အောစာအုပ်

မီးကုန် ယမ်းကုန်ပါပဲ

မဖြစ်နိုငဘြူး ဒါ လုံးဝမဖြစ်နိုငဘြူး …. အတွေးနှင့ြ ခါးခါးသီးသီးငှင်းဆနရြင်း ခေါင်းကိုခါရမ်းပစ်မိတော့ တားဆီးခွိနမြရလိုကတ်ဲ့မကြရြညတ်ှကေ ဟိုတဈစ ဒီတဈစ လှင့စြငကြုနကြှသည် သူငယခြငွြးတွေ လာလာသတိပေးခဲ့ ပြောခဲ့ကြပမယေ့ြ ယုံကြညလြို့မရခဲ့ အခု မိမိမကြလြုံးနဲ့ တပအြပမြှငန်သညေ့တ်ိုငအြောင် ခစွမြိတဲ့နှလုံးသားက အမှနကြိုလကခြံဖို့ ခကခြဲနသည်ေ…။ ကိုကိုနဲ့ခစွသ်ူဖြစ်တာ နောကတ်ဈပကဆြိုရငပြဲ တဈနှစ်ပြည့ခြဲ့ပြီ အစစအရာရာ အနှံတာခံလှန်းသော အရာရာ အလွော့ပေး ခစွတ်တလြှန်းသော မိမိဆန်ဒကို အလေးအနကထြားက လိုကလြွောပေးတတသ်ောကိုကို့ကို အတိုင်းအဆမဲ့စွာခစွမြိရင်း ယုံကြညအြားကိုးသည့စြိတကြ အခိုငအြမာကပတ်ှယလြာခဲ့တာ ကိုကိုမသိ…. တကယတ်ော့ မှူးသခငဆြိုတာ အခစွကြို ရလေိုသဘောထားသည့ြ မိန်းမစားမွိုးမှမဟုတတ်ာ ကိုကို့အခစွကြို လကခြံဖို့တောင် တဈနှစ်ခွဲကြောအြခွိနယ်ူလေ့လာပြီးမှ ကိုကိုလိုချင်သ်ည့အြဖြကေို ပေးခဲ့တာပါ….။

ခစွသ်ူဖြစ်ပြီးနောကမြှာလည်း ခစွသ်ူတို့သဘာဝ ပြေ့ဖကြ နမ်းရှုံ့တာလေးတွရှေိခဲ့ပမယေ့ြ စည်းအကြောမြခံခဲ့… မိမိအပျိုစငကြို အခွိနမြတနပြဲ မပေးချင်သ်လို တနဘြိုးမဲ့သှားမှာလည်း စိုးမိတာကြောင့ြ ကိုကိုလကခြံအောင် အကြောင်းအမွိုးမွိုးပြ ငှင်းဆနရြင်း ထိမ်းသိမ်းနခေဲ့တာ ဒီနေ့အထိပင်….. မိမိဆန်ဒကို နားလညပြေးခဲ့တဲ့ကိုကို့ကို အခစွပျိုရပြနသ်ည် တဈနှစ်ပြည့မြယ့ြ နောကတ်ဈပကကြရွင် ကိုကိုလိုချင်တ်ာပုံပေးဖို့ ဆုံးဖြတပြှီးကာမှ ရုတတ်ရကြ လမ်းခွဲရမယ့အြခွအနေမွေိုး ကြုံလာရသည်…။ မှူးတဈယောကြ ကားလမ်းမတဈလွှောကြ စိတလြှတပြှီးလွှောကသ်ှားနမေိတာ ဘယကြိုပငရြောကမြှန်းမသိ ခွလှမြေးတွေ မရပတ်န့ဖြစ်ပမယေ့ြ ဦးတညရြာတော့ နတ်ထိပင် လမ်းအကူး ကားတွနေဲ့တိုကမြိမလိုဖြစ်တာလဲ အကြိမကြှိမ် ဒေါသတကြီး အောဟြဈဆဲဆိုသှားသူတွလေဲ မနည်းမနော မကြားဝံ့မနာသာ ကြိမဆြဲကြသူတွလေဲ အမှောကအြများပင်။

အခစွြဦးနဲ့လှဲကာ အပြင်းရှဆုံးပုံရိပတ်ှအေောကမြှာ မှူးတဈယောကြ အသိစိတတ်ှေ လှင့ပြွောကတ်ော့မလိုပငဖြစ်ရသည် အကြိမကြှိမပြှိုဆင်းလာသည့မြကြရြညတ်ှကေ အခုအခွိနမြှာတော့ ကုနခြမ်းသှားသည့အြလား ရပတ်န့န်ပပြေေီ ” ဂွိမ်း ဒလိန်း ဂွိမ်း………. ရုတတ်ရကမြိုးခွိမ်းသံတွနေဲ့အတူ ကောင်းကငမြှာတိမမြဲတွေ နရောယူကြပြီ တဈခကြတ်ဈခကြြ လင်းလတလြာသည့လြပြဆြီးတွကေ တိမမြဲတွကေို ဖြိုခွင်းရန် စဈထိုးနသညေ့အြလား.. မကြာခငမြိုးကြီးရှာမည့ဟြနအြထင်းသားရှိနပမေယေ့ြ မှူးသတိမထားမိ ..လွှောကလြကစြခွလှမြေးတွကေိုလည်းမရပတ်န့မြိ တကယဆြို မှူးက မိုးခွိမ်းသံနဲ့လွှပဆြီးတွကေို သမလေောကကြှောကတ်တသ်ူပါ အခုတော့ သဈစာမဲ့သူရဲ့ရိုကခြကြတ်ှကြေောင့ြ စိတန်ဲ့ခန်ဓာကင်းလှတသ်လိုဖြစ်နသညေမြို့ ကြောကဖြို့နနသေောသာ သတိပငမြထားမိ…..။ သိပမြကြာလိုကြ တဝေါဝေါအသံပေးကာ မိုးစကမြိုးပေါကတ်ှေ သကဆြင်းလာခွပြေီ။

