝငလြာလသည်ေ။

“ တင်းတောင်”

ဖုန်းထဲကိုဝငပြှီး ကြည့်လြိုကတ်ော့ မဝသုနဖြူး ပို့ထားတာ ဖြစ်နလသေည်ေ၊ ဖြင့ဖြတကြှည့လြိုကရြာ

“ မ.. အဆောငအြောကြ ရောကန်တယ်ေ ဆင်းလာခဲ့ဦး”

ဟု ရေးထားတာတွေ့ရလသည်ေ၊ မယုံကြညန်ိုငဖြစ်၍ ပြတင်းပေါကကြနေ လှမ်းကြည့်လြိုကရြာ ကလဈဆိုငကြယကြိုကြောမှီပြီး ရပစြောင့န်သေော သူမကို တွေ့လိုကရြသည်၊ ကြှနတ်ောလြည်း ပြောရြှှငစြှာ အောကကြိုဆင်းပြီး သူမဆီသို့ ခွလှမြေးသှကသ်ှကန်ဲ့ လမ်းလွှောကသ်ှားလသည်ေ။

“ မ…ဘယလြိုဖြစ်ပြီး ရောကလြာတာလဲ”

ဟု မေးရာ သူမက ဘာမှပြနမြပြော…. ကြှနတ်ော့န်ှဖူးကို ခွဖြေားထောကပြှီး လကန်ှင့စြမ်းကာ

“ အင်း…. အဖြားတော့ ကသွှားပြီပဲ… အပူငှေ့ငှေ့လေးတော့ ကနွသ်ေးတယ်”

ဟု သူမကိုယသ်ူမ စကားပြောနသလေို ရှတန်လသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ

“ မ…ကြှနတ်ော့ကြို စိတဆြိုးပြသှေားပြီပေါ့နောြ”

ဟု မေးရာ သူမက

“ အင်း…မနကကြ မင်းသူငယခြငွြး ငါ့ဆီလာပြီးရှင်းပြသှားတယ်… ငါ့အမှားလည်းပါပါတယ်…. မောင့ကြို မောငန်ဲ့အရှယတ်ူ အတန်းတူနဲ့ သူငယခြငွြးတဈယောကန်ဲ့ ဖြစ်သှားပြီးတော့ မကိုထားခဲ့မှာကို အမြဲတွေးကြောကန်မေိတာ….. အဲ့ဒီသတင်းလည်းကြားကော မ… အရမ်းလန့သ်ှားပြီး အရမ်းစိတဆြိုးသှားမိလို့ပါ”

“ အင်း…မောငလြည်းနောကဆြို အနအထေိုင် ဆငခြှငပြါ့မယ်… နောြ”

“ ဒီတဈခေါကတ်ော့ ခွင့လြှှတလြိုကမြယ်…. နောကတ်ဈခေါကကြှ နောကရြည်းစားရတာ ဟုတဟြုတမြဟုတဟြုတ် အခုလို သတင်းထွကလြာလို့ကတော့ အပြတပြဲနောြ”

ဟုပြောကာ ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းအား လကသ်ီးနှင့ြ အသာလေးထုလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောြ ပ ပလီပလာဖြင့ြ

“ အား…နာတယမြရဲ့…နမကေောင်းဖြစ်ထားလို့ အသားတွနောနတော”

“ ဟင်..ဟုတလြား…ဆောတီးနောြ”

ဟုပြနပြှောကာ လကသ်ီးကို ပိုအားထည့ြ၍ ရငဘြတကြို ထုလတေော့သည်။

“ အင်…အင်…ဘုတ်..ဘုတ်..ဆိုးခင်ျဦး”

ကြှနတ်ောကြ သူမကို ပုခုံးကနဆှေဲပြီး ရငခြှငထြဲသို့.. တင်းကြပစြှာ ဖကထြားလိုကလြသည်ေ၊ သူမက အစကရုန်းသောလြည်း နောကတ်ော့ ငှိမကြှသှားလသည်ေ။ ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲကို သူမမကြန်ှာလေးအပပြှီး ငှိမင်ှိမလြေးရပန်လသေည်ေ၊ ဘယသ်ူမှ စကားမပြောပဲ ဖကန်တော ၅ မိနဈလောကပြင် ကြာသှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြစ၍

“ မ..ကို ခစွတ်ယ်”

ဟုပြောလိုကရြာ သူမကလည်း ကြှနတ်ောန်ောကကြွောကို လကဝြါးဖြင့သ်ပ်၍

“ မ..လည်းမောင့ကြိုခစွပြါတယ်…ခစွလြို့ပဲ အခုလို သဝနတ်ိုမိတာပေါ့”

ဟု ပြနပြှောလသည်ေ.. ပြီးနောကြ သူမကပင်

“ ကဲ…လူကိုလှှတ်ဦး လမ်းဘေးကြီးမှာ.. သူများတွေ ကြည့်န်လေိမ့ြဦးမယ်”

“ လာ…မောင်…ဟိုနားက တမာပငအြောကကြ ကြတပြဈမှာထိုငရြအောင်… မောင့ဖြို့ ကြကသ်ားပေါင်းအရည် လုပလြာခဲ့တယ်…. မောင် ညနစောမစားရသေးဘူးမလား”

“ အင်းမစားရသေးဖူး…အခုမှနိုးတာ..အိပန်တော…အခုထိ အိပခြငွမြူးတူးဖြစ်နတေုန်း”

ဟုပြောကာ ကြတပြဈပေါတ်ှငထြိုငန်သေော သူမပေါငပြေါသ်ို့ ခေါင်းတငပြှီး လှဲအိပလြိုကလြသည်ေ။

“ မောင်….အပငွြးကြီးမနနေဲ့ကြာ…ထဦး… ကြကပြေါင်းဟင်းရညတ်ှေ အေးကုနတ်ော့မယ်.. ထ”

ဟု ပြောကာ ကြှနတ်ော့န်ဖူးအား ဖြဖြလေးနမ်းလိုကလြသည်ေ။

“ ဟုတကြဲ့ပါ…ထပါပြီ”

ကြှနတ်ောကြ အိပန်ရောမှ ထထိုငပြှီး သူမခကြပြှုတလြာသော ကြကပြေါင်းဟင်းရညကြို ဂွိုင့ထြဲကနေ အပြောငစြားပြီး အရိုးတွပေါမကနွြ ကိုကလြိုကလြသည်ေ၊ မဝသုနန်ှင့လြည်း ပြနပြှီးအဆငပြှသှေားပြီဖြစ်၍ စိတအြခွအနေပေိုမိုကောင်းမှနလြာကာ…… ခန်တာကိုယကြလည်း လန်းဆန်းလာလသည်ေ၊ သူမက

“ အပြငမြှာလတေိုကတ်ယ်…မောင်.. အထဲဝငတ်ော့ အဖြားက သကသ်ာခါစရှိသေးတယ်… မလည်းပြနတ်ော့မယ်… အလုပတ်ှရှေိသေးတယ်”

“ အင်းပါ..မ..ကြေးဇူးပဲနောျ”

“ ရပါတယကြှာ…လိမျမာရငမြင်းအတွကခြညွြးပဲ… ခစ်ခစ်.. မ.. ပြနပြှီနောြ… ညနကတ်ဲ့ထိ လည်းမနနေဲ့ဦး.. ပြနရြောကရြင် ဖုန်းဆကလြိုကမြယ်.. သှားပြီနောြ”

“ ဟုတကြဲ့”

မဝသုနပြှနသ်ှားတာကိုကြည့်ပြှီးခဏတွင် ကြှနတ်ောလြည်း အဆောငအြခန်းထဲသို့ ပြနလြာခဲ့လသည်ေ၊ အခန်းထဲရောကတ်ော့ စားပြဲပေါကြို ကြည့်မြိလိုကသ်ောအခါ စုမှတန်ိုးကိုပြနပြေးရမည့ြ မှတစြုစာအုပကြိုတွေ့လိုကရြသည်…. ဟုတသ်ားပဲ… ဟိန်းထကန်ဲ့ ထည့ပြေးမယဆြိုပြီး မေ့သှားတာ.. ဟိန်းထကကြလည်း နောကကြနွလေို့ဆိုပြီး အမှနလြဈသှားတော့ မပြောလိုကရြဘူး…. ငါပြနသ်ှားပေးမှပါဆိုပြီးတော့ အဖြားလည်းကသွှားတာနဲ့ စာအုပန်ဲ့ calculator ကို ဆိုငကြယ် toolbox ထဲထည့ပြှီး စုမှတန်ိုးအဆောငသ်ို့ ခွေဦးတညလြိုကလြသည်ေ။

