အောစာအုပ်

ဘယ်လိုပြောကြမလဲ (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

ဘယလြိုပြောကြမလဲ
ရေးသားသူ – တပကြှပကြှီး

🏵️အပိုင်း (၂) ဇာတသ်ိမ်း🏵️

အိဖြူသဇငကြှတော့လည်း ဇာတလြမ်းက တမွိုး။ အဖရေော အမရေောက စည်းကမ်းကြီးသဖြင့ြ သူ့အတွကကြ ဟိုဒီကိဈစဆိုသညမြှာ မင်ျဂလာဆောငပြှီးမှ လုပရြမည့ြ အရာလို့ထငသ်ည်။ ညီညီမှာ သူ့ရည်းစားလေးကို သူများတွလေို ဟိုကိုငဒြီကိုင် လုပခြငွသ်ည်၊ အိဖြူက လကမြခံ။ အမှိုကကြ ပြူဒမြီးလောငဆြိုသလို စကားခနခနများလာပြီး နောကဆြုံးတော့ ညီညီက ဟိုကောငမြလေးလိုလို ဒီကောငမြလေးလိုလို လုပလြာရာမှ အိဖြူက ဒီလောကသ်ဈစာမရှိတာ သူ့အိမထြောငဖြကအြဖြစ် မရှေးချင်တ်ော့ဆိုကာ ရည်းစားအဖြစ်မှ ပြတစြဲလိုကသ်ည်။ နောကအြခစွလြည်း မရှာချင်တ်ော့။ စာကိုသာ ဖိကကြန်တေော့သည်။

နိုငန်ိုငကြတော့ ထညလြဲတွဲနတေော့သည်။ အခုဆို ကြောင်းပိတလြို့ အိမပြှနလြည်း သူ့အဖို့ မပငွြးတော့ပြီ။ သူ့အဖို့တော့ ယောကြွားလေး တောတ်ောမြွားများကိုလည်း မှည်းစမ်းဖူးလပြေီ။ သူ့ပထွေး ဦးခစွဆြှကြေောင့လြားမသိ၊ သူက သူ့ထကကြှီးသော ဘဲကြီးတွကေို ပိုကြိုကတ်တလြာသည်။ ကြောင်းမှာလည်း မုဆိုးဖို ကြောင်းဆရာများနှင့ြ ဘာညာကြိကြလေးတွေ အမှည်းတို့စားရင်းက ကြောင်းစာများမှာ စာအရမ်းကြည့်န်သေော အိဖြူနှင့ြ ဂရိတတ်ူတူ ရနသည်ေ။

ဤသို့ဖြင့ြ သူတို့၏ ပထမအရှယ် ပညာရှာခွင်း ပြီးဆုံးပြီမို့ နှစ်ဦးသား လမ်းခွဲသှားကြရသောလြည်း အဆကအြသှယမြှာ မပြတကြှခွေ။ တဈဦးနှင့တ်ဈဦး အမြဲတမ်းလိုလို အဆကအြသှယရြှိပြီး အနည်းဆုံး တဈနှစ်တဈခါလောကတ်ော့ ဆုံမိကြလသည်ေ။ နောကတ်ော့ နိုငန်ိုငမြှာ သူ၏ လညပြတကြွှမ်းကငွမြှုကြောင့ြ သူ့ထကြ အသကြ ၅ နှစ်မွှကြီးသူ ဗိုလမြှူးအောငန်ိုငန်ှင့ြ အိမထြောငကြခွဲ့လသည်ေ။

အိဖြူသဇငကြမူ မိဘပြောစကားနားထောငပြှီး မိဘချင်ြး စေ့စပသ်ဘောတူခဲ့သူ ကိုမွိုးဆှဆေိုသော အာအိုငတ်ီကြောင်းဆင်း၊ သူနှင့ြ အသကတ်ူရှယတ်ူ တဈဦးနှင့ြ အိမထြောငကြခွဲ့ရလသည်ေ။ အိဖြူသဇင်၏ ယောကျခမများမှာ ဟိုတယတ်ည်းခိုခန်းများ ပိုငဆြိုငပြှီး သားလေးတဈယောကတ်ည်းရှိရာ သူတို့ စီးပြားရေးကို ဆကလြကလြုပကြိုငစြလေိုသောလြည်း ကိုမွိုးဆှကေ သူငယခြငွြးများလည်း အလုပလြုပန်သေော စင်ျကာပူကို သှားရောကလြုပကြိုငကြှည့ခြငွန်လသေည်ေ။ သူက အဆငပြှရင်ေ အိဖြူကိုပါ ခေါသ်ှားပြီး အတူတူနချင်ေပြမေဲ့ သူကိုယတ်ိုငလြည်း အလုပရြှာရဦးမှာမို့ တဈနှစ်လောကသ်ာ ညားထားရသေးသော မယားလေးကို သူတို့မှို့မှာ ခနထားခဲ့ရလသည်ေ။

အိဖြူမှာလည်း အီကိုကဆင်းသူမို့ ငှစောရင်းများကိုငတ်ှယရြာတွင် ကြှမ်းကငွသ်ူမို့ သူ့မိဖများမှာလည်း သူတို့အလုပတ်ှင် စပြီး အားကိုးနရပြေီဖြစ်ရာ၊ အိဖြူမှာ သူ့ယောကျခမများနှင့ြ ကနွန်ခေဲ့ရလသည်ေ။

နိုငန်ိုငမြှာတော့ အရာရှိရိပသ်ာမှာ အခွှရေံ အသင်းအပင်းတွနေဲ့ နထေိုငရြင်း ဘာအလုပမြှ မလုပတ်ော့ပဲ ဘဝစည်းစိမ် ကောင်းကောင်းခံစားနရေ လသည်ေ။ တဈခုသော နှရောသီမှာ သူ့ယောကြွား ဗိုလမြှူးအောငန်ိုင် အထူးစဈဆငရြေးဖြင့ြ နယကြို သှားနရသေဖြင့ြ တဈယောကထြည်းပငွြးလာရာ အိဖြူသဇင် ဆီသို့ ဖုန်းဆကမြိလသည်ေ။

အိဖြူသဇငကြလည်း သူ့ယောကြွား စင်ျကာပူသှားအလုပလြုပန်သညေမြှာ တဈနှစ်နီးပါးရှိနပြေီး သူလည်း အခုတော့ ယောကျခမအလုပန်ဲ့ ခွခွေူပမြိသလိုဖြစ်နတေော့ ၊ ကြောင်းတုန်းက အခငဆြုံးသူငယခြငွြး လာလညမြယဆြိုတော့ ဝမ်းသာအားရ ဖိတခြေါလြိုကလြသည်ေ။ နဖေို့က သူ့အတွကကြ သူတို့ပိုင် ဟောတ်ယခြန်းတဈခန်းကို ပြငပြေးလိုကရြုံပင်။ သို့နှင့ြ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အိဖြူရှိရာ မှနမြာပြညအြလယပျိုင်း မှို့ကြီးဆီသို့ ရောကလြာခဲ့ရလတေော့သည်။

နိုငန်ိုငရြောကလြာတော့ အိဖြူက သူ့ယောကျခထီးယောကျခမ ဦးအောငအြောငဆြှေ၊ ဒေါန်ီလာတို့နှင့ြ မိတဆြကပြေးလိုကလြသည်ေ။ ဦးအောငအြောငဆြှတေို့ကလည်း အိဖြူသူငယခြငွြးဆိုတော့ သူတို့ ခွှေးမလေးကို ခစွသ်လိုပင် ခစွခြငမြိကြပြီး လိုလသေေးမရှိ ပြုစုလသည်ေ။ သို့နှင့ြ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကြ၊ သူတို့ မှို့လေး အနားတဝိုကြ ဘုရားစုံဖူး၊ ဟိုနရောဒီနရောသှား၊ ဟိုအစားဒီအစား စားဖြင့ြ ပြောရြှှငန်ကြလေသည်ေ။

တဈနေ့ သူတို့ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကြ အစားအသောကြ သောင်းကြမ်းလိုကတ်ာ၊ အိဖြူသဇငတ်ဈယောကြ အစားအသောကတ်ဈခုခုက မသန့ြ၍လားမသိ အထကလြှနအြောကရြှောဖြစ်ကာ ဖြားတော့သည်။ သူ့ကို ဆရာဝနကြ အစားမစားခိုင်းသေးပဲ အရညပြဲသောကန်ရလေရော၊ အိဖြူခငမြွာ အိပယ်ာထဲ နားနရလေတေော့သည်။ သူ့ဆီလာလညသ်ော သူငယခြငွြးကို ပငွြးနမှောစိုး၍ နိုငန်ိုင့အြတွကြ ခရီးစဉမြွားကို လုပပြေးဖို့ သူ့ယောကျခမ များကို ပြောကြားပေးလသည်ေ။ သို့နှင့ြ ဦးအောငအြောငဆြှကေ အနီးနားရှိ တောငပြေါမြှို့လေးသို့ သူ့ကားနှင့ြ လိုကပျို့ပေးမညဟြု ပြောလသည်ေ။

နိုငန်ိုငကြ ငှင်းသောလြည်း အိဖြူက အတင်းအကပြတ်ိုကတ်ှန်းသောကြောင့ြ နိုငန်ိုငကြ သဘောတူလိုကလြသည်ေ။ ဒေါန်ီလာက အိဖြူကို စိတမြခတွာနှင့ြ ဟောတ်ယ် အလုပမြွားလည်း ရှိတာကြောင့ြ နခေဲ့ပြီး ဦးအောငအြောငဆြှေ နှင့ြ နိုငန်ိုငသ်ာ ကားလေးတဈစီးဖြင့ြ စောစောစီးစီး ထထွကလြာခဲ့ကြလတေော့သည်။

ဦးအောငအြောငဆြှမှော အသကြ ၅၀ ကြောကြွောြ သာရှိသေးပြီး အားကစားလည်း လုပသ်ူမို့လားမသိ အရပကြလည်းမှင့မြှင့ြ၊ ရငအြုပကြယွကြယွန်ှင့ြ လကမြောင်းကြှကသ်ားများလည်း တင်းတင်းရင်းရင်း ရှိသည်။ မကြန်ှာကလည်းအငမြတနခြန့ည်ားပြီး ပြပစွေသ်ူဖြစ်လရော နိုငန်ိုင့အြဖို့ ရငခြုံချင်စြရာ ဖြစ်လာရလသည်ေ။ သူ့ယောကြွား စဈဆငရြေးသှားနတောလည်း ကြာပြီမဟုတလြား။ ကြောင်းမှာကတည်းက ယောကြွားလေးများစွာ အတွေ့အကြုံရှိဖူးသူ၊ ဦးခစွဆြှမှအေစ ကိုယ့ထြကြ အသကကြှီးသူ အမွိုးသားများအပေါမြှာ ပို၍ တပမြကမြှုရှိနသေော နိုငန်ိုငအြဖို့ ငတန်တောလည်းကြာပြီ မဟုတလြား။ အိမထြောငကြပြှီးကတည်းက တဈချောင်းကိုငဖြစ်နရတော ပငွြးသလိုလိုရှိရသည့ကြှားက အဲဒီတဈချောင်းကလည်း မစားရတာကြာပြီ မဟုတပြါလား။

နိုငန်ိုင့ြ စိတထြဲမှာတော့ ဒီလို အခွင့အြရေးမွိုးဆိုတာ တောတ်ော့ကြို ကံသီလို့ရတာပဲလို့ တွေးနမေိသည်။ အင်း ဒီခရီးစဉအြတွင်းမှာ ကိုယလြိုချင်တ်ာကို ရအောငမြလုပန်ိုငလြို့ကတော့ နငတ်ောတ်ောည်ံ့တယ် ပြောရမှာပဲလို့ ကိုယ့ကြိုယကြို ပြနပြှောနမေိလတေော့သည်။

ဦးအောငအြောငဆြှမှောလည်း ခသေူမဟုတခြွေ။ နဂိုထဲက မိန်းမ ဝါသနာပါသူဖြစ်ပြီး ဟောတ်ယလြုပင်န်းလည်း လုပလြာခဲ့သူမို့ မိန်းမပေါင်းများစွာနှင့ြ အတွေ့အကြုံရှိဖူးပြီး ယခုထိလည်း ကဲနသေူ ဖြစ်လသည်ေ။ အခုလည်း သူတို့ဟောတ်ယ် သုံးခု အနကြ တဈခုမှာ ခန့ထြားသည့ြ ဟောတ်ယမြနန်ဂွောမလေး မသေူစိုးနှင့ြ ညှိနလသေည်ေ။ တခါတလေ ဟောတ်ယသ်ှားစဈသလိုနှင့ြ ထိုဟောတ်ယကြ အခန်းတဈခုမှာ မသေူစိုးကို ဖြုတလြေ့ရှိလသည်ေ။ သို့သောလြည်း ဝနထြမ်းများ ရိပမြိသှားနိုငသ်ည့ြ အန်တရာယရြှိသောကြောင့ြ သူတို့မိသားစုရဲ့ ဗကေေးရှင်းဟုန်းမလြို့ ခေါလြို့ရတဲ့ တောငပြေါမြှို့ကလေးက အိမကြို ခေါသ်ှားပြီး ဗှင်းလေ့ရှိသည်။

ဦးအောငအြောငဆြှကေ ကားကို တောငတ်ကလြမ်းကြေ့ကြေ့ကောကကြောကတ်ှမှော ကြှမ်းကငွစြှာ မောင်းလာရင်းက နိုငန်ိုငကြွော့နှယန်ှင့ြ စကားစမှီ ပြောလာခဲ့လသည်ေ။ နိုငန်ိုင်၏ အမူအယာ ပုံပန်းသဏျဍနကြို လေ့လာလိုကတ်ာနှင့ြ သူကြံရင် ရနိုငမြညဆြိုတာကို ဦးအောငအြောငဆြှကေ သိနပြေီ။ နိုငန်ိုင့ပြုံစံကလည်း မဆှတခြငကြ ညှှတန်တေဲ့ပုံမွိုး၊ သူ့ကို စကားပြောတာက အစ၊ ပေါငပြုတလြိုကြ၊ ပုခုံးစွန်းလေး တိုကလြိုကန်ှင့ြ ဆိုတော့ စားနကြေ ကြောငပြါးကြီး ဦးအောငအြောငဆြှတဈေယောကြ ပုဆိုးအောကမြှ လီးက အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲမှာကို အတင်းရုန်းထနရသေည်။ လမ်းကလည်း တောငတ်ကလြမ်း၊ ကြေ့ကြေ့ကောကကြောကြ ဆိုတော့ ဂီယာကလည်း တခွိနလြုံး ခွိန်းနရသေည်။ သူ့လကတ်ှကေ နိုငန်ိုင့ပြေါငလြုံလေးကို ထိမိနသေောလြည်း နိုငန်ိုငကြ နရောအကယွကြှီးရှိရဲ့သားနဲ့ မလှုပ်။

ဦးအောငအြောငဆြှကေ နိုငန်ိုင့ကြို သူတို့ အပန်းဖြေ အိမလြေးသို့ တန်းခေါသ်ှားပြီး လုပရြငတ်ောင် ရနပြေီဆိုတာ သိနသေောလြည်း ဒီတခါတော့ သူ မုဆိုးမလုပပြဲနှင့ြ သားကောငအြနဖြငေ့ြ လှုပရြှားလိုကြဦးမညဟြု တွေးရင်း သဘောကနွမေိသည်။ ဒီလောကတ်ောင် ဆာနတေဲ့ ကောငမြလေးကို ငါ မလုပတ်တမြကိုငတ်တ် အဖိုးကြီးပုံ ဖမ်းနလေိုကြဦးမည်။ အဲ့ဒါမှ သူလည်း ပိုပြီး စိတတ်ကကြှှမညဟြု တွေးလိုကြ၏၊