မိုးနဲ့အတူပါလာသည့ြ လပြင်ေးတွကေ မှူးရဲ့ တငပြါးဖူံးအောငရြှညလြွားနကမြှောငတ်ဲ့ ဆံနှယတ်ှကေို လှင့မြွောစသည်ေ ထို့အပြင် အညှာအတာမဲ့သည့မြိုးစကတ်ှကေ မှူးရဲ့တဈကိုယလြုံးစိုရှှဲစကော အဝတန်ဲ့အသားထိကပမြှုကြောင့ြ မှူးရဲ့ခန်ဓာကိုယကြောကကြှောင်းတွကေို အထင်းသားပေါလြှငစြသည်ေ မေးစေ့မှတဈဆင့ြ ကြှဆင်ေးလာသည့မြိုးပေါကတ်ှကေ တင်းရင်းမို့မောကန်သညေ့ြ ရငသ်ားဆိုငပြေါကြို တလိမ့လြိမ့သ်ကဆြင်းကာ မှူဆှယသ်လို ထိတို့ကစားသှားကြသည် အခွိုးအစားလှပသူမို့ တငပြါး ရငသ်ား အထွားထွားပေါလြာကာ လမ်းပေါသ်ှားလာနကြသေည့ပြုရိသတွရေဲ့ ရမကခြိုးဝတေဲ့ မကြလြုံးတွကေို စုပြုံသိမ်းဆည်းနပြေီဆိုတာ သတိလှတသ်လိုဖြစ်နသညေ့မြှူးတဈယောကြ မသိနိုငခြဲ့ပါ….။ ” ကြီ ကြီ….. ကားဘရိတအြုပသ်ံနှင့အြတူ မှူးရဲ့ရှေ့နားမှာ ကားတဈစီးရပတ်န့သ်ှားသည် ကားပေါမြှ အသကသ်ုံးဆယကြွောအြရှယ် ယောကြွားသားတဈဦး ထီးတဈချောင်းကိုငကြာ မှူးဆီပြေးလာသည်။

အနားရောကတ်ော့ ထီးကိုဖြင့ကြာ မိုးပေးရင်း သူက ” မှူး ဘယတ်ှလွှေောကသ်ှားနတောလဲ ကိုယမြနကထြဲက လိုကရြှာနတော မှူးရယ် ဖြားတော့မှာပဲ လာလာ စိုးရိမတ်ကြီးလသေံ ကရုဏာမကြဝြန်းတွနေဲ့ အပြဈတငသ်လို ပူပနသ်လိုပြောလာရင်း မှူးရဲ့ပုခုံးလေးကို အသာအယာ ဆှဲယူလာသည် မှူးလေ သူ့ရဲ့ဂရုစိုကမြှု နှေးထွေးမှုကိုမှငမြှ ကိုကို့ကိုပိုသတိရကာ ဝမ်းနည်းအားငယစြိတကြ အလိုလိုတိုးဝငလြာသညမြို့ သူ့ရငခြှငထြဲမကြန်ာအပကြာ ရှိုကင်ိုမိသည် ” အကို သူလေ သူ သူ အဟင့ြ…….…” စကားက လညခြွောင်းထဲပင် တဈဆို့ပြောကကြှယသ်ှားသည် သူက သဈစာမဲ့ရကပြမယေ့ြ မှူးကတော့ သူသဈစာမဲ့တာကို နှုတဖြှင့ပြငပြှောမထွကြ မပြောရကန်ိုငပြါ ” အကိုသိတယမြှူး အကိုကြိုပြောသားပဲမှူးရယ် ကဲပါ လာ လူတွကြညေ့န်ကြပြေီ ပြနရြအောငန်ောြ ” ဟုတသ်ားပဲ စိတန်ဲ့ကိုယမြကပပြဲနမေိသမွ အခုမှကြည့်မြိသည် လမ်းသှားလမ်းလာနဲ့ အိမတ်ှေ တိုကတ်ှပေေါကြ လူတိူင်းလိုလို မှူးတို့ကို ကြည့်န်ကြသေည်။

မှူး အခုမှရှကမြိလာကာ ကိုသကန်ိုငခြေါရြာ ကားဆီကို အားမပါတဲ့ခွလှမြေးတွနေဲ့ လိုကပြါခဲ့မိသည် လမ်းတဈလွောကြ စကားမဆိုဖြစ်ကြပဲ အတွေးကိုယစြီနဲ့ငှိမသ်ကန်မေိကြသည် သကန်ိုင် မဲ့ပြုံးပြုံးမိသည် တကယတ်ော့မှူးဆိုတာ မိမိအမှတန်ိုးဆုံးပန်းတဈပြင့ပြင် အကြိမကြှိမ် ခူးဆှတဖြို့ကြိုးစားပမယေ့ြ မအောငမြှငခြဲ့ မှူးက သူ့ကိုကြောကြာ မိမိသူငယခြငွြး ဝလင်ေးကိုပဲ ရှေးခဲ့သည် ဝလင်ေးက ရိုးသားသည် ဉာဏလြည်းနည်းသည် မှှောကပြေးရင် အဟုတထြငတ်တသ်ည် ဒါကိုအခွင့ကြောင်းယူကာ အထညကြှီးပကြမြိန်းမတဈယောကရြဲ့အကူအညီနဲ့ ဝလင်ေးရဲ့ရိုးသားမှုကို ရိုကခြွိုးနိုငခြဲ့သည်….။ ဝလင်ေးရာ မင်းအဖြစ်ကလဲ အသီးစားချင်လြို့အပငစြိုကပြါတယ် မင်းစိုကတ်ဲ့အပငကြ အဖြုန်းပငကြှီးဖြစ်နပေါလားဟ ” သကန်ိုငစြကားကြောင့ြ ဝလင်ေးခေါင်းမော့လာသည် သောကလြကစြ ကောဖြီခွကကြို အသာခရွင်း ” မင်းကတော့ လုပပြှီ စကားပြောရင် ဟိုလိုလိုဒိလိုလိုနဲ့။