သူမအဆောငရြှေ့ရောကသ်ောအခါတွင် သူမတို့မိန်းကလေးသူငယခြငွြးတဈစုက အဆောငရြှေ့က အုတခြုံပေါတ်ှင် ထိုငန်သညေကြို တွေ့လိုကရြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း ဟှန်းတဈခကြတ်ီးပြီး စုမှတန်ိုးအား လကပြှခေါလြိုကလြသည်ေ၊ သူမအနားရောကလြာတော့ ကြှနတ်ောကြ

“ စုမှတ် နင် မနကကြ.. ငါ့အဈမကြီးဆီ သှားလိုကတ်ာလား”

ဟု မေးလိုကတ်ော့ သူမကပြုံးပြကာ

“ အေးဟုတတ်ယ်… ငါတို့ကို အထငလြှဲနတယေထြငလြို့ သှားရှင်းပြလိုကတ်ာ… နငကြငါ့ကို ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းမှ မပြောတာ”

“ ငါလည်းပြောမလို့ပဲ…နင့ကြိုအားနာနလေို့”

“ ငါအစကတည်းကပြောသားပဲ… အဲ့လိုဖြစ်လာခဲ့ရင် ရှင်းပေးပါမယလြို့… အခုကဘာလဲ စာအုပလြာပေးတာလား”

“ အေး ဟုတတ်ယရြော့… ငါ့ရဲ့တွကစြကအြပိုပါ ယူလာခဲ့ပေးတယ်”

ရုတတ်ရကြ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ဦးကြားထဲတွင် လစေိမ်းတဈခု တိုကခြတသ်ှားသလို ခံစားလိုကရြသည်၊ သူမက ဟနဆြောငပြှုံးတဈခုကို လုပပြှုံးကာ

“ စာအုပပြဲပေးတော့..တွကစြကကြတော့ အဆောငကြ အဈမကြီးဆီကနေ တောင်းလိုကတ်ော့မယ်… ကြေးဇူးနောြ.. ရဲမာန်”

“ ဒါနဲ့နင်..ငါတို့ကိဈစကို ဘယလြိုသိသှားတာလဲ”

“ နင့အြဈမကြီးက ဟိုတဈလောက ယုပြင့ဆြီဖုန်းဆကပြှီး ငါနဲ့နငန်ဲ့အကြောင်းကို လှမ်းမေးနတော၊ ငါက အဲ့ကတည်းက စိတထြင့န်တော… မနေ့က ယုပြင့တ်ို့အတွဲနဲ့တွေ့တော့ ဟိန်းထကကြ ရဲမာနမြှို့ထဲကပြနလြာပြီး ဖြားနတော… သူ့ဆရာမလေးက ဖုန်းမကိုငတ်ာတဈပတလြောကရြှိပြီ….. ပြသနာတကန်တယေထြငတ်ယလြို့ ပြောလို့… ငါလည်းမနနေိုငတ်ာနဲ့…. ယုပြင့ဖြုန်းထဲကနေ ဖုန်းနံပါတကြိုကြည့်ပြှီး ဖုန်းဆကပြှီးတော့ မှို့ထဲကို ငါကိုယတ်ိုင် သှားရှင်းပြလိုကတ်ာ”

“ အေးပါ..ကြေးဇူးပါပဲဟာ..ငါဘာပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး”

“ အင်း…ဒါနဲ့ နင့ကြို viber မှာ ငါ message ပို့ထားတယ်… အဆောငရြောကရြင် ဖတကြှည့လြိုကြ…. ငါအထဲဝငတ်ော့မယန်ောြ”

ဟု ပြောပြီး အဆောငထြဲ ပြနဝြငသ်ှားလသည်ေ။ အဆောငပြှနရြောကတ်ော့ ထိုငခြုံပေါထြိုငခြလွိုကကြာ အငတ်ာနကဖြှင့ပြှီး viber ထဲသို့ဝငလြိုကလြသည်ေ၊ တုန်…..တုန်…တုန်…တုန်…တုန် အသံတွမှညေပြှီး စုမှတန်ိုးပို့ထားသော messages များတရစပ် ကလွာလသည်ေ၊ သူမပြောထားသညမြှာ….

“ ရဲမာန်….ငါပြောချင်တ်ာတဈခုရှိတယ်… ဘယကြစပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး”

“ အခုလို နငန်ဲ့နင့အြဈမကြီးတို့ ပြူနာဖြစ်သှားတာ ငါ့ရဲ့ လောင်းရိပလြည်းမကင်းဖူးလို့ ခံစားရတယ်…. အခုနောကပျိုင်း နင့ကြိုငါ တအားတွယကြပမြိသလို ဖြစ်သှားတယ်…. sorry ပါဟာ”

“ ငါတို့နှစ်ယောကြ အခုလို sex partner အဖြစ် ဆကဆြံရေးကို အဆုံးသတလြိုကကြှရအောငဟြာ….. စတွေ့ခါစလို့ မေးထူးခေါပြှော သူငယခြငွြးအနနေဲ့ပဲ ငါပြနန်ချင်ေတ်ယ်…… နင့ကြိုလည်း ငါအားနာမိတယ်”

“ အခုလို ဆုံးဖြတခြကြခြလွိုကရြတာ နငတ်ို့အတွဲ ပြူနာဖြစ်သှားတာလည်းပါတယ်၊ နောကပြှီးတော့ နင့အြဈမကြီးနဲ့ သှားတွေ့လိုကရြတော့… ငါတဈခုကို နားလညသ်ှားတယ်”

“ အဲ့တာက ရဲမာနဆြိုတဲ့နင့ကြို… ငါမပိုငဘြူးဆိုတာပဲ၊ ငါကလည်း အရူးပါပဲ…… ငါက သံယောဇဉတ်ှေ ခစွခြှင်းမတ်ေတာတွကေို တွယင်ှိမိမှာစိုးလို့ ရည်းစားမထားပဲနတော…. အခုတော့ အိပရြာပေါမြှာ နငန်ဲ့အတူနကြရေင်း နင့ကြိုပိုငဆြိုငခြငွတ်ဲ့စိတ် ဖြစ်မိသှားတယ်…. sex patner လို့ ခေါင်းစဉတ်ပထြားပမယေ့ြ…. ငါ့အတွင်းစိတထြဲကတော့ partner တဈယောကထြကပျိုပြီး နင့ကြိုမှငန်မေိတယ်… ဒီထကကြှာလာရင် ငါနင့ကြိုခစွမြိသှားလိမ့မြယ်…. အခုကတည်းက ငါတို့အဆုံးသတလြိုကတ်ာ ကောင်းပါတယ်”

“ ငါတွေးမိတာက ငါတောင် နင့ကြို လကလြှတရြတော့မှာတွေးမိတဲ့ အခိုကမြှာ ဝမ်းနည်းသှားသလိုခံစားခကြြ ဖြစ်မိသှားတယ်…. နင့ရြဲ့ခစွသ်ူအဈမကြီးဆို ငါ့ထကြ အဆပေါင်းများစွာ ခံစားရမယဆြိုတာ မိန်းကလေးချင်ြး ကိုယခြငွြးစာမိပါတယ်…. နငသ်ူ့ကိုတနဖြိုးထားပါ.. ငါပြောချင်တ်ာတော့ ဒါပဲ”

