ရချေားမွချေား သူ့ဘဝ (အပိုင်း ၅)
ရေးသားသူ – Nat Thar
(အခစွတ်ကျကသိုလတ်ှင် ရေးသားသည်)
ဖူးသဈစု တကယ် မုန့ဟြင်းခါး ခကြတ်တပြါသည်။ မင်းမင်းက ဘေးကနေ လုပတ်ာကိုငတ်ာကို ကြည့်ရြင်း၊ လိုအပသ်ညတ်ှကေို ဝငလြုပပြေး (အမှနကြတော့ သူမ ခိုင်းသညမြွားကိုသာ လုပပြေးခွင်းသာ) သဖြင့ြ သှကသ်ှကလြကလြကြ ဖြစ်ယုံမက အစီအစဉတ်ကနွှင့ြ ခကြသ်ှားသညကြို တွေ့နရသေည်။ ကြကသ်ှန်ဥကိုတောင် အရညပြွောသ်ှားမှာစိုးလို့ သပသ်ပပြှနဆြယပြှီး ဟင်းသောကပြန်းကနတ်ဈလုံးထဲ ထည့ထြားကတည်းက မင်းမင်း အမှတပြှည့ကြို ပေးမိသည်။ အရသာက မစားကြည့်ရြသေး၍ မသိသောလြည်း အနံ့နှင့ပြင် အိမမြှာ ရှိနသေူ အနကြယဝြေါငရြော၊ ဂွိမ်းဈကပါ လာခွီးကြူးကြသညအြထိ ဆှဲဆောငမြှုရှိနသညေဟြု ဆိုရမည်။ ထမင်းစားပြဲမှာ ထိုငပြှီး လေးယောကအြတူ စားကြတော့လည်း တကယကြို စားလို့ကောင်းမှန်း မင်းမင်းသာမက ကနွသ်ူတွကေ ခွီးမှမ်းကြသည်။ ဂွိမ်းဈကတော့
“စု .. နင့ဘြာသာနင် ဆိုငဖြှင့လြို့ရပြီ”
ဆိုပြီး နောကန်သည်ေ။ အစကတည်းက ပြောခဲ့သလို ကိဈစဝိဈစပြီးကြတော့လည်း ထုံးစံအတိုင်း သူတို့နှစ်ဦး မင်းမင်း၏ စကရြာခန်းသို့ ရောကလြာကြသညသ်ာ။ ဂွိမ်းဈရော သူ့အဖိုးကြီးပါ ရှိနသဖြေင့ြ ဖူးသဈစုက တံခါးကို သချောအောင် လော့ခထွားယုံမက မင်းမင်း ကြနပြွူတာဆီသှား၍ သီချင်ြးတွပေါ ဖြင့ထြားသည်။ နှစ်ဦးသား အရှိနတ်ကလြို့ အသံတွေ ဘာတွေ ထွကမြိသောြ မကြန်ှာပူနရောမှာ စိုးလို့မှန်း မင်းမင်း သိပါသည်။ ထို့အတွကကြှောင့လြည်း ဖူးသဈစု ဆီမှ အသံကို ပိုမို ထွကကြလွာစတတေသ်ည့ြ အပေါကြနေ တိုကစြဈဖြင့ကြာ ကစားခွင်းမွိုးကို သူမလုပပြဲ ဖူးသဈစု၏ ကစားကြကအြတိုင်းသာ သူကမွှော၍ လိုကကြစားသည်။ ဒီလိုကြောင့ပြဲလား မသိ၊ ဖူးသဈစု ပန်းတိုငကြို ရောကသ်ှားသည့ြ အခွိနတ်ှင် မင်းမင်းက အရှိနတ်ကန်တေုန်းသာ ရှိသေးသည်။
“ကိုကို မပြီးသေးဘူးလား …”
“လိုသေးတယ် … စု ”
“ဒါဆိုလည်း ပြီးအောင် လုပန်ေ … ဘယလြိုမွိုး လုပခြငွလြဲ ..”
“စု မောနပြေီမလား … လှဲနလေိုကလြေ ..ကိုကို အပေါကြ တဈလှည့ပြေါ့ ..”
မင်းမင်း ပြောပြီးသညန်ှင့ြ ဖူးသဈစုကို ဖကထြားရင်း ကိုယကြိုလှည့လြိုကသ်ည်။ လူချင်ြးမကြာသလို တသားတည်း ဖြစ်နသညေ့ြ အနအထေားပါ မပကြြ ဖူးသဈစုက အောကကြ မင်းမင်းက အပေါကြနေ ဖြစ်သှား၏။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ ဒုတိယပိုင်း၏ တိုကစြဈကို ဦးဆောငကြစားသူက မင်းမင်းဖြစ်ပြီး ဖူးသဈစုကတော့ မင်းမင်း၏ ကြောပြငကြို သှယလြသွည့ြ လကကြလေးနှစ်ဖကန်ှင့ြ ဖကတ်ှယထြားခွင်း၊ အခကြကြကြနွှင့ြ တနပြှနကြော့ကာပေးခွင်း၊ အားပေးအားမှှောကသ်ည့ြ သဘောနှင့ြ ညည်းသံသဲ့သဲ့လေးများ ဖနဆြင်းခွင်းဖြင့ြ ပံ့ပိုးနသည်ေ။ ထို့အတွကကြှောင့လြည်း မင်းမင်း အားသှနခြှနစြိုကြ ကြိုးစားကစားသညမြှာ နဖူးကခွှေးသည် ခွမအေထိ မရောကပြမယေ့ြ မကြခြုံးလောကအြထိတော့ ရောကန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ သို့ပမယေ့ြ မင်းမင်း ကစားရတာ အဆငမြပြပေါ။ ကစားကြကအြမွိုးမွိုး ပြောင်းကာ ဘကစြုံထောင့စြုံကနေ တိုကစြဈဆငသ်ောလြည်း သူထငသ်လို ဖြစ်မလာပေ။ မင်းမင်း နားမလညန်ိုငပြါ။ ဖူးသဈစုသာ ဒုတိယအကြိမအြဖြစ် ပန်းတိုငကြို တကြော့ပြန် ဝငသ်ှားသောလြည်း သူက ပန်းတိုငကြို ရေးရေးတောင် မမှငသ်ေးပါ။ တဈစုံတဈရာက သူ့ကို ကားဆီးထားသလို ခံစားရပြီး ထိုတံတိုင်းကို မင်းမင်း ဘယလြိုမှ ထိုးဖောကြ၍ မရပါ။ သူ စိတပြကြလြကပြကြန်ှင့ြ သူမကို ဖကြ၍သာ အမောဖြနရေသေည်။ ဒါမွိုး သူတဈခါမှ မဖြစ်ဖူးသေး၍ ဘာလုပရြမှန်းလည်း မသိပေ။
“ကိုကို ဘယလြိုဖြစ်နတောလဲ … အရမ်း ကြာနတယ်ေ … ”
“မသိဘူး .. စုရယ် .. ဒီနေ့ ဘယလြိုဖြစ်မှန်း မသိဘူး …ကိုကိုလည်း လုပတ်ာပဲ ”
“အလုပကြ stress တွေ ဖြစ်နလေို့လား …”
ကောငမြလေးသည် သူ့နဖူးက ဆံပငတ်ှကေို လကဖြှင့သ်ပရြင်း ပြောသည်။ အောကကြနရသေူ ဖြစ်ပမယေ့ြ နှစ်ကြိမတ်ိုငတ်ိုင် ရှိသှားပြီမို့ ဖူးသဈစု၏ နှမ်းနယမြှုက ဖုံးကြယမြထားနိုငပြဲ ထငကြနွန်ရဈေ၏။ မင်းမင်း ခစွသ်ူလေးကို သနားသှားပြီ သူမကိုယပြေါမြှ ကြှလိုကသ်ည်။ ခါတိုင်း ဒါမွိုးဖယခြှာလိုကလြွှင် သူ့လိငတ်ံက အနည်းငယပြွော့သှားပြီမို့ အေးအေးသကသ်ကြ ထွကလြာသောလြည်း ဒီနေ့တော့ တဈခုခုကို အလိုမကသွလို တင်းတင်းမာမာနှင့ြ အပြငကြို ရောကလြာသည်။ အခွိနကြှာမှင့စြှာ အဆုံးသတကြို မရောကန်ိုငခြဲ့သည့အြတွကြ မင်းမင်း အနည်းငယတ်ောင် ကငွန်သလေို ခံစားနရသေည်။ မင်းမင်း စိတပြကြလြကပြကြန်ှင့ြ မကြလြုံး မှိတထြားလိုကြ၏။
“ကိုကို နေ့လယကြ အဖြူမလေးကို စိတကြူးကြည့်ပြါလား …”
သူ့ပါးပြငကြို ဖြဖြလေးနမ်းရင်း နားနားကပကြာ ပြောလိုကသ်ည့ြ ဖူးသဈစု၏ စကားက မင်းမင်း မကြလြုံးနှစ်ဖကကြို ဖြတခြနဲ ဖြင့ကြာ ကြည့်စြမေိသည့အြဖြစ် ဖြစ်စသည်ေ။ ဖူးသဈစု၏ မကြဝြန်းတွကေ သူ့ကိုနားလညရြခကသ်ည့ြ အဓိပျပါယတ်ဈမွိုးနှင့ြ ပြနကြာ စိုကကြှည့န်ေ၏။
“စု လေးဘကထြောကပြေးမယလြေ .. ကိုကို နောကကြလုပပြေါ့ … စုဆံပငတ်ှကလေည်း ရှှရေောငပြဲ မဟုတလြား …”
“စု …”
မင်းမင်း တုံနိဘာဝဖြစ်ေနရောမှ တဈခုခုပြောမည် ပြုတော့ ဖူးသဈစုက သူ့ဘေးကနေ ခွာသှားပြီ ဖြစ်သည်။ သူမဘကကြခေါင်းအုံးကို ဆှဲယူပြီး မကြန်ှာရှိရာအောကကြို ထိုးထည့လြိုကယ်ုံမက ကိုယကြိုပါ အနအထေားပြငပြေးလိုကသ်ည်။ ဖြူဝင်းကြော့ရှင်းသည့ြ ကိုယဟြနပျိုငရြှငမြို့ ဒီလိုအနအထေားက မင်းမင်းကို ဘယလြိုမှ ငှင်းဆနလြို့ မရအောင် ဆှဲဆောငထြားသည်။
“လာလေ .. ကိုကို … မိန်းကလေးတွကေ နောကဘြကကြ ကြည့်လြွှင် အကုနလြုံး ဆငတ်ူပဲ မဟုတလြား ..”