လမ်းမှာ ခနတဖြုတန်ား ၊ လဘကရြညရြေးဘာလေးသောကတ်ော့လည်း ငှုတုတု ဟိုထိဒီထိ လုပလြာသော နိုငန်ိုင့ကြို အားနာသလို မခုတတ်တသ်ည့ကြှောငအြိုကြီးလို လုပန်လေိုကသ်ဖြင့ြ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ပိုအတင့ရြဲလာ၏။ ဦးအောငအြောငဆြှလည်ေး အဲ့လိုကစားရတာကို ပြောန်မေိသည်။ နိုငန်ိုင့ြ ကိုယလြုံးလေးကို မသိမသာ ခိုးကြည့်ရြင်းလည်း သှားရညကြနွရသေည်။ အင်း သူအခု လုပန်ရသေော မသေူစိုးကတောင် နိုငန်ိုငထြကြ ၅ နှစ်လောကတ်ော့ ကြီးဦးမည်။ နောကပြှီး မသေူစိုးက ကလေးတဈယောကအြမေ။ နိုငန်ိုငကြ ရုပအြချောစားကြီး မဟုတသ်ောလြည်း အသားညိုညိုဖြင့ြ ဆှဲဆောငမြှုတော့ ရှိသည်။ ကလေးလည်း မမှေးဖူးသေး။ နို့ထွားထွား ဖငကြားကားဆိုတော့ အားမနာ တမ်း လုပလြို့ရမည့ြ ဘောဒြီမွိုး မဟုတလြား။

ဦးအောငအြောငဆြှကေ တောငပြေါမြှို့ကလေးရောကတ်ော့ နာမညကြှီး ရတေံခွနရြှိရာကို ပထမဆုံး သှားလိုကသ်ည်။ ရှုခင်းတွကေ လှ၊ ရသေံလေးတွနေဲ့ သာယာလှသဖြင့ြ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အတောပြွောမြိသည်။ ကြိုးတံတားလေးကို ဖြတလြွှောကတ်ော့ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ကြောကသ်ဖြင့ြ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လကမြောင်းကို တွယဖြကြ ၍ လွှောကသ်ည်။ သူ့နို့ကြီးတွကေ ဦးအောငအြောငဆြှေ လကမြောင်းကို အိနအေောင် ဖိထားသည်။ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ သနမြာသော ကြှကသ်ား များ၏ အထိအတွေ့က နိုငန်ိုင့ကြို ရငထြဲ တလှပလြှပ် ဖြစ်စသည်ေ။ ကြိုးတံတားလေး လှခေါးမှ ဆင်းတော့ ရတွေေ ရှှဲနသညေ့ြ သဈသားလှခေါးထဈများမှာ ဒေါကဖြိနပဖြှင့ြ ချောကြမွည် စိုးသဖြင့ြ ဦးအောငအြောငဆြှကေ နိုငန်ိုင့ြ လကကြလေးကို ဆှဲ၊ ခါးကလေးကိုထိန်းကာ ဆင်းလာရသည်။ နိုငန်ိုင့မြှာ ဒူးတွေ မခိုငခြငွတ်ော့။ ပေါငခြှဆုံမှာတောင် အရညတ်ှေ စို့နရပြေီ။

ဦးအောငအြောငဆြှကလေည်း အရပကြှီးမှာ မှင့များလှသဖြင့ြ နိုငန်ိုင့မြှာ သူ့ကိုယကြို လှဲပျိုမသှားအောငထြိန်းရင်း ပြနလြညတ်ှယဖြကထြားရာ သူ့မကြန်ှာလေးမှာ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ ရငခြှငထြဲ ရောကန်ရလေသည်ေ။ ဦးအောငအြောငဆြှကေ သူ့ရငခြှငထြဲမှာ ကိုယလြုံးလေး တုနတ်ုနရြီရီ ဖြစ်နရှောသော နိုငန်ိုငကြို အသာဖကထြားရင်း ကြောပြငလြေးကို ပြတပြေးလို့

..ဟင်..နိုငန်ိုင် ကိုယလြုံးလေးလည်း တုနလြို့ပါလား၊ အမှင့ကြို ကြောကတ်ယထြငတ်ယ်..

..ဟုတ်..ဟုတ်..ဦးဦးအောင်….။ နိုင့ရြငထြဲ ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်းမသိဘူး။ အောကကြို ငုံ့ကြည့်လြိုကမြိလို့ထငတ်ယ်…

..အင်း ခနနားလိုကြဦးလေ နိုငန်ိုင်.. မလှုပန်ဲ့ဦး။ နောကတ်ဆင့ကြို ဦး တွဲခေါသ်ှားမယ်။ နိုငန်ိုင် မကြစြေ့မှိတခြငွြ မှိတထြားလိုကပြေါ့…

ထိုကဲ့သို့ ပြောနစဉေမြှာပင် ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ ရငဘြတတ်ှင် နိုငန်ိုင်၏ နို့ကြီးများမှာလည်း ဖိကပမြိနပြေီး ဦးအောငအြောငဆြှကေ နိုငန်ိုင့ကြွောပြငလြေးကို သူ့လကဖြဝါးကြီးဖြင့ြ ပြတသ်ပပြေးနလသေည်ေ။ နိုငန်ိုငမြှာ သူ့ပေါငရြင်းပေါသ်ို့ ထိုးထောကလြာသည့ြ ပူပူနှေးနှေးကြီးမှာ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ ပုဆိုးအောကမြှ လီးကြီးမှန်း သိနသဖြေင့ြ တိတတ်ခိုးလေး ပြောန်မေိလသည်ေ။

နောကဆြုံးအဆင့ြ လှခေါးထဈများကို ဆင်းကြတာတွငတ်ော့ ဦးအောငအြောငဆြှကေ နိုငန်ိုင့ခြါးလေးကို သိုင်းဖကပြှီး ဆင်းလာခဲ့ကြလတေော့သည်။ အောကခြှမှေ လဘကရြညဆြိုငလြေးတွငထြိုငပြှီး ခနနားကြတော့ ဦးအောငအြောငဆြှမှော ဘောတောင် အောင့ခြငွသ်လို ဖြစ်လာရလသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ အခွိနသ်ိပမြဆှဲချင်တ်ော့ပဲ။

..နိုငန်ိုင်.. ဦးတို့ ဒီမှို့တကလြာရင် အနားယူဖို့ဆိုပြီး ဝယထြားတဲ့ အိမလြေးရှိတယ်..။ အဲဒီမှာ ခနသှားနား ကြရအောငလြား။ အဲဒီက ဦးတို့ ခိုင်းတဲ့သူတွကေို စားစရာသှားဝယခြိုင်းပြီး အဲမှာပဲ စားကြမယလြေ..

..ကောင်းသားပဲ ဦးဦးအောင်….

ဦးအောငအြောငဆြှတေို့ အိမလြေးရှိရာသို့ ရောကသ်ညန်ှင့ြ သူတို့၏ခွံကို စောင့ပြေးသော ဦးသိန်းကထွကလြာပြီး တံခါးဖြင့ပြေးသည်။ ဦးသိန်းမှာ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ တပည့ရြင်းဖြစ်ပြီး ဦးအောငအြောငဆြှေ မိန်းမတွေ ခေါခြေါလြာပြီး ဖြုတသ်ညမြှာ ရိုးနပြေီမို့ ထူးထူးဆန်းဆန်း မပြောတော့ပေ။ ဦးအောငအြောငဆြှကေ နိုငန်ိုငကြ ကိုယ့ဘြာသာ လွှောကန်ိုငန်ပြေီ ဖြစ်သောလြည်း စိုးရိမသ်လိုလိုဖြင့ြ ခါးလေးကိုကိုငပြှီး အိပခြန်းရှိရာသို့ လိုကပျို့လသည်ေ။ အိပခြန်းထဲမှာ ရချိုးခန်း၊ အိမသ်ာလည်း ရှိသဖြင့ြ နိုငန်ိုင့ကြို သုံးချင်ကြသုံးဖို့၊ သူ အစားအသောကတ်ှအတွေကြ စီစဉလြိုကြဦးမညဆြိုကာ ထွကသ်ှားလိုကလြတေော့သည်။

ဦးအောငအြောငဆြှကေ ဦးသိန်းကို အစားအသောကမြွား ဝယဖြို့နှင့ြ ပြီးပါက နောကဖြေးမီးဖိုထဲတွင် ပြငထြားပေးဖို့၊ အိမရြှေ့နှင့ြ အိပခြန်းဖကကြို မလာဖို့ မှာလိုကလြသည်ေ။ ဦးသိန်းကလည်း သဘောပေါကပြါသည်။ နောကဖြေးပေါကမြှာပင် အစားအသောကမြွား ဝယဖြို့ ထွကသ်ှားလတေော့သည်။

ဦးအောငအြောငဆြှေ အိပခြန်းတံခါးကို အသာတွန်းကြည့်ရြာ ဂလန့မြခထွားသဖြင့ြ ဝငလြာခဲ့လိုကရြာ ကုတငပြေါမြှာ နဖူးပေါလြကတ်ငလြကြြ ပကလြကလြေး လှဲနသေော နိုငန်ိုင့ကြို တွေ့ရလသည်ေ။ ဦးအောငအြောငဆြှကေ လိုရမယရြ တံခါးကို အသံမကြားအောငစြေ့ပြီး ဂလန့ခြလွိုကလြသည်ေ။ နောကတ်ော့ ကုတငစြောင်း နိုငန်ိုင့ြ အနားထိုငလြိုကပြှီး

..ဘယလြိုနသေေးလဲ နိုငန်ိုင်..

..အင်း..သကသ်ာသှားပါပြီ၊ ကြေးဇူးပဲနောြ ဦးဦးအောင်…

..အမလေးကြာ ဒါလေးများ ကြေးဇူးတငစြရာမလိုပါဘူး…

နိုငန်ိုငကြ မကြစြေ့ပေါမြှ လကကြို ဖယပြှီး ကြည့်လြိုကရြာ သူ့ကို ငုံ့မိုးကြည့်န်သေော ဦးအောငအြောငဆြှကေို တွေ့လိုကရြလသည်ေ။ ဦးအောငအြောငဆြှမှော အတောပြင် တဏှာကြောက တင်းနပြေီ ဖြစ်ရာ ညိုချောလေးချောနသေော နိုငန်ိုင့ကြို ငုံ့ကာ နမ်းလိုကမြိလသည်ေ။ ပထမတော့ နဖူးလေးကို ဖြစ်သည်။ သို့သောလြည်း နိုငန်ိုငကြ စိတဆြိုးပုံမပြပဲ

..အို့…မတောဘြူးထငတ်ယ် ဦးရယ်….

လို့ ပြောနတောနဲ့ နှုတခြမ်းကို ပြောင်းနမ်းလိုကလြသည်ေ။ နိုငန်ိုငကြ ခကြခြှင်းပင် တုန့ပြှနအြနမ်းတွေ ပေးလာတော့သည်။ ကုတငပြေါမြှာ နှစ်ယောကသ်ား လူးလိမ့န်မ်းရင်းက အဝတအြစားတွကေို တစမကနွြ ခွှတပြဈလိုကကြှလသည်ေ။ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ အတွေ့အကြုံရှိနသေော လကတ်ှေ၊ ပါးစပတ်ှေ၊ လွှာတွကေ နိုငန်ိုင့တ်ကိုယလြုံးက ကာမခလုတတ်ှေ ရှိသမွှကို အကုနဖြှင့ပြေးနသလေိုပဲ။ နိုငန်ိုင့ခြငမြွာ သူ့စောကဖြုတကြလေးမှာ ဒီလောကြ အရညရြှမ်းရှမ်း မစိုဖြစ်တာ ကြာလှပြီကော။ သူ့ပထွေး ဦးခစွဆြှနှငေ့တ်ုန်းကလိုမွိုး အရသာတွေ ပြနတ်ှေ့နရလေသည်ေ။

ဦးအောငအြောငဆြှကေ နိုငန်ိုင့ြ ပေါငတ်န် ဖြောင့စြင်းစင်းလေး နှစ်ချောင်းကို ဒူးထောငလြွှကြ ကားစပြေီး သူ့မကြန်ှာကို နိုငန်ိုင့စြောကဖြုတလြေးပေါအြပကြာ နိုငန်ိုင်၏ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားလေးများကို လကြပြေးလသည်ေ။ နိုငန်ိုငကြ အိပယ်ာပေါမြှာ ကော့ပြနတ်ကန်ပြေီး တခွီပြီးသှားရှာလသည်ေ။ ဦးအောငအြောငဆြှကေ ဆကပြှီး လကြန်သေေးသဖြင့ြ နိုငန်ိုင့်ခငမြွာ မနနေိုငရြှာတော့ပဲ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လကမြောင်းနှစ်ဘကကြို အတင်းဆှဲမရင်း

…ဦးဦးအောင်..နိုင့ကြို ..လုပပြေးပါတော့..

ဟု ပြောလိုကရြှာတော့သည်။ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လိငတ်နထြှားထွားကြီးက နိုငန်ိုင့ကြို အားရ ကြနပေစြခေဲ့သလို နိုငန်ိုင့ြ၏ ပြည့တ်င်းတင်းနို့ကလေးများနှင့ြ စေးကြပသ်ော စောကဖြုတကြလေးက ဦးအောငအြောငဆြှကေို လိုးလို့မဝအောင် ဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။ နိုငန်ိုငကြလည်း ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လိငခြွောင်းကြီးကို အားရပါးရ စုပပြေးခဲ့သလို၊ ဦးအောငအြောငဆြှကလေည်း နိုငန်ိုင့ြ စောကဖြုတကြို ကောင်းကောင်းလကြပြေးခဲ့ပါသည်။ သို့ဖြင့ြ သူတို့ နှစ်ဦး၏ ခရီးစဉမြှာ ရတေံခွနတ်ဈခုတည်းဖြင့ြ အဆုံးသတခြဲ့ကြပါသည်။

…ကောင်းလိုကတ်ာ နိုငလြေးရယ်…

..နိုငတ်ော့ ဦးဦးကို စွဲသှားပြီ ထငတ်ာပဲ၊ ဦးဦးက အရမ်းကြှမ်းတာပဲ.. ခစ်ခစ်…

နိုငန်ိုငန်ှင့ြ ဦးဦးတို့ ဇာတလြမ်းက သူတို့ မှို့ပြနရြောကသ်ညအြထိ ဆကလြာသည်။ ဦးအောငအြောငဆြှေ အဖို့ကလည်း နိုငန်ိုငတ်ည်းနတောက သူတို့ပိုငတ်ဲ့ ဟောတ်ညဆြိုတော့ သော့အပိုတဈချောင်း ယူထားလိုကရြုံပင်။ နိုငန်ိုငကြလည်း အမြဲကြိုဆိုလွှကြ။

အိဖြူကလည်း သူ့သူငယခြငွြးနှင့ြ သူ့ယောကျခထီး တို့ ဆကဆြံရေးကို ရိပမြိသည်။ သူ့သူငယခြငွြးအကြောင်းလည်း သူသိသညမြို့

..နိုငန်ိုငရြယ်..နငကြတော့ တကယပြဲ..