“ နောကဆြုံးတဈခု ပြောချင်တ်ာကတော့ .. နငန်ဲ့အတူနခေဲ့ရတဲ့အခွိနတ်ှမှော ငါပြောရြှှငခြဲ့ရပါတယ်…. သူငယခြငွြးတဈဦးလိုကော…. လိငဆြကဆြံဖောတ်ဈဦးအနနေဲ့ကော… ဒါပဲဟာ.. ငါပြောတာ ရှညသ်ှားပြီ၊ ငါ့ကိုတွေ့ရင် အရငလြိုပဲ မေးထူးခေါပြှော ဆကဆြံပေးပါ….. ဒါကတော့ နင့သ်ဘောပါပဲ 😊😊😊 ပြောရြှငပြါစေ သူငယခြငွြး”

စုမှတန်ိုးပို့ထားတဲ့ message ကို ဖတပြှီးတော့ ဘာပြနပြှီးပို့ရမလဲတောင် မသိတော့တာကြောင့ြ…. နင့ဆြုံးဖြတခြကြအြတိုင်းပဲပေါ့ဟာ…. ငါလည်းပြောခြဲ့ရပါတယ် လို့ပဲ ပြနပျို့ပြီး သူမနဲ့ conversation တဈခုလုံးကို phone screen ကိုဖိပြီး delete လုပလြိုကလြတေော့သည်။

ဒီလိုနဲ့ပဲ ကြာလာတော့ စုမှတန်ိုးနှင့ြ ကြှနတ်ောန်ဲ့ကြားထဲ ဆကဆြံရေးက အေးစကသ်ှားသလောကြ…. မဝသုနန်ှင့ြ ကြှနတ်ောန်ှင့ကြှားထဲ သံယောဇဉကြတော့ ပိုမိုနကရြှိုင်းလာလသည်ေ၊ မုနတ်ိုင်းပြီးသှားတဲ့အခါ…. ကောငကြငပြှာကြီးက ကြညလြငပြှီးတော့ အခါတိုင်းထကပျိုပြီးတောကပြသလိုပဲ။ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ပြသနာဖြစ်ပြီးနောကြ ပြနအြဆငပြှသှေားခွိနမြှာ အရငကြထကြ ပိုခစွမြဝ ဖြစ်နကြသေည်၊ အားလပရြကတ်ိုင်း သူမနှင့သ်ှားတွေ့သလို ကြားရကတ်ှထေဲလည်း အတန်းခွိနသ်ိပမြရှိဘူးဆိုလငွြ ညနခင်ေးများတွင် သူမနှင့ခြွိန်းတွေ့ပြီး အခွိနဖြှုန်းလေ့ရှိလသည်ေ၊ ယခုရကပျိုင်းတွငတ်ော့ ခွိန်းတွေ့သည့ြ အစီအစဉမြွားကို ခတ်ေတရပထြားရသည်၊ ဘာကြောင့ဆြိုသောြ ကြှနတ်ောကြ စာမေးပြဲနီးကပလြာသောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။

စာမေးပြဲတွင်းတော့ အခါတိုင်းလိုပဲ အဆောငကြအခန်းတွငကြကြလြိုကြ… ကြောင်းဝန်းထဲခွဆနေ့လြိုကဖြှင့ြ ယောငပြပလေေုပကြာ ကကြရြလသည်ေ၊ တဈခါတဈရံသူငယခြငွြးအဖြဲ့များနှင့ြ အတူတွကကြှသည့အြခါလည်းရှိသည်၊ ထိုအခါမွိုးတွင် စုမှတန်ိုးက အရငကြလို အဖြဲ့ထဲပါမလာတော့ပဲ ကြှနတ်ော့အြား ရှောငန်လတေေော့သည်၊ တဈခါတဈရံလမ်းမှာတွေ့ရင် ကြှနတ်ော့ကြိုတော့ တဈခကြတ်ဈခကြြ ပြုံးပြလေ့ရှိသည်၊ ဟိန်းထကန်ှင့ယ်ုပြင့တ်ို့အတွဲက မဂွောမတူသောလြည်း ကြောင်းဝန်းထဲ စာအတူလုပကြှသည်… တဈခါတဈရံပငွြးလာလငွြ သူတို့အတွဲနားသှားပြီး လူရှုပလြုပကြာ စာသှားလုပလြသည်ေ။

စာမေးပြဲမရောကမြှီစာလုပရြသည့အြပတမြွားတွင် မဝသုနန်ှင့ဖြုန်းဆကသ်ည့အြခွိန် ကြဲလာလသည်ေ၊ သူမကဖုန်းသိပမြဆကရြန်… စာပဲကောင်းကောင်းလုပရြန် မှာကြားလသည်ေ၊ တဈခါတဈရံနမကေောင်းဘူးဟုပြောကာ ဖုန်းကိုစောစောခလွေ့ရှိလသည်ေ၊ သူမနှင့မြတွေ့တာလည်း သုံးပတလြောကကြှာပြီဖြစ်လသည်ေ….. တဈခုခုတော့မူမမှနတ်ော့…. အခုရကပျိုင်း ဖုန်းဆကသ်ည့အြခါမွိုးတွင် အသံဝငန်သညေ့အြသံဖြင့ြ ဖုန်းပြောလေ့ရှိသည်… ကြှနတ်ောကြ နမကေောင်းဘူးလား… ဘာဖြစ့လြို့လဲဟု မေးတော့လည်း ရရရေောရာပြနမြပြော…. အအေးမိသလို.. နှာစေးသလိုဖြစ်ကြောင်းသာ ပြနပြှောလသည်ေ၊ သူမနှင့ဖြုန်းပြောလငွြ သူမက ယခငကြလို တီတီတာတာ လွှောကမြပြောတော့… ကြှနတ်ောပြှောသမွှကိုသာ အင်း..အင်း နဲ့သာ ထောကခြံနလသေည်ေ၊ သချောတယ်… တဈခုခုတော့ဖြစ်နပြေီ… ကြှနတ်ောစြာလုပရြတာမဖြောင့တ်ော့…. ထို့ကြောင့ြ သူမအားမည့ြ အားလပရြကတ်ှင် မှို့ထဲသို့ ထွကခြဲ့လသည်ေ။

သူမနထေိုငရြာ ခွံဝန်းရှေ့သို့အရောကတ်ှင် ကြှနတ်ောရြောကန်ကြေောင်း ဖုန်းဆကလြိုကရြာ သူမက အိမန်ရင်ေးအဝတအြစားဖြင့ြ ထွကလြာတွေ့သည်၊ မဝသုနမြကြန်ှာက ဖြူဖြော့ဖြော့လေး ဖြစ်နပြေီး ငိုထားသညလြား… အိပရြေးပကြသ်ညလြားမသိ…. မကြလြုံးများက မို့အဈနလသေည်ေ၊ သူမက..

“ မောင်…မှို့ထဲဘာလာလုပတ်ာလဲ… စာတွကေ တောတ်ောပျိုငန်လေို့လား”

ဟု ဆူလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ

“ မဟုတပြါဘူး..ရသင့သ်လောကတ်ော့ ရပါပြီ…. စာလုပရြတာ ငှီးငှေ့လို့ အခုက စိတပြှလကေပြွောကြ ဆိုငကြယစြီးလာတာပါ”

“ အင်း…မ..ရုပဆြိုးနလေား…ဘာမှတောငမြလုပခြဲ့ရဘူး….မုန့သ်ှားစားမလား”

“ အင်း…နည်းနည်းပေါ့…မုန့မြစားတော့ဘူး..ကနဘြောငခြဏသှားကြရအောင်”

“ အဲ့တာဆို…မ..အဝတလြဲလိုကြဦးမယ်”

“ မလဲနဲ့တော့…လာတကျ”

မိတ်ထီလာကနဘြောငသ်ို့ ဆိုငကြယပြတစြီးပြီး လူရှင်းသည့တ်ဈနရောတွင် ဆိုငကြယကြိုရပကြာ ကနဘြောငပြေါတ်ှင် နှစ်ယောကအြတူ ထိုငလြိုကကြှလသည်ေ၊ သူမက အခါတိုင်းထကပျိုပြီး တိတဆြိတန်လသေည်ေ… ကနရြပြငေကြို ဖြေးညင်းစွာ ကြည့်န်လသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ ဘယဖြကလြကဖြှင့ြ သူမ၏ပုခုံးကိုကိုငပြှီးဆှဲဖကကြာ သူမပုခုံးလေးကို လကဖြှင့အြသာပြတပြှီး အားပေးနလသေည်ေ… သူမကလည်း ကြှနတ်ော့ပြုခုံးပေါြ ခေါင်းလေးအသာမှီတငထြားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြပငစြ၍…