ဒီစကားကို မင်းမင်းတဈခါက သူမအား ပြောပြထားဖူးတာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ရှေ့က အရှယတ်ူ အပြံစားကောငမြလး နှစ်ယောကြ လမ်းလွှောကသ်ှားတော့ သူတို့နှစ်ယောကြ ဘာရယမြဟုတပြဲ ကြည့်ဖြစ်ကြသည်။ တဈထွာလောကြ ရှိမည့ြ ဘောင်းဘီတိုလေးတွင် ထိုစလုံးမလေးနှစ်ယောကသ်ည် နောကကြမှငရြတုန်းကတော့ ဘယလြိုမှ ပြဈခကြရြှာတွေ့စရာ မရှိအောငကြို တောင့လြှန်းဖြောင့လြှန်းပါသည်။ သို့ရာတွင် လွှောကလြာကြရင်း လမ်းတွင် သူတို့အကြောင်းနှင့သ်ူတို့ ရပကြာ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ စကားပြောကြသညတ်ှင် မင်းမင်းနှင့ြ ဖူးသဈစုတို့ သူမတို့နှစ်ဦး မကြန်ှာကို မှငခြှင့ရြလိုကသ်ည်။ တိုငပြငမြထားပဲ သူတို့ တဈယောကမြကြန်ှာကို တဈယောကြ ကြည့်ဖြစ်ကြပြီး ပျိုငတ်ူ ခေါင်းခါကြ၏။ ပျိုငတ်ူလည်း ရယကြှ၏။ ထိုတုန်းက မင်းမင်းက မကြန်ှာမမှငလြိုကရြလွှင် အကောင်းသားလို့ နောကပြှီး အထကပြါစကားကို ဆိုဖူးသည်။ အခုတော့ ဖူးသဈစုက ဒါကို မှတမြှတရြရ ပြနကြာပြောနပြေီ။
မင်းမင်း ကကြနွန ကုန်းပေးထားသည့ြ ဖူးသဈစု၏ နောကတ်ှင် နရောဝငယ်ူသည်။ အနအထေားက မှနသ်ညမြို့ အမှေးအမွှငမြရှိသော “စုဟာလေး”ဟု မကြာမကြာ တငစြားပြောလေ့ရှိသည့ြ အရာသည် ထငထြငရြှားရှားပင် မကြစြပစ်ပြနသည်ေ။ ပကတိရှင်းလင်းနမှေုတွင် ပထမပိုင်းရော၊ ဒုတိယပိုင်းပါ ကစားထားသည့ြ အရှိနန်ှင့ြ အရညတ်ှကေ ရှှန်းရှှန်းစိုနယေုံမက အနားသားတွပေါ အနည်းငယ် နီမှန်းနသလေိုမွိုး ဖြစ်နေ၏။ မင်းမင်း စိတထြဲ ထောင်းခနဲ ဖြစ်သှားသလို ခစွသ်ူလေးကိုလည်း သနားသှားသည်။ ဒီတဈခွီတော့ ပြီးအောငကြို လုပမြှ ဖြစ်တော့မည်။
“ဖကခြမြီ ဟနဆြန်း စတရိနဂြွာ ပလိဈ …”
တိန် .. လညပြှနလြှည့ကြာ ကြည့်ပြှီး မခို့တယို့နှင့ြ မကြစြိတဈဖကမြှိတပြှသည့ြ ကောငမြလေးကို ကြည့်ပြှီး မင်းမင်း ပြောဖို့ စကားလုံး ရှာမရ။ ဖူးသဈစုသည် တကယပြင် သူမကို နေ့လညတ်ုန်းက ကောငမြလေးအဖြစ် မှတယ်ူစချင်ေန်သည်ေ ထငသ်ည်။ ဒီကောငမြလေး role play လုပဖြို့ စိတဝြငစြားတာလား။ မင်းမင်း ရုတတ်ရကတ်ော့ ဝခွေဲမရပါ။ သို့သောြ စဉြးစားဖို့၊ တွဝနေဖေေို့ အခွိနမြဟုတလြို့ မှနမြှနဆြနဆြနပြင် တဆတဆြတဖြစ်နသညေ့ြ သူ့အကောငကြို အရညတ်ှလေဲ့နသညေ့ြ အပေါကလြေးထဲ ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။
“အိုး .. ဂွတ် … ယူအာ ဆိုးဟုဂွြ ..ဖကခြမြီမိုး ”
ဒုကျခပဲ။ ခါတိုင်းဆိုလွှင် ဘယလြောကကြာမစိတတ်ကကြာ အရှိနမြှင့မြှင့ြ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း စကားလုံးတွေ သုံးရမှာရှကသ်ညဆြိုသည့ြ ကောငမြလေးက အခုကြတော့ တခွားဘာသာရပန်ှင့ြ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း တောင်းဆိုနခွသေည်ေ။ မလှိမ့တ်ပတလြုပတ်ာပဲလား၊ တကယပြဲ မင်းမင်းကို ဟိုအဖြူမလေးအတိုင်း စိတကြူးလို့ရအောင် ဖနတ်ီးပေးနတောလားတော့ မသိ။ ဘယလြိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမပြောသလို နောကပျိုင်းကပဲ မှငန်ရသေည့အြနအထေားတွင် သူဆောင့လြိုကတ်ိုင်း ရှှရေောငဆြံပငလြေးတွေ လှုပခြါသှားသည့ြ သူမဟနကြ မင်းမင်းစိတကြို ဖြန့ထြှကမြှငယ်ောငစြတောကတော့ အမှနပြင်။
“သတအြဈ .. ဟကဒြါး ဟကဒြါး …အိုး .. အိုး … အင့ြ … အင့ြ ”
“ယူ လိုကသ်ဈ (မင်းကြိုကလြား)? …”
တဖြဖြ ပြောနသညေ့ြ ဖူးသဈစု၏ စကားတွနှငေ့ြ မချင့်မြရဲ ညည်းသံတွေ၏ နောကတ်ှင် မင်းမင်း၏ အသိတွလည်ေး လှတထြှကသ်ှားရ၏။ သူကိုယတ်ိုငပြင် သူမကို English လို ပြနပြှောဖြစ်ပြီး ကြုံးကာလုပပြဈလိုကရြာ မကြဝြန်းထဲက အဖြူမလေးသည် ကော့ပြံကာပငန်သည်ေ။ ဒုတိယပိုင်းတုန်းက ကစားခဲ့သည့ြ ပုံစံထကပျို၍တောင် ထိထိရောကရြောကလြုပမြိသည်။ အားပါးသည့ြ ထိုးဆှဆောင့ထြိုးခကြတ်ှကြေောင့ြ ဖူးသဈစု နောကထြပစြကားတွတေောင် ထုတဖြောမြပြောနိုငတ်ော့ပဲ မကြန်ှာအပထြားသည့ြ ခေါင်းအုံးကိုသာ တင်းတင်းကြပကြှပ် ဆုပကြိုငထြားရသည်။ ထိုသို့ မကြန်ှာက ခေါင်းအုံးနှင့အြပထြား၍ ညည်းတွားသည့အြသံများက တိုးကာသှားပြီး မင်းမင်းဆီးစပန်ှင့ြ သူမ၏ တငပြါး ထိရိုကသ်ည့ြ အသံများက ပို၍ ကယွလြောငစြှာ ထွကပြေါသ်ည်။ သို့ပမယေ့ြ အကြာကြီးတော့ ဖြစ်မနပေါ။ ဖူးသဈစု၏ ရိုးပလေးလုပမြှုက ထိရောကလြှသညမြို့ မင်းမင်း ပငန်ယတ်ီအထိ ဆကကြနစြရာမလိုတော့ခွေ။
“အိုငမြန် ကန်းမင်း ကန်းမင်း .. ကန်းမင်း အငဆြိုကြ ”
အထဲမှာပြီးပြီ ဆိုသည့အြကြောင်းကို ထုတဖြောကြာ အောည်ည်းပြီးနောကြ တဈဆို့ကာ နသညေဟြု ထငရြသော သူ့ထိပကြနေ အသားကုန် ပြင့ထြှကသ်ှားတော့သည်။ စိတကြလည်း အရမ်းတကကြှှနသညေမြို့ အရညတ်ှေ ပန်းထွကတ်ာတောင် မလွှော့နိုငသ်ေးပဲ ဆကပြှီး ဆောင့မြိနသေေး၏။ လုံး၀ စိတကြွနပေတ်ော့မှ ဖူးသဈစု၏ ခါးကငွကြငွလြေးကို မညှာတမ်းကိုငထြားမိရာမှ လှှတပြေးလိုကမြိ၏။ ကောငမြလေးသည် ဘယလြိုမှ တောင့ခြံမထားနိုငတ်ော့ပဲ ပြော့ခွကော ကြသည်။ မင်းမင်းက တဈခုခုများ ဖြစ်သှားမလားလို့ စိုးရိမစြိတတ်ဈဝကန်ှင့ြ လိုကကြှည့န်သဖြေင့ြ နှစ်ဦးသား ပေါင်းစပထြားသည့ြ အခစွရြညဖြှူဖြူများက ရခေဲမုန့တ်ဈခု အရညပြွောကြှလာသလိုနှယ် စိမ့ကြာထွကကြနွသညေကြို တွေ့သည်။ မင်းမင်း ကုတငစြှန်းတွင် ရောကန်သညေ့ြ တဈရှူးဗူးထဲက တဈရှူးရှကတ်ှကေို ဆှဲထုတကြာ ကပပြေးလိုကရြသည်။ အထိအတွေ့ကြောင့ြ မှိန်းကာနသညေ့ြ ဖူးသဈစု .. သူ့လကထြဲက တဈရှူးရှကတ်ှကေို လကပြှောင်းယူသည်။
“ဘယလြိုလဲ ..ကိုကို … အဖြူမလေးကို အားရပါးရ ခစွပြှီးသှားပြီး မှတလြား ..”
“ဟာကြာ .. စုကလည်း ..”
“အမလေး ..ကိုကိုက ရှကန်သေေးတယ် .. စုက နားလညပြါတယ် … စိတကြူးယဉတ်ာပဲ ကိုကိုရယ် … စုက ဘာမှ မပြောပါဘူး .. ယောကြြားလေးတွနေဲ့ စိတကြူးယဉတ်ာ မကင်းမှန်း စု သိနတောပဲ ..”