ဟုသာ ပြောမိရှာသည်။ သူ့သူငယခြငွြး ရောကတ်ုန်း ပြောန်ရငေပြှီးတာပဲလဟေု လှှတပြေးထားလိုကလြသည်ေ။

………………………………………

အိဖြူတဈယောကြ တိမတ်ိုကတ်ှကြေားမှာ လှဲလှောင်းလို့ ၊ တိမတ်ှကလေည်း ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လှင့မြွှောလို့ ငှိမ့င်ှိမ့ကြလေး သူ့ကို ပုခကလြှဲပြီး ချော့သိပန်သလေိုပဲ။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာ တဈယောကယ်ောကကြ သူ့ပေါငန်ှဈလုံးကို လာခွဲလိုကသ်ည်။ သူငုံ့ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကိုမွိုးဆှေ။

အို ကိုမွိုး ဘာတွလေုပန်တောလဲ၊ သူ့အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကိုလည်း ဆှဲခွှတသ်ှားပြီ အို့၊ ကိုမွိုးနောြ တောတ်ောကြဲနေ၊ ဘယကြနဘယေလြို ပေါလြာသလဲ ကိုမွိုးရယ်၊ အိဖြူလှမ်းနတော ကြာလှပေါ့၊ အို အိဖြူ အဖုတလြေးကို သူနမ်းနတယ်ေ။ ဟှန့ြ သူတခါမှလည်း မလုပဖြူးပဲနဲ့၊ အိဖြူကြည့်ဖြူးတဲ့ ဟိုရုပရြှငကြားတွမှော ပါပါနတောလေ၊ အမွိုးသမီးတွရေဲ့ အဲဒီနရောတွကေို အမွိုးသားတွေ အားရပါးရ လကြပြေးတာလေ၊ အိဖြူကြည့်ကြှည့ပြှီး ကြကသ်ီးထမိတယ်၊ ကိုမွိုးများ သူ့ကို လုပပြေးလမလေားလို့ စိတကြူးလည်း ခနခန ယဉမြိတယ်။ ဒါပမေဲ့ ကိုမွိုးက မလုပပြေးဘူးလေ။ အိဖြူပါးစပကြ ဘယလြိုပြောလို့ထွကမြှာလဲလို့။

အခုတော့ အိဖြူရဲ့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ သူ့ခေါင်းကြီးဝငလြို့ အိဖြူအဖုတလြေးကို အားရပါးရ သူ့လွှာစိုစို နှေးနှေးကြီးနဲ့ လကြန်လေိုကတ်ာ၊ အိဖြူ ဖငကြလေးပါ ကော့ပေးလိုကမြိတယ်။

အိဖြူ သူ့ကိုယအြောကကြ တိမစြိုငတ်ှကေိုလည်း လကန်ဲ့ ဆုပကြိုငထြားလိုကမြိတယ်။ သူ့လွှာကြီးက အိဖြူရဲ့ အစေ့လေးကို ဖိပြီးထိုးပေးရင်းက အိဖြူရဲ့ စောကခြေါင်းနံရံလေးတွကေိုပါ မှီသလောကြ လှမ်းလကြလြိုကတ်ော့၊ အိဖြူကိုယလြုံးလေး တဆတဆြတတ်ုနခြါပြီးတော့ ကာမအရသာကို အထွတအြထိတ် ရောကသ်ှားခဲ့ရတယ်။ အိဖြူမောလိုကတ်ာ ကိုမွိုးရယ်။

နောကတ်ော့ အိဖြူ အမောဖြနလေေို့မှ မဆုံးသေးဘူး အိဖြူရဲ့ ပေါငန်ှဈလုံးကို ထပဖြှဲပြီးတော့ သူ့ကိုယကြှီးဝငလြာတယ်။ နောကတ်ော့ အိဖြူစောကဖြုတလြေး အဝမှာ ပူနှေးနှေး မာမာအချောင်းကြီး တေ့ပြီး အသာဖိသှင်းလာတယ်၊ အား နာတယ် ကိုမွိုးရယ်၊ ကိုမွိုး အရငကြလို မဟုတပြါလား အရမ်းကပြန်တယ်ေ၊ အို့။

အိဖြူ အိပယ်ာက လန့န်ိုးလာတယ်၊ သူ့အိပမြကကြလည်း တကယလြိုပဲလို့ တွေးနတေုန်းပဲ သူ့စောကဖြုတလြေးထဲ တင်းတင်းကပြကြပြကြှီး ခံစားလိုကရြတယ်။ ဟင် ဒါဆိုရင် တကယပြေါ့၊ အို၊ ကိုမွိုးဘယတ်ုန်းက ပြနရြောကန်တောလဲ၊ တခါထဲ ဘာမပြောညာမပြောနဲ့၊ အိဖြူပြုံးတော့မလို ဖြစ်သှားရာက တခွိနတ်ည်းမှာ ထိပလြန့သ်ှားခဲ့ရတယ်။ ဟင်၊ ငါ၊ ငါ၊ အိပန်တော ငါ့အိပယ်ာမှ မဟုတတ်ာ၊ ဒါဆိုရင်၊ ဟောတော့။

………………………………………

ဦးအောငအြောငဆြှေ ရမေိုးခွိုး အမှှေးနံ့သာ ဆှတဖြှန်းပြီးတော့ ဘလကလြဘယေလြေး လကန်ှဈလုံးလောကကြို ရခေဲလေးနဲ့ အသာလှုပခြပဖြွောရြင်း ဇိမခြံစုပလြိုကသ်ည်။ တဈခွကကြုနသ်ှားတော့ နာရီကို လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ အင်း သှားဖို့တော့ အခွိနကြပြှီ။ အခုန ရမချိုးခငတ်ုန်းက သောကထြားတာနဲ့ ဆို တောတ်ောတ်ော့ ရခွေိနကြိုကန်ပြေီ မဟုတလြား။ ဒီညမှာ သူ့သူငယခြငွြး နိုငင်ံခွားမှ ပြနလြာလညတ်ုန်း လကဆြောငပြေးသှားတဲ့ ဆီယားလာ့ကို စမ်းဖို့ စဉြးစားထားလို့ ရငန်ည်းနည်းခုနန်သည်ေ။

အဲဒီကောငအြပြောအရတော့ မင်းစိတလြာလို့ကတော့ လီးက နှစ်ရကလြောကြ ဆကတ်ိုကထြောငန်ိုငတ်ယ် ဆိုပဲ။ ဟ မင်းဟာက အဲ့လောကြ လီးအကြာကြီးတောငရြရင် သပြေီပေါ့ကြလို့ ပြောလိုကတ်ော့ သူငယခြငွြးက အားရပါးရ ရယမြောပြီး၊ အဲ့လို မဟုတဘြူးကြ။ သူက မင်းစိတထြလာတာနဲ့ တောငပြှီး လုပဖြို့ရယဒြီဖြစ်တာ၊ မင်းတခွီပြီးသှားရင် ခနပြော့သှားရော၊ မင်းစိတပြှနထြလာမှ ပြနတ်ောငတ်ာ၊ မင်းစိတပြှနမြထတော့ဘူးဆိုရငလြည်း မတောငတ်ော့ဘူးတဲ့။ ဆိုတော့ စိတဝြငစြားစရာပဲ။

ဦးအောငအြောငဆြှမှော လီးတောငဖြို့က ပြူနာမရှိ။ သို့သောလြည်း အခု အသကအြရှယမြှာက ငယင်ယကြလို မဟုတတ်ော့ တခွီပြီးသှားရင် နောကတ်ခါပြနတ်ောငဖြို့ဆိုတာ တောတ်ောန်ှင့ြ မလှယတ်ော့။ ကံကောင်းရငတ်ော့ နေ့တဝကလြောကန်ှင့ြ ပြနထြနိုငသ်ည်။ သို့သောြ နိုငန်ိုင့လြိုမွိုး ကောငမြလေးမွိုးက ကိုယ့ဘြေးမှာ တခွိနလြုံးမရှိ။ ငယင်ယတ်ုန်းကလို တဈညထဲနှင့ြ လေးခွီလောကဆြှဲဖို့ဆိုတာက ဆေးမပါရင် မဖြစ်နိုငတ်ော့။ သူ ဒီည နိုငန်ိုငန်ှင့ြ တဈညလုံးနမညေဟြု မှန်းထားသဖြင့ြ သူ့သူငယခြငွြးပေးသော ဆေးကို အိမအြထွကမြှာ သောကလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်တော့သည်။

ဟောတ်ယရြောကတ်ော့ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနှင့ြ နိုငန်ိုငရြှိသော အထပသ်ို့ တကသ်ှားပြီး သူ့မှာပါလာသည့ြ သော့ဖြင့ြ အသာဖြင့ဝြငလြိုကလြသည်ေ။ အခန်းတဈခုလုံးလည်း မှောငန်ပြေီး နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ကုတငပြေါမြှာ အသကမြှနမြှနရြှူရင်း အိပပြွောန်သညေကြို အမှောငထြဲမှာ မှန်းလို့ရလိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုင့ကြိုလည်း စချင်တ်ာနှင့ြ အသံမကြားအောင် ခွဖြေားထောကပြှီး ကုတငဘြေးကို လာလိုကသ်ည်။ အမှောငထြဲမှာပဲ လကဖြှင့အြသာစမ်းပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ရအောငခြွှတလြိုကသ်ည်။ ထမိနကြို ပေါငရြင်းနားထိ လှနတ်ငရြင်း ဘာဂွာ ကောင်းကောင်း စပေးလိုကသ်ည်။ သူ့စိတထြဲမှာ တဈခုခုတော့ မှားနသညေဟြု ထငမြိသောလြည်း ဘာမှန်း သချောမသိ။ စောကဖြုတအြနံ့နှင့ြ အရသာက သူ့ဦးနှောကကြိုလည်း တွေးခေါစြဉြးစားဆငခြှငသ်ည့ြ အလုပကြို ခန အနားယူခိုင်းထားလိုကတ်ာလည်း ဖြစ်နိုငသ်ည်။ ဘာမှ တွေးလို့မရ။

လကြကြောင်းကောင်းနှင့ြ စောင့ဖြုတတ်ပြငလြုံးနှင့ြ ပေါငတ်ှင်းသားလေးတွပေါ လကြပြဈလိုကမြိသည်။ စောကစြေ့လေးနရောကို လွှာထိပဖြှင့ြ ထိုးထိုးဆှရင်းက စောကဖြုတန်ှုတခြမ်း တွန့တ်ှန့လြေးတွကေိုပါ ဆှဲစုပလြိုကတ်ော့ နိုငန်ီုင် သူ့ခေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို ဆှဲဆုပကြိုငရြင်း တခွီပြီးသှားခဲ့ရသည်။ ထိုအခါမှာတော့ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လီးကြီးမှာလည်း မတရားကို တောင့တ်င်းနပြေီဖြစ်ရာ သူ့ပုဆိုးကို ဖြညခြရွင်း နိုငန်ိုင့ပြေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ နရောယူလိုကသ်ည်။

နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ တခွီသာပြီးသှားသည် အခုထိ အိပမြကလြို့ထငန်သေေးလား မသိ။ အဲ့လောကတ်ောင် ဇိမခြံတဲ့ကောငမြလေး ကောင်းကောင်းလိုးထည့လြိုကြဦးမယဟြု စိတကြူးနှင့ြ ဦးအောငအြောငဆြှတဈေယောကြ သူ့လီးကြီးကို အဖုတဝြမှာ စမ်းတေ့ရင်း အသာဖိသှင်းခလွိုကလြတေော့သည်။

..အာ့..အီး..အမေ့…

ထိုအခါကြမှ ညီးသံထွကလြာတော့သည်။ ထိုညီးသံကို ကြားလိုကရြသောခန ဦးအောငအြောငဆြှေ နည်းနည်းကြောငသ်ှားသည်။ ဟင် နိုငန်ိုင့အြသံ မဟုတပြါလား။ သို့ပမေဲ့ သူ့လီးက အဖုတထြဲ ဒဈမှုပန်ပြေီ။ ဒီလိုအခွိနမြှာတော့ ဘယယ်ောကြွားမှ နောကပြှနဆြုတမြည် မထငတ်ော့။ သူက ရှေ့ကိုသာတိုး၍ လီးတဈချောင်းလုံးဝငအြောင် ဖိသှင်းခလွိုကသ်ည်။

..ဖြတ်…ဗြိ…

..အား…..

…………………………………

ညနခင်ေး အိဖြူက စာရင်းတွပေိတန်သဖြေင့ြ အလုပရြှုပန်ပြေီး နိုငန်ိုင့ကြို ညကြမှ ငါနင့ကြို လာခေါမြယဟြု ပြောထားသဖြင့ြ နိုငန်ိုငကြလည်း အေးဆေးပါ ငါဒီနားဟိုနား လွှောကသ်ှားလိုကြဦးမယဟြု ပြောထားခဲ့လသည်ေ။ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ဟောတ်ယပြှနရြောကတ်ော့ သူ့သူငယခြငွြးတဈယောကကြ သူရောကန်တယေကြှား၍ လှမ်းဖုန်းဆကထြားသည်။ သူက ဖုန်းပြနခြေါတ်ော့ သူ့ကို လာခေါမြည်၊ တဈခုခု ကြှေးမည်၊ ရုပရြှငသ်ှားကြည့်ကြှမညဟြု အစီအစဉဆြှဲသည်။ အင်း အိဖြူကို နောကမြှ ပြောတော့မယဟြု ဆုံးဖြတကြာ လာခေါသ်ော သူ့သူငယခြငွြးနှင့ြ လိုကသ်ှားခဲ့လသည်ေ။

ရုပရြှငကြှည့ြ၊ စားသောကြ၊ စကားတွပြေောနှင့ြ တောတ်ောည်နကမြှ သူ့သူငယခြငွြးက ဟောတ်ယရြှေ့မှာ ပြနလြာခပြေးသှားခဲ့လသည်ေ။ နိုငန်ိုငလြည်း မနကကြှမှ အိဖြူကို ပြောပြတော့မညဟြု တွေးကာ သူ့အခန်းရှိရာသို့ တကလြာခဲ့လသည်ေ။ သူ့အခန်းတံခါးကို သော့ဖြင့ပြှီး တံခါးကို တွန်းလိုကသ်ညန်ှင့အြခန်းထဲမှ အသံက သူ့လကတ်ှကေို တုန့ဆြိုင်းသှားစခေဲ့သည်။ ဟင်၊ ဘယသ်ူတွလေဲ၊ သူခကြခြှင်း တံခါးကို ပြနစြေ့လိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း အဆုံးထိမပိတပြဲ နည်းနည်းလေးခနွထြားပြီး အသံကို နားနှင့ြ ကပန်ားထောငလြိုကမြိသည်။ လိငဆြကဆြံနကြတေဲ့အသံ။ အဲဒါကတော့ ဘယလြိုမှ မမှားနိုင်။ အရှိနရြပြီး ကောင်းခန်းရောကန်ပြေီ။

သူ့ခေါင်းထဲ မှာ ခကြခြငွြး တွေးမိတာက သူ့အခန်းကိုလာကြမှာ သူ့သူငယခြငွြး အိဖြူရယ်၊ သူ့လကရြှိဘဲကြီး ဦးဦးအောငရြယ်။ တကယလြို့ သူတို့နှစ်ယောကသ်ာဆိုရငတ်ော့ ယောကျခထီးနဲ့ ခွှေးမပဲ။ အီး၊ အတွေးနဲ့ပင် နိုငန်ိုင့အြဖုတလြေး ဖောင်းသှားခဲ့ရသည်၊ အရညလြေးတောင် စို့လာရ၏။ ဟင်း အိဖြူတဈကောင် အေးပီအေးရကန်ဲ့၊ နောကဆြုံးကြတော့ ဒီလိုပါလားဟု တွေးလိုကမြိလသည်ေ။ ဒါဆို အခု သူ ဘာလုပရြမှာလဲ။ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ အခန်းတံခါးဝမှာ ရပပြှီး တွဝနေမေေိတော့သည်။

……………………………………………

ဦးအောငအြောငဆြှနှငေ့ြ အိဖြူတို့ နှစ်ယောကစြလုံး ကိုယန်ှင့ြ ခစွပြှဲဝငန်တော ဘယသ်ူလဲဆိုတာ သိနကြပြေီ။ အခုခွိနမြှာတော့ ဘယသ်ူမှ ရပလြိုကကြှဖို့လည်း မစဉြးစား။ အထူးသဖြင့ြ ဦးအောငအြောငဆြှေ။ သူက အိဖြူခါးကလေးကို တင်းတင်းကပြကြပြြ ဆုပကြိုငထြားသည်။ သူ့စိတထြဲမှာ အရငကြလည်း အိဖြူကို လုပလြိုကရြလငွြ ဆိုတာ ခနခနပေါလြာဖူးသည်။ ကိုယ့ခြွှေးမမို့ မကောင်းပါဘူးလဟေု စိတကြို ဖိနှိပခြွိုးနှိမထြားခဲ့ရသည်။ အခုတော့ ကုတငပြေါမြှာ ခွှေးမချောလေး အဖုတထြဲ လီးကြီး ထည့ကြာ အားရပါးရ လုပန်ရပြေီ မဟုတလြား။ စိတကြ ပိုတောငတ်ကကြှှလာသည်။

အိဖြူကလည်း သူ့တသကတ်ာမှာ တဈချောင်းထဲသာ ကြုံဖူးသူ။ အခုတော့ သူ့ယောကြွားနှင့ြ အကိုငအြတွယ် မတူ၊ အတွေ့အကြုံလည်း ရင့ကြကြန်သေူ ယောကျခမကြီး၏ ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုင် ဆောင့ခြကြတ်ှအေောကမြှာ ထူးကဲတဲ့ အရသာကို ခံစားနရတောမို့ ဦးအောငအြောငဆြှရေဲ့ ကြောပြငကြှီးကို တင်းတင်းပြနဖြကရြင်း သူ့ဖငကြလေးကို ကြှကာကြှကာ ပြနကြော့ပေးနမေိလပြေီ။ အခုမှတော့ မထူးတော့ပြီ မလား။

အိဖြူတဈယောကြ ကိုယလြေးတုနတ်ကကြာ ကာမ အရသာ အထွတအြထိပရြောကသ်ှားတော့ ဦးအောငအြောငဆြှကေို တင်းတင်းဖကထြားရင်းက သူ့လကသ်ည်းလေးတွနှငေ့ြ ဦးအောငအြောငဆြှေ ကြောပြငကြို ကုတခြှဈမိသည့အြပြင်၊ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ ပုခုံးကိုပါ သူ့ပါးစပဖြှင့ြ ကိုကဆြှဲမိလိုကလြသည်ေ။ ဦးအောငအြောငဆြှကေ အိဖြူအပြီးမှာ လေးငါးဆယခြကြြ ဆကည်ှောင့ပြေးလိုကသ်ေးသည်။ ပြီးမှ သူ၏ မာတင်းနသေေးသော လိငတ်နကြှီးကို အိဖြူစောကခြေါင်းတွင်းထဲမှာ စိမထြားရင်း၊ အိဖြူစောကခြေါင်း အတွင်းသားများ၏ ရှစိရှစိလှုပရြှားနသညေကြို အရသာခံနမေိသည်။

အိဖြူကိုယလြုံးလေး တောင့တ်င်းနရောမှ ပြော့ကသွှားသည့အြခါ ဦးအောငအြောငဆြှကေ အိဖြူ ဆံပငလြေးတွကေို အမှောငထြဲမှာပငစြမ်း၍ ပြတသ်ပပြေးနလသေည်ေ။ အိဖြူတဈယောကကြတော့ ရှကလြှန်းလို့ အသံလည်းမထွကြ၊ ခေါင်းကိုသာ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ ရငဘြတမြှာ တိုးကပဖြိပြီး ဖြကထြားလသည်ေ။ အိဖြူ၏ အဖုတထြဲမှာ မာတင်းနသေေးသည့ြ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လိငခြွောင်းကြီး အတွေ့အကြုံကလည်း အိဖြူအတွကြ ထူးဆန်းနသည်ေ။ သူယောကြွား ကိုမွိုးဆှဆေိုလငွြ တခါတလေ သူ အရှိနရြတုန်း သုတရြညတ်ှေ ထွကပြှီး ပြီးသှားကာ လိငတ်နကြှီး ပြော့ခွသှေားတတသ်ည်။ တခါတလတေော့လည်း ပျိုငတ်ူ ကာမအရသာ အထွတအြထိပသ်ို့ ရောကလြေ့ရှိပါသည်။ သို့သောလြည်း အိဖြူပြီးသှားခွိနမြှာ ကိုမွိုးဆှေ၏ လိငတ်နကြှီးက မာဆဲရှိနသညေ့အြခွိနမြွိုး မကြုံဖူးခဲ့‌ခွေ။ ထို့ကြောင့လြည်း အိဖြူပြီးလို့ သူ့စောကခြေါင်းတွင်းက အသားနုတွကေ အထိမခံနိုငလြောကအြောင် ဖြစ်နခွေိန် မှာ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ မာတင်းကာ အကြောတွေ ဖုထနသညေ့ြ လိငတ်နကြှီးဖြင့ြ ပြတဆြှဲလိုကတ်ိုင်း အိဖြူခငမြွှာ တုနကြနဲ ကြကသ်ီးတွပေါ ထသှားရသည်။ ထိုအရသာမွိုးကို အခုမှ အိဖြူ ခံစားဖူးလိုကရြသည်။

သို့သောလြည်း ကာမ အထွတအြထိပရြောကသ်ှားပြီးသညန်ှင့ြ ထုံးစံအတိုင်း အသိစိတဝြငလြာတော့ ကိုယ့ယ်ောကြွားအဖနှငေ့ြ လိငဆြကဆြံမိသည် ဆိုသည့ြ အသိကလည်း သူ့ကို တုနလြှုပခြှောကခြှားစသညေသ်ာမက၊ ရှကရြှံ့ခွင်းလည်း ဖြစ်စခေဲ့သည်။ သူ့ဘဝတလွှောကလြုံးမှာ အဲလိုမွိုးလည်း တခါမှ မဖောကပြှနခြဲ့ဖူးဘူးဆိုတော့ နောငတ်လည်းရမိသည်။ အခုနေ ထပြီး ကိုယ့ထြမိန်၊ အတွင်းခံဘောင်းဘီတွေ ရှာပြနဝြတရြမှာ ဦးအောငအြောငဆြှကေို ဘယလြိုမကြန်ှာချင်ြးဆိုငရြမလဲ မတွေးတတသ်ဖြင့ြ အမှောငထြဲမှာပင် ဦးအောငအြောငဆြှကေို အတင်းဖကထြားမိခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။

ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လကမြွားက အိဖြူဆံပငလြေးတွကေို ပြတပြေးနရင်ေးက အောကကြို ရှေ့လာပြီး အိဖြူ ဘလောကအြင်ျကြီ နှိပကြှယသ်ီးတွကေို တဖြောကဖြွောကြ ဖြုတလြာတော့ အိဖြူ ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဖြစ်သှားသည်။

..အို..ဟင့အြင်း..ဟင့အြင်း..

ပါးစပကြ အသံတိုးတိုးလေး ထွကသ်ှားပြီး ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လကတ်ှကေို လှမ်းဖိတွန်းလိုကမြိသည်။ ဦးအောငအြောငဆြှကေ အိဖြူလကကြလေးကို ပြနဖြမ်းဆုပကြိုငလြိုကပြှီး ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အိဖြူလညတ်ိုငလြေးကို နမ်းလိုကသ်ည်။ သူ့အဖုတထြဲမှာ မာတောင် တောင့တ်င်းနသေော လိငခြွောင်းကြီးကို စိမထြားခံရရင်းမှ လညတ်ိုငလြေးကို စိုစွတစြှတ် အနမ်းခံလိုကရြတော့ အိဖြူ ကြကသ်ီးတွေ ထသှားရပြနသ်ည်။ နောကတ်ော့ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လွှာကြီးက အိဖြူလညတ်ိုငမြှတဆင့ြ မေးရိုးလေးတလွှောကြ လကြလြာခဲ့သည်။ ခေါင်းအတင်းငုံ့ထားသော အိဖြူမကြန်ှာလေးကို ဆှဲမကာ အိဖြူနှုတခြမ်းအစုံကို ငုံစုပတ်ာခံလိုကရြသည်။ အိဖြူ၏ ခန်ဓာကိုယကြ အလိုလို တုန့ပြှနလြာပြီး ပါးစပလြေးကို ဟပေးလိုကမြိသည်။

ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လွှာကြီးက အိဖြူပါးစပထြဲ တိုးဝငလြာပြီး အိဖြူလွှာလေးကို ပြတတ်ိုကလြိုကတ်ော့ ဘယလြိုအကြောတွေ ဆကန်မှန်ေးမသိ။ အိဖြူ ရဲ့ စောကခြေါင်း အတွင်းသားလေးတွေ ယားကြိကြိ ဖြစ်သှားရသည်။ ဘယကြဘယလြို အိဖြူတဈယောကြ ဦးအောငအြောငဆြှေ လညဂြုတကြို တွယဖြကကြာ တုန့်ပြနအြနမ်းတွေ ပေးနမေိသညမြသိ။ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ ကြှမ်းကငွလြှသော လကတ်ှကေ အိဖြူ ဘလောကအြင်ျကြီ ကြယသ်ီးတငမြက အိဖြူကြောနောကကြ ဘရာဇီယာဂွိတတ်ှကေိုပါ ဖြုတပြှီးနလပြေေီ။

ဖောင်းအိတင်းနသညေ့ြ အိဖြူ နို့လုံးလေးတွကေ ဦးအောငအြောငဆြှေ လကဖြဝါးအောကမြှာ အဖစွအြညှဈ အဆုပအြနှယ် ခံနရခွေိနမြှာ အိဖြူတဈယောကြ အရှကကြို မေ့နလပြေေီ။ သူ၏ တငပြါးလေးကို ကော့ကာကော့ကာဖြင့ြ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ ငှိမန်သေော လိငတ်နကြှီးကို ဆှပေးမိလသည်ေ။ ထိုအခါကြမှ ဦးအောငအြောငဆြှကေ အနမ်းကို မခွာပဲ သူ့လကဖြဝါးနှစ်ဘကကြို အိဖြူတငပြါးလုံး အောကသ်ို့ တဖကဆြီ ထိုးသှင်းကာ ဆှဲမပြီး အားရပါးရ ဆောင့လြတေော့သည်။

..စွတ်..ဖတ်..ဖတ်..

..အ..အင့ျ….အီး…….

အိဖြူ ဒီတခါတော့ ပါးစပမြပိတန်ိုငတ်ော့။ တအိအိ နှင့ြ ငှီးညူမိလောကအြောငကြို အရသာကောင်းကောင်း ခံစားနရလေတေော့သည်။ ဦးအောငအြောငဆြှကလေည်း ဒီတခါတော့ မီးကုနယ်မ်းကုန် ဆောင့လြရော များမကြာမှီပင် နှစ်ယောကစြလုံး တင်းတင်းကြပကြှပ် ပြေ့ဖကလြိုကကြှကာ ကာမအရသာ အထွတအြထိပသ်ို့ ပျိုငတ်ူ ရောကရြှိသှားကြလတေော့သည်။

အိဖြူမှာ သူ့စောကဖြုတတ်ှင်းသို့ တဒုတဒြုတ် ပန်းထုတလြိုကသ်ော ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လရညမြွားကို နှေးကနဲ နှေးကနဲ နအေောင် ခံစားလိုကရြလတေော့သည်။ ဒီတခါတော့ ဦးအောငအြောငဆြှေ က အနားယူရင်း အိဖြူ၏ မကြန်ှာအနှံ့ကို အမှတတ်နိုး နမ်းရှုံ့လရော အိဖြူကလည်း ဦးအောငအြောငဆြှကေို ပြနလြညဖြကရြမ်း နမ်းရှုံ့ပေးမိလတေော့သည်။

ဦးအောငအြောငဆြှကေ အခုမှ နိုငန်ိုင့ကြို သတိရသှား၏။ သို့သောလြည်း အိဖြူကိုလုပရြတာ မဝသေးတော့ မပြနစြချင်ေသ်ေးသဖြင့ြ၊ အောကထြပဆြင်းပြီး အကြံအဖနလြုပဖြို့ စဉြးစားလိုကလြသည်ေ။

..သမီး အိဖြူ ခနလေးနောြ၊ ဖဖေေ ပြနလြာခဲ့မယ်၊ ဘယမြှ မသှားနဲ့ဦး..

အိဖြူက အသံမထွကြ ခေါင်းကိုသာ ငှိမ့ပြှသည်။ ဦးအောငအြောငဆြှကေ လုံခညွကြောကဝြတပြှီး အခန်းပြငကြို ထွကလြာကာ အောကထြပသ်ို့ ဆင်းလာခဲ့လသည်ေ။ သူ့စိတထြဲမှာတော့ နိုငန်ိုငပြှနလြာရင် အောကထြပကြ ကောငလြေးတွကေို သူ့အခန်း ပြောင်းပေးထားသညဟြု ပြောရရငကြောင်းမလား ဟု စဉြးစားလာခဲ့သည်။ သို့သောလြည်း ဟောတ်ယလြောဘြီတွင်း ဆိုဖာပေါတ်ှငထြိုင်၍ အခန်းထဲမှာ ဖြင့ထြားသော တီဗီထိုငကြှည့န်သညေ့ြ နိုငန်ိုင့ကြို တွေ့လိုကရြတော့ ပါးစပအြဟောင်းသား ဖြစ်သှားရ၏။

…ဟင် နိုငလြေး ပြနရြောကန်တယ်ေ.. ကြာပြီလား ရောကန်တော..

..ဟင့ြ .. ဦးတို့ အရှိနအြမှင့ဆြုံးရောကန်တေဲ့ အခွိနတ်ုန်းကပေါ့.. ခိခိ.. အဲဒါကြောင့ြ တံခါးပြင့သ်ှားတာတောင် မသိလိုကဘြူးမလား..

..အင်း ဆောရီးပဲ နိုငလြေးရယ်..

..အမမြယ် ဆောရီးမနပေါနဲ့ ရပါတယ်..၊ ဒါနဲ့ ဦးတို့က ဖြစ်နတော ဘယလြောကကြှာပြီလဲ.. ခစ်ခစ်…၊ နိုငကြ နိုင့သ်ူငယခြငွြးကို ကြောင်းတုန်းကလို ရိုးရိုးကြီးလေး မမှတေန်တော ခစ်ခစ်..

..နိုငလြေးကို ဦးပြောရငလြည်း ယုံပါ့မလား..၊ အခုဟာက ပထမဆုံးအကြိမပြဲ…

ဦးအောငအြောငဆြှကေ ဖြစ်ပကြပြုံကို ရှင်းပြလိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ နားထောငရြင်း အဖုတမြှ အရညတ်ှတေောင် စို့လာသည်။ သူနှင့ြ သူ့ပထွေးတုန်းက အဖြစ်အပကြတ်ှကေိုတောင် မကြစြေ့ထဲ ပြနပြေါလြာခဲ့ရသည်။

..အင်း အဲတော့ အိဖြူက နိုငပြှနလြာတာကို သိလား..

..ဘယသ်ိဦးမလဲ အခုအခန်းထဲမှာ အိပကြနွခြဲ့တယ်..

..နိုင် ဘယလြိုလုပပြေးရမလဲ ဦးပြနတ်ော့မှာလား..

..အဟီး နိုငလြေး ဦးကို စိတမြဆိုးဘူးမလား..

..ဘာလို့ဆိုးရမှာလဲ.. ဦးကို နိုငကြ ပိုငတ်ာမှ မဟုတတ်ာ ..ခစ်ခစ်..။ နိုငဆြိုလိုချင်တ်ာက ဦးပြနတ်ော့မယဆြိုရင် နိုငကြ အခုမှ ရောကလြာသလိုနဲ့ အခန်းကိုပြနလြိုကမြယလြေ..။ မသိချင်ယ်ောငဆြောငမြှာပေါ့.

..အဲဒါပြောမလို့ နိုငလြေး ဦးကို စိတဆြိုးမလားဆိုတာ.. ဦး အိဖြူကို ခစွလြို့မဝသေးဘူး အခွင့အြရေးရတုန်း ဆကခြစွခြငွလြို့….

..ဟောတော့ ခစ်ခစ်.. ဦးကတော့လေ တကယပြဲ၊ ခစ်ခစ် ဒါဆိုနိုငကြ ဘာလုပပြေးရမှာလဲ..

..နိုငလြေးကို တဈခန်းပေးမယကြှာ ဒီညတော့ အဲဒီအခန်းမှာပဲ အိပလြိုကြ၊ ဦးက အိဖြူဆီပြနသ်ှားပြီးပြောလိုကမြယ်.. နိုငလြေးက ဟောတ်ယရြီဆကရြှင်းကို ဖုန်းဆကပြှီး မကဆြေ့ထားခဲ့တယလြို့.. ဒီညပြနလြာမအိပတ်ော့ဘူး သူငယခြငွြးတဈယောကအြိမမြှာ အိပမြယလြို့…

..ဦးက တောတ်ောဉြာဏထြှကတ်ယန်ောြ ဒါမွိုးဆို ခစ်ခစ်.. နိုင့ကြိုလည်း မမေ့ရဘူးနောြ ဒါပဲ ဟင့ြ..

ထိုဖြင့ြ ဟောတ်ယမြှာ အခန်းကိဈစ နိုငန်ိုင့ကြို စီစဉပြေးပြီးတာနှင့ြ ဦးအောငအြောငဆြှတဈေယောကြ အိဖြူရှိရာသို့ အပြေးလေး ပြနလြာခဲ့ပါတော့သည်။

——————————————-

..ဖြူလေး..

..အို့..ကိုရီး.. လန့လြိုကတ်ာ ကိုရီးကလည်း… ဘာလုပမြလို့လဲ ဒီထဲမှာ…

…ဖြူလေးကို သတိရလို့ပေါ့.. မခစွရြတာကြာပြီလေ…

..အို..မဖြစ်နိုငတ်ာ ..တောကြှာ မမေေ ဝငလြာဦးမယ်..

..မလာပါဘူး… အခု သူ ဘုရားရှဈခိုးနတယ်ေ.. နောကြ ပုတီးစိတ်ဦးမှာ၊ နာရီဝကလြောကကြတော့ အနည်းဆုံးပဲ…

..ဟင့အြင်း ကိုရီးရယ်… မီးလန့တ်ယ်… အို့.. အဲဒီလကကြှီးကလည်းနောြ.. ခကတ်ော့တာပဲ..

အထကပြါစကားပြောသံများမှာ ယောကျခထီးကြီး ဦးအောငအြောငဆြှနှငေ့ြ ခွှေးမချောလေး အိဖြူသဇင် တို့ ၊ အိဖြူသဇင်၏ အိပခြန်းထဲမှာ ပြောဆိုနကြခွေင်း ဖြစ်လသည်ေ။ သူတို့နှစ်ယောကြ၏ အမှတမြထငပြဲ နိုငန်ိုင့ဟြောတ်ယအြခန်းမှာ မှားယှင်းခဲ့ကြပြီးနောကြ သောကလြို့ငတမြပြနေိုငတ်ဲ့ ဆားငံရညထြကကြောင်းသော အရာဆိုတော့ ဆကခြါဆကခြါ မှားယှင်းခဲ့ကြလသည်ေ။ ယခငကြ အိဖြူက ဦးအောငအြောငဆြှကေို ဖဖဟေေု ခေါခြဲ့သောလြည်း သူတို့ချင်ြးတွေ့လွှင် ကိုရီးဟုခေါရြန် ဦးအောငအြောငဆြှကေ ပြောထားသဖြင့ြ အိဖြူက အသုံးအနှုန်းကို ပြောင်းလဲခဲ့လသည်ေ။

တကယတ်ော့ နိုငန်ိုငပြှနသ်ှားပြီးနောကြ အိဖြူက ဦးအောငအြောငဆြှကေို ရှောငန်ခေဲ့သောလြည်း၊ အံတိုနပြေီဖြစ်သော ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လကမြှ အိဖြူ လှတဖြို့ဆိုတာ ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုငခြဲ့ပေ။ နှစ်ယောကတ်ည်း ရှိနစရေန်ေ အခွင့အြရေးများ မရ ရအောငဖြနတ်ီးကာ အိဖြူကို အရှကကြုနပြှီး ကာမအရသာ နှစ်သကသ်ှားသညအြထိ စွမ်းဆောငပြေးနိုငခြဲ့လရော၊ အခုတော့ ကိုရီးနှင့ြ မီး ဘဝသို့ပင် ရောကန်ခေဲ့ခွပြေီ။

သူတို့နှစ်ယောကြ နောကဆြုံးအကြိမ် နှရောသီ အပန်းဖြအေိမလြေးသို့ သှားရောကပြှီး တဈနေ့လုံးအခစွတ်လင်းခေါခြဲ့ကြသညမြှာ တဈပတလြောကရြှိခဲ့ပြီ ဖြစ်လသည်ေ။ ထိုအခါပြီးတော့ အခုခွိနထြိ နှစ်ယောကတ်ည်းတွေ့ဖို့ အခွင့အြရေးကလည်းမရ။ အိမမြှာလည်း နေ့တိုင်းတွေ့နရပြေီး၊ မှငသ်ာမှင် မကြငရြဆိုတော့ ဦးအောငအြောငဆြှတဈေယောကြ အလှနတ်င်းနရသေည်။ ထို့ကြောင့လြည်း စနနေေ့တဈရကြ၊ အိမမြှာ ခိုင်းသည့လြူများအလဈ၊ သူ့မိန်းမ ဘုရားခန်း အဝင်၊ ဦးအောငအြောငဆြှတဈေယောကြ သူ့သားနှင့ခြွှေးမ အိပခြန်းသို့ အသာဝငခြဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။

မနကအြိပယ်ာထ၊ ရမေိုးခွိုးပြီး ကိုယမြှာ မကြန်ှာသုတပြုဝါအကြီးကို ပတ်၊ ခေါင်းမှာလည်း လွှောထြားသော ဆံပငတ်ှကေို ဆံပငအြချောကခြံစကန်ဲ့ မှုတပြှီးခါစမို့ ဖားယားခလွှကြ မှနတ်ငခြုံရှေ့ထိုငကြာ မကြန်ှာလိုးရှင်းလေးပြတန်စဉြေ၊ အနောကမြှာ ရုတတ်ရကရြောကလြာသော ဦးအောငအြောငဆြှကြေောင့ြ အိဖြူတဈယောကြ ထိတကြနဲ ဖြစ်သှားရချင်ြးပင်။

..ကိုရီး အခန်းတံခါး..

..ဘာမှစိတမြပူနဲ့ ကိုရီး ဂလန့သ်ချောခခွဲ့တယ်..

ဦးအောငအြောငဆြှကေ အိဖြူ၏ မချောကတ်ချောကြ ဆံပငတ်ှကေို ဂုတန်ားလေးမှ ဖယရြင်း ပုခုံးလေးကို ငုံ့နမ်းလိုကသ်ည်။ အိဖြူ ယားလို့ တခကြတ်ှန့သ်ှားသည်။ သို့သောလြည်း ခေါင်းလေး လှည့ကြှည့လြာသော အိဖြူ၏ နှုတခြမ်းလေးတွကေို ငုံစုပတ်ာ ခံလိုကရြတော့ အိဖြူတဈယောကလြည်း ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လညဂြုတကြို တွဲလဲခိုပြီး တုန့ပြှနန်မ်းလာတော့သည်။

ဦးအောငအြောငဆြှကေ အိဖြူကို ဂွိုင်းနှစ်ဖကအြောကမြှ အသာမလိုကရြာ အိဖြူတဈယောကြ မတတ်တထြလကြပြါလာတော့သည်။ နှစ်ဦးသား တတမြတတ်မော နမ်းနကြစေဉမြှာပင် ဦးအောငအြောငဆြှကေ အိဖြူကိုယမြှာ ပတထြားသော မကြန်ှာသုတပြုဝါကြီးကို ဆှဲခွှတခြလွိုကလြသည်ေ။ အိဖြူ၏ ဖောင်းအိတင်းနသေော နို့နှစ်လုံးကို ဦးအောငအြောငဆြှေ သူ့မကြန်ှာကြီးဖြင့ြ ပြတသ်တရြင်း ထောငမြတလြာသော နို့သီးခေါင်းကလေးများကိုလည်း တပြှတပြှှတစြုပပြေးနပရေော အိဖြူခငမြွာ ဒူးများညှှတခြှမကေသွှားအောင် မနည်းထိန်း၍ ဦးအောငအြောငဆြှေ၏ လညဂြုတကြှီးကို တွဲလှဲခိုထားရပတေော့သည်။ ဦးအောငအြောငဆြှကေ နို့စို့လို့ဝသှားတော့ အိဖြူကို မခွီပြီး ကုတငပြေါတ်ငလြိုကတ်ော့သည်။

..ဖြူလေး အဲ့လို ရချိုးပြီးခါစ လတလြတဆြတဆြတ် ကလေးကို အကိုရီးက တကိုယလြုံး လကြပြဈချင်တ်ာကြ..

…ဟင့ြ..အခွိနသ်ိပမြရှိဘူးနောြ ကိုရီး၊ မီးလန့တ်ယ်၊ တောတ်ောြ မမေေ တံခါးလာခေါကန်ရင်ေ ပြူနာတကန်မယ်ေ..

..အင်းပါကြာ ဖြူလေး အဖုတလြေး လတလြတဆြတဆြတလြေးကိုပဲ လကြသ်ှားတော့မယ် ဒါဆိုလည်း…

ဒါကလည်း တကယတ်ော့ အပြောပါ။ ဦးအောငအြောငဆြှတဈေယောကြ အိဖြူအဖုတလြေးကို အားရပါးရ လကြပြှီးခွိနမြှာ အိဖြူက ဒီတိုင်းဘယပြှနလြှတတ်ော့မညန်ည်း။ သူ့လကကြလေးတွကေ ဦးအောငအြောငဆြှေ ကောငကြှီးကို ဆုပကြိုငပြှတန်ပြေီး သူ့ဟာလေးထဲ အတင်းထည့ခြိုင်းနသည်ေ။ ဦးအောငအြောငဆြှကလေည်း အရငစြုပပြေးမှ ထည့ပြေးမညဟြု ဆိုသဖြင့ြ ကုတငပြေါလြေးဘကထြောကပြှီး ကုန်းစုပပြေးရှာသည်။ လိုကလြည်းလိုကသ်ည့ြ ခွှေးမနှင့ြ ယောကျခထီး။

နောကဆြုံးတော့ ဦးအောငအြောငဆြှတဈေယောကြ သူ့သားလငမြယားအိပသ်ည့ြ ကုတငကြှီးပေါမြှာ သူ့ခွှေးမချောလေး အိဖြူသဇငကြို လေးဘကထြောကြ ခိုင်းကာ အနောကမြှ လုပရြင်း ကာမအရသာ အထွတအြထိပသ်ို့ နှစ်ဦးသား ရောကရြှိသှားရလတေော့သည်။

…………………………………….

…ကိုရီး… ဒုကျခတော့ ရောကကြုနပြှီထငတ်ယ်..

…ဟင် ဘာဖြစ်လို့လဲ ဖြူလေး…

…မီးမှာ ဟိုဟာ ဒီလ မလာဘူး နောကကြနွတယ်ေ….

..ဟင် ဟုတလြား၊ သချောရဲ့လား ဖြူလေးရယ်…

..သချောတယ် ထငတ်ာပဲ ကိုရီး၊ မသချောလည်းပဲ ဟုတခြဲ့ရငဆြိုတာ ပြောလို့ရမလား.. မီး အရမ်းကြောကတ်ာပဲ… ဟင့ဟြင့ြ.. ရှှတ်.. အီးးးး ဟင့ြ… ဟင့ြ..

..အို ဖြူလေးကလည်း ငိုမနပေါနဲ့ .. ကိုရီး စဉြးစားလိုကပြါဦးမယ်….

……………………………………..

ခနွဂြီ လဆေိပ်၊ စင်ျကာပူ။

..ဟော ..အခစွကြလေး ..မတွေ့တာတောငကြှာလို့.. လှလိုကတ်ာကြာ….

..အင်း ..ကိုရောဘဲ တခါထဲ စလုံးနဲ့တည့လြို့ထငတ်ယ် ဝလို့ ဖြူလို့၊ ဗိုကတ်ောငန်ည်းနည်းရှဲလာတယ်၊ အိုဗာရှိတဖြစ်နပြေီနောြ ဟင်း…

..ဟာကြာ အခစွကြလည်း အခုတလော အစားကောင်းနလေို့ပါ၊ ဟဲဟဲ.. အခုလည်း ခစွကြလေး ရောကတ်ုန်း လွှောကလြညမြယဆြိုပြီး ခွင့ယ်ူထားတယ်၊ အလုပမြလုပပြဲနဲ့ အစားတွပေဲ စားဖို့ကိန်းမှငတ်ယ်၊ အဟဈဟဈ..

..ဖြူက မလညခြငွပြါဘူး ကိုနဲ့တွေ့ရအောငပြဲ လာခဲ့တာ၊ အခုတလော အလုပကြလည်း နည်းနည်းပါး၊ အဖကလေည်း နင့ယ်ောကြွားမတွေ့ရတာကြာပြီ သှားလညပြါလားတဲ့၊ ငါတို့နှစ်ယောကန်ဲ့ ဖြစ်ပါတယတ်ဲ့။ မမကေလေည်း အင်း သူပြနမြလာတာကြာပြီ နငလြိုကသ်ှားဦးတဲ့ ခစ်ခစ်၊ သူ့သားတောင် သူ စိတမြခလွို့ ခွှေးမကို အတင်းလှတန်တော..

…ဟဲဟဲ ကိုကလည်း ပြနလြာချင်တ်ာပေါ့ကြာ၊ အလုပကြ ခွင့အြကြာကြီးယူမရလို့ တဈပတလြောကန်ဲ့လည်း ပြနမြလာချင်ဘြူးလေ၊ အခု အခစွလြာတော့ ကိုယကြ တဈပတလြောကခြှင့ယ်ူမယ်၊ အခစွကြ တဈလလောကန်ပြေီးမှ ပြန်၊ ဟုတလြား..

စင်ျကာပူက တကယတ်ော့ နှစ်ရကလြောကလြညပြှီးရင် သှားစရာမရှိတော့ပြီ။ မွိုးဆှတဈေယောကကြတော့ ငတသ်မွှကို အတိုးခစွားလတေော့သည်။ အိဖြူလည်း အကြိုကတ်ှေ့ နရသေည်။ ကိုမွိုးဆှတဈေယောကြ စလုံးမှာ နတောကြာတော့ လိငကြိဈစ မှာလည်း တောတ်ောလြေး တိုးတကလြာတာကို တွေ့ရသည်။ အငတ်ာနကထြဲ တခွိနလြုံးသှားနလေို့လားမသိ။ တခါတလေ အိဖြူနှင့ြ အခစွစြခန်းဖြင့ပြှီးရငတ်ောင် ခနတဖြုတ် ကြနပြှူတာရှေ့သှားထိုငပြှီး ကီးဘုတ် တဂွောကဂြွောကန်ဲ့ ရိုကန်တတေသ်ည်။ အိဖြူကတော့ မစပစြုချင်သ်လိုပင်၊ သိပလြည်း စိတတ်ော့မဝငစြား။ သူ ရာသီလာနောကကြသွည့ကြိဈစလေး အဆငပြှသှေားတာကိုပင် စိတခြမွြးသာနသည်ေ။

တဈညတော့ ထုံးစံအတိုင်း သူနှင့ြ ကိုမွိုးဆှတေို့ အခစွစြခန်းဖြင့ပြှီး ပန်းတိုငရြောကသ်ှားတော့ ရဆေေးသန့စြငပြှီး သူက ကုတငပြေါတ်ကြ စောငအြောကဝြငတ်ုန်း ကိုမွိုးဆှကေ ကြနပြှူတာရှေ့မှာ တဂွောကဂြွောကြ လုပန်သည်ေ။ ခနနတေော့ ကိုမွိုးဆှေ အိမသ်ာထဲ ဝငသ်ှားတော့ ကြနပြှူတာ ဝင်းဒိုးကို သေးအောငလြုပထြားခဲ့သည်။ အိဖြူက အသာထပြီး ဝင်းဒိုးကို ကြီးကြည့်လြိုကသ်ည်။ ဗမာစာလုံးတွေ အတန်းလိုကြ အတန်းလိုကြ တကတ်ကလြာတာ တွေ့ရသည်။

အင်း ခပြဆြိုတာပဲနမှောပဲ၊ ကြည့်ရြတာ လူတွနေဲ့ စကားပြောနပေုံပဲ။ နာမညတ်ှကလေည်း ဘာနာမညတ်ှလည်ေးမသိဘူး၊ တဈခုက တရုတဖြုန်းနာမည်။ ညီဟှဟှေ ဆိုလား၊ စီးခရကဘြှိုင်းတဲ့၊ နောကတ်ဈယောကကြ မခစွေသ်ူမောင် ဆိုလား၊ဟင် ကောငမြလေးများလား၊ မောငဆြိုတော့ ယောကြွားလေးနမှောပေါ့။ ဟင်၊ ယောကြွားတွနေဲ့ ဘာလို့ ကိုမွိုးဆှကေ ခပြလြုပန်တောလဲ။ အိဖြူကြည့်န်တေုန်း စာတန်းလေးတွေ တကလြာသည်။

..ကိုအိုဗာရှိသေးလား….

..ကိုအိုဗာ အမှနလြာပါ..ကနွောလြိုင်းမကခွင်..

အင်း ဘာတွလေဲမသိပါဘူး။ အိဖြူ ဝင်းဒိုးကို ခုနက ကိုမွိုးဆှထေားခဲ့သလို ပြနထြားလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ ကုတငပြေါပြှနလြှဲကာ စောငခြေါင်းမှီးခွုံအိပန်လေိုကတ်ော့သည်။

———————————

အိဖြူတို့ဆီက ပြနလြာတော့ လမ်းမှာ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ရထားပေါမြှာ အိပစြငပြါသည့ြ အတန်းမှ စီးလာခဲ့သည်။ သူ့နှင့မြကြန်ှာချင်ြးဆိုငမြှာ အမွိုးသားကြီးတဈဦး၊ သူ့ဘေးမှာက တကျကသိုလကြွောင်း သားတဈဦး လိုကပြါလာခဲ့ကြသည်။ ကောငကြလေးမှာ မောငစြောကြညဟြုခေါပြှီး စကမြှုတကျကသိုလတ်ကန်သေူ ဖြစ်လသည်ေ။ အမွိုးသားကြီးကတော့ ပုတီးအလုံးကြီးများပါသော စိတပြုတီးကြီးကိုသာ မကြလြုံးပိတပြှီး စိတန်လသေည်ေ။ မောငစြောကြည် နှင့ြ နိုငန်ိုငတ်ို့ကတော့ ရထားထွကပြှီး တဈနာရီလောကမြှာပင် ခငမြငသ်ှားကြတော့သည်။ နိုငန်ိုငကြ ဘူတာရုံတွရေောကလြငွြ စားစရာ တိုလီမှုတစြလေးတွကေို ဝယ်၊ မောငစြောကြညကြိုပါ မွှကြှေး၊ စကားတွတပြေောပြောနှင့ြ လိုကလြာခဲ့ကြလသည်ေ။

ညနစေောင်းပြီးမှောငလြာတော့ အိပဖြို့ရာ ပြငကြှရလသည်ေ။ အပေါထြပမြှ ဆှဲခရွသော အိပစြငကြို ဦးလေးကြီးအတွကြ ပေးလိုကရြပြီး သူတို့ထိုငန်သေော ခုံများကို ဆှဲဆန့လြိုကသ်ဖြင့ြ အိပယ်ာဖြစ်သှားသော နရောတွင် နိုငန်ိုင် နှင့ြ မောငစြောကြညတ်ို့ နရောယူကြရသည်။ နိုငန်ိုငကြတော့ အတွေ့အကြုံရှိနပြေီး လိငကြိဈစမှာ တကကြှှသူ တဈဦးမို့၊ ယခုလို သူစိမ်းကောငလြေး နှင့ြ ကပရြကြ အိပရြမှာနှင့ြ ဖြစ်နိုငခြှရှေိသော အကြကတ်ို့ကို မှငမြိပြီး ရငခြုနလြာရသည်။ သို့သောလြည်း သူ့လို အသကကြှီးကြီး အိမထြောငသ်ည် မိန်းမကို မောငစြောကြညလြို တကျကသိုလ် ကြောင်းသားလေးက စိတဝြငစြားပါ့မလားဟု တွေးရင်း ညနစေောင်းကတည်းက မသိမသာ လေ့လာနမေိသည်။

မောငစြောကြည်၏ တခကြတ်ခကြြ ခိုးကြည့်သ်ော မကြလြုံးတွကေ သူ့ရငသ်ားတွေ ပေါငလြုံးတွဆေီ ရောကရြောကလြာတာကို တွေ့လိုကရြတော့ ဖြစ်နိုငခြှရှေိသညဟြု တွေးထားလိုကသ်ည်။ သို့အတွကကြှောင့လြည်း ညအိပယ်ာဝငတ်ော့ အောကခြံမပါပဲ ထမိနတ်ဈထပထြည်း ဝတ်၊ အပေါကြလည်း တီရှပကြို အောကကြ ဘရာဇိယာမခံပဲ ဝတထြားလိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း ရထားလှုပတ်ော့ အရမ်းခုံနမှော စိုးသဖြင့ြ အပေါကြ ဆှယတ်ာတဈထည် ထပဝြတထြားလိုကရြသည်။

…ရထားက အရမ်းခုနတ်ာပဲနောြ၊ ငါတော့ မိုးလင်းရင် အိပယ်ာပေါမြှာတောင် ရှိပါတော့မလားမသိဘူး၊ အောကပြှုကပြှီ ခစ်ခစ်…

..ဟာ အနတ်ီကလည်း ကနွောကြ ပိုဆိုးသေးတယ်၊ အဆောငအြိပခြန်းထဲမှာ အိပရြငတ်ောင် မနကကြှရင် ခေါင်းက ခွရင်ေးဘကရြောကန်တတေတ်ာ၊ အဟီး.. ကနွောြ ခွထေောကန်ဲ့ အနတ်ီ့ကို ကနမြိရင် ကနတ်ော့နောြ အဟားးး ကြိုကနတ်ော့ထားတာ..

…အောငမြလေးကြယ် ငါကလည်း အိပလြိုကရြင် တုံး ကနဲပဲ၊ ဆငန်င်းသှားရငတ်ောင် နိုးချင်မြှနိုးမှာ၊ မင်းကနတ်ာလောကကြတော့ အပြော့ပေါ့…

…ဟားဟား..အဲဒါကတော့ ကနွော့အြတိုင်းပဲ.. အဟီး…

ကောငလြေးကလည်း စကားခေါထြားတဲ့ပုံက မဆိုးပါလား၊ ငလညလြေးပဲလို့ နိုငန်ိုင့စြိတထြဲ တွေးနမေိသည်။ တကယအြိပယ်ာဝငကြှတော့ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကကြ တဈတောငလြောကတ်ော့ ကြာဝေးပါသေးသည်။ သို့သောလြည်း ရထားကပဲ တဝုန်းဝုန်းခုနလြို့လား မောငစြောကြညကြပဲ တမငရြှေ့လာတာလားမသိ တဈနာရီလောကမြှာ သူတို့နှစ်ဦး ကိုယခြငွြးကပလြို့ ကြားထဲမှာ စောငန်ှဈခုသာ ခွားတော့သည်။

နိုငန်ိုငကြ မောငစြောကြညဘြကကြို ကြောပေးကာ ကြေးကြေးလေး အိပန်လေိုကသ်ည်။ သူ့တငပြါးပေါြ မောငစြောကြညလြကဖြဝါးတွေ ရောကလြာတာ သိလိုကပြှီး ရငထြဲမှာ ပြောသ်ှားသည်။ အဟိ လာပြီ လာပြီပေါ့။ မောငစြောကြညကြလည်း လူသာငယသ်ည်၊ ပညာက ခသေူမဟုတ် ဆိုသူပတည်ေး။ လူပျို ပေါကစြဖြစ်ကတည်းက သူတို့အိမန်ီးချင်ြး မုဆိုးမ တဈယောကြ၏ ပညာပေးမှုကြောင့ြ သာအိတစိုစို ဖြစ်နခေဲ့ရပြီး၊ အမွိုးသမီးကြီးတွကေို စိတပျိုလာနခေဲ့ရသူဖြစ်ရုံသာမက လကတ်ှေ့ အတွေ့အကြုံကလည်း မနည်းတော့ပြီ။ သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို ပါးစပအြဟောင်းသားနှင့ြ သှားရညတ်မွှားမွှား ကအွောင် အဆောငကြ သူငယခြငွြးများရှေ့တွင် ဖောကသ်ညခြတွတသ်ညမြှာလည်း သူ့ဝါသနာ။ နိုငန်ိုင့ကြို မှငကြတည်းက ဖြစ်နိုငခြှေ ရှိသညဆြိုတာ သူတွကထြားပြီးသား။ ယောကြွားကဗိုလမြှူး ရှေ့တန်းမှာ အနမွေားသညဆြိုတော့ ပိုသခေိာသည်။ တောင်းတနမှောပဲ။

ဒါပမေဲ့ အဲဒါကလည်း အန်တရာယ် များသည်။ အသှားမတောတ်လုပ် ဆိုသလို၊ ဒုကျခရောကမြှာလည်းစိုးသည်။ ထုံးစံအတိုင်း စကြည့်လြို့ အခွအနေမကေောင်းရင် ရှေ့ဆကမြတိုးနဲ့ပေါ့။ ဒါက မောငစြောကြညရြဲ့ အထာ။ မောငစြောကြညလြကဖြဝါးက စောငအြောကကြ အသာလွှိုဝငပြှီး နိုငန်ိုင့ြ တငပြါးလုံးလုံးလေးပေါြ တငလြိုကပြှီး မသိမသာ ပြတပြေးနတောကို ငှိမခြံနကတေည်းက မောငစြောကြညကြ မီးစိမ်းကို တွေ့နပြေီ။ သူ့လကဖြဝါးတွကေို တငပြါးပေါမြှ အရှေ့ဘကြ ဗိုကသ်ားလေးပေါြ ရှှေ့လိုကသ်ည်။ နိုငန်ိုင့ဖြငလြေး ပိုကောကလြာသည်။ သူ၏ မာတောငန်သေော ကောငကြှီးနှင့ြ ထောကမြိနပြေီ။

မောငစြောကြညကြ နိုငန်ိုင့ဗြိုကသ်ားလေးတွကေို တီရှပအြောကမြှ ပြတန်ရင်ေး အပေါဖြကသ်ို့တကလြာတော့ ဘရာဇီယာဝတမြထားသော နို့ကြီးတွကေို သှားစမ်းမိသည်။ ဟိုကြ။ ထငတ်ာထကတ်ောင် ဟော့နပေါလား။ မောငစြောကြည် ပေါတ်ငပြဲ ကြမ်းတော့သည်။ သူ့လကဖြဝါးတွနှငေ့ြ နို့ကြီးတွကေို ဆုပန်ှယ်၊ ထောငမြတန်သေော နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို လှိမ့ခြွေ ပြတသ်ပ် လုပပြေးနလေိုကသ်ည်။ နောကြ သူတို့ခွုံနသေော စောငန်ှဈထညကြို တဈထညတ်ည်း နှစ်ထပဖြစ်သှားအောင် လုပလြိုကသ်ည်။ သူ့ပုဆိုးကတော့ ခါးမှာ ကြင်းလုံးတကန်ပြေီ နိုငန်ိုင့ထြမိနကြိုသာ နိုငန်ိုင့တ်ငပြါးကြောအြောင် ဆှဲလှနလြိုကသ်ည်။ အေးစကပြမေဲ့ အိနသညေ့ြ နိုငန်ိုင့ြ ဖငလြုံးကြီးကြားသို့ မောငစြောကြည်၏ ပူနှေးနှေး ဒုတကြှီး လွှိုဝငသ်ှားသည်။

…ဟင့ျ..အင်းးးးး..အင်း….

နိုငန်ိုင့ဆြီက ငှီးသံလေး ထွကလြာခဲ့သည်။ မောငစြောကြညကြ သူ့ဒူးခေါင်းတဘကကြို နိုငန်ိုင့ပြေါငလြုံးနှစ်ခုကြားကို ထိုးထည့လြိုကတ်ော့ အဆငပြှစရေန်ေ နိုငန်ိုငကြလည်း သူ့ခွထေောကတ်ဖကကြို အသာမှှောကပြေးလိုကသ်ည်။ မောငစြောကြညကြ ကိုယလြုံးကို အောကအြနည်းငယလြွှောခပြှီး ဖငကြို ကော့လိုကတ်ော့ သူ့လီးထိပကြှီးက နိုငန်ိုင်၏ အရညရြှဲနပြေီဖြစ်သော စောကဖြုတဝြသို့ လာထိတော့သည်။ နိုငန်ိုငကြ အနောကကြို ပိုကော့ပေး၊ မောငစြောကြညကြလည်း အပေါကြို ကော့ထိုးလိုကတ်ော့ မောငစြောကြညလြီးကြီးက နှေးထွေးနူးညံ့လှသော နိုငန်ိုင့စြောကခြေါင်းထဲ တိုးဝငသ်ှားတော့သည်။ နှစ်ယောကစြလုံးက အတွေ့အကြုံရှိကြသူများမို့ ခနလေးဖြင့ြ သူတို့နှစ်ယောကမြှာ တပေါငကြွောပြုံစံဖြင့ြ လိုးနကြလေပြေီ။

နိုငန်ိုငကြ သူ့လကကြို နောကပြဈပြီး မောငစြောကြည်၏ ဖငကြို အတင်းဆှဲပြီး သူ့ကိုယထြဲ မောငစြောကြညလြီးကြီး ဝငန်ိုငသ်မွှဝငအြောင် လုပပြေးလသည်ေ။ ထိုပုံစံအတိုင်းလုပန်ရင်ေးမှ မောငစြောကြညကြ အားမရလာတော့ သူ့လီးကြီးကို ပြနခြွှတပြှီး နိုငန်ိုင့ကြို ပကလြကလြှနခြိုင်းကာ ပေါငန်ှဈလုံးကြားဝင်၊ လှကြေီးထိုးပုံနှင့ြ လုပတ်ော့သည်။ ရထား ခုနဆြောင့န်တောကလည်း သူတို့အတွကြ အလှနအြဆငပြှနတေေော့သည်။ နိုငန်ိုင့န်ှုတခြမ်းဖူးဖူးတွကေို မောငစြောကြညကြ ငုံစုပတ်ော့ နိုငန်ိုငကြလည်း သူ့လွှာကလေး မောငစြောကြညပြါးစပထြဲ ပြနထြိုးထည့ပြေးလိုကသ်ည်။ အရှိနတ်ှရလောကြတော့ သူတို့နှစ်ယောကစြလုံး အငမ်းမရ တဈယောကကြို တဈယောကြ ဆှဲဖကလြိုးနကြရေင်း ကာမအရသာ အထွတအြထိပကြို ပထမဆုံး ရောကသ်ှားကြရတော့သည်။

…အား…ကောင်းလိုကတ်ာ အနတ်ီရယ်….

..ဟင်း..မင်း လူဆိုးလေးနောြ.. သူများမှာ ယောကြွားရှိပါတယ် ဆိုတာကိုတောင် အတင်းတကလြုပတ်ယ်၊ ခါထဲ..

..အဟိ..အနတ်ီကလည်း မကြိုကတ်ာကြနတောပဲ၊ ဟီးဟီး…

ခနလေးပါပဲ၊ နောကတ်ခွီ ပြနစြကြပြနတ်ော့သည်။

………………………………………………….

နိုငန်ိုင် ဘူတာကြီးမှာ မခွဲချင်ခြှဲချင်န်ှင့ြ မောငစြောကြညလြေးနဲ့ ခွဲလာခဲ့ရသည်။ ဖုန်းနံပါတတ်ှေ ဖလှယပြှီးနောကြ အခွင့အြရေးရလွှင် ဆုံကြစို့ဟု ပြောလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့နသေော အရာရှိရိပသ်ာ သို့ရောကတ်ော့ တဈညလုံး ရထားကလည်းခုန်၊ မောငစြောကြညန်ဲ့လည်း ကဲထားသဖြင့ြ ကိုယတ်ှလကေတ်ှနော၊ အိပခြငွလြာသဖြင့ြ အဝတတ်ောငမြလှဲနိုငပြဲ အိပပြွောသ်ှားရသည်။ တရေးနိုးလာတော့ အိမမြှာလည်း တဈယောကထြဲဆိုတော့ ရငထြဲ ဟာတာတာဖြင့ြ ပငွြးသလိုလို ၊ ရှော့ပငထြှကရြမှာတောင် စိတမြပါတော့သဖြင့ြ အိပယ်ာထဲ လှဲနတေုန်း

..ကလင်း…

ဖုန်းကမှညလြာလို့ ကောကကြိုငလြိုကတ်ော့။

..နိုငလြေးလား…

..ဟင် ဖကြေီးလား အခုဘယမြှာလဲ..

…ဖကြေီး တို့အသိအိမတ်ဈအိမမြှာ၊ မှို့ကို ရောကတ်ယ်၊ သမီးတို့ဆီရောကတ်ော့ ခရီးထွကသ်ှားတယတ်ဲ့ ဒီနေ့လောကြ ပြနရြောကမြလားမသိဘူး ဆိုတာနဲ့ ဖကြေီး အသိတဈယောကအြိမ် သှားတည်းနတော..

..အင် ဒါဆိုရင် အတောပြဲ မီးဆီမှာ လာတည်းတော့၊ ဒီမှာ တဈယောကတ်ည်း ပငွြးနတော …

..အောြ မောငအြောငန်ိုငကြရော ဘယသ်ှားလို့လဲ..

..သူက အထူးစဈဆငရြေးရှိလို့လေ၊ ဖကြေီးရဲ့ အခုမီးက အိဖြူတို့ဆီသှားလညပြှီး ပြနလြာတာ၊ အခုလာခဲ့၊ လိပစြာပြောလိုကြ မီး ကားလှတလြိုကမြယ်.. မမရေေော နကေောင်းလား…

သူတို့နှစ်ယောကစြလုံး ခရီးထွကဖြို့ မဖြစ်နိုင်၊ အိမမြှာ တဈယောကယ်ောကကြနွမြှ ရမညဆြိုတာ နိုငန်ိုငကြ သိထားသည်။ မကြာခငမြှာပင် သူ့ကို အကြိုလှှတလြိုကသ်ော ကားဖြင့ြ ဦးခစွဆြှေ ရောကခြလွာသည်။ ဦးခစွဆြှေ အထုပအြပိုးတွကေို ဒရိုငဘြာတပသ်ားလေးက ကူသယ် အခန်းတွင်း ခပြေးပြီး ပြနထြှကသ်ှားသည်။ နိုငန်ိုငကြ တံခါးမကိုပိတပြှီး လော့ခနွခွေိနမြှာပင် ဦးခစွဆြှကေ နိုငန်ိုင့အြနောကမြှ သိုင်းဖကပြှီး ဂုတလြေးကို ငုံနမ်းလိုကလြသည်ေ။

..နိုငလြေးက ပိုပြီးလှလာ တောင့လြာလိုကတ်ာကြာ…. ခစွစြရာကြီး….

..ဟှန့ြ ဖကြေီးကလည်း မာမာတောငတ်ောငပြဲ မဟုတလြား ခစ်ခစ်…

နိုငန်ိုငကြ သူ့ဖငကြှီးကို လာထောကန်သညေ့ြ ဦးခစွဆြှေ၏ လီးမာမာကြီးကို ပုဆိုးပေါမြှပင် လှမ်းဆုပကြိုငရြင်း ပြတပြေးလိုကလြသည်ေ။ နိုငန်ိုငကြ တံခါးပိတအြပြီး ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လှည့လြိုကသ်ည့အြခွိနမြှာတော့ ဦးခစွဆြှကေ သူ့ပုဆိုးကို ဖြညခြလွိုကလြို့ ကြမ်းပေါမြှာ ကြင်းလိုကပြုံနလပြေေီ။ သူ့ကောငကြှီးကတော့ သူ့ဆီးခုံမှ လေးဆယ့င်ါးဒီဂရီ ထောငမြတလြို့ နိုငန်ိုင့ရြငဘြတကြို အမှှောကန်ှင့ြ ခွိနထြားသလိုပင်။

…ဟှန့ဖြကြေီးကလည်း ရောကတ်ာနဲ့ တခါထဲ တန်းပြီးတော့…. တန်းနတောပဲ ခစ်ခစ်..

နိုငန်ိုငကြလည်း ပြောသာပြောနတောပါ သူ့လကတ်ှကေ အလိုလို သူနှင့ရြင်းနှီးပြီးသား ဦးခစွဆြှေ၏ လိငတ်နကြှီးကို သူ့လကကြလေးဖြင့ြ ဆုပကြိုငရြင်း ရှေ့တိုးနောကင်င် လုပပြေးရင်းက ဦးခစွဆြှရှေေ့မှာ ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကလြသည်ေ။ နိုငန်ိုင့လြွှာကလေးက ဦးခစွဆြှေ၏ ဒဈဖြားကို အသာလကြလြိုကပြှီးမှ နှုတခြမ်းလေးနှစ်လှှာကို ဟပေးလိုကတ်ော့ ဦးခစွဆြှကေ ရှေ့ကို ခွတဖေဝါးစာရှှေ့ပြီး နိုငန်ိုင့ြ အာခံတွင်းထဲ ထိုးသှင်းလိုကလြတေော့သည်။ နှေးထွေး နူးညံ့သော နိုငန်ိုင့အြာခံတွင်းလေးက ဦးခစွဆြှေ၏ လိငတ်နကြှီးကို စုပယ်ူလိုကသ်ော အခါမှာတော့ ဦးခစွဆြှခငေမြွာ ဒူးများပင် ချောငခြငွသ်လို ဖြစ်သှားရသည်။

ဦးခစွဆြှမှော မကြလြုံးကို စုံမှိတလြို့ နိုငန်ိုင့ြ ဆံပငတ်ှကေို ဆုပကြိုငကြာ ဖငကြှီးကော့ကာကော့ကာ ဖြင့ြ သူ့လိငခြွောင်းကြီးကို နိုငန်ိုင့ပြါးစပတ်ှင်းသို့ ထိုးသှင်းနမေိလတေော့သည်။ နိုငန်ိုငကြလည်း သူ့ဦးဦးခစွအြကြောင်း သိပြီးသားမို့ ဦးဦးခစွအြတနကြှီး အာဂေါငမြထိုးမိစရန်ေ လိငတ်နအြရင်းကို သူ့ကလေးနှင့ြ ဆုပကြိုငထြားပြီး သူ့နှုတခြမ်းထူထူလေးကိုလည်းစေ့ပေးထားလိုကလြသည်ေ။ ဦးခစွဆြှကတေော့ အောင်းထားရတာလည်းကြာ၊ စုပအြားလည်းကောင်းလှသော နိုငန်ိုင့အြိမရြှေ့တံခါးဝ အနီးမှာပင်၊ အမှုတခြံနရတေော့ ကြာကြာမထိန်းနိုင်၊ ခနလေးဖြင့ြ သုတရြညတ်ှကေို နိုငန်ိုင့လြညခြွောင်းတွင်း တဒုတဒြုတ် ပန်းထုတပြဈနမေိလတေော့သည်။

——————————-

..ကလင်းးးးးးးးးးးးးးး…

စောစောစီးစီး ထမှညလြာသော တယလြီဖုန်းကြောင့ြ အိပယ်ာမှ လန့န်ိုးလာသော နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ကယောငကြတမ်းနှင့ြ လကကြ ကုတငဘြေးက စားပြဲလေးပေါလြကကြို ဆန့တ်န်းလိုကသ်ည်။ သူလကထြဲ ဖုန်းရောကလြာမှ သတိရပြီး ကမန်းကတန်း စကားပြောခွကန်ရောကို လကဖြဝါးလေးဖြင့ြ ဖုံးလိုကမြိသည်။ နောကြ သူ့ဘေးမှာ အိပပြွောန်သေော ဦးဦးခစွကြို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ သူလည်း ဖုန်းသံကြောင့ြ နိုးသှားဟနတ်ူသည်၊ မကြလြုံးပြင့လြို့ နိုငန်ိုင့ကြို ကြည့်န်သည်ေ။ နိုငန်ိုငကြ အသံမထွကန်ဲ့ဟု သူပါးစပမြှာ လကည်ိုးထောငပြှလိုကတ်ော့ ခေါင်းငှိမ့ပြှသည်။

..ဟယလြို…

..အနတ်ီနိုငန်ိုငကြွော့နှယ် လား…

..ဟဲ့ မောငစြောကြည်၊ စောစောစီးစီးကြယ်၊ လန့တ်ောငသ်ှားတယ် ဖုန်းသံက..

..ဟင် မစောတော့ပါဘူး အနတ်ီရဲ့၊ အနတ်ီက အိပယ်ာမထသေးတာလား ဆောရီးပဲနောြ..

အခုမှ နိုငန်ိုငလြည်း နာရီကို လှမ်းကြည့်မြိသည်။ ဟောတော့ မှန်းတောငတ်ည့တ်ော့မယ်။ ခစ်၊ ညက ဦးဦးခစွန်ဲ့ မတွေ့ရတာကြာလို့ ကဲလိုကကြှတာ ၊ ဦးဦးခစွကြလည်း အနားကို မပေးဘူးလေ၊ မနကြ အာရုံတကလြောကမြှ အိပမြောကသွှားတာကိုး။ အဲဒါကြောင့ြ မနိုးကြတာ၊ အခု ဖုန်းလာမှပဲ နိုးတော့တာကိုး။

..အောအြေး ဟုတသ်ားပဲ၊ ညက အိပယ်ာဝငတ်ာ နောကကြသွှားလို့ မနိုးဘူးဖြစ်သှားတာ ခစ်ခစ်၊ အခုတော့ ထရတော့မှာပေါ့၊ ကဲပြော မောငစြောကြည် ဘာထူးလဲ..

နိုငန်ိုငကြ ကုတငခြေါင်းရင်းကို ခပလြွှောလွှောလေး ကြောမှီပြီး ဖုန်းပြောနသည်ေ။ ညအိပယ်ာဝငကြတည်းက ကိုယလြုံးတီးမို့ နို့ကြီးနှစ်လုံးက ပြတင်းပေါကမြှနကြို ဖြတဝြငလြာတဲ့ နရေောင် အောကမြှာ ဝင်းနသည်ေ။ ဦးခစွဆြှကေ အသာအိပယ်ာပေါမြှာ တံတောငထြောကလြို့ နိုင့န်ိုင့ြ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို လာစို့သည်။ နိုငန်ိုငကြ ဖုန်းပြောနရင်ေးက ဦးခစွဆြှေ လကမြောင်းကို လကသ်ည်းနဲ့ ဆိပလြိုကရြင်း မကြစြောင်းလေးပါ တဈခကြထြိုးလိုကသ်ည်။ အခုထိ မဝသေးဘူးလား ဆိုသည့သ်ဘော။

..အနတ်ီလား၊ အင်း ဘာမှ လုပစြရာမရှိပါဘူး ကြယ်၊ ခရီးပန်းလာလို့ အိမမြှာပဲ နားနတော..

ဦးခစွဆြှလကေကြ နိုငန်ိုင့ပြေါငကြှားက အဖုတလြေးဆီ ရောကလြာပြနသ်ည်။ အဖုတန်ှုတခြမ်းသားလေးတွေ စောကစြေ့လေးတွကေို ဆှနပြနေသ်ည်။

..အင် အနတ်ီ့ဆီ လာလညမြို့.. ဒီနေ့ကတော့…

နိုငန်ိုငကြ အကြောင်းတဈခုခုပြပြီး ငှင်းမလို့ ကြံနတေုန်း သူ့ကို လကန်ဲ့တို့လိုကပြှီး လကမြထောငပြှနတေဲ့ ဦးခစွဆြှကေို တွေ့လိုကလြို့ ဖုန်းစကားပြောခွကကြို သူ့လကဖြဝါးနဲ့ ဖုန်းပြီး။

..ဘာလဲ ဖကြေီး ဘာပြောမလို့လဲ..

..ခေါလြိုကြ အိမကြို.. ဖကြေီး ချောင်းချင်လြို့..

..အင် ဖကြေီးကလည်း ..

နိုငန်ိုငကြ မကြမြှောငလြေး တဈခကြတ်ှန့ကြာ ပြနမြေးလိုကရြင်းမှ ၊ တွေးလိုကမြိပြီး ကြကသ်ီးပါထသှားသည်။

..တကယလြား ဖကြေီး..

ဦးခစွဆြှေ ခေါင်းငှိမ့ပြှတာတောင် မစောင့တ်ော့။

..အေးလေ အနတ်ီတဈယောကထြဲလည်း ပငွြးနတောနဲ့ အတောပြါပဲ၊ ဘယအြခွိနလြောကြ ရောကမြှာလဲ….

နိုငန်ိုင် ဖုန်းပြနခြလွိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာတော့ ဦးခစွဆြှေ ကလိထားလို့ သူ့စောကဖြုတတ်ဈခုလုံးလည်း ရှဲစိုနပြေီ။ နောကပြှီး သူနဲ့ မောငစြောကြညလြုပတ်ာကိုလည်း ဦးခစွဆြှေ ချောင်းကြည့်န်မှောဆိုတော့ စိတလြှုပရြှားမှုက အရမ်းဖြစ်နသည်ေ။ ဦးခစွဆြှကလေည်း မနကအြိပယ်ာထ အားအပြည့န်ဲ့မို့ နိုငန်ိုင့ပြေါငန်ှဈလုံးကို ပုခုံးပေါတ်ငလြို့ တဖောင်းဖောင်းခနွလေိုကသ်ညမြှာ နောကတ်ဈနေ့ဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလားဟုပင် ထငရြလတေော့သည်။

…………………………………

ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ နိုငန်ိုငမြှာ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ဘာမှ လွို့ဝှကခြကြမြရှိကြပေ။ မနေ့ညက ဦးခစွဆြှနှငေ့ြ ခစွပြှဲဝငရြင်း နားနရသေော အခွိနတ်ှမှော နိုငန်ိုငကြ သူ့ခရီးသှား စွန့စြားခန်းများကို ပြောပြနပရေော၊ ကောင်းခန်းရောကလြိုကြ ဦးခစွဆြှကေ ထဆှဲလိုကြ၊ တခွီပြီးတာနဲ့ နောကတ်ခန်းပြော၊ ဦးခစွဆြှေ စိတထြလာပြီး တခွီဆှဲလိုကြ ဖြစ်နရသေည်။ ထို့အတွကကြှောင့လြည်း မောငစြောကြညဆြိုတာ ဘယသ်ူလဲ ဦးခစွဆြှကေ သိနှင့ပြှီးသားဖြစ်သည်။ အပြောနှင့တ်ောင် သူ စိတတ်ကကြှှရသဖြင့ြ တကယမြှငခြငွလြာမိနတေုန်း မောငစြောကြည် ဖုန်းဆကသ်ညဆြိုတော့ ဒါလိုချင်လြို့ပဲ ဆိုတာ ဦးခစွဆြှေ သိလိုကသ်ည်။ ဒါကြောင့လြည်း နိုငန်ိုင့ကြို မီးစိမ်းပြလိုကတ်ာ။

နိုငန်ိုင့သ်ူငယခြငွြး အိဖြူဆိုတာကိုလည်း လုပခြငွန်မေိသည်။ ဒါပမေဲ့ အဲ့ဒါက အလှမ်းဝေးသညလြေ။ နိုငန်ိုငကြ သူတို့အခန်းနှင့ကြပရြကြ ဧည့သ်ညခြန်းမှာ ဦးခစွဆြှကေို ဝငန်စပြေေီး အပြငကြ သော့ခတထြားလိုကသ်ည်။ ထိုအခန်းမှနေ၍ သူတို့ အခန်းကို ချောင်းဖို့ အပေါကတ်ှရှောရ၊ ခွဲ့ရနှင့ြ ဦးခစွဆြှတဈေယောကြ အလုပရြှုပသ်ှားရသည်။ နေ့ခင်း နှစ်နာရီလောကကြှတော့ မောငစြောကြညတ်ဈယောကြ ပေါကခြလွာတော့သည်။

နိုငန်ိုငန်ှင့ြ မောငစြောကြညတ်ို့ အိမရြှေ့ခန်းမှာ စကားတွေ ပြောနကြပြေီး အိပခြန်းထဲ ရောကမြလာသေးသဖြင့ြ ဦးခစွဆြှတဈေယောကြ နည်းနည်းတင်းလာမိသည်။ သူက စောင့န်ရတေဲ့သူမို့ပါ။ တကယကြ ဘယလြောကမြှ မကြာ။ နိုငန်ိုင် တံခါးဖြင့ပြေးလိုကတ်ာနှင့ြ မောငစြောကြညတ်ဈယောကြ အိမထြဲဝငလြာရင်း ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်လြည်းလုပ် နိုငန်ိုင့ကြိုလည်း ကြည့်ရြင်း မကြလြုံးတွကေ တဈခုခု သိချင်န်သလေိုလို။ နိုငန်ိုငကြ အထာပေါကပြှီးသား မောငစြောကြည်၏ ဂဏှာမငှိမပြုံကို ပြုံးကြည့်န်ပြေီးမှ။

..အနတ်ီတဈယောကထြဲပါကြယ့ြ ဘယသ်ူမှ မရှိပါဘူး ။ အနတ်ီ့အမွိုးသားက ရှေ့တန်းမှာလေ၊ အထူးစဈဆငရြေးဆိုလား သှားနလေို့..

..အဟီး.. အနတ်ီက အရမ်းချော၊ အရမ်းလှတာပဲနောြ.. သချောကြည့်လြေ ပိုချောလပေဲ..

..အောငမြလေး မှှောကမြနနေဲ့ ကိုယတ်ောခြွော ဘာစားမလဲပြော ကောဖြီသောကမြလား…

..စားလာခဲ့ပြီ အနတ်ီရဲ့ ကနွောဆြာနတောက ဒီပြင့ဟြာ..

..အောငမြလေး.. ဘာများ ဆာနရတောလဲ..

..ဟီးဟီး သိရဲ့သားနဲ့ဗွာ.. ဒါနဲ့ အနတ်ီအနတ်ီနဲ့ လုပန်တော အဲလောကလြည်း မကြီးသေးပဲနဲ့ဟာကို..

..အဲဒါဆိုလည်း မမ ပြောင်းခေါျ ကဲ..ခစ်ခစ်..

..မမကို နမ်းချင်တ်ယ်…

..ဟင် ဧည့သ်ညကြလည်း ထိုငတ်ောငမြထိုငရြသေးဘူး .. ထနပြေီ အဟိ..

..မမရယ် မနောကပြါနဲ့ တကယပြှောတာပါ..

..အို့..

..ပြှတဈြ..

မောငစြောကြညကြလည်း လကသ်ှကြ ခွသှကြေ မီးစိမ်းမှငတ်ာနဲ့ စဆှဲပြီ။ နိုငန်ိုင့ကြိုယလြုံးလေးကို အတင်းဆှဲဖကပြှီး မကြန်ှာအနှံ့ ဖကန်မ်းတော့သည်။

..အို အိမရြှေ့ကြီးမှာ ကြာ..

အခန်းထဲသှားမှ ဦးဦးခစွြ မှငရြမှာမို့ နိုငန်ိုငကြ နည်းနည်းမူလိုကသ်ည်။

..ဒါဆိုလည်း မမအခန်းထဲ သှားမယလြေ..

..အောငမြယ် သူက ပိုငစြိုးပိုငန်င်းနဲ့ ဘယသ်ူက အခန်းထဲသှားမယ် ပြောလို့လဲ..

နောကတ်ော့လည်း အခန်းထဲ ရောကလြာကြတာပဲပေါ့။ ဦးဦးခစွမြှာတော့ စိတထြဲမှာ နှမှောသလို မနာလိုသလိုလိုတော့ ဖြစ်မိသည်။ ဒါပမေဲ့ နိုငန်ိုငကြ သူ့မယားမှ မဟုတတ်ာလေ။ နဂိုထဲကမှ သူလည်း သူများမယားကို ဆှဲနတော ဆိုတော့။ ဒါပမေဲ့ သူက နိုငန်ိုင့ကြို ယောကြွားမယူခငကြထည်းက ဆှဲခဲ့ရတာမဟုတလြား၊ အဟီးး။ ဒါတောငမြှ သူလကန်ှေးလို့ ဒုတိယလူ ဖြစ်သှားရတာ။ ဦးခစွဆြှတဈေယောကြ အတွေးနဲ့ကို သူ့ကောငကြှီးက တောင့တ်င်းနပြေီး ထိပဖြွားက ပုဆိုးကို ပြတန်တော နာသလိုရှိလာသဖြင့ြ ပုဆိုးကို ကြင်းလုံးခွှတခြထွားလိုကတ်ော့သည်။ နိုငန်ိုငတ်ို့နှစ်ယောကြ ရှှေ့လွားနရောကို မှငကြှင်းကောင်းသည့အြပေါကြ လှည့ပြတကြာ ချောင်းနလတေေော့သည်။

နိုငန်ိုငမြှာ ဒီတခါတော့ တောတ်ော့ကြို အရညစြိုရှဲနရလေသည်ေ။ မနေ့တနေ့ကမှ သိသော ကောလိပကြွောင်းသား ကောငလြေးတဈယောကကြို ကိုယ့အြိမပြေါကြ လငမြယားအိပသ်ည့ြ ကုတငကြှီးပေါမြှာ ကိုယ့ခြစွပြထွေး ဦးဦးခစွရြှေ့ အလိုးခံရမှာက နေ့တိုင်းကြုံရမဲ့ အတွေ့အကြုံမွိုးမှ မဟုတတ်ာကိုး။ မောငစြောကြညကြ သူနှင့ြ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပန်မ်းနရင်ေး လကတ်ှကေ နိုငန်ိုင့တ်ကိုယလြုံးကို သမနသည်ေ။ နိုငန်ိုငကြ အိမန်ရင်ေးပမေဲ့ မောငစြောကြညလြာမယဆြိုတော့ မှူဆှယမြဲ့ပုံမပေါကြ၊ အပြံစား အသားကောင်းကောင်း ရငဖြုံးအင်ျကြီ နှင့ြ အခွိတထြမိန် မရမ်းစေ့ရောင် ဝမ်းဆကကြို ပြဲနပြေဲထိုင် သှားမလို ဝတထြားသည်။ မောငစြောကြည် မကြလြုံးထဲမှာ အရမ်းလှနပမေေဲ့ သူက အတွင်းပစ်စည်းတွကေို လင်းလင်းချင်ြးချင်ြး အလင်းရောငအြောကမြှာ ကြည့်ခြငွန်ပြေီ ဆိုတော့ အမှနခြွှတပြဈနတေော့သည်။ အတွင်းကလည်း အသားရောင် ဘရာဇီယာ အပြော့၊ အသားရောင် ဖငကြှားညှပပြငတ်ီတို့ကို ဝတထြားပရော မောငစြောကြညတ်ဈယောကြ သရညတ်မွှားမွှားကို ကသွှားရသည်။

မောငစြောကြညကြ နိုငန်ိုင့ကြို ကုတငစြောင်းတွငထြိုငခြိုင်းပြီး နိုငန်ိုင့ဖြငကြှားညှပဘြောင်းဘီကို ဆှဲခွှတခြလွိုကသ်ည်။ နောကမြှ ပေါငန်ှဈလုံးကြား ခေါင်းဝငကြာ ကမူးရူးထိုး နမ်းရှုံ့တော့၏။ နိုငန်ိုင့ြ အဖုတတ်ဈခုလုံး အရညတ်ှနေဲ့ ရှှဲစိုနတော တွေ့လိုကရြတော့ သူ့ကိုစောင့န်ရင်ေး ဒီကောငမြကြီး စိတအြရမ်းထနတောဖြစ်မယဟြု တွေးရင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သှားခဲ့ရသည်။ သူ့လွှာကြီးဖြင့ြ တပြတပြှတမြှညအြောင် လကြပြေးလတေော့သည်။

မောငစြောကြည်၏ နှေးထွေးသောလွှာကြီးမှာ နိုငန်ိုင့အြဖုတန်ှုတခြမ်းသားလေးတွေ စောကစြေ့ကလေးတွကေို ထိုးဆှလကြပြေးနတေော့ နိုငန်ိုင့ခြငမြွှာ တဖကခြန်းက ချောင်းနသေော ဦးဦးခစွကြိုပင် ခတ်ေတမွှ မေ့သှားခဲ့ရသည်။ မကြလြုံးကို စုံမှိတကြာ စောကြည်ဦးခေါင်းကို သူ့လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ကိုငထြားလိုကမြိလတေော့သည်။ မောငစြောကြည် ဘာဂွာမှုတတ်ာ ကောင်းလှန်းသဖြင့ြ နိုငန်ိုင့ခြငမြွာ မှေ့ယာပေါြ ပကလြကလြှနကြသွှားခဲ့ရလသည်ေ။ မောငစြောကြညကြလည်း သူ့သှားရညမြွားနှင့ြ နိုငန်ိုင့ြ စောကရြညကြှညမြွားကို သူ့လကခြလညမြှာလူးပြီး နိုငန်ိုင့ခြရပြငေ့လြေးကို လကတ်ဆဈခန့ြ ထိုးကစားလရော နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ခနလေးဖြင့ြ ကာမအရသာအထွတအြထိတကြို ရောကသ်ှားရလတေော့သည်။

နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ ကိုယလြုံးလေး တောင့တ်င်းပြီးမှ တကိုယလြုံး ပြော့ခွသှေားတာတွေ့ရတော့ တခွီပြီးသှားမှန်း မောငစြောကြည် သိလိုကသ်ည်။ သူလည်း ပါးစပည်ှောင်းဇကည်ှောင်းပြီမို့ အမောဖြသညေ့အြနဖြငေ့ြ၊ အိပယ်ာပေါြ နိုငန်ိုင့န်ဘေးဝငကြာ ပကလြကလြှဲနလေိုကသ်ည်။ သူ့ပုဆိုးကိုလည်း ကနခြွှတထြားခဲ့ပြီမို့ သူ့ကောငကြှီးက အလံတိုငကြှီးလို မတထြောငလြွှကြ ရှိနပသေည်ေ။

..ကဲ ငါ့မောင် နားဦး အဈမပြုစုဦးမယ်..

နိုငန်ိုငကြ အိပယ်ာပေါထြထိုငလြိုကပြှီး မောငစြောကြည်၏ အလံတိုငကြှီးကို ကုန်းကာ ငုံစုပလြိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ သူ့ခေါင်းကို နိမ့ကြာမှင့ကြာဖြင့ြ မောငစြောကြညလြိငခြွောင်းကြီးကို သူ့ပါးစပဖြှင့ြ လုပပြေးနတေော့သည်။ လုပပြေးနရင်ေးလည်း ဦးဦးခစွြ ကြည့်န်မညေဖြစ်သော နံရံဘကကြိုလည်း လှမ်းလှမ်းကြည့်ပြှီး မကြခြုံးပင့ပြင့ပြှနပသေည်ေ။ ဦးဦးခစွခြစွတ်ဈယောကလြည်း သူ့ပြောငကြှီး သူကိုငကြာ၊ ဆုပလြိုကြ ပြတတ်ိုကလြိုကဖြှင့ြ တကုန်းကုန်း ချောင်းနလသေည်ေ။ မောငစြောကြညမြှာ အရင်းတင်းနပြေီမို့ ရရှညေမြထိန်းထားနိုငရြှာပေ။ သို့သောြ သူကလည်း ပထမဆုံးအခွီကို ပါးစပထြဲ မထုတခြငွပြေ။

..အား..အဈမ ..ခန ကနွောြ ထွကသ်ှားလိမ့မြယ် ခနလေး..

နိုငန်ိုငကြ မောငစြောကြညလြီးကြီးကို သူ့ပါးစပမြှ ခွှတလြိုကပြှီး

..ပါးစပထြဲ ပြီးချင်ပြှီးလိုကလြေ.. ရပါတယကြှယ့ြ…

..ဟင့အြင်း.. ကနွောကြ မမစောကဖြုတကြိုပဲ ပထမဆုံးလုပခြငွတ်ာ.. အဟီး..

..ကဲပါ ကိုယတ်ောခြွောလေးသဘော..

……………………………………………….

မောငစြောကြညတ်ဈယောကြ ဘာဆေးတွမွေားစားလာသလဲ မသိ။ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကတ်ော့ ကားဆင်းသှားရသည်။ လုပလြိုကတ်ာလည်း ပုံစံမွိုးစုံ အပေါကလြည်းကုန်၊ နိုငန်ိုင့မြှေ့ယာခင်းတဈခုလုံးလည်း ပပြေ။ မောငစြောကြညပြှနလြို့ တံခါးဝကို နိုငန်ိုင် လိုကပျို့တော့တောင် နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ နှုံးခညွ့န်ပြေီ။ မောငစြောကြည် အိမပြှငထြှကသ်ှားလို့ လမ်းထိပတ်ောငမြရောကသ်ေး၊ သရဲမရဲစီးနသေော ဦးခစွဆြှကေ ရဆေေးတောငမြစောင့ြ၊ အသားကုနဗြငွြးတော့သည်။ နိုငန်ိုင့အြတွကြ တဈပတစြာ ဖူလုံသှားသညလြို့သာ ပြောရတော့မည်။

နောကန်ေ့ ဦးခစွဆြှေ ပြနသ်ှားပြီး နှစ်ရကလြောကမြှာ နိုငန်ိုင့ယ်ောကြွား ဗိုလမြူးအောငန်ိုင် ပြနရြောကလြာသည်။