ဘာလဲ အဖြုန်းပငကြ ” ဝလင်ေးရဲ့အမေးစကားကြောင် သကန်ိုငဟြားတိုကရြယသ်ည် ပြီး ဝလင်ေးရဲ့မကြန်ာကို လကည်ှိုးထိုးကာ သရောသ်လို လှောငသ်လို ပြုံးရင်း ” မှူးလကြော မင်းနဲ့တွဲလာတာ ကြာလှပြီ ခစွသ်ူဖြစ်တာလဲ ၈လလောကရြှိနပြေီ အခုထိ မင်း မစားရသေးဘူးမဟုတလြား အဲဒါ မင်းကိုတကယမြခစွလြို့ဟ တဈကယခြစွတ်ဲ့သူက ကိုယ့ခြစွသ်ူအတွကြ ဘဝကိုပုံပေးရဲတယ် ဥပမာ..ခွူးလိုပေါ့ ” ခွူးဆိုတာ သကန်ိုငင်ှါးထားသည့ြ အထညကြှိးပကြြ တဖကသ်ကြ ခစွသ်ည့ပြုံစံဖြင့ြ ဝငရြောနသေူ … သကန်ိုငရြဲ့စကားကြောင့ြ ဝလင်ေးမကြဝြန်းထဲမှာ ခွူးရဲ့ပုံရိပပြေါလြာသည် ခတ်ဆေနဆြန် သှကသ်ှကလြကလြကပြုံစံလေးနဲ့ မိမိကို ကိုကိုဟုခေါကြာ နှဲ့ဆိုးဆိုးတတသ်ည့ခြှူးဟာ မိမိအတွကတ်ော့ ညီမလေးလိုပါပဲ သို့သောြ..တဈခါတဈရံ အထိအတွေ့မှာတော့ သာယာမိဖူးသည် ခွူး မိမိအပေါြ မွှောလြင့န်သညေကြိုလဲ သိသည် ဒါမဲ့ ခစွရြသူ မှူးအတွကြ မိမိသဈစာစောင့ခြငွသ်ည် ဒါအမှနတ်ရားပင်…။

မှူးက ခွူးလိုမဟုတ် မှနမြာဆနသ်ည် ဣန်ဒွကြေီးသလို အရှကသ်ည်းတတသ်ည် ခစွခြှင့ပြနသ်ညမြှ အဖြရသေညအြထိ တဈနှစ်ခွဲနီးပါးကြာမှင့ခြဲ့ပမယေ့ြ အခုထိ လကကြိုင် ပါးနမ်း ပြေ့ဖကရြုံထကြ ပိုခွင့မြပြု မှတန်ိုးလှန်း၍သာနားလညပြေးရသည် တကယတ်ော့ အောင့သ်ကသ်ကကြှီးပင် သကန်ိုငပြှောသလို မှူးက မိမိအတွကြ အဖြုန်းပငမြွားလား … အတွေးနောကကြို မသိစိတကြ အလိုလိုလိုကမြိခဲ့တာကြောင့ြ ဝလင်ေးတဈယောကြ သကန်ိုငရြဲ့ထောငခြွောကထြဲ ဝငမြိကာ အထညကြှီးပကြြ ခွူးရဲ့ အမူအနှဲ့တွကြေားမှာ သာယာမိနခေဲ့ပြီ ဒါသညပြင် ဝလင်ေးအတွကြ အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှူတဈခုဖြစ်သလို သကန်ိုငအြတွကတ်ော့…… ကားလေးက တိုကင်ယလြေးတဈခုရှေ့မှာ ရပတ်န့သ်ှားသည် သည်းသည်းမည်းမည်းရှာနတေဲ့မိုးကြောင့ြ မှူးတဈယောကြ တုံယငန်ပပြေေီ မနကထြဲက လမ်းလွောကကြာ မောပန်းနသညေကြတဈကြောင်း စိတပြကြြ အားငယမြိသညကြတဈကြောင်း မိုးမိထားသညကြတဈကြောင်းကြောင့ြ။

အားပြတသ်လိုဖြစ်ကာ ယိုငန်ှဲ့နှဲ့ဖြစ်လာရသည် သကန်ိုငကြ မှူးကိုတွဲကူကာ တိုကင်ယလြေးထဲခေါလြာသည် စိုရှှဲပြီး အထင်းသားပေါလြှငန်တေဲ့ရငသ်ားနဲ့ သေးကဉွတ်ဲ့ခါးလေးနဲ့လိုကဖြကစြှာ လူံးဝန်းပြည့တ်င်းသော တငပြါးတွကေ သကန်ိုငရြဲ့စိတကြို အကြိမကြှိမန်ှိုးဆှနသည်ေ ထို့အပြင် မိုးရတွရှေေဲကာ ကပိုကရိုဖြစ်နသညေ့ြ ဆံနှယတ်ှကေ လကယ်ကခြေါန်သလေို ခမွြးအေးမှုကြောင့ြ အနည်းငယပြှာကာ တုံယငန်သညေ့ြ နှခမ်းဖူးဖူးလေးကလဲ စိတမြထိန်းချင်စြှာ မှူဆှယဖြွားယောင်းနပြနေသ်ည်…။ မှူးတဈယောကြ သကန်ိုငရြဲ့ စူးရှတဲ့အကြည့်တ်ှကေို သတိမထားမိ အမှနစြငစြဈ မိမိရှေ့တည့တ်ည့မြှအရာတွပင်ေ ကြညလြငစြှာမမှငရြ အရာရာ မှူံဝါးနသည်ေ သကန်ိုငကြ အခန်းငယလြေးဆီခေါလြာကာ သူ့ရဲ့အဝတအြစားတွကေို ထုတပြေးရင်း ” မှူး ရော့ ဒါလေးနဲ့ လဲထားလိုကန်ောြ ကိုယ့အြိမမြှာ မိန်းခလေးဝတတ်ော့မရှိဘူးကြာ ဒါမဲ့စိတခြပြါ။