“အမ် .. အဲဒီလို Gender bias ဖြစ်အောင် မပြောနဲ့လကြော … မိန်းကလေးတွလည်ေး ဒါမွိုးရှိကြတာပဲ .. စု ကော မလုပဖြူးဘူးလား ..”
“မပြောဘူး .. သတခြငွသ်တ် … ဟီး .. ဟီး ..”
ဖူးသဈစု ရယကြွဲကြဲ မကြန်ှာနှင့ြ သူ့အမေးကို မဖြပေဲ မလှိမ့တ်ပတလြုပန်ေ၏။ မင်းမင်း မချင့်မြရဲ ဖြစ်သှားသညမြို့ ခါးကိုတို့ကာ ကလိထိုးသည်။
“မလုပန်ဲ့ ..ကိုကို … ယားတယ် … ဒီမှာမောနတေဲ့ဟာကို …ကိုကို !! မလုပန်ဲ့ဆို …”
ကိုယ့ကြို တွန့ကြာ တွန့ကြာ ရှောငရြင်း သူ့လကကြို တဖန်းဖန်းရိုကကြာ ပြောနသညေ့ြ ဖူးသဈစု၏ အဆကမြပြတ် ရယမြောသံက သူ့အခန်းလေးထဲတွင် ပြံ့လှင့ကြာ ရှိနလတေေော့သည်။
*** *** ***
ထို့နေ့မှ အစပြု၍ မင်းမင်းနှင့ြ ဖူးသဈစု၏ အခစွခြရီးစဉသ်ည် မှတတ်ိုငအြသဈ စိုကထြူခဲ့သညဟြု ဆိုရပမည်ေ။ အခုနောကပျိုင်း သူတို့နှစ်ဦး အပြငမြှာ လွှောကသ်ှားဖြစ်လို့ ကောငမြလေး ချောချောလှလှလေးများ တွေ့ပြီဆိုလွှင် ဖူးသဈစုကိုယတ်ိုငကြပင် မင်းမင်းကို လကကြုတပြှီး ပြတတသ်ည်။ တဈခါတဈခါလည်း မကြစြပစ်ကာ အခကြပြေးတတသ်ည်။ ပြောရမညဆြိုလွှင် နှစ်ယောကပြေါင်းပြီး ငမ်းကြသညန်ှင့တ်ောင် တူနသေေးသည်။
“စုက …ကိုကို ကောငမြလေးတွကေို လိုကကြှည့တ်ာ သဝနမြတိုဘူးလား ..”
မင်းမင်း ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပင် ဖူးသဈစု သဘောထားကို ဆန်းစဈကာမေးတော့ ဖူးသဈစုက ဘာမှမပြောသေးပဲ အရငပြှုံးသည်။ ပြီးတော့မှ ..
“သဝနတ်ိုတယဆြိုတာ ကိုကိုက စုနောကကြှယမြှာ မဟုတတ်ာ လုပမြှ သဝနတ်ိုရမယလြေ .. အခုက စုခွင့ပြှုခကြန်ဲ့ ကိုကိုက ရှိတတ်ာဆိုတော့ စုက ဘယလြိုမှ မဖြစ်ပါဘူး .. ”
“ကိုကိုတော့ တခါတခါ စုကို ဘယလြိုနားလညရြမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး ..”
“မခကတ်ာကို ခကအြောင် မလုပစြမ်းပါနဲ့ ကိုကိုရယ် … စိတကြူးပဲဟုတစြာ …ကိုကို ဘယသ်ူ့ကိုပဲ မကြစြိထဲမှာမှငမြှင် ကိုကိုခစွန်တေဲ့လူက စု မဟုတဘြူးလား … နောကပြှီး စုကို မှနမြှနပြှောစမ်းပါဦး .. ကိုကိုကရော တကယ် တခွားကောငမြလေးတဈယောကကြို အတွေးနဲ့တောင် စိတကြူးမယဉတ်ော့ဘူးတဲ့လား .. ကိုကိုပဲ သူ့အကြောင်းတွေ ပြောတုန်းက ပြောထားပြီးတော့ ..”
ဖူးသဈစု ဒီလိုပြောတော့ မင်းမင်း ဘာမှ ထပမြပြောနိုငတ်ော့ပါ။ ဟုတတ်ော့လည်း ဟုတသ်ည်။ ဒီလိုမွိုးကိဈစ စပြီးနောကြ မင်းမင်း သူ့အတိတကြ ဇာတလြမ်းဟောင်းတွကေို ပြောပြထားရာ ဘဏမြှာလုပန်သညေ့ြ ကောငမြလေးနှင့ြ ခစွမြိတဲ့အကြောင်းမှစ၍ အဆိုတောြ ကောငမြလေးတဈယောကကြို စွဲလမ်းခဲ့ဖူးတာရော၊ မကြလြုံးပြာပြာနှင့ြ မောဒြယမြလေးတဈယောကကြို နှစ်သကခြဲ့ဖူးတာရောပါ အကုန် ပြောပြဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖူးသဈစုက ရယသ်ာရယန်ပြေီး “ဒါအကုနပြဲလား” ဟုတောင် နောကန်သေေးသည်။ မင်းမင်းက ဆိုးရှားခဲ့သည့ြ သူ့အတိတကြ အကြောင်းအရာတဈခွို့ကို ဆကမြပြောချင်လြို့ သူမဘကကြို ဒါရိုကရြှငပြှောင်းကာ “စုကရော” ဆိုပြီး တဖနပြှနမြေးတော့ သူမ ပြောနကြေ စကားအတိုင်း “ပြောဘူး .. သတခြငွသ်တ်” ဆိုကာ လူလညကြှပြီး မဖြခွေေ။ သူမက သဝနမြတိုဘူးဆိုပမယေ့ြ သူကတော့ သဝနတ်ိုမိမညထြင်၍ မင်းမင်းလည်း ဆကမြမေးဖြစ်တော့ပဲ မေ့မေ့ပြောကပြွောကသ်ာ ထားခဲ့သည်။
သို့ပမယေ့ြ မေ့မေ့ပြောကပြွောကြ မဖြစ်သူက ဖူးသဈစု ဖြစ်သည်။ ပြောခဲ့ဖူးသလို မင်းမင်းနှင့ြ ပတသ်ကြ၍ အသေးစိတကြိဈစများကို မှတမြိနတတေသ်ော သူမသည် ဒီလိုမွိုး ကိဈစတွငလြည်း မှတမြိနသညေသ်ာ။ မင်းမင်းနှင့ြ နောကတ်ဈခါ ပြနအြတွေ့တွင် ဘာမပြော ညာမပြောနှင့ြ လကကြိုငပြုဝါစ အနကတ်ဈထညကြို ထုတကြာ မင်းမင်းမကြလြုံးကို စည်းသည်။ ဖယမြကြည့်ရြဘူးနောြ ဆိုသဖြင့ြ မင်းမင်း သိချင်စြိတပြှင်းပြစွာနှင့ြ ဘာလုပြဦးမှာလဲ စောင့န်မေိသည်။ တကယတ်မ်း ဖယခြှင့ရြပြီဆိုတော့ သူအပေါတ်ှင် ရောကန်သေူက ဆံပငပြုံစံတမွိုးနှင့ြ ဖူးသဈစု ဖြစ်နသည်ေ။ ခရမ်းရောငဆြံပငတ်ှင် ခညွထြားသည့ြ ခေါင်းစည်းနှင့ြ ခယွသ်ထားသည့ြ မကြန်ှာပုံစံပါ ပေါင်းထည့လြိုကတ်ော့ ပုံကမှငယ်ုံနှင့ြ ဘယသ်ူ့ပုံ ဖမ်းထားမှန်း သိသာသည်။ မင်းမင်း ကြိုကသ်ညဟြု ပြောမိသော အဆိုတောမြလေး Katy Perry ၏ ပုံ။ အဲဒီနေ့က ကိုကို့မိုကကြှီးနဲ့ သီချင်ြးဆိုပြမယ် လုပန်သဖြေင့ြ ပထမဦးဆုံးအကြိမတ်ှင် ဖူးသဈစု ညီမလေးဆီတောင် မရောကတ်ော့ပဲ အပေါပျိုင်းနှင့ပြင် တဈခွီပြီးသှားရသည်။
ပြီးခဲ့တဲ့ တဈပတတ်ုန်းကမူ မင်းမင်းက ကတိအတိုင်း ဖူးသဈစု ဂွီကထွားသည့ြ ဆကဈြရှော့ကို မယောငမြလည် လိုကပျို့ရသည်။ ဒီလိုဆိုငကြို သူ စလုံးရောကခြါစက အထူးအဆန်းဆိုပြီး တဈခါဝငကြှည့ဖြူးသောလြည်း ကြနဒြုံးတဈထုပကြလှဲ၍ ဘာမှ မဝယဖြစ်ပါ။ မိန်းမအင်ျဂါအတုဆိုတာကလည်း သူ့အတွကြ လိုအပသ်ောပစ်စည်း မဟုတလြို့ ကြည့်ယ်ုံကကြည့်ပြှီး ပြနထြှကခြဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သို့ပမယေ့ြ အခုတဈခေါကတ်ော့ ဖူးသဈစုပါလာသဖြင့ြ အမှတတ်ရဆိုပြီး ငုံးဥလိုဟာလေးတဈခု ဝယပြေးလိုကြ၏။ အရောငကြတော့ ဖူးသဈစုက ပန်းရောငဆြိုလို့ ပန်းရောင် ရှာဝယရြသည်။ လိငတ်ံအတုတွကေိုတော့ သူမက ကြည့်ယ်ုံသာကြည့်ပြှီး စိတဝြငစြားမှု မပြ၊ ကိုကိုရှိနမှတေော့ အတုက ဘာလုပဖြို့လဲဟု ပြောလို့ မင်းမင်း ဈေးရောင်းသူ တရုတမြလေး ရှေ့မှာတင် သူမခါးကို ဖကကြာ နမ်းပစ်လိုကသ်ေးသည်။ ငုံးဥဝယပြေးလိုကပြမယေ့ြ ဖူးသဈစုက ဒီလောကန်ဲ့ လာရတာ မတနသ်ေးဘူးဆိုပြီး အဝတအြစားတွထေားတဲ့ နရောကနေ ဝတစြုံတဈခုကို ဝယပြေးဆိုပြီး ပူဆာသည်။ သူမပြသည့ဟြာကို ကြည့်လြိုကသ်ညန်ှင့ြ ရငခြုနန်ှုန်းမှနလြာလို့ မင်းမင်း ခကြခြငွြးလကင်င်းပင် ဝယပြေးခဲ့သည်။ ဆိုငထြဲက ပြနထြှကထြှကခြငွြးတော့ နှစ်ဦးသား တိုငပြငမြထားပဲ အိမပြှနကြှရအောငဆြိုပြီး ပြောမိလို့ ရယဖြစ်ကြသေးသည်။
“ကိုကို … ဒါက ဓါတတ်ှေ ဘာတွေ မလိုကပြါဘူးနောြ …”
မင်းမင်း လုပန်ပေုံကို ကလေးငယလြေးတဈယောကလြို ဘေးနားကနေ မေးလေးထောကကြာ ဖူးသဈစု စပစြုသည့အြကြည့်န်ှင့ြ ကြည့်န်သည်ေ။ မင်းမင်း ဓါတခြဲ ထည့ပြှီးနောကြ သချောအောင် အရဈကို ကြပအြောင် ပိတပြေးလိုကသ်ည်။ ကစားစရာအသဈအဆန်းရတဲ့သူလို လကဖြဝါးလေးထဲ ထည့ပြှီး လကည်ိုးနှင့တ်ို့ကြည့်သ်ည်။ သူတို့ ဝယလြာသည့ဟြာက နောကဆြုံးပေါအြမွိုးအစားမို့ remote က wireless ဖြစ်သည်။ ထို remote အပိုင်းက အမှတတ်မဲ့သာ ကြည့်မြညဆြိုလွှင် Ipod ပေါခြါစတုန်းက ပုံစံမွိုးနှင့တ်ောင် တူနသေေး၏။ မင်းမင်း “+ ” လို့ပြထားသည့ဘြကကြို လကမြနှင့ဖြိကာ တွန်းကြည့်သ်ည်။
“အမေ့ ..ကိုကို တုနတ်ယ် …”
“တုနမြှာပေါ့ … သူက ဆီမွူလတောပဲ ဟာကို …”
“လာခဲ့ စမ်းရအောင် …”
“ဟှန့ြ … ဒါပဲ .. နေဦး အဝတအြစား လဲလိုကြဦးမယ် … လိုကကြာတွေ သှားပိတ်ဦး ကိုကို ..”