“ မ…အခုတလော ဘာတွဖြစ်ေနတောလဲ… အလုပမြှာအဆငမြပြဘေူးလား.. နမကေောင်းတာလား…. မ..ကို ကြည့်ရြတာ အားသိပမြရှိသလိုပဲ”

“ မဟုတပြါဘူး”

“ အင်း…မ..တဈခုခုပြောစရာရှိရင် မောင့ကြိုပြောလို့ရတယန်ောြ… မောငန်ားထောငပြေးမယ်”

“ အင်း…မရှိပါဘူး…မ..ဘာမှမဖြစ်ပါဖူး”

“ မရယ်…မောငကြ ကလေးလား… မညာစမ်းပါနဲ့…. ရငထြဲရှိတာပြောလိုကြ… မ..က အခုလိုဖြစ်နတေော့ အမှနတ်ိုင်းပြောရင် မောငလြည်း စာကို ဖြောင့ဖြှောင့လြုပလြို့မရဘူး ဖြစ်နတော”

“ အင်း…မ..အိမန်ဲ့ပြသနာဖြစ်တာပါ…ဘာမှမဟုတပြါဘူး”

“ ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ”

“ အိမတ်ှင်းရေးပြူနာပါ…ဘာမှမဟုတပြါဘူး… အမတေို့က သူတို့ဘကကြပဲ တွေးပြီးတော့ မ..ဘကကြို မတွေးပေးကြဘူး.. မ..က သချောရှင်းပြတော့လည်းနားမထောငပြဲ ဆူငေါကန်တော”

“ အင်း…ဘာဖြစ်တာလဲလို့”

“ ဘာမှ မဟုတတ်ော့ပါဖူး မောငရြယ်….သူတို့ဖြစ်ချင်တ်ဲ့ဟာတွေ လုပခြငွန်ကြတော…. ရှတ်.. ရှတ်… အင်း…. အီး… အင်း”

ကြှနတ်ော့ကြို မဝသုနကြ ဘာမှဆကမြပြောတော့ ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲသို့ ခေါင်းလေးအပကြာ ငိုနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြလည်း သူတပါးအိမတ်ှင်းရေးဆိုတော့ ထပမြမေးမိတော့… အငိုသနသ်ော ကြှနတ်ော့ရြဲ့နကြောပန်းလေးကိုသာ နောကကြွောကိုဖြဖြလေးပြတပြေးပြီး ချော့မှူနပေေးလသည်ေ၊ ငိုနတောအခွိနအြတောကြှာသှားတော့ သူမအငိုရပသ်ှားလသည်ေ၊ မကြန်ှာပေါမြှာလည်း မကြရြညစြတွကေော…. နှာရညတ်ှလည်ေးထွကခြငွန်တောကို နှာခေါင်းကိုတရှုံ့ရှုံ့လုပပြှီး ကလေးများလို ထိန်းထားလသည်ေ၊ သူမကိုကြည့်ပြှီး ကြှနတ်ောရြယခြငွသ်ှားလသည်ေ…. သို့သောြ မရယရြကြ… သူမ စလင်းဘတအြိတထြဲက wet tissue ကိုထုတကြာ သူမ၏မကြန်ှာကို သန့ရြှင်းပေးလိုကလြသည်ေ။

ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲ ခေါင်းစိုကင်ိုပြီးသှားသောအခါတွင် သူမကရငဖြှင့လြိုကရြလို့လား… ငိုလိုကရြလို့လားတော့မသိ… အခါတိုင်းလို ပြနလြညပြှုံးရှငလြာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း စာကောင်းကောင်းလုပဖြို့ ဆရာလုပလြိုကြ…. သူတို့ရုံးက ဘယသ်ူကဘယလြိုဘယည်ာနှင့ြ စကားတွဖေောငဖြှဲ့ပြောနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ မကြားတဈခကြကြှားတဈခကြြ…. သူမ ပြောရြှှငန်သေောမကြန်ှာကို မှငတ်ှေ့ရသညမြှာ စိတခြမွြးသာရလသည်ေ၊ သူမ၏ဝင်းလဲ့သှားသော မကြန်ှာလေးက… .မိုးတွသည်ေးထနစြှာရှာသှန်းပြီးသကာလ… သကတ်န့တ်ဈစင်း ပေါလြာသလိုပင်..🌈🌈🌈။

မဝသုနကြ စကားတွပြေောနရင်ေးနှင့ြ တဈခုခုကိုသတိရသှားသည့ဟြနဖြှင့ြ ကြှနတ်ော့ဘြကကြိုလှည့ကြာ ကြှနတ်ော့ပြေါငကြို ခပဆြတဆြတလြေး တဈခကြရြိုကပြှီးတော့……

“ ဖတ်…”

“ မောင်…သိလား..မ..ပြောစရာရှိတယ်”

“ ရိုးရိုးပြောလည်းရပါတယမြရယ်…..လူကိုလန့သ်ှားတာပဲ”

“ အင်းပါ….မောငစြာမေးပြဲဘယန်ေ့ပြီးမှာလဲ”

“ နောကလ်… ၂၄ ရကန်ေ့လောကထြငတ်ာပဲ… စာမေးပြဲအခွိနစြာရင်းတော့ မထွကသ်ေးဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲ”

“ မနဲ့အတူ ခရီးသှားကြရအောငလြေ… မ..က ဒီလထဲ စုကြေးငှရမှော… ဟဲဟဲ ကလောမှို့ဘကြ ငါးရကခြှောကရြကလြောကြ အတူသှားကြရအောငလြေ…. မောင့အြိမကြို ခရီးသှားမယ် တဈခကြပြှောကြည့်လြေ.. ရတယမြလား”

“ အင်းးး…မောငကြရပါတယ်…အိမကြို ဘောဒြါတွနေဲ့သှားမယပြှောပြီးတော့ မုန့ဖြိုးပါတောင်းလိုကလြို့ရတယ်… မ..က အဆငပြှလေို့လား.. ခွင့ရြကရြလို့လား”

“ မ..စုထားတဲ့ခွင့ရြကတ်ှရှေိတယ်.. စနတနေင်ျဂနှနေဲ့ဆကပြှီး ယူလိုကမြယ် မောငအြဆငပြှရငေသ်ှားကြတာပေါ့… နှစ်နှစ်ပြည့ကြို ကလောမှာ လုပကြှမယလြေ”

“ မောငကြတော့ အတိုင်းအထကအြလှနပြဲ…. မ….ဘကကြရော ဖြစ်ရဲ့လား မောငန်ဲ့နှစ်ယောကထြဲသှားဖို့… မရဲ့အိမကြိုရော ဘယလြိုပြောမှာလဲ”

“ အိမကြိုခေါကထြားလိုကစြမ်းပါ…. ဒီအရှယအြထိ သူတို့ဖြစ်နချင်ေတ်ဲ့အတိုင်း နပေေးခဲ့ပြီးပြီ…. ဒီတဈခေါကတ်ော့ မ ဆန်ဒရှိတဲ့အတိုင်းလုပကြှည့ခြငွတ်ယ်…. မောငန်ဲ့သှားမှာပဲဟာ နှစ်ယောကထြတည်းလည်း ဘာဖြစ်တုန်း.. မကြောကပြါနဲ့ မောငရြယ်… မတာဝနယ်ူမှာပါ… ခစ်ခစ်.. သူကကြောကရြတယရြှိသေး”

“ ဟုတပြါပြီ..အဲ့တာဆိုသှားကြတာပေါ့… အဲ့လိုမှန်းသိ စောစောကတည်းက ပိုကဆြံကြိုစုပါတယ်…. အိမကြတော့ တဈပုံးလောကတ်ော့ တောင်းလို့ရတယ်”

“ ရတယ်…မောငကြ စာမေးပြဲကောင်းကောင်းဖြဖေို့ပဲ မ..က ငှရေေးကြေးရေး ခွသလေုံးမှှေးပဲ… အဲ့လယ့ြ”