မှူးရဲ့အဝတတ်ှကေို အမှနခြွောကအြောငလြုပပြေးပါ့မယ် အခု လဲထားလိုကန်ောြ ” မှူး ဘာမှပြနမြပြောမိ သကန်ိုငရြဲ့စကားသံကိုလဲ ကြားတဈခကြြ မကြားတဈခကြြ ရညရြှယခြကြမြရှိပဲ အခန်းအပြငထြှကသ်ှားသည့ြ သကန်ိုငရြဲ့နောကကြွောကိုကြည့်ကြာ မကြရြညတ်ှကလွောပြနသ်ည် မကြရြညစြတွကေို တို့သုတရြင်း သကန်ိုငပြေးထားသည့ြ အဝတတ်ှကေိုကိုငရြင်း ငေးကြည့်မြိပြနသ်ည် ခေါင်းထဲမှာလည်း မူးနောကန်သလေို ခန်ဓာကိုယတ်ဈခုလုံးလည်း နာကငွကြိုကခြဲကာ အငအြားမဲ့သလိုခံစားနရသေည် မှူး ကြာကြာရပတ်ညန်ိုငစြှမ်းမရှိစွာ ကုတငအြစွန်းပေါထြိုငရြင်း လှဲခွ အနားယူလိုကသ်ည် မထငမြှတပြဲ မကြရြညတ်ှကေ နားသညစြဆီ စီးကလွာပြနသ်ည်…။ ” မှူး မှူး …မှူး သကန်ိူင် မှုးသခငကြိုလှုတန်ှိုးလိုကတ်ော့ မကြလြုံးလေးပြင့လြာသည် အရောငမြဲ့ အားနည်းလှန်းတဲ့အကြည့်တ်ှနေဲ့ မှူးတဈယောကြ သတိမေ့နသညေ့ပြမာ ဘာစကားတဈခွန်းမှ ပြနမြဆို ကုတငအြစွန်း ခွတွေဲလောင်းခကြာ ပကလြကလြှဲထားသညမြို့။

ပငကြိုယပြှည့ဖြောင်းသော နို့စိုငတ်ှကေ ပိုမိုဖောင်းကြှနသည်ေ အခုထိ ရစေိုအဝတတ်ှကေိုမခွှတရြသေး မှူးတဈယောကြ လကကြလေးနှစ်ဖကြ အချင်ြးချင်ြးစုပကြာ တီးတိုးလေး ညီးနသည်ေ ” ခမွြးတယ် ခမွြးလိုကတ်ာ ကိုကို မှူးကို ဖကထြားပေးပါလားဟင် ” သကန်ိုင် ရုတတ်ရကြ ကြောငကြှည့န်သည်ေ ပြီးမှ တဖြေးဖြေးပြုံးလာကာ ကြနပေစြှာပြုံးရင်း မှူးရဲ့ဘေး ကပလြှဲခကြာ သိုင်းဖကလြိုကသ်ည် အေးစကန်သညေ့ြ ကိုယလြုံးလေးက ဘာလို့များ အိသကန်ူးညံ့ကာ သှေးဆူစမှန်ေး သကန်ိုငန်ားမလည် တဈစကစြကတ်ုံနသေော နှခမ်းဖူးဖူးလေးကို အသာအယာ ငုံကာ စုပပြဈလိုကသ်ည် ပြှတဆြိုသည့အြသံနှင့အြတူ မှူးရဲ့လကတ်ှကေ မိမိကို ပြနလြည် ပြေ့ဖကလြာသည် အကြိမကြှိမင်ေးဖူးသော စိတကြူးဖြင့ြ အကြိမကြှိမဆြုပန်ယဖြူးသော ဖြံ့ထွားသည့ြ နို့စိုငတ်ှကေို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆုပကြိုငဖြစွည်ှဈလိုကသ်ည် တဈခကြတ်ှန့သ်ှားပမယေ့ြ အငှင်းစကားတော့ ထွကမြလာ သကန်ိုင် ပိုမိုရဲတင်းလာသည်။

မှူးရဲ့ဗိုကပြေါြ ခွထိုငကြာ ကိုယကြိုကိုင်းညှှတပြှီး မှူးရဲ့နှခမ်း လညတ်ိုငတ်ို့ကို အားပါတရ နမ်းရှိုကပြဈလိုကသ်ည် ပြီးတော့ နို့အုံနှစ်ခုကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ အုပကြိုငကြာ လှုတရြမ်းဆုပန်ယရြင်း တဈဖန် အိင်ျကီအထကမြှ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ကိုကပြဈလိုကသ်ည်.. မှူး မကြလြုံးဖြင့ကြှည့မြိတော့ မိမိအပေါမြှာခွထိုငကြာ အခုထိ အထိအတွေ့မရှိသေးသောရငသ်ားတွကေို ဆုပန်ယန်ငေေါ လူတဈယောကကြိုတွေ့လိုကရြသည် ကိုကို………. ဟင့အြင်း ကိုကိုမဖြစ်နိုငဘြူး ကိုကိုက.. အတွေးနဲ့ဝငလြာတဲ့ပုံရိပတ်ှကြေောင့ခြေါင်းကို ခါးယမ်းပစ်လိုကသ်ည် ဒါကိုပင် သကန်ိုငကြ မှူးသတိရကာ ငှင်းသညအြထငဖြှင့ြ ကပြာကယာပင် မှူးရဲ့အိင်ျကြီကို ဆှဲခွှတသ်ည် မှူးကတော့ သတိရတဈခကြြ မရတဈခကြဖြှင့ြ ကိုကို့အကြောင်းတွေးမိကာ ခေါင်းကို ခါယမ်းနဆေဲပင်…. သကန်ိုငစြိုးရိမလြာသည် ဒီအခွအနေရေောကမြှတော့ လကလြှတမြခံနိုင်..လိုအပရြင် အကြမ်းနည်းသုံးဖို့လဲ ဝနမြလေးချင်တ်ော့။