မင်းမင်း မီးအရငဖြှင့ပြှီးမှ ပြတင်းပေါကဘြကြ လွှောကသ်ှားကာ လိုကကြာတွကေို စေ့လိုကြ၏။ အမှနဆြို ဖူးသဈစုကသာ စိတပြူနလေို့ ဖြစ်သည်။ သူ့အခန်းဟိုဘကမြှာ ဘာမှ မရှိလို့။ ချောင်းကြည့်ခြငွတ်ယဆြိုလွှင် ရဟတယ်ာဉန်ှင့ြ လာချောင်းမှပဲ ရနိုငမြှာ ဖြစ်၏။ မင်းမင်း လိုကကြာစကို ဆှဲပိတန်တေုန်း ဖူးသဈစုက ဝယလြာသည့ြ အထုပထြဲက ဝတစြုံကို ထုတသ်ည်။ အင်ျကြီက အဖြူမှာ အပြာစင်းလေးတွပေါသည့ြ လညတ်ိုငအြကာလေးနှင့ြ ဖြစ်ပြီး စကတကြတော့
အပြာရင့ရြောင် ခပကြားကားလေး ဖြစ်သည်။ ဆိုငကြကောငမြလေးက သဘောကောင်းစွာနှင့ြ ဒဈစကောင့ပြေးလိုကလြို့ စတော့ကင် အရှညလြေးတဈခုတောင် ပါလာသေးသည်။ ဂပြနကြွောင်းသူ ဝတစြုံပင်။ မင်းမင်း ဆယကြွောသ်ကအြရှယတ်ုန်းက မကြစြိအစာကြှေးခဲ့သည့ြ ရုပရြှငမြွားထဲတွင် ပါနကြေ အဝတအြစားပင် …။
အားလုံးလဲပြီးတော့ ဖူးသဈစုက ဂါဝနအြနားစလေးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဆှဲကာ မပြသည်။ ကိုယကြို အနည်းငယကြိုင်းပြီး နှုတဆြကလြိုကသ်ည့ြ စကားကြောင့ြ မင်းမင်း အိပယ်ာပေါကြနေ ထခုနမြတတ် ဖြစ်သည်။
“ခုနီခြီဝါ .. ”
မင်းမင်း “ဟိုကြ ဟိုကြ ” ဆိုပြီး ပြနပြှောလိုကတ်ော့ ဖူးသဈစု ရယရြင်း ကုတငပြေါတ်ကလြာသည်။ ဒီလိုပုံစံနှင့ြ ကောငမြလေးမွိုးကို မင်းမင်း အရငကြတည်းက စိတကြူးယဉခြဲ့သညမြို့ သူစိတမြထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ ဖူးသဈစုကို ဖကကြာ ဆှဲလှဲသည်။ ပကလြကကြလေး ဖြစ်သှားသညန်ှင့ြ စကတကြို ဆှဲလှနပြဈသည်။ ထိုအဝတတ်ှကေို လဲကတည်းက အတွင်းခံတွကေို ခွှတထြားခဲ့ပြီးပြီမို့ ဖူးသဈစု၏ ရတနာလေးက ထွန်းထားသည့ြ မီးရောကအြောကတ်ှင် အရှင်းသား ပေါလြာသည်။ မင်းမင်း ပန်းရောင်ဥလေးကို ကီးခွိန်းလိုမွိုး ထုတထြားသည့ဘြကမြှ ကောကကြိုငရြင်း သူမကို တမငတ်ကာ မှငအြောင် လကန်ှင့ကြိုငပြှီး ပြသည်။ လှုပရြမ်းနသညေ့ြ ဥလေးကို မှငတ်ော့ ဖူးသဈစုက ကြောကသ်ှားသည့ဟြနလြုပကြာ လကန်ှဈဖကကြို လှုပပြှသည်။ မင်းမင်း ဆှဲထောငထြားသည့ြ ပေါငန်ှဈချောင်းကိုလည်း ငှိမင်ှိမမြထားပဲ ဘယည်ာရမ်းကာ သူ့လကြ ဝငရြခကအြောင် လုပန်သည်ေ။
“ကိုကို !!! …ကိုကို …”
မင်းမင်း ပေါငန်ှဈချောင်းကို လကန်ှင့ဆြှဲဖယပြှီး ကိုယကြိုရှေ့တိုးကာ ကြားထဲဝငလြိုကသ်ည်။ ဟနဆြောငကြာ ရုန်းနသေူမို့ မင်းမင်းက ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုင် ထိန်းမိသှားသညန်ှင့ြ ဆကမြရုန်းတော့ခွေ။ သူ လုပရြလှယအြောင် ပေါငန်ှဈလုံးကို တတန်ိုငသ်မွှ ကားထားပေးပြီး သူမကိုယတ်ိုင် လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ မှေ့ယာကို ထောကကြာ ထကြည့်သ်ည်။ မင်းမင်း မှနမြှနလြေး တုနန်သညေ့ြ ငုံးဥလေး၏ ထိပကြို အရငဆြုံး အဖုလေးဆီသို့ ပို့လိုကသ်ည်။
“အမေ့ …ကိုကို !!! ..”
