အောစာအုပ်

ဘယ်လိုပြောကြမလဲ (အပိုင်း ၁)

ဘယလြိုပြောကြမလဲ
ရေးသားသူ – တပကြှပကြှီး

🏵️အပိုင်း (၁)🏵️

…ဟေ့မိနိုင်…..

…အိဖြူပြော ..ငါ့သားလေး အဆငပြှလေား…

…အင်း အဲဒီကိဈစကိုပဲ ပြောချင်လြို့….

…ဘာပြောမှာလဲ…ကြ….

…ဖုန်းထဲမှာ ပြောလို့ကောင်းပါ့မလားတောင် မသိပါဘူးကြာ..

…နငကြလည်းဟာ နငန်ဲ့ငါက မိုင် ၃၀၀ ကြောဝြေးတာ။ ငါနင့ဆြီလာမယဆြိုရငတ်ောင် ဒီမှာငါက ခရီးသှားဖို့ ပြငဆြငရြဦးမှာ..။ နင့ကြိဈစက စောင့န်ိုငသ်လား…

…မပြောတတဘြူး၊ အရေးကတော့ တော့တ်ော့ကြိုကြီးနပြေီလို့ ထငတ်ာပဲ…

…ပြောကြာကောငမ် ငါမစောင့န်ိုငတ်ော့ဘူး၊ နငမြပြောရင် ငါအိပလြို့ပြောတ်ော့မှာမဟုတဘြူး…

…အေး အဲဒါဆိုရငလြည်း ငါပြောမယ်..။ နင့အြနားမှာ ဘယသ်ူရှိလဲ…

…ဘယသ်ူမှမရှိဘူး ပြောတာပြော…

…သားလေးအောငမြွိုးနိုငကြ နင် ကိုအောငန်ိုငန်ဲ့ ရထားတာ ဟုတရြဲ့လား….

ဒေါန်ိုငန်ိုငကြွော့နှယဘြကကြ ခနရပသ်ှားသည်၊ နောကတ်ော့ ဒေါသသံလိုလို၊ အသံတုနတ်ုနခြါခါနဲ့ ပြနပြှောလာသည်။

…အိဖြူ နင် ဘာစကားပြောတာလဲ၊ သားလေးက မောငန်ဲ့မရလို့ ဘယသ်ူနဲ့ ရရမှာလဲ။ နငဘြာကြောင့ြ စွတစြှတစြှဲစွဲ ပြောနရတောလဲ…

…နငင်ါ့ကို အမှနအြတိုင်းပြောမှဖြစ်မယ် ကောငမ် ရေ၊ အဲဒီကိဈစက အရမ်းကို အရေးကြီးနလေို့..။ နင် အရငမြပြောချင်ရြငလြည်း ငါ အရငပြှောပြမယ်..

ဒေါန်ိုငန်ိုငကြွော့နှယဘြကကြ အသံတိတန်သဖြေင့ြ ဒေါအြိဖြူသဇငကြ ဆကပြှောလာသည်။

…သမီးလေးအိအိက ငါ ကိုမွိုးဆှနေဲ့ရတာ မဟုတဘြူး….

…ဟင် နငန်င် အိဖြူ နင် ဘာတွပြေောနတောလဲ၊ အိအိက ကိုမွိုးဆှနေဲ့မရလို့ ဘယသ်ူ……..

ဒေါန်ိုငန်ိုငကြွော့နှယ် ပြောနရင်ေးက အတွေးစတဈခု ဝငလြာပြီး စကားသံရပသ်ှားသည်၊

..အို….ဘုရားရေ နင်…နင်……

….အေး…ဟုတတ်ယ်..နငထြငတ်ာ..။ အဲဒါကြောင့ြ ငါက နင့ကြို အမှနအြတိုင်း ပြောစချင်ေတ်ာ….

….အိုး မိုင် ဂေါ့………..

နိုငန်ိုငကြွော့နှယန်ဲ့ အိဖြူသဇငတ်ို့က ကြီးပြင်းခဲ့ရတာ တဈယောကတ်ဈမှို့စီ၊ အိဖြူသဇငကြ ဗမာပြညအြလယပျိုင်းက၊ နိုငန်ိုငကြွော့နှယကြ ဗမာပြညတ်ောငပျိုင်းက။ နောကတ်ော့ မာလာဆောငမြှာ လာဆုံကြသည်။ နှစ်ယောကစြလုံးက အခုမှ မိဘဆှမွေိုးတွရေဲ့ မကြစြေ့အောကကြ လှတလြာခါစ ဆယကြွောသ်ကမြလေးများပီပီ အတောပြင် လှတလြပပြွောပြါးခဲ့ကြလသည်ေ။ နှစ်ယောကစြလုံးကလည်း ရုပရြညကြလေးများမှာ အသင့အြတင့ြ ရှိကြသည်။ သို့သောလြည်း မဂွောကြင်းတွေ ဘာညာကြင်းတွေ ဆိုသည့ြ အဆင့မြှာတော့ မရှိကြ။ နိုငန်ိုငကြ ပိနပြှီး အရပရြှညသ်ဖြင့ြ ဘီဖလကဂြွီဖလကလြို့ အနောကခြံရသည်။

နိုငန်ိုငကြ အသားလတသ်ည်၊ ညိုသညလြို့ ပြောလို့မရရုံကလေး။ အိဖြူက အသားဖြူဝင်းနသည်ေ၊ မကြန်ှာဝိုင်းဝိုင်း၊ နှုတခြမ်းလုံးလုံး၊ နိုငန်ိုငန်ှင့ြ ယှဉရြပလြိုကလြွှင် အနည်းငယသ်ာ နိမ့သ်ောလြည်း သူက နည်းနည်းလေး ဝသလိုရှိသည်၊ ခွသလေုံးလေးက တုတတ်ုတလြေးမို့ ပစ်တိုင်းထောငလြို့ အခေါခြံရသည်။

နောကပြှီးတော့ သူတို့ဇာတိမှို့တွမှော နယမြှာတော့ မှို့ကြီးတွဖြစ်ေသောလြည်း ရနကြုနရြောကတ်ော့ သူတို့ကို နယမြှလာသညဟြု အပြောခံရ၏။ ပထမတော့ သူတို့က မခံချင်ြ။ သို့သောလြည်း မိန်းကလေးတွပေီပီ နည်းနည်းကြာလာတော့ သဘောပေါကလြာသည်။ အပြငအြဆင် အနအထေိုငကြ မတူကြာခွားသညကြို သတိထားမိကြသည်။ နောကတ်ော့ သူတို့လည်း ပြငတ်တဆြငတ်တလြာသည်။ နဂိုရှိက နကိုင်းထွကဆြိုသလို သူတို့ အခွခေံရုပကြလေးတွကရှေိတော့ ကြည့်လြို့ကောင်းလာကြသည်။

တကျကသိုလကြွောင်းဆိုတာ အထူးသဖြင့ြ သူတို့တကန်တေဲ့ စီးပြားရေးတကျကသိုလကြ မိန်းမလှကြှန်းဆိုပြီး နာမညကြှီးလှသဖြင့ြ အာအိုငတ်ီ၊ အမစြီက ကိုကိုတွကေ လာလာရှိတကြှသည်။ တောရြုံတနရြုံ ရုပရြညမြွိုးနှင့ြ မိန်းကလေးတွတေောင် လိုကတ်ဲ့သူရှိသညဆြိုတော့ သူတို့မှာလည်း မရှားပေ။ သို့သောလြည်း သူတို့နှစ်ယောကကြ အခုမှ လှောငအြိမကြထွကတ်ဲ့ ငှကတ်ှလေိုဖြစ်နတေော့ ဆော့လို့ကောင်းတုန်း၊ ပြောလြို့ကောင်းတုန်း၊ ဘဲအတညတ်ကထွားဖို့ စိတမြဝငစြားကြသေး။ အဲလိုနဲ့ တဈနှစ် နှစ်နှစ်ကြာပြီးတော့မှ အသားကလွာပြီး စိတတ်ှေ စကစားကြတော့သည်။ ကိုယ့ကြိုယကြိုလည်း ဂရုတစိုကြ ပြုပြင်၊ လေ့ကငွ့ခြန်းလုပရြမှန်း သိလာရတော့သည်။ သူတို့ကလည်း စပြောင်းလဲတော့ သူတို့ပတဝြန်းကငွကြလည်း ပြောင်းလဲလာရတော့သညပြေါ့။

အိဖြူသဇငရြော နိုငန်ိုငကြွော့နှယရြောက မိဘတွကေ အထိုကအြလွောကြ တတန်ိုငကြှသည်။ မှို့ပေါမြှာ အခမွြးသာဆုံး မဟုတသ်ောလြည်း အဆင့တ်ဈခုအနဖြငေ့ြ ရှိကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးက တဈဦးတည်းသော သမီးတွဖြစ်ေကြသည်။ မှေးချင်ြးမရှိကြ။ သို့သောလြည်း နိုငန်ိုငကြွော့နှယ်၏အဖကေ အဖအရေင်းမဟုတ်။ သူငယစြဉကြတည်းက သူ့အဖကေ ကြယလြှနသ်ှားခဲ့ပြီး သူ့အမကေ တဈပငလြဲသောြ တဈပငထြူ ကငွ့သ်ုံးခဲ့သဖြင့ြ နိုငန်ိုငကြွော့နှယ် သိတတသ်ည့အြခွိနမြှာ သူ့မမေေ ဒေါကြွော့နှယမြှာ ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ ယူထားပြီး ဖြစ်လသည်ေ။

ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ ဒေါကြွော့နှယမြှာ သားသမီးမထွန်းကားကြရှာပေ။ ဦးခစွဆြှမှော နိုငန်ိုင့ကြို သမီးအရင်းလေးလို့ပင် သဘောထားရှာသည်။ နိုငန်ိုငန်ှင့ြ အိဖြူမှာ ဒုတိယနှစ်လောကအြရောကမြှာ လိငကြိဈစတွေ စိတဝြငစြားလာကြသည်။ သူတို့ အပျိုပန်းပြင့ပြှီး အပျိုဖြစ်ခဲ့သညမြှာ အထကတ်န်းကြောင်းသူဘဝထဲက ဖြစ်သည်။ သို့သောလြည်း သူတို့ စိတထြဲမှာ ဘယလြိုမှ မနခေဲ့။ ကြောင်းစာလုပမြယ် ဆော့မယသ်ာ စိတထြဲရှိကြသည်။ ရုပရြညမြွားကလည်း ငယင်ယတ်ုန်းက ဖြစ်သလိုနေ ပပတေတေေေ နခေဲ့ကြသူတွမေို့ သူတို့ကို အနှောကအြယှကပြေးချင်သ်ည့ြ ယောကြွားလေးများကလည်း မရှိခဲ့။ အခုကြတော့မှ ကြောင်းသူချင်ြး ဟိုသတင်း ဒီအတင်း၊ အညီအဟောကလြေးတွေ ပြောကြဆိုကြရင်း၊ ဆန့ကြငွဘြကလြိငတ်ှပေေါြ စိတဝြငစြားမှု ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

နောကတ်ခါ မိန်းကလေးဆောငအြတွင်း ခပဟြော့ဟော့ အဈမကြီးတွေ ဖြကယ်ူလာသော အပြာစာအုပတ်ှကေို ဖတမြိကြည့်မြိကြသည်။ နိုငင်ံခွားက ရောငစြုံစာအုပတ်ှေ၊ ယောကြွားမိန်းမ စပယ်ှကသ်ည့ပြုံတွကေို တွေ့တော့ အသည်းတွယေားကြသည်။ ဟိုနရောကပါ တမွိုးဖြစ်လာကြသည်။ နောကတ်ဈခုက သူတို့နှစ်ယောကတ်ူသည့အြခကြမြှာ နှစ်ယောကစြလုံးက စာဖတဝြါသနာပါသည်။ ပထမဆုံး အောစာအုပဖြတရြစဉကြ နှစ်ယောကစြလုံး အဲဒီဇာတလြမ်းကို စဉြးစားရင်း အိပလြို့ပငမြပြောခြဲ့။ ပထမဆုံးစာအုပမြို့ထငပြါသည်။ နောကြ ကာလအတောကြှာသှားတော့လည်း ဘာဇာတလြမ်းမှန်းတောင် မမှတမြိကြတော့ပါ။

နိုငန်ိုငန်ှင့ြ အိဖြူတို့နှစ်ယောကကြ အဆောငမြှာ တဈခန်းထဲကရွာကနေ ခငသ်ှားပြီးနောကြ အမြဲတတွဲတွဲ နခေဲ့ကြရာ သူတို့နှစ်ယောကြ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ သူ့အကြောင်း ကိုယမြသိတာ မရှိဟု ပြောရပမည်ေ။ ထို့ကြောင့လြည်း ပထမဆုံး ဘဲတဈဗှေ အိဖြူသဇငကြို လာရှိတတ်ော့ နိုငန်ိုငကြွော့နှယကြ ခကြခြှင်းသိလိုကသ်ည်။

ပထမဆုံးဘဲလို့ ပြောရတာက သူတို့ ဂရုစိုကမြိသည့ြ စကားလုပပြှောလောကသ်ည့ြ ဘဲကိုပြောတာ ဖြစ်ပါသည်။ ဘာမှန်းမသိညာမှန်းမသိ လာရှိတလြိုကြ ပြောကသ်ှားလိုကြ ဘဲတွလည်ေးရှိပါသည်။ ဒါပမေဲ့ ဒီတဈယောကကြ ရုပကြ ချောသည်၊ အရပမြှင့မြှင့ြ၊ ဆံပငကြ ပုခုံးလောကရြှညသ်ည်။ အိဖြူနဲ့ ဆံပငအြရှညအြတူတူလောကပြင် ဖြစ်မည်။ အဲဒီအခွိနကြ ဆံပငရြှညကြ ခတ်စေားတုန်း၊ အိဖြူကလည်း စိတဝြငစြားပုံရသည်။ အဆောငပြှနရြောကတ်ော့ သူတို့ အဲဒီကောငလြေးအကြောင်း ပြောဖြစ်ကြသည်။

အဲဒီကောငလြေးက သူ့အခွိန် သတသ်တမြှတမြှတရြှိသည်။ တခွို့ကောငတ်ှလေို တဈနေ့လုံးမရှိ၊ တဈနေ့လုံးတကောကကြောကြ မလိုကြ။ နောကပြှီး ကြောင်းထဲ အီကိုတငမြက ဝိဇျဇာသိပျပံ အဆောငတ်ှေ ရော အနှံ့လွှောကသ်ှားပမေဲ့ မဆုံမိ။ နောကတ်ော့ ကိုအောငရြင့လြျဘကရြညဆြိုငမြှာ ထိုငတ်ာ တွေ့မိသည်။ အိဖြူကိုတွေ့ရင် သူ့မကြလြုံးတွကေ ဘယမြှ မရှေ့တော့၊ အိဖြူကိုပဲ လိုကကြှည့န်သည်ေ။ အိဖြူရဲ့ ဖြူဝင်းနတေဲ့ မကြန်ှာလေး တခါတရံ နီရဲတကလြာတတသ်ည်။ နောကတ်ော့ အိဖြူကို စကားလိုကပြှောသည်။

နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အိဖြူဘေးမှနေ၍ ဘာပြောရမလဲမသိ။ အိဖြူကလည်း ခေါင်းကို အတင်းငုံ့ပြီး အမှနလြွှောကသ်ည်။ နိုငန်ိုငလြည်း မပြောတတပြှောတတန်ှင့ြ ရှင် လိုကမြနှောကယ်ှကပြါနဲ့လို့ အသံတုနတ်ုနန်ဲ့ ပြောပေးသည်။ နောကတ်ော့ သူတို့နှစ်ယောကြ အဆောငကြို သုတခြှတငေလြဈပြီး အဆောငရြောကတ်ော့ တဟားဟား ရယမြောမိကြသည်။

ကောငလြေးပြောတာ ကြားမိသလောကကြတော့ မိတဆြကတ်ဲ့သဘော။ သူ့နာမညကြ ညီညီဆိုလား၊ အာအိုငတ်ီမှာ တကန်တောတဲ့၊ အိဖြူကို စိတဝြငစြားတယဆြိုလား၊ အနည်းဆုံး သူငယခြငွြးဖြစ်ပါရစဆေိုလား၊ အကြမ်းဖဉွြးကတော့ အဲဒါတွပေေါ့။ အိဖြူက

….မိနိုငရြယ် ငါဖြင့ရြှကလြိုကတ်ာအေ..။ လူတွကေ ဝိုင်းကြည့်န်ကြတေယဟြဲ…

…အေးလေ ဆီခကြဆြိုငကြ ဒေါခြွိုကြီးကတောင် ရယန်တယေထြငတ်ယ် ငါတို့ကိုလှမ်းကြည့်ပြှီး.. ခစ်ခစ်..

…နငကြ လိုကမြနှောကယ်ှကပြါနဲ့ဆိုတော့ သူများ ရှကသ်ှားလားမသိဘူးနောြ၊ နည်းနည်းတော့ ရပသ်ှားတယ်..

…အေးလေ ငါလည်း ဘာပြောရမှန်းမသိလို့ နင့ကြိုယစြားဝငပြှောပေးတာ..။ နငကြ သူ့ကို ကြိုကလြို့လား..။ အဲဒါဆိုလည်း မပြောတော့ဘူး..

…ကြိုကတ်ယရြယလြည်း မဟုတပြါဘူးကြာ၊ သူ့ကြည့်ရြတာ သနားစရာလိုပဲနောြ…..

အဲ့လိုနဲ့ နောကတ်ခါ နောကတ်ခါ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ရဲလာကြသည်။ အိဖြူကလည်း စိတကြ ဘာလိုလိုလေးမို့ နောကတ်ော့ သူတို့ သူငယခြငွြးလို ဖြစ်သှားကြသည်။ ညီညီ သူတို့ကြောင်းကိုလာရင် သူတို့ အတန်းတဈခုပြီးအောငစြောင့ြ၊ ပြီးရင် ကငတ်င်းမှာ တဈခုခု သှားစားကြသည်။ ပြီးတော့ ဟိုအကြောင်းဒီအကြောင်းတွေ ပြောကြသည်။ ညီညီက မန်တလေးက ဖြစ်ပြီး သူလည်း အဆောငန်ကြေောင်း သိလာရသည်။ သူက စတုတ်ထနှစ်ရောကန်ပြေီဆိုတော့ အတန်းအားဖြင့ြ နှစ်တန်း၊ အသကကြလည်း နှစ်နှစ်လောကြ ကြီးသည်။ မှိုပြအငဂြငွန်ီယာဘာသာ ယူထားကြောင်းလည်း သိရသည်။

..ဟေ့ အိဖြူ နငတ်ို့က ကြိုကန်ကြပြေီလားဟ၊ နငကြ အဖြပေေးပြီးပလား..

..သူကတော့ အဖြတေောင်းတယ်၊ ငါက သူငယခြငွြးအဖြစ်နဲ့ နပေါရစေဦးလို့ပဲ ပြောထားတယဟြ..