ခါးယမ်းနသညေ့ြ မှူးရဲ့ခေါင်းမှဆံနှယတ်ှကေို စုကိုငရြင်း ” ဒီမှာ မင်းသိပခြစွတ်ဲ့ဝလင်ေးက ဟိုကောငမြနဲ့ပြောန်ပြေီ ဒါတောငမြင်းက ငါ့အခစွတ်ှကေို ငှင်းနသေေးလား အေး မင်းသိမယ် အခု သကန်ိုငဘြာကောငဆြိုတာ မင်းသိစရမေယ်..” မှူး ခဏတော့ငှိမိသှားကာ သကန်ိုငကြို ဘာလဲ ဘာတွပြေောနတောလဲဟူသောအကြည့်ဖြှင့ြ ငေးနသည်ေ အခုထိ မှူးရဲ့စိတကြ ကိုယန်ဲ့မကပသ်ေးဘူးဆိုတာ သကန်ိူငမြသိသလို မှူးလဲမသိရှာ မိမိရဲ့အပျိုပန်းကို ဆှတယ်ူစားသုံးတော့မယ့အြခွိနမြွိုးမှာ မှူးတဈယောကြ ထုံဆေးပေးထားသည့လြူနာလို ဘာအလုပခြံနရသေညပြင် မသိခဲ့……။ သကန်ိုငအြမှနလြှုတရြှားလိုကသ်ည် အဝတတ်အကေုနခြွှတကြာ မှူးကို မှောကစြပြေီး လကကြို နောကပြှနတ်ုပပြဈလိုကသ်ည် ခွနှစ်ေချောင်းက ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကလြကြသ်ားဖြစ်နပြေီး လူကတော့ ကုတငအြဖြားမှာ မှောကလြကြသ်ားပုံစံမွိုးဖြင့ြ မှူး တုံယငကြာ အဖြားတတသ်ည့ဒြဏန်ှင့ြ နှလူံးသားဝဒနောကြောင့ြ သတိလသသ်လို မလဈသလိုဖြစ်နသည်ေ။

မကြလြုံးလေးမှေးစင်းကာ ဘာဆိုဘာမှပြနမြပြောနိုငပြဲ သကန်ိုငရြဲ့ စလေိုရာအရုပတ်ဈခုအဖြစ်အသုံးတောခြံဖို့ အသင့အြနအထေားဖြင့ရြှိနသည်ေ သကန်ိုင် ဖုန်းကငမြရာကိုဖြင့ကြာ ကုတငခြေါင်းရင်းမှ မှငလြောကသ်ည့န်ရောမှ တည့တ်ည့ခြွိနကြာ ဗီဒီယိုဖြင့ထြားလိုကသ်ည် ပြီး မှူးဆီ တဈလှမ်းချင်ြးလွှောကလြာကာ ဒူးထောကလြကြသ်ားပုံစံလေးနဲ့ ဝင်းမှတလြှပသော တငပြါးဖြူဖြူလေးကို ဖြန်းခနဲတဈခကြရြိုကလြိုကသ်ည် တုံခါသှားသည့တ်ငပြါးဖောင်းဖောင်းတွကေို အရသာခံကြည့်ရြင်း မနနေိုငစြှာ ဖြားဖကတ်ောလြီးကြီးနဲ့ ထောကလြိုကသ်ည် ပြည့တ်င်းသည့ြ တငပြါးတွကြေောင့ြ စအိုပေါကလြေး ပြောကန်သည်ေ အနည်းငယဖြှဲကာ လီးထိပဖြှင့ပြှတရြင်း ခါးကိုကိုငကြာ ဆကခြနဲမလိုကသ်ည် ဖငလြေးအပေါထြောငလြာက ပုံးကြယန်သေော အပျိုအဖုတလြေးက မရဲတရဲ ပြူထွကလြာသည်…။ ” လှလိုကတ်ာမှူးရယ် ” မအောင့န်ိုငစြှာ ရရှကေရြင်း အမှှေးပါးပါစလေးနဲ့ သန့ရြှင်းကာ ငုံနသေော အဖုတလြေးကို။

လီးဖြင့ပြှတကြာ နှခမ်းသားတေ ဟပေးလိုကသ်ည် ပြီး တံတွေးထွေးကာ လကန်ှင့ြ အဖုတတ်ဝိုကြ နှံ့အောငပြှတရြင်း အဖုတအြတွင်းကို လပခြလညထြိူးသှင်းလိုကသ်ည်… ” အ …..” တဈခကြသ်ာ တွန့ကြာ မှူးငှိမန်သညေမြို့ အခွိနန်ဲနဲထပယ်ူဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကလြည် လီးအဝင် မခကစြရန်ေ အဖုတထြဲကို လကခြလညထြိုးသှင်းရင်း မှှပေေးလိုကသ်ည် ” အား အဟင့ြ ” မှူး ခေါင်းလေးထောငလြာကာ ညီးရင်း လှည့ကြှည့လြာသည် မကြန်ာမှာတော့ မဝခွေဲတတသ်ည့ဟြန် ပေါလြှငန်သည်ေ အနည်းငယကြှာလာတော့ သကန်ိုင် မအောင့န်ိုငတ်ော့ မာတင်းကာ ယမ်းနသေော လီးကြီးကိုကိုငကြာ အဖုကကြှဲကြောင်းအတိုင်းထိုးဆိရင်း ဖြေးဖြေးချင်ြး ထိုးသှင်းသည် အပျိုစငအြဖုတလြေးက ကြီးမားသည့လြီးကို လကခြံချင်ပြုံမပေါြ အဝငခြကန်ဟနေရြှိသည် သကန်ိုင် စိတမြရှညခြငွြ လီးကိုတင်းတင်းကိုငရြင်း နောကတ်ဈကြိမထြိုးသှင်းလိုကသ်ည် ” အ အား ” ဒီတဈခါ ဒဈမှုတအြောငသ်ှင်းလိုကသ်ညမြို့။