“ အဲ့တာဆိုပြနကြှရအောငလြေ…နတေောငစြောင်းနပြေီ… ကြှနတ်ောလြည်း သပြဝအေထိ ပြနရြဦးမှာ”

“ ထမင်းစားသှားပါလား…မတို့နားက…ခစွတ်ီးထမင်းဆိုင် စားကောင်းတယ်”

“ အို…ဂေ…သှားကြတာပေါ့”

ထို့နောကန်ှဈယောကသ်ား ခစွတ်ီးထမင်းဆိုငတ်ှင် ထမင်းအတူစားကြပြီး…. သူမအား ပြနပျို့ကာ… အဆောငသ်ို့ ပြနလြာခဲ့လိုကလြသည်ေ။

မဝသုနန်ှင့ခြရီးအတူထွကရြမညကြို သိရှိပြီးသည့န်ောကတ်ှင် ယခငကြကြောကန်ခေဲ့သော စာမေးပြဲကို မှနမြှနသ်ာပြီးစချင်ေတ်ော့လသည်ေ… ဟီဟီး၊ စာကကြန်ရင်ေး စိတတ်ှလှငေ့သ်ှားသည့အြခိုကတ်ှင် ခရီးသှားပြီးတည်းခိုခန်းတည်းလငွြ.. နှစ်ယောကခြန်းယူပြီး အတူတူအိပကြှမှာလား…. ဇာတလြမ်းမသန်းတွရေောဖြစ်နိုငလြား… ဟု အမွိုးမွိုး စိတကြူးယဉကြှည့န်မေိလသည်ေ၊ အမှနတ်ကယတ်ော့ မဝသုနကြ သူ့ခွိုဗူးကြီးကိုတောင် အသားကိုတိုကရြိုကပြေးကိုငသ်ညမြဟုတ်…. ကုတငပြေါသ်ို့ရောကမြည့ကြိဈစကတော့ အဝေးကြီးလိုသေးသညဟြုထငမြိသည်၊ တဈဖကကြလည်း မွှောလြင့ခြကြကြှီးဖြင့ြ…. ဟဲဟဲ… ခငဗြွားတို့ဆိုလည်း တွေးမိမှာပဲမလား…. အောကမြှနမြာနိုငင်ံဖကသ်ို့ နယမြှခွေဲ့ထွငခြှင့ရြမလားပေါ့ဗွာ၊ မဝသုနကြ အခုတဈခေါကြ အိမန်ဲ့ရနဖြစ်ပြီးတော့ သူလုပခြငွတ်ာတွကေို မထိန်းခွုပပြဲလုပတ်ော့မှာဆိုတော့…. ကိုယကြမီးလောငရြာလပငေ့ပြေးရုံပေါ့.. ငိငိ။

ဒါပမယေ့လြည်း..ခငဗြွားတို့သိတဲ့အတိုင်း sex ကိဈစကိုတခွားသော ယောကြွားလေးတွလေိုအတင်းလုပမြယူချင်ဘြူးဗွ၊ သိတယမြလား….. နှစ်ယောကလြုံး စိတတ်ူကိုယတ်ူဖြစ်မှ ကိုယတ်ှကသေဘောကတွာ… မဟုတရြင် တဈဖကကြသဈတုံးကြီးလို မလှုပမြယှကကြှီးနဲ့ဆို တောတ်ောဖြီးကြဲတယဗြွ၊ သို့ပမယေ့ြ မှနမြာနိုငင်ံမှာကြတော့ ငယင်ယကြတည်းက အကြောကတ်ရားနဲ့ချောကခြံထားရတဲ့ မိန်းကလေးတွကြတေော့ လကပြေါကကြပသ်ဗွာ… မဝသုနလြိုလူမွိုးတွပေေါ့…… အပျိုမှေးမရှိတော့ရင် တနဖြိုးကသွှားတော့မှာလိုလို.. ဘာလိုလိုပေါ့ဗွာ၊ သနားဖို့လည်းကောင်းတယဗြွ… သူတို့က လိငကြိဈစဆိုရင် ယောကြွားလေးတွဖကေကြ အသာစီးရတယလြို့ပဲ တွေးထငကြှတာ…. ဒီနိုငင်ံမှာက sex education သိပမြရှိတာလည်းပါမှာပေါ့…. ထားပါတော့၊ အဲ့ဒိလိုအမွိုးသမီးတွကေိုကြတော့ ဒီတိုင်းဂနွြးတန်းမင်းပီသစွာ ထိုငစြောင့န်လေို့ကတော့ သဈတုံးလို ခန်တာကိုယတ်ောင်… မင်ျဂလာဆောငပြှီးမှရမယမြှတ်။

ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့ရဲ့စီနီယာတွပြေောသလို နည်းနည်းချင်ြးသငပြေးရတာပေါ့…. တဈနေ့တဈလံ.. ပုဂံဘယပြှေးမလဲပေါ့ဗွာ.. ဟဲဟဲ… လကဖြကကြောင်းစားချင်မြှတော့ ပလောငကြှီးတောငတ်ကြ နှေးတာ သည်းခံရမှာပဲဗွ၊ မဝသုနကြိုတော့ ကြှနတ်ောကြ ခွိုဗူးကိုငတ်ဲ့အဆင့ကြနေ မတကသ်ေးဘူးဗွ၊ ဒါတောင် ပထမဆုံးတဈခေါကတ်ုန်းကပဲ ကောင်းကောင်းအရသာခံလိုကရြတယ်၊ နောကအြခါများကြတော့ ဘောလြီပေါအြဝတထြပဆြိုတော့ ဆားမပါတဲ့ဟင်းတဈခွကြ လိုပေါ့ရှတရြှတကြှီးဗွ၊ ကြှနတ်ောကြသူ့ကိုခစွလြို့သာ အတင်းအကြပမြလုပယ်ူတာ…. ယောကြွားပဲဗွ… မလိမတ်န်းပြောရရငတ်ော့ အကုနလြိုချင်တ်ာပဲ၊ ဒီတဈခေါကခြရီးမှာတော့ အဆင့န်ည်းနည်းလေးတကကြှည့မြယလြို့စိတကြူးသဗွ… ဟဲဟဲ😁။ ( ပရိတသ်တကြှီးတို့လည်း ကံကောင်းအောင် ဆုတောင်းပေးကြပါဦး )

ဒီလိုနဲ့ ရကတ်ျတပတသ်ုံးပတလြောကြ လိမဖြယလြိမဖြယန်ဲ့ စာလုပပြှီးတော့ ထုံးစံအတိုင်း ရသလိုလို မရသလိုလိုနဲ့ ဖြခေဲ့တာပေါ့ဗွာ၊ နောကဆြုံးဘာသာဖြပြေီးတဲ့ ညကြတော့ ပြောရြှငစြှာ…. လတခွှေနခြွှနဖြှင့ြ ခရီးဆောငအြိတတ်ဈဖြစ်လည်း ကြောပိုးအိတထြဲကို အဝတတ်ှထညေ့န်လသေည်ေ၊ ဟိန်းထကကြကြှနတ်ော့ကြိုကြည့်ကြာ…

“ သားကြီး…ဒီတဈခေါကြ အိမကြိုအစောပြနတ်ော့မှာလား…. အမေ့ကို လှမ်းနပြေီလားဟ.. မင်းအဈမကြီးနဲ့တောင် သှားမတွေ့တော့ဖူးလား”

“ မဟုတဘြူး…ငါခရီးထွကမြလို့…အိမမြပြနခြင်”

“ ဘယန်ေ့သှားမှာလဲ”

“ မနကဖြှန် ဒီလိုအခွိန် ညကားစီးရမှာ”

“ ဘယသ်ူတွနေဲ့သှားမှာလဲ..အိမန်ဲ့လား… မင်းက စိတဓြာတပြါပဲကြာ… ငါ့ကိုတောင် မခေါဖြူး”

ကြှနတ်ောကြ…ငါခူပြုံးပြုံးပြလိုကပြှီး…..