“ကီမှနခြွီ …”
ပြုံးစစနှင့ြ “ကောင်းလား” ဆိုသည့ြ မင်းမင်းအမေးကို ခေါင်းကို ခပသ်ှကသ်ှကြ ညိတ်၍သာ ဖြပြသေည်။ မင်းမင်း အဖုလေးကို ထိနရောမှ အောကဘြကကြ အကြဲကြောင်းလေးအတိုင်း သာသာလေး ပြတဆြှဲပေးသည်။ ငုံးဥ၏ စွမ်းဆောငအြားက ထိရောကပြါသည်။ ဖူးသဈစု၏ ပေါငတ်ံတွကေ အငှိမမြနနေိုငတ်ော့ပဲ ကားလိုကြ စုလိုကန်ှင့ြ ဖြစ်နသလေို တွင်းဝလေးတွငလြေးလည်း အရညကြှညတ်ှကေ ခနလေးနှင့ြ စိုရှှဲကာထွကလြာသည်။ မင်းမင်း အဝလေးနှင့ြ ထိကာ ပြတန်ရောမှ ဖိ၍ အတွင်းကို ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ပြှတခြနဲ အသံမှညပြှီး ငုံးဥက အထဲကို ဝငသ်ှားသည်။
“ကိုကို !!!! …”
ဖူးသဈစု၏ တငပြါးနှစ်ဖကကြ ကုတငပြေါမြှ မှောကကြှှကာ တကသ်လို မင်းမင်း လကတ်ဈဖကကြိုလည်း အတင်းလာဆုပကြိုင်၏။ စိတတ်ကကြှှမှု အရှိနန်ှင့ြ ဖူးသဈစု၏ မကြလြုံးတွသည်ေ ရီဝကောနသည်ေ။ မင်းမင်း ဖူးသဈစုကို ရငခြှငထြဲ ဆှဲသှင်းကာ ဖကထြားပြီး နှုတခြမ်းတွကေို အငမ်းမရ နမ်းသည်။ ဖူးသဈစုကလည်း မကမြကမြောမော တုံ့ပြနယ်ုံမက မင်းမင်းကို ပကလြကဖြစ်သှားအောင် တွန်းထုတသ်ည်။ ကြောပြငန်ှင့ြ မှေ့ယာကပသ်ှားသညန်ှင့ြ မင်းမင်း ခွရင်ေးကို ခပမြှနမြှနရြောကသ်ှားပြီး ကနွန်သေေးသည့ြ ဘောင်းဘီကို အတင်းဆှဲခွှတသ်ည်။ တခါထဲ ခွှတထြားခဲ့တာ မဟုတဘြူးလို့ နှုတကြလည်း ဖစွတ်ောကဖြစွတ်ောကန်ှင့ြ ပြောသေးသည်။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ သူ့လိငတ်ံကို ပါးစပထြဲထည့ကြာ အားရပါးရ စုပတ်ော့သည်။
ခါတိုင်း ဒီလိုမွိုး အနအထေားတွင် မင်းမင်း လကလြှမ်းပြီး သူမတငပြါးကြီးတွကေို လှမ်းကိုငမြှ ဖူးသဈစု တငတ်ှေ ယမ်းခါတတသ်ောလြည်း ဒီနေ့တော့ လကန်ှင့တ်ောင် မထိရသေးပဲ တယမ်းယမ်း ဖြစ်နသည်ေ။ ငုံးဥက တောတ်ောစြှမ်းပုံရသည်။ မင်းမင်း အထငမြှနပြါသည်။ တောတ်ောလြေးကြာတော့ ဖူးသဈစု မင်းမင်း လိငတ်ံကို စုပတ်ောငမြစုပန်ိုငတ်ော့ပဲ ပါးစပထြဲကနေ ပြနခြွှတကြာ လကန်ှင့တ်င်းတင်းကိုငပြှီး မကြလြုံးတွေ မှိတထြားသည်။ မကြန်ှာသှငပြှင် အမူအယာကို ကြည့်ယ်ုံနှင့ြ သူမ အခွအနေကေ ဘယလြိုဖြစ်နသညေဆြိုတာ မင်းမင်း သိသည်။ သူရှိနလွှကေန်ှင့တ်ော့ ငုံးဥအစွမ်းနှင့ြ တဈခွီပြီးသှားရတာမွိုး မဖြစ်ချင်လြို့ မင်းမင်း ဖူးသဈစုကို ဖကကြာ ပကလြကလြှဲ၍ နရောခသွည်။ ဒူးထောင် ပေါငကြားခိုငပြှီးနောကတ်ှငတ်ော့ လကကြိုငကြှိုးကို ဆှဲပြီး ငုံးဥကို ပြနထြုတသ်ည်။ ငုံးဥခငမြွား အရညတ်ှေ ရှှဲနယေုံမက မင်းမင်းလကထြဲတွင် အနည်းငယ် နှေးနသေေးသည်။
“ကိုကို မှနမြှနထြည့တ်ော့ .. ဒီမှာ မရတော့ဘူး …”
ဖူးသဈစု စကားကို နာခံပြီး သူ့လိငတ်ံထိပဖြူးကို ငုံးဥအစားထိုး လုပလြိုကသ်ည်။ အရညတ်ှရှေှဲနသဖြေင့ြ အတွင်းသားတွကေ နူးအိနရော မင်းမင်း ချော့တာတွေ ခွူတာတွေ လုပမြနတေော့ပဲ တရှိနထြိုး ဆောင့သ်ှင်းသည်။
“အီး …”
ဖူးသဈစု ကယွကြယွလြောငလြောင် အောကြာ ညည်းပမယေ့ြ မင်းမင်း၏ တငပြါးတွကေိုတော့ လှတထြှကမြသှားအောင် လကန်ှင့လြှမ်းဖမ်းထားသည်။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ မင်းမင်း တဖြတဖြှတ် တဗစွဗြစွမြှညအြောင် အသားကုနဆြောင့တ်ော့၏။ ဖူးသဈစု၏ အခွအနေကေ ပြီးခါနီဆဲဆဲမို့ အတွင်းသားတွကေ အပြတလြှုပရြှားနရော မင်းမင်းခငမြွာ ကြံကို အဖြားက စားရသညန်ှင့မြတူပဲ အရင်းက စကိုကမြိသညန်ှင့ြ တူနသည်ေ။ ဒီကြားထဲ သူနာနာဆောင့လြေ ကောငမြလေးက မမေ့မလွောနှင့ြ “မိုတို မိုတို” “မာဒ မာဒ” တွေ လုပန်သဖြေင့ြ မီးလောငရြာလပငေ့အြောင် သူ့စိတကြို ဆှပေးသလို ဖြစ်၏။ နောကဆြုံးတော့ ဇိမဆြှဲကာ လုပမြညဆြိုသည့ြ အစီအစဉကြ ပကြသ်ှားပြီး အခကြပြှင်းပြင်းတွေ သုံးမိလိုကသ်ညတ်ှင် အရညတ်ှကေို မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ ဂပြနကြွောင်းသူလေး တဖြစ်လည်း ဖူးသဈစု၏ကိုယထြဲသို့ အတင်းပင် ပန်းထုတမြိလိုကလြတေော့သည်။ စိတထြဲကလည်း အကယ်၍သာ အောကအြပေါကမြဟုတဘြဲ အပေါပြေါကမြှာသာ ပြီးခဲ့သောြ “အိုအီးရှီ” လို့ ပြောနေဦးမလားဟုတောင် တွေးမိနလတေေော့သည်။
*** *** ***
ခါတိုင်း စနနေေ့ အလုပလြာရလွှင် ပငွြးတိပငွြးရှဲ ဖြစ်နတတေပြမယေ့ြ ဒီနေ့တော့ မင်းမင်း ရှှငလြန်းတကကြှှနပေါသည်။ အဘယကြှောင့ဆြိုသောြ မနေ့က သူ မာစဒါ အကဈြစီးရီး ဝယလြိုကပြှီ ဖြစ်သည်။ ဝယဝြယပြှီးချင်ြး ဖူးသဈစုကို သှားခေါပြှီး ကားလွှောကမြောင်းဖို့ စဉြးစားသေးသောလြည်း မချောက သူမအားဘူး ဆိုသဖြင့ြ ကားဝယလြိုကသ်ည့ြ ကိဈစ မပြောဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဖုန်းထဲကနေ ပြောတာထကြ မကြမြှငကြိုယတ်ှေ့ဖြစ်အောင် ပြချင်တ်ာကြောင့လြည်း ပါပါသည်။ သူမ အကြိုကြ အရောငဖြစ်သည့ြ အနီရောငလြေးမို့ ကားနီနီလေးကို မှီကာ ရပရြင်း သူမကို စောင့န်မညေ့ြ သူ့ကိုတွေ့လွှင် အံ့သှသှားမည့ပြုံစံကို မင်းမင်း မှငခြငွပြါသေးသည်။ ကိုကိုက စုကိုတောင် မပြောဘူး လွှိုထားတယဆြိုပြီး စကားနာထိုးချင်ြ ထိုးနိုငပြမယေ့ြ ဖူးသဈစု၏ မကြဝြန်းတွကေ အပြောရြညလြဲ့နမည်ေ ဆိုတာကတော့ သချောသလောကြ ရှိပါသည်။ မင်းမင်း ထိုအတွေးနှင့ပြင် တောတ်ောပြွောမြိလသည်ေ။
ဖူးသဈစု အကြောင်းကို စဉြးစားမိတော့ အခုတလော ခစွသ်ူလေးနှင့ြ ခစွခြဲ့ရသည့ြ အဖြစ်တွကေ သူ့အတွေးထဲ အစီတကြ ပြနရြောကလြာသည်။ မင်းမင်း သူ့ဘာသာသူ စဉြးစားပြီး ပြုံးမိသည်။ သူ စုကို တောတ်ောတ်ော့ အံ့အားသင့မြိသညသ်ာ။ ကြည့်ပြါဦး။ ဟိုတဈနေ့ကလည်း ဘာစိတကြူးပေါကသ်ညလြဲ မသိ။ အခစွတ်ကျကသိုလဆြိုသည့ြ ဖိုရမတ်ဈခုမှာ ရေးနသညေ့ြ ဂငွကြလိဆိုသည့ြ စာရေးဆရာ၏ “သံသာစကြ၌” ဆိုသည့ြ ဇာတလြမ်းကို ဖတပြှီး သူ့ကို လာပြောပြသည်။
“ကိုကို … စုလည်းလေ .. အဲဒီထဲက ဆှဇငေလြတလြိုမွိုး အသူရယကြယကြောငမြလေး ဖြစ်ရင် ကောင်းမှာပဲ ..”
“ဗုဒျဓေါ … စုက ဘာအဓိပျပါယန်ဲ့ ပြောတာလဲ…ကိုကို မကြခြုံးလှုပအြောငတ်ော့ မလုပန်ဲ့နောြ … ”
“ကြည့်ြ … စုက အကောင်း ပြောမလို့ပါ …ကိုကိုပဲ စဉြးစားကြည့်လြေ .. ဆှဇငေလြတလြိုမွိုးသာဆိုလွှင် စုက နေ့တိုင်း ကောငမြလေးတဈယောကပြုံစံ ပြောင်းနနေိုငတ်ာပေါ့ .. ကိုကို့ အကြိုကပြဲလေ …”
မင်းမင်း နောကတ်ော့မလို လုပမြိပြီးမှ သူ့ကို မကြလြုံးပြာလေးနှင့ြ ကြည့်န်သညေ့ြ ဖူးသဈစု၏ မကြန်ှာက တညတ်ညလြေး ဖြစ်နသဖြေင့ြ သူမနောကရြကတ်ော့ပါ။ ဇငဇြငဇြောမြှင့လြိုမွိုး မကြလြုံးပြာပြာနှင့ြ ကောငမြလေးကို စိတဝြငစြားတယဆြိုလို့ အဲဒီအတိုင်းလုပလြာသည့ြ ခစွသ်ူလေးကို ရငခြှငထြဲ ဆှဲပြေ့လိုကရြင်း ..
“စုရယ် … ကိုကိုက စုပြောဆိုလို့သာ စိတထြဲ ရှိတာတွေ လွှောကပြှောနတောပါ … ကိုကိုညတကယခြစွတ်ာက ဖူးသဈစုဆိုတဲ့ ကောငမြလေးကိုပါ … ဘယလြိုပဲ ရုပရြညသ်ှငပြှငတ်ှေ ဖြစ်နပေါစေ .. ကိုကို့အတွကတ်ော့ ဖူးသဈစုဆိုတာ တဈယောကထြဲပဲ ရှိပါတယ် …”
“တကယလြား …”
“တကယပြေါ့ .. ဒါမွိုးကိဈစ ကိုကို့ကို မနောကသ်င့်မှန်း စု သိသားပဲ .. ဒါနဲ့ နစမြေးပါဦး ..ကိုကို မေးပါရစေဦး …”
မင်းမင်း၏ နောကဆြကတ်ှဲစကားကြောင့ြ ဖူးသဈစု၏ မကြခြုံးလေး အနည်းငယတ်ှန့သ်ှားပြီး ဘာလဲဆိုသည့ြ အမူအယာနှင့ြ သူ့ကို မော့ကြည့်သ်ည်။
“အဲဒီ ဂငွကြလိ ဇာတလြမ်းကို စုက ဘယလြိုသိသှားရတာလဲ … အခစွတ်ကျကသိုလဆြိုတာတောင် ကိုကိုက ပြောဖူးတာ မဟုတပြဲနဲ့ … ဘယကြနမွေား အငဖြောမြေးရှင်း ရသှားရပြနတ်ာလဲ ..”