မှူးထံမှ ညီးသံသဲ့သဲ့နှင့အြတူ ရုန်းဟနပြှုလာသည် ဒါမဲ့ ပြနည်ိမသ်ှားသညမြို့ အခွိနမြဆှဲတော့ပဲ ဝငလြကစြအတိုင်း ဖိသှင်းလိုကသ်ည် ” အားးး နာတယ် နာတယ် ” လီးက တဈဝကလြောကအြထိဝငသ်ှားသညမြို့ မှူးသတိဝငကြာ အလန့တ်ကြားအောရြင်း ရုန်းမိသည် တဖြေးဖြေး တိုးဝငန်သညေ့လြီးပိုငရြှငကြို ကြည့်မြိတော့ ” ဟင် ကိုသကန်ိုင် ရှင် ရှင် အားးး…….” စကားပငမြဆုံးလိုကြ သကန်ိုငရြဲ့အလောတကြိး ဖိသှင်းမှုနဲ့အတူ လီးက သုံးပုံနှစ်ပုံခန့ဝြငလြာတော့ အရမ်းနာကငွကြာ အောရြပြနသ်ည် မိုးက သည်းသည်းမဲမဲရှာနသည်ေ မိုးခွိမ်းသံ မိုးရကသွေံ လတေိုးသံတွနေဲ့အတူ မှူးရဲ့အောသ်ံက ဆှတပြွံ့နသည်ေ တကယတ်ော့ မိုးသံလသေံကို ကြောအြောငအြောန်ိုငသ်ည့အြငအြား မှူးမှာမရှိပါဘူး ပြင်းထနလြှန်းသည့ြ ဆောင့ခြကြတ်ှနေဲ့အတူ တဖြန်းဖြန်းအရိုကခြံရမွိုကြောင့ြ ဖြူဖြေးသည့တ်ငပြါးပေါမြှာ လကရြာတွေ ရဲထနသည်ေ ရှညလြွားသည့ဆြံနှယတ်ှကေို မှင်းဇာတကြှိုးကိုငသ်လို တင်းတင်းဆှဲကိုငရြင်း။

လဥနှင့ြ ဖငန်ဲ့ ရိုကမြိသံတွပေေါသ်ညအြထိ အားရပါးရဆောင့လြိုးခံနရသေည် ဆံပငကြိုဆံထားသညမြို့ မော့နသညေ့အြတွကြ ကငမြရာထဲမှာ မှူးရဲ့မကြန်ာက အထင်းသားပေါလြှငန်သည်ေ….။ ဘယန်ှဈခကြလြဲမသိ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးသည့အြဆူံးမှာတော့ မှူးတဈယောကြ ဆောကရြညမြွားပန်းထွကကြာ ပြီးသှားရသည် သကန်ိုငကြ ဆောကရြည် လီးရညန်ဲ့ အပျိုမှေးပေါကသ်ှားခွင်းကြောင့ြ ယိုစီးလာသည့သ်ှေးစကတ်ှေ ပကနွေန်သညေ့လြီးကို ကိုငကြာ မှူးရဲ့ခေါင်းနား ဘေးကနေ ဒူးထောကထြိုငရြင်း ” မှူး…ကိုယ့ကြိုလီးစုပပြေးဦး ” မှူးက အိပယ်ာခင်းပေါမြကြန်ာအပကြာ ငိုရှိုကန်ရောမှ ခေါင်းလေးမော့လာသည် မကြရြညစြတွကေ ပါးပြငထြကမြှ လိမ့ဆြင်းလာသည် အားယူကာထရင်း ဖြာကြဲနသညေ့ဆြံနှယတ်ှကေို ခေါင်းယမ်းကာ ဘေးဆီပို့ဖို့ ကြိုးစားလိုကသ်ည် သကန်ိုငကြ မှူးငှင်းဆနသ်ညဟြုထငကြာ လကန်ောကပြှနကြှိုးတုပထြားတာကိုရော မှူးရဲ့မကြန်ှာပေါမြှာ ဆံနှယတ်ှအေုပမြိုးနေ၍။

သူ့လီးစုပဖြို့အခကတ်ှေ့နတောကိုပါ မသိနိုငပြဲ စိတဆြိုးသှားသည် ” အောြ မင်းက ဒီလောကအြလိုးခံပြီးတာတောင် လီးစုပဖြို့ ငှင်းချင်န်သေေးတာလား လားစမ်း ကောငမ် စုပစြမ်း စုပ် ” ပြောပြောဆိုဆို ဖြာလနကြွဲနသညေ့ဆြံနှယတ်ှကေို ခပကြှမ်းကြမ်းဆှဲမလိုကသ်ညမြို့ မှူးတဈယောကြ ဒရှတပြါကာ ကုတငပြေါမြှာ ဒူးထောကလြကြသ်ားဖြစ်သှားသည် ”ကိုသကြ မဟုတ် မဟုတ် အု အူး ” ရှင်းပြခွင့ပြင် မရလိုကြ သကန်ိုငကြ နှဖူးထိပမြှဆံနှယတ်ှကေို စုကိုငရြင်း နောကလြှနခြသွည် နာကငွမြှုနဲ့အတူ မကြန်ှာလေးမော့လကြသ်ား ဖြစ်သှားတော့ ကနွလြကတ်ဈဖကကြ လညမြွိုကုတည်ှဈကာ ဟနသညေ့ပြါးစပထြဲကို သူ့လီးကြီးထိုးသှင်းသည် လီးက မဆန့မြပြဲ ဝငလြာကာ အာခေါငထြောကသ်ညမြို့ အနရခေကကြာ မကြရြညမြွားပငဝြဲရသည် သကန်ိုငကြ အညှာအတာမဲ့စွာ ခါးကိုညှှတည်ှှတပြှီး လိုးသည် တဈခွိနလြုံး ဣန်ဒွကြေီးစွာ နခေဲ့သမွှ။