“ မဝသုနန်ဲ့သှားမှာ…ဟဲဟဲ… မင်းကိုခေါလြို့မရလို့ မပြောတာပေါ့ကြ”

“ ဘာလို့မရ….အဲ… မင်းတို့နှစ်ယောကထြဲ သှားကြမှာလား”

“ ဟုတတ်ယသ်ားကြီး… ငါ့ကံဇာတာတွေ တကပြှီနဲ့တူတယ်”

“ အင်း… ကောင်းတော့ကောင်းတာပေါ့… ဆရာမရဲ့ရခွေိနန်ဲ့ဆိုရင် သိပတ်ော့မူမမှနဘြူးနော.. ငါ့ကောင်”

“ ဒီလိုမူမမှနတ်ာတော့ ကြိုကတ်ယဟြေ့…. မင်းကမနာလိုနတောလား”

“ မဟုတပြါဘူး.. ငါတို့လည်း မနကဖြှန် နှုတဆြကပြှဲလုပကြှဦးမှာ… ဟားဟား… ငါကသချောတယ်… မင်းကသာ နှစ်ယောကအြတူသှားပြီး မစားရအညှောခြံရမယ့ကြောင်”

“ ပါးစပပြုတကြှီးနဲ့…ဖြဟဲ့…လှဲပါစေ ချောပြါစေ”

ထိုသို့ ဟိန်းထကန်ှင့ြ စကားကောင်းနစဉြေ ဖုန်း ringtone သံကြား၍ ကောကကြိုငလြိုကရြာ sunflower ဆိုတော့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့မဝသုန် ဆကန်ခွင်ေး ဖြစ်နလသေည်ေ…..

“ ဟယလြို…မ…ပြော”

“ အင်း…မောင်….မနကဖြှန် နေ့လညလြောကမြှ အဆောငကြထွကခြဲ့နောြ.. ကားက ၄ နာရီ လောကမြှ စပြီးစီးရမှာ…. ပြီးတော့ လိုတာတွလည်ေး အကုနယ်ူခဲ့ဦး… ပစ်စည်းတွေ မေ့မကနွစြခေဲ့နဲ့”

“ ဟုတကြဲ့ပါဂွာ”

“ အင်းအင်း…လုပလြုပ်…မ..လည်း အဝတတ်ှထညေ့လြိုကြဦးမယ်.. ပြီးရင် ရုံးကအလုပလြကစြသတဖြို့ ကနွတ်ာလေးတွေ လုပပြေးခဲ့လိုကြဥိးမယ်…. မနကဖြှနန်ေ့လညကြှ အဆောငကြထွကတ်ော့မယဆြိုရင် ဖုန်းဆကလြိုကြဦး”

“ ဟုတကြဲ့”

“ အင်း…ဒါပဲနောျ..မောင်..goodnight”

“ မလည်း goodnight…အာဘှား…”

နောကတ်ဈနေ့ ရောကတ်ော့ နံနကပျိုင်းတွင် အဆောငတ်ှငထြားခဲ့မည့ြ အိပရြာလိပကြို နပေူပြခွင်း ခွငထြောငကြိုလွှောခြှင်း ချောကတ်ော့ ဆာလာအိပထြဲထည့ကြာ ပရုတလြုံးပါထည့ပြှီး ကြိုးစီးပြီး ကြှကမြကိုကအြောင် ကုတငပြေါတ်ငလြိုကလြသည်ေ၊ အိုဂေ…ရယဒြီ ဖြစ်ပြီဆိုတော့ နေ့လညစြာသှားစားပြီး မှို့ထဲသို့သှားလသည်ေ၊ မှို့ထဲသို့ရောကသ်ောအခါတွင် ဆိုငကြယကြို အဒေါြ့အိမသ်ို့အပခြဲ့ပြီး ကားဂိတသ်ို့ လမ်းလွှောကသ်ှားလသည်ေ။ ကားဂိတတ်ှင် စောင့န်ပြေီး မကြာခငတ်ှငပြင် မဝသုနန်ှင့ြ သူ့သူငယခြငွြးအဈမကြီး ရောကလြာလသည်ေ၊ သူ့သူငယခြငွြးက ကားဂိတကြို လာပို့ပုံရသည်၊ သူ့သူငယခြငွြးပြနသ်ှားမှပင် ကြှနတ်ော့န်ားသို့ရောကလြာကာ..

“ မောင်…ရောကန်တောကြာပြီလား”

“ နာရီဝကလြောကတ်ော့ရှိပြီ…မ..လာထိုငလြေ”

“ အခုမှ ၃ နာရီ မတတ်င်းရှိသေးတာ…. မောင်… အထုပတ်ှေ အပခြဲ့ပြီး တဈနရောရာ သှားရအောငလြေ”

“ အင်း…ကောင်းသားပဲ”

ထို့နောကြ နှစ်ယောကသ်ား ကားဂိတကြို အထုပတ်ှအပေခြဲ့ကာ လမ်းလွှောကကြှလသည်ေ၊ မဝသုနကြ…

“ တောသ်ေးတယ်…ကားလကမြှတကြ စောစောကြိုဖြတထြားလို့… ဒါတောင် နောကဆြုံးတန်းနားလေးရတာ… တကျကသိုလတ်ှကေ ပိတတ်ော့ ပြနကြှတဲ့လူတွမွေားနတော”

“ ဟုတလြား…ကြှနတ်ောလြည်းမေးဖို့မေ့နတော… ဒါနဲ့ ရော့… ကြှနတ်ော့ပျိုကဆြံ မကိုပဲ အပထြားလိုကတ်ော့မယ်… နည်းတော့နည်းတယ်”

“ ရပါတယမြောငရြယ်…မောငကြ ကြောင်းသားပဲရှိသေးတာကို… အိမကြိုရော ဘယလြိုပြောခဲ့လဲ”

“ မ လိုပဲပေါ့….သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ခရီးသှားမလို့လို့ ပြောခဲ့ရတာပဲ.. ဟီး”

“ မောင်….ဟိုရှေ့က စတိုးဆိုငဝြငရြအောင်… ဆေးလေးဘာလေး ဝယသ်ှားရအောင်”

“ မ..ကကားမှုးတကလြို့လား.. မောငတ်ော့ အစာရှိရင် ကားမမူးဘူးရယ်”

“ မလည်း မမူးပါဘူး… လိုကာမယကြာပေါ့.. ပြီးတော့.. မိန်းကလေးပစ်စည်းလေးလည်း ဝယဖြို့ရှိသေးတယ်”

“ အဲ့တာဆို ကြှနတ်ောြ ဆိုငထြဲမလိုကတ်ော့ဘူးနောြ”

“ အင်း…အပြငကြပဲစောင့န်ေ”

မဝသုနစြတိုးဆိုငထြဲက ပြနထြှကလြာတော့ ကြှတကြွှတအြိတအြမဲလေးကို လကကြဆှဲပြီး ထွကလြာလသည်ေ… ပြီးနောကြ ကြှနတ်ောလြှယပြေးထားသော သူ့လှယအြိပလြေးထဲသို့ ထည့လြိုကလြသည်ေ၊ သူမက..