“ပြောဘူး .. သတခြငွသ်တ် .. ကလိတော့ မထိုးနဲ့နောြ ကိုကို .. စု မလှုပန်ိုငသ်ေးဘူး … ”
ခါတိုင်း သူမ ဒီလိုဖြလွှင်ေ မင်းမင်းက ကလိထိုးကာ စတတသ်ဖြင့ြ သူမက ကြိုတငကြာကြယထြားသည့ဟြနန်ှင့ြ ပြောရှာသည်။
“စုရဲ့ တိုငပြငဖြောြ တိုငပြငဖြကကြှီးကပဲ လကတ်ို့တာ မဟုတလြား …”
“ဟီး … ဟီး ”
ဖူးသဈစု ပြနမြဖြပေဲ ရယန်သည်ေ။ ဒါဆို မင်းမင်း သူထငတ်ာ မှနသ်ည့ြ အကြောင်း သဘောပေါကလြိုကပြါသည်။ တရားခံက ပုံ့ပုံ့ဆိုသည့ြ ကောငမြလေး ဖြစ်ရမည်။ အဘယကြှောင့ဆြိုသောြ ဟိုတဈခါတုန်းက ဖူးသဈစု အဆန်းထွငလြာသည့ြ ကိဈစအခွို့နှင့ြ ပတသ်ကြ၍ အဈအောကမြေးတုန်းက ပုံ့ပုံ့က ပြောလို့ပါ ဆိုပြီး သူမ ဝနခြံထားသည်။ စကားစပမြိသှားလို့ ဘာရယ် မဟုတပြဲ သူတို့နှစ်ဦး ပုံ့ပုံ့နဲ့ ပတသ်ကြ၍တောင် ပြောဖြစ်ကြသေးသည်။
“အဲဒီကောငမြလေးက သူကြတော့ ရည်းစားထားမယ် မရှိပဲ သူများအတွဲကိဈစတွကေို လိုကမြှှောကပြေးနတယ်ေ…”
“ကိုကိုကလည်း .. ပုံ့ပုံ့က ယောကြြားတွကေို စိတန်ာသှားပြီလေ .. သူက ခဲမှနဖြူးတဲ့ စာသူငယလြို ဖြစ်နတောလေ ..”
“သူ့ကောငလြေးကလည်းကြာ .. ဒီလို ကောငမြလေးမွိုးကိုများ ပစ်သှားသေးတယ် .. နဲနဲလေး ဝိတတ်ကန်တောကလှဲလွှင် .. ပုံ့ပုံ့က ကနွတ်ဲ့နရောတွမှော အနအထေားက ရှှငေါးပဲလို့တောင် ပြောလို့ရတယ် … သူဝိတတ်ကတ်ယဆြိုတာကလည်း တင်းတင်းရဈရဈနဲ့ ကြည့်လြို့ကောင်းပါတယ် … ”
“အယ် !!! …ကိုကိုက .. စု သူငယခြငွြးကို ကြံနတောလား … မရဘူးနောြ … ဟှန်း …”
“အာ .. မဟုတပြါဘူး .. စုကလည်း … ”
မင်းမင်း ရှကကြိုးရှကကြိုးနှင့ြ ဗှောငင်ှင်းလိုကရြသည်။ သူ နဲနဲတော့ အတွေးလှနသ်ှားမိမှန်း သူ့ဘာသာသူ သိနသည်ေ။ ဖူးသဈစု ထပတ်ှန့တ်ကလြာမှစိုးလို့ နောကထြပ် စကားသံတွေ ထွကမြလာခင် သူမကို ဖကကြာ နှုတခြမ်းလေးကို ဖိကာ နမ်းပစ်လိုကသ်ည်။ ဖူးသဈစုက သူ့လညတ်ိုငကြို ပြနတ်ှဲဖကလြာမှ သူ ရငထြဲ ကြိတကြာ သကပြှင်းခခွဲ့ရလသည်ေ။ အဲဒီနောကပျိုင်းတော့ မင်းမင်း ပုံ့ပုံ့နဲ့ပတသ်ကလြို့ စကားမစမိအောင် သတိထား၍ နခေဲ့သည်။
“တီ …တုံ … တီ … တုံ…. တီ …တုံ …”
ဘောင်းဘီအိတထြဲမှ ဖုန်းမှညသ်ံက မင်းမင်း အတွေးစကို ဖြတတ်ောကလြိုကသ်ည်။ စခရငကြို ကြည့်လြိုကတ်ော့ တခွားသူမဟုတ်။ ခစွသ်ူလေးဆီက ဖြစ်သည်။
“ဟယလြို … ဆှိဟတ် …”
“အမယ် .. ထူးပုံကလည်း .. စောစောစီးစီး ရှှငမြှူးနပေါလား … ”
“ဒီနေ့အတွကြ ပထမဦးဆုံး ဖုန်းလာတာက စုဆီကလေ ..ကိုယ့ခြစွသ်ူရဲ့အသံကို အရငဆြုံး ကြားရမှတော့ မပြောဘြူးဆိုတာ ရှိပါ့မလား … စုပဲ စဉြးစားကြည့်ပြါဦး …”
“တောတ်ောြ ပြောတတန်တယ်ေ …. အင်းပါ .. ထားလိုကပြါတော့ ..ကိုကို့ကို ပြောစရာ ရှိလို့ …”
“ဟုတလြား ..ကိုကိုလည်း စုကို ပြောစရာ ရှိတယ် … ဒါပမယေ့ြ စုပဲ အရငပြှောပါ …”
မင်းမင်း ခစွသ်ူလေးကို ဦးစားအရငပြေးလိုကသ်ည်။ ညနတွေေ့လွှင် ကားဝယထြားသည့ကြိဈစနှင့ြ အံ့အားသှားအောင် လုပမြညဟြု သူကတွေးထားတုန်း ရှိသေးသည်။ ဖူးသဈစု၏ စကားက သူ့ကို အရင်ဦးအောင် အံ့အားသင့စြသည်ေ။
“ကိုကို စု အိမပြှောင်းမလို့ …”
“ဟေ ..”
“ဟုတတ်ယ် ..ကိုကို … ပုံ့ပုံ့နဲ့ အတူ သှားနမလေို့ …”
“ဗှုန်းစားဒိုင်းစား ကြီးပါလား .. စုရယ် … အနကြယတ်ငမြောငတ်ို့က ဘာမှ မပြောဘူးလား ..”
“ဒီလို ကိုကို ..ကိုကိုလည်း သိသား … စုက အခုအိမမြှာ သိပမြနချင်ေတ်ော့သာ ကြာပြီ .. အနကြယတ်ငမြောငကြတော့ အေးဆေးပါ … ဒါပမယေ့ြ အနတ်ီသူဇာနဲ့က နရတော သိပအြဆငမြပြတေော့ဘူး … နောကပြှီး ပုံ့ပုံ့ကလည်း သူအိမရြှာနတောရရင် လာနပေါလား ဆိုပြီး ခေါန်တော ကြာနပြေီလေ …”
“ဒါဆို ပုံ့ပုံ့က အိမရြသှားပြီလား .. လကဖြင့ြ နောကအြပတဆြိုရငပြဲ ကုနတ်ော့မှာ …”
မင်းမင်း မေးသာမေးရသည်။ ဖူးသဈစု လသေံက တကကြှှမှု အပြည့ပြါနသဖြေင့ြ ဒီကောငမြလေး ဆုံးဖြတပြှီးသား ဖြစ်နမှန်ေး သချောလှသည်။ နောကပြှီး အနကြယတ်ငမြောငတ်ို့အိမမြှာ သူမ အနကဉွြေးကြပန်မှန်ေး သိလို့ မင်းမင်း သိပလြည်းပဲ မတားချင်ပြါ။
“မနေ့ညက အနတ်ီသူဇာက စုကို စကားလာပြောတယလြေ … အဲဒါနဲ့ စုလည်း ပြောင်းဖြစ်ဖို့ သချောသှားတာ …”
ဖူးသဈစု ရှင်းပြမှုကြောင့ြ သူအကြောင်းစုံ နားလညခြဲ့ရသည်။ အမှနတ်ကယတ်ော့ ဆှရေိပမြွိုးရိပမြကင်းသည့ြ အပြင် ဆရာမိုး၏ မကြန်ှာကြောင့ြ အနတ်ီသူဇာတို့က ဖူးသဈစုကို လကခြံခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ အိပခြန်းတဈခန်းလုံး ပေးထားသောလြည်း ဆရာမိုးမကြန်ှာနှင့ြ အိမလြခယူသညလြည်း မဟုတ်။ ဖူးသဈစုက အတင်းပေးမညဆြိုသောလြည်း လကမြခံခဲ့။ အခုတော့ အနကြယတ်ငမြောငန်ှင့ြ ဆှရေိပမြွိုးရိပ် မကင်းသူတဈယောကကြ စလုံးကို အလုပပြှောင်းရမညဆြိုသဖြင့ြ အိမလြခပေးပြီး နချင်ေပြါသညဆြိုပြီး တောင်းဆိုလာခဲ့သည်။ ဖူးသဈစုကို ပြောပြသညဆြိုပမယေ့ြ အလိမျမာနည်းနှင့ြ နှငထြုတခြှင်းလည်း ပါမညထြငသ်ည်။
“ဒါဆို စုက ဘယန်ေ့ ပြောင်းမှာလဲ …”
“နကဖြှန် ပြောင်းမယ် … အိမကြ Red Hill မှာ …”
“အောျ .. မွနေီကုန်း ပေါ့ …”
“ဟုတတ်ယ် မှနေီကုန်း … ဟီး ဟီး …”
“ဒါဆို ဒီနေ့ တွေ့ဦးမှာလား .. ညနစောလေး တူတူ မစားချင်ဘြူးလား …”
မင်းမင်း အထာလေးနဲ့မေးတော့ အကြောင်းသိနသေူပီပီ ဖူးသဈစု၏ အသံက မာဆတမြာဆတန်ှင့ြ ဖုန်းထဲကနေ ပေါလြာသည်။
“ကိုကိုနောြ … ဒီမှာ ပစ်စည်းတွသေိမ်းဖို့ လုပရြဦးမှာကို … ဒါပဲ တွေးနတယ်ေ .. ”
“အမ် .. ဒါပဲ မတွေးလို့ ဘယဟြာတွေးရဦးမှာလဲ .. လောကနီတိမှာ ခစွသ်ူနဲ့ ခစွခြှင်း၌ ရောင့ရြဲခွင်းမရှိ ဆိုပြီး ပြောထားတယလြေ ..”