ဘယလြိုပဲဖြစ်ဖြစ် ညီညီက အဆောငမြှာလာပြီး စကားပြောရငတ်ော့ နိုငန်ိုင် ဆင်းမလိုကတ်ော့။ အိဖြူတဈယောကထြဲသာ ဆင်းပြီး စကားပြောတော့သည်။ အဲ့လိုနဲ့ စာမေးပြဲတွစဈေ ကြောင်းတွပေိတ်၊ ပြီး သူငယခြငွြးတွေ နှရောသီ ခဏ ခွဲခွာခဲ့ကြရပြနပြါသည်။

……………………………………

ဒီတခေါကြ အိမပြှနရြောကတ်ော့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ပငွြးနသည်ေ။ ဘာမှန်းတော့မသိ၊ သူ့မှို့သူ ကြည့်ရြတာ ချောကကြပန်သလေိုပဲ။ ဘယမြှလည်း သှားချင်စြိတမြရှိ၊ ဘာမှကို လုပခြငွစြိတမြရှိ။ စာအုပအြငှားဆိုငသ်ှားပြီး စာအုပသ်ုံးလေးအုပယ်ူလာကာ အိမမြှာပဲ ဖတန်လေိုကမြိသည်။ ရနကြုနမြှာ ကြောင်းသှားတကတ်ာ နှစ်နှစ်အတွင်း ကြောင်းပိတရြကတ်ှေ ( တခါတလေ မပိတလြည်းပဲ ) သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ဟိုသှားဒီသှား၊ ရနကြုနလြိုမှို့ကြီးမှာ နခေဲ့တော့ အခု သူ့မှို့လေး ပြနရြောကလြာတော့ လုပစြရာမရှိတော့သလို ဖြစ်နသည်ေ။

နောကတ်ဈခကြကြ အိဖြူတဈယောကြ ရည်းစားလိုလို ဘာလိုလိုလေး အဖောရြသှားတာလည်းပါသည်။ သူ့မှာတော့မရှိ။ သူ့ကို လာရှိတသ်ည့ြ ကောငတ်ှထေဲမှာလည်း အခုထိ သူ စိတလြညလြောကစြရာလည်း တဈကောငမြှ မပါ။ တွေးရင်းတောင် စိတဓြါတန်ည်းနည်းကခွငွမြိသည်။

နောကတ်ခါ အဆောငမြှာ လွို့ဝှကြ လကသ်ိပထြိုး ဖတရြသော အောစာအုပတ်ှကလေည်း သူ့လိငစြိတကြို နိုးဆှပေးနသလေိုပဲ။ ကိုယ့ဘြာသာ ကိုယအြယားဖြလေေး ပြတပြေးတတသ်ည့အြကငွ့လြည်း ရနပြေီ။ ဆိုတော့ အခုလို လုပစြရာ ဘာမှ မယမြယရြရ မရှိသည့အြခွိနအြတွင်းမှာ လိငကြိဈစကပဲ သူ့အပေါမြှာ ကြီးစိုးလှန်းနသည်ေ။

သူတို့အိမကြ ပဉွထြောငန်ှဈထပအြိမဖြစ်ပြီး အောကထြပမြှာ ဧည့ခြန်း၊ မီးဖို၊ ရချိုးခန်းသာရှိပြီး အပေါထြပမြှာ အခန်းနှစ်ခန်းဆကရြကဖြစ်သည်။ သူ့မိဘအခန်းနှင့ြ သူ့အခန်း၊ အရှေ့မှာတော့ ဘုရားခန်းခေါမြလား ဧည့ခြန်းခေါမြလား အခနလြှတဖြစ်သည်။ ဘုရားစငရြှိသည်၊ နှစ်ယောကထြိုင် သဈသားကုလားထိုငလြေးရှိသည်။ သူ့မိဘတွဆေီလာသော ဧည့သ်ညတ်ှနေဲ့ သူ စကားဝိုင်းထဲ မဝငခြငွလြွှင် ထိုအပေါထြပြဧည့ခြန်းမှာ လာထိုငပြှီး စာဖတ်၊ ရဒေီယိုနားထောငလြေ့ရှိသည်။ နေ့လညန်ေ့ခင်း စာအုပဖြတရြင်း ပငွြးလာသောအခါ အိပပြွောသ်ှားတတသ်ဖြင့ြ နောကပျိုင်း ညဘကြ သူ အိပမြပြောတ်ော့။ အိပယ်ာပေါမြှာ လူးလိမ့ရြင်း တဈည သူ့မိဘအခန်းက အသံတိုးတိုးလေးတဈခု ကြားလိုကရြသည်။ သူဖတထြားမိသော အပြာစာအုပထြဲက ဇာတလြမ်းတွကေို သတိရမိပြီး ရငတ်ှတေုနလြာ၏။

သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတကြ အတင်းကို ထကြှလာသည်။ နောကဆြုံးတော့ သူ့အိပယ်ာနှင့ကြပရြကြ နံရံတွကေို ကြည့်လြိုကတ်ော့ အပေါကြ သုံးလေးနရော တွေ့ရ၏။ သူ့အခန်းက မီးပိတထြားတော့ တဘကခြန်းက မီးမှိနမြှနထြှန်းထားတာတောင် သူ့အခန်းထဲကို အဲ့ဒီအပေါကတ်ှကေ အလင်းရောငဝြငလြာတာ တွေ့ရသည်။ သူ့မကြစြိနဲ့နီးစပရြာ တနရောက အပေါကရြှိရာကို သူ့ကိုယလြေးမှောကပြှီး တရှေ့ရှေ့တိုးသှားပြီး ကြည့်လြိုကမြိတော့သည်။

သူ့မိဘတွကေုတငကြ သူအခန်းနံရံနဲ့မကပ်၊ အိမရြှေ့ခန်းနံရံဘကမြှာ။ တကယတ်ော့ သူ့ဆီ အလင်းရောငဝြငန်တောက သူ့မိဘအခန်းက မီးရောငမြဟုတ်။ သူ့မိဘအခန်းက ဖြင့ထြားသည့ြ ပြတင်းပေါကကြနေ ဝငလြာသည့ြ လရောင်။ လရောငကြလည်း လပြည့န်ေ့ညမို့လားမသိ နေ့ခင်းအလင်းရောငအြတိုင်းကို ထိနလြင်းနသည်ေ။

ဒါပမေဲ့ သူ သချောမှငရြသလားဆိုတော့လည်း သချောမှငရြတာ မဟုတ်။ သူတို့နယမြှာက ခွငထြောငတ်ှနေဲ့ အိပကြှသည်။ အခုခတ်စေားစပြုနသေော ယိုးဒယားခွငထြောငတ်ှကေ အလှနကြိုပါးသည်၊ အထဲကို အတိုင်းသားမှငန်ရသေည်။ သို့သောလြည်း လရောငန်ဲ့ဆိုတော့လည်း ပြကပြှကကြှင်းကြင်း မမှငရြ။ ဒါပမေဲ့ လှုပရြှားနတောကိုတော့ တွေ့နရသေည်။ သူ့အမေ ဒေါကြွော့နှယန်ှင့ြ ပထွေး ဦးခစွဆြှတေို့ နှစ်ယောကစြလုံး အပေါပျိုင်းမှာအဝတတ်ှရှေိနပြေီး အောကပျိုင်းမှာတော့ ထမိနလြုံခညွတ်ှေ မရှိကြ။ ပေါငလြုံးတွကေို မှငန်ရသေည်။

ဒေါကြွော့နှယကြ ဒူးထောငပြေါငကြား ပကလြကြ အနအထေားဖြစ်ပြီး ဦးခစွဆြှကေ ဒေါကြွော့နှယရြဲ့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ မှောကရြကြ၊ သူ့ဖငကြှီးကို နှိမ့လြိုကခြလွိုကန်ှင့ြ၊ တွေ့နရသေည်။ အဲ့ဒီလောကမြှငရြတာတောင် နိုငန်ိုင် အသည်းယားလှပြီ။ ခနနတေော့ ဦးခစွဆြှေ ဒေါကြွော့နှယပြေါြ မှောကရြကထြပကြသွှားသည်။ သူတို့နှစ်ယောကြ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ဖကပြှီး ငှိမသ်ှားကြသည်။ နိုငန်ိုငလြည်း ကိုယ့စြောကဖြုတလြေးကို လကန်ှင့အြသာဖိပြတရြင်းက သူစိတထြဲ အမှတရြသည့ြ ဘဲတွကေို လွှောကစြဉြးစားနမေိသည်။ တဈယောကယ်ောကြ သူ့ကိုလုပန်ရင်ေ ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ ပြတန်သည်ေ။

မယမြယရြရ ဘယသ်ူ့ကို သူ့အတွေးထဲ ထည့ရြမှန်းမသိ။ သူကြိုကသ်ည့ြ ရုပရြှငမြင်းသားတဈယောကယ်ောကကြို တွေးသည်။ နောကြ သူ့အဖုတလြေးကို ပြတသ်ည်။ စိတမြကြနပေန်ိုငသ်ေး။ မင်းသားတွလည်ေးကုနပြှီ၊ သူပြတပြေးနရတေဲ့ အရှိနကြ တကလြာပြီ။ နောကြ အိဖြူနဲ့ ဘာလိုလိုဖြစ်နတေဲ့ ညီညီကိုတောင် ထည့တ်ှေးလိုကသ်ေးသည်။ ဟီး အိဖြူသာသိရငတ်ော့ သူငယခြငွြးအဖြစ်က ရပစြဲသှားမလားမသိ။ အဲ့လိုတွေးရင်း ဦးခစွဆြှကြေီး အတွေးထဲဝငလြာသည်။ အောစာအုပတ်ှထေဲမှာတော့ ပထွေးနဲ့ဖြစ်တာတွကေ အများကြီးပဲလေ။ အမသောသိလို့က အိမကြနေ ခေါင်းနဲ့ဆင်းရမလား မသိ။ ဒါပမေဲ့ ဦးခစွဆြှကြေီးကို တွေးရတာက ပိုပီပြငသ်လိုပဲ။ အခုနလေးကမှ တွေ့လိုကရြတဲ့ ဦးခစွဆြှရေဲ့ ကြှကသ်ားအမှှောင်းလိုကထြနတေဲ့ ပေါငလြုံးကြီး၊ နောကြ ဖငပြှောငပြှောငကြှီးတွကေ သူ့အတွေးထဲမှာ လတလြတဆြတဆြတ် ရှိသေးတာကိုး။

…အမေ့…..

ယောငပြှီး ပါးစပကြ ထွကသ်ှားမိသည်။ သူ့တကိုယလြုံး ကငွတ်ကပြှီး တဆတဆြတ် တုနသ်ှားသည်။ ပေါငတ်နလြေးတွလည်ေး တောင့တ်င်းပြီး အကြောတွအကေုနလြုံး သူ့အလိုလို ခွမလေေးပါ ကုတတ်ကပြှီး၊ အရသာအထွတအြထိပကြို ရောကသ်ှား‌တော့သည်။

…………………………………………

နောကရြကတ်ှကြတေော့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ချောင်းတဲ့အကငွ့ကြို စပြီးရသှားသည်။ ဒါပမေဲ့ သိပတ်ော့လည်း အဆငမြပြေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့မိဘတွကေ နေ့တိုင်းလည်း မလုပ်။ လုပတ်ိုင်းလည်း အလင်းရောငကြ အဆငပြှချင်ေမြှ ပြသည်ေ။ အလင်းရောငကြ သူတို့အခန်းမှာ မရှိနဘေူးဆိုရင် အသံလောကပြဲ ကြားရသည်။ အသံဆိုတာကလည်း အသကရြှူသံပြင်းပြင်းနဲ့ တခါတလေ တဖတဖြတသ်ံ၊ တကြှိကြှိသံ အဲလောကပြဲကြားရသည်။ နိုငန်ိုင့အြတွကကြတော့ အဲလောကကြှားရရငကြို ကိုယ့စြိတမြှန်းနဲ့ ပြတန်မေိတော့သည်။

တနေ့ညမှာတော့ နိုငန်ိုငအြတွကြ ဧရာမ ထူးခွားခကြလြို့ ဆိုရမည်။ သူ့ပထွေးနဲ့ ဒေါကြွော့နှယတ်ို့ ဒီနေ့ည ဇာတလြမ်းစနကြပြေီ ထငသ်ည်။ ခွငထြောင် လှုပလြှုပ် လှုပလြှုပန်ဲ့ အလင်းရောငကြလည်း ကောင်းတော့ ထမိန် လုံခညွြ ကြှတသ်ှားကြတာကို မှငန်ရသေည်။ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကလြည်း ချောင်းကြည့်ပြေါကထြဲ မကြလြုံးကြီးဝငသ်ှားလောကအြောင် ချောင်းသည်။ ဒေါကြွော့နှယတ်ဈယောကြ ဘာပြောနမှန်ေးမသိ၊ တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ့ပြောနသေံ ကြားရသည်။ အဲ့ဒီမှာ ဦးခစွဆြှကေ ခွငထြောငမြပြီး အပြငထြှကလြာသည်။

ဦးခစွဆြှရေဲ့ ထောငမြတန်တေဲ့ လိငတ်နကြှီးကို တွေ့လိုကရြတော့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အသကရြှူကို မှားသှားရသည်။ သူ တကယ့ယ်ောကြွားကြီးတဈယောကရြဲ့ လိငတ်နကြို အပြငမြှာ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးရခွင်းမို့ ဖြစ်သည်။ ဦးခစွဆြှကေ အခန်းတံခါးဟနတောကို ထလာပြီး ပိတလြိုကတ်ာဖြစ်သည်။

လုပင်န်းစမလို့ပြငန်တေုန်းတန်းလန်းက ထလာတာမို့ သူ့ကောငကြှီးက အစွမ်းကုနထြောငမြတန်သည်ေ။ ပြီးတော့ ခွငထြောငထြဲ ပြနဝြငသ်ှားပြီး ထုံးစံအတိုင်း တဖတဖြတန်ဲ့ ဇာတလြမ်းစပါတော့သည်။ ဒီတခါတော့ နိုငန်ိုင့စြိတကြူးတွကလေည်း ပိုပီပြငလြာခဲ့သည်။ သူ့ပထွေးရဲ့ လိငတ်နကြှီးက သူ့မကြစြေ့ထဲက မထွကတ်ော့သလို သူ့ အဖုတလြေးကိုလည်း အားရပါးရပြတန်မေိပြီး အဲဒီအချောင်းကြီးသာ ဝငလြာခဲ့ရငဆြိုတဲ့ အတွေးနဲ့ သူ့လကကြလေးတဈချောင်းကို ထိုးထည့ကြှည့မြိပါသေးသည်။ ဒီတခါတော့ သူချောင်းနတေဲ့သူတွေ အလုပမြပြီးသေးခငမြှာပဲ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အကြောလေးတွေ တောင့လြို့တင်းလို့ တကိုယလြုံးတုနခြါလို့ ပြီးသှားရပါတော့သည်။

……………………………………..

နောကန်ေ့ မနကကြှတော့ ဦးခစွဆြှကေို သူ မကြန်ှာချင်ြးမဆိုငရြဲဘူး ဖြစ်နသည်ေ။ ဦးခစွဆြှရေဲ့ ကြောကစြရာကောင်းလှတဲ့ လိငခြွောင်းကြီးကို သူ့အာရုံက ဘယလြိုမှ ဖြောကလြို့မရဘူး ဖြစ်နသည်ေ။ ဦးခစွဆြှကတေော့ သူ့အပေါမြှာ ဘယလြိုမှမနပေါ။ငယင်ယလြေးကတည်းက သမီးအရင်းလို သဘောထားလာခဲ့လို့ နိုငန်ိုင် အခုလို သူ့အပေါမြှာ ရှကသ်လိုဘာလို ဖြစ်နတောကိုလည်း အပျိုအရှယလြေးဖြစ်လာတာ‌ကြောင့လြို့ပဲ တွေးပါသည်၊၊ သူကိုယတ်ိုငလြည်း အများက ပထွေးဆိုတာ သိနတောမို့ နိုငန်ိုင် သူ့ကို ကပသ်လောကပြဲနပေါသည်။ နဂိုထဲက အနအထေိုင် ဆငခြှငတ်တသ်ူမို့ စိတထြဲက ဘယလြိုမှ မပြောင်းလဲပါ။ ဒေါကြွော့နှယကြလည်း ဦးခစွဆြှေ၏ စိတရြင်းကို သိသူမို့ ပထွေးပမေဲ့ သမီးကို စိတမြခစွရာမရှိ ဟုဆိုကာ ဘယလြိုမှပင် မသင်ျကာတဲ့ မကြလြုံးနဲ့ပင် မကြည့်မြိ။

ပြောင်းလဲလာတာကတော့ နိုငန်ိုင်။ သူက မကြလြုံးဖြင့မြှငပြှီးတော့ အထိအတွေ့အာရုံလေး ခံစားချင်လြာသည်။ ဟိုလိုဒီလိုမွိုးမဟုတ်၊ အဆုံးစွနထြိလဲ မဟုတ်၊ အဲ့ဒီလိငခြွောင်းကြီးကို ထိကြည့်ရြရင် ဘယလြိုနမလေဲဆိုတာ။ အဲ့ဒီထကပျိုပြီးတော့ သူက မစဉြးစား။ နောကပြှီးတော့ အဲလိုစိတတ်ှပေဲ ထနလေို့လားမသိ၊ သူ့ရငသ်ားတွကေ နည်းနည်းပိုစူထွကလြာသလိုပဲလို့ ထငမြိသည်။ သူ့အခန်းထဲက မှနမြှာ ခနခန သူ့ရငန်ှဈမှှာကို လှနပြှီးကြည့်မြိသည်။ ဘာထူးခွားလာသလဲလို့ပေါ့။ ခကတ်ာက သူ့မှာ အိဖြူလိုမွိုး အတွင်းကကြ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း စကားပြောရမည့ြ သူငယခြငွြးက သူ့မှို့လေးမှာ မရှိ။

ဦးခစွဆြှကလေည်း ရုပရြညခြန့ည်ားပြီး အသကကြလည်း လေးဆယကြွောသ်ာ ရှိသေးသည်။ ကိုယကြာယလည်း တောင့တ်င်းသည်။ ဒေါကြွော့နှယထြကလြည်း အသကန်ှဈနှစ်လောကင်ယသ်ည်။ သူက အနရေိုးသည်။ ဒေါကြွော့နှယတ်ောငမြှ မမကစလို့ ပါရသညဆြိုတဲ့ပုံမွိုး။ ကလေးတဈယောကအြမေ မကြော့နှယ်၏ မာယာစကကြှင်းမှာကခွဲ့ရသူ၊ သဘောကလည်း အရမ်းကောင်းသည်။

အဲတော့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကအြနနေဲ့လည်း ကလေးလိုလို ဘာမှမသိသလိုလို ပုံဖမ်းကာ ဦးခစွဆြှကေို ကပသ်ည်။ လိုအပတ်ာထကပျိုပြီး ကပသ်ည်။ ဦးခစွဆြှကတေော့ သူ့ကို ငယင်ယလြေးကတည်းက ခစွရြသူမို့ သူ့အနား နိုငန်ိုငကြပတ်ော့ ဝမ်းသာတာပဲရှိသည်။ စိတကြ ထွထွထေေူးထူး မတွေးမိ။ ဒါပမေဲ့ ဒေါကြွော့နှယ် မကြကြှယမြွိုးမှာ တခါတလေ တအားကပတ်ာမွိုးကြတော့ သှေးမတောသ်ားမတောြ မိန်းကလေးရဲ့ အထိ၊ အငှေ့ ဓါတကြ ယောကြွားသားတွရေဲ့ အာရုံကြောကို နိုးကြှလာစသည်ေ။

သူ ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ ထွေးလားလုံးလား နရင်ေးက တခါတလေ ဦးခစွဆြှပေုဆိုးအောကကြ ထိုးထောငထြလာတာကို မသိမသာဖုံးတတတ်ာ သတိထားမိလာသောအခါ သူပြောမြိသည်။ အဲလိုနေ့မွိုး ညဘကဆြိုရင် သူ့မိဘအခန်းက ပြဲကို သူမှငရြလသည်ေ။

တဈနေ့မှာတော့ သူ အဲ့လိုဆှပေးလိုကလြို့ ဦးခစွဆြှကေ ဒေါကြွော့နှယန်ှင့ြ ထုံးစံအတိုင်း စခန်းသှားမလို့ကြံသောလြည်း ထိုနေ့က ဘာကြောင့မြှန်းမသိ ဒေါကြွော့နှယကြ လကမြခံ။ ဦးခစွဆြှတဈေယောကြ ခွငထြောငပြှငထြှကြ၊ ကုတငစြောင်းမှာထိုငရြင်း ငါးဦးကောမြတီနှင့ြ နှစ်ပါးသှားရတော့သည်။ အဲဒါကို အထူးတန်းက ကြည့်ပြှီး ခွမတွေကြေေးသှားသညအြထိ ကောင်းခဲ့ရတာက နိုငန်ိုငကြွော့နှယပြဲပေါ့။

…………………………………………

အဲဒီလိုနဲ့ ကြောင်းတွပြနေဖြှင့လြို့ ရနကြုနပြှနလြာခဲ့ကြတော့ စိတဓြါတအြပြောင်းအလဲနှင့ြ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ရနကြုနမြှကေို ရောကခြဲ့ရပြနပြါသည်။ ဒီနှစ်မှာတော့ သူ လကသ်င့ခြံနိုငသ်ည့ြ ကောငလြေးတွေ အရညအြတွကကြ ပိုများလာခဲ့သလိုရှိ၏။ အိဖြူကလည်း ညီညီကို အဖြပေေးလိုကပြှီဟု ဆိုသည်။ နှရောသီကြောင်းပိတရြကအြတွင်း ညီညီက သူတို့မှို့ကို သုံးခေါကရြောကခြဲ့ပြီး နောကဆြုံးအခေါကမြှာပင် အဖြပေေးလိုကသ်ညဟြုဆိုသည်။

နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အထီးကနွသ်လိုလည်း ခံစားနရသေည်။ သူ ဦးခစွဆြှပစ်ေစည်းကို မှငခြဲ့ရတာကိုတော့ ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောပြ။ သူ့ရငထြဲမှာလည်း ဟာတာတာလို ဖြစ်နသည်ေ။ အဲ့ဒီလိုနှင့ြ ကိုဘိုမောငကြို အထာပေးလိုကမြိတော့သည်။ ကိုဘိုမောငဆြိုတာက သူ့အဆောငဖြေါြ မခလော၏အဈကို ဖြစ်လသည်ေ။ မနှစ်ကကတည်းက မခလောက အတင်းမိတဆြကပြေး၍ သိနခေဲ့ရသည်။ စကမြှုတကျကသိုလ် ပဉျစမနှစ်က အီလကထြရဈကယ် ဟုဆိုသည်။ သူ့ထကြ အသကအြများကြီးကြီးသညဟြု စိတထြဲထငမြိတာရယ်၊ လူပုံက ကြှဲကောကြိုင်းမကြမြှနထြူကြီးနဲ့မို့ သိပစြိတမြဝငစြားတာရယကြှောင့ြ ခပတ်န်းတန်းပဲနခေဲ့သည်။ ဒီနှစ်တော့ ကိုယ့ကြိုယကြိုတော့ ဘဲမရှိဆိုတာကို အပြောမခံနိုငတ်ာရယ်၊ လိငစြိတန်ိုးကြှမှုတွရယေကြှောင့ြ မကြန်ှာသာပေးရင်း တွဲနလေိုကမြိသည်။ သူ့ကို ခစွတ်ယပြှောသောလြည်း အဖြမပေေးသေးပဲ ဆှဲထားလိုကသ်ည်။

အိဖြူနှင့ြ ညီညီတို့ကလည်း သူတို့ဘာသာ သှားနကြတောဆိုတော့ နိုငန်ိုင့အြနနေဲ့ အတွဲလေးရှိနတော စိတသ်ကသ်ာရာ ရနရသေည်။ တွဲနရတောကြာတော့လည်း ကိုဘိုမောငကြို ကြည့်ကြောင်းသညဟြု တဖြည်းဖြည်း ထငလြာမိတော့သည်။ နောကတ်ော့လည်း ကိုဘိုမောငကြို ခစွတ်ယလြို့ အဖြပေေးလိုကမြိတော့သည်။ တကယတ်ော့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ သူ့ကိုယသ်ူလည်း မသချောပါ။ သို့သောလြည်း ဘာမှန်းမသိ ဒရှတဆြှဲနရမေည့အြခွိနတ်ှကေို အောင့မြခံနိုငလြှန်းတော့၍ လမ်းကြောင်းတဈခု ရှေးလိုကသ်ည့သ်ဘောသာ ဖြစ်တော့သည်။

………………………………………….

နိုငန်ိုငလြည်း ကိုဘိုမောငန်ှင့ြ ကြောင်းခွိနပြှီးခွိနမြွားမှာ ကြောင်းဝင်းထဲ ဟိုအခန်းလှတ် ဒီအခန်းလှတမြွားမှာ ထိုငမြိကြသည်။ တခါတရံလည်း အင်းလွားကနစြောင်းသှားသည်။ တခါတလေ စနေ တနင်ျဂနှတွလေေိုမွိုးမှာ မှို့ထဲလွှောကသ်ှား ရုပရြှငကြှည့လြုပတ်တလြာသည်။ ကိုဘိုမောငရြဲ့ အနမ်းတွကေို အရသာခံတတလြာပြီ။ ကိုဘိုမောငရြဲ့ မထိတထိ ဟိုပြတဒြီပြတတ်ှကေ နိုငန်ိုင့အြတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို မကြာခန စိုစွတလြာစသည်ေ။ တခါတလေ ကိုဘိုမောငကြ နိုငန်ိုင့ပြေါငလြုံးကြီးတွကေို ပြတသ်ပပြှီး မချင့်မြရဲအသံဖြင့ြ နိုငကြ ကနွြးမာရေးကောင်းလိုကတ်ာကြာဟု ငှီးတွားပြောဆိုတတသ်ည်။

သူဘာကို ဆိုလိုမှန်းတော့ နိုငန်ိုငလြည်း သချောမသိ။ သူ့လကကြှီးနဲ့ ဟိုပြတဒြီပြတ်၊ ဟိုညှဈဒီညှဈ လုပလြာရငတ်ော့ နိုငန်ိုငလြည်း ရငတ်ှခေုန်၊ အသံတွေ တုနလြာတတသ်ည်။

…အို့..နာတယဆြို..ကိုကလည်း အရမ်းပဲ…

အခုလည်း ကြောင်းခွိနပြှီးလို့ ကြောင်းဝင်းထဲမှာ ကြောင်းသားတွေ သိပမြရှိတော့သည့အြခွိန်၊ အီကိုအိပစြတန်းရှင်းဆောငတ်ှထေဲက အခန်းလှတတ်ဈခု၏ ထောင့မြှာ နိုငန်ိုငန်ှင့ထြိုငန်သေော ကိုဘိုမောငကြ နိုငန်ိုငကြို ကြောမှသိုင်းဖကထြားသော သူ့လကဖြဝါးကြီးဖြင့ြ နိုငန်ိုင့န်ို့တဈလုံးကို အင်ျကြီပေါမြှ အုပကြိုငဖြစွည်ှဈလိုကသ်ဖြင့ြ နိုငန်ိုငကြ အောည်ီးလိုကမြိခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။

…ဆောရီးပဲကြာ နာသှားလား.. ကိုက စလိုကတ်ာပါ..

ကိုဘိုမောငကြ နိုငန်ိုင်၏ ကြော့ရှင်းသော လညတ်ိုငလြေးကို ငုံနမ်းရင်းက သူဆုပည်ှဈလိုကမြိသော နို့လေးကို အသာဖြဖြလေး ပြနပြှတပြေးနမေိသည်။ နောကတ်ော့ သူ့လကတ်ှကေ အောကကြို လွှောကသွှားကာ နိုငန်ိုငအြင်ျကြီစလေးလှတကြာ ပေါန်သေော ဗိုကသ်ားလေးတွကေို ပြတပြေးနပြနေပြါသည်။

..ကိုကြာ သိပဆြိုးတာပဲ၊ လူကို ရစရာမရှိဘူး ကိုငန်တော… တကိုယလြုံးလည်းကုနပြါပြီ…

..နိုငကြလည်းကြာ တကိုယလြုံး မကုနသ်ေးပါဘူး.. ဟဲဟဲ…

…သှား တောပြှီ.. ဘာမကုနသ်ေးတာလဲ၊ ဟိုနေ့က အင်းယားကနဘြေးမှာတောင် မှှထွကေလြာလို့မဟုတလြား ဟင်း…

အဲဒီနေ့တုန်းက ကိုဘိုမောင် နိုငန်ိုင့ကြို နိုကန်သညေမြှာ နိုငန်ိုင့ခြငမြွာ ထမိနပြငပြှလွှေော့လို့နပြေီ။ သူ့ပငတ်ီလေးအပေါကြနေ စောကဖြုတဖြေါင်းဖေါင်းလေးကို ကိုဘိုမောင် စပြီးပြတန်တေဲ့အခွိနမြှာပင် သူတို့ထိုငန်သညေ့ခြှုံပုတန်ားက မှှတဈေကောင် ထွကလြာသည်။ မှှဆေိုရငကြှောကတ်တသ်ော ကိုဘိုမောငတ်ဈယောကြ သုတကြနဲ ထပြေးတော့သည်။ နိုငန်ိုငပြင် နောကကြ ထမိနဖြရိုဖရဲနှင့ြ အနောကကြနေ အပြေးလိုကရြသည်။ မှှကေ ရမှှလေေားမသိ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒီမှှကြေောင့ြ နိုငန်ိုင့ပြငတ်ီထဲ ဝငမြှှမညေ့ြ ကိုဘိုမောင့အြကြံ ပကြသ်ှားရသည်။

…ပြီးတော့ ပြေးလိုကတ်ာ တန်းနတောပဲ နိုင့တ်ောင် ခေါဖြောမြရဘူး..

..ကြောကလြို့မဟုတပြါဘူးကြာ.. မှှကေို အလာဂွီရှိလို့ပါ၊ အဟီးးးး… နပေါဦး အဲဒီတုန်းက ကိုယတ်ို့ ဘယန်ားရောကန်ပြေီလဲ…

ပြောရင်းဆိုရင်း ကိုဘိုမောင့ြ လကခြွောင်းထိပတ်ှကေ နိုငန်ိုင့ဗြိုကသ်ားလေးနှင့ြ တင်းတင်းစည်းထားသော ထမိနအြထကဆြငကြှားက တိုးဝငလြာသည်။

…ကို သိပဆြိုးတာပဲကြာ…

ဟုပြောရင်း သူ့လကတ်ှကေို လကသ်ည်းလေးနှင့ဆြိပန်သညေ့ြ နိုငန်ိုင့ကြို ဥပကျခာပြုကာ ကိုဘိုမောငတ်ဈယောကြ အတင်းတိုးသည်။ နိုငန်ိုငပြဲ ဗိုကသ်ားလေးကို လွှပပြေးလိုကလြို့လားမသိ သူ့လကကြ နိုငန်ိုင့ထြမိနအြောကကြို ထမိနမြကြှတပြဲ ဝငသ်ှားသည်။ လကကြောကဝြတန်ဲ့ လကဖြွံနားမှာတော့ စီးစီးလေးဖြစ်နသည်ေ။ ဒါပမေဲ့ လကခြွောင်းတွကေ လှတလြှတလြပလြပ် လှုပရြှားလို့ရနသည်ေ။ နိုငန်ိုင့ပြငတ်ီလေးပေါကြနေ ပေါငခြှဆုံက အကြဲချောင်းရာလေးကို သူ့လကထြိပကြလေးဖြင့ြ စမ်းကြည့်န်သည်ေ။

…ရှီးးးးး..အို့.. ကို ဘာတွလွှေောကကြိုငန်တောလဲကြာ…

နိုငန်ိုင့လြကတ်ှကေ ကိုဘိုမောင့လြကတ်ှကေို အတင်းဆုပကြိုငထြားသောလြည်း ကိုဘိုမောင့လြကခြွောင်းတွကေ ထမိနအြောကမြှာ ဆော့ကစားနတောကိုတော့ မထိန်းနိုငပြါခွေ။ နိုငန်ိုင့ခြငမြွာ မကြလြုံးလေးပင် စင်းကလွာပြီး ကိုဘိုမောင့ပြုခုံးပေါြ ခေါင်းတငမြှီရင်း ဖကထြားလိုကမြိသည်။ ကိုဘိုမောငလြည်း ပတဝြန်းကငွအြနအထေားကို အကဲခတလြိုကတ်ော့ တောတ်ောအြခွအနေကေောင်းနတောကို တွေ့ရသည်။ အဆုံးစွနထြိတော့ လှုပရြှားလို့ရမှာမဟုတပြမေဲ့ နောကလြယပြယတ်ဈခုကို အဆင့တ်ိုးဖို့တော့ အခွအနေပေေးတာ တွေ့နရသေည်။ ဆိုတော့ သူ့လကတ်ှကေို ပငတ်ီအောကထြိ နယကြွူးကြောလြိုကသ်ည်။

.အို့ …ကို တောပြှီကြာ၊ ဘာတွလေုပန်တောလဲ ကြောင်းခန်းကြီးထဲမှာ…

..နိုငကြလည်းကြာ ခစွလြို့ပါ.. ကိုက ကိုငကြှည့ရြုံလေးပါ…

ပါးစပကြပြောနတေုန်း ကိုဘိုမောငရြဲ့ လကခြွောင်းတွကေ စိုထိုင်းထိုင်းဖြစ်နတေဲ့ ခွုံဘုတလြေးအောကကြ အသားနုအကြဲကြောင်းလေးကို ပြတန်ပြေီ။ နိုငန်ိုင့ြ အသကရြှူနှုန်းတွေ အရမ်းမှနလြာတဲ့အခွိနမြှာပဲ ဗှုံးကနဲဆို အခန်းထဲကို လူတဈယောကြ ဝငလြာသည်။ နိုငန်ိုငကြ ကိုဘိုမောင့ကြို အတင်းတွန်းထုတလြိုကသ်လို ကိုဘိုမောငလြည်း ကမန်းကတန်း လကကြို ဆှဲထုတလြိုကပြှီး ကိုယကြိုမတလြိုကသ်ည်။ အတန်းရှေ့မှာတော့ ဆံပငစြုပဖြှားနဲ့ ကြောင်းသား လိုလို ဆရာလိုလို အတန်းရှေ့က အစိမ်းရောငကြွောကသ်ငပြုန်းရှေ့က စငပြေါမြှာရပလြို့ သူတို့ကို လှမ်းကြည့်န်သည်ေ။ ပြီးတော့မှ ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့

..ဟား ဒီနေ့ အတန်းထဲမှာ လူသိပမြရှိပါလား၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စလိုကရြအောင်..

ဆိုပြီး လုပပြါတော့သည်။ နိုငန်ိုငကြ ခစ်ကနဲ ရယရြင်း ကိုဘိုမောငကြို သူတို့ထိုငန်တေဲ့ ခုံတန်းလွားကနေ ထွကဖြို့ တွန်းထုတလြိုကပြှီး တိုးတိုးလေးပြောသည်။

..အဈကို လဈရအောင်၊ အဲဒါ အရူး။ ဒီကောင် အဲ့လိုပဲ အတန်းထဲတွဝငေပြှီး ဆရာလိုလို ဘာလိုလို လွှောကသ်ငသ်ေးတယ်။ နိုငတ်ို့တောင် ပထမနှစ်တုန်းက ခံလိုကရြသေးတယ်၊ အဟီး။ ယဉယ်ဉလြေးနဲ့ ရူးနတော…..

ဘိုမောငခြငမြွာ ဒေါပြရလည်းခကြ၊ ဆကန်လေို့ကလည်း မဖြစ်၊ ဟတကြော့ကြီးဖြစ်ကာ ထိုအရူးငတကို စောင်းငန်းငန်းနှင့ကြှည့ရြင်း လဈလာခဲ့ကြရတော့သည်။ သို့ပမေဲ့ နောကတ်ခါကတော့ အပိုငကြှံပါတော့သည်။ အဲဒါက သူ့ ဒေးကတကသ်ည့ြ သူငယခြငွြးတဈယောကအြိမမြှာ လူကြီးတွေ ခရီးသှားသည့အြခွိနန်ဲ့ကြုံတော့ ဖြစ်သည်။ နိုငန်ိုင့ကြို အတင်းအပူကပပြှီး အဲဒီနေ့က ကြောင်းလဈခိုင်းလိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုငလြည်း အပေါယ်ံ အထိအတွေ့နှင့ြ စိတတ်ှထကြေှနရတောက ကြာပြီမို့ ကိုဘိုမောငကြ လှတလြှတလြပလြပ် တွေ့ရအောင် နားပူနားဆာလုပလြာတာနဲ့ အတောဖြစ်ပြီး၊ မီးစိမ်းပြလိုကလြတေော့သည်။

နိုငန်ိုငတ်ို့ ရောကသ်ှားတော့ ကိုဘိုမောင့ြ သူငယခြငွြးက အိမမြှာရှိနသည်ေ။

….အေး လာ ဘိုမောငကြှီး၊ နိုငန်ိုငရြော လာ လာ၊ မင်းတို့ ငါ့အိမလြာလညတ်ာ ကြေးဇူးတငတ်ယကြှာ၊ အခွိနရြတယ် မဟုတလြား၊ ငါ အပြငခြဏထွကစြရာရှိလို့..

ဆိုပြီး ဘိုမောင့ကြို တီးတိုးစကားတွေ ပြောနသည်ေ။ ပြီးမှ နိုငန်ိုင့ကြိုရော နှုတဆြကကြာ အပြငသ်ို့ ကမန်းကတန်း ထွကသ်ှားတော့သည်။ ဘိုမောငကြ သူ့သူငယခြငွြးအနောကကြ လိုကြ၍ တံခါးကို ပိတလြိုကပြှီး နောကြ အိမထြဲပြနဝြငလြာသည်။

..အဈကို့သူငယခြငွြးက ဘာတွပြေောနတောလဲ တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ့…

..အဟီး ဘာမှမဟုတပြါဘူးကြာ နိုငကြလည်း….

..ဘာမဟုတပြါဘူးလဲ၊ ကိုနောြ လူကို ဟိုလွှိုဒီလွှိုနဲ့….

..မလွှိုရပါဘူးကြာ၊ သူက ပြောတာက နားချင်ရြင် သူ့အိပခြန်းထဲ ဝငန်ားလို့ရတယတ်ဲ့၊ သူ့အခန်းက နောကဆြုံးမီးဖိုနားကတဲ့၊ အဲဒါပြောတာပါ..

..အောငမြယ် ဘာလို့ အခန်းထဲ ဝငန်ားရမှာလဲ.. ကိုနောြ.. တောတ်ောကြဲ..

နိုငန်ိုငရြဲ့မကြန်ှာလေး နီသှားပြီး ရှကကြိုးရှကကြန်းနဲ့ လှမ်းထုလိုကတ်ဲ့ လကကြလေးကို ဘိုမောငကြ လှမ်းတားလိုကပြှီးတော့ နိုငန်ိုင့ကြိုယလြုံးလေးကို သူ့ရငခြှငထြဲ ဆှဲယူလိုကသ်ည်။

..အင်းပါကြာ နိုင့သ်ဘောပါ၊ လာ အိမရြှေ့ခန်းက ဆိုဖာပေါမြှာပဲ ထိုငကြှရအောင်…

နိုငန်ိုငလြည်း သူ့ခါးကလေးကိုဖကကြာ ခေါလြာသော ဘိုမောငန်ောကကြို ပါလာခဲ့လသည်ေ။ ဆိုဖာပေါကြို ထိုငတ်ာနှင့ြ ဘိုမောငကြ သူ့နှုတခြမ်းတွကေို နိုငန်ိုင့န်ှုတခြမ်းပေါြ ဖိကပစြုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုငလြည်း ဘိုမောင့လြညဂြုတကြို သူ့လကကြလေးတွနေဲ့ သိုင်းဖကရြင်း အလိုကသ်င့ြ ပြနန်မ်းလာသည်။ ဒီလောကအြဆင့တ်ှကတေော့ သူတို့နှစ်ယောကြ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ အထာသိနကြပြေီး၊ နှုတခြမ်းတွေ စုပကြှပြီးတော့ လွှာချင်ြး ဖလှယကြှတော့သည်။ သူ့ပါးစပထြဲ ကိုယ့လြွှာထိုး၊ ကိုယ့ပြါးစပထြဲ သူ့လွှာဝငန်ှင့ြ တဖြည်းဖြည်းချင်ြး အရှိနရြလာကြတော့သည်။

ဘိုမောင့လြကတ်ှကေ နိုငန်ိုင့ြ အင်ျကြီကြယသ်ီးတွေ ဖြုတန်တောကိုပင် မတားတော့။ သူတို့ထိုငန်သညေ့ြ ဧည့ခြန်းက ဆိုဖာကို အပြငမြကြန်ှာချင်ြးဆိုငအြိမမြှ လှမ်းမမှငရြပေ။ အိမရြှေ့လမ်းမက ကယွတ်ာလည်းပါသည်။ ဘီရိုတွအကြေယမြှာ ရောကန်တောလည်း ပါသည်။ သို့ရာတွင် ဘိုမောင့လြကတ်ှကေ နိုငန်ိုင့ဘြရာဇီယာကို ဖြုတမြညကြှံတော့ နိုငန်ိုငကြ ဘိုမောင့လြကတ်ှကေို ကိုငထြားလိုကပြှီး

…ကို့….ဧည့ခြန်းကြီးမှာလေ…

…အင်းလေ အဲဒါကြောင့ြ ကိုယကြ ဟိုကောင့အြခန်းသှားရအောငလြို့ ပြောတာလေ..

…ဒါဆိုလည်းပြီးရော သှားမယ်..

နိုငန်ိုင်၏ အောကန်ှုတခြမ်းလေးကိုကပြှီး မကြန်ှာလေး ပန်းရောငသ်န်းလကြြ ပြောလိုကတ်ာကို ကြည့်ပြှီး ဘိုမောင်၏ နဂိုထဲက မာနပြေီဖြစ်သော လိငတ်နကြှီးမှာ အတွင်းခံဘောင်းဘီအောကမြှာ တဆတဆြတတ်ုနလြာသည်။ ဘိုမောငကြ ဆိုဖာပေါမြှ ထလိုကပြှီး နိုငန်ိုင့ကြို လကတ်ဈဖကြ ကမ်းပေးလိုကပြှီး သူ့သူငယခြငွြးအခန်းရှိရာသို့ လွှောကသ်ှားလရော နိုငန်ိုငကြ ရငဘြတပြှင့န်သေော သူ့အင်ျကြီကို လကတ်ဖကဖြှင့ြ ဆှဲစိဖုံးရင်း အနောကမြှ အပြေးကလေး လိုကလြာရှာလတေော့သည်။

အခန်းထဲရောကတ်ော့ ဘိုမောငကြ နိုငန်ိုင့အြင်ျကြီလေးကို ခွှတလြိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုင့အြသားအရညကြ လတသ်ည်။ ဖြူဝင်းဝင်းကြီး မဟုတ်။ ညိုသညဟြုလည်း မပြောနိုင်၊ စိုပြနသေည်ေ။ ဘိုမောငကြ နိုငန်ိုင့ဘြရာဇီယာကို ခွှတတ်ော့ လကဝြါးနှစ်ဖကဖြှင့ြ သူ့နို့ကလေးတွကေို ဖုံးထားသည်။ နိုငန်ိုငကြ ကိုယလြုံးလေးက ပိနပြိနပြါးပါးပမေဲ့ နို့ကလေးကတော့ မို့မို့ဖောင်းဖောင်းလေး၊ လိမျမောသ်ီးအလုံးကြီးလောကတ်ော့ရှိသည်။ နိုငန်ိုငရြဲ့ သှယလြလွ ကိုယလြုံးလေးပေါမြှာတော့ အကြီးကြီးတွလေို့ ထငရြသည်။

ဘိုမောငခြငမြွာ အသည်းယားလာလို့ နိုငန်ိုင့လြကတ်ှကေို အတင်းဆှဲဖယပြဈမိသည်။ အိုး လှလိုကတ်ာ နို့ကလေးတွကေ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေ သေးသေးလေးတွေ။ ဘိုမောငလြကန်ှဈဖကကြ နို့တဈလုံးစီကို တဖကတ်ဈခကြမြှာ ဆုပကြိုငရြင်း၊ နို့သီးခေါင်းလေး တွကေို ဘယတ်လှည့ြ ညာတလှည့ြ ငုံစုပလြိုကမြိသည်။

….အို့..ကို..ရယ်…

နိုငန်ိုငရြဲ့ ကိုယလြေးက တွန့လြိမန်ပြေီး လကတ်ှကေ ဘိုမောငရြဲ့ခေါင်းကို အတင်းဖကတ်ှယလြာရသည်။ ဘိုမောင့လြကတ်ှကလေည်း ကိုငလြို့မဝနိုငတ်ဲ့ နို့တွကေို ဆုပခြွရင်ေး နို့တွကေို တပြှတပြှှတစြို့နရင်ေးက သူ့လကတ်ှကေ အောကကြို လွှောကသွှားသည်၊၊ နိုငန်ိုငရြဲ့ တငပြါးသားလုံးလုံးလေးတွကေို ထမိနပြေါကြပဲ ပြတသ်တပြေးရင်းက ဆုပကြိုငမြိပြနသ်ည်။ မကြန်ှာကိုလည်း နိုငန်ိုငရြဲ့ နို့တွနေဲ့ ပြတသ်တန်မေိသည်။ နိုငန်ိုငရြဲ့ ထမိနကြို ဖြညပြှီး ခွှတခြလွိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာပဲ သူ့ပုဆိုးကလည်း ကြင်းလုံးလွှော ကြှတကြသွှားသည်။ နိုငန်ိုင်ံကို မော့ကြည့်လြိုကတ်ော့ မကြလြုံးကို တင်းတင်းလေး မှိတထြားတာ တွေ့ရသည်။ အဲဒါကို အခွင့ကြောင်းယူပြီး ဘိုမောငကြ သူ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကို ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ဒေါသကြီးနတေဲ့ သူ့ကောငကြှီးက ငေါကကြနဲ ထွကလြာပြီး ဟိုရမ်းဒီရမ်း ဖြစ်နသည်ေ၊၊

နိုငန်ိုင့ကြိုယလြေးကို တွဲပြီး ကုတငပြေါခြေါသ်ှားတော့ သူ့ကောငကြှီးက နိုင့န်ိုငရြဲ့ ပေါငလြုံးတွကေို သှားထိုးမိသေးသည်။ နိုငန်ိုငကြတော့ မကြန်ှာကို အောကင်ုံ့မကြည့်မြိအောင် တမငလြှဲထားသည်။ ဘိုမောငကြလည်း နိုငန်ိုငရြှကန်တော ကောင်းသည်။ သူ အောကမြှာ လုပခြငွတ်ာလုပလြို့ရတာပေါ့လို့လည်း တွေးနမေိသည်။ နောကြ ယဉသ်ှားမှ တခွားဟာတွေ သငပြေးရမညဟြု တွေးနလေိုကသ်ည်။

ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကကြလေးဖြစ်သှားသော နိုငန်ိုင်၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲသို့ ဘိုမောင် ဒူးထောကဝြငထြိုငလြိုကပြှီး အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုငကြ အိုးကနဲဖြစ်ပြီး စတိသဘောမွိုး လိုကဆြှဲပမေဲ့ ဘောင်းဘီလေးက ခွကငွြေးဝတရြောကသ်ှားလပြေီ။ နိုငန်ိုင်၏ အမှှေးပါးပါးလေး ဖုံးနသေော စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းလေးမှာ အရညကြှညတ်ို့ စိုထိုင်းလို့ အလင်းရောငမြှာ ရောငပြှနလြေးတွေ လကန်သည်ေ။ နိုငန်ိုင့ြ ခွထေောကတ်ှကေို ဒူးထောငပြေါငကြားအနအထေားရအောင် လုပလြိုကပြှီး ဘိုမောငကြ ခေါင်းကို ပေါငကြှားထဲငုံ့၍ နိုင့န်ိုင့စြောကဖြုတန်ှုတခြမ်းလေးကို သူ့လွှာနှင့ြ တို့လကြလြိုကသ်ည်။

….အို့…………..

နိုငန်ိုင် ဆတကြနဲ တုနသ်ှားရသည်။

..အို ကို ဘာတွလေုပန်တောလဲ၊ ငရဲကြီးပါ့မယ်၊ ဟင့အြင်း…… လာပါ လာ ဒီကို…

စာအုပထြဲက ပုံတွမှော ကိုယ့ဟြာသူရကြ၊ သူ့ဟာကိုယစြုပတ်ဲ့ ဟာတွေ တွေ့ဖူးသောလြည်း အပြငမြှာ လကတ်ှေ့ကြတော့ နိုငန်ိုင့စြိတထြဲ တမွိုးကြီး၊ သူ ခစွတ်ဲ့ ကို့ကိုလည်း အဲလိုညဈညဈပတပြတကြှီးကို မရကစြချင်ေဘြူး။ အဲဒါကြောင့ြ ဘိုမောင့လြကမြောင်းနှစ်ဖကကြို ဆှဲမလို့ သူ့ကိုယပြေါကြို အလွားလိုကြ တကမြှောကလြာစလေိုကသ်ည်။

ဘိုမောငကြလည်း နှစ်ခါ မပြောရပါ။ သူလည်း သူ့ကောငကြှီးကို နိုငန်ိုင့စြောကဖြုတလြေးထဲ ထည့ခြငွန်သညေမြှာ ကြာလှပြီမို့ နိုငန်ိုင့အြပေါမြှာ တကမြိုးရင်းက နိုငန်ိုင့ကြိုလည်း မဖိမိအောင် သူ့ညာလကကြို နိုငန်ိုင်၏ဂွိုင်းအောကန်ားမှာ တံတောငထြောကြ၊ ဘယဘြကကြ သူ့ကောငကြှီးကို ဆုပကြိုငကြာ နိုငန်ိုင့ြ စောကဖြုတအြဝကို သချောတေ့ပေးလိုကသ်ည်။

ထိပဖြှားလေး နိုငန်ိုင့စြောကဖြုတန်ှုတခြမ်းဝမှ ခေါင်းတဝကလြောကြ သချောတေ့မှုပမြိမှ လကန်ှဈဖကစြလုံးကို နိုငန်ိုင့ကြိုယလြေး တဘကတ်ခကြမြှာ တံတောငထြောကရြင်း သူ့ခါးကို ထိန်း၍ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းလတေော့သည်။

…အား…..အား..ကို..ကို…နာတယ်…ဖြစ်ပါ့မလား… အား.

.နိုင် စိတကြိုလွှောထားလေ၊ အဲဒီမှာ အရမ်းမညှဈထားနဲ့ ဖြစ်သှားမှာပါ….

ပါးစပကြလည်းချော့ရင်း ဘိုမောငတ်ဈယောကြ သူ့ခါးနှင့ဖြငကြို လှုပလြီလှုပလြှဲ့ဖြင့ြ နိုငန်ိုင့စြောကဖြုတလြေးထဲ သူ့ကောငကြှီး မဝငဝြငအြောင် ချော့သှင်းနလသေည်ေ။ နိုငန်ိုင့ြ အပျိုုစောကဖြုတလြေးမှာလည်း တကယ့ကြို ကြပတ်င်းနသညေဖြစ်ရာ ဘိုမောငတ်ဈယောကြ လီးထိပလြည်းနာ ခါးလည်းညှောင်း ဖြစ်နရလေသည်ေ။ သူကိုယ်၌ကလည်း အတင်းဖိမသှင်းရဲ၊ သူ့ကောငကြှီးမေးသိုင်းကြိုးက နည်းနည်းတင်းပြီး စပသ်လိုလို ရှိနတေော့ ပြဲသှားမှာလည်း ကြောကသ်ည်။ အဲတော့ တဈလကမြလောကြ ရှေ့တိုးလိုကြ နောကပြှနဆြုတလြိုကန်ှင့ြ တောတ်ောလြုပယ်ူရသည်။ နောကတ်ော့ တဝကလြောကကြလွာတော့ စိတမြရှညခြငွတ်ော့။ နိုငန်ိုင့ြ စောကဖြုတအြတွင်းသားလေးကလည်း ပူနှေးနသည်ေ။ ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ်တော့ဟု ဖိဆောငခြပြဈလိုကတ်ော့သည်။

..အားးးးးးး..အမလေး..အားရှီး..ကို… စပတ်ယ်… ကို အထဲမှာ စပတ်ယ်…

..အင်းပါ နိုငရြယ်.. ကိုလည်း စပတ်ာပဲ၊ ခနလေးနောြ…..

နိုငန်ိုင့စြောကခြေါင်းလေးထဲမှာ ဘိုမောင့ကြောငကြှီး ကပြကြပြတ်ည်းတည်းလေး စိမန်ားနပြေီး တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ဖကလြို့ နှုတခြမ်းချင်ြးတွနမြေး နိုငန်ိုင့န်ို့ကလေးကို ပြနပြှီး ဖြဖြလေးဆုပန်ှယပြေးနတေော့ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ နှစ်ယောကစြလုံးစိတပြှနကြှှလာကြသည်။ ဟိုစပဖြှင်းဖြင်း နာတာလေးတွကလေည်း ပြောကသ်ှားပြီမို့ ဘိုမောငတ်ဈယောကြ ဖငကြိုကြှကာ အသာလေး ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ သူ့ကောငကြှီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထွကမြလိုဖြစ်သှားတော့ နိုငန်ိုင့စြိတထြဲမှာလည်း ဟာကနဲ ဖြစ်သှားပြီး ဘိုမောင့ကြို တင်းတင်းကပြကြပြြ ပြနဖြကမြိပြနသ်ည်။ တကယကြ တဈလကမြလောကပြဲ နောကဆြုတသ်ှားတာ ၊ ဟော ပြနဝြငလြာပြနပြှီ ၊ အို့။

နောကတ်ော့ နှစ်ယောကစြလုံး ဘယလြိုလှုပရြှားရမယဆြိုတာ သိသှားကြသည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး စည်းဝါးမှနလြာကြသည်။ သိပအြကြာကြီးတာ့မဟုတ် အရသာစရှိလာတာနဲ့ ဘိုမောင့အြကောငကြှီးက အရမ်းကို ဖောင်းတင်းလာပြီး နိုငန်ိုင့ြ စောကခြေါင်းလေးအတွင်းသို့ သုတရြညပြူတွေ တဖြစ်ဖြစ် ပန်းထုတပြေးနမေိတော့သည်။

နောကပျိုင်းတော့ ကောင်းမှန်းသိ သာအိတစိုစို ဆိုသလိုပင် ဘိုမောငန်ှင့ြ နိုငန်ိုငတ်ို့ အခွင့ကြှုံရင် ကြုံသလို လုပဖြစ်ကြတော့သည်။ သူ့သူငယခြငွြးအိမ် မအားရငတ်ောငမြှ တည်းခိုခန်းသို့ သှားလုပဖြစ်ကြသည်။ နိုငန်ိုငလြည်း ဆေး ဘယလြိုစားရမညဆြိုတာကို သိနပြေီ။

နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ဘိုမောငန်ှင့ြ ဓါတတ်ည့သ်ညလြို့ပဲ ပြောရမလားမသိ။ ထိုကဲ့သို့ ခွိန်းတွေ့ကြပြီး အခစွန်ယကြွှံ ခဲ့ကြပြီးမှ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ ပိုတောင့တ်င်းလာ၏။ လိုကသ်ည့ဘြဲတွကလေည်း ပိုများလာပြီး နိုငန်ိုင် သဘောကသွည့ပြုံ ခပမြိုကမြိုကလြေးတွေ ပါလာသည်။ နိုငန်ိုငကြွော့နှယကြလည်း ဘိုမောင် ဝယပြေးသည့ြ အလှပြငပြဈစည်းအကောင်းစားတွေ၊ ရမှေှေး၊ အသားလှဆီ၊ မိတကြပ် စတာတွေ သုံးပြီး ပိုလည်းလှ၊ ပိုလည်း လူသိများလာခဲ့ရသည်။

အဲဒီမှာ သူ နည်းနည်း မကြစြေ့ကမွိသည့ြ ဘဲတဈဗှေ နှင့ြ ရင်းရင်းနှီးနှီး နတောတွကေို ကိုဘိုမောငကြ တွေ့တော့ စွပစြှဲပြောဆိုရာမှ သူတို့အတွဲ နည်းနည်း ကတောကကြဆ စဖြစ်တော့သည်။ ကိုဘိုမောငကြလည်း နိုငန်ိုင့ကြို စွဲနပြေီမို့ စကားများပြီး နောကြ ပြနခြွော့သည်။ နိုငန်ိုငကြလည်း ကိုဘိုမောငကြ သူ့ရည်းစားဦးလည်းဖြစ်၊ သူ့ကို အလှအပ ပစ်စည်းတွလည်ေး ထောကပြံ့ပေးနတေဲ့သူလည်း ဖြစ်တော့ စိတပြှနလြွှော့သည်။ အဲဒီတော့ သူတို့နှစ်ယောကမြှာ ရနဖြစ်လိုကြ ပြနတ်ည့လြိုကြ ဖြစ်နရသေည်။

ထိုအခွိနမြှာ အိဖြူသဇငကြတော့ တဈယောကဆြိုတဈယောကပြဲ။ အိဖြူက ရိုးသည်။ သူ့ရည်းစားကလည်း တောတ်ောကြို ရိုးတော့ သူတို့မှာ အခစွန်ယကြွှံသည့အြဆင့ကြို မရောကကြှသေး။ အိဖြူမှာနိုငန်ိုင့ြ အတွေ့အကြုံတွကေို ကြကသ်ည်းတဖြန်းဖြန်း၊ အရညတ်ရှှမ်းရှှမ်းဖြင့ြ နားထောငန်ရလေသည်ေ။

နိုငန်ိုင့အြတွကမြူ ကိုဘိုမောငမြှာ နဂိုကထဲက သူကြိုကလြှန်း၍ မဟုတ်။ သူများတွေ ရည်းစားရကုနပြှီး သူ မရသေးသဖြင့ြ၊ အထူးသဖြင့ြ သူငယခြငွြးအရင်း အိဖြူက ရည်းစားရသှားတော့ တဈယောကထြဲ မစွံတာကို သူများတွကေ အထငသ်ေးမှာစိုးသဖြင့ြ၊ ရည်းစားတယောကရြရငပြှီးရော ဆိုပြီးကောကထြားလိုကသ်ော ဘဲတဈဗှသော ဖြစ်သည်။ ဒါပမေဲ့ ကိုဘိုမောငရြဲ့ အကိုငအြတွယ် အထိအတွေ့နှင့ြ ကာမအရသာကို ခံစားလိုကရြပြီးတော့ ပထမဦးဆုံး လိငဆြကဆြံဖူးသူ ယောကြွားတဈဦးလည်းဖြစ်တော့ ဆကတ်ှဲနခေဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။ သို့သောလြည်း ယခုလို ပေါပြှူလာလည်းဖြစ်၊ လိုကသ်ည့ဘြဲတွလည်ေး များလာတော့ ကိုဘိုမောငကြို ခါချင်လြာမိပြီ ဖြစ်လသည်ေ။

ထို့ကြောင့လြည်း နောကပျိုင်း ကတောကကြဆဖြစ် စကားများကြတိုင်း ကိုဘိုမောင် မချော့ရင် သူက ဘယတ်ော့မှ ပြနမြဆကတ်ော့ဘူးဟု ခပတ်ညတ်ည် နလေေ့ရှိလသည်ေ။ ကိုဘိုမောငကြသာ မနနေိုငတ်ော့ ပြနလြာချော့လေ့ရှိသည်။ ထိုအခါမှာ ဟိုဟာမရတာ ကြာလို့၊ ဆာနသညေ့အြခွိနန်ှင့ြ သူ့အတွကြ အလှပြငပြဈစည်း ထပဖြှည့ဖြို့လိုသည့အြခါမွိုးကြတော့ နိုငန်ိုငကြ ပြနစြိတပြှေ ပြလိုကလြေ့ရှိလသည်ေ။

…နိုငကြလည်းကြာ ကို စိတဆြိုးလို့ ပြောမိတာကို၊ စိတထြဲ ထားမနပေါနဲ့…

…ဟင့ြ ကိုနောြ နောကြ ဘယတ်ော့မှ နိုင့ကြို စွတစြှတစြှဲစွဲ မပြောနဲ့…၊ ဒီတခါ သနားလို့ ခွင့လြှှတလြိုကမြယ်…

သို့ရာတွင် ယခုလကရြှိ သူ့ကိုလိုကန်သညေ့ကြောငလြေး ရဲသီဟဆိုလွှင် ကိုဘိုမောငထြကြ ဓနအငအြား ပိုတောင့မြည့ပြုံရှိသဖြင့ြ သူက အထာပေးပြီး လုံးနရော အခွအနေကေောင်းနပြေီမို့ အဲ့ဒီနောကပျိုင်း ကိုဘိုမောငကြို ဂရုမစိုကခြငွတ်ော့ပေ။ ကိုဘိုမောငမြှာလည်း နောကဆြုံး သူ့ကိုယသ်ူ သဘောပေါကသ်ှားတာလား၊ သူငယခြငွြးတွကပေဲ သူ့ကို ဘိုမောငအြစား ကိုအုန်းမောင် ( ကုနအြုန်းမောင် ) လို့ နောကခြေါခြံနရတောကို အမှငမြှနရြလာလို့လား မသိ၊ နိုငန်ိုငန်ှင့ြ အကြီးအကယွြ နောကဆြုံးအကြိမစြကားများပြီးနောကြ ပြနလြာမချော့တော့ခွေ။ အရကတ်ှေ မူးနတတေသ်ညဟြုတော့ သတင်းကြားနရသေည်။ နိုငန်ိုင် သှားချော့ရငတ်ော့ ဇာတလြမ်းပြနဆြကန်ိုငခြှေ ရှိသောလြည်း နိုငန်ိုငကြလည်း ခတပြှတပြှတပြင်။ ဒီဘဝဒီမွှသာ လုပခြလွိုကတ်ော့သည်။

နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ရဲသီဟဆိုသည့ြ သူဌေးသားတဈယောကန်ှင့ြ လုံးနပြနေတ်ော့သည်။ ရဲသီဟကတော့ သူ့ကို ခစွတ်ယလြို့ မပြောသေး။ နဂိုထဲက နိုငန်ိုငကြ ကိုဘိုမောငန်ှင့တ်ှဲနတော သူသိပြီးသား။ ကိုဘိုမောငန်ှင့ြ အဆငမြပြေ ဖြစ်နတောလည်း သူသိသည်။ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ဘိုမောငန်ှင့ြ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြတပြှတသ်ားသား ဖြစ်မည့အြခွိနကြို သူက စောင့န်တောလည်း ဖြစ်သည်။

…နိုင်.. မကြန်ှာမကောင်းပါလား.. အိမကြ တဈခုခု သတင်းလာလို့လား…

..မဟုတပြါဘူး ကိုသီဟရယ်၊ နိုင့ြ အခစွကြံမကောင်းတာ တွေးမိလို့ပါ…

..ဟင် နိုင် ကိုဘိုမောငန်ဲ့ ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်..

..သူက အရမ်းဝနတ်ိုတယ် ကိုသီဟရယ်၊ နောကြ အမြဲတမ်းဆူဆူပူပူနဲ့၊ နိုငကြ အဲ့လို စိတမြဆင်းရဲချင်ဘြူး..

..အောြ ကိုဘိုမောငကြ ကနွောန်ဲ့များ အထငလြှဲနတောလား၊ ကနွောြ သှားရှင်းပြပေးမယလြေ..

..ဟင့အြင်း.. ကိုသီဟ မလိုပါဘူး၊ နိုငလြည်း စိတကြို ပြတသ်ားဖို့ ဆုံဖြတပြှီးပါပြီ..၊ အခွိနတ်ော့ နည်းနည်းယူရမှာပေါ့…

..ကနွောြ စိတမြကောင်းပါဘူး နိုငရြယ်၊ လိုတဲ့ အကူညီမှနသ်မွှ ကနွော့ကြိုပြောနောြ..

..ကြေးဇူးပါပဲ ကိုသီဟရယ်…

..အောြ အခုမှ သတိရတယ်၊ ကနွော့သ်ူငယခြငွြးတဈကောင် နိုငင်ံခွားကပြနလြာတော့ ပါလာတဲ့ စကငလြိုးရှင်းလေး သူက ပြနသ်ှင်းမလို့တဲ့၊ ကနွောကြ နိုင့ကြို သတိရပြီး သူ့ဆီက ဆှဲထားလိုကတ်ယ်၊ နာမညကြှီးဘရမ်းလေးမို့..

..ဟုတလြား ကိုသီဟ၊ ဘယလြောကကြလွဲဟင်၊ ကမွ ဝယပြါ့မယ်..

..မဟုတတ်ာ နိုငရြယ်၊ ကနွော့ကြို အဲ့လို သူစိမ်းလို မဆကဆြံပါနဲ့ဗွာ၊ ကနွောကြ နိုင့ကြို သတိရလို့ သူ့ဆီက ယူလိုကတ်ာပါ၊ ဘာမှဝယစြရာ မလိုဘူး၊ နိုင့ကြို လကဆြောငပြေးမလို့..

နိုငန်ိုင် ဒီတဈခါ နှကြေောင်းပိတတ်ော့ အီလညလြညကြှီး ဖြစ်နရသေည်။ ရဲသီဟကလည်း သူ့ကို ခစွတ်ယလြို့ ဖြင့မြပြောသေး။ ဘိုမောငန်ဲ့ကလည်း ပြတသ်ှားတာ တဈလကြောသ်ှားပြီ။ ဟိုကိဈစတွလည်ေး မလုပဖြစ်တာ မပြတခြင် တဈလကြောြ နှစ်လလောကကြထည်းက ဆိုတော့ တောင်းတနမေိသည်။ ကိုယ့မြှို့မှာကလည်း အခုဆိုပိုပြီးတောင် ပငွြးလာသလို ဖြစ်နသည်ေ။ ဘှဲ့ရပြီးရငတ်ော့ ရနကြုနမြှာပဲ အလုပရြှာပြီးနတေော့မည်။ သူတို့မှို့ကိုတော့ ပြနမြလာတော့လို့တောင် တွေးနမေိသည်။

ဘာမှလုပစြရာမရှိတော့ သူ့ပထွေးနှင့ြ သူ့အမတေို့ အလုပဖြစ်မလားဆိုတာပဲ ညတိုင်း မအိပခြင် ချောင်း ချောင်းနမေိသည်။ အလုပဖြစ်သည့ရြကကြ တောတ်ောတ်ော့ ကြဲသည်။ သို့သောလြည်း အလုပဖြစ်မလားဟု ချောင်းနရတေဲ့အခွိနမြှာ ဘာမှ မမှငရြသောလြည်း စိတကြူးနှင့ြ ကာမစိတတ်ှထေ ကာ အရညတ်ှစေို့လာသော သူ့အဖုတလြေးကိုသာ ဖိဖိပြတမြိသည်။ အရသာလည်း ခံစားဖူးတော့ ပိုပြီး ငတမြှတသ်လို ဖြစ်မိသည်။

ဒေါကြွော့နှယကြလည်း အသကရြလာလို့လား၊ ဘာကြောင့မြှန်းမသိ။ တကယပြဲ တရားအလုပကြို စပြီး မှေ့ပြောလြာလို့လားမသိ။ ဥပုသစြောင့ြ တရားထိုင် တွေ လုပလြာတော့ သူထကလြည်းငယသ်ေးသော ဦးခစွဆြှကေို တတန်ိုငသ်မွှ အလိုလိုကသ်ောလြည်း စိတကြမပါ။ သှေးလည်းဆုံးနပြေီဆိုတော့ အတွင်းနံရံတွကလေည်း ပြငပြချောဆီ လိုအပလြာပြီမို့ အဲဒါတွေ ဗဟုသုတ မရှိကြသော တောသူတောငသ်ားတွမေို့၊ နှစ်ဦးစလုံး ပူနာပြန်း ဖြစ်ကြရသဖြင့ြ မလုပဖြစ်ကြတော့။

ဦးခစွဆြှအဖေို့ကလည်း သူတို့ငယစြဉတ်ုန်းက တွေ့ရမှငရြဖို့ မလှယလြှသည့ြ အမွိုးသမီးငယမြွား၏ ပေါငလြုံးခွသလေုံးလေးများကို ယခုခတ်ေ သမီးပျိုတို့က အပျိုငအြဆိုင် အတိုအထွာတွေ ဝတစြား ဖောကြှှားနကြတောကြောင့ြ၊ ရှုစားနရတော သူ့ ကာမ သှေးသားတွကေို လှုံ့ဆောပြေးနသလေိုမို့၊ သူ့ဒေါသတွကေို အိမကြ ကြောင်းအဈမကြီးဆီမှာ လွှော့ခပြဈချင်န်မေိသည်။ သို့သောလြည်း ဒေါကြွော့န်ှယ်၏ ငှင်းပယမြှုကြောင့ြ အတင်းကာရောလည်း မလုပခြငွြ။ ကိုယ့ဇြနီးမယားက ဒီအရှယရြောကမြှ နှာဘူးကနွသညေဟြုလည်း ထငမြသှားစချင်ြေ။ ဆိုတော့ သူ့ကိုယတ်ှင်းက ကာမသှေးတွကေ ကြိမမြီးအုံးလို ဖြစ်နရရှောလသည်ေ။

နိုငန်ိုငကြွော့နှယ် နှရောသီကြောင်းပိတရြကြ ပြနရြောကလြာတော့ ဦးခစွဆြှကေို ပိုပြီးဒုကျခပေးသလို ဖြစ်နရသေည်။ နိုငန်ိုငကြွော့နှယကြလည်း အခုမှ အစွမ်းကုနပြှင့လြာသည့ြ နှင်းဆီဖူးကြီးလို ကြှားကြှားဝင့ဝြင့န်ှင့ြ လှချင်တ်ိုင်းလှနသညေ့အြပြင်၊ အိမတ်ှင် နီးနီးကပကြပန်နရေတေော့ အရငတ်ုန်းက သမီးအရင်းလို သဘောထားခဲ့ပမေဲ့၊ သှေးသားမတောစြပတ်ာကို အခုတော့ ဆငခြွပေေးနမေိပြီ။ သူ၏ တောင်းတနသေော ကာမဆန်ဒတွကေို ကြောင်းအဈမကြီးဆီက မရနိုငတ်ော့ ဒေါကြွော့နှယ် အိပပြွောသ်ှားမှ အသာအယာထပြီး၊ သူဖြကထြားသည့ြ ပလေးဘှိုင်းစာအုပထြဲက သူကြိုကသ်ည့ကြိုယလြုံးကိုယပြေါကရြှိသည့ြ မောဒြယပြုံတွကေို လှနကြာ ငါးဦးကောမြတီနှင့ြ သူ့ကောငကြှီးကို ပေးတွေ့သည့အြကငွ့ြ ရလာတော့သည်။

အဲဒီမှာ နိုငန်ိုငကြွော့နှယအြတွကြ အထူးတန်းကနေ ကြည့်ရြသည့ရြှိုး ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ သူတို့မှို့ကလေးက မီးကလည်း လာတဈရကြ မလာတဈရကဆြိုတော့ ဦးခစွဆြှကေ မဂျဂဇင်းကပုံတွေ မှငရြဖို့ တခါတလေ ဖယောင်းတိုငလြေး ထွန်းကြည့်ရြင်း လှုပရြှားရသည်။ နိုငန်ိုင့အြတွကတ်ော့ စတိတပြေါမြှာ စလိုကဖြှင့ြ ကြည့်ရြသလိုပင်။ ဦးခစွဆြှေ၏ လိငတ်နကြှီးမှာ ကိုဘိုမောငထြကြ ပိုကြီးပြီး ရှညသ်လို ထငမြိတော့ သူ့ဟာလေးထဲထည့ရြင် အရမ်းများကပြန်မလေားမသိဘူး ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ချောင်းရင်းက ရငတ်ထိပထြိပ် အရညတ်ရှှဲရှှဲလည်း ဖြစ်နရသေည်။

ဦးခစွဆြှတေို့ အပြငသ်ှားနသညေ့ြ နေ့ခင်းဘကမြှာ ဦးခစွဆြှေ မဂျဂဇင်းဖြကသ်ောနရောကို သိသှားပြီဖြစ်သော နိုငန်ိုငကြ သှားရှာကာ လှနလျှောကြည့်မြိသည်။ ဒါပမေဲ့ အဲ့ဒါကလည်း ပလေးဘှိုင်းလိုမွိုး မိန်းကလေး ကိုယလြုံးတီးပုံများသာပါသည့ြ မဂျဂဇင်း အဟာင်းလေး တဈအုပ် နှစ်အုပလြောကသ်ာမို့ နိုငန်ိုင့အြတွကြ စိတဝြငစြားစရာ မရှိလှပါ။ တဈခါလောကြ သှားမှပြေီးတာနှင့ြ သိပစြိတမြဝငစြားတော့ပါ။ ဦးခစွဆြှေ ဖယောင်းတိုငထြှန်းပြီး ထုမည့အြခွိနကြိုသာ စောင့စြားနမေိတော့သည်။

တဈနေ့မှာ ထူးထူးခွားခွား ဦးခစွဆြှတဈေယောကြ မဂျဂဇင်းကို မထုတတ်ော့ပဲ ဓါတပြုံတဈပုံကို ကိုငကြာ ထုနသညေကြို တွေ့လိုကရြသည်။ ဦးခစွဆြှမှော ဓါတပြုံကို ကြည့်လြိုကြ၊ မကြလြုံးကိုမှိတလြိုကြ ဓါတပြုံကို ကြည့်လြိုကလြုပရြင်း၊ ထုရင်းနှင့ြ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ပုဆိုးထဲ လရညတ်ှေ ထွကကြပြှီး ပြီးသှားရလသည်ေ။ နောကတ်ော့ ဦးခစွဆြှကေ ထိုဓါတပြုံလေးကို စာအုပတ်ဈခုကြားထဲညှပကြာ ကုတငဘြေးက အံဆှဲလေးတဈခုထဲ ထည့လြိုကသ်ညကြို တွေ့လိုကရြသည်။ ဦးခစွဆြှေ ပြီးသှားသည့အြခွိနမြှာပဲ နိုငန်ိုငလြည်း သူ့အစိလေးကို ပြတရြင်း ပြီးသှားရလသည်ေ။

နောကတ်ဈနေ့ နေ့ခင်း အိမပြေါမြှာ လူမရှိသည့အြခွိနမြှာ နိုငန်ိုင် သူ့မိဘအခန်းထဲ ဝငပြှီး ဦးခစွဆြှေ ကြည့်ပြှီး ထုခဲ့သည့ြ ဓါတပြုံလေးကို လိုကရြှာလသည်ေ။ ထိုအံဆှဲလေးအတွင်းမှာ စာအုပကြ သုံးလေးအုပသ်ာ ဆိုတော့ ရှာရမခကပြါ။ စာမကြန်ှာတွကေို တဖြတဖြှတ် လုပလြိုကတ်ာနဲ့ စာအုပတ်ဈအုပကြှားထဲက ဓါတပြုံလေးတဈပုံ ထောငထြှကလြာတယ်။

…ဟောတော့….

နိုငန်ိုင် အံ့သှသှားသည်။ ဓါတပြုံက သူ့ဓါတပြုံလေး။ ဘာမှလည်းမဟုတပြါဘူး ရိုးရိုးပုံလေးပါပဲ။ သူ ကိုးတန်းလောကတ်ုန်းကထငတ်ယ် ကြောင်းစိမ်းဂါဝနကြလေးနဲ့ ရိုကထြားတဲ့ပုံလေး။ တဈခုပဲရှိတယ် ဂါဝနလြေးကတော့ နည်းနည်းတိုနပြေီ။ အဲ့ဒါကြောင့လြည်း သူ့အမကေ ကိုးတန်းမှာ သူ့ကို ထမိန် စဝတခြိုင်းတော့တာ။ နင့အြရှယကြှီးနဲ့ ဂါဝနမြဝတန်ဲ့တော့တဲ့။ တိုနန့န်န့န်ဲ့ ဖငပြေါတ်ော့မယတ်ဲ့။ ဟင့ြ သူတို့မှ မဝယပြေးတော့တာ။ လူကလည်း ခကြခြငွြးကြီးကို အရပထြှကလြာပြီး ထွားလာတဲ့အခွိနကြိုး။

နိုငန်ိုငကြ ဒီ့ပြင် ဓါတပြုံများရှိဦးမလားလို့ ရှိသမွှ စာအုပတ်ှေ လိုကလြှနကြှည့သ်ည်။ ဓါတပြုံဆိုလို့ ဒီတဈပုံထဲ။ ဟင့ြ ငါ့ကို ဖကြေီးများ အဲဒီအရှယထြဲက ပစ်မှားနတောလား မသိဘူး လို့ အတွေးနယခြွဲ့နမေိသည်။ နောကတ်ော့ ဓါတပြုံလေးကို သူ့နရောမှာပဲ သူပြနထြည့ထြားလိုကပြှီး အားလုံးနရောတကြ ပြနထြားခဲ့လိုကသ်ည်။ အဲ့လိုသိရတော့လည်း မကြန်ှာပူသလိုလို၊ ဒေါပဲပြရမလိုလို၊ မမကေေ ဘုရားတရားဘကကြို လိုကသ်ှားပြီး ဖကြေီး အလိုမလိုကတ်ော့၍ အဲလိုဖြစ်ရသညမြွားလားလို့ သနားစိတလြည်း ဝငမြိသလိုလို။

ဦးခစွဆြှကတေော့ နိုငန်ိုင် ဘာမှမသိလောကဘြူးဟု ထငကြာ ပုံမှနပြင် နထေိုငဆြကဆြံသည်။ မထိခလုပထြိခလုပတ်ောင် မလုပ်။ နိုငန်ိုငကြသာ အစပိုင်း ရှကသ်လိုလို မကြန်ှာပူသလိုလို ဖြစ်နမေိသည်။ ဒါပမေဲ့ သူချောင်းကြည့်ပြှီး သိနတောတွေ ဦးခစွဆြှမသေိ၍ သာ ထိုကဲ့သို့ မကြန်ှာမပကြြ နနေိုငန်မှန်ေး သိ သဖြင့ြ ပြနပြှီး ရဲရဲတင်းတင်း နဖြစ်ေလာသည်။ သူကပဲ မသိချင်ယ်ောငဆြောင်၍ ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ တိုးတိုးခွေ့ခွေ့လေး နလေိုကသ်ည်။

အဲဒီနောကပျိုင်း ဦးခစွဆြှေ ငါးဦးကောမြတီနှင့တ်ိုငပြငတ်ာ ရကစြိတလြာသည်။ တကယတ်ော့ နေ့တိုင်းလိုလို ဖြစ်လာသည်။ လုပတ်ိုင်းလည်း နိုငန်ိုင့ပြုံလေးကို အမြဲတမ်းထုတကြှည့ပြှီး အဆုံးသတလြေ့ရှိသည်။ နိုငန်ိုငလြည်း ချောင်းရင်းက တဖြည်းဖြည်း မချင့်မြရဲ ဖြစ်လာသည်။ သူ့ဘာသာပြတရြတာလည်း အားမရတော့။ ဦးခစွဆြှကေိုပဲ သနားတာလား၊ သူကိုယတ်ိုငကြပဲ လိုချင်လြာသလားမသိ၊ တဈခုခုတော့ ဖြစ်စချင်ေလြာသည်။

အဲ့ဒါနဲ့ တဈနေ့တော့ နေ့ခင်းဘကြ လူလဈသည့အြခွိနမြှာ သူ့မိဘအခန်းထဲဝငပြှီး ဦးခစွဆြှေ ကြည့်န်သညေ့ြ ဓါတပြုံလေးကို ထုတပြှီး သူ့အခွားဓါတပြုံကို အစားထိုး ထည့ထြားခဲ့လိုကသ်ည်။ သူတို့ တကျကသိုလ် ရကေူးကနမြှာ ရကေူးဝတစြုံနှင့ြ ရိုကထြားသည့ပြုံ ဖြစ်သည်။ သူက ငယင်ယကြ သူတို့နယမြှာ ကူးတတလြာသညကြ ခွေးကူးလို့ခေါသ်ည့ြ ပုံစံမွိုးသာ ကူးတတပြှီး၊ ကကြနွန လကပြဈကူးတွေ နောကပြှနတ်ှေ မတတခြဲ့။ တကျကသိုလရြောကမြှ အဆောငကြ မမတွနေဲ့ လိုကပြှီး စနဈတကြ ကူးနည်းကို ပြနသ်ငရြသည်။ အဲဒီတုန်းက ရကေူးဝတစြုံနှင့ြ ရိုကထြားမိသောပုံလေး ဖြစ်သည်။ ဆကဆြီဒီဇိုင်းတော့ မဟုတပြါ။ အဝါရောငပြေါမြှာ ချင်ပြေါငရြှကပြုံ အနီရှကတ်ှေ အများကြီး ပြန့ကြှဲနသညေ့ဒြီဇိုင်း ဝမ်းပိဈ၊ ဝတစြုံလေး ဖြစ်လသည်ေ။

အဲဒီတုန်းကလည်း ရှေးစရာသိပမြရှိ။ သူက ဗှောငမြလိုချင်ြ၍ အပြင့ယ်ူလိုကခြှင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဘာမှတော့ ဆကဆြီမဖြစ်ပမေဲ့ ရကေူးဝတစြုံဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ဖြောင့စြင်းနတေဲ့ ပေါငတ်နတ်ှနေဲ့ မို့မို့မောကမြောကြ ရငသ်ားလေးကတော့ ထင်းနသည်ေ။ ခေါင်းက ရကေူးဦးထုပကြို ခွှတထြားပြီး ဆံပငဖြားလွားခထွားသည်။ ခွထေောကတ်ဘကရြှေ့မှာလိမလြို့ ရငကြလေးကို ကော့ပြီး ပိုဈ့ပေးထားခွင်းဖြစ်ရာ၊ မမမှေငေပြါက ဆဲခံရမညစြိုး၍ ဖြကထြားသောပုံလေး ဖြစ်သည်။

အဲ့ဒီညက နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ညနစောပင် ကောင်းကောင်းမစားနိုင်။ ဦးခစွဆြှတေောင် သူ့ဓါတပြုံကို မမှငရြသေး။ သူက တွေးပြီး နောငတ်ရနပြေီ။ ဒုကျခပဲ၊ ဘယလြိုလုပရြမလဲ၊ အခုမှတော့ ပြနယ်ူဖို့ သိပန်ောကကြနွပြေီ။ မမကေတေောင် သူ မူပကြန်တောကို သတိထားမိသည်။ ဘာမှန်းတော့မသိဘူးပေါ့။

….သမီး နလေို့မကောင်းဘူးလား၊ သမီးမကြန်ှာကြည့်ရြတာ နှုံးနသလေိုပဲ..

..ကောင်းပါတယ် မမေေ၊ ရငပြှည့န်လေို့ပါ၊ ထမင်းလည်း သိပစြားချင်စြိတမြရှိဘူး..

…အင်း..အင်း.. သိပအြများကြီးမစားနဲ့လေ၊ သှေးဆေးလေးသောကပြှီး စောစောအိပယ်ာဝငလြိုကြ..

..ဟုတကြဲ့…မေ.မေ…

နိုငန်ိုင် သူ့အခန်းထဲရောကတ်ော့ ကုတငပြေါလြှဲရင်း နှင့ြ စာအုပတ်ဈအုပ် ကောကဖြတန်လေိုကသ်ည်။ စာအုပထြဲမှာ ဘယလြိုမှ စိတသ်ှင်းလို့မရ။ အခွိနတ်ှကလေည်း ကုနတ်ာနှေးလိုကတ်ာလို့ စိတထြဲဖြစ်မိသည်။

ထုံးစံအတိုင်း သူ့မိဘတွေ အိပယ်ာဝငသ်ံနားထောငပြှီး အိမတ်ဈခုလုံး တိတဆြိတသ်ှားမှ နိုငန်ိုင် အိပယ်ာပေါမြှ အသာထကာ သူချောင်းနကြေ အပေါကလြေးမှ ချောင်းကြည့်န်မေိသည်။ သူ့အမတေို့ ခွငထြောငထြဲမှာ အိပပြွောန်တောကို အခန်းမီးရောင် မှိနမြှိနအြောကမြှာ တွေ့နရသေည်။ ခနနတေော့ မီးပြတသ်ှားသည်။ အခန်းတဈခုလုံး မှောငအြတိကသွှားသည်။

နိုငန်ိုင် သူ့အခန်းထဲမှာပဲ အမှောငထြဲ ကုလားထိုငပြေါမြှာ အသာလေး ထိုငန်မေိသည်။ နောကြ တောတ်ောလြေးကြာတော့ ကြှိကနဲ တဖကခြန်းက ကုတငလြှုပသ်ံလေး ကြားလိုကရြသည်။ နိုငန်ိုင် ခကြခြှင်း ချောင်းကြည့်ပြေါကဆြီ ရောကသ်ှားသည်။ မီးခွဈသံ တိုးတိုးလေးနှင့အြတူ မီးရောငလြေး ပေါလြာသည်။

ဦးခစွဆြှေ ကုတငစြောင်းမှာထိုင်၍ ဖယောင်းတိုငမြီးကို စားပြဲပေါကြ သံဗူးတဈခုပေါမြှာ စိုကပြှီး ထွန်းလိုကသ်ည်။ ဦးခစွဆြှေ သူ့ပုဆိုးကို ဖြညခြလွိုကသ်ည်။ သူ့လိငခြွောင်းမာမာကြီးက ဖယောင်းတိုငမြီးရောငအြောကမြှာ ထိုးထိုးထောငထြောင် ထွကလြာသည်။ ဦးခစွဆြှေ အံဆှဲကိုဆှဲလိုကပြှီး ဓါတပြုံညှပထြားသော စာအုပကြလေးကို ထုတလြိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုင် ရငတ်ှေ တအားခုနလြာသည်။ အသကတ်ောငရြှူဖို့ မေ့နသည်ေ။ သူ့ဒူးတွတေောင် ချောငခြငွလြာလို့ လဲကမွသှားရန် နံရံကို အသာလေး မှေးကိုငထြိန်းထားလိုကရြသည်။

ဦးခစွဆြှေ စာအုပကြိုလှနပြှီး ဓါတပြုံလေးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ ဦးခစွဆြှရေဲ့ မကြန်ှာအမူအယာ ရုတတ်ရကြ ပြောင်းသှားသည်။ ခကြခြှင်းပင် သူ့လိငတ်နကြှီးကို ပုဆိုးဖြင့ပြှနဖြုံးကာ နိုငန်ိုင့အြခန်းဘကကြို လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုင် ချောင်းနသညေ့ြ အပေါကကြိုတော့ သူမှငပြုံမရ။ နိုငန်ိုင့အြခန်းရှိရာဘကြ နံရံတဈခုလုံးကို သူလိုကကြှည့န်သည်ေ။ သူ့မကြန်ှာကလည်း ပကြန်သည်ေ။ နိုငန်ိုင် သူ့ကို ချောင်းကြည့်တ်ာကိုတော့ သူသိသှားပြီ။ သို့ပမေဲ့ အခုလို ဓါတပြုံပြောင်းထည့ထြားလိုကသ်ည့သ်ဘောမှာ ဘာသဘောလဲ၊ ကောင်းဖို့လား၊ ဆိုးဖို့လား၊ ဦးခစွဆြှေ မဝခွေဲတတ်။

ဦးခစွဆြှေ ဓါတပြုံလေးကို စာအုပကြှားထဲ ပြနည်ှပလြိုကပြှီး အံဆှဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အသံမထွကြ အောင် ဆှဲဖြင့ကြာ စာအုပကြို အံဆှဲထဲ ပြနဖြှကလြိုကသ်ည်။ ဦးခစွဆြှေ ဖယောင်းတိုငမြီးကို ငှိမ်းလိုကသ်ဖြင့ြ အခန်းတဈခုလုံး မှောငအြတိကသွှားသည်။ နောကတ်ော့ ကုတငပြေါြ ပြနလြှဲခလွိုကပြုံရသည့ြ အသံတိုးတိုးလေး ထွကလြာပြီး ငှိမသ်ကသ်ှားတော့သည်။

မနကကြှတော့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ခပတ်ညတ်ည် နနေိုငတ်ာ သူ့ကိုယသ်ူတောင် အံသှနမေိသည်။ အရငတ်ုန်းက ဦးခစွဆြှမသေိအောင် သူချောင်းပြီး သူ့ဘာသာသူ အိန်ဒွပကြေန်ခေဲ့ရသည်။ အခုတော့ ဦးခစွဆြှတဈေယောကြ၊ နိုငန်ိုင့ဓြါတပြုံလေးကို ကြည့်ကြာ ဂွင်းထုမိတာ သူသိသှားပြီဆိုတော့ အခုတော့ သူက အပေါစြီးက ရနပြေီး မကြစြေ့မကြန်ှာပကြန်ရသေူက ဦးခစွဆြှေ ဖြစ်နတေော့သည်။

ဦးခစွဆြှမှော နိုငန်ိုင့ကြို မကြလြုံးချင်ြးဆိုငမြကြည့်ရြဲ။ မနကအြစောကြီး အလုပကြိဈစဆိုပြီး အိမကြ ထွကသ်ှားသည်။ သို့ရာတွင် အကြာကြီးမနနေိုင်။ သူ့စကလြှနှငေ့ြ ပစ်စည်းတွတငေခြငွသ်ည့ြ ကုနသ်ညတ်ှကေ ငှလောခွမညေဆြိုတော့ မပြနလြာလို့မရ။ ဒီနေ့ကလည်း ဒေါကြွော့နှယကြ တရားစခန်း ၃ ရကြ ဝငမြညဆြိုတော့ မနကစြာစားပြီးတာနဲ့ ဘုန်းကြီးကြောင်းကိုသှားမည် ဆိုတော့ ပြနလြာရသည်။

ဒေါကြွော့နှယကြ တကယတ်ော့ တရားစခန်းကို ၉ ရကဝြငခြငွတ်ာ သမီးရောကန်တောဆိုတော့ စိတမြခွ၍ သုံးရကသ်ာ သှားမညဟြု ရညရြှယထြားသည်။ အဲဒီသုံးရကကြိုတောင် စိတပြူလို့ ထမင်းခကြြ၊ ဟင်းခကြြ အဝတလြွှောတ်ို့အတွကြ ခိုင်းနကြေ အဒေါကြှီးတဈယောကကြို မှာထားသည်။ ထိုအဒေါကြှီးက လုပစြရာရှိတာ လာလုပပြေးပြီး သူ့အိမသ်ူ ပြနသ်ှားမှာ ဖြစ်သည်။ မပြနခြင် ပိုကဆြံပေးဖို့ကိုတော့ နိုငန်ိုင့ကြို မှာထားခဲ့သည်။

ဦးခစွဆြှမှော မလှဲသာ မရှောငသ်ာ၍သာ အိမမြှာနနရေသေည်။ သူ့ရငထြဲ တထိတထြိတန်ှင့ြ။ နိုငန်ိုင် ဘယတ်ော့များ ဘာပြောမလဲ ကြောကရြှံ့နမေိသည်။ ရှကလြည်းရှကန်သည်ေ။ သူ့စိတထြဲမှာတော့ နိုငန်ိုင့လြို အပျိုထွတထြှတကြလေးက သူ့လို အဖိုးကြီးကိုတော့ စိတလြာမယလြို့ကို မထင်။ သူ့ကို တမင် ဟားတိုကခြငွလြို့ လုပတ်ာများလားလို့ သံသယရှိသည်။ ဒါပမေဲ့ နိုငန်ိုင့ကြို သူက သမီးလေး အရင်းလို ဂရုစိုကခြဲ့သလို၊ နိုငန်ိုငကြလည်း သူ့အပေါဘြယတ်ုန်းကမှ မလေးမစားလုပတ်ာမွိုး မတွေ့ခဲ့ရဖူးတော့ ဘာကိုစဉြးစားရမှန်းမသိ စိတတ်ှေ ထွပြေားနရလေသည်ေ။ ဒီအရှယကြှမှတော့ မဟုတကြ ဟုတကြ အမှုမွိုးနဲ့လည်း အဖမ်းခံရပြီး ရပကြှကထြဲ မှို့ထဲ နာမညပြကြရြမည့ြ အဖြစ်မွိုးလည်း မဖြစ်ချင်ြ။ ဒါပမေဲ့ နိုငန်ိုင့အြမူအယာက တဈမနကလြုံး ဘယလြိုမှ မနတေော့ ဦးခစွဆြှေ နည်းနည်းလေး စိတသ်ကသ်ာရာရလာသည်။

ဒေါကြွော့နှယ် သူ့သူငယခြငွြးတွနှငေ့ြ ဘုန်းကြီးကြောင်းကို ထွကသ်ှားပြီး မကြာခငမြှာ ကုနသ်ညတ်ှေ ရောကလြာသည်။ သူတို့ကုနတ်ှေ ဦးခစွဆြှေ စကလြှနှငေ့ြ ပါသှားပြီဖြစ်ရာ အခုမှ ငှလောခွခွင်ေး ဖြစ်လသည်ေ။ ငှမွေားမှာလည်း ထိုခတ်ကေ အခပြကြှီးများလည်း မရှိသေး။ ဘဏကြလည်း ခတ်မေစားသေး ဆိုတော့ ပိုကဆြံထုပတ်ှကေို ရရတောက တောတ်ောကြှာသည်။ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အဲဒါမွိုးကတော့ ကူလုပန်ကြဖြေဈသဖြင့ြ၊ သူနှင့ြ ဦးခစွဆြှတေို့ ပိုကဆြံထုပတ်ှကေို ထိုငရြနကြေသေည်။ ကုနသ်ညတ်ှကတေော့ လူရင်းတွမေို့ ပိုကဆြံထုပထြားခဲ့ပြီး ထွကသ်ှားကြပြီ။ လိုတာပိုတာ နောကန်ေ့ကြမှ ပြောကြသည်။ သူတို့ချင်ြးက အဲလိုယုံကြညမြှုရှိသည်၊ လုပလြာတာကြာပြီ မဟုတလြား။

ဦးခစွဆြှကေ ပိုကဆြံရတွကေန်ရင်ေးက နိုငန်ိုင့ကြို တခကြတ်ခကြြ ခိုးခိုးကြည့်သ်ည်။ နိုငန်ိုငကြ ဘယလြိုမှ မနေ၊ လုံးဝပုံမပကြတ်ော့ ဦးခစွဆြှလည်ေး စိတသ်ကသ်ာရာရရုံမက လီးက မာလာရသည်။ အင်း နောကပြှီး တဈအိမလြုံးမှာ သူတို့နှစ်ယောကထြဲ။ ဦးခစွဆြှေ ပိုကဆြံထုပရြတောတောင် ခနခန ပြနပြှနရြနရေသေည်။ လူလည်း အယောငယ်ောင် အမှားမှားတွေ ဖြစ်နသည်ေ။ နိုငန်ိုငကြတော့ ကောင်းကောင်းသတိထားမိသည်။ စိတထြဲမှာ ရယခြငွန်သည်ေ။ မကြန်ှာပေါကြ ရယခြငွန်သညေ့ြ အမူအရာကို ဦးခစွဆြှေ မမှငအြောင် တခကြတ်ခကြြ တဖကလြှည့လြိုကရြသည်။ သူ ဦးခစွဆြှကေို ရုပသ်ေးရုပလြို ကစားလို့ရနတောကို သဘောကနွမေိသည်။

အဲ့လိုနှင့ြ တဈနေ့တာကို ဖြတသ်န်းလာခဲ့ပြီး ညနစောစားပြီးတဲ့အခွိနမြှာ ဦးခစွဆြှကေ အပြငခြနထွကသ်ှားသည်။ အိမမြှာလာကူတဲ့ အဒေါကြှီးလည်း ပြနသ်ှားပြီ။ အိမကြှီးတဈလုံးထဲ တဈယောကထြဲကနွခြဲ့တာအပြင် ညလေးမှောငလြာတော့ နိုငန်ိုင့စြိတတ်ှေ စကစားလာသည်။ ဦးခစွဆြှကေို အဲလို ကလိနရေုံဖြင့ြ မတင်းတိမခြငွတ်ော့။ သူ့သှေးသားတွကလေည်း တောင်းဆိုနပြေီ။ ကိုဘိုမောငန်ှင့လြည်း အတွေ့အကြုံရှိဖူးနပမေေဲ့ နောကြ ယောကြွားတဈယောကန်ဲ့ဆို ဘယလြိုနမလေဲ။နောကပြှီး သူနဲ့ ပထွေးဆိုပမေဲ့ သူ့ကို သမီးအရင်းလို ဂရုစိုကခြဲ့သူ၊ သူနှင့ြ လကပြှန်းတတီး တောကြ လွှောကန်လောခဲ့သူ၊ နောကပြှီးတော့ သူအမြဲချောင်းနကြမေို့ စိတထြဲက လိုချင်န်ရသေော လီးကြီးပိုငရြှင်၊ ဒီညတော့ တဈခုခုဖြစ်အောင် စမ်းကြည့်မြညဟြု နိုငန်ိုင် တွေးနလေိုကသ်ည်။

နိုငန်ိုင့စြိတကြူးကတော့ ဦးခစွဆြှကေို ထုံးစံအတိုင်း သူ့အခန်းက ချောင်းမည်။ ဦးခစွဆြှေ သူ့ဓါတပြုံလေးကို စာအုပကြှားက ထုတပြှီး ဂွင်းထုမှ သူ့အခန်းထဲသို့ ဝငသ်ှားပြီး အမိဖမ်းမည်။ အဲဒီအခွိနမြှာ ဘာဖြစ်မလဲ၊ ခစ်ခစ်၊ သူ့ဘာသာ အသည်းယားလာသည်၊ သူ့စောကဖြုတလြေး စိုလာသည်၊ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ခွှတပြှီး လွှောမြဲ့ခွင်းထဲ ပစ်ထည့လြိုကသ်ည်။ ဘရာဇီယာလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ခွင်းထဲသှားတော့ ဆိုပြီး လှမ်းပစ်ထည့လြိုကလြသည်ေ။ အပေါကြ သူ့ပထွေး ဦးခစွဆြှရေဲ့ ရှပအြင်ျကြီလကရြှည် အဟောင်းတဈထညကြို ကောကဝြတလြိုကသ်ည်။ အင်ျကြီကြီးက သူ့ပေါငလြညလြောကထြိရောကန်တေော့ မထူးပါဘူးဆိုပြီး ထမိနပြါ ကြင်းလုံးခွှတပြှီး ခွရင်ေးကတန်းမှာ လှှားထားလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ သူ့ဘာသာသူ အဝတဘြီဒိုက ကိုယလြုံးပေါမြှနမြှာ လမ်းလွှောကကြှည့ရြင်း ဆံပငတ်ှကေို သိပပြှနသလေားဟု ထငပြှီး သားရညပြငန်ှင့ြ အနောကမြှာ စုခညွလြိုကသ်ည်။ ထိုအခါတော့ သူ့မကြန်ှာလေး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်သှားသည်။

အင်း ဖကြေီး အခုထိလည်း ပြနမြလာသေးပါလား၊ ခါတိုင်း အဲလောကြ ညမနကပြါဘူးဟုလည်း စိတထြဲ လည်း တွေးမိသည်။ အောကထြပကြို ခနပြနဆြင်းကြည့်သ်ည်။ ဘယသ်ူမှလည်း မရှိတော့ တိတဆြိတန်သည်ေ။ အိမရြှေ့မှာ သူတို့ တံခါးက နှစ်ထပဖြစ်သည်။ တဈခုက ဘိလပတ်ံခါးခေါမြလား ဘာဂွာတခါးခေါမြလား သံတံခါးဖြစ်သည်။ အဲဒါက အမြဲလိုလို စေ့ထားပြီး အထဲမှ သော့ခပထြားလေ့ရှိသည်။ အပြငသ်ှားသောသူက သော့ပါသှားလွှင် အပေါကကြ လကလြွှို၍ သော့ဖြင့ဝြင်၍ရသည်။

နောကတ်ဈထပကြ သဈသားတံခါး ခေါကတ်ံခါးဖြစ်သည်။ နေ့ခင်းဆိုလွှင် အကုနဖြှင့ထြားတတပြှီး ညအိပမြှ လုံးဝပိတလြိုကလြေ့ရှိသည်။ အခုတော့ အဲဒီသဈသားတံခါးကို ပိတဖြို့အခွိနတ်ောငရြောကလြာပြီ။ အဲဒီသဈသားတံခါးကို အတွင်းမှ ဂလန့ထြိုးလိုကလြွှင် အပြငကြ ဘိလပတ်ံခါးကို သော့ခပဝြငရြုံနှင့ြ မရတော့ပေ။ အတွင်းက လူက ဖြင့ပြေးမှ ဝငလြို့ရပမည်ေ။

စောင့ရြတာ နည်းနည်းကြာတော့ နိုငန်ိုင် စိတမြရှညခြငွတ်ော့။ သဈသားတံခါးကိုပါ ပိတလြိုကတ်ော့သည်။ ပြနမြလာရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ၊ ဟင့ြ သူတခါမှ မစဉြးစားမိ၊ ခါတိုင်း သူ့မမပေေဲ ဖြင့ပြေးနလေို့ထငသ်ည်။

နိုငန်ိုင် အပေါထြပပြှနတ်ကပြှီး သူ့ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကကြလေး လှဲရင်း အတွေးထဲ နှစ်မှောနသည်ေ။ ကိုဘိုမောငန်ှင့ြ ကြမ်းခဲ့တဲ့နေ့တွကေို ပြနလြှှမ်းလာသည်။ ရဲသီဟကရော သူ့ကို ခစွခြှင့တ်ောင်းဦးမှာလား။ အဲဒါထကြ ဦးခစွဆြှေ၏ လိငတ်နထြှားထွားကြီးကို ပြနတ်ှေးမိပြနတ်ော့ သူ့လကကြလေးတွကေ အလိုလို ပေါငကြှားရောကသ်ှားပြနသ်ည်။ အခုတော့ ဒူးထောငလြိုကတ်ာနဲ့ ရှပအြင်ျကြီအနားက ပေါငရြင်းကို လှနကြသွှားပြီး သူ့ပေါငခြှဆုံက ရှင်းလင်းနသည်ေ။ မနေ့ကပင် စောကမြှှေးလေးတွကေို ရိပထြားသဖြင့ြ ပြောငရြှင်းနသေော သူ့စောကဖြုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးကို လကဖြွားကလေးဖြင့ြ ပြတပြေးနရင်ေးက အဖုတန်ှုတခြမ်းလေးကို ပြတလြိုကမြိသည်။

..အ…

သူ့ပါးစပကြ အသံလေးပငထြှကအြောင် ငှီးငှူမိသည်။ အားးးးးး လိုချင်လြိုကတ်ာ၊ အရညလြေးတောငစြီးကလွာပြီ။ သူ့ ဆန်ဒတွေ တအားပြင်းပြနရပြေီ။ ဒီလိုမိုးခွူပန်မှတေော့ ဖကြေီး ပြနလြာတာနဲ့ သူစိတကြူးထားသလို ဟိုဟာတောင် လုပပြါတော့မလားမသိဘူးလို့ တွေးပြီး ဒေါသလည်း နည်းနည်းထွကန်မေိသည်။

အဲ့လိုနှင့ြ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ စိတတ်ှေ ဂနာမငှိမ် ဖြစ်နခွေိနမြှာ တံခါးခေါကသ်ံ ကြားလိုကရြသည်။ အိမရြှေ့သို့ တခွိနလြုံးနားစွင့န်သေော နိုငန်ိုငမြှာ ကမန်းကတန်းထကာ လှခေါးမှ ပြေးဆင်းသှားမိလသည်ေ။ တံခါး ကလန့ဖြှုတလြိုကပြှီးမှ မိမိကိုယမြိမိ ဘယလြိုဝတစြားထားတယဆြိုတာ နိုငန်ိုငသ်တိရလိုကမြိသည်။ သူ့တကိုယလြုံးမှာ ဦးခစွဆြှရေဲ့ ရှပအြင်ျကြီတဈထညပြဲရှိသည်။ အတွင်းမှာ ဘရာလည်း မရှိ၊ ဘောင်းဘီလည်းမရှိ။ သူ ပထမရညရြှယထြားတာက ဦးခစွဆြှေ ဟိုဟာလုပန်မှေ ဝငသ်ှားဖို့၊ အကြောင်းမဟုတတ်ော့ပါဘူး၊ ဦးခစွဆြှေ နောကကြနွလေို့ ဒေါနည်းနည်းပြတာက တဈခကြြ၊ တခါမှ အဲလို နောကမြကဖြူးလို့ စိတပြူတာက တဈခကြြ ရောသှားလို့ အဲဒီဟာတောင် သိပဂြရုမစိုကမြိတော့ပါဘူး။

တံခါးဖြင့ပြေးလိုကတ်ော့ ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင့ကြို မကြည့်ပြဲ ခေါင်းကြီးငုံ့ပြီး အိမထြဲ တန်းဝငသ်ှားသည်။ နိုငန်ိုငကြ ဘိလပတ်ံခါးပိတ်၊ သော့ခပ်၊ သဈသားတံခါးကိုပိတ် ကလန့ခြပြှီးမှ ဦးခစွဆြှနေောကြ လိုကသ်ှားသည်။ ဦးခစွဆြှကေ မီးဖိုထဲမှာ ရအေိုးထဲက ရတဈေခွကခြပပြှီး အငမ်းမရ တဈနှစ်လောကြ ရငတေန်တေဲ့သူလို သောကန်သည်ေ။ နိုငန်ိုငကြ ဦးခစွဆြှနေဲ့ လကတ်ကမ်းလောကမြှာ ရပလြိုကပြှီး ဦးခစွဆြှေ ရသေောကအြပြီးကို စောင့န်လေိုကသ်ည်။ ပြီးသှားတာနဲ့

…ဖကြေီး ဒါက ဘယကြိုသှားနတောလဲ…

ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင့ကြို တည့တ်ည့မြကြည့်ပြဲ ဘေးကို ကြည့်ရြင်းက

…ဖကြေီး သူငယခြငွြးတွနေဲ့ တွေ့လို့ လဘကရြညဆြိုငမြှာ စကားကောင်းသှားလို့ပါ သမီးရယ်…

..အိမမြှာ သမီးတဈယောကထြဲ ကနွခြဲ့တယဆြိုတာ ဖကြေီးမေ့နပြေီလား၊ ခါတိုင်းတောင် ဒီလို နောကမြကတွတပြဲနဲ့..

အဲလို နိုငန်ိုငကြ လသေံမာမာလေးနဲ့ ပြောလိုကမြှ ဦးခစွဆြှကေ စိုးရိမတ်ကြီးနဲ့ နိုငန်ိုင့ကြို မော့ကြည့်လြိုကပြါတော့သည်။

…ဟင်..သမီး ဘာဖြစ်လို့လဲ.. ဖကြေီးမရှိတုန်း တဈယောကယ်ောကမြွား..

..အခုမှ စိုးရိမမြနနေဲ့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ တခါထဲ သမီးတဈယောကထြဲ ရှိနတောများ အိမကြို တောတ်ောန်ဲ့ ပြနမြလာဘူး..

..အင်း ဖကြေီးက …………..

အဲလို ပြောရင်းနဲ့မှ ဦးခစွဆြှတဈေယောကြ နိုငန်ိုငဝြတစြားထားတာကို သတိထားမိသှားသည်။ မကြလြုံးကြီးပြူးပြီး စကားလည်း ထဈသှားသည်။ လညဇြလုပကြှီး မှင့ခြညွန်ှိမ့ခြညွန်ဲ့ ဖြစ်နအေောင် တံတွေးတွကေို မွိုခနွရသေည်။ နိုငန်ိုငဝြတထြားတာကလည်း သူ့ရဲ့ ရှပအြင်ျကြီအဟောင်း အညိုဗှောင် အသားပြော့ပြော့၊ အပေါပျိုင်းက ကြယသ်ီးကလည်း သုံးလုံးလောကြ ဖြုတထြားသေးတော့ ဝင်းမှတန်တေဲ့ ရငသ်ား အပေါပျိုင်းလေးတွေ၊ နောကပြှီး အောကပျိုင်းက အင်ျကြီကလည်း အောကအြနားက ဘေးမှာဝိုကပြှီး ခွဲထားတဲ့ ပုံစံဆိုတော့ ရှေ့မှာသာ ဖုံးနပမေေဲ့ ဘေးက ပေါငသ်ားတွကေ တငပြါးနားလောကအြထိကို မှငန်ရတောဆိုတော့ ဦးခစွဆြှေ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သှားရတာလည်း အပြဈမပြောသာပဘေူးလေ။

…အင်း အင်း..အဖကြေီး အိပတ်ော့မယ် အရမ်းအိပခြငွန်ပြေီ…

ဦးခစွဆြှခငေမြွာ ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပဲနဲ့ နိုငန်ိုင့ဘြေးနားကနေ အမှနဖြှတပြှီး လှခေါးကနေ ပြေးတကသ်ှားပါတော့သည်။ နိုငန်ိုငကြလည်း သူ ဦးခစွဆြှကေို လိုသလို လုပလြို့ရနပြေီဆိုတာ သိနတေော့ အေးဆေးပဲ အနောကကြနေ တကလြိုကသ်ှားသည်။ ဦးခစွဆြှတေို့ အခန်းထဲရောကတ်ော့ မီးပိတထြားတာမို့ မှောငမြဲနတောနဲ့ နိုငန်ိုငကြ မီးကို ဖြင့လြိုကသ်ည်။ အခန်းထဲက လေးပမေီးချောင်းရဲ့ အလင်းရောငကြ ဖြေးကနဲ့ ဖြာကလွာခဲ့သည်။ ဦးခစွဆြှတဈေယောကြ ခွငထြောငထြဲမှာ တဘကကြို လှည့ပြှီး အိပန်တောကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။

…ဖကြေီး…

..အင် သမီး နိုငန်ိုင်…

ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုငဘြကကြို လှည့ကြှည့ပြှီး ထူးလိုကသ်ည်။

…ဖကြေီးကို မေးစရာရှိလို့…

..ဘာများတုန်း သမီးရယ်.. ညမိုးသိပခြွူပန်ပြေီ…

..မိုးခွူပတ်ော့ရော ဘာဖြစ်လဲ ဖကြေီးရယ်….

…မဟုတပြါဘူး.. သမီး အိပရြေးပကြန်မှောစိုးလို့ပါ…

..ဟင့အြင်း မပကြပြါဘူး.. ဖကြေီး ဘာလို့ သမီးဓါတပြုံကို ကြည့်ပြှီး ဟိုဟာလုပန်တောလဲလို့…

..အို……… သမီးရယ် ဖကြေီးကို ခွင့လြှတပြါကြယ်.. ဖကြေီးမှားပါတယ်.. ဖကြေီး စိတအြလိုကို လိုကမြိတာပါ.. ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့နောြ..

ဦးခစွဆြှကေ ကုတငပြေါမြှာလှဲနရောက ထထိုငလြိုကပြှီး နိုငန်ိုင့ကြို ပြောလိုကသ်ည်။

..အင်းပါ ဖကြေီးကိုလည်း ဘယသ်ူက တိုငမြယပြှုမယ် ပြောနလေို့လဲ၊ သမီးက သိချင်လြို့ မေးတာကို..

နိုငန်ိုင့အြသံက စိတဆြိုးတဲ့ပုံလည်း မပေါကတ်ော့ ဦးခစွဆြှေ နိုငန်ိုင့ကြို မော့ကြည့်မြိသည်။ နိုငန်ိုငဝြတထြားတဲ့ သူ့ရှပအြင်ျကြီလေးကလည်း ဖရိုဖရဲနှင့ြ သူ့ပုခုံးလေးအစွန်းမှာ အောကပြဲ လွှောကတွော့မလိုလို မို့ နိုငန်ိုင့ရြငန်ှဈမှှာက အလုံးလိုကကြလေးတွေ၊ နို့သီးခေါင်းမမှငရြရုံပဲ ရှိတော့သည်။ သူနှင့လြည်း အသားချင်ြးကပတ်ော့မလောကြ နီးကပန်လရေော နိုငန်ိုင့ဆြီမှ ရမှေှေးနံ့လေးနှင့ြ မိန်းကလေး ကိုယန်ံ့လေးက ဦးခစွဆြှေ၏ ငယပြါကြီးကို တင်းမာထောငထြလာစတေော့သည်။

ဦးခစွဆြှေ စိတကြလည်း တဖြည်းဖြည်း ရဲလာသည်။ ကောငမြလေးရော ဆန်ဒရှိနတောလား။ သူ့လကတ်ှကေ နိုငန်ိုင့လြကမြောင်းနှစ်ဖကကြို ရောကသ်ှားသည်။

..သမီး တကယစြိတမြဆိုးဘူးလား..

နိုငန်ိုငကြ ခေါင်းလေးကို ရမ်းပြလိုကသ်ည်။

..သမီးရယ် သမီးမမကေေ သှေးသားအပြောင်းအလဲနဲ့ အိမထြောငသ်ညတ်ှရေဲ့ တာဝနကြို မပြုချင်တ်ော့တာ အတောကြှာပြီကြယ့ြ။ ပထမတော့ ဖကြေီးကို အားနာလို့ မငှင်းဆနပြမေဲ့ စိတမြပါတော့ဘူး။ နောကတ်ော့ လုံးဝကို လကမြခံတော့ဘူး။ ဖကြေီးတို့ အရှယကြ အဲဒီဆန်ဒတွေ အပြင်းပြဆုံး အရှယလြေ။ အဲတော့ ဖကြေီး ကိုယ့ဘြာသာ သှေးသားတွကေို ဖြညလြွှော့ရတာပေါ့ ….

ဦးခစွဆြှကေ စကားပြောနရင်ေးနဲ့ နိုငန်ိုင့လြကမြောင်းလေးတွကေို ပြတပြေးနတေော့ နဂိုကမှ ကပိုကရိုဖြစ်နရတေဲ့ ရှပအြင်ျကြီက ပိုလွှောကလွာရသည်။

…အဲဒီမှာ ဒီအတိုင်းကြီးဆိုရင် တောတ်ောန်ဲ့ ကိဈစက ပြတမြှာမဟုတတ်ော့ ကိုယစြှဲလမ်းပြီး ဟိုဟာပြုချင်တ်ဲ့ အချောအလှလေးတွကေို စိတကြူးနဲ့မှန်းပြီး လုပတ်ော့ မှနမြှနကြိဈစပြီးရတာပေါ့ သမီးရယ်..

…ဟင်း..ဖကြေီးက မီးကို လှတယလြို့ပြောတာပေါ့၊ ပြီးတော့ မီးကို ဟိုဟာပြုချင်န်တယေပြေါ့လေ…

နိုငန်ိုင့အြသံက စိတဆြိုးသံလည်းမပါတော့ ဦးခစွဆြှအတွေကကြတော့ ဒီလောကကြှီးလည်း မတုန်းပါ။ ကောငမြလေး အဲ့လောကရြဲတာကိုသာ နည်းနည်းအံအားသင့မြိရသည်။ သို့ပမေဲ့လည်း ငါးကြောမြကြိုကြ ကြောငမြိုကသ်ာ ဖြစ်မည် မဟုတလြား။

…အင်း..သမီး အပြဈပြောရငလြည်း ခံရတော့မှာပါပဲ သမီးရယ်..

ဦးခစွဆြှလကေတ်ှကေ ရှပအြင်ျကြီလွှောကသွှားလို့ပေါလြာသည့ြ နိုငန်ိုင့န်ို့ကလေးတွပေေါကြို အုပကြိုငလြိုကတ်ော့သည်။ နိုငန်ိုငကြတော့ ဘာမှမပြောတော့ မကြလြုံးလေးကို မှိတထြားကာ ဦးခစွဆြှေ၏ ပုခုံးကိုသာ သူ့လကလြေးနှစ်ဖကြ တငထြားလိုကသ်ည်။ ဦးခစွဆြှရေဲ့ခေါင်းက ငုံ့ပြီး နိုငန်ိုင့ြ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ငုံစို့လိုကသ်ည်။

..အို့…

နိုငန်ိုင့ဆြီမှ ငှီးသံကလေး ထွကလြာပြီး ဦးခစွဆြှေ လညဂြုတကြို သူ့လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ တင်းတင်းကပြကြပြကြလေး ဆှဲဖကလြိုကသ်ည်။ ဦးခစွဆြှေ၏ မကြန်ှာကြီးကို သူ့ရငခြှငထြဲ ဆှဲသှင်းလိုကသ်လို ဖြစ်သှားကာ ဦးခစွဆြှမကြေန်ှာကြီးက သူ့နို့လေးနှစ်လုံးကို ဖိကပမြိသှားသည်။ ဦးခစွဆြှအတွေကတ်ော့ အရှငလြတလြတ် နတပြှညရြောကသ်ှားသလို ဖြစ်နရကော သူ့လိငတ်နကြှီးမှာလည်း သံချောင်းလောကကြို တင်းမာလာတော့သည်။ ငတန်ရတောလည်း ကြာပြီမို့ အပရိကတွေ မလုပခြငွတ်ော့ နိုငန်ိုင့န်ို့နှစ်လုံးကို သူ့မကြန်ှာနှင့ြ ပြတသ်ပ်၊ ထိသမွှ အသားနုနုအိအိလေးတွကေို လွှာနှင့ရြကြ၊ နှုတခြမ်းဖြင့ြ စုပရြင်း နိုငန်ိုင့ကြို အိပယ်ာပေါြ ပကလြကကြလေးဖြစ်သှားအောင် တွန်းလှဲခလွိုကသ်ည်။

နိုငန်ိုငကြလည်း အလိုကသ်င့ကြလေး လှဲပေးလိုကလြသည်ေ။ သူဝတထြားသညမြှာလည်း ရှပအြင်ျကြီပြပြကြီး တဈထညတ်ည်းသာမို့ သူပကလြကကြလေး လှနပြှီး သူ့ဒူးနှစ်ဖကကြို ထောငလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ရှပအြင်ျကြီအနားတွကေ ပေါငပြေါမြှ လွှောဆင်းကာ သူ့ပေါငခြှဆုံက ဗလာကငွြးသှားပြီ ဖြစ်လသည်ေ။

ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင့ကြို အသာလေး တွန်းလှဲလိုကြ ကတည်းက နိုငန်ိုင့ပြေါငန်ှဈလုံးကြားတွင် နရောယူပြီး ဖြစ်လသည်ေ။ သူပုဆိုးမှာလည်း ပြနပြေေီမို့ လှတလြှတကြွှတကြွှတ် ဖြစ်သှားရန် အိပယ်ာခွရင်ေးသို့ ကနထြုတပြဈလိုကသ်ည်။ ဦးခစွဆြှမှော နိုငန်ိုင့ကြိုယပြေါမြှမိုးလွှကြ ညာဘကလြကကြို ထောကကြာ ဘယဘြကလြကဖြှင့် သူ၏မာနဖြီနသေော အတနကြှီးကို ဆုပကြိုင်၍ နိုငန်ိုင့ပြေါငခြှဆုံကြားက အဖုတန်ရောကို မှန်းတေ့လိုကလြသည်ေ။ ခွငထြောငတ်ှင်းမှာ သူ့ကိုယမြှအရိပကြ နိုငန်ိုင့အြောကပျိုင်းကို ကနွသဖြေင့ြ မှငကြှင်းက သိပမြသဲမကြဲပမေဲ့ အိမထြောငသ်ညမြို့ ပစ်မှတကြတော့ မလှဲပါ။ သူ့လီးထိပကြှီးမှာ စိုစိုစွတစြှတ် ခပခြွှဲခွှဲ အရညမြွားကို ထိမိသဖြင့ြ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကလြည်း စိတတ်ှေ အရမ်းထနပြေီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုကရြသည်။ နုဖတန်သညေ့ြ နှုတခြမ်းသားနှစ်ခုကြားမှာ အသာတေ့၊ ကိုယကြိုထိန်းပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းခလွိုကရြာ အရညမြွားဖြင့ြ ချောမှေ့နသေောလြည်း အပျိုမအဖုတကြလေးက တင်းကပြန်သဖြေင့ြ ဦးခစွဆြှမှော အရမ်းမလုပရြဲခွေ။ တဈလကမြချင်ြး ဖိသှင်းလိုကြ ပြနထြုတလြိုကန်ှင့ြ သူ့လိနတ်နတ်ဝကဝြငသ်ညအြထိတော့ စိတကြို ထိန်းလုပန်ရရှောလသည်ေ။

နိုငန်ိုငမြှာ မကြလြုံးလေးကို တင်းတင်းမှိတထြားပြီး နှုတခြမ်းလေးမှာ ဟတတဖြင့ြ အသကကြို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ဦးခစွဆြှေ နည်းနည်းဖိထိုးလိုကတ်ိုင်း အင့ြ ကနဲ အင့ကြနဲ ငှီးငှူနလသေည်ေ။ သူ့လိနတ်နကြှီး တဝကလြောကဝြငပြှီးသော အခွိနမြှာတော့ ဦးခစွဆြှတဈေယာကြ စိတကြို ဘယလြိုမှ ထိန်းမရတော့ပါ။ ခါးကိုကော့ကာ တဈခကြတ်ည်းနှင့ြ သူ့လီးကြီးတဈချောင်းလုံး အဆုံးထိဝငအြောင် ဆောင့ခြလွိုကမြိတော့သည်။

…စွိ..ဖစြျ…ဖတ်..

…အား….အင်း..ရှီး…..ကြှတဈြ..ကြှတဈြ……. နာတယဖြကြေီး.. အားး…

ရုတတ်ရကြ ထအောလြိုကသ်ော နိုငန်ိုင့အြသံကြောင့ြ ဦးခစွဆြှေ ရောကသ်ည့န်ရောမှာ ရပန်လေိုကမြိသည်။ ရောကန်တောကလည်း ဆုံးနပေါပြီ။ သူ့ဆီးခုံက နိုငန်ိုင့စြောကဖြုတဖြေါင်းဖေါင်းလေးကို ဖိကပန်ပြေီး ဖြစ်လသည်ေ။ သူ့လိနတ်နကြှီးတောင် နည်းနည်းပူသှားသည်။ အခုတော့ နိုငန်ိုင့စြောကခြေါင်းအတွင်းသား နှေးနှေးလေးထဲမှာ နပန်သည်ေ။ ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင်၏ ရှုံ့မဲ့သှားသော မကြန်ှာလေးကို အသာနမ်းလိုကသ်ည်။ နိုင့န်ိုင့န်ို့နှစ်လုံးကတော့ သူ့ရငဘြတအြောကမြှာ ပိပြားနပြေီ။

…ဆောရီး ခလေးရယ်၊ အရမ်းနာသှားလား.. ဖကြေီး လောသှားတယ်..

နိုငန်ိုငမြှာ အခုလို ဦးခစွဆြှရပေန်လေိုကတ်ော့ သူ့စောကခြေါင်းထဲက အနာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး သကသ်ာလာသဖြင့ြ မကြလြုံးတွကေိုဖြင့ပြှီး သူ့ကို စိုးရိမတ်ကြီး ငုံ့ကြည့်န်သေော ဦးခစွဆြှကေို ခေါင်းလေး တဈခကြြ ငှိမ့ပြှလိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း ဦးခစွဆြှေ ပြနဆြှဲထုတလြိုကမြှာလည်း မလိုလားသဖြင့ြ

…ရတယ် ဖကြေီး… ရုတတ်ရကမြို့ နည်းနည်း စပသ်ှားတာပါ..

နိုငန်ိုင့လြကလြေးတွကေ ဦးခစွဆြှကေို တင်းတင်းလေး ပြနဖြကထြားမိသည်။ သူထငတ်ဲ့အတိုင်းပဲ ဦးခစွဆြှဒေုတကြှီးက ကိုဘိုမောငထြကတ်ုတပြှီး ရှညလြည်းရှညသ်ေးသည်။ နောကပြှီး စိတဆြန်ဒပြင်းပြလှန်းလို့လားမသိ သံချောင်းကြီးလိုပဲ မာလိုကတ်ာက အကြောလိုလို အရိုးနုလိုလို အဖုဖု အထဈထဈတွတေောင် နိုငန်ိုင့စြောကခြေါင်းအတွင်းသားလေးတွမှော ထိဖိနတောကို သိနရသေည်။ နိုငန်ိုငလြည်း ခံစားလိုကရြတာ ပြည့န်ှဈသှားတာပဲ မဟုတလြား။

နိုငန်ိုငကြ သူ့အတွင်းသားလေးတွေ ပူစပတ်ာ ပြလွှေော့သှားပြီး ဦးခစွဆြှရေဲ့ ပူပူနှေးနှေး လိငခြွောင်းတုတတ်ုတကြှီးကို အသားကသွှားတာနဲ့ သူ့ဖငလြေး မသိမသာလှုပပြေးပြီး ဦးခစွဆြှကေိုစလုပဖြို့ အခကြပြေးလိုကသ်ည်။ ဦးခစွဆြှကေ ပထမတော့ သူ့လကန်ှဈဘကကြို ထောကပြှီး ဖငကြိုကော့လို့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အဝငအြထွကြ စလုပသ်ည်။ နောကတ်ော့ တဖြည်းဖြည်း အရှိနကြလေးရလာသည်။ လကထြောကထြားရတာလည်း ညှောင်းလို့ နိုငန်ိုင့ကြိုယလြေးပေါြ မှောကခြလွိုကပြှီး သူ့လကဖြဝါးတွကေို နိုငန်ိုင့တ်ငပြါးအောကြ ထိုးထည့ပြှီး နိုငန်ိုင့ဖြငလြုံးတွကေို ဆှဲဆှဲပြီး အားရပါးရ ဆောင့တ်ော့သည်။

ဦးခစွဆြှမှော အတွေ့အကြုံရင့ကြကြသ်ူ အိမထြောငသ်ညမြို့ ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းက အားပါပြီး အခကြကြကြ ထိထိမိမိ လိုးတတသ်ူဖြစ်သည့အြပြင် သူ့လိငတ်နကြှီးမှာ အားရပါးရ တုတတ်ုတခြိုငခြိုငကြှီးမို့ နိုငန်ိုင့ခြငမြွာ အခုမှ ကာမစည်းစိမကြို ပြည့ပြှည့ဝြဝ ပစွပြစွန်ှဈနှစ်ကြီး ခံစားရပတေော့သည်။ ဦးခစွဆြှေ၏ ဆောင့ခြကြမြွားအောကတ်ှင် လူးလိမ့ကြော့ပြံနပြေီး ကာမအရသာ အထွတအြထိပကြို ရောကသ်ှားတော့သဖြင့ြ သူ့လကသ်ည်းများက ဦးခစွဆြှေ၏ ကြောပြငကြှီးကို ကုတခြှဈလိုကမြိလသည်ေ။ ခစွဆြှမှောလည်း ဘယကြာလကတည်းက မှန်းပြီး လုပခြငွန်မှန်ေးမသိသော မယားပါသမီးလေးကို တကယဆြောန်ရတောမို့ စိတဓြါတအြရရော၊ အဖုတကြလေးက ကပြလြှန်းသဖြင့ြ သူ့လိနတ်နကြှီးကို ဆုပည်ှဈကိုငပြေးထားသလို ဖြစ်နရတောရော၊ ထို့ကြောင့ြ ပထမဆုံးအခွီမှာတော့ သိပအြကြာကြီး မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ နိုငန်ိုင် ပြီးသှားပြီသညန်ှင့ြ ခနတာအတွင်း သူလည်း သုတရြညမြွား နိုငန်ိုင့စြောကခြေါင်းအတွင်းထဲ ပန်းညှဈထည့ကြာ ပြီးသှားရရှာတော့သည်။

….အားးးးး ဖကြေီး……………..

…ကောင်းလိုကတ်ာ သမီးရယ်……

………………………………

ဦးခစွဆြှမှော ပြီးသှားသောလြည်း သူ့လိငတ်နကြှီးကို နိုငန်ိုင့အြဖုတလြေးထဲ စိမထြားရင်း၊ သူတို့နှစ်ယောကြ တဈယောကကြိုတဈယောကြ တင်းကပြစြှာဖကထြားရင်း အသကကြို မှနမြှနလြေးရှူရင်း နားနကြလေသည်ေ။ ခနနတေော့မှ နိုငန်ိုငကြ ဦးခစွဆြှေ ရှပအြင်ျကြီကြယသ်ီးများကို ဖြုတလြိုကပြှီး သူ့လကသ်ည်းကလေးများဖြင့ြ ဦးခစွဆြှေ၏ ရငဘြတ် လညပြင်းတို့ကို မနာ့တနာ ဖြဖြလေး ခွဈကစားနသလေို၊ ဦးခစွဆြှကလေည်း နိုငန်ိုင့ြ၏ လကတ်အုပစြာထကြ နည်းနည်းလေးကြီးသော နို့ကြီးတွကေို ဖစွည်ှဈလိုကြ နို့သီးခေါင်းလေးကို လကခြွောင်းထိပကြလေးဖြင့ြ လိမ့လြိုကြ ကစားနပသေည်ေ။ နိုငန်ိုငကြ ဦးခစွဆြှေ၏ မကြန်ှာကို မော့ကြည့်ရြင်း

…ဖကြေီး……..

…ဟင်..သမီးလေး….

..ဟင့ြ.. ဖကြေီးကလည်း လူကိုတော့ ဟိုဟာတောင် လုပပြှီးနပြေီ၊ အခုထိ သမီးခေါတ်ုန်းပဲလားလို့..

….အင်းလေ ဟုတသ်ားပဲ မိုးကြိုးတွေ ဘာတွပစ်ေနပေါဦးမယ်၊ နိုငလြေးလို့ ခေါမြယန်ောြ၊ သမီးမမရှေေေ့ကြရငတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်းပေါ့နောြ..

…ဟင့ြ..ကြည့်ြ..ပြောရင်းနဲ့တောင် သမီးလုပန်သေေးတယ်…

..အောအြေး ဘှာတေး ဘှာတေး.. နိုငလြေးကရော ဖကြေီးကို ဘယလြိုခေါမြှာလဲ… ဖကြေီးလို့ မခေါန်ဲ့တော့နောြ..

..အင်းလေ ဦးဦးခစွလြို့ခေါမြယ် ခစ်ခစ်..

..ကောင်းတယ် ဦးဦးခစွန်ဲ့ နိုငလြေးပေါ့ ဟီးဟီး… လူကြယရြာမှာနောြ၊ အဟီး…

..အင်းပါ.. ဒါနဲ့ ဦးဦးခစွကြို သမီး..၊ အဲ နိုင် မေးစရာရှိသေးတယ်…

…နိုငလြေးကလည်းကြာ.. မေးစရာတွကြေီးပဲ၊ တခါထဲ၊ ခါတိုင်းဆို စကားတောင် သိပမြပြောပဲနဲ့ အခုတော့ .. ကဲမေးမေး ဘာမေးမလို့လဲ.. ပေါကကြရတွတေော့ မမေးနဲ့နောြ၊ ဟင်း….

..ဦးဦးခစွကြ နိုင့ကြို ဘယတ်ုန်းကတည်းက အဲ့လိုလုပခြငွစြိတပြေါန်တောလဲဟင်..

…ဘယလြိုလုပခြငွစြိတကြို ပြောတာလဲကြ.. ရှင်းရှင်းပြောတာမဟုတဘြူး နိုငလြေးကလည်း..

…ဟင်း ဦးဦးခစွကြလည်း သိရဲ့သားနဲ့ ညဈပြီ၊ နိုင့ကြို အဲဒီစကားပြောစချင်ေလြို့ မဟုတလြား ဟင့ြ… အခုပဲ ဦးဦးခစွြ နိုင့ကြို လုပပြှီးသှားတဲ့ဟာလေ.. မယားလေးလို ကငွ့ခြငွန်တောကို ပြောတာ…

..အဟီး သိပါတယကြှာ နိုငလြေးကို ဦးဦးခစွကြ တမငစြနတောပါ၊ ဘယတ်ုန်းကတည်းကလဲဆိုတော့၊ မှန်း…. အင်း နိုငလြေး ဦးကို စိတမြဆိုးရဘူးနောြ…

.အင်းပါ၊ ဒီထကစြိတဆြိုးစရာရော ရှိသေးလို့လားလို့ ၊ ခါထဲမှပဲ ဦးဦးခစွကြလည်း….

..အင်း နိုငလြေး ဓါတပြုံချင်ြးလဲလိုကတ်ဲ့ပုံလေး သိတယမြဟုတလြား၊ အဲဒီအခွိနထြဲကပဲ၊ ဒါပမေဲ့ ဦးဦးခစွကြ နိုငလြေးမမကေေိုလည်း ခစွန်တောမဟုတလြား၊ အဲဒီတုန်းက သူကလည်း အဲဒီစိတတ်ှေ မကုနသ်ေးဘူးလေ၊ နိုငလြေးကို လုပခြငွစြိတပြေါလြာရင် သူ့ကို လုပလြိုကတ်ာပဲ၊ စိတထြဲမှာတော့ နိုငလြေးကို မှန်းလို့ပေါ့၊ ..

..အို.. ဦးဦးခစွကြလည်း အဲ့တုန်းက နိုငလြေးက အပျိုဖြစ်စလောကပြဲရှိဦးမှာ၊ ဦးဦးခစွဟြာကြီးသာ သှင်းလိုကရြင် ကြဲပြဲပြီး သမွေားသှားမလားတောင် မသိပါဘူး၊ ခစ်ခစ်…

..မသလေောကပြါဘူးနိုငလြေးရယ်၊ ရှေးခတ်ကေ ဘုရငတ်ှဆေိုရင် တောကြောကတ်ာ တခွို့ဆို တကယ့င်ယင်ယလြေးတွေ၊ ကုလားပြညမြှာဆိုရင် မိန်းကလေး ၁၁ နှစ်သမီးလောကန်ဲ့တောင် မိဘက အိမထြောငခြပြေးရနတောပဲဟာ…

…ဟင့ြ လူဆိုးကြီး အဲတုန်းက နိုငလြေးက မသိလို့ ကိုယ့ကြို အဲ့လိုစိတထြဲက ပစ်မှားနတော၊ အိ၊ အသည်းယားစရာကြီး ခစ်ခစ်..

ထိုကဲ့သို့ အညီအယောကလြေးတွေ ပြောနရင်ေးလကတ်ှကလေည်း ဆော့နကြတောဆိုတော့ ဦးခစွဆြှေ၏ လီးကြီးမှာလည်း နိုငန်ိုင့အြဖုတလြေးထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြနမြာလာခဲ့လသည်ေ။ ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင့ကြိုယပြေါြ လိမ့တ်ကလြိုကတ်ော့ နိုငန်ိုငကြလည်း အလိုကသ်င့ကြလေး ပေါငကြို ဖြဲကားပေးထားသည်။ သူ့အဖုတလြေးမှာလည်း စိုရှဲနပြေီ မဟုတလြား။ အင်း ပထမဦးဆုံးညဆိုတော့ လှကြေီးထိုးနဲ့ စခန်းသှားကြဦးမှာပေါ့လလေို့ နှစ်ယောကစြလုံး ခေါင်းထဲမှာ တွေးလကြြ၊ ခစွတ်လင်း နောကတ်ကြိမခြေါဖြို့ တာစူကြလတေော့သည်။

ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ နိုငန်ိုငတ်ို့မှာ သူတို့အတွကြ မင်ျဂလာဦးညလို ဖြစ်နသဖြေင့ြ ဦးခစွဆြှတေို့ လငမြယားအိပသ်ည့ြ ကုတငကြှီးပေါမြှာ ခစွတ်လင်းခေါြ အတောကြှမ်းကြသဖြင့ြ၊ နှစ်ယောကစြလုံး နမှငေ့မြှ နိုးကြလသည်ေ။ ဦးခစွဆြှမှော နိုးနိုးချင်ြး လူကြီးပီပီ ဒေါကြွော့နှယမြရှိပဲ အိမရြှေ့တံခါးမကြီးပိတထြားပြီး အိပလြို့ မသင့တ်ောမြှန်းသိသည်။ ထို့ကြောင့ြ ကမန်းကတန်း အိပယ်ာမှထ အိပယ်ာခွရင်ေးမှ ပုဆိုးကို ကောကစြှပပြှီး နိုငန်ိုင့ကြို ပါးကလေး ရှှတကြနဲ နမ်းပြီး နိုးလိုကလြသည်ေ။ နိုငန်ိုငကြ မကြလြုံးလေး ပြင့လြာပြီး

..ဟင့ြ ဦးဦးခစွြ ဘယသ်ှားမလို့လဲလို့၊ သမီးတော့ ဦးဦးခစွန်ဲ့ အိပယ်ာထဲမှာပဲ တဈနေ့လုံး နချင်ေတ်ော့တာပဲ၊..ဟင့ြ…

…ဦးဦးခစွလြည်း နချင်ေတ်ာပေါ့ကြာ၊ ဖြစ်နိုငရြင် နိုင့ဟြာလေးထဲကနေ ဆှဲတောငမြထုတခြငွဘြူး၊ အဟီး၊ အခု အိမအြောကကြ တံခါးသှားဖြင့ရြမယ်၊ တောကြှာ ဟိုအဒေါကြှီးရောကလြာရင် သမီး ဦးဦးခစွတ်ို့ အိပယ်ာထဲ အိပန်တောတွေ့သှားရင် မကောင်းဘူး။ အိမတ်ံခါးကြီးလည်း အခုလို ပိတထြားလို့ မကောင်းဘူး။ အခု ခနဖြင့ထြားပြီး ဟိုအဒေါကြှီး ထမင်းဟင်းခကြပြှနသ်ှားမှ အတွင်းက ဘိလပတ်ံခါးပိတထြားပြီး ဦးဦးခစွတ်ို့ ဆကခြစွလြိုကရြအောင်..

နိုငန်ိုငလြည်း သိပါသည်။ အဲဒါကြောင့ြ အိပယ်ာထဲမှ လူးလဲထကာ သူ ညက ဝတခြဲ့သော ရှပအြင်ျကြီလေးကို ကောကကြာ လကထြိုးဝတန်လသေည်ေ။ ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင့ြ နို့လေးနှစ်လုံးကို သူ့လကဖြဝါးဖြင့ြ အသာလှမ်းညှဈလိုကလြသည်ေ။

..ဟင့ြ ဦးဦးခစွန်ောြ၊ မစလာနဲ့ တခါထဲ..

နိုငန်ိုင်၏ လှပသော ကြာမူပါပါ မကြစြောင်းလေးကြောင့ြ ဦးခစွဆြှမှော တဟီးဟီးရယမြောရင်း နိုငန်ိုင့်ပါးလေးကို တရှှတရြှှတ် နမ်းလိုကမြိလသည်ေ။

..ဟော အိပယ်ာခင်းတွမှောလည်း ပပြနေတောပဲ အကြကတ်ှေ၊ လွှောတ်ဲ့ခွင်းထဲ ထည့လြိုကမြှ ရမယ်..

…………………………………………

အိမအြကူအဒေါကြှီး အိမရြောကလြာ ထမင်းခကြြ ဟင်းခကြြ လုပန်တေုန်း ဦးခစွဆြှေ ဈေးနားခဏသှားဝယလြာတဲ့ မုန့ဟြင်းခါးစား လဘကရြညသ်ောကကြှပြီး တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကြ မထိမိ မကိုငမြိအောင် မနည်းထိန်းနကြရေသော ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ နိုငန်ိုငတ်ို့ တဈယောကကြိုတဈယောကြ ကြည့်ကြာ ပြုံးစေ့စေ့နှင့ြ ဖြစ်နကြလေသည်ေ။ ဦးခစွဆြှလည်ေး အလုပကြိဈစဆိုပြီး ထွကသ်ှားရာမှ နေ့ခင်းဘကြ ပြနရြောကလြာတော့ အိမအြကူအဒေါကြှီးမှာ ပြနဖြို့ ပြငဆြငန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ အိမန်ောကဖြကမြှာ သူလွှောခြဲ့သော အဝတတ်ှေ လှမ်းထားခဲ့ကြောင်း၊ ဟင်းက မနကစြာ ညစာ စားလို့ရအောင် ခကြထြားခဲ့သဖြင့ြ ညနေ သူလာဖို့ မလိုတော့ကြောင်း၊ အဝတမြွားကိုသာ မိုးမခွူပမြှီ သိမ်းဖို့လိုကြောင်း ဦးခစွဆြှကေို မှာပြီး ထွကသ်ှားတော့သည်။

ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုငရြောဟု မေးကြည့်ရြာ အိပခြငွလြို့ အပေါထြပတ်ကသ်ှားကြောင်း တရေးတမော အိပန်ပြေီထငကြှောင်း ပြောသှားလသည်ေ။

ဦးခစွဆြှကေ အိမရြှေ့ သံဘာဂွာတံခါးကို စေ့၊ သော့ခလောကခြပပြှီး အိမပြေါသ်ို့ အသာတကလြာခဲ့တော့သည်။ အိမပြေါရြောကတ်ော့ သူတို့ လငမြယား အိပသ်ည့အြခန်းမှာ အိပယ်ာခင်းများ အသဈလဲထားပြီး သပသ်ပရြပရြပကြလေး ဖြစ်နသညေကြို တွေ့ရလသည်ေ။ နောကြ နိုငန်ိုင့အြခန်းဝသို့ အသာလေး ခွဖြေားထောကြ၍ လွှောကသ်ှားလိုကသ်ည်။

…ဟိုကျ…

တွေ့လိုကရြသည့ြ မှငကြှင်းက ဦးခစွဆြှေ၏ ရငဘြတထြဲသို့ လှိုင်းလုံးကြီး ဆောင့ဝြငလြိုကတ်ာခံလိုကရြသလို၊ ဒိန်းကနဲပင် ဖြစ်သှားရသည်။ သူ့ငယပြါကြီးကလည်း ပုဆိုးအောကမြှာ ဖြောင်းကနဲ ထောငထြလာရလသည်ေ။ မဖြစ်ပဲနှင့ြ ခံနိုငပြါ့မလား။ အခန်းထဲမှာ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အခန်းဝကိုကြောပေး၍ ကုတငပြေါတ်ှင် တစောင်းလေး အိပန်သည်ေ။ ဦးခစွဆြှေ၏ ရငထြဲကို ဝုန်းကနဲ ဖြစ်စသညေကြ နိုငန်ိုငဝြတထြားသည့ြ အဝတအြစား။ နိုငန်ိုငကြ အပေါမြှ ရှပအြင်ျကြီအဖြုလေးနှင့ြ အောကပျိုင်းမှာ ကြောင်းစိမ်းစကပကြလေး။ ကြောင်းစိမ်းစကပကြလေးက တိုနတောမို့ ပေါငလြညလြောကမြှာ ရောကန်သည်ေ။ ညိုဝင်းနသေော ပေါငတ်နလြေးတဖကကြ ဆန့ထြားပြီး အပေါကြ ပေါငတ်နလြေးက မှှောကပြှီး ဒူးကိုကြေးကာ သူ့ရှေ့က ဖကလြုံးပေါတ်ငထြားသည်။ ဦးခစွဆြှေ ကြည့်ကြှည့ပြှီး ကိုယ့စြိတကြို ဖြမေိနသညေ့ြ ဓါတပြုံထဲက အဝတအြစားတွေ။ ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ သူ့အတွကြ ထိုအဝတအြစားတွကေို ဝတထြားမှန်း သိလိုကရြသဖြင့ြ ဝမ်းလည်းသာ၊ လီးလည်းတောငလြာတော့သည်။

ဦးခစွဆြှကေ ကုတငဆြီသို့ အသံမထွကအြောင် အသာထိန်းလွှောကသ်ှားလိုကပြှီး ကုတငဘြေး နိုငန်ိုင့ခြှထေောကြ ပေါငတ်နမြွားနရောတွင် ကိုယတ်စောင်းလေး ထိုငလြိုကသ်ည်။ ကြောင်းစိမ်းစကပကြလေး အောကမြှ ပေါငတ်နည်ိုဝင်းဝင်းလေးကို ငေးစိုကကြှည့မြိရင်းက စကပအြနားလေးကို တဖြည်းဖြည်းမပြီး လှနတ်ငလြိုကမြိလသည်ေ။ နိုငန်ိုငကြတော့ တုတတ်ုတမြွှမလှုပ်၊ တကယ် အိပပြွောန်တောလား၊ အိပပြွောခြငွယ်ောငဆြောငန်တောလား မသိ။ ဦးခစွဆြှအဖေို့ကလည်း နိုငန်ိုငကြ စိတတ်ူသဘောတူဆိုတာ သိနလေို့ ဘာမှတော့ ကြောကစြရာမလို။ အခုဟာက တစိမ့စြိမ့ြ အရသာခံရင်းမို့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လှုပရြှားနခွင်ေးသာ။

ကြောင်းစိမ်း စကပကြလေးကို လှနလြိုကတ်ော့ အောကမြှာ ပိတသ်ားဘောင်းဘီ ဖြူဖြူလေး။ ဘောင်းဘီလေးက နိုငန်ိုင့တ်ငပြါးလုံးကြီးတွကေို မနိုငမြနင်း ထိန်းထားရသလို ဖြစ်နသည်ေ။ နိုငန်ိုင့ဖြငကြှီးနှင့ဆြိုရင် သေးနသည်ေ။ ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင့ဖြငလြုံးကြီးနှစ်လုံးကို သူ့လကဖြဝါးကြီးနှင့ြ အသာအယာ ပြတသ်ပဆြုပန်ှယရြင်း ခါးသားရညမြွှော့ကြိုးကို လကည်ိုးနှစ်ဘကန်ှင့ခြွိတပြှီး ဆှဲခွှတခြလွိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုင် ဖငကြှီးကို ကော့ပြီး ဘောင်းဘီလေးခွှတလြို့ရအောင် အသာကြှပေးလိုကသ်ည်။ လှည့တ်ော့မကြည့်ြ။ ဆကပြှီး အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်သည်ေ။ ပါးစပကြတော့ အိပရြင်းနဲ့ ယောငသ်လို နည်းနည်းညီးလိုကသ်ေးသည်။

..အင်းးးး..ဟင်း…….

ဦးခစွဆြှေ ရငထြဲမှာ ဟာကနဲ ဖြစ်သှားသည်။ နိုငန်ိုင့ြ ဖငကြှားနှင့ြ စောကဖြုတကြလေးမှာ အမှှေးအမှှငမြရှိ ပြောငသ်လင်းခါနသည်ေ။ နိုငန်ိုင့ပြေါငန်ှဈလုံးကြားမှ အနောကဖြကသ်ို့ ပြူးထွကန်သေော စောကဖြုတလြေးမှာ အကြဲကြောင်းလေးတလွှောကြ အရညကြှညတ်ှေ ရှှမ်းလဲ့နသည်ေ။ ဦးခစွဆြှကေ အသာငုံပြီး နမ်းလိုကသ်ည်။ မိန်းမ ကိုယန်ံ့လေးနှင့အြတူ ရမှေှေးနံ့လည်း ရလိုကသ်ည်။ ပေါငတ်ဝိုကမြှာ ရမှေှေးဖြန်းထားပုံရသည်။

ဦးခစွဆြှကေ သူ့မကြန်ှာကို နိုငန်ိုင့ဖြငန်ှဈလုံးကြားကပကြာ သူ့လွှာကြီးဖြင့ြ အဖုတလြေးကို မှီသလောကြ လှမ်းလကြလြိုကမြိသည်။ နိုငန်ိုငကြ ဦးခစွဆြှေ လကြလြို့ အဆငပြှစရေန်ေ သူ့ဖငကြှီးတွကေို ပိုပြီးကော့ပေးလာသည်။ သူ့ပါးစပကြလည်း အသံတိုးတိုးလေးဖြင့ြ

..အိုး..ဖကြေီး ဘာလုပန်တောလဲ.. နိုင် ကြောင်းသှားရတော့မယလြေ..

ဦးခစွဆြှေ အရမ်းသဘောကသွှားသည်။ နိုငန်ိုငကြ သူငယင်ယတ်ုန်းကပုံ ဇာတကြနသညေမြဟုတလြား။ အဲ့တော့ သူ့လီးကြီးမှာလည်း တအားကို မာတောငလြာပြီမို့ ပုဆိုးကို ကြင်းလုံးပုံခွှတခြလွိုကပြှီး ကုတငပြေါြ ဒူးထောကတ်ကလြာလိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုင့ြ ခါးလေးကကိုငပြှီး ဆှဲမလိုကတ်ော့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ဖငဘြူးတောင်းလေး ထောငရြကသ်ား ဖြစ်သှားသည်။

…အိုး ဖကြေီး.. နိုင် ကြောင်းနောကကြရွင် ဆရာမ ဆူလိမ့မြယ်… တောကြှာ မမလေည်ေး ဝငလြာဦးမယလြေ..

တောတ်ောလြည်း တတန်ိုငတ်ဲ့ ကောငမြလေး။ ဦးခစွဆြှေ စိတထြဲကသာ တွေးနသည်ေ၊ ပါးစပကြ ဘာမှပြနမြပြောအား။ သူ့လွှာတွကေ နိုငန်ိုင့အြဖုတလြေးကို အားရပါးရ လကြန်မေိသည်။ ပထမ ညှီစို့စို့အနံ့လေးက နှာခေါင်းယဉသ်ှားတော့ ဘာအနံ့မှ မရတော့သည့အြပြင် ငံကြိကြိ အရသာလေးကိုလည်း ကြိုကသ်လို ဖြစ်လာမိသည်။ နိုငန်ိုငကြလည်း အမှှေးအမှှငရြိပ် ရမေိုးခွိုးပြီး သချောဆေးကြောထားပုံရသည်။ ဆပပြှာနံ့ကလေးတောင် တခကြတ်ခကြြ ရမိနသေေးသည်။ ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင့အြဖုတလြေးကို လကြန်ရင်ေးက အပေါန်ည်းနည်းတကလြာပြီး ခရပြငေ့လြေးကိုပါ လွှာနှင့ြ ထိုးတို့လိုကတ်ော့

..အ..အိုးဖကြေီး ဆိုးတယ်.. နိုင့ျ ဟိုဟာလေးထဲမှာ အရမ်းယားလာပြီ ဖကြေီး…

…အင်းအင်း… နိုငန်ိုငလြေး ငှိမင်ှိမန်ေ၊ ဖကြေီး အဲ့ဒီယားနတေဲ့ အတွင်းထဲကို လှမ်းကုတပြေးမယ် ဟုတလြား၊ အယားပြသှေားအောငလြေ…

ဦးခစွဆြှကေ ဒူးတဘကထြောကထြိုငလြိုကပြှီး မို့ဖောင်းအရညရြှှမ်းနတေဲ့ စောကဖြုတဝြလေးမှာ သူ့လီးထိပကြှီးကို တေ့လိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ အဲဒီစောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းလေးရဲ့ အကြဲကြောင်းထဲကို သူ့လီးညိုညိုကြီးကို ဖိသှင်းထည့လြိုကပြါတော့သည်။ ခနအကြာမှာတော့ စကပအြစိမ်းလေး ခါးလညရြောကန်တေဲ့ ကောငမြလေးရဲ့ တအီးအီးညီးသံနဲ့ သူ့နောကကြ ဒူးထောကပြှီး သူ့လီးညိုညိုတုတတ်ုတကြှီးကို တအားဆောင့ဆြောင့လြိုးနတေဲ့ လူကြီးရဲ့ ဆီးခုံနဲ့ ကောငမြလေးရဲ့ ဖငတ်ဖပဖြပ် မှညသ်ံ၊ ဆောင့တ်ဲ့အရှိနပြှင်းလို့ ကုတငကြ တကြှိကြှိ လှုပမြှညသ်ံတို့က အခန်းလေးထဲမှာ လှှမ်းမိုးနပေါတော့သည်။

…………………………

ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ နိုငန်ိုငတ်ို့ နှစ်ဦးသား လိုးမဝသေးခငမြှာပဲ ဒေါကြွော့နှယ် အိမပြှနရြောကလြာတော့ လုပလြို့မရအောင် ကဉွြးကြပသ်ှားကြရတော့သည်။ ဒါတောငမြှ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရကလြုံးလုံးက ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင့ကြို ကြောင်းစိမ်းစကပကြိုပဲ ဝတခြိုင်းထားပြီး သူတို့နှစ်ယောကမြှာ စားတဲ့အခွိနန်ဲ့ ခနတဖြုတ် အိပတ်ဲ့အခွိနပြဲ နားပြီး ကနွတ်ဲ့အခွိနမြှာ သူ့ကောငကြှီး မှနမြတလြာတာနဲ့ အဖုတမြှာတတပြှီး ဆောတ်ော့တာပဲ ဆိုတော့ နိုငန်ိုင့ခြငမြွာလည်း ဦးခစွဆြှကေို တောတ်ောလြေး စွဲမကသ်ှားသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း ကိုဘိုမောင့ဆြီက တတလြာသော ပုလှပညောကို ဦးခစွဆြှအေား ပြနလြည် အသုံးတောခြံပြလရော ပုလှတဈေခါမှ အပေးမခံရဖူးသော ဦးခစွဆြှေ အတွကကြလည်း နိုငန်ိုငကြို အရမ်းခစွသ်ှားရလတေော့သည်။

နိုငန်ိုင့အြတွကဆြိုရင် ဘယလြောကကြုနကြုန် လိုချင်တ်ာ အကုနဝြယပြေးသဖြင့ြ ဒေါကြွော့နှယကြတောင် ဦးခစွဆြှကေို သူ့သမီးကို တောတ်ောြ အလိုလိုကတ်ာပဲဟု မှညတ်ှနတ်ောကတ်ီးမိလသည်ေ။

ဒီတဈခေါကြ ကြောင်းပြနဖြှင့ြ၍ ရနကြုနပြှနသ်ှားတော့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အတွေ့အကြုံ ဗဟုသုတ တဈမွိုးတိုးပြီး ပိုမိုရင့ကြကြသ်လို ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ့အတွေ့အကြုံအရ၊ အတွေ့အကြုံရှိသော၊ အသကကြှီးသော အမွိုုးသားများအပေါြ စိတပျိုလာခွင်းနှင့ြ၊ ကာမဆန်ဒလည်း ဖြည့ဆြည်းရင်း၊ ကိုယ့အြတွကလြည်း လိုချင်သ်ည့အြရာများကို တောင်းဆိုလို့ ရနိုငသ်ညဆြိုသည့ြ အခကြမြွားကို၊ သူ့အနနှငေ့တ်ောတ်ောလြေး သဘောပေါကလြာခဲ့လပြေီ။ ကိုယ့ကြိုယကြိုလည်း ကာမဆန်ဒ အတောလြေး ပြင်းပြ တောင်းတမှုရှိသည့န်ရောမှာ သာမနမြိန်းကလေးများထကပျိုသည် ဆိုတာကိုလည်း သတိထားမိလာတော့လသည်ေ။

🏵️ ဘယလြိုပြောကြမလဲ (အပိုင်း ၂ ဇာတသ်ိမ်း ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️