“ ဘာစားချင်သ်ေးလဲ…မောင်… ကားက ဘယမြှာခဏရပမြယ် မသိဘူး.. တောကြှာ အစာမရှိရင် မူးနလေိမ့မြယ်”

“ အင်း…ဟိုနားက ဝကသ်ားဒုတထြိုး သှားစားကြမလား”

“ ဟာ..မောငကြလည်း..ခရီးသှားမှာကို… ဝမ်းတွဘောတွပကြေရြင် ဒုကျခရောကန်ေဦးမယ်.. တခွားဟာစားပါ”

“ အဲ့တာဆို ထမင်းကြောသ်ှားစားမယလြေ… ဦး***ဆိုငကြ စားကောင်းတယ်”

“ အင်း…သှားစားကြတာပေါ့”

မဝသုနကြ ကြှနတ်ော့ကြို လကမြောင်းကနတွေဲပြီး လမ်းအတူလွှောကကြာ ထမင်းကြောဆြိုငသ်ို့ သှားစားကြပြီး ကားဂိတသ်ို့ပြနလြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ ကားဂိတရြောကတ်ော့ ကားလာမည့အြခွိနတ်ောင် နီးကပန်လပြေေီ.. သို့ဖြစ်၍ နှစ်ယောကသ်ား တဈယောကတ်ဈလှည့ြ နောကဖြေးသို့သှား၍ စွန့ထြုတစြရာရှိသညမြွားကို ထုတခြဲ့ကြလသည်ေ။

မကြာခငပြင် ကြှနတ်ောတ်ို့စီးမည့ြ Express ကားကြီး ရောကရြှိလာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ မဝသုနလြည်း အိတမြွားကိုသယကြာ ကားထဲသို့ ဝငရြောကကြှလသည်ေ၊ ခုံနံပါတကြ နောကဆြုံးတန်း၏ ရှေ့တဈတန်းတွင် ဖြစ်သည်၊ ကြှနတ်ောတ်ို့လည်း ကိုယ့န်ရောကိုယူပြီး ထိုငလြိုကကြှသည်၊ မဝသုနကြ… ပခုံးလေးလှုပလြှုပ်… လှုပလြှုပဖြှင့ြ…

“ ဟိတ်…ဒို့က မှနဘြေးကနရောနောြ… ယူက လွှောကလြမ်းဘေးက နရောယူ”

“ ဟုတပြါပြီမမရယ်…ကဲ..အထဲဝင်”

“ ခစ်..ခစ်..မောငကြ အဲ့တာတွေ ခစွဖြို့ကောင်းတာ”

ကြှနတ်ောတ်ို့အတွဲခုံနှင့ြ ဘေးချင်ြးကပရြကထြိုငခြုံတွငတ်ော့… အသကင်ါးဆယကြွောြ လငမြယားနှစ်ယောကြ လာထိုငကြှသည်၊ အနောကဆြုံးတန်းတွငတ်ော့ လူမတငပြဲ ပစ်စည်းများကိုသာ သယလြာလသည်ေ၊ ခဏကြာသောအခါတွင် လူစုံပြီဖြစ်သဖြင့ြ ကားစထွကလြတေော့သည်၊ လမ်းမှာလည်း… မကြာမကြာ… ကားလကမြှတဖြှတပြေးသော ဆိုငခြှဲလေးများမှ ခရီးသညမြွား တကလြာလသည်ေ။

ကြှနတ်ောြ၏ဇာတိမှို့ဖြစ်သော သာစညမြှို့သို့ ဖြတသ်ောအခါတွင် ညနအတေောစြောင်းနလပြေေီ… ကြှနတ်ောကြ မဝသုနကြို ကားမှနကြနေ… ဟိုဆိုငကြ.. ကြှနတ်ောတ်ို့ဆိုငဟြုတောင် ညှနပြှခဲ့သေးသည်၊ သူမကလည်း နောကကြှလာအားပေးရဦးမယဟြု ပြောလသည်ေ၊ တောငပြေါစြတကသ်ောအခါတွင် ညအတောမြှောငသ်ှားပြီဖြစ်၍ အပြငမြှငကြှင်းကို မမှငရြတော့ခွေ။

မဝသုနကြ အပေါကြအဲကြန်းက အေးသညဟြုဆိုကာ ကြှနတ်ောလြကဆြောငပြေးထားသော ဦးထုတအြဖြူလေးကို ထုတဆြောင်း၍ လကရြှညအြပါးထညလြေးကို တီရှပအြပေါကြနေ ထပဝြတလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ

“ မနဲ့လိုကသ်ားပဲ…လှတယ်”

“ မောငကြလည်းရှေးတာတောလြို့ပါ.. ဟဲဟဲ.. မောင် မအေးဘူးလား”

“ ခေါင်းကရပါတယ်…အပေါကြလည်း လယသ်ာဂွာကငန်ဲ့ အောကကြလည်း ဂငွြးဘောင်းဘီအပြော့နဲ့ပဲဟာ၊ မ..ဝတထြားတဲ့.. အောကကြ ခေါင်းလောင်းဘောင်းဘီကြီးနဲ့ ညကြအေးမှာအဲ့တာ”

“ အင်း..အေးလာတော့ စောငခြှုံတာပေါ့…. ဂငွြးဘောင်းဘီကြတော့ ညအိပခြရီးဆိုတော့ သကတ်ောင့သ်ကသ်ာမဖြစ်လို့”

“ ဪ..ပြီးတာပဲ.. ကြှနတ်ောန်ဲ့ အတူသှားရတာ ဘယလြိုခံစားရလဲ”

“ အင်း…ပြောတ်ယ်… ပြီးတော့ လှတလြပတ်ယ်… မကို အိမကြ ငယင်ယကြတည်းက အခုအရှယထြိ ခွုပခြယွထြားကြတာ သူငယခြငွြးတွနေဲ့တောင် ခရီးကိုမထွကခြိုင်းဘူး”

“ ဟင်…သူငယခြငွြးတွနေဲ့တောင် မသှားဖူးဘူးပေါ့”

“ ဟုတတ်ယ်…ခရီးသှားရင် အိမန်ဲ့ အမွိုးတွနေဲ့ပဲသှားဖြစ်တာ…. အဝေးသငတ်ကတ်ုန်းကလည်း အဆောငမြှာ ဂိုကလြုပန်ရတော.. ဘယမြှကို မလညရြသေးပါဘူး… အခုလည်း အလုပတ်န်းရောကြ ဟင်း… အခုလိုထွကလြာရတော့ စိတပြေါ့ပါးသှားသလိုပဲ”

“ မောငလြည်းပြောပြါတယ်…မောငလြည်းခစွသ်ူနဲ့ ခရီးထွကတ်ာ ပထမဆုံးပါနောြ.. ဟဲဟဲ”

“ တို့လည်းအတူတူပါပဲ”

ထို့နောကြ ကားပေါပြှသော မှနမြာဗီဒီယို အောကြယွအြောကြယွြ ဇာတကြားကို မကြည့်ခြငွြ၍ ကြှနတ်ော့ဖြုန်းထဲပါလာသော အသဈထွကထြားသည့ြ ကြနဖြူးပနဒြါ သုံးကားမှှောကကြို နားကြပတ်ဈယောကတ်ဈဖကဆြီတပကြာ နကြောစိစားရင်း ကြည့်ကြှလသည်ေ၊ သူတို့ပြနသေော မှနမြာဇာတကြားက ကြှနတ်ောတ်ို့ထကြ အရငပြှီးသှားလသည်ေ၊ သိပမြကြာခငမြှာပင် ကြှနတ်ောတ်ို့၏ ဇာတလြမ်းလည်းပြီး၍ ခုံနှစ်ခုံကြားရှိ လကတ်ငသ်ည့တ်န်းကို အပေါတ်ငလြိုကကြာ စောငန်ှဈထညကြို အတူခွုံကြပြီး ကြှနတ်ောကြ မဝသုနကြို ထွေးပြေ့ကာ မှိန်းမောအိပစြကကြှလသည်ေ။ သို့သောြ လမ်းက တောငပြေါအြတကလြမ်းဖြစ်၍ ဝိုကပြှီးကြေ့ရသော အကြေ့များကြောင့ြ ဟိုဘကယ်ိမ်းလိုကြ ဒီဘကယ်ိမ်းလိုကန်ှင့ြ တောတ်ောန်ှင့ြ အိပမြပြောခြွေ၊ ဘေးနားက ဦးလေးကြီးတို့လငမြယားကတော့ ကိုယ့အြိမကြိုယ့ယ်ာလို သဘောထားပြီး အိပပြွောန်ကြသေညမြှာ ဟောကသ်ံများပင် ထွကန်လသေည်ေ၊ အိပမြပြောရြသည့အြကြောင်းအရင်းတွင် သူတို့လငမြယားဟောကသ်ံကြောင့လြည်း ပါလသည်ေ၊ ထိုစဉြ… မဝသုနကြ ကြှနတ်ော့ပြုခုံးပေါြ မှီအိပန်ရင်ေးကနေ…

“ မောင်…အိပမြပြောဘြူးလား”

“ ဟုတတ်ယ်…ဘေးက ဟောကသ်ံတွကြေောင့မြို့…. မ.. ကော အိပမြပြောဖြူးလား”

“ စောနက တောငပြေါစြတကခြါစတုန်းကတော့ မှေးကနည်း ပြောသ်ှားသေးတယ်…. မ..လည်း ဟောကသ်ံတွကြေားလို့ နိုးလာတာ”

“ တဈကားလုံး သူတို့နှစ်ယောကြ အသံတွခညွြေးပဲ”

“ ထားလိုကပြါ မောငရြယ်… အသကကြှီးတဲ့သူတွဆေိုတော့ အဲလိုပဲ… ပငပြန်းလာလို့လည်း ဖြစ်မှာပေါ့…. မောငည်ောင်းနပြေီလား မရဲ့ပခုံပေါြ မှီအိပလြေ”

“ သူ့ပခုံးကဖြင့ျ ကဉြျးကဉြျးလေးကို”

“ ခစ်ခစ်…. အဲ့တာတော့ တို့လည်းမတတန်ိုငဘြူး… ရော့ စိတပြှသှေားအောင် လိမျမောသ်ီးစား”

ဟုဆိုပြီး ဝယလြာသော ပြားလိမျမောသ်ီးတဈလုံးကို ခွာကြှေးလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ရတဈေငုံသောကကြာ နှစ်ယောကသ်ား ပြနင်ိုကန်ကြသေည်၊ မဝသုနကြ ကြှနတ်ော့ကြို အားနာလို့လားမသိ…. ကားမှနဖြကခြှမ်းကို မှီပြီး အိပန်လသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း နောကခြုံကို တဈထဈလွှော့လိုကကြာ မှိန်းနရင်ေးနှင့ြ…. မီးရောငမြှိနမြှိနလြေးအောကတ်ှင် ကားဆရာဖြင့ပြေးထားသော စိုင်းထီးဆိုငသ်ီချင်ြးကို… နားသောတဆငရြင်း မှိန်းနလသေည်ေ။

“ 🎼🎼🎼….ရငမြှာ..ကိုယစြီရယ်… ခစွစြိတရြှိခဲ့မှန်းလည်း… နှစ်ဦးသားလုံးက… သတိမထားမိတယ်..🎼🎼”

“ 🎼🎼🎼….ဘယသ်ူ.. ယုံနိုငမြလဲ… အခုလိုခစွခြဲ့ကြမယ်…. အခုတော့လည်း မဆန်းသလိုပါပဲ..🎼🎼”

“ 🎼🎼🎼….အမြဲတမ်းပဲ… တွေ့ချင်န်တယ်ေ.. အခစွရြယ်… ခစွစြကားလေးကြားနချင်ေတ်ယ်.. အခစွရြယ်.. ခစွလြှန်းလို့… ရူးရမလောကအြထိအောငကြှယ်… သိပသ်ိပခြစွရြတယ်…. နှဲ့တငရြယ်..🎼🎼”

“ 🎼🎼🎼….လှယန်တောကို… ခကအြောငလြုပတ်တကြှတယ်… လောကကြီးရဲ့… သဘာဝပဲ…🎼🎼.. ရငမြှာဘယလြောကပြဲ… တဈယောကကြိုတဈယောကြ ခစွလြည်းကြယ်…. လောကကြီးကို မယုံနိုငတ်ယ်….🎼🎼”

“ 🎼🎼🎼….နီးပြီးမှဝေးမှာကို မလိုလားတယ်…. ခစွပြှီးမှကြဲမှာကို မလိုလားတယ်…. ဘဝဆကတ်ိုင်း ပေါင်းရဖို့ ဆုပနမြယ်… သိပသ်ိပခြစွရြတဲ့… နှဲ့တငရြယ်🎼🎼”

သီချင်ြးနားထောငရြင်း ပကလြကလြှဲရတာ ညောင်းလာတော့ မဝသုနဖြကသ်ို့ စောင်းလိုကကြာ.. သူမစောငလြှတန်သညေကြိုတွေ့၍ စောငစြကိုဆှဲယူပြီး… သူမပုခုံးပေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်၊ သူမက… ကားမှနပြေါြ ခေါင်းလေးစောင်းကာ အိပန်သညေ့အြတွကြ ကြှနတ်ော့ဘြကကြနကြညေ့လြငွြ သူမ၏ ရှှလညေတ်ိုငလြေးကို တွေ့ရလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ… အူယားလာတာနဲ့ သူမပုခုံးပေါြ ခေါင်းကို အသာလေးတငကြာ…. လညတ်ိုငတ်ဈဝိုကကြို အနမ်းပေးလိုကလြသည်ေ။

မဝသုနကြတော့ အိပပြွောန်သညေ့ပြုံတော့ မပေါပြမယေ့ြ အိပပြွောခြငွယ်ောငဆြောငန်လသေည်ေ၊ ဘယဘြကကြိုစောင်းကာ.. ကြှနတ်ော့လြကတ်ဈဖကကြလည်း သူမ၏ဗိုကသ်ားပေါကြနေ ဖကကြာ… လညတ်ိုငကြိုနမ်းလိုကြ.. ပါးလေးကို ရှလှတလြိုကန်ှင့ြ အရသာတွေ့နလသေည်ေ၊ လညတ်ိုငကြို နမ်းသည့အြခွိနတ်ှင်.. လွှာလေးကိုထုတကြာ.. လညတ်ိုငတ်ဈလွှောကြ လကြပြေးလိုကပြှီး နားရှကလြေးကိုအရောကတ်ှင်… နားရှကကြို ငုံလိုကသ်ည့အြခါ… မဝသုနတ်ကိုယလြုံး တုနတ်ကသ်ှားလသည်ေ၊ သို့သောြ မမကဆကြ၍ အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်သေေးသည်။

ကြှနတ်ောရြဲ့လကကြတော့ သူမတီရှပအြပေါကြဝမ်းဗိုကပြှငပြေါကြနေ… ခွိုဗူးနှစ်လုံးပေါတ်ကသ်ှားကာ… ဖြဖြလေး အုပကြိုငလြိုကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ဘြယဘြကလြကကြ ကိုယ့ခြန်တာကိုယန်ှင့ကြို ပိနေ၍ လှုပ်၍မရသောလြည်း…. သိန်းငှကသ်ူရဲကောင်းသိုင်းသမားလေး.. ကြှန်ုပအြတွကတ်ော့ ညာလကတ်ဈဖကန်ှင့လြည်း.. ခရီးရောကလြသည်ေ၊ သူမရဲ့တီရှပအြပေါကြနခွကေော… နို့သီးခေါင်းရှိနိုငမြည့န်ရောကို မှန်း၍ လကန်ှင့ခြွပေေးလိုကသ်ည်။

ကြှနတ်ောကြ အင်ျကြီအပေါကြနကေိုငရြတာ.. အားမရသဖြင့ြ… သူမရဲ့ တီရှပအြောကသ်ို့ လကထြိုးလိုကသ်ည်၊ ချောမှတန်ူးညံနသေော သူမဗိုကသ်ားလေးက ကြှနတ်ော့လြကဝြါးပြငကြို ကြိုဆိုလသည်ေ၊ အပေါတ်ကရြနကြှံစညလြိုကတ်ော့ သူမဝတထြားသညကြ အပေါမြတငရြန် လှယကြူသော ဘောလြီအမွိုးအစား မဟုတသ်ဖြင့ြ သိန်းငှကသ်ူရဲကောင်းလေး အကြံအိုကသ်ှားလသည်ေ၊ သူမဝတထြားသညကြ ကိုယတ်ိုင်းဖြင့ခြွုပထြားသော ဗမာဇာဘောလြီ ဖြစ်နသေောကြောင့ဖြစ်သည်။ ဘောလီဂွိတဖြှုတရြန် သူမနောကကြွောဘကြ စမ်းလိုကသ်ောလြည်း အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်သေော သူမက သူ့နောကကြွောကို ထိုငခြုံကြောမှီနှင့ြ မခွာပေး၊ သူမမကြန်ှာလေးကလည်း အိပခြငွယ်ောငဆြောငရြင်း ပြုံးယောငသ်န်းနလသေည်ေ။

🏵️ ကြှနတ်ော့ြ ဂိုကဆြရာမလေး (အပိုင်း ၆ ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️