“မဟုတကြ ဟုတကြတွေ လွှောကပြှောနတယ်ေ ..တောကြှာနေ မိုးကြိုးပစ်လို့ စုပါနေဦးမယ် .. ”
“လာပြနပြှီလား မိုးကြိုး .. အဲဒီ မိုးကြိုးပစ်လို့ ဘာဖြစ်လဲဆိုတာ မမှတမြိတော့ဘူး ထငတ်ယ် .. ”
“တောပြှီ တောပြှီ ..ကိုကိုနဲ့ ပြောနရင်ေ စု ပစ်စည်းတွေ သိမ်းလို့ပြီးတော့မှာ မဟုတဘြူး .. ဒီနေ့တော့ မတွေ့နိုငတ်ော့ဘူး .. မနကဖြှနကြှမှ တွေ့မယ် ဒါပဲ .. နောကမြှ ပြောမယ် ကိုကို …”
တဈဖကကြ ဖုန်းခသွှားတော့ မင်းမင်း ငိုငသ်ှားသည်။ သူက ကားသဈလေးနဲ့ လွှောကလြညမြယလြို့ စဉြးစားထားတဲ့ အစီအစဉတ်ော့ ပကြလြပြေီ။ ထို့ထကဆြိုးတာက ဒီအတိုင်းသာဆို သူ့မာစဒါလေးခငမြွာ ဖြင့ပြှဲအနနေဲ့ mover service ဖြစ်ဦးမှာ သချောသည်။ မင်းမင်းတဈယောကြ ဘာကို ဘယလြို အလိုမကြ ဖြစ်ရမှန်းတောင် မသိတော့ပါခွေ။
*** *** ***
“ကိုကို တက္ကစီက ဘယမြှာလဲ …”
သူမကိုယန်ီးပါးလောကြ ရှိမည့ြ teddy bear အရုပကြှီးကို ပိုကထြားသည့ြ ဖူးသဈစုက ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်ရြင်း မေးသည်။ မင်းမင်း ဓါတလြှကေားဘေးတွင် ရပထြားသည့ြ ကားအနီလေးကို သော့တံလေးနှင့ြ ထိုးပြလိုကတ်ော့ “ကြကဈြ ကြကဈြ” ဆိုပြီး ထမှညသ်ည်။
“ကိုကို .. ဘယသ်ူ့ကားကြီး ဆှဲလာတာလဲ ..”
ပြုံးစစနှင့ြ ဖူးသဈစု အမေးကြောင့ြ သူ့မကြန်ှာ စူပုပသ်ှားရသည်။
“အမယ် .. လူကိုများ အထငသ်ေးတာ … ဘယသ်ူ့ကား ရှိရမှာလဲ ..ကိုကို့ကားပေါ့ .. သောကြာနေ့က ဝယလြိုကတ်ာ ..”
“အယ် .. စုကိုလည်း မပြောဘူး .. လြှိုထားတယ် …”
“တမငတ်ကာ မပြောတာ … စုကို အံ့သှအောင် လုပမြယ် ..ပြီးရင် လွှောကလြညမြယဆြိုပြီး ကြံထားတာ .. အခုတော့ ပြဲဦးထွကကြ အိမပြှောင်းဖို့ ဖြစ်သှားပြီလေ ..”
“ဟီး .. ဟီး .. ကောင်းတယ် .. မပြောခင်ျဦး …”
ဘယလြိုပဲ ပြောပြော ဖူးသဈစု၏ မကြန်ှာက ပြောရြှှငန်သညေ့ြ အသှငကြိုတော့ မဖြောကဖြကြန်ိုငပြါ။ သူမက အရုပကြှီးကိုပိုကြ၊ မင်းမင်းက အထုပတ်ှကေို ဆှဲရင်း ကားနီလေးနား လွှောကလြာခဲ့ကြသည်။ မင်းမင်း နောကဖြုံးကို ဖြင့ပြှီး ပစ်စည်းတွေ ထည့န်စဉေတ်ှင် အရုပကြှီးကို နောကခြန်းထဲ ထည့ပြှီးသှားသော သူမက အနားရောကလြာသည်။
“ကိုကို … ကားလေးက ခစွစြရာလေး .. စု ကြိုကတ်ယ် … နောကမြီးကလည်း အဝိုင်းလေးတွနေောြ .. လှတယ် သိလား …”
“ကိုကို သိသားပဲ … စု မှငရြင် ကြိုကမြယဆြိုတာကို ..”
မင်းမင်း နောကဖြုံးကို ပြနပြိတရြင်း ပြောသည်။ ဖူးသဈစုက အနည်းငယတ်ှန့ကြာ ကောကန်သညေ့ြ နောကဖြုံးကို လကန်ှင့သ်ပကြှည့သ်ည်။ ပြီးမှ Transformers ထဲက မင်းသမီး Megan Fox ၏ ဒီဇိုင်းမွိုးနှင့ြ ပို့ဈပေးကာ ရပပြှသည်။ လကသ်ည်းကိုကိုကကြာ မင်းမင်းကို မခို့တယို့နှင့ြ ကြည့်န်သေေးသည်။
“အေး .. လုပထြားပါ … Bukit Timah ထဲ ကားသှားထိုးပြီး အောကဒြိုးတွေ လုပမြိတော့မယန်ောြ ..”
“ဟီး … ဟီး …ကိုကို ညဈစုတ် … ဒါပဲတွေးနတယ်ေ …တောပြှီ .. ဘာမှ လုပမြပြတော့ဘူး .. ပစ်စည်းတွပေဲ ထည့ရြအောင် .. နှစ်ခေါကလြောကြ သယရြမှာပေါ့ …”
“သယရြမှာပေါ့ .. အရုပတ်ှကေိုက မနည်းဘူးပဲကို …”
မင်းမင်း အပြောကို “ဟီး ဟီး” လို့ ရယပြှီး လှည့ထြှကသ်ှားသည့ြ ကောငမြလေး၏ ဂငွြးဘောင်းဘီတိုထဲက တငသ်ားလုံးကစွကြစွလြေးတွကေို မကြစြိစားပြဲထိုငကြှည့ရြင်း ဖူးသဈစုသာ နားကြင်းအဝိုင်းကြီးနှစ်ခု ဆှဲလိုကလြွှင် ဒီနေ့ညနေ Megan Fox နဲ့ ခစွရြခညွသ်ေးလို့တောင် မင်းမင်း တွေးနမေိလေ၏။
++++++++++++++++++++++++
“ဟေး … ပုံ့ပုံ့ .. နငပြှောင်းနပြေီလား … ငါတို့တော့ အိမကြထွကလြာပြီ …”
“အမ် … mover က မလာဘူး ဟုတလြား … ဘယလြို ဖြစ်တာလဲ …”
“ဒါဆို ဘယလြိုလုပမြလဲ … နင့ြ ပစ်စည်းတွကေ တက္ကစီနဲ့ သယလြို့ရမှာလား …”
မင်းမင်း ဘေးနားကနေ ကားမောင်းလာရင်း ဖူးသဈစုကို လှည့ကြှည့သ်ည်။ ဖူးသဈစုက သူ့ကို တဈခကြပြှနကြှည့ပြမယေ့ြ စိတဝြငစြားမှု မပြပဲ ဖုန်းဟိုဘကကြ သူမသူငယခြငွြး၏ အခကအြခဲကိုသာ လှမ်းမေးနေ၏။ မင်းမင်း ဘာမှ မပြောသေးပဲ ကားကိုသာ ဂရုတစိုကမြောင်း၏။ ကားမောင်းလာရင်းနဲ့တော့ စဉြးစားမိသေးသည်။ အင်း .. ဒီပုံစံအတိုင်းဆို ဒီကောငမြလေးနှစ်ယောကြ အခန်းထဲမှာ ပစ်စည်းတွေ ထည့ပြှီးလွှင် အိပစြရာနရောကော ကနွပြါဦးမလားလို့ …။
“ကိုကို …”
“ပြော .. စု သူငယခြငွြးက ဘာဖြစ်ပြနပြှီလဲ …”
“သူ့ mover က မနေ့ကထိ လာမယပြှောထားပြီး အခုကြတော့ မလာဘူးလေ … သူ ကြိုငတ်ကန်တယ်ေ .. အဲဒါ ..”
“အဲဒါ ..ကိုကိုက mover လုပပြေးရဦးမယပြေါ့ .. အဲဒီလိုလား ..”
“ဟီး .. ဟီး …”
မင်းမင်း အတတသ်ိနသညေ့အြလား မေးလိုကတ်ော့ ဖူးသဈစုက သှားလေးဖြဲကာ ရယပြှသည်။ မင်းမင်း ရုပတ်ညကြှီးနှင့ြ ခေါင်းညိတပြှလိုကတ်ော့ “ဒါမှ စုကိုကိုကြ” ဆိုပြီး ထအောပြှီး ပါးကို လာနမ်းသည်။ “လုပထြား ကောငမြလေး … ညနကြမှေ တွေ့မယ်” ဆိုပြီး မင်းမင်း လှမ်းကြိမ်းလိုကတ်ော့ “မကြောကပြေါင်” ဆိုပြီး လွှာတဈလဈလေး ထုတကြာ ပြောငပြှသည်။ ထို့နောကတ်ော့ မင်းမင်းကို ဂရုမစိုကတ်ော့ပဲ သူ့သူငယခြငွြးဆီကို ဖုန်းပြနခြေါကြာ တောကလြွှောကစြကားပြောနတေော့သည်။
ဖူးသဈစုတို့ ပြောင်းရသည့ြ အိမန်ရောက မဆိုးခွေ။ နဲနဲတော့ အထဲဝငရြပမယေ့ြ အမအြာတီအထိ လမ်းလွှောကလြာလို့ ရသည်။ အိမကြ 3 rooms type မို့ အိပခြန်း နှစ်ခန်းပဲ ပါသည်။ ဖူးသဈစုတို့က common room ဖြစ်ပြီး၊ master room မှာတော့ အဈမကြီးနှစ်ယောကန်သညေဟြု ပြောသည်။ မင်းမင်းတို့ ရောကသ်ှားတော့ အဈမကြီးနှစ်ယောကထြဲက အကြီးဆိုသည့ြ တဈယောကန်ှင့ြ တွေ့သည်။ အသကြ ၃၀ ကြောလြောကြ ရှိမညထြငသ်ည်။ ပုံစံကို မှငလြိုကယ်ုံနှင့ြ ခပရြိုးရိုးအေး နတတေမြည့သ်ူမှန်း တန်းသိနရသေည်။ ကိုယလြုံးကိုယထြညကြတော့ တောင့တ်င်းသည်။
“ဖူးသဈစု ဆိုတာ ထငတ်ယ် …”
“ဟုတတ်ယ် … အဈမ …”
“လာလာ … ညီမ … ပုံ့ပုံ့ကော ပါမလာဘူးလား ……”
“သူက mover က လာမယဆြိုတာ ပြောပြီး မလာဘူးလေ .. အဲဒါကြောင့ြ စုက အရငရြောကလြာတာ ..”