မညှာမတာ ဖာသညလြို ဆကဆြံခံရသညမြို့ ရှကရြှံ့ဝမ်းနည်းမိပမယေ့ြ။မသိစိတကြလည်း သာယာနမေိသည် ဆယ့င်ါးခကြခြန့ြ လိုးဆောင့ပြှီးခွိနမြှာတော့ သကန်ိုငတ်ဈကိုယလြုံး တုနလြာကာ မှူးရဲ့ပါးစပထြဲလည်း သူ့လီးရညတ်ှေ ပြည့လြွှံသှားသည် သကန်ိုငကြ လီးကိုထုတပြှီး ” ကဲ ကောငမြစုတ် ငှင်းဦးမလား ငှင်းချင်သ်ေးလား ငါ့ကို ” မှူး ပါးစပထြဲမှလီးရညတ်ှကေို မွိုခလွိုကရြင်း မကြလြှှာလေးခကြာ ” ဘယသ်ူက ငှင်းနလေို့လဲလို့ ” မှူးရဲ့စကားကြောင့ြ သကန်ိုငတ်ဈခကြတ်ှသှေားကာ မကြမြှောငကြှုတရြင်း ” စောစောက လီးစုပခြိုင်းတော့ ခေါင်းရမ်းပြီး ငှင်းတာလေ ” မှူးက မကြန်ှာလေးမော့ကာ အံကြိတပြှရင်း ” လကကြ ကြိုးတုပထြားတာလေ မကြန်ာပေါကြ ဆံပငတ်ှကေို ဘာနဲ့ဖယမြလဲရှင့ြ အာ့ကြောင့ြ ခေါင်းယမ်းပြီး ဖယန်တော မသိပဲနဲ့ ” သကန်ိုငခြုမှ သဘောပေါကသ်ှားသည် ငှင်းသညအြထငန်ှင့ြ စိတလြိုကမြာနပြါ အကြမ်းပတမ်းဆကဆြံမိသည့အြတွကလြည်း သနားမိသှားသည်။

ဖြာကြဲနသညေ့ဆြံနှယတ်ှကေို သပတ်ငပြေးရင်း မှူးရဲ့နှဖူးလေးကို ဖြဖြနမ်းလိုကသ်ည်။မိမိလိုးထားသည့အြရှိနဖြှင့ြ ရဲနသေော နှခမ်းလေးကိုငုံလိုကရြင်း ” ဆောရီးပါမှူးရယ် အရမ်းနာနလေားဟင် ” ” သှားပါ အခုမှ လူကိုအနိုငကြငွ့တ်ုန်းက ကငွ့ပြီးတော့ ” နှခမ်းလေးဆူကာ ပြောနပေုံက တကယ့ကြလေးလေးပမာ သကန်ိုင် အူယားကာ လီးက ပြနတ်ောငလြာသည် ” ခစွလြှန်းလို့ပါ မှူးရယ် ” ” ဘာခစွတ်ာလဲ နို့ကိုငတ်ော့လဲ ငှိမပြေးတယ် နှခမ်းနမ်းတော့လဲ ငှိမပြေးတယ် လိုးမှာသိရကန်ဲ့ ငှိမန်ပေေးတာတောင် ကြိုးတုပပြှီး မုဒိန်းကငွ့တ်ာ ခစွတ်ာလား ဟှန်း ” ဒီတဈခါ သကန်ိုင် အရမ်းအံ့ဩသှားသည် မှူးက အစထဲက သိနခေဲ့တာပဲ အရမ်းဣန်ဒွကြေီးသည့မြှူးက မိမိလိုးတာမတားပဲ ငှိမန်ပေေးတာ ဘာကြောင့ပြါလိမ့ြ ” ဒါဆို မှူးက ကိုယလြိုးတာကို ဘာလို့မငှင်းတာလဲဟင် ” မရဲတရဲလေးမေးလာသည့ြ ကိုသကကြ စောစောကဘီလူးစီးနသညေ့ြ။

ကိုသကန်ှင့ြ တကယ့ကြိုတခွားဆီပါ အခု သူ့မကြဝြန်းထဲမှာ မရဲတရဲမွှောလြင့မြှုတွေ ကြန်းခိုနသည်ေ။တဈစုံတဈရာကို အလှနအြမင်းကြားချင်ဟြနလြည်း အထင်းသားပေါလြှငန်သည်ေ ဒါမဲ့ မှူးလဲသူ့ကို ဘာလို့အလိုးခံမိမှန်း တကယကြိုမသိ တကယတ်ော့ မိုးရှာထဲမှာ စိုးရိမတ်ကြီးလိုကရြှာရင်း ဆူပူခဲ့သည့သ်ူ့ကို အဲ့ခဏလေးအတွင်းမှာများ လကခြံမိခဲ့လသလေား မရရောပမယေ့ြ သချောတာက အခုသူ အရမ်းလိုးချင်န်တောကို မာနတေဲ့သူ့လီးကြီးက သကသ်ခေံနသလေို ကြိုးတုပပြှီး အဖုတရြော ပါးစပရြော အကြမ်းပတမ်းအလိုးခံရတာတောင် စိတဆြိုးနိုကတ်ဲ့မှူးကလည်း အရမ်းအလိုးခံချင်န်ပေါပဲ မှူး မရှကန်ိုငစြှာ ဆုံးဖြတခြကြတ်ဈခုကို ခလွိုကသ်ည် မှူးရဲ့အဖြကေို မွောလြင့ကြာငေးနသေော ကိုသကကြို ကြောခိုင်းလိုကသ်ည် သချောပါသည် ကိုသကြ အံ့ဩတုနလြှုတန်မယေဆြိုတာ ဗဒငေမြမေးလဲ မှူးသိသည် ဆုံးဖြတခြကြန်ှင့အြတူ ဒူးတုပကြာ ကိုယကြို ကိုင်းခရွင်း။

