အောစာအုပ်

အပြောကယ်ျကယ်ျ

ဖြိုးငယင်ယကြ ဖဲဝိုင်းမှထကာ ထမိနကြိုပြငဝြတလြိုကသ်ည်။တောပြှီ မစုရေ ဒီနေ့တော့ နားတော့မယ်။ လုပစြရာလေးရှိသေးလို့။ဖြိုးငယ် ထပြီလား ငါဝငလြိုကတ်ော့မယလြေ အဲ့နရော။ ဖြိုးငယင်ယန်ောကမြှ လိုကထြိုးနသေောမို့မို့က ဖြိုးငယင်ယထြသှားသောနရောကိုဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။မို့မို့လည်းလည်းဖြိုးငယင်ယထြိုငသ်ောနရောမှာ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ဖဲကဆကတ်ိုကပြငကြောင်းနသေေူသည်။
လေးငါးလှည့လြောကတ်ဆကတ်ိုကအြလွောရြသည်။အဟင်းဟင်း ဖြိုးငယမြနရောက ခုခွိနထြိကောင်းနတေုန်း။ ခါတိုင်းဒီလိုဖဲကောင်းနရင်ေ ဒီကောငမြကထတာမဟုတဘြူး။ဒီနေ့မှ ဘာဖြစ်လို့ထသှားမှန်းမသိဘူး။မို့မို့စကားကို မစုကြားတော့ပြုံးမိသှားသည်။ဘာတွေ သဘောကနွတောလဲမစုရဲ့ ။ခစ်ခစ် နငတ်ို့မှအဲ့အကြောင်းမသိတာ ကောငမြကဖဲစိတမြဝငစြားနိုငဘြူးလေ။ ဖဲထကကြောင်းတာရှိတယ်။ဘာများလဲမစုရဲ့ ဖဲဆိုအသစွေဲတဲ့ ဖြိုးငယ် ဖဲကောင်းတာတောင် စိတမြဝငစြားနိုငအြောင်။

မပြောပါဘူးဟယ် သူများအတွင်းရေးတွေ။မသိချင်သ်ောအရာကိုမှ သိချင်တ်တကြှတာလူ့သဘာဝ။ အတူတူရိုကန်သေောဝိုင်းထဲမှ အမွိုးသမီးတွကလေဲ ဖဲပငစြိတမြဝငစြားတော့။မစုကိုဝိုင်းအဈကြတော့သည်။ ခစ်ခစ် မစုရယပြှောစမ်းပါ။ဖြိုးငယရြှေ့ပြနမြပြောပါဘူးဟဲ့။ ဒေါတ်ငတ်ငဝြငထြောကလြိုကတ်ော့ မစုကလဲနဂိုကတည်းကပြောချင်န်တောနဲ့ကြကတ်ိပင်။အခုသူ့ယောင်ျကြားဇောထြှန်းကမရှိပြနဘြူးလေ။ ခရီးထွကသ်ှားတယမြဟုတလြား။အဲ့ဒါနဲ့ သူစောစောပြနတ်ာနဲ့ဘာဆိုငလြို့လဲ။ညဉြးတို့တွအေဲ့ဒါကြောင့ည်ံ့တယပြှောတာ။ သူ့ယောင်ျကြားညီလင်းသူရောကန်တယေလြေ။ခကြဆြိုဝိုင်းထဲက မိန်းမတွကလေဲ နားခွကမြီးတောကသ်ည်။ပုလင်းတူ ဘူးဆို့ဝါသနာတူစရိုကတ်ူတွလေေ။

ဟို ကောငလြေး ချောချောလေးဟာလားဟဲ့ နယကြနခဏေခဏလာတယလြေ။ခစ်ခစ် မတငတ်ငကြ သဘောပေါကမြှနလြှခညွလြား။အဟင်းဟင်း မိစုနောြ အချင်ြးချင်ြးလာဖဲ့နတယ်ေ ကြည့်စြမ်း။ ဆကပြါဦးဟဲ့ အဲ့ဇာတလြမ်း စိတဝြငစြားလာပြီ။ကြှနမြလဲ မထငမြှတပြဲသိရတာပါ။ ဒီလိုဒီလို××××××××ကြုံးခကြကြတော့ရကစြကတ်ယ် မတငတ်ငရြေ။ နားကိုမနားတာ။ဖြိုးငယစြှဲနတောလဲမပြောနဲ့ ဟိုကောငကြ မလိုးခင် စောကပြတကြို လွှာနဲ့သချောကိုယကတ်ာ။ဟိုကောငမြကလဲမကြလြုံးလေးကိုစင်းလို့တဟင်းဟင်းနဲ့။ဖငပြေါကပြါယကတ်ာ။ဟင် တကယ် မရှံဘူးလားမသိဘူးနောြ။ မို့မို့ကအံ့အားသင့သ်လိုမေးလိုကသ်ည်။
ခစ်ခစ်ကောင်းလို့နမှောပေါ့ ဖြိုးငယကြလဲ အိမထြောငသ်ညသ်ာဆိုတယ် ဖြေးဥနတောကိုးဟ။ကြားရသည့ြ စကားနှင့ပြင် ဝိုင်းထဲကမိန်းမများအဖို့ စောကပြတကြအရညတ်ှေ ရှဲကုနသ်ည်။ဒါမွိုးတွကေို အပြာကားတွထေဲမှာသာမှငဖြူးကြတာလေ။ အိမကြယောင်ျကြားတွနေဲ့ကြာပလို့တွေးနမေိကြသည်။ဒါကြောင့ဖြှိုးငယအြခုတလော ကိုယလြုံးကိုယပြေါကတ်ှတေောင့ပြှီး ဖငကြှီးလာတယ် အောင့မြေ့တာသူ့လငင်ယကြို အပီကြှေးနလေို့ အိုးတောင့လြာတာကိုး။ ပြီးတော့ ဆံပငတ်ှေ ဘာတွဖြေောင့န်တောအလှတွပြငေတ်ာကလဲ အပျိုတွတေောငအြရှုံးပေးရမတတဖြစ်နတောဟု မို့မို့စိတထြဲကတွေးမိလိုကသ်ည်။
အခွိနကြ ည(၁၀)နာရီ။ မို့မို့အိပယ်ာမှ ထလိုကသ်ည်။ ယောင်ျကြားကတော့မူးပြီးအိပန်ပြေီ။အရကသ်ောကဖြို့ကလှဲရငဘြာမှစိတမြဝငစြားတဲ့သူတောင်းစား။ ယူမိတာမှားတယလြို့ တွေးမိသည်။ငှရှေိလို့သာယူခဲ့ရတာ အခုမှမှားမှန်းသိသည်။တဈဖကခြှံကဖြိုးငယင်ယတ်ို့ခွံ။ မီးရောငခြပမြှိနမြှိနလြေးမှငရြသည်။ အရငတ်ုန်းကတော့ စိတမြဝငစြားပမေဲ့ အခုတော့နေ့လညကြမစုပြောထားသောစကားကိုကြားယောငလြာသည်။ဒီအခွိနဆြိုပြဲကောင်းနလေောကပြှီဟုသူမတွေးမိလိုကသ်ည်။ ခွံစည်းရိုးပကြန်သေောနရောကနအသောခိုးဝငသ်ှားလိုကသ်ည်။အိမအြနားရောကလြေ သူမရငခြုနသ်ံတွပေိုမှနလြာလေ။

ဖိနပကြိုခွှတထြားလိုကသ်ည်။ အသံမကြားရအောင်။ သူမကံကောင်းသည်။ ဖြိုးငယင်ယ် အခန်းဘေးက အခန်းက ပြူတင်းတံခါးပြင့န်တောနဲ့အဆငသ်င့ြ။ အခန်းထဲကိုချောင်းလိုကတ်ော့ သူမရငခြုနသ်ံတဒုန်းဒုန်းကိုဖြစ်သှားသည်။အခန်းထဲက ဆိုဖာပေါမြှာ ဖြိုးငယင်ယ် ထိုငန်သည်ေ။ အဝတဗြလာဖြင့ြ။ဖြိုးငယင်ယရြှေ့မှာ မတဖြစ်သူလည်းဖြစ် လငင်ယလြဲဖြစ်သောလင်းသူ။ဆိုဖာပေါမြှာ ဒူးကိုကြေးပြီး ဖငကြိုမှောကပြေးထားသော ဖြိုးငယင်ယရြဲ့ ဖငဝြမှ စောကပြတအြကြဲကြောင်းအထိကိုလွှာပြားကြီးထုတပြှီး မရှံမရှာကို လကဖြှင့ဖြှဲကာယကန်သည်ေ။ပြတရြှုး ပြတပြှတ် ပြှတပြှှတ် အ အ မောငလြေး မောငလြေးအဟင့ဟြင့ြ ဘယလြာကကြောင်းနလေဲတော့မသိ။ ဖြိုးငယင်ယလြညပြင်းမှ အကြောစိမ်းတွထေောငန်သည်ေ။ပေါငတ်ံတွပေါတုနန်သည်ေ။ပြှတပြှှတ် ပြတပြှတ် ရှီး ပြတ် ပြတ် လင်းသူဆိူတဲ့ ကောငကြိုဒါကြောင့ြ စွဲနတောနမှော။မို့မို့ကြည့်ရြင်းနဲ့ပင် ဖီးလတ်ကလြာသည်။ရှီး ပြတ် ပြတ် အိုး အိုး မမ တဈခွီပြီးတော့မယ် သှကသ်ှကလြေးယကပြါမောငလြေးရဲ့ အအ။ဖြိုးငယင်ယ် ဖငကြှီးမှောကြ ခါးကော့ကာတွန့လြိမသ်ှားတာတွေ့ရသည်။

လင်းသူဆိုတဲ့ကောငကြလဲ ဖြိုးငယစြောကရြညတ်ှကေို မရှံမရှာကို လိုကယ်ကပြှီး မှိုခနွတောတွေ့ရသည်။ကဲခစွြ မောငလြေး မမ အပေါကြတကဖြိုကမြှာနောြ ဟင်းဟင်း။ဖြိုးငယင်ယရြဲ့ညုတုတုပြောသံကို ကြားလိုကရြသည်။လင်းသူကအောကကြပကလြကြ ဖြိုးငယင်ယရြဲ့နို့တွကေို လကန်ဲ့ဆုပည်ှဈနတောတွေ့ရသည်။ လီးကို မှငလြိုကရြသောမို့မို့ ဖငတ်ှပငေကြွိန်းသည်။ နည်းသောအရှညမြဟုတ်။ ၆ လကမြလောကရြှိမည်။အိမကြ ယောင်ျကြားပဲမှဈနဲ့တော့ကြာသည်။ နရောချင်ြးပငလြဲချင်လြာသည်။ဖြိုးငယင်ယကြ ထိုလီးကြီးကိုကိုငပြှီး စောကပြတန်ှင့တ်ေ့နပြေီ။ဖြတဖြှတ် ဘတဘြတ် ဘောကဘြောကြ စွပစြှပ် ပြှတပြှှတ်။
အစွမ်းကုနဆြောင့န်သေောဖြိူးငယင်ယမြှာ မှင်းရိုင်းလေးပမာပင်။ဆောင့ခြကြကြ အောကကြကောင်ဥကြဲမတတတပြင်။ ကုတငပြင် တကြီကြီမှညန်သည်ေ။မို့မို့လည်း ကြည့်ရြင်းကြည့်ရြင်း ထမိနအြောကကြိုလကန်ှိုကပြှီး သူမစောကစြိလေးကို လကည်ိုးဖြင့ပြှတန်မေိသည်။လင်းသူ လင်းသူ လုပပြါမောငလြေးရဲ့ အင်းအင်း သူမနှုတဖြွားမှ တိုးတိုးလေးလဲခိုညဉြးသလိုညဉြးနသည်ေ။ဖြိုးငယင်ယရြော လင်းသူရော တဈခွီလဲပြီးရော တဈဖကအြခန်းမှ ချောင်းကြည့်န်တေဲ့ မို့မို့လဲ တဈခွီကိုပြီးရောဖြစ်သှားသည်။မောငလြေး လိုကမြလားမှို့ထဲမှ ပြနလြာသောလင်းသူ သူ့ဘေးနားမှာကားရပပြှီး မေးသံကြားလိုကသ်ဖြင့ြ ကြည့်လြိုကတ်ော့မရီးဖြစ်သူဖဲသှားရိုကန်ကအွေိမကြ အိမရြှငဖြစ်သူ မစုစုအောင်။ပြနရြမှာလဲ ဝေးသေးသဖြင့ြ သူလဲကားပေါြ တကလြိုကခြဲ့သည်။ငါ့မောင် ဒီတဈခါ ရကကြှာတယန်ောြ နတော။

ဟုတတ်ယအြမ အလုပတ်ှေ မပြတသ်ေးတာနဲ့။ ဒါနဲ့အမက ဘယကြပြနလြာတာ။သှောြ ဒီနေ့အမယောင်ျကြား နိုငင်ံခွားကငှလှမြေးပို့လို့သှားထုတတ်ာလေ။ ငါ့မောငဘြာစားချင်လြဲပြော။ရပါတယ် အမ အားနားစရာကြီး။နငကြလဲ အားနာစရာမရှိတာအားနားနပြနေပြှီ။ ကြုံတုန်းကြှေးရတာ အားတယမြဟုတလြား။ဟုတ် အားပါတယ် အမ။ ကားကို စားတောဆြကြ တဈခုဆီမှာရပလြိုကသ်ည်။ဒီဆိုငမြွိုးတွေ လင်းသူရောကဖြူးတယ်။ တိတဆြိတပြှီး အေးအေးခမွြးခမွြးထိုငခြငွသ်ောသူများအတွကန်ရော။သီးသန့ခြန်းတဈခုထဲဝငလြိုကသ်ည်။ဝိတတ်ာလေးရောကလြာတော့ မစုစုအောငသ်ူမသောကဖြို့ဝိုငမြှာသည်။
ငါ့မောငသ်ောကတ်တတ်ယမြဟုတလြား နည်းနည်းပါးပါး။အားနာစရာ မစုရာ။ကဲပြောပြနပြှီ အားနာရမဲ့သူတွမှမေဟုတတ်ာ။ ကောငလြေးရေ ဒီက မောငလြေးအတွကြ ဘလကတ်ဈလုံး။အမှည်းများကို အစုံအလငမြှာပေးသည်။ အမှည်းတွရေောကလြာတော့ ဝိုငတ်ဈခွကစြငှဲ့ပြီး သူ့ထဲသို့ ဘလကလြဘယေကြို ငှဲ့ပေးလိုကသ်ည်။ အရကခြှက့လြှမ်းအငဲ့မှာ မစုစုအောငရြဲ့ အနကရြောင် လညဟြိုကအြင်ျကြ ီအောကကြ ရငန်ှမှာကို မှငလြိုကရြတော့ လင်းသူ ရငတ်ှပငေခြုနသ်ှားသည်။ တကယတ်ော့ စုစုအောငကြ လင်းသူမမှငမြှငအြောငပြှခွင်းဖြစ်သည်။မစုစုအောငတ်ထြားသော ထမိနစြကပကြလဲ ကစွထြုပန်တေော့ ကိုယလြုံးအလှကပေါန်သည်ေ။ငှရှေိသောသူဌေးမပီပီ နုဖတန်တောလို့ လင်းမောငတ်ှေးမိသည်။

၃၅ လောကရြှိပမေဲ့ တငတ်ှရငေတ်ှကတေင်းကားနတေုန်းပင်။မဖြိုးထကပြင် တောင့သ်ည်။ကဲ ခွီးယားဈ။ မစုစုအောငကြ သူ့ကိုတဈခွကပြှီး တဈခွကင်ှဲ့ပေးသည်။သူလဲတောတ်ောမြူးလာသည်။ စကားတွတပြေောပြောနှင့ြ သောကလြာလိုကတ်ာ သူလဲတောတ်ောမြူးနပြေီ။မစုစုအောင် သူ့ခုံဘကပြှောင်းပြီး ဘေးနားလာထိုငတ်ာကို သတိထားမိပမေဲ့ မသိချင်ယ်ောငဆြောငထြားလိုကသ်ည်။မစုစုအောငရြဲ့ လကကြသူ့ပေါငပြေါတ်ငလြာသည်။သူလဲမူးနပြေီလေ။ ငါ့မောငကြအချောပဲဟ ဒါကြောင့ဆြောတ်ှကြှတေောကိုး။အမကလဲ မှောကန်ပြနေပြှီဗွာ။ ဆောမြကြညလြို့ မိန်းမမရသေးတာပေါ့မစု။ဟင်း ဟင်း သိပါတယန်ောြ နငန်ဲ့ဖြိုးငယန်ဲ့ အကြောင်းကို။ မစိုးပြောလိုကတ်ာက တိုးတိုးလေးပမေဲ့ သူ့ရငထြဲမှာတော့ဒိန်းခနဲဖြစ်သှားပြီး လန့ဖြကြသ်ှားသည်။ ဒုကျခရောကပြှီ။မစုဘယလြိုသိ။ခစ်ခစ်သိတာပေါ့ဟ ။ နင့အြကိုကိုငါပြောလိုကရြမလား။
ဟာ မလုပပြါနဲ့ မပြောပါနဲ့ သူမကြန်ှာငယလြေးဖြစ်သှားသည်။ အမူးတွဘယေရြောကန်မှန်ေး မသိတော့။ခစ်ခစ် နငကြလဲ ဒီလောကထြိကြောကမြနပေါနဲ့။ အမကနားလညပြှီးသားပါ။နငမြသိစချင်ေရြင် ငါ့ကိုနှုတပြိတခြပေးရမယ်။ဒီဝိုင်းရှင်းရမှာလား ။ရှုး မစုစုအောငကြသူ့နှုတခြမ်းကို သူမလကည်ိုးဖြင့ပြိတလြိုကသ်ည်။နိုးနိုး အမကိုနှုတပြိတစြချင်ေရြင် လှယလြှယလြေးပါ။ ဖြိုးငယကြိုလုပသ်လိုလူပလြိုကလြေ ခစ်ခစ်။မစုစုအောငပြှောတာကို သူသဘောပေါကသ်ှားသည်။ဟိုကရြော သူမလဲ မဖြိုးလို အထနပြင်။ သူမစုခါးကိုလှမ်းဖကလြိုကသ်ည်။မစုစုကလဲသူ့ကိုပြနဖြကကြာ အပြနအြလှန် ကဈဆငဆြှဲတော့သည်။စားရကံကြုံတော့လင်းသူတို့ မုတဆြိတပြွားစွဲပြီ။မစုစု ယင်းတွထလောပြီ။ သူ့ကိုတိုးတိုးလေးပြောလာတယ်။မောငလြေး ဒီနရောက သိပမြလှတလြပဘြူး။ စိတအြေးလကအြေးလုပလြို့ရတဲ့နရောသှားရအောင်။
မစုစုကား သူမအေးအေးဆေးဆေး တဈခါတဈလသှေားနားရအောင် ဝယထြားသောခွံဆီကို လင်းသူကိုခေါသ်ှားတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ဝိတတ်ာလေးကိုလှမ်းခေါလြိုကပြှီး သူမပိုကဆြံရှင်းပေးလိုကသ်ည်။ဖြိုးငယင်ယကြို လုပတ်ာမှငကြတည်းက ခံချင်စြိတပြှင်းပြနသေော မစုစုအောငသ်ူမ ဆန်ဒပြည့ဝြခါနီးပြီဖြစ်သဖြင့ြ သှကလြကတ်ကကြှှနသည်ေ။စုစုအောငမြောင်းလာသောကားက မှို့ကြကသ်ဈတွဘကေရြောကလြာသည်။လမ်းကြားတဈခုထဲရောကလြာတော့ ခွံတဈခုထဲမောင်းဝငလြာသည်။တီတီ ကားကိုဟှန်းတီးလိုကတ်ော့ ခွံထဲမှ အဒေါကြှီးတဈဦးထွကလြာပြီး တံခါးကိုဖြင့ပြေးလိုကသ်ည်။
ကားကိုမောင်းဝငလြိုကပြှီး ခဏရပကြာ။ဒေါအြေး ကိုမောငတ်င့ဘြယသ်ှားလဲ။ နယခြဏပြနသ်ှားတယမြမလေး။ရော့ ဒေါအြေး ကြှနမ် ဒီမှာ တဈပတ် လောကန်မယ်ေ။ စားစရာသောကစြရာတွဝယေထြည့ထြားလာ။ထည့ထြားပါတယမြမလေး။ ရော့ဒေါအြေး မုန့ဖြိုး ။ စုစုအောငအြိတထြဲမှ တဈသောင်းတန် ၁၀ ရှကလြောကထြည့ပြေးလိုကပြှီး။ရပြီဒါဆို အိမပြှနခြငွပြှနတ်ော့လေ။ ကြှနမြလာတာ ဘယသ်ူမှမပြောနဲ့။ပြောတဲ့နေ့ အလုပပြှုတပြှီသာမှတ်။ ဒေါအြေးက ငှကေိုယူလိုကသ်ည်။မပြောပါဘူးမမလေး။ ဒါဆိုလဲပြနတ်ော့။ ဒေါအြေးတို့လငမြယားအိမကြ ဒီနဲ့သိပမြဝေး။တဈမိုငလြောကသ်ာဝေးတော့လမ်းလွှောကပြှနလြို့ရသည်။သူဌေးမကငှနငေ့န်အေောငပြေးထားတော့ ဒေါအြေးတို့ကလဲ ဘာမှမပြောရဲ။ဒီနရောမှာ ဒေါအြေးသတိထားမိသညကြ ဒီရပကြှကကြ သူဌေးကတောအြရာရှိကတောတ်ှေ ဝယထြားတဲ့ခွံတွခညွြေး။
ဒီလိုဘဲ ကောငလြေးတွနေဲ့ပလူးနကဆွေိုတော့မထူးဆန်း။သူမသူဌေးမ စုစုအောငလြဲ သချောသည်။ကားပေါမြှာ ကောငလြေးတဈယောကပြါလာသည်။ တဈပတလြုံး အပြငမြထွကဘြူးဆိုတော့ဟင်းဟင်း လိုးခိုင်းတော့မှာသချောနသညေလြို့ ဒေါအြေးခွံတံခါးကိုသော့ခတရြင်း တွေးမိသည်။ယောင်ျကြားကတော့နိုငင်ံခွားမှာ အလုပလြုပန်သည်ေ။မိန်းမဖြစ်သူကတော့ ဒီမှာ ကောငလြေးနဲ့ စိတတ်ိုင်းကပြလူးနသညေဟြုတွေးမိသည်။ဒါကလဲ ငါ့အလုပမြဟုတပြါဘူး သူ့ဟာသူဆာလို့ အလိုးခံတာဘဲလို့ပဲ ဒေါအြေးသဘောထားလိုကတ်ော့သည်။အရေးကြီးတာက ဒီလို ဘောကဆြူးများများရဖို့ဘဲလေ။မောင် မှနမြှနလြုပတ်ော့ကြာ။
မမစောင့န်တောကြာလှပြီ။ကုတငပြေါမြှာ လေးဖကကြုန်းထားသော စုစုအောငကြဘလင်းသူကို လှမ်းခေါန်ပေါပြီ။သူမအခေါမြှာလင်းသူစားပြဲပေါမြှ သောကလြကစြဝိုငပြုလင်းကိုကြည့်ပြှီးစိတကြူးတဈခုရသှားသည်။မစိုးကိုဖြိုနိုငဖြို့တော့မလှယ်။ နည်းသော အိုးကြီးမဟုတသ်ည့အြပြင် မဖြိုးငယင်ယထြကြ ထနသ်ောမိန်းမဖြစ်မှန်းသူသဘောပေါကသ်ည်။ဝိုငပြုလင်းကိုယူကာ ကုတငပြေါြ တကလြိုကသ်ည်။ကိုယလြုံးတီးလင်းသူက လီးကြီးတယမ်းယမ်းနဲ့တကလြာတာမှငတ်ော့ စုစုအောငစြိတတ်ှပေိုကြှလာသည်။သူမမှငဖြူးသမွှထဲအရှညဆြုံးအကြီးဆုံးပင်။လင်းသူက့မမ ခဏပကလြကလြှနလြိုကပြါလား။
ဘာလုပမြလို့လဲမောငရြဲ့ မခံချင်လြှပြီ ဟင်း။ စုစုအောငအြနည်းငယ် မကြနပေသ်လိုပြောလိုကပြှီး။လေးဖကထြောကန်ရမှေ ပကလြကလြှနလြိုကသ်ည်။မ ဒူးထောငပြှီးပေါငကြားလိုကြ။ လင်းသူအလိုအတိုင်းမစိုး ပေါငကြားပေးလိုကသ်ည်။စောကမြှေးတွရေိပသ်ငထြားတာမကြာသေးသဖြင့ြ စောကဖြုတကြှီးက ပေါငခြှဆုံမှာ အမှောင်းလိုကကြှီး ပေါလြှငန်သည်ေ။လင်းသူက ဝိုငပြုလင်းစောင်း၍ စုစုအောငကြြဖေုတပြေါြ လောင်းခလွိုကသ်ည်။ဘာ ဘာလုပမြလို့လဲမောင်။ လင်းသူက မဖြေ ။ဝိုငတ်ှကေ သူမစောကဖြုတမြှ ဖငကြှားထဲစီးကကြုနပြှီလေ။ လင်းသူဘာလုပမြညကြို သူမသိလိုကပြှီ။သူမကို အပီအပြငမြှုတတ်ော့မှာ။
ဒါမွိုးဆို သူမကလဲဝါရင့သ်ူပင်။နေဦးမောငလြေး။ အောကကြနလေိုကြ။ အပြနအြလှနလြုပမြယ်။လင်းသူကား သူ့ထကဝြါရင့သ်ူကိုတွ့ခွပြေီ။စုစုအောငအြပေါြ သူကအောကကြ ပြောင်းပြနအြနအထေားတကယ်ူလိုကသ်ည်။ပေါငန်ှဈ ချောင်းကြားမှာသူ့မကြန်ှာ ရောကသ်ှားသည်။စုစုအောငကြလဲလင်းသူ ပေါငကြှားမကြန်ှာအပပြှီး လီးကို ကောင်းကောင်း ပလှပေေးတော့သည်။လင်းသူလီးဒဈကိုသှားလေးတွနေဲ့ခွဈခွဈပြီးဆှဲပေးကာ လီးတဈချောင်းလုံးကိုငုံပြီး အပီအပြင် စုပသ်ည်။လင်းသူခါးကြီးပငကြော့လာသည်။လှယတ်ော့မလှယ်။ ကြာလွှငသ်ူရှုံးလိမ့မြည်။ပြနပြညာပြမှရမညဟြုတွေးပြီး စောကပြတကြိုဖြဲကာ လွှာဖြားကိုထိုးသှင်းလိုကလြိုကသ်ည်။ပြတ် ပြတ် ရှုး ရှုးအအ ဘယလြိူတွလေုပန်တောလဲမောင် အအ အင်းအင်း စာကစြိလေးကို လင်းသူလွာဖြားနဲ့ အသအချောကလိတော့ စုစုအောငတ်ုနသ်ှားသည်။ လီးပငသ်ချောမစုပန်ိုငတ်ော့။
အ အ ဘယလြိုလုပန်တောလဲ မောငရြယ် အင်းအင်း။ကုန်းပေးထားသောစုစုအာငရြဲ့ခါးကို ဘယလြကဖြှငကြိုငပြှီး နောကမြှလင်းသူက စောကဖြုတကြို ဖြည်းဖြည်းချင်ြးညှောင့သ်ည်။ဆောင့ခြလွိုကတ်ိုင်းခါးကို နှဲ့နှဲ့ပြီး လိုးနသလေို။ လီးတဈဆုံးမှုပသ်ှားသညန်ှင့တ်ပျိုငန်ကစြိမထြားပြီးနို့တွကေို ဆုပည်ှဈကာ ဆှပေးတော့ မစုစုအောင် ဖငကြိုပိုကော့ပေးလာသည်။လုပပြါတော့မောငလြေးရဲ့ ဟင့ဟြင့ြ မကိုမနှိပစြကပြါနဲ့တော့။ငိုသံမူနှဲ့နှဲ့လေးထွကလြာခွိနမြှာတော့ လင်းသူလိုချင်သ်ော အတိုင်းအတာရောကသ်ှားပြီ။မစုစုအောငရြဲ့ နောကမြှာစုစီးထားတဲ့ဆံပငတ်ှကေို လကဖြှင့ဖြမ်းလိမကြာ။အသားကုနစြိုကခြလွိုကသ်ည်။
ဖောင်း ဖောင်း ဒုတ် စွပ် အမေ့သပေါပြီ မောငလြေးရဲ့။လင်းသူကား မှင်းစီးသလိုပင်။ စုစုအောငရြဲ့ ဖငကြှီးတွကေ လင်းသူဆောင့ဆြောင့ခြလွိုကတ်ိုင်း တုနတ်ုနန်သည်ေ။ဖြန်းဖြန်း လင်းသူက အားနသေော ညာဖကလြကဖြဝါးဖြင့ြ တငပြါးကိုတဖြန်းဖြန်းရိုကသ်ည်။မစုစုအောငကြား နာကငွတ်ာကိုသာယာတတသ်ူမှန်းသူသတိထားမိသှားသည်။ဖြန်း ပါးကိုပါပိတရြိုကသ်ည်။အမေ့ ။ မအောန်ဲ့ ကောငမ်။ နငဒြါမွိုးကြိုကတ်ာမဟုတလြား။ကြိုကတ်ယ် အအ။ အဆကမြပြတလြိုးရင်း လင်းသူမေးနတောကို စုစုအောငကြွကြနေပေကြှီးဖြသည်ေ။စွပစြှပဒြုတ် ဒုတ် အမရေေ သပေါပြီ။စုစုအောငကြား ယောင်ျကြားရှိသောလြည်းကလေးကမရသေးတော့ သူမအဖုတကြိုလိုးရတာ စီးစီးပိုငပျိုငန်ှင့ြ လင်းသူအဖို့ကောင်းလှသည်။
ကောငမ် နင့လြငလြီးနဲ့ ငါ့လီးဘယဟြာပိုကြိုကလြဲ။မောင့လြီးကိုပိုကြိုကပြါတယရြှင့ြ အအ။ စုစုအောငကြား လင်းသူမေးလပေိုစိတထြနလြာလပင်ေ။လင်းသူလဲ အစွမ်းကုနဆြောင့ရြင်း လရတွကေေို စုစုအောင် စောကခြေါင်းနံရံတွကေို ပန်းထုတလြိုကတ်ော့သည်။လီးကိုဆှဲအထုတမြှာတော့ မစုစုအောငစြောကရြတွနေေဲ့ သူ့လရတွကေေ သူမစောကခြေါင်းထဲမှာ ထွကကြလွာပြီးမှေ့ယာပေါသ်ို့ တွဲလဲ စီးကနွလတေေော့သည်။တောတ်ောလြိုးလို့ကောင်းသောမိန်းမဟုတွေးမိလိုကသ်ည်။နောကြ ၁၅ မိနဈခန့အြကြာမှာတော့။စုစုအောငအြဖုတကြားအရညတ်ှေ ရှဲနခွပြေေီ။လိုးပေးပါတော့ မောငလြေးရဲ့ ဟင့ဟြင့ြ။ သူမမကြလြုံးမှာ မကြရြညလြေးဝိုင်းနသည်ေ။သူမလကမြွားကို လင်းသူက ကုတငတ်ိုငမြွားမှာကြိုးနဲ့တွဲခညွထြားသည်။သူမစောကပြတအြမှောင်းအတိုင်းလင်းသူကလီးကိုတေ့ထားပြီး စောကစြိကိုလီးထိပဖြှင့ြ ပြတဆြှဲနသည်ေ။
စုစုအောငကြား ကော့တကန်ခွပြေေီ။မောငလြေး မမကိုသတန်တောလား ဟင့ဟြင့ြ လိုးပါတော့ တောင်းပနပြါတယ်။လင်းသူက လီးဖြင့ပြှတန်ရောမှာ ပြောင်းကာ လကည်ိုးလေးဖြင့ြ စောကစြိကိုလခပဖြိဖိလေးပြတပြေးပါတယ်။အ အ မောငလြေး မမကိုသနားပါဦး။ ဟင့ဟြင့ြ စုစုအောင် သေးပငထြှကခြငွစြိတပြေါကအြောငဖြစ်နပြေီ။နောကဆြုံးလင်းသူဆှတာမခံနိုငတ်ော့ ငယသ်ံပါအောငအြောဟြဈရင်း တဈခွီပြီးသှားမှလင်းသူက သူမပေါငန်ှဈချောင်းကိုဖြဲကာ အသားကုနလြိုးတော့သည်။စွပစြှပ် ဘတဘြတ် ရှီးရှိး စွပစြှကြ ဘတဘြတ် စောကရြတွရှေေဲနသညေ့ြ စောကပြတထြဲ လိုးတော့ အသံမွိုးစုံကိုထွကန်သည်ေ။စုစုအောငရြဲ့ဆံပငကြိုဖြထေားပြီး သူမရဲ့ဖြံ့ထွားလှတဲ့နို့နှစ်လုံးပေါမြှာ ဆံနှယတ်ှဝေဲကနွသည်ေ။
ဆောင့ခြကြန်ှင့အြတူ လင်းသူလကန်ှဈဖကကြလဲနို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရဆုပန်ယပြေးနသည်ေ။စုစုအောငကြလဲ အောကမြှ သူမခါးကိုကော့ပြီး အစွမ်းကုနခြံတော့သည်။ထိုနေ့အဖို့တော့ လင်းသူကား မစုစုအောငကြို ပကလြကလြိုး မှောကခြုံလိုးလိုကအြပေါကြနခွပြေီးဆောင့ခြိုင်းလိုကန်ှင့ြ အပီအပြငကြိုလိုးတော့သည်။နောကဆြုံးလီးချောင်းနာကငွြ၍လရမထွေကန်ိုငတ်ော့မှဘဲ လိုးပြဲကိုနားလိုကသ်ည်။စုစုအောငန်ှင့သ်ူလဲ မောမောနှင့အြိပပြွောသ်ှားသည်။ နောကန်ေ့တွေ အတွကရြှိသေးတယမြဟုတလြား။တဈပတလြုံးလုံးပြောခြငွတ်ိုင်းပြောပြှီးလင်းသူပြနလြာတော့ သူ့အကိုအိမပြှနရြောကန်ပြေီဖြစ်သည်။ဖြိုးငယင်ယကြလဲ သူမယောင်ျကြားလင်းသူအကိုပြနလြာတော့ ငှိမပြှနသည်ေ။မစုစုအောငကြလဲ သူ့အိမသ်ူပြနသ်ှားပြီဖြစ်ပါတယ်။ဟဲ့ လင်းသူ နင့ကြို သတင်းတဈခုပြောရအုံးမယသ်ိလား။ငါတို့ခေါင်းရင်းအိမကြ မို့မို့လေ နငခြရီးသှားတဲ့ နေ့ကသူ့ယောင်ျကြားနဲ့ကြာလိုကပြှီဟဲ့။ဟင် ဟုတလြား ဘာဖြစ်လို့လဲ။
နငကြလဲ မို့မို့က သူ့ယောင်ျကြားကိုခစွလြို့ယူတာမှမဟုတတ်ာ။ရသမွှငှေ ဝင်းခွံတွေ ရပြီးတော့ ကနထြုတလြိုကတ်ာ။ ကောငမြတဈယောကကြို စည်းရုံးပြီးသူ့ယောင်ျကြားကိုဂွငဆြငပြှီးထောငဖြမ်းတာ။ ပြီးတော့ အားလုံးသိမ်းပြီးကနခြလွိုကတ်ာ။ကောငမြက လူလညမြဟဲ့ နငရြောသတိထားအုံးနောြ။ ဒီလိုဟာမွိုးတွနေဲ့မတွေ့စနေဲ့။ဟုတတ်ယဟြ ညီလေးရ အခုခတ်မေိန်းမတွကလှေယတ်ာမဟုတဘြူး။ငါတောင် မင်းအမလိုသဈစာရှိတဲ့မိန်းမမွိုးရထားလို့ ဟားဟား။ဟင်း ဖြိုးငယတ်ို့က ကိုယ့ယ်ောင်ျကြားကလှဲပြီး ဘယယ်ောင်ျကြားကိုမှစိတထြဲကပစ်မှားတာမဟုတဘြူး။လင်းသူစိတထြဲမှာပင် မလုံမလဲဖြစ်သှားသည်။
သဈစာရှိလို့ပဘေဲ ဘုရားဘုရားလို့တွေးမိလိုကသ်ည်။ကြှနတ်ောရြချိုးလိုကြဦးမယဗြွာ။ သူ့ဖုန်းကိုအခန်းထဲမှာအားသှင်းထားပြီးရချိုးနလေိုကတ်ာ နာရီဝကလြောကကြှာသှားသည်။ရချိုးပြီး ပြနလြာတော့ သူ့ဖုန်းကို ခေါထြားတာတွေ့ရသည်။ နံပါတတ်ော့ တဈခါမှ မမှငဖြူး။ဘယသ်ူဘာလိမ့ြ။ သူ့ဆီကိုဆကတ်ာဆိုလို့ လုပင်န်းကိဈစဘဲဖြစ်လိမ့မြည်။ပြနခြေါအြုံးမှပါလို့ တွေးမိရင်း ထိုနံပါတကြိုကောကန်ှိပလြိုကသ်ည်။ထိုဖုန်းသည် သူ့ကိုကံဆိုးခွင်းများ သယဆြောငလြာသောဖုန်းတဈလုံးဖြစ်မညဆြိုတာ လင်းသူသိခဲ့လွှင်။မို့မို့တဈယောကြ ဝငလြာသောဖုန်းကိုကြည့်လြိုကသ်ည်။ဟင်းဟင်း လင်းသူရေ နငကြတော့ငါ့ဂွငထြဲရောကပြှီ လို့စိတထြဲကပြောလိုကပြှီး။ဟဲလို–ဟုတဒြီဖုန်းကိုဆကထြားလို့ ကြှနတ်ောလြင်းသူပါ။
ဘယသ်ူလဲမသိ။သှောြ သိပြီ ကိုယ့အြကိုမိန်းမကိုလဲလိုး ယောင်ျကြားနိုငင်ံခွားသှားနတေဲ့မိန်းမကိုလဲလိုးနတေဲ့လင်းသူဆိုတဲ့ကောငလြား။ဟာ ခငဗြွားမဟုတတ်ာတွမပြေောနဲ့ ကြုပဒြါမွိုးမလုပဖြူးဘူးဗွ။ ခငဗြွားဘယသ်ူလဲ။ဟင်းဟင်း ငါမို့မို့လေ လင်းသူ။ နင့အြကြောင်းကါအကုနသ်ိတယ်။ဘယလြိုလဲ နငစြိတတ်ိုင်းကလွိုးခဲ့တဲ့ မစုစုယောင်ျကြားကိုရော နငလြိုးနကြေ နင့မြယားလား မရီးလားမသိတဲ့ဖြိုးငယင်ယယ်ောင်ျကြား နင့အြကိုအရင်းခေါကခြေါကကြှီးကိုပြောလိုကရြမလား။ခငဗြွား ခငဗြွား ဘယလြိုသိနတောလဲ မမို့။ဟင်းဟင်း ဘယလြိုသိနတယေဆြိုတာကအရေးမကြီးဘူး လင်းသူ။ငါ့ဆီမှာ နင့အြကြောင်းကို သကသ်ပြစေရာဗှီဒီယိုဖိုငတ်ောငရြှိတယ်။အဲ့ အဲ့ လိုမလုပပြါနဲ့ မမို့ ကြှနတ်ောတ်ောင်းပနပြါတယ်။
မပြောပါနဲ့ဗွာ။ကြှနတ်ောြ အရှကကြှဲလိမ့မြယ်။ ဘဝပကြလြိမ့မြယဗြွ။လင်းသူရဲ့အသံတုနတ်ုနယ်ငယ်ငကြိုကြားရတာ မို့မို့အတွကအြရသာပင်။နင် ငါလိုချင်တ်ာ လုပပြေးရငတ်ော့ အဲ့အကြောင်းငါမပြောဘူး။ငှလေိုတာလား မမို့ ဘယလြောကပြေးရမလဲ။ဟင်းဟင်း ငှကမေလိုဘူး။ နင့ကြိုတောငပြှနပြေးလို့ရတယသ်ိလား။နငအြဲ့အကြောင်းမသိစချင်ေရြငတ်ော့ —-–မို့မို့ကသူမဖြစ်ချင်သ်ောအရာကို လင်းသူကိုပြောလိုကသ်ည်။လင်းသူရဲ့အသံခဏတိတသ်ှားသည်။ကဲကဲ နငစြဉြးစားပေါ့ မနကဖြှနည်နအထေိဘဲနောြ။စဉြးစားခွင့ကြမင်းမလုပရြငတ်ော့ မနကဖြှန် မင်းအကိုဆီခွပေို့မယ်။
မစုစုယောင်ျကြားဆီခွပေို့မယ်။မင်းမိသားစုနဲ့ တဈသကလြုံးပြတမြယ် မင်းကိုရှံသှားကြမယ်။ ပြီးတော့ မစိုးယောင်ျကြားကလဲ မင်းကိုမယားခိုးမ့နဲ့သိတယန်ောြ။ ငါခွိမ်းချောကတ်ာမဟုတဖြူး။မို့မို့က ပြောပြီးဖုန်းကိုခလွိုကသ်ည်။ လင်းသူကတော့ဒီညအိကပြွောတ်ော့မှာ မဟုတတ်ာသချောနသည်ေ။ သူမတောင်းဆိုခဲ့သောအရာကတော့။နောကတ်ဈလလောကအြကြာမှာတော့ ရှေ့မှာခထွားသော လကထြပစြာခွုပမြှာ မို့မို့လကမြှတထြိုးလိုကသ်ည်။ဟင်း ဟင်း မောင် ထိုးလိုကတ်ော့လေ။ မမတော့ထိုးပြီးပြီ။မို့မို့ကအောငန်ိုငသ်ူအပြုံးဖြင့ြ လင်းသူရှေ့သို့လကထြပစြာခွုပကြို တွန်းပို့လိုကသ်ည်။ဘေးမှာ သကသ်လေိုကလြာသော ဒေါတ်ငတ်ငကြတော့ လင်းသူကိုကြည့်ပြှီးတဈမွိုးဖြစ်နသည်ေ။ကောငလြေးကရှကန်တောလား ဘာလားတော့မသိ။လကတ်ှတေုနန်သလေိုလိုပင်။ ဒီလိုပဲ မမတငရြဲ့ ကြှနမြခစွမြောငလြေးကရှကန်တော။
ကဲပါ မောငလြေးထိုးလိုကတ်ော လူကြီးတွကေိုအားနာစရာ။ဒီနေ့ပြဲကို လင်းသူအကိုနဲ့အမတွမလော။ မို့မို့လို တဈလငကြှာကိုမှယူရမလားဆိုပြီးတော့လေ။ဘယအြခွိနကြဘယလြိုပေးလိုကသ်ညမြသိ။မိူ့မို့ကလဲ လင်းသူတို့အိမန်ားက သူမအိမကြိုရောင်းပြီးတောတ်ောဝြေးသည့န်ရောမှာ တိုကအြသဈဝယထြားတာတွေ့ရသည်။ယခုယူသည့ြ လင်းသူကလဲ ခသေူမဟုတတ်ာ ဒေါတ်ငတ်င် စုစုအောင် ယခငကြဖဲဝိုင်းမှာပြောဖူးလို့သိသည်။ကြည့်ရြတာ မို့မို့ကလဲ တဏှာကြီးမည့ပြုံ။ မိန်းမချင်ြးဆိုတော့သိသည်။ဒေါတ်ငတ်ငအြားကနွသည်ေ။ ယောင်ျကြားကိုကြာတာတဈလမပြည့သ်ေး။လင်းသူလို ငယင်ယခြွောချောကောငလြေးကို မို့မို့ယူလိုကတ်ာကို။ကဲ မမတင် သကသ်နရေောမှာထိုးပေး။ မို့မို့က သကသ်နရေောမှာ ဒေါတ်ငတ်ငန်ဲ့ ရပကြှကထြဲမှသူမခေါလြာသော ကောငလြေးတဈယောကကြိုထိုးခိုင်းလိုကသ်ည်။
ဟင်းဟင်း လင်းသူရေ ဒီညတော့နင့ကြို ငါစပိုငပြှီဟဲ့လို့ စိတထြဲကတွေးရင်းပေါ့။သူမကို မစုစုအောငကြလဲ ဒီသတင်းကြားကတည်းကစကားမပြော။သိနတယေလြေ မို့မို့က ဖြိုးငယင်ယတ်ို့ စုစုအောငတ်ို့လိုခိုးစားတာမဟုတအြပီကိုငလြိုကတ်ာကိုး။ သူမလဲ လင်းသူကိုကြံစညန်တောကြာပြီ။မမတငရြေ ကြှနမ် မမတငဆြိုငမြှာ ကြိုးဝငဝြယ်ဦးမယန်ောြ။ အပြနကြရွင်။ဘာလုပမြလို့လဲ မို့မို့ရဲ့။ခစ်ခစ်ဘာမဟုတပြါဘူး မမတငရြဲ့ ကိုယ့ယ်ောင်ျကြားကို စိတမြခရွငကြှိုးတုပထြားရအောငလြို့။ဟား ဟား မို့မို့ကတော့နောကပြှီ။ နင့မြမက နင့ကြို အရမြူခစွတ်ယန်ဲ့တူတယ်။ကြိုးတုပထြားမယတ်ဲ့ ။
ဒေါတ်ငတ်ငကြတော့ မို့မို့စနောကန်တောကို လင်းသူကို ပြနစြနသည်ေ။တကယကြတွော့ နောကတ်ာမဟုတမြှန်း ဒေါတ်ငတ်ငမြသိပါ။အခွိနကြားည(၈)နာရီခန့မြှာ ဖြစ်သည်။လူရှင်းသော ဆိတင်ှိမရြပကြှကမြို့ လမ်းမပေါမြှာလူသှားလူလာကရှင်းနပြေီ။ထိုရပကြှကထြဲကခွံတဈခွံက နှစ်ထပတ်ိုကတ်ဈလုံးရဲ့အပေါမြှာတော့ မီးလင်းနသည်ေ။ထိုတိုကကြတော့ မို့မို့ရဲ့တိုကဖြစ်ပါတယ်။တိုကအြပေါထြပကြ ရချိုးခန်းထဲမှာ မို့မို့တဈယောကရြချိုးနပေါတယ်။ဒီနေ့မှ သူမကိုယူလိုကရြတဲ့ လငအြသဈစကစြကကြလေးလင်းသူကတော့ရချိုးနတေဲ့ မို့မို့ရဲ့နောကမြှာ ဒူးထောကပြှီး သူမ ဖငကြို လွှာနဲ့လိုကယ်ကပြေးနရပေါတယ်။သူ့ဗိုကထြဲမှာတော့ ခုနက စောကပြတယ်ကပြေးရတုန်းက မို့မို့ပြီးသှားတဲ့စောကရြညတ်ှပြညေ့န်ပေါတယ်။သချောပြောငန်အေောငယ်ကလြင်းသူ။ နငဖြှိုးငယင်ယ် ဖငယ်ကတ်ုန်းကအဲ့လိုမဟုတဘြူး။မို့မို့ကအမှနအြကနကြိုနိုငစြားနတောပါ။နေ့တိုင်းငါ့စောကပြတန်ဲ့ဖငကြိုနင့လြွာနဲ့သန့ရြှင်းပေးရမယ် ကြားလား။
ဟုတ် ဟုတ် မမို့။ အခုတော့ မမို့ခိုင်းတာကို လင်းသူမငှင်းရဲပါ။ရပြီနငအြခန်းထဲကထွကြ ကုတငပြေါကြစောင့န်ေ။ မို့မို့ကလင်းသူကို အနားပေးလိုကပြါတယ်။လင်းသူလဲ စိုနတေဲ့ရတွကေေိုသုတပြှီး ကုတငပြေါကြနတထေိတထြိတန်ဲ့စောင့န်ပေါတယ်။မို့မို့လဲ သူမကိုယကြို သဘကပြတပြှီးထွကလြာပါတယ်။ကဲလင်းသူ နင့ကြို ငါဘာလုပမြယဆြိုတာကြိုပြောပြီးသားမဟုတလြား။မို့မို့ကဘီရိုထဲမှာထည့ထြား သောကြိုးခွမွေားကိုထုတလြိုကသ်ည်။ပကလြကလြှန် ခွတွလေကေတ်ှကေို ကုတငတ်ိုငတ်ှမှောသချောကပထြား။နငကြငါ့ကြှန် နေ့တိုင်းမင်းကို ကြိုးတုပပြှီးဆောမြှာ နားလညထြား။မို့မို့က လင်းသူရဲ့ ခွလကေတ်ှကေို ကုတငတ်ိုငမြှာ ကြိုးတွနေဲ့ တင်းတင်းပူးခညွလြိုကပြါတယ်။လင်းသူမအောန်ိုငအြောငပြါးစပကြို သူမခွှတထြားတဲ့ ပငတ်ီကို ယူပြီး ဆို့လိုကပြါတော့တယ်။လင်းသူကတော့မကြရြညလြေးတွဝေိုင်းလို့။
မို့မို့ကလငိးသူလီးကို သူမအဖုတထြဲမှုပဝြငသ်ှားအောင် ဖိခလွိုကပြှီးအားရပါးရဆောင့ပြါတော့တယ်။ကြိုးတုပခြံထားရတဲ့လင်းသူအဖို့အောလြဲ မအောန်ိုင် လှုပလြဲမလှုပန်ိုငန်ဲ့ မိန်းမဖြစ်သူ မမို့မို့ရဲ့အကဉွြးသားသဖြယပြင်။ထိုအခွိနမြှစ၍ လင်းသူကို မို့မို့က အကဉွြးသားတဈယောကသ်ဖြယဆြကဆြံပြီးဖငယ်ကခြိုင်း စောကပြတယ်ကခြိုင်းလို့လွှင် ကြိုးတုပပြှီး စားတော့သည်။လင်းသူကား သူ့အားနည်းခကြရြှိသဖြင့ြ မိန်းမဖြစ်သူမို့မို့ရဲ့ အလိုတောကြအွတိုင်း ဘဝတဈလွောကလြုံး ဖြောဖြှရပေတေော့မညဖြ။
ပြီးပါပြီ