‘‘ဓါတဆြီ နှစ်ဂါလံ . . . အငဂြငွဝြိုင် တဈလုံး’’
‘‘ကိုဇောကြှီး မနေ့ကဆီဖိုး ပေးပြီးပြီလား’’
‘‘ဟာ အိုးစွပ် ခွကစြှပ် မနေ့က မကနွပြါဘူး’’
‘‘ဟဲ့ ရီနှယ် . . ဇောကြှီးကနွတ်ာ မဟုတဘြူး . . . ကိုတငသ်န်း’’
‘‘မသိဘူးလေ အမတေို့ဟာက’’
‘‘ငါ့ . . . ယောငပြှီး ပြောလိုကမြိတာ ဇောကြှီးရေ့’’
ဓါတဆြီမှောငခြို အရောင်းဆိုငမြှ ဒေါဝြိုင်းသမီး ရီနှယမြှာ အတောတ်ောင့တ်င်းသော မိန်းမလှလေးဖြစ်သည်။ သမိုင်းမှာ ဓါတဆြီ အရောင်းဆိုငတ်ှေ ရှိသောလြည်း ကားသမားငယင်ယ် အထူးသဖြင့ြ ရီနှယ့ြ အလှကို အပမ်းဖြေ ကြည့်လြိုကသ်ူတို့က သညရြောကမြှ ဝယကြှထည့ကြှသည်။ ရီနှယ့အြမကလေည်း ဒါကို သဘောပေါကထြားသည်။ ဓါတဆြီဂါလံခွကကြို မနိုငမြနင်း ယူလာတတသ်ော ရီနှယ့လြကကြလေးကို အုပကြိုငဖြမ်းယူလိုကရြသညကြိုပင် သူတို့ဓါတဆြီဖိုးလေး တဝကကြွိုးသှားအောငကြို တနသ်ညထြငကြှ၏။ ပိုကဆြံပေးပြီး ရီနှယ့ြ လကကြလေးကို ကိုငရြပြီး ဆီ အလကားရလိုကသ်လို သဘောထားကြသည်။
ဇောကြှီး ပေါတ်ကကြတ် အဌားကားလေး မောင်းစားသညမြှာ (၂)နှစ်ခန့သ်ာ ရှိသေးသည်။ ဦးလေး မှသူက ဇောကြှီးအား ကြောင်းတဈဖကန်ှင့ြ ကားမောင်းစခွင်ေး ဖြစ်သည်။ ဆယတ်န်း မအောငခြင် ကတည်းက ဇောကြှီး နေ့ (၆) နာရီ မှ ည (၁၀ ) နာရီ အထိမောင်း၏။ လိုငစြငလြုံးဝမရှိ၊ တကျကသိုလ် ရောကမြှ လိုငစြငရြပြီး အတန်းမတကမြီ သုံးလေးခေါကလြောကြ ဆှဲပြီး ညနေ အတန်းပြီးခွိနမြှ ညဆယန်ာရီခန့အြထိ မောင်းသည်။ ‘‘ကိုဇောကြ တကျကသိုလကြွောင်းသားဆို’’
‘‘အလကား ကောလဟာလတွေ’’
‘‘အံမာနောြ ရီနှယ့ြ သူငယခြငွြးတွကေ ပြောပါတယန်ောြ’’ ‘‘ကြောင်းထဲကို တဈခါတဈလေ ရောကတ်တတ်ာပဲ’’
ဘာဖြစ်လို့ ဝနမြခံချင်ရြတာလဲဟု ရီနှယ် တွေးမရ။ စကားကလည်း နည်းသလား မမေးနဲ့။
ဟိုတငသ်န်းတို့နဲ့ကတော့ ကြာပါ့၊ ဓါတဆြီ လာဝယတ်ာနဲ့ မတူဘူး။ ရီနှယ့ကြို ကြညတ်ဲ့ မကြလြုံးတွကေ ကြှတထြှကမြတတပြဲ . . စကားမရှိ စကားရှာပြီး . . သိပရြဈတဲ့လူ . . ။ အမကေ အဲဒီလူ လာပြီဆိုရင် ရီနှယ့ကြို သတိပေးကြည့်တ်တတ်ယ် . . ရီနှယ် သိတာပေါ့ ဟင်း . . ဟင်း . . . အသကြ ( ၁၈ ) နှစ်ပဲ
ရှိပြီဟာကို။
အဲ ရီနှယကြတွော့ ဇောကြှီးကို စကားမရှိ စကားရှာပြီး . . ရဈတာ . . ဇောကြှီးက ကြောကရြုပပြင်။ ‘‘အင်းပေါ့လေ တကျကသိုလကြ ပြီးရင် အရာရှိဖြစ်မယ့လြူ ဆိုတော့ ရီနှယတ်ို့ကို သိပမြရောဘူးပေါ့ ဟုတလြား’’
‘‘ဒါပေါ့ . . ဒါပေါ့’’
ဟင်း ကြည့်ပြါလား ဘယလြောကြ စိတပြကြခြငွစြရာ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ လူကြီးလဲလို့ . . စိတပြိနတ်ယ်။ ‘‘အမဝေိုင်း မနကဖြှန် ခုလို ညနပေိုင်း အတွကြ နှစ်ဂါလံ ခနွပြေးဦးနောြ .. ည ဆှဲစရာမရှိပဲ ဖြစ်နေဦးမယ်’’ ဘယကြိဈစပဲဖြစ်ဖြစ် အမေ့ကိုပဲ ပြောတတတ်ယလြေ၊ အဖကမြတန် သလိုလိုနဲ့ သိပခြံပြင်းဖို့ ကောင်းတာဘဲ။
‘‘ဟို ဝယသ်ူလာရငတ်ော့ ရောင်းမှာပဲ . . ကနွကြနွြ မကနွကြနွြ ’’ ရီနှယ် ရဈလိုကတ်ဲ့ စကားကို
ဂရုမစိုကဘြူး၊ ဘာမှလဲ ပြနမြပြောဘူး။ ဓါတဆြီထည့ပြှီး မောင်းထွကသ်ှားတယ်။
ရီနှယ် စိတပြေါကပြေါကန်ဲ့ ဂါလံခွကကြှီးကို ဆောင့ခြပြဈလိုကမြိတယ်။ ‘‘ဂွမ်း’’ ကနဲ အသံကြားတော့ အမကေ ဆတကြနဲ လှည့ကြှည့ရြင်း မာနသ်ည်။ ‘‘ဂါလံခွကတ်ဈလုံး တဈရာကြောတ်ယ် သိရဲ့လား’’ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
‘‘လုပစြမ်းပါ မင်းကလည်း စောလြေးက သန့ပြါတယကြှ . . ကုနစြိမ်းလာခရွင်း ကုန်းတာဟ ဝါသနာ’’
‘‘ကြေးစား မဟုတဘြူး ဂဈတာကြီးက ဟဲဗီးကြီးကြ’’
အသားညိုညို မှနရြည် သန့ပြှန့ဟြနရြှိသောလြည်း အဝတအြစား ခပန်ှမ်းနှမ်းနှင့မြိန်းကလေးတဈယောကကြို ကိုတငသ်န်းတို့ ပင့လြာကြသည်။ ကားခေါင်းအတွင်း၌ မဂျဂဇင်း ဖတန်သေော ဇောကြှီးက မိန်းကလေးကို တဈခကြကြှည့ရြင်း သကပြှင်းခမွိသည်။ ကားသမားလောကမှာ ဒါမွိုးတွကလေည်း တွေ့တတလြှန်းသည်။ ဇောကြှီးသည် အတွေ့အကြုံကတော့ များသည်။ အဝပြေေးကားပိုငရြှင် ကိုသိန်းအောင်
ခကြပြလကကြှီးနှင့လြည်း တဈခါတဈရံ ပြည်၊ ရှှတေောငအြထိ ခေါကစြားမောင်းဖူး၏။ သညလြိုင်းကတွော့ ရိုးရိုးသားသား ရောင်းဝယစြားနကြသေော မိန်းမငယလြေးများကြား၌ စုံးပြူးလေးတွေ ပါတတ်၏။ ကြေးစားလဲမဟုတ် ခရီးသှားဟနလြှဲ အပြောသ်ဘော လှုပရြှားကြသော ပြံလှှားမလေးတွရှေိ၏။ အဲ တဈသားကြ နှစ်သားကြ ပြံလှှားမကြီးတွလည်ေးရှိ၏။ စံပယယ်ာ စံလှနှင့ကြတော့ အကြောတည့သ်ည်။ အလနတေော ပါးစပကြ ထွကတ်တသ်ော စံလှနှင့ြ အယုတ်တအနတ်တ မိုးမှန်ှအောင် ပြောတတသ်ော ဒေါဒြေါင်းဆိုသည့ြ အညာကုနသ်ည် မုဆိုးမ အသကြ (၃၅) နှစ်ခန့ြ မိန်းမနှင့သ်ာ ဆုံမိလွှင် ကားတဈစင်းလုံး တဝါးဝါး ဆူညံလာသည်။
ယခု သညဟြာမလေးကား ဒေါဒြေါင်းတို့ကဲ့သို့သော အမွိုးအစား မဟုတသ်ညကြတော့ အတိအကြ။ ရိုးသားသော မကြလြုံးညိုညိုလေးများက ဝမ်းနည်းရိပသ်မ်းနသယေောင် မှေးရီနသည်ေ။ ပိပိရိရိ စေ့ထားသော နှုတခြမ်းနှစ်လှှာက စကားတဈခွန်းကို ဆိုခဲစေ မှဲစေ ဆိုသည့ြ နှုတခြမ်းမွိုး။
‘‘နာမည် ဘယလြိုခေါလြဲ’’
‘‘မိချောပါ . . .’’
‘‘ကိုတူးတို့ ခေါလြာတာလား’’
‘‘ညကားရှိတယ် ကြို့ပငကြောကအြထိ ရောကမြယဆြိုလို့ လိုကလြာခဲ့တာပါ . . ကားရှိတယမြို့လားဟင်’’
‘‘ရောြ . . ကိုတူးတော့ ရောဂါရှာလာပြီ’’
မိချောက ကမျဘောဇလှယအြိတဟြောင်းလေးကို ထိပမြှစုစည်းကာ တင်းတင်းကြီး ကိုငထြားသည်။ မကြလြုံးလေးများက တဈစုံတဈရာကို သဘောပေါကသ်လို ချောကခြှားစ ပြုလာသည်။
‘‘မင်းက ဘယအြထိသှားမှာလဲ’’
‘‘ကြို့ပငကြောကြ မရောကပြါဘူး နင်းကြမ်းကြီးဖြစ်ဖြစ် ကဝစေုဖြစ်ဖြစ် အိုးသညကြုန်းဖြစ်ဖြစ် ဘယမြှာဆင်းဆင်း ရပါတယ်’’ ‘‘အဖေါတ်ှကေ ဘယရြောကကြုနလြို့လဲ’’
‘‘ကြှနမြက ဒါပထမဆုံး လိုကလြာတာ . . . မရှေးတဈတင်းနဲ့ ဇီးခွိုနှစ်တောင်းပဲ ယူလာတာ ရောင်းကောင်းလို့ ရောကတ်ာနဲ့ ကုနရြော၊ သူတို့က နောကန်ှဈရကလြောကြ ဆကန်ေဦးမှာ ကုနခြငွြးက မတူဘူး၊ ဒါကြောင့ြ ရောင်းကောင်းတုန်း ပြနယ်ူချင်လြို့ပါ’’
မိချော လုံးစေ့ ပတစြေ့ ရှင်းပြတော့ ထွန်းဇောြ စိတမြကောင်း၊ ဆုံးဖြတခြကြတ်ဈခုကိုလည်း အလငွအြမှန် ခလွိုကမြိသည်။
‘‘မိချော . . . ကားပေါတ်ကြ’’
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
‘‘အဈမရေ . . ရှေ့မှာ ဟောင်းလောင်းကြီးခငဗြွ . . တိုးထား’’
‘‘ကြပန်ပြေီ စံလှရဲ့’’
‘‘ဒါမွိုးက ကြပမြှကောင်းတာ အဈမရဲ့ . . ရှေ့တိုး’’
‘‘ဆောင့တ်ယဟြဲ့’’
‘‘ဆောင့မြယလြေ . . . ဥကျကံကြောရြင် ပိုဆောင့ြဦးမယ် အမဂမွြေး ဝငသ်လားအောကမြေ့ရတယ် . .
ယုံမလား မသိဘူး’’
စံပယယ်ာ စံလှ ရိုးသားစွာ ပြောနသေောလြည်း ရနကြုနပြှန် ကုနသ်ညမြွားခညွြး ရှေးတငလြာသော ခရီးသညမြွားက ငိုကမြှည်းရင်းမှ ပြုံးကြသည်။
‘‘အဈမရေ . . ပေါငလြေးဖြဲလိုကပြှီး ခွလိုကပြါလား အဆငပြှသှေားတာပေါ့’’
ကားပေါကြ အတကအြဆင်းဘေးမှ တောင်းလှတကြှီးကို ပိုကကြာ ကြပကြှပတ်ည်းတည်း ထိုငန်သေော အသကြ (၂၀) ခန့ြ အမွိုးသမီးတဈဦးကို လကည်ှိုးထိုးပြီး လှမ်းပြောလိုကတ်ယ်’’
‘‘မခွတတဘြူးဟဲ့’’
‘‘ဟာ . . ဒါတော့ အဈမ သကသ်ကလြိမတ်ာပါဗွာ စမ်းပြီးခွကြည့်လြိုကစြမ်းပါ . . နောကဆြို ခွတတသ်ှားရော’’
‘‘ကိုယ့ြ . . မအေ . . ’’
‘‘ဟင်း . . ဟင်း . . မဆဲနဲ့နောြ . . စံလှဆိုတဲ့ကောငကြ မကြနပေရြင် . . ကနခြခွဲ့မှာ’’
‘‘အံမာ . . . လုပရြဲလုပကြှည့ပြါလား’’
‘‘လုပရြဲလို့ပေါ့ဗွာ . . ဟင်း . . . ဟင်း . . . လုပခြငွတ်ာပေါ့’’
စံလှအကြောင်း သိနကြသေော ဒေါဒြေါင်းတို့ အုပစြုက စံလှကို မကြစြပစ်ပြီး မှှောကပြေးနကြေ၏။ ခရီးသည် မိန်းကလေးက မကြန်ှာကြီးနီပြီး ဒေါကနန်ေ၏။ ထောကကြှံ့ကို ကြောပြှီး မှောဘြီ မဝငခြင် မိုးခွုပစြပြုလာသည်။ တပကြှီးကုန်းအလှန် မှောဘြီ အဝင်၌ လမ်းမီးတိုငမြွား လင်းနခွပြေေီ။ မိချောကိဈစကို ကူညီရင်း မောင်းနကြေ ကိုသိန်းအောင်၏ ခကြပြလကြ ဘတ်(ဈ)ကားကို ပြညခြေါကကြှေးစား ထွန်းဇောြ မောင်းလာခွင်းဖြစ်ပြီး ရှှမှယောကုန်း အလှန်၌ တိုကကြှီးဘကမြှ ဝငလြာသော အီဇူးဇူးကားကြီးများ မီးရောငကြှောင့ြ သတိထားမောင်းနရသေည်။ မိုးညို . . သရကခြွောင်း လမ်းခွဲအရောကြ … ‘‘ဒိုင်း . . ဖေါင်း . . ဖလပ် . . ဖလပ် . . ဖလပ်’’
ဘီးပေါကသ်ှားသည်။ လိုငန်ာကြှတကြ တရှတတ်ိုကကြှီး . . ဖလပ် . . ဖလပ် နှင့ပြါလာသည်။
‘‘ကြှတပြှီကြာ စပယယ်ာဝှီး မပါဘူး’’
စံပယယ်ာ စံလှစကားက ထွန်းဇောန်ားထငကြို တူနှင့ြ ထုလိုကသ်ညန်ှင့ြ တူလှသည်။
‘‘ဟိုင်းဝေးမောင်းတာ စပယယ်ာဘီး မယူလာဘူးလား စံလှရ’’
‘‘မေ့တာ အာစရိရဲ့ .. ဂိုဒေါငရြှေ့မှာ ထုတပြှီးသား’’
သာယာဝတီ ပန်းကနစြကမြှ လွှပစြဈမီးရောင် ပြာလဲ့လဲ့ကို ထိနထြိနည်ီးအောင် လှမ်းတွေ့နရသေောလြည်း ထွန်းဇောတ်ို့ ကားရပထြားသော နရောက ခွုံနှယ် လယကြှင်းနှင့ြ မဲမဲမှောငန်သည်ေ။ နောကကြားကို မွှောသ်ူက မွှောသ်ည်။
‘‘ကိုးကိုးတဈ အလာကို စောင့ရြတော့မှာပဲ’’
မနကြ လေးနာရီခန့ြ ထွကလြာမည့ြ ကိုသိန်းအောင် မောင်းလာသော ကားကိုသာ စောင့ဖြို့ရှိတော့၏။ စံလှက လှယအြိတကြို စလှယသ်ိုင်းလှယလြိုကြ၏။
‘‘ငှပေါတဲ့သူတွေ လုံလုံခွုံခွုံ ထားဗွို့ ရနသ်ူမွိုးငါးပါးတော့ တာဝနမြယူနိုငဘြူးနောြ’’ မှောငကြှီးမဲထဲ၌ ချောကခြှားစွာ ငှိမသ်ကသ်ှား၏။
‘‘ကားပေါမြှာ အိပခြငွတ်ဲ့သူ ဝငအြိပ် . . နှင်းမစိုဘူးပေါ့ဗွာ ကြုပတ်ို့ကတော့ ကားစောင့ရြမှာမို့ ကားခေါင်းပေါြ တကအြိပမြှာ’’
ထွန်းဇောြ ဖငထြိုငခြုံအောကမြှ စောငပြါးလေးထုတယ်ူပြီး ကားအောကဆြင်းရန် ပြငလြိုကသ်ည်။
‘‘အဈကို . . ’’
အားငယတ်ုနလြှုပန်ရှောသော မိချောအသံက တိုးညှင်းလှန်းလှသည်။ ထွန်းဇောြ လှည့ကြှည့သ်ည်။
‘‘မိချော ပိုကဆြံအိတ် ယူထားပေးပါနောြ’’
စပယယ်ာ စံလှ စကားကို ခရီးမသှားဘူးသော မိချောက အဟုတထြငကြာ အကြီးအကယွကြှောကန်ေ၏။ ‘‘အလကား စံလှ နောကတ်ာပါ မိချောရဲ့ ဒီလမ်းက လုံခွုံပါတယ် . . ဒို့သာ မသိတာ ဒီအမှောငတ်ှထေဲမှာ တပမြတောကြ အမြဲကင်းလှည့န်တောပါ၊ နဲနဲ ညနကသ်ှားတော့ တွလေိမ့မြယလြေ ရဲဘောတ်ှေ’’ ‘‘ဟာ . . သူများကို မလိမပြါနဲ့ အဈကိုရယ် ယူထားပေးပါနောြ . . မိချော တကယကြှောကတ်ာ’’ ထွန်းဇောြ ထပရြှင်းပြမနတေော့၊ မိချော လှယအြိတလြေးကို ဖငထြိုငခြုံ သတ်ေတာထဲ ထည့ပြှီး သော့ခတပြေးလိုကြ၏။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
အမှောင် . . .
အမှောငသ်ည် အေးစကြ ပိန်းပိတလြာသည်။
‘‘ဝှီး . . . ကလွိုကတ်ဲ့နှင်းတွကြော’’
စံလှက စောငကြို တင်းတင်းခွုံရင်း ငှီးသည်။ ပါးစပကြ ဆေးပေါ့လိပကြိုလည်း တွငတ်ှငဖြှာသေးသည်။
‘‘စံလှ အိပပြှီလား . . ဟဲ့’’
ဒေါဒြေါင်းအသံ ကားထဲမှ ထွကလြာလသည်ေ။
‘‘ဘယလြိုလုပ် အိပလြို့ရမှာလဲဗွာ၊ နှင်းတွကေ တအားကနွတော’’
‘‘မအိပသ်ေးရင် လာလေ ဟဲ့ လကဖြကစြားမယ်’’ ‘‘အေးဗွ ကြှနတ်ောလြည်း ခုမှဆာလာတာ’’
ပြူတင်းပေါကြ တံခါးကို နင်းပြီး ဆင်းရနပြှငသ်ည်။ ကားအတွင်း၌ မှောငန်သည်ေ။
‘‘မီးထွန်းဖို့ မပါကြဘူးလားဗွာ’’
‘‘ဟဲ့ . . နင့ကြား ပကြမြယလြို့မှ ကြိုမသိတာ’’
‘‘အော ကြိုသိရငလြည်း ကြုပကြလည်း ထွကတ်ောငမြလာဘူး’’
ထွန်းဇောြ စဈအင်ျကြီကောလြံကို ဆှဲထောငထြားရင်း ရနကြုနဘြကမြှ ပေါလြာအံ့သော ကားများကို မွှောန်မေိသည်။
စံလှနှင့ြ ဒေါဒြေါင်းတီးတိုးစကားတွေ ပြောနေ၏။ ဒေါဒြေါင်းအုပစြု၌ ဒေါဒြေါင်း၊ မခင်၊ မသိန်း၊ မပြင့န်ှင့ြ ထွန်းဇောြ မသိသော မကြန်ှာစိမ်း မိန်းကလေး နှစ်ယောကပြါသည်။ ပြည်၊ ရှှတေောင် သှားကြမည့ြ ခရီးသည် ( ၄ ) ယောကကြလည်း အမွိုးသမီးခညွြး ဖြစ်၏။ မိချောနှင့ဆြိုလွှင် စုစုပေါင်း ခရီးသည် ( ၈ ) ယောကပြါသည်။ သတ်ေတာခွံ ဆီပီပါခွံနှင့ြ ဂုနန်ီအိတမြွားကြောင့ြ ကားက အတနင်ယ် ကြပသ်ယောင် ဖြစ်နရေ၏။
ညီညာစွာ တန်းစီနသေော သာယာဝတီ ပန်းကနစြကဆြီမှ လွှပစြဈမီးရောငသ်ညပြင် ထွန်းဇောတ်ို့အတွကြ အားရှိစရာဖြစ်နရေ၏။ ဆောင်းညသည် အေးစကစြှာ တိတဆြိတန်ေ၏။
‘‘အဈကို . . အဈကို ခဏ . . ခဏ’’
မှေးစင်းသယောင် မကြခြှံများကို မနဲဖြင့ရြ၏။ မိချောအသံဟုလည်း စိတကြသိလိုကသ်ည်။
‘‘အဈကို စပယယ်ာ မကောင်းဘူး’’ ‘‘ဟင် . . . ဘာဖြစ်လို့လဲ မိချောရဲ့’’
မိချော ဆကမြပြော၊ လကန်ှဈဖကကြို ခွိုးဖဲ့လုပရြင်း ခေါင်းကို ငုံ့နသည်ေ။ ကြယရြောင် ဖြော့ဖြော့က မိချော လှုပရြှားမှုလေးများကို မှငန်ရလေသည်ေ။
‘‘စံလှ . . . မိချောကို . . . ဘာ’’
‘‘အို . . မိချောကို ဘာမှမလုပပြါဘူး . . . ဟို ဒေါဒြေါင်းဆိုတဲ့ မိန်းမနဲ့ မိချောပြောမှာ’’
‘‘အောြ ဟောြ သူက ဒီလိုပဲ မိချောရဲ့ ကုနသ်ညတ်ှနေဲ့ ရင်းနှီးနတေော့ အတူတူ အိပတ်တတ်ယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး . . . အဟင်း’’
‘‘အာ . . . ဖြစ်နတော အဈကိုကလဲ မသိပဲနဲ့’’
‘‘ဖြစ်နတော . . . ဟုတလြား’’
‘‘အင်း . . ဆို သှားချောင်းကြည့်ပြါလား’’ ‘‘ဟင် မကြည့်ရြဲဘူး ဟင်းဟင်းဟင်း’’
ကတ်တရာလမ်းသည် နှေးနသည်ေ။ မာကြောသော ကတ်တရာလမ်း နှေးနှေးပေါြ၌ ထွန်းဇောြ ထိုငခြလွိုကရြာ မိချောသညလြည်း သူနှင့ြ မနီးမဝေး၌ အသာအယာ ထိုငလြိုကရြှာသည်။ ထွန်းဇောြ၏အကြည့်ကြ မိချောထံ
ရောကသ်ည်။ အသကန်ှဈဆယဝြန်းကငွြ မိချော၏ ကိုယခြနဓြာ . . . ကနွြးမာတောင့တ်င်းသည်။ ရိုးသားပုံ အမူအယာလေးများက ထွန်းဇောကြို ကရုဏာသကစြသည်ေ။
‘‘မိချော ရငတ်ှခေုနန်တော’’ အဆကအြစပမြရှိ တိုးတိုးပြောသည်။
‘‘ဘာဖြစ်လို့ . . ’’
‘‘ဟိုမှာ ဖြစ်နကြတောကြီးကို တွေ့ပြီလား’’ မပြင့တ်ပြင့လြေး ပြောလိုကသ်ော မိချော၏ အသံလေး တုနလြှိုကြ လှိုကခြတန်သညေမြှာ ထငရြှားလှသည်။ မှောင်းလာပေးတာလားဟု ထွန်းဇောြ တွေး၏။ အထာပေးနတော ဟုတရြငကြောဟု တွေးကာ စိတကြ မရဲ။ နကမြှောငသ်ော ကတ်တရာလမ်းက
နှင်းထုအတွင်း တိုးထွကသ်ှားရာသို့သာ ရငပြူ အာချောကန်မေိသည်။
‘‘အဈကို ကားလာရငန်ှိုးနောြ မိချော အိပမြလို့’’ စောငပြါးလေးကို ခင်းပြီး ပြော၏။
‘‘မှငှေေ့မှုတမြယ် မိချောရဲ့’’
‘‘ဒါဖြင့ြ အဈကို့ ပေါငပြေါမြှာ ခေါင်းတငမြယ် ကဲ’’
ခေါင်းလေးက စွေ့ကနဲ ပေါငပြေါြ ရောကလြာသည်။ သဈငုတတ်ိုကြီး လှိုင်းပုတခြံရသည့န်ှယ် တုံကနဲ တုံ၏။ မိချော ဆံပငကြှားမှ အုန်းဆီနှင့ြ စံပယရြနံ့လေးကို ရှုရှိုကမြိသည်။
‘‘ခမွြးလာပြီနောြ’’
‘‘အင်း ခမွြးလာပြီ’’
ထွန်းဇောြ လညခြွောင်းမှ တဈဆို့ဆို့ ထွကသ်ည့အြသံက လှိုင်းမညီ၊ တုနခြါနသည်ေ။ စိတလြှုပရြှားမှုက မှင့လြာသည်။ နှလုံးခုနသ်ံကို မိချောကြားနရသေည်။ တကယတ်မ်း အသည်းနှလုံးကို ကိုငလြှုပခြှင်း ခံနရသေလို ရငတ်ှေ တဒိတဒြိတ် ခုနန်ရသေညကြ မိချောသာဖြစ်သည်။ မိချော မိန်းမသားတဈဦး ဖြစ်နရခွေင်းကိုပင် ကိုယဖြါသာ မကြနပြေ။
ထွန်းဇောကြို စတွေ့လိုကစြဉကြတည်းက မချော ရှိန်းကနဲ နှလုံးသှေး ဆောင့တ်ိုးခွင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ရိုးသားခန့ည်ားဟန် ယောကြွားပီသသော ထွန်းဇောြ၏ ဥပဓိရုပကြိုက မချောကို ချောကခြှားစခေဲ့သည်။ စံလှနှင့ြ ဒေါဒြေါင်းတို့ တရှတ်ှရှတ်ှ တွှပတ်ှှပတ် အလုပဖြစ်နသေံများကို နီးကပစြှာ ကြားနရကေတည်းက မိချော မနနေိုင် မထိုငန်ိုင် ဖြစ်လာရသည်။ မိချော အိပမြောကနွဟနေဖြှင့ြ လူးလှန့ရြင်း လကကြို ထွန်းဇောြ ပေါငကြှားထဲသို့ ထည့လြိုကသ်ည်။
အောကခြံဘောင်းဘီ ပါဟနမြရှိသော ထွန်းဇောြ လီးတနကြှီးကို လကခြုံကြီးနှင့ြ ဖိမိလိုကသ်ည်။ ထွန်းဇောြ တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားကာ လထေိုးလိုကသ်ော တာယာကြှတန်ှယ် ဖေါင်းဖေါင်းတကလြာသည်။ မိချော အသကရြှုသံ သိသိသာသာ ကယွလြာ၏။ လကခြွောင်းလေးများဖြင့ြ ထန်းလကြခြွောင်း လှိမ့သ်လို လှိမ့ပြေးနမေိသည်။ အညာမှာ ထန်းလကြခြွောင်း လှိမ့န်ကြေ မိချော လကကြလေးများက ကြှမ်းကငွြ၏။ ထောင်းကနဲကနတ်ကလြာသည်။ နှစ်ဦးစလုံး အထာပေါကန်ကြသေည်။ ရငတ်ှေ
ပူလောငမြောဟိုကလြာကြသည်။ ဟနဆြောငမြှု အရခွေံသည် တဖြေးဖြေး လွောကြ ပြဆင်ေးလာနသည်ေ။ ထွန်းဇောြ၏ လကမြွားက မိချော ပုခုံး လုံးလုံးကစွကြစွကြလေးကို လုံးပြတ် ဖိညှဈမိ၏။ မိချော ‘‘ဟင်း’’ ကနဲ သကပြှင်းခပြှီး ပကလြကလြှနလြိုကသ်ည်။ ခေါင်းက ပူနှေးသော ကတ်တရာလမ်းပေါြ
ရှှေ့ပြောင်းခလွိုကသ်ည်။ မှုံရီသော ကြယရြောငကြလေးများအောကြ ထွန်းဇောြ၏ မကြန်ှာကို မိချော အမောတကော ရှာဖြကြညေ့မြိသည်။ အထငသ်ေးသော မကြဝြန်းများကို မိချော ရှံသည်။ မမှငန်ိုငသ်ော အမှောငရြိပထြဲမှ အဈကို့မကြန်ှာ၌ အခစွရြောငခြှညမြွားသာ သန်းနပေါစဟေု စိုးထိတဗြွာပါဒနှင့ြ ကြိတ်၍ ဆုတောင်းရသည်။
‘‘မိချော . . . ရယ်’’
ပျိုဆင်းလာသော ကာမတောငကြရွအလေငွြ၌ သူ၏သိကခြာကမ်းပါးကြီး တဈစ တဈစ တိုကစြားပျိုကလွာသော အသံကြီးက မိချောရငကြို နှေးထွေးသှားစသည်ေ။ မရဲတရဲ တုန့ဆြိုင်းဆိုင်း အဈကို့လကမြွားကို မိချော ရဲရဲတင်းတင်းလေး ဆှဲယူပြီး နို့နှစ်လုံးပေါသ်ို့ ဖိအုပ် ကိုငတ်ှယစြလေိုကသ်ည်။ အဈကို့ အသကရြှုသံကြီးက ညနကေ ကားတာယာအတွင်းမှ လကကြနွလြမွေား စိမ့ထြှကန်သလေို ကယွလြောငလြာသည်။ မိချော အဈကို့ပေါငကြှားသို့ ကမန်းကတမ်း လကထြိုးသှင်းလိုကရြာ မာတင်း မတထြောငန်သေော ခစွစြရာ တဈတုံးတဈခဲ အဈကို့ပစ်စည်းကြီးကို ပယပြယန်ယန်ယ် ဆုပန်ယလြေ၏။ အဈကို့ဖငကြှီး မှောကကြှှမှောကကြှှနှင့ြ တဆတဆြတတ်ုနလြာသညကြို မိချောခံစားထိတွေ့နရသေည်။ မိချောနို့တွပေေါတ်ငပြေးထားသော အကို့လကတ်ှကေ တဖြည်းဖြည်းနှင့ရြဲတင်းလာပြီး နို့လေးတွကေို ပယပြယန်ယန်ယ် ဆုပကြိုငဖြစ်ညှဈလာ၏။ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ နှစ်ဦးသား နားလညမြှုရလာကြသည်။
‘‘ ကားနဲ့ ဝေးဝေး သှားရအောငန်ောြ .. ’’
‘‘ အင်း . . . ’’
မိချော စောငခြေါကကြလေးကို ကောကယ်ူပြီး ကတ်တရာလမ်း အလယကြှောမှ ရနကြုနဖြကသ်ို့ ပသေုံးဆယကြွောလြောကြ လွှောကခြဲ့ပြီး ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ အဈကို့ရငခြှင်၌ ပြော့ခွမှေီလိုကမြိသညန်ှင့ြ
ဦးစွာ ရငဆြိုငလြိုကရြသညမြှာ မိမိ ပေါငကြှားသို့ အဈကို့လကကြ ခပတ်င်းတင်း ပင့အြုပ် ပြတသ်ပလြိုကခြှင်းပငဖြစ်သည်။
ထမီခံနသေောလြည်း ယောကြွားတဈဦးက မိမိ၏ အတွင်းပစ်စည်းကို ယခုကဲ့သို့ ပယပြယန်ယန်ယ် အနှိုကမြခံဘူးသေးသော မိချောမှာ ဖြင်းကနဲ ကြကသ်ီးကလေးများထကာ အေးသောညပင် ဖြစ်လင့ကြစား ခွှေးစေးကလေးများပင် ထွကလြာရသည်။
‘‘ယား . . . တယ်’’
အဈကို့ရငဘြတကြို ဖြဖြထုရင်း မပြင့တ်ပြင့ြ ပြော၏။ အဈကိုက ယုယမှတန်ိုးစွာ မိချော၏ ပါးမို့မို့လေးကို တရှိုကမြကမြကြ နမ်းရှိုကပြေးလိုကပြှီး နှစ်သိမ့ြ၏။ ကာမမီးတောကသ်ည် တရှိနရြှိန် တောကလြောငလြာသည်။
တဆတဆြတ် တုနလြာသော ကိုယလြုံးလေးက ပြော့ခွကလွောသည်။ အဈကိုက လွော့ပုံခပြေးရင်း မိချောပေါသ်ို့ မှောကခြွ၏။ နှေးထွေးအိစကသ်ော နို့မာမာကလေးများက အဈကို၏ ရငဘြတကြှီးကို ဆီးကြိုတောလြှနလြသည်ေ။ စို့ထွကလြာသော နှစ်ဦးစလုံးဆီမှ ကာမအရညအြနံ့များက သငပြွံ့လာနကြသေည်။ အဈကို့ပစ်စည်း မာတင်းတင်းကြီးက မိချော ပေါငရြင်းကြားကို ထောကမြိနရော အနရခေကလြှသည်။
ထို့ကြောင့ြ နှုတခြမ်းလေးကို ကိုကပြှီး အရဲစွန့လြကြြ အဈကို့ဟာကြီးကို နရောရှှေ့ကာ တေ့ပေးလိုကသ်ည်။ ထမီနှင့ြ လုံခညွသ်ာ ကြားခံရှိမနပေါက စွပကြနဲ ဝငသ်ှားမညမြှာ ဧကနပြငဖြစ်၏။ မိချော ထမီစလေးကို အဈကို မသိအောင် ဖြခလွေိုကသ်ည်။ တင်းရင်းနသေော တငပြါးကော့ကော့လေး အေးကနဲ နှင်းငှေ့နှင့ြ ထိတွေ့ခွင်းကို ခံစားလိုကရြသည်။ အဈကို့ ပုဆိုးစသညလြည်း အောကသ်ို့ ပြလွေော့ကသွှားမှန်း မိချော သိလိုကသ်ည်။ ဤအသိနောကဝြယ် မိမိ၏ အပျိုစငဘြဝလေးကို ဝါးမှိုပစ်တော့မည့ြ အဈကို့ဟာကြီးက မိချော၏ တင်းတင်းခုံးခုံး နရောလေးကို ‘‘ှှပတ်’’ ကနဲ ထိုးသှင်းလိုကခြှင်းကို ခံလိုကရြတော့လသည်ေ။ သှေးသားသနမြာ အသနစြှမ်းဆုံးသော အရှယတ်ှမေို့ နှစ်ဦးသား ဖိန့ဖြိန့တ်ုနခြါ ဖပြဖြပြလြူးသှား၏။ အင်ျဂါနှစ်ခုက နစွအြတနကြှာ ကြဲကြာနသေော မိတဆြှမွေားနှယ် ငှိမသ်ကစြှာ ဖိကပပြူးနကြသေည်။ ဇိ ကနဲ ဇိ ကနဲ လီးထိပမြှ ယိုစိမ့လြာသော အရညန်ှေးနှေးလေးများက မိချော စောကဖြုတကြို စွတစြိုစသည်ေ။
‘‘အဈကို့ဟာက အရညတ်ှေ ထွကတ်ယ်’’
‘‘အင်း . . . အရမ်းလုပခြငွန်ပြေီ’’
‘‘သှား . . ဟင်း ညဈပတကြှီး’’
နှစ်ယောကသ်ား တဟင်းဟင်း ဖကထြားခဲ့ကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့နောကြ မိချော၏ အပေါအြင်ျကြီလေးနှင် ဘရာစီယာကို အဈကိုက ခကခြဲခွှတခြွောစြှာ ဆှဲခွှတလြတေော့သည်။
‘‘အင််ကြီ ပြဲသှားပြီ . . အရမ်းပဲ’’
အဈကို့ထံမှ တုန့ပြှနသ်ံ ထွကမြလာ၊ အသကရြှုသံကြီးကသာ ပြင်းသညထြကြ ပြင်းထနလြာလသည်ေ။ မိချော မနသောတော့ပဲ အင်ျကြီနှင့ြ ဘရာစီယာကို ခွှတပြေးရ၏။ ညဆိုသော အလင်းမဲ့ဝန်းကငွြ၌ မိချောတဈယောကြ သတ်တိတွေ အရမ်းကြီးကို ကောင်းနတော့သည်။ ရနကြုန်-ပြညလြမ်းမကြီးပေါြ၌ ဝတလြဈစလဈ မိချောတဈယောကကြို ခုလို ပုံစံနှင့သ်ာ တွေ့လိုကကြှပါက ကမျဘာကြောသ်ှားမညလြား မသိ။
‘‘မှနမြှန် လုပကြှာ . . ခမွြးတယ်’’
ခမွြးတယ် ဆိုသော မုသာဝါဒစကားကို မိချော ဘာကြောင့ြ ပြောမိသညကြိုပင် မိချောကိုယတ်ိုင် မသိပေ။ ဆောင်းဥတုကို မိချောသတိမရ။ သိမ့ကြနဲ တဈကိုယလြုံး တုနသ်ှားခွင်းကိုသာ ခံစားရသညကြ အမှနပြငဖြစ်၏။
‘‘ပေါင် နည်းနည်းကား . . အင်း’’
အဈကို့ အသံက အမောတကောနိုငလြှသည်။ လှတကြသွှားမှာစိုးသော ဝကသ်ားတုံးကြီးကို အငမ်းမရ မနားတမ်း ကိုကဖြဲ့စားသောကန်သေူ၏ အသကရြှုသံနှင့ြ တူလှသည်။ မိချော အဈကို့ခါးကို ဖကထြားသည်။ အရပခြငွြးကမညီ။ အဈကိုက ဒေါငမြှင့န်သဖြေင့ြ အဈကိုလီးကြီးက ငိုကလြွှိုးပြီး စိုကဝြငန်ရသေော စောကခြေါင်းနှင့ြ ချောန်ပြနေသ်ည်။ မိချော ခွဖြေားလေး ထောကခြါ ထောကခြါ အဝနှင့တ်ေ့ . . တေ့ပေးသောလြည်း မဝင် ကြာတော့ ညောင်းလာသည်။
‘‘အိပ် . . ပေးမယကြှယ်’’
အဈကို့ခါးကို မလှတတ်မ်းဖကရြင်းက မိချော ထမီပုံပေါြ ကြောခပြှီး လှဲအိပလြိုကသ်ည်။ နို့နှစ်လုံးနှင့ြ အဈကို့လီးက ထိခတ် ပြတသ်ပမြိ၍ ရငမြှာ ပူထူပြီး ရှိန်းကနဲ ဖြစ်ရသည်။ လီးကြီး၏ လုံးပတန်ှင့ြ အရှညအြနအထေားကိုလည်း ထိတလြန့စြှာ အနီးကပ် မှငလြိုကရြ၏။ ကစွကြစွမြာမာ အသားစိုင် ပူပူနှေးနှေး အဈကို့လီးကို ကိုငလြကြြ ခပန်ာနာလေး ဖိပြတပြေးလိုကလြေ၏။
‘‘ှှပတ် . . ှှပတ် . . ဖြတ် . . ပလှတ် . . ှှပတ်’’
လီးထိပမြှ သံစုံထွကလြာသည်။ မိချော သိမ့ကြနဲ ကြညန်ူးဆှတပြွံ့သော ဝဒနောတဈမွိုးကို ခံစားလိုကရြလသည်ေ။ ဆန့ကြငွဘြကလြိငမြှ ထွကလြာသော အသံသည် တမွိုးပင် ခံစားရသော အသံတဈမွိုးလလေားမသိပါ။
‘‘အ . . နာတယ် . . မိချောရဲ့ . . အရမ်း မဖြဲနဲ့’’ အဈကိုက နာနာကငွကြငွြ ပြောမှ မိချော ရပလြိုကသ်ည်။ ထို့အတူ အဈကို့ဖငကြှီးအောကဆြီသို့ ရှလွှေားသှားသည်။ နှေးထွေးသော ဂွေးဥကြီးများက မိချော ခနဓြာကိုယကြို ပြတတ်ိုကသ်ှားလသည်ေ။ မိချော လကန်ှဈဖကကြို အားပြုပြီး တဈဆဈခွိုး ခွိုးထား၏။ အဈကိုက သူ့လီးကို အသအချောကိုငပြှီး အပေါကကြို စမ်းတဝါးဝါး တေ့နပြန်ေ၏။ မိချော သိပစြိတမြရှညခြငွတ်ော့ပေ။
‘‘ကြှတ် . . ဒီမှာ . . ဒီမှာ . . ကဲ တွေ့ပြီလား’’
စောကပြတဝြနှင့ြ လီးထိပကြ ပုလင်းဝနှင့ြ အစို့လို ဖိကပမြိသှားသည်။ သညမြှာ မိချော မကြတ်ောငလြေး မှေးစင်းသှားသညအြထိ အီစိမ့ြ ခွိုမှိနသ်ော အထိအတွေ့။
‘‘ဘှတ် . . .ဘှတ်’’
‘‘အား . . . ဝငသ်ှားပြီ . . အီး . . ရှီး ကြှတ် ကြှတ်’’
လီးထိပကြ ဆိုင်းမဆင့ြ ဗုံမဆင့ြ ကြှံဝငသ်ှားသည်။ မိချော၏ ဖငကြှီး နောကသ်ို့ တွန့ကြနဲ ရှှေ့သှားသည်။ အဈကို့ခွထေောကန်ှဈဖကကြ မိချောတငပြါးနှစ်လုံးကို ဖနောင့န်ှင့ြ ဖိကပ် ဆှဲထားလိုကရြာ ဖငကြှီးမှာ ရှှေ့မရတော့ပေ။
‘‘ဘှတ် . . .ဘှတ် . . ဘှတ် ွှပတ်’’
‘‘အို . . အ . . အိုး . . အ . . အ . . ဟာ့ . . အား . . ကြှတ်’’
ဘှတကြနဲ လီးထိပဝြငသ်ှားသညန်ှင့ြ အရညစြိုစပြုနသေော မိချော၏ စောကခြေါင်းထဲမှ ‘‘ ဘှပ် ’’ ကနဲ အနထြှကလြာပြီး ‘‘ ှှပတ် ’’ ကနဲ ဟူသော အသံနှငအြတူ နှေးအိသော အရညခြွှဲခွှဲများ လွှံထွကခြှင်းကို သိရှိခံစားလိုကရြလသည်ေ။
အသဈခပြခြွှတ် ပါကငမြဖြင့ရြသေးသော မိချော၏ စောကပြတကြလေးမှာ တင်းကနဲ ကြပစြည်းခံရသလိုပင် ဖြစ်သှားရ၏။ အတွင်းပိုင်း စောကခြေါင်းထဲမှ အလိုးခံရခွင်း အရသာ၏ ကောင်းမှနခြှင်း ကြညန်ူးခွင်းကို လီးထိပကြှီးမှ လကခြံရရှိလိုကလြသည်ေ။
‘‘ဘှတ် . . .ဘှတ် . . စွတ် . . ှှပတ်’’
ထွန်းဇောြ နှစ်ခကြဆြင့ြ၍ ခပဖြိဖိလေး ဆောင့ပြေးလိုကြ၏။ လီးထိပမြှ နင့ကြနဲနအေောင် တဈစုံတဈခုနှင့ြ ဆောင့မြိ၏။
‘‘အ . . အဈကို . . ’’
မိချော အသကရြှုရပသ်ှားသည်။ မကြလြုံးထဲ ပြာကနဲ ဝင်းကနဲ ဖြစ်သှား၏။ ကြားဖူးနားဝဖြင့ြ စဉြးစားမိသည်။
‘‘အပျိုမှေး . . ပေါကသ်ှားတာ’’
ဟုတလြား . . မဟုတလြား မသိ၊ နှစ်ဦးသား အတညပြှုသလို ဆကလြိုးကြသည်။ ထွန်းဇောြ ယောကြြားလေးစိတထြဲ၌ ဘယသ်ူ တဈဦးတဈယောကမြွှ မဖိုကရြသေးသော စောကဖြုတလြေးကို လှပသော ဘီယာဘူးအသဈကလေး ဖောကလြိုကရြသလို ကြနပေသ်ှား၏။
မိချောကလည်း ဒါကိုတော့ လေ့လာဘူးသည်။ အပေါကသ်ဈကိုမှ ခစွတ်တကြှသော
ယောကြွားလေးတွေ၏ ညာဉကြို သိထား၏။ ထို့ကြောင့လြည်း ဟုတသ်ညဖြစ်စေ၊ မဟုတသ်ညဖြစ်စေ အပျိုမှေးပေါကသ်ှားပြီဟု သံယောင် ထည့လြိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ ဤအသံကြားမှ ထွန်းဇောြ အားထည့ပြှီး ကြုံးတော့သည်။
‘‘ဘှတ် . . .ဘှတ် . . ဖြတ် . . ဖတ်’’
‘‘အင့ျ . . အင့ျ . . အင့ျ . . အ . . အား . . ဟ . . လားလား’’
မိရှှခွေောတဈယောကြ ကိုယ့အြတတန်ှင့ြ ကိုယစြူးပြီ၊ နင့န်အေောင် ခံရသည့ြ ပေါငန်ှဈဖကကြ ကားပြီး အပေါသ်ို့ ဖြဲထောငထြားရာ ဆီးခုံက မောကတ်င်းလကြြ ခပမြို့မို့လေး ကော့တငပြေးသလိုဖြစ်၏။ ကုတငမြဟုတ်၊ ကြမ်းမဟုတ်။ ကတ်တရာလမ်း မာမာမှာ ထငတ်ိုင်းဆောင့န်ိုင်၏။( မှကြေီး၌ ဖိုကရြသော အရသာနှင့ြ တောငဆြုပခြန့ြ ထူသော ဖဲမှေ့ယာပေါြ၌ ဖိုကရြသော အရသာမှာ အပြော့ အမာ ခံအား ဆောင့အြား ကြာလှန်းလှသည်။ အောကခြံက မာနလွှင်ေ တငပြါးအသားဆိုငတ်ို့၏ ရုန်းကနပြှနကြှှပေးမှု အရသာကို ပိုပြီး ထိထိမိမိ ခံစားသိရှိနိုင်၏ … စကားခပြြ ။ )
ယခု မိချော နင့န်အေောင် အလိုးခံရသည်။ စောကပြတထြဲမှ ကငွတ်ကသ်ှားအောငထြိသည်။ ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းက အားပါ၏။ ကြီးမားလှသော ဖငသ်ားကြီးများသာ မရှိပါက အရိုးတွေ အမှုန့ြ ဖြစ်ကုနမြလားဟု မဆိုနိုငခြွေ။
‘‘အဈကို က အဆုံးထိ ဆောင့တ်ာပဲ . . တခါထဲ . . အင့ြ’’
‘‘နာ လို့လားဟင်’’
‘‘နာတာပေါ့ အသကအြောင့ထြားရတာ . . အသကရြှုဖို့တောင် အခွိနမြရတော့ဘူး . . အားကြီး ကြမ်းတာပဲ’’
ငိုသံလိုလို ဒေါသသံလိုလို ပြောလိုကသ်ော မိချောစကားကြောင့ြ ထွန်းဇောြ အကြမ်းဆုံးသော ဆောင့အြားမှ ကပည်ောင့လြိုးနည်းသို့ ပြောင်းလိုကလြသည်ေ။
‘‘ဘှတ် . . .ဘှတ် . . စွတ် . . ဘှတ် . . စွတ်’’
‘‘အင့ြ . . အင့ြ . . အဲ့ . . အဲဒါက တောသ်ေးတယ် တခါတည်းများ အသကရြှုလို့ကို မရဘူး’’
‘‘ှှပတ် . . ဘှတ် . . .ဘှတ် . .’’
‘‘ဟ . . အ . . အိုး . . အိုး . .အဆုံးခညွြးဝငတ်ာပဲကြယ်’’
လီးမှှေးကြမ်းကြမ်းကြီးများက မိချောရဲ့ စောကမြှှေးအုံလေးကို ခပဖြိဖိလေး ဖိကြိတပြှီး ညောင့န်သည်ေ။
ဗှိ ကနဲ ဗှိ ကနဲ အမှှေးချင်ြး ဖိကြိတသ်ံက တဈခါတဈလေ ခပကြယွကြယွလြေး ထွကထြှကလြာတတလြေ၏။
‘‘အ . . အဈကို အရမ်းအဆောင့သ်နတ်ယ် . . ကြှတ် . . ကြှတ် . . ’’
‘‘ဆောင့တ်ာ မိချော မကြိုကဘြူးလားဟင်’’
‘‘ဆီးခုံနာတယ် ဘာမှန်းလည်း မသိဘူး၊ အရသာမှ မရှိတာ စွတည်ောင့န်တောပဲ မုန်းတယ်’’
ပါးစပကြလေး ရဲရဲဖြင့ြ နှစ်ကိုယကြှား တိုးတိုးလေး ပြောနသေော မိချောအသံက လသေံလေးမွှသာဖြစ်၏။
‘‘အဈကိုလီးကြီးကို အားရရဲ့လားဟင်’’
‘‘ဟာ အဈကိုကလည်း . . . သှား မသိဘူး’’
‘‘ခံလို့ ကောင်းရဲ့လားလို့မေးတာပါ’’
‘‘ဟိ ဟိ တောကြှာ မမေးနဲ့ ရှကတ်ယ်’’
‘‘အ . . အင့ြ . . ဟင့ြ . . အင့ြ . . အင့ြ . . အား ကြှတ် ကြှတ်’’
စောကပြတထြဲ လီးဝငန်စဉြေ နို့အစို့ခံရသော အရသာမှာ မိန်းခလေးတဈဦးအတွကြ အမှင့ဆြုံး ခံစားမှုပင် ဖြစ်သတည်း။
‘‘ရှီး . . အား . . ကြှတ် . . ကြှတ် . . အီး . . အား . . အဈကို . . ဖယ် . . ဖယတ်ော့ . . ’’
‘‘ဟာ ဘာလို့ဖယရြမှာလဲ . . ှှပတ် . . ှှပတ်’’
‘‘အာ . . ဒီမှာ ထွကြ . . ထွကကြုနတ်ော့မယ် ဖယပြါဆို’’
‘‘ထွကြ . . ထွကြ . . ှှပတ် . . ှှပတ်’’
‘‘ဟင့အြင်း . . အား ဒုကခြပါပဲ . . ရှီး . . ှှပတ် . . ှှပတ် . . ဘှတ်’’
အား . . အား . . အား . . မိချောအသံ အနည်းငယ် ကယွသ်ှားသည်။ ဘတဈြကားဆီမှ လူသံ သဲ့သဲ့ ကြားလိုကရြသည်။
‘‘သိပမြအောန်ဲ့လေ လူတွကြေားကုနလြိမ့မြယ်’’
‘‘အို ကြား ကြား မတတန်ိုငဘြူး . . အား အား’’
ကောငမြလေး စွတအြောန်ပြနေသ်ည်။ ‘‘ဖြင်း’’ ကနဲ ရှိန်းတကသ်ှားရသော ခံစားမှုနှင့အြတူ လီးထိပမြှ အားရပြည့ဝြသော ခံစားမှု သုတရြညမြွား ဇိကနဲ ဇိကနဲ မိချောလေး၏ စောကခြေါင်းအဆုံး၌ စိမထြားရင်း ပန်းထည့ပြဈလိုကတ်ော့သည်။ မိချော၏ စောကပြတလြေးထဲ နှေးကနဲ နှေးကနဲ ခံစားလိုကရြပြီး နှစ်ယောကသ်ား အသားချင်ြး ဖိကပပြူထားရင်း ရှစိ ရှစိဖြင့ြ အရှိနမြသသေေးသလို ကပဆြောင့ရြင်း ညောင့ရြင်း ကာမအရသာကို အပြည့အြဝ ခံစားလိုကကြှရလသည်ေ။
လူသူကင်းမဲ့သော ဟိုင်းဝေးလမ်းမကြီးပေါမြှ အပျိုစငမြလေး၏ သှေးကြကလြေးကိုတော့ဖြင့ြ မညသ်ူမွှ ရေးကြီးခွငကြယွြ သတိထားမိကြလိမ့မြည် မဟုတပြါခွေ၊
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
‘‘မိချောကို . . . ကို မေ့လိုကပြါ နောြ’’
ပိုကဆြံအိတလြေးလာယူရင်း ကားပေါကြ အဆင်း၌ မိချော ကပပြှောသည်။ ထွန်းဇောြ လှိုကကြငွသ်ော ခံစားမှုကို ခံစားရသည်။
‘‘မိချောတို့ ရှာကို ပြောပြခဲ့ဦးလေ . . ’’
‘‘အို . . အပိုတွေ’’
မိချော မကြန်ှာထား တင်းတင်းလေးဖြင့ြ တဈခကြဟြောကပြှီး ဆင်းသှားသည်။ ကားလမ်းဘေးရှိ ဖုံထနသေော လှည်းလမ်းမအထိ နောကမြှကြည့်ပြှီး တန်းပြေးသှားသည်။
‘‘မောင်း . . ဆရာရေ့ မောင်း’’
‘‘မမောင်းသေးဘူးလားကြာ’’
‘‘အမ် . . ရောဂါကြှမ်းနပြေီ’’
‘‘ဇောကြှီး မောင်းကြာ’’
‘‘ . . . . . ’’
‘‘ကြှနတ်ောြ မောင်းလို့မရတော့ဘူး ကိုစံလှ’’
ငိုသံပါကြီးနှင့ြ ပြောလိုကသ်ော ထွန်းဇောကြို စံလှ သကပြှင်းခရွင်း ကြည့်သ်ည်။
‘‘ခကပြှီ ကဲဖယ် ငါပဲ မောင်းမယ်’’
စပယယ်ာစံလှ ဒရိုငဘြာ ထိုငခြုံ၌ ဝငထြိုငပြှီး မောင်း၏။ ရေးရေးပပြ မိချော၏ သဏျဍနလြေးကို ထွန်းဇောြ လှမ်းဆှတကြှကြေဲစွာ နောကဆြုံးငေးနမေိခဲ့သည်။ ကားသည် အိုးသညကြုန်းကို ကြောလြပြီး ဖြစ်သည်။ ခရီးသည် တဈယောကမြွှ မကနွတ်ော့။
‘‘ငါ ငယင်ယကြ အခု သှငရြုံမှာ ရုပရြှငစြပြီး ကြည့်ဘြူးတယ်၊ နောကြ နှစ်နှစ်လောကအြထိ သှငရြုံမှာပဲ ကြည့်တ်ယ်၊ သှငရြုံကိုပဲ ကြိုကတ်ယ်၊ နောကြ လညလြာတော့ ပပဝင်းရုံ ကြည့်တ်ယ်၊ သှငရြုံကို မသှားတော့ဘူး၊ နောကြ သမျမတ မှာပဲ ကြည့်တ်ယ်၊ ဘယရြုံမှ မသှားဘူး။ အခု ရနကြုနတ်ဈမှို့လုံးကို ငါကြည့်တ်ယ်၊ ရုံ မရှေးတော့ဘူး၊ ဘယရြုံဖြစ်ဖြစ် ကြည့်တ်ယ်၊ မိန်းမလဲ ဒီလိုပါပဲ ဇောကြှီး၊
သာတာမတွေ့သေးတော့ . . ဟင်း ဟင်း’’
ကားကို မောင်းရင်းက စံလှ လူလညကြနွေ၏။ ထွန်းဇောြ အံကို ကြိတထြားသည်။ မခစွဘြူးသော အသည်း၌ . . အပြဈအနာအဆာကင်းသော အသည်းသန့သ်န့လြေးပေါြ၌ အမာရှတ် ထငစြသေော အခစွင်ရဲမီးကို သှန်းလောင်းခပြေးသှားသော အဆိပပြန်းမလေး မရှှခွေော . .
ပြနလြညဆြုံစည်းခဲ့သညရြှိသောြ . . . . . ။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ‘‘ဟေ့ကောင် ထွန်းဇောြ ငါ ဒီမှာကြ’’
‘‘လခွေးမှပဲ မင်း ကလပစ်ြကလည်း မပြီးသေးဘဲနဲ့’’
မကြမြှနထြူထူနှင့ြ အင်းတီ ခေါြ တရုပကြ ထွန်းဇောဘြေး ဝငထြိုငသ်ည်။ အင်းတီနှင့ြ အတူ အတန်းတူ ကြောင်းသားတဈဦးဖြစ်သော စာဂပျိုးလေး ခငမြောငထြှန်းလည်း ပါလာသည်။
‘‘မင်းတို့က ဘာလို့ ငါ့ကို ရှာနရတောတုန်း ဆိုစမ်းပါဦး’’
’’ကား . . ကား ကိဈစ ပြောချင်လြို့ .. ’’
‘‘ ငှားမလို့လား’’
‘‘ ငှားမလို့ပေါ့ကြ .. ဝယန်ိုငမြှတော့ မင်းဆီ လာမလား’’
‘‘အင်း ပြောလေ ဘယသ်ှားမှာလဲ’’
‘‘ဘယမြှ မသှားဘူး အိမပြှနမြှာ’’
‘‘ကြိုပို့ လုပရြမှာလား’’
‘‘ဒါပေါ့ .. တို့လေးယောကတ်ည်း’’
‘‘လေးယောကကြ မင်းရယ် . . ခငမြောငထြှေးရယ် . . ’’
‘‘ငှိမ်းငှိမ်းနဲ့ စတယလြာကောကြ’’
စတယလြာက ဂွမ်းလေးလို ဖြူနုသည်။ ကြောကသ်ားလေးနယ် မှတည်ကသ်ည်။ သလင်းကြောကလြေးနှယ်
ကြညလြဲ့နသည်ေ။ အဝေးမှ ကြည့်ရြုံမွှဖြင့ြ ထင်းကနဲ ပေါလြှငန်သည်ေ။ သို့သောြ ၂၀ ရာစုကို ကြောလြှနပြှီး ၂၅ ရာစု ဆီသို့ ခွလှမြေးကြှံထွကန်အေောင် ရှေ့မှပြေးနသေူလေးပငတ်ည်း။
‘‘ကိုင်း မနကဖြှနကြစပြီး ကြိုပို့နောြ’’
‘‘အခစွြ ကြိုပို့ကြောင်းကားလို့ ရေးထားရမှာပေါ့နောြ’’
‘‘မင့မြအေ . . အခစွကြှိုပို့လား’’
ခငမြောငထြှေးက ရုတတ်ရကြ ရယလြိုကပြှီးမှ သူ့အဈမပါကြောင်း သတိရသှားပြီး ထွန်းဇောကြို မကြမနေပ် ကြည့်ကြာ ထွကသ်ှားလတေော့သည်။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
‘‘ကားပေါကြ ကိုဇောကြှီး ရည်းစားလားဟင်’’
‘‘ဟာ ဟိတ် ကြားသှားပါဦးမယ် ဓါတဆြီ ပေးစမ်းပါ’’
‘‘ချောလိုကတ်ာနောြ ကိုဇောကြှီး မိတဆြကပြေးပါလား’’
‘‘အရေးမပါတာ ရီနှယရြာ လုပ် . . လုပစြမ်းပါ အာပလာတွပေါ၊ ငါ့ကားငှားစီးတာပဲကြည့်လြေ ဟင်းဟင်း’’
ရီနှယ် ဂါလံခွကကြှီးကိုငပြှီး စတယလြာကို ငေးနမေိ၏။
‘‘ခလုတတ်ိုကပြှီး ဂန့န်ေဦးမယ် အောကကြှည့ြ’’
စတယလြာနှင့စြာလွှင် ရီနှယ့ြ၏ အလှကမှ အကြည့်ခြံနသေေး၏။ စတယလြာ့ အလှက သဈလှငတ်ောကပြသော အလှဟုတော့ ဆိုနိုငပြသည်ေ။
ငှိမ်းငှိမ်းဆိုသော ခငမြောငထြှေးအဈမက အနည်းငယ် ရင့ကြကြသ်ယောငရြှိသည်။ ပြာလှငသ်ော မကြလြုံးလေးများက ထာဝစဉြ ရှကရြှံ့စွာ ငုတလြွှိုးနတတေသ်ည်။ ထွန်းဇောြ သတိထားမိသည်။ အင်း နှင်းဆီနဲ့ ခရလေို အလှမွိုး . . . ။
အင်းတီနှင့ြ ခငမြောငထြှေး ဂွီကနွသဖြေင့ြ ဓါတဆြီပင် ဝယမြထည့ခြဲ့ရပဲ ရီနှယတ်ို့ဆိုင် ရောကမြှ ဝယထြည့ရြသည်။ အမဝေိုင်းက စူးစမ်းသော မကြလြုံးများနှင့ြ ထွန်းဇောကြို ကြည့်သ်ည်။
သညအြကြည့်ကြိုလည်း ထွန်းဇောြ နားလညန်သည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ အရှကပြှေ ဟကကြနဲ ရယရြင်း . . ။
‘‘ကြောင်းကား ဖြစ်နပြနေပြှီ အမဝေိုင်းရေ’’ အမဝေိုင်းက မဲ့ပြီး ခေါင်းငှိမ့ပြှသည်။
‘‘ဟေ့ကောင် လုပဟြ မှနမြှန်’’
‘‘လာပါပြီကြ မင်းတို့ကလည်း ခုမှ ခုနှစ်နာရီခွဲသေးတာ’’
ခငမြောငထြှေး ပေါတ်ာကတ် ဦးခေါင်းမှ လှမ်း၍အောြ၏။ ထွန်းဇောြ ရီနှယ့လြကထြဲမှ ဂါလံခွကကြို ယူပြီး ဆီထည့သ်ည်။
‘‘အငဂြငွဝြိုင် မရောတော့ဘူးလား ကိုဇောြ’’
‘‘ရှိသေးတယဟြ တဈပုလင်း ဒီမှာ’’
ဒရိုငဘြာနောကခြုံမှ အငဂြငွဝြိုငပြုလင်းကို ဓါတဆြီတိုငကြီထဲ ရောပေးလိုကသ်ည်။
‘‘ဓါတဆြီနဲ့ ရောထည့ရြလားဟင်’’ အံ့သှဟနဖြှင့ြ စတယလြာက မေးသည်။
‘‘ဟမ်းဘီး၊ ဒိုငဟြာ့စုနဲ့ ပေါတ်ာကတကြ အငဂြငွဝြိုငန်ဲ့ ဓါတဆြီ ရောကြှေးရတာခညွြးပဲလေ’’
‘‘အောြ ခုမှ သိတာ’’
စတယလြာနှင့ြ စကားပြောဖြစ်သှားသည်။ ရီနှယကြ ဘာမှန်းမသိ ထွန်းဇောလြကထြဲမှ ဂါလံခွကကြို ဆတကြနဲ ဆောင့ယ်ူပြီး ဆောင့ြ . . ဆောင့န်ှင့ြ ထွကသ်ှားလေ၏။
‘‘အဟီး ကိုဇောကြှီး သူက ဒီဆိုငကြလား’’
ခငမြောငထြှေးက စပဖြှဲဖြဲ မကြန်ှာပေးဖြင့ြ မေးလိုကသ်ည်။
‘‘အင်း ဓါတဆြီရောင်းတဲ့ အမဝေိုင်းသမီးလေ’’
‘‘မှည့တ်ယန်ောြ ဟဲဟဲဟဲ’’
အင်းတီက ကားနောကခြန်းမှ လှမ်းအောသ်ည်။
‘‘ဟိတကြောင် နှာဘူး စွတပြှောမနနေဲ့ ကိုဇောကြှီး ပစ်စည်းဖြစ်နရင်ေ မကြန်ှာပူစရာကြီး’’ ‘‘ဟာကြာ . . ’’
‘‘ညနကေို မာလာဘကြ ခဏသှားကြမယန်ောြ’’
‘‘ရတယလြေ ကလပစ်ြပြီးမှ မဟုတလြား’’
‘‘အင်းပေါ့ .. ငှိမ်း သူငယခြငွြးတဈယောကန်ဲ့ ခွိန်းထားလို့’’
အင်းတီကို သာမနလြသေံနှင့ြ ပြောနသေောလြည်း စတယလြာက တဈစုံတဈရာ နောကပြှောငရြန် ပါးစပပြှငန်သည်ေ။
‘‘ဗွို့ ကားဆရာ ညနေ ခွိန်းထားတာရှိတယန်ောြ မမေ့နဲ့’’
‘‘ဘာလဲ ဘာပြောတာလဲ’’
ကားစကသ်ံနှင့ြ မရှင်းသော ဇောကြှီးက လှည့မြေး၏။ စတယလြာ ခွကထြိုးခွကလြနလြေး ရယန်သည်ေ။
‘‘အင်း . . ဒါ . . ဒါ ရယစြရာလား ဟဲ့’’
အင်းတီက မကြန်ှာထိ မကြန်ှာထားအပြောကြောင့ြ စတယလြာ့မကြန်ှာ ဘရိတဆြောင့န်င်းခွင်း ခံလိုကရြသော တိုယိုတာကားနှယ် ခေါင်းလေးငုံ့ပြီး အရယရြပသ်ှား၏။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
‘‘ဒီည စတိတရြှိုးလကမြှတ် ရလာတယဟြေ့’’
‘‘ဟယ် ပြစမ်း’’
‘‘အို ဘယမြလဲ .. သုံးစောငတ်ည်း’’
စတယလြာက စိတပြကြသ်လို ညည်း၏။
‘‘စတယလြာတို့ သှားကြပါ ငှိမ်းက အိပရြေးပကြသ်ိပမြခံနိုငဘြူး’’
ငှိမ်းငှိမ်းက လကမြှတသ်ုံးစောငကြို တဈခကြဝြေ့ကြည့်လြိုကပြှီး ပြောသည်။ ‘‘ဟယ် . . အယ် . . မဟုတတ်ာ ဒါဆို အဟီး . . ငါတို့ပဲ သှားရမှာပေါ့’’ စတယလြာ့စကားကြောင့ြ ခငမြောငထြှေး ခမွာမှာ ပြာပြာသလဲ ဖြစ်သှားရ၏။
ထိုစဉြ ပါဝါမကြမြှနလြေးဖြင့ြ သှယလြဖြှူနှဲ့သော ကြောင်းသူတဈဦး ကငတ်င်းထဲသို့ ဝငလြာရင်း
ငှိမ်းငှိမ်းကို ပြုံးပြ၏။
‘‘ဟော ဖြူရောကလြာပြီ လာ ထိုင်’’
ဖြူဆိုသော ပါဝါမကြမြှနန်ှင့ြ မိန်းကလေးက တွေ့နကြေ အင်းတီနှင့ြ ခငမြောငထြှေးကို ပြုံးပြရင်း
အကြည့်ကြ ထွန်းဇောဆီ ရောကသ်ှားသည်။ ထွန်းဇောကြ သောကလြကစြ ထောပတတ်ဈဇွန်းကို ပါးစပထြဲ ထိုးသှင်းရင်း ခပရြေးရေး ပြုံးပြဖြစ်သည်။ ‘‘သူက ကိုထွန်းဇောတ်ဲ့ .. တို့အဖြဲ့ထဲကပဲ’’ ‘‘ဟုတလြား ဒါဆို အီကို အဖြဲ့ကြီးစုမိတာပေါ့’’
စတယလြာတဈယောကြ ငှိမ်းငှိမ်းနှင့ြ ဖြူတို့ကြား၌ ထွန်းဇောြ မကြန်ှာငယစြှာ ကနွရြဈသညကြို လှည့ြ၍မွှပင် မကြည့်တ်ော့ခွေ။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
‘‘ဟင် စတယလြာ မကြည့်ဘြူးလား’’
ဖြူကပါ ငှိမ်းငှိမ်းတို့နှင့အြတူလိုကမြညဖြစ်လာသဖြင့ြ အစီအစဉကြ ပြောင်းသှားပြီး
စတယလြာ၊ငှိမ်းငှိမ်းနှင့ြ ဖြူတို့ သုံးယောကသ်ား စတိတရြှိုးကြည့်ဖြစ်သှားခွင်းဖြစ်သည်။ .. ထွန်းဇောကြ ကားပေါမြှာပဲ ထိုငစြောင့ပြှီးတယောကထြဲ ပငွြးပငွြးနှင့ကြနွခြဲ့စဉြ စတယလြာက ပြနရြောကလြာသည်။
‘‘ငှိမ်း ပြောကသ်ှားလို့ ကိုဇော့ကြားဆီ လာကြည့်တ်ာ’’
‘‘အပေါ့အပါး သှားတာနမှောပါ ကားဆီ ပြနမြလာပါဘူး’’
စတယလြာက ဘလောကဈြအင်ျကြီ လညဟြိုကလြေးထဲမှ ဝင်းဝါနသေော ရငည်ှန့လြေး ပြူထွကလြာသညအြထိ ကုန်းလိုကရြင်း ဟနလြုပပြှီး ရယသ်ည်။
‘‘ဟင်း . . ဟင်း ယုံပါတယန်ောြ ဒီက ငှိမ်းကို လာရှာတာပါ ၊ စတယလြာ ကိုဇော့ကြို စဈဆေးနတော မဟုတရြပါဘူးနောြ .. ’’
ကားရှေ့ခန်းလေးသည် ကြပတ်ီးကြပတ်ောင်း နိုငလြှသည်။ မှောငရြိပကြသွော ကားခေါင်းအတွင်းသို့ စတယလြာ ရဲတင်းစွာ စွေ့ကနဲ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ ကားလေး ငှိမ့ကြနဲ တုနသ်ှား၏။
‘‘ကို . . ဇောြ’’ လသေံအုပအြုပဖြှင့ြ ခေါသ်ည်။
‘‘ဘာလဲ . . . စတယလြာ’’
‘‘ကြောင်းမှာ စတယလြာကို လိုကန်တေဲ့ ဘဲလေ အခုလိုကလြာတယ်၊ စတယလြာက အုံနာရှိတယလြို့
ပြောထားတာ မယုံဘူး ဟိုမှာ လာကြည့်န်ပြေီ ဒီဘကတ်ိုးနောြ ခဏ’’ ထွန်းဇောြ ရငခြုနခြွိနမြရလိုကြ . . . . .
အိပပြွောန်စဉြေ မိုးကြိုးပစ် ခံလိုကရြသည့အြလား ကယောငကြတမ်းဖြင့ြ အတင်းဖိကပလြာသော စတယလြာ နှုတခြမ်းနှေးနှေးကို ယောငယ်မ်းပြီး စုပလြိုကရြသည်။ နှုတခြမ်းနီနံ့ သင်းသင်းခွိုမှသှားသည်။
ကားဘေး မနီးမဝေးမှ အကဲခတဟြန် ဆံရှညကြိုယတ်ောလြေး နှစ်ယောကကြို ထွန်းဇောြ တွေ့နရသေည်။
‘‘အင်း . . အှန်း . . ှှပတ် . . ှှပတ် . . စွပ် . . အှန်း . . ှှပတ်’’ စတယလြာက ထွန်းဇောြ နှုတခြမ်းကို ခပကြှမ်းကြမ်းလေး စုပယ်ူသည်။ ထွန်းဇောြ ထောင်းကနဲ ဒိုင်းကနဲ လေ .. ဘာတွဖြစ်ေကုနသ်ညမြသိ တော့။ ..
ဟနဆြောငအြနမ်းဟုဆိုသော စတယလြာ့ အနမ်းက အသကပြါလာသည်။ တဒင်ျဂ မဟုတတ်ော့ခွေ၊
‘‘အှန်း . . ဟင်း . . အှန်း . . အင်း . . ှှပတ် . . စွပ် . . ’’
နှေးအိနူးညံ့သော ရငသ်ားနှစ်မှှာက ထွန်းဇောြ၏ ရငဘြတကြှီးကို တင်းတင်းကြီး ဖိကပမြိသည်။ လှိမ့လြူးသည်။ ဤအထိအတွေ့ကြောင့ြ တာဝါကရိန်းမောင်းတံကြီးက တဖြေးဖြေး ထောငထြလာသည်။ သူ့ကို ဟနဆြောငန်တောပါလို့ ရှင်းပြလို့ရမှာ မဟုတဘြူး။ အိုး . . . စတယလြာ .. မင်းလကြ နှေးနှေးလေးက ယုယုယယ ကိုငဆြှပေးနတောကော ဟနဆြောငတ်ာပဲလားကြယ် . . . . ။
ထွန်းဇောြ ချောငပြိတမြိနသေော လကဝြှေ့သမားလို ရုတတ်ရကြ ဘာပြနလြုပရြမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နရသေည်။ လမ်းပေါမြှ ကိုယတ်ောကြ သောကလြကစြ စီးကရကကြို မှကြေီးပေါခြပြှီး ဟပဖြရြှုးဖိနပဖြှင့ြ ဖိခွနင်ေးသတပြှီး ခွာကနဲ လှည့ထြှကသ်ှားတော့သည်။
‘‘သှား . . သှားကြပြီ စတယလြာ’’
စတယလြာ့ ကိုယသ်င်းနံ့မှှေးမှှေးလေးက နှာခေါင်းထကမြှာ ထငကြနွရြဈနဆေဲပါလေ . . . ။ ‘‘ဟင်း . . ’’ စတယလြာက ရှညလြွားလှသော သကပြှင်းလေးကို ခိုးရှိုကရြင်း ‘‘ မောသှားတာပဲ’’ ဟု တိုးတိုးလေး ပြော၏။ ခနဓြာကိုယခြငွြးက ပးကပထြားဆဲရှိသည်။ စတယလြာ့ နားရှကကြလေးတဈဖကကြ ထွန်းဇောရြငဘြတ်၌ ကပဖြိထားရာ ကယွလြောငသ်ော ထွန်းဇောြ၏ နှလုံးခုနသ်ံပြင်းပြင်းကို
ကြားနရသေည်။
‘‘ဒိတ် . . ဒိတ် . . ဒိတ် . . ဒိတ်’’
‘‘ကိုဇော့ြ ရငတ်ှေ အရမ်းခုနန်တယ်ေ’’
‘‘ဟုတတ်ယ် အားကြီး ယုံပါဘူးနောြ’’
‘‘တကယပြါ ဒီလို မှှေးအီတဲ့ အနမ်းမွိုး တဈခါမှ မခံစားဘူးသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ခုလို အကိုငလြည်း မခံဘူးသေးဘူး’’
‘‘အယ် . . ယုတမြာတာ ကြည့်ြ’’
စတယလြာ လကသ်ီးဆုပကြလေးများဖြင့ြ ထွန်းဇောြ ရငဘြတကြယွကြှီးကို ခပဖြှဖြ ထုရင်း ရှကရြှံ့စွာ ပြောသည်။ စတယလြာ့ ရင်၌ ကြညန်ူးနှေးထွေးနေ၏။ ထွန်းဇောလြကကြ စတယလြာ့ ပေါငလြုံးလုံးလေးကို ဖြဖြလေးပြတရြင်း ပေါငရြင်းသို့ ရှေ့လွားလာနသည်ေ။ တရုပမြလေး စတယလြာက သညလြကြ ဘယကြို ဦးတညန်သညေဆြိုသညကြို သိသည်။ မတားမှဈရကြ . . ထွန်းဇောြ လကခြုံပေါမြှ လကကြလေးတဈဖကကြို ခပသ်ာသာလေး အုပကြိုငလြိုကရြင်း မှေးလိုကသ်ှားမိသည်။
‘‘ဟ . . အား . . အဲလို မလုပန်ဲ့ကြယ်’’
ကားလေး သိမ့ကြနဲ ငှိမ့ကြနဲ ခါရမ်းသှား၏။ ဒရိုငဘြာခန်း နောကကြှည့မြှနတ်ှင် ခွိပဆြှဲထားသော စံပယပြန်း အတွဲလေးက ရမ်းခါသှားသည်။
‘‘ရှီး . . အ . . အ . . ယ . . ယ . . ယားတယ် . . ဆို’’
ထွန်းဇောြ နူးညံ့သော စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားလေးကို အပီအပြင် ပြတသ်ပပြေးနမေိသည်။ လကဖြဝါး၌ ၎င်းင်းင်းင်းလကခြွောင်းများဆီမှ လည်းကောင်း အလှနန်ူးညံ့သော ဝါဂွမ်းအထိအတွေ့ကဲ့သို့ မှတမြှတစြငစြင် အထိအတွေ့ကဲ့သို့ ထွန်းဇောြ ခံစားရသည်။ တသိမ့သ်ိမ့လြှုပခြါ တုနရြီနသေော ရငအြစုံက ဆူလှိုကသ်ော ခံစားမှုကို အပြင်းအထန် ခံစားလိုကရြသည်။ ‘‘ဟေ့အေးကြယ် . . သူများ မနတတေတ်ော့ဘူး’’
မသိမသာလေး ရှိုကလြှိုကသ်ော အသံအကအြကကြလေးက ထွန်းဇောကြို နှိုးဆှပေးသလို ဖြစ်နသည်ေ။ စတယလြာ၏ ဝင်းဝငပြပ မကြန်ှာလေးက ထွန်းဇောြ ရငခြှငတ်ှင်းသို့ အတင်းအကြပ် ပူးကပတ်ိုးဝငရြင်း အသကပြှင်းပြင်း ရှုလိုကခြှင်းကို စတယလြာသိသည်။ ပေါငန်ှဈခွမ်းက ဟပြဲသှားပြီး တင်းမာနသေော ထွန်းဇောပြဈစည်းကို အသာအယာ ကိုငပြေးမိသည်။ စကားတဈခွန်းတဈလမွှေ မဆိုမိကြပဲ ဘာလုပကြှမညကြို အထိအတွေ့ အပြတအြသပ် အကားအပြဲလေးများက အပြနအြလှန် စကားတွေ ပြောနကြပေသည်ေ။ ကဉွြးကဉွြးကြပကြှပ် ကားခေါင်းထဲမှာပင် ထွန်းဇောြ ပုဆိုးကို ဆှဲတငရြင်း ဖေါင်းကား အိစိုနသေော စောကဖြုတလြေး အဝ၌ တေ့လိုကသ်ည်။
‘‘ဟို့ . . အို ’’
စတယလြာ နှုတခြမ်းလေး စုခွှနပြှီး မကြဖြှူလေး လနသ်ှားသည်။ စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားလေးနှစ်ဖကြ မဟတဟလေး ဖြဲထားသည့တ်ိုငအြောင် ကြမ်းသီးခေါင်း လီးထိပကြှီးက ပြူတဈနေ၏။
‘‘ဘှတ် . . ဖြတ် . . စွပ်’’
‘‘အို . . အား . . အမလေး’’ ခပအြုပအြုပ် ဆကတ်ိုကထြှကလြာသော အသံညှင်းညှင်း . . .
‘‘မဖြစ်ဘူး ထငတ်ယ် . . . အ . . . အရမ်းကြပန်တယ်ေ’’
‘‘ ဘှတ် . . ဘှတ် . .ဖြတ်’’
‘‘ဟေ့ . . အေ့ . . အ . . အား’’ စတယလြာ အဆိပရြှိသော ေှှမကိုမှ ကစားမိခဲ့လပြေီကော ။ ..
‘‘အား . . မရဘူး . . အု . . အားဟား . . မရ . . မရဘူး’’
‘‘ဘှတ် . . ဘှတ် . . ဖြတ် . . စွတ် . . ှှပတ် . . ’’
‘‘ဘှာ’’ ခတ်၍ မရသော ကစားနည်းတဈမွိုးကို စတယလြာ စိတလြိုလကရြ ကစားမိခဲ့ခွပြေီ။ စိတကြှမ်း သနမြာလှသော ထွန်းဇောထြံမှ မှင်းသိုးကြီး နှာမှုတသ်ံလို ပြင်းပြသော အသံကို ကြားနရသေည်။ ဆီးစပမြှ နာကငွသ်ော ဝဒနောနှင့ြ မာတင်းသနမြာလှသော လိငတ်နကြှီး အလိုးအညှောင့ြ ဝဒနောတို့ ရောှှပန်းကာ စတယလြာ ထွန်းဇောရြငဘြတကြို အတင်း တွန်းကနထြား၏။ သားအိမကြို ထိုးဖောကြ၍ အစာအိမအြတွင်းသို့ပင် ရောကသ်ှားလသလေား ထငရြလောကအြောငပြင် လိငတ်နကြှီးက ကြီးမား ထွားကြိုင်းလှန်းနပြနေသ်ည်။ ဒူးနှစ်ဖကကြို တင်းတင်းဆုပထြားသော ထွန်းဇောြ၏ လကကြှီးများက သနမြာ တင်းကြပလြှန်းနပြေီး ဒူးဆဈကလေးများ ဖြေးဖြေးလှလှှှ သှေးဆုတန်ရလေသည်ေ။
ထွန်းဇောအြတွကြ စန်းပြင့န်သညေဟြုပင် ဆိုရလမညေလြား စုတဝြငကြိန်းကပဲ ယခုလထဲ
များနသညေလြားမသိ . . လှပသော စောလြေးများနှင့ြ မမွှောလြင့ပြဲ ဖြုတ် . . ဖြုတန်ရသေဖြင့ြ ထွန်းဇောြ အကိုငအြတွယတ်ှေ ညငသ်ာကြှမ်းကငွလြှန်းနသည်ေ။ အပြတအြသပ် အနူးအနပတ်ှကလေည်း ပြောငမြှောကလြှန်းနပရေော ထွန်းဇောန်ှင့ြ ထိလိုကသ်ော စောမြှနသ်မွှ ပင့ကြူအိမ်၌ငှိမိရသော ယငကြောငန်ှယ် ခွာမရ ရုန်းမရတော့ခွေ၊ စောလြေးများကလည်း ထွန်းဇောြ၏ ကနွြးမာသနစြှမ်းသော ကိုယခြနဓြာကိုယကြို ကြည့်ရြင်း မသိစိတမြွားက ဆာလောငန်ိုးထနတတေကြှပရော ယခုကဲ့သို့ မမွှောလြင့ပြဲ ဖြစ်လာကြသောအခါ . . . . .
‘‘အ . . အား . . ကြှတ် . . ကြှတ် . . တအားကြပတ်ယ် ကိုဇောရြ . . ’’
‘‘အရမ်းကြပလြား စတယလြာ ဟင် ပြစမ်း’’
‘‘အထဲမှာ ထောကြ . . ထောကန်သလေိုကြီး . . . ရှီး . . အ’’
‘‘ခဏလေး စတယလြာ . . . ခဏလေး’’
ထွန်းဇောြ ကားဒကြ(ရြှ)ဘုတထြဲမှ လကသ်န်းအစွယခြန့ြ ဓါတခြဲလေးများနှင့ြ အသုံးပြုသော လကန်ှိပဓြါတမြီး အသေးစားလေးကို ထုတယ်ူကာ စတယလြာ၏ စောကပြတန်ှင့ြ သူ၏ လီးကြီး တိုးလိုးတဈလဈ ဖြစ်နခွင်ေးကို အနီးကပ် ထိုးကြည့်လြတေော့၏။ စတယလြာက ဖငကြို ဓါတမြီးဖြင့ြ ထိုးကြည့်ခြှင်းကို ခံရသည့အြတွကြ ရှကသ်ှားကာ လကဖြှင့ြ အုပလြိုကလြသည်ေ။ စောကဖြုတကြှီးကို အုပမြိသောလြည်း လကကြှားထဲမှ တဆင့ြ စောကခြေါင်းထဲသို့ ဝငန်သေော လီးကြီးကမူ သှေးကြောကြီးများ ထောငထြနသညေကြို တွေ့ရလသည်ေ။
‘‘လကဖြယစြမ်းပါ စတယလြာရဲ့ ’’
‘‘အာ . . ဟင့ြ . . ဘာလုပမြလို့လဲ . . လို့’’
‘‘ကြည့်မြလို့လကြော’’
‘‘ဟေ့အေး မကြည့်န်ဲ့ကြာ . . ကြှတ် . . မီးပိတလြိုကစြမ်းပါ’’
စတယလြာ၏ ကနွလြကတ်ဈဖကကြ ဓါတမြီးလေးကို လိုကလြုနပြနေသ်ည်။ စတိတရြှိုးစငမြှင့ဆြီမှ ဆူညံနသေော ပရိသတအြသံများက ထိုးဖေါကလြှင့ပြွံနလသေည်ေ။ ‘‘ပိကြိ . . ပိကြိ’’ ဟူသော ပူဖောင်းသည် အသံက ပြဲခင်းအပြငသ်ို့ လှင့စြငထြှကလြာသည်။ ပဒုမျမာကြင်းနောကဖြကြ
ဗံဒါပငလြေးများအောကြ စီတန်းရပထြားသော ကားများထဲမှ ပေါတ်ာကတ် အနီရောငကြားလေး ရှေ့ခန်းမှ တဈခါတဈရံ မီးလင်းလကသ်ှားသညကြို တွေ့နရပေါသည်။
လကဝြါးလေးဖြင့ြ အုပထြားသော စတယလြာ့ လကကြှားထဲမှ စောကဖြုတကြှီးထဲသို့ တနင့တ်ပိုး လိုးဝငန်သေော လိငတ်နကြှီး ဒဏကြှောင့ြ တရုပမြလေး၏စောကဖြုတမြှာ သှေးရောငလြှမြှးကာ စောကဖြုတတ်ပြငလြုံး ရဲရဲနီနရှော၏။ နီကငွသ်ော စောကမြှှေးလေးများက လိမကြှေးကာ ဘုတစြုလေး အုံလိုကပြေါကန်ရော ထွန်းဇောြ၏ လကတ်ဈဖကကြ စောကမြှှေးလေးများကို ဖြဖြ ရှရှ ပြတသ်ပဆြှဲယူလိုကမြိလရော စတယလြာ၏ လကကြလေးများမှာ တဆတဆြတလြေး တုနကြာ စောကဖြုတကြှီးကို အုပကြိုငထြားရာမှ မသိမသာလေး ဘေးဖယသ်ှားရပြနလြေ၏။
‘‘မီးမထိုးနဲ့ဆို . . အို့ . .’’
ဘယလြိုမှန်းလဲ မသိဘူး ဒါက လမ်းဘေး ကားခေါင်းထဲမှာ . . စောကပြတကြို စိတတ်ိုင်းကြ ဖြဲကြည့်န်ရမေည့န်ရောမဟုတ် . . စိတဆြိုးမိသည်။ ရှကသ်ည် ဒေါသလည်း ဖြစ်မိ၏။ သညအြထဲ တဈတဈဆို့ဆို့ကြီး ခံစားနရသေော လီးဒါဏကြ တဈကိုယလြုံးရှိ သှေးကြောများထဲသို့ အဆိပရြညမြွား ထိုးသှင်းနသလေား ထငမြှတမြှားရလောကအြောင် တဖငွြးဖငွြး ခံစားရသည်။ နားရှကတ်ှေ ပူထူလာသည်။ နားထငတ်ှေ တင်းပြီး တဒိတဒြိတ် သှေးတိုးသံကိုပင် နားက ပြနကြှားနရသေည်။
‘‘ဘှတ် . . ှှပတ် . . စွပ် . . ဒုတ်’’
‘‘ဟာ့ . . အ’’
စတယလြာ၏ လကကြလေးကို ရုတတ်ရကြ ဖယထြုတလြိုကသ်ည်။ သှေးရောငလြှမြှးနသေော
တရုပမြလေး၏ အစိလေးက တင်းထောငကြာ . . . ထိတကြနဲ . . . ထိတကြနဲ လီးကြီး၏ တင်းကြပသ်ော
ဒါဏကြို တင်းခံနသည်ေ။ လီးထိပမြှ အရပြေားအခွို့က စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းပြင်၌ တွန့ပြှီး ကနွရြဈနသည်ေ။ ထိုအရပြေား တွန့တ်ှန့ကြှီးများကြားမှ ဖေါင်းကားနသေော သှေးကြောကြီးမွာက စောကပြတထြဲသို့ မဝင် . . အပြင်၌ တဈဆို့နခွင်ေးဖြစ်သည်။
ထွန်းဇောြ စောကပြတန်ှုတခြမ်းနှစ်ခုကို အပေါတ်ကခြှထိုငလြိုကပြှီး လကည်ိုးနှင့ြ လကမ် နှစ်ချောင်းခွ၍ ဆှဲဖြဲလိုကသ်ည်။ တခဏလေးအဖြဲ၌ အဆီနှင့ြ အသားဝင်းဝင်း နီရဲအာပြဲသှားသော စောကဖြုတထြဲသို့ လီးကို အရင်းကပသ်ညအြထိ ခပဆြတဆြတလြေး ဆောင့သ်ှင်းပေးလိုကရြာ ‘‘ဇွတ်’’ ကနဲ လီးရှေ့ပိုင်း ဝငသ်ှားပြီးနောကြ ‘‘ှှဗတ်’’ ကနဲ လီးအရခွေံ အပြုံလိုကပြါ ဝငသ်ှားလရော ‘‘စွတ်’’ ဟူသော အသံနှင့အြတူ စောကပြတထြဲမှ အရမွေား လွှံထွကလြာလေ၏။
အရင်းသို့ ရောကသ်ညန်ှင့ြ လီးထိပကြ သားအိမ်၏ မာမာလုံးလုံး(ဘာမှန်းတော့မသိပါ)နှင့ြ တွေ့ကာ ‘‘ဒုတ်’’ ကနဲ ကငွတ်ကသ်ှားရလသည်ေ။ စတယလြာ ‘‘ ဟာ. . . အ’’ ဟာ လန့အြောရြင်း ထွန်းဇောြ ပုခုံးနှစ်ဖကကြို ယောငပြှီးတွန်းလိုကသ်ည်။ သို့သောြ . .
‘‘ဘှတ် . . ကြိ . . ဘှတ် . . ကြိ . . ကြိ . . ဘှတ် . . ကြိ . . ဘှတ်’’ ‘‘ဘှတ်’’ ကနဲ တဈခကြဆြောင့လြိုကတ်ိုင်း ‘‘ကြိ’’ ကနဲ ကားလေးက သိမ့ခြါသှားလရော ‘‘ဘှတ် . . ကြိ . .’’ ဆိုသော အသံသည် မရပမြနား ဒလစပ် ပေါလြာနလတေေော့သည်။
‘‘ဘှတ် . . ကြိ . . ဘှတ် . . ကြိ . . ကြိ . . ဘှတ် . . ကြိ . . ဘှတ်’’
‘‘အင် . . အင် . . အင် . . သေ . . သေ . . သရေောပေါ့ . . . ’’
စတယလြာက စကားကို ပြတတ်ောင်းပြတတ်ောင်း ပြောရင်း နှုတခြမ်းလေးကို ကိုကထြားရှာသည်။ ထွန်းဇောြ လကထြဲမှ လကန်ှိပဓြါတမြီးအသေးစားလေးကို စောကဖြုတအြဝသို့ အသအချောထိုးပြီး ပြဈပြဈနှစ်နှစ် ဆောင့လြိုးပေးလိုကလြသည်ေ။ လကန်ှိပဓြါတမြီး အလင်းရောငအြောကြ၌ စောကပြတကြှီးထဲကို စောကရြည် အရှှဲသားနှင့ြ လိုးဝငန်သေော ထွန်းဇောြ၏ လီးကြီးမှာ
ပြောငလြကစြိုရှှှနသည်ေ။ တဈခါတဈရံ ကြှတထြှကလြာသော လီးဒဈကြီးကြားထဲ၌ ဖြူဖြေးသော အမှုပမြွား စီနသညေကြို တွေ့ရသည်။ တရုပမြလေး စောကဖြုတကြှီးအောကဖြကြ ကြကလြွှာစွန်းဒေါင့လြေးထဲ၌မူ ပြဈခွှဲသော အမှုပမြွား စုပုံစီးကနွေ၏။
‘‘ဘှတ် . . ဘှတ် . . ကြိ . . ကြိ . . ဖြတ် . . ကြိ . . ဖြတ် . . ဘှတ် . .’’
‘‘အီး . . အ . . အ . . ဟင်း ဟင်းဟင်း . . တောြ . . တောပြှီ . . ’’
‘‘ဘှတ် . . သှပ် . . ဘှတ် ဖြတ် . . ဘှတ်’’
‘‘တောျ . . တောျ . . တောျ . . ပြီ . . ဆိုမှ . . အ . . . အရမ်းပဲ . . အ . . . ’’
စတယလြာ့အသံက ငိုသံနှင့ြ ရော၍ ဒေါသနိမိတ် လကခြဏာလေးပါလာစဉြ ထွန်းဇောြ၏ လီးထိပမြှ ပူနှေးပြဈခွှဲသော သုတရြမွေားကို တရုပမြလေး၏ စောကဖြုတကြှီးထဲသို့ တဖြင်းဖြင်း
ပန်းထည့ပြဈလိုကလြတေော့သည်။ စတယလြာ့ကိုယလြုံးလေးလည်း ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ အကြောဆှဲသလို တုနခြါသှားပြီးမှ ပြင်းပြသော အသကရြှုသံနှင့ြ အတူ . . . . . .
ငှိမသ်ကသ်ှားရှာလတေော့သတည်း။