” ကို…..သဘောပေါကလြားဟင် ” တုံယငန်သညေ့မြှူးရဲ့မေးသံနှင့အြတူမိမိရှေ့မှာ ဖငထြောငကြုန်းပေးနသေော။မှူး ဖငကြို အစွမ်းကိုထောငထြားတာမို့ အဖုတအြတွင်းမှ သုတရြညတ်ဈခွို့စီးကနွတောကို မှငရြသည် ထို့အပြင် မိမိရဲ့ နှိပစြကမြှုကြောင့န်ီရဲနသညေ့တ်ငပြါး အို….မိမိကိုယတ်ိုငမြှငန်ရတောတောင် အခုမိမိရှေ့မှာရှိနတော မှူးသခငပြါလို့ အတတမြပြောရဲသေး ပြောင်းလဲသှားသည့အြခေါအြဝေါန်ဲ့ အပြုအမူကြားမှာ သကန်ိုငတ်ဈယောကြ မှငသ်ကန်မေိသည် ” ကို မလိုးဘူးလားကြာ မှူးညောင်းနပေီနောြ ” မှူးရဲ့စကားသံကြောင့ြ သကန်ိုငသ်တိပြနဝြငကြာ စချင်စြိတန်ဲ့ မေးလိုကသ်ည် ” ဘယအြပေါကလြိုးရမှာလဲ မှူးရဲ့ ” မှူးတုနသ်ှားသည် တကယတ်ော့ မှူးတွေးထားသည့အြထဲမှာ ဖငပြေါကမြပါ ဒီဘကခြတ်မှော အပေါကစြုံလိုးတတကြှတာ ကြားဖူးပမယေ့ြ မှူးကိုယတ်ိုင် ဖငအြလိုးခံဖို့အထိတော့ မရဲ ဒါမဲ့ ဒါမဲ့လေ ပြင်းထနလြှန်းသည့ရြမကလြှိုင်းတွကြေားမှာ။

မှူးတဈယောကြ ကြောကဖြို့မေ့နသည်ေ ” ကိုလိုးချင်တ်ာလိုးလေ ဖငကြိုဆိူရငတ်ော့ ညှာပေးပါနောြ” သကန်ိုင် ဝမ်းသာသှားသညအြခွိနမြဆှဲတော့ပဲ မှူးရဲ့နောကမြှာ ဒူးထောကလြိုကကြာ။လကန်ှဈဘကန်ဲ့ ဖငကြို ဖြဲရင်း တံတွေးထွေးခလွိုကသ်ည် အနည်းငယစြူပြပြဖြစ်နသညေ့ဖြငပြေါကဝြကို လီးတေ့ကာ ဖြေးဖြေးချင်ြး ဖိသှင်းလိုကသ်ည် ” အားး ကို ဖြေးဖြေး နာတယ် ” သကန်ိုငတ်ဈခကြပြှုံးသှားကာ ညဈချင်စြိတလြေးပေါလြာသည် ”မှူး မှနမြှနဖြှနေောြ ကိုယလြိုးတာကို ဘာလို့မငှင်းတာလဲ မှနမြှနမြဖြရင်ေ တဈခကြတ်ည်းဆောင့သ်ှင်းပစ်မှာ ဖြေ ” မှူး အံကြိတမြိသည် တကယလြုပမြည့ပြုံမို့ မဖြပေဲလဲ မနရေဲ တဈခကြထြဲ ဆောင့ထြဲ့ရင် အရမ်းနာမှာ သိနသညေလြေ။

အလိုးခံချင်လြို့ ကိုလိုးတာကို မငှင်းတာ ကဲ ရပီလား မှူးအဖြစ်က ရယရြမလိုငိုရမလိုပင် ဓားထောကခြွိမ်းချောကခြံရတာမွိုးမဟုတပြဲ ဖငထြဲ လီးထိပသ်ှင်းကာ ခွိမ်းချောကန်သညေလြေ ” မရဘူး အလိုးခံချင်လြို့ဆိုတော့ ခစွလြို့မဟုတဘြူးပေါ့ ” ” အာ သိဘူး …” ” ကဲ မသိဦးကြာ ဒုတ် ” ” အားးးး … တကယပြင် ကနွန်သညေ့ြ လီးတဈဝကကြွောကြို အားကုနဖြိသှင်းလိုကတ်ာမို့ မှူး အာခေါငခြှဈ၍ အောမြိရသည် အခုတော့ မိုးသံလသေံတွကြေားမှာ မှူးနဲ့သကန်ိုင် မီးကုနယ်မ်းကုန် လိုးဖြစ်နကြသေည် ” အား ကို ဆောင့ြ ဆောင့ြ မှူး ကောင်းနပေီ … ” အင်းပါ စိတခြွ မှူးကိုလိုးချင်လြှန်းလို့ စောင့န်တော အခု အားရအောငလြိုးမှာ ကဲကြာ ကဲ ” အား…. ဟင့ြ…. ကို… ကိုရယ်…. ပြီးပါပြီ။