မိန်းကလေးဆိုတာက အကြောင်းအရာတဈခု မရလိုကန်ှင့ြ၊ ရလိုကတ်ာနှင့ြ ထိုအကြောင်းအရာကို အစဖောကြာ စကားပြောဖို့ ရှာနသေူများ ဖြစ်သဖြင့ြ ဖူးသဈစုနှင့ြ ခမွြးခမွြးသူဆိုသည့ြ ခပတ်ောင့တ်ောင့ြ မမကြီးသည် တခဏအတွင်း ရင်းနှီးသှားကြသည်။ သုံးခေါကမြှောကအြဖြစ် မင်းမင်း ပစ်စည်းတွေ သယပြှီး အပေါပြှနရြောကလြာတော့ ခမွြးခမွြးသူက ကောဖြီသောကြဦးဆိုပြီး အတင်းဖြောတ်ိုကမြယ် လုပန်သေေးသည်။ မင်းမင်းက အားလုံးပြီးမှပဲ သောကတ်ော့မယဆြိုပြီး ခွင့ပြနကြာ ဖူးသဈစုနှင့အြတူ တဈခေါကပြှနထြှကလြာခဲ့သည်။ ဒုတိယတဈခေါကကြ ပထမတဈခေါကလြောကြ ပစ်စည်းတွေ မများတော့ပါ။ အရုပတ်ှနှငေ့ြ တခွားတိုလီမုတစြ အခွို့သာမို့ နောကခြန်းတဈခန်းထဲနှင့တ်င် ရလိုကသ်ည်။ ပစ်စည်းခတွာလည်း သိပမြကြာခွေ။
ဖူးသဈစု ကိဈစပြီးသှားတော့ မင်းမင်းတို့ မနားတော့ပဲ ပုံ့ပုံ့ဆီ ထွကလြာခဲ့သည်။ ပုံ့ပုံ့လကရြှိနရောက ပြောင်းရမည့ြ အိမန်ှင့ြ သိပမြဝေးသဖြင့ြ ကားတောင် သိပမြမောင်းလိုကရြပါ။ ခဏလေးနှင့ြ သူမတို့ Block နား ရောကလြာသည်။
“လာ .. စု … ကိုမင်းမင်းတော့ အားနာစရာ ဖြစ်နပြေီ …”
မင်းမင်းတို့ကို တွေ့သညန်ှင့ြ ဓါတလြှကေားဘေးတွင် အသင့စြောင့န်သညေ့ြ ပုံ့ပုံ့က လှမ်းနှုတဆြကရြင်း ပြောသည်။ မင်းမင်း ခေါင်းညိတကြာ အသိအမှတပြှုရင်း ရပါတယဆြိုသည့ြ သဘောနှင့ြ ပြုံးပြလိုကသ်ည်။ ပုံထားသည့ြ အထုပတ်ှကေို လကည်ိုးထိုးပြရင်း ..
“ဒါပဲလား ပုံ့ပုံ့ …”
“အ ဟီး … မဟုတဘြူး … အပေါမြှာ ကနွသ်ေးတယ် … ကိုမင်းမင်းတို့ လာနပြေီဆိုလို့ နိုငသ်လောကခြထွားတာ …”
“ဒါဆိုဒါပဲ အရငထြည့တ်ာပေါ့ … ဆန့သ်ေးတယဆြိုမှ ကနွတ်ာ ထပယ်ူတာပေါ့ ..”
“ဟုတ် ..ကိုမင်းမင်း ..”
သုံးယောကသ်ား တကည်ီလကည်ီနဲ့ ဟိုဟာမ၊ ဒီဟာဆှဲကာ ထည့လြိုကသ်ညမြို့ ပစ်စည်းတွကေ ခဏလေးနှင့ြ ကားပေါရြောကသ်ှားသည်။ ဖူးသဈစုက ကားနောကခြန်းထဲ ပုံးတွေ၊ အရုပတ်ှထညေ့န်လေို့ မင်းမင်းနှင့ပြုံ့ပုံ့ နှစ်ယောကအြတူ ခရီးသှားအိတကြှီးကို မကာ နောကဖြုံးထဲ ထည့ရြသည်။ တဈဦးနှင့တ်ဈဦး မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနအထေားမို့ ဘာရယမြဟုတပြဲ စိုကကြှည့မြိကြသည်။ အိမပြှောင်းရမညဆြိုလို့ထငသ်ည်။ ပုံ့ပုံ့သည် အဝတကြို အလှယတ်ကူပင် ဝတထြားသည်။ အပေါပျိုင်းက စပါဂါတီစထရပပြလြို့ ခေါသ်ည့ြ စွပကြယွအြနကန်ဲ့ ဖြစ်ပြီး အောကကြတော့ ဖူးသဈစုနည်းတူ ဂငွြးဘောင်းဘီတိုလေး ဝတထြားသည်။ တင်းတင်းရင်းရင်း ရှိသူမို့ လညဟြိုကြ စွပကြယွတ်နခြိုးနဲ့ ပုံ့ပုံ့၏ အရှေ့အလယပျိုင်းက မင်းမင်း မကြလြုံးကို ကောင်းကောင်း အစာကြှေးနသည်ေ။ မင်းမင်း ကိုယ့ကြိုယကြို ထိန်းသင့မြှန်းသိပါလွှကန်ှင့ြ ဖြတခြနဲ ဖြတခြနဲတော့ ကြည့်မြိသည်။ ပုံ့ပုံ့က ဖူးသဈစုလောကြ အသားမဖြူပမယေ့ြ အလုံးအထညကြတော့ ပိုထွားသည်။ အသည်းကော၊ ဒုတပြါ ယားလာမိသည်။
“ကိုကိုတို့ပဲ တကယ်ူလိုကတ်ော့ … စုမလိုကတ်ော့ဘူး …”
“ကောငမြလေး ဖလကပြှသှားပြီမလား … အဲဒါဆိုလည်း နခေဲ့တော့ …”
နောကဖြုံးထဲတွင် နရောနဲနဲ လှတန်သဖြေင့ြ မင်းမင်းက ကနွတ်ာတွေ သယရြအောငဆြိုပြီး အပေါတ်ကမြယလြုပတ်ော့ ဖူးသဈစုက ကားခေါင်းခန်းထဲက လှမ်းပြောတာ ဖြစ်သည်။ ဖူးသဈစု၏ ပုံစံက တကယဟြိုကန်သညေ့ြ ပုံမို့ မင်းမင်း ခစွသ်ူလေးကို ထားခဲ့ကာ ဓါတလြှကေားဆီသို့ ပုံ့ပုံ့နှင့ြ လွှောကလြာခဲ့သည်။ မင်းမင်း ဓါတလြှကေားထဲ ဝငလြိုကတ်ော့ ပုံ့ပုံ့က သူမအထပ်၏ ခလုတကြို နှိပလြိုကသ်ည်။
“ကိုမင်းမင်းကိုတော့ အားနာစရာ ဖြစ်နပြေီ …”
“အာ .. ရပါတယ် … စုဘောဒြါပဲ ဟုတစြာ …လုပပြေးရမှာပေါ့…”
“ကိုမင်းမင်းက ဖူးသဈစုကို တောတ်ောခြစွတ်ာပဲနောြ ..”
“ခစွတ်ယ် … ခစွတ်ာမှ ဘာခစွသ်လဲ မမေးနဲ့ …”
“ဟိ ဟိ .. သိပါတယ် .. ဟိုကောငကြလည်း အဲဒါပဲ ပြောပြောနတော …”
“အမ် .. ကနွောတ်ို့ခစွတ်ာကို ပုံ့ပုံ့သိတယ် …”
“အာ .. အဲဒီဟာ မဟုတဘြူးလေ … ဟို .. ဟိုလေ .. ဘယလြိုပြောရမလဲ … ပုံ့ပုံ့ပြောတာ ဟိုလိုခစွတ်ာလေ …”
မကြန်ှာပြငတ်ဈခုလုံး ခရမ်းခဉွသ်ီးတဈလုံးလို အရောငပြှောင်းသှားသည့ြ ကောငမြလေးက မလုံမလဲ ရှင်းပြသည်။ သို့သောြ သူမ ရှင်းပြမှုကပင် မူလအကြောင်းတရားထဲ ပြနရြောကန်သဖြေင့ြ မင်းမင်း ဟကဟြကပြကပြကပြဲ ရယမြိသည်။ ပုံ့ပုံက ဘာမှမပြောတော့ပဲ မင်းမင်းကို မကြစြောင်းတဈခကြထြိုးကာ ဓါတလြှကေားပြင့သ်ညန်ှင့ြ ရှေ့ကနေ မပြေးယုံတမယ် လွှောကသ်ှားတော့သည်။ ဂငွြးဘောင်းဘီတိုအောကကြ လှုပခြါသှားသည့ြ တငသ်ားဆိုငတ်ှကေို ကြည့်ရြင်း မင်းမင်း စိတထြဲ အသဝေါတရားတွေ တိုးပြားလို့သာ နလတေေော့သည် ….။
🏵️ ရချေားမှချေား သူ့ဘဝ (အပိုင်း ၆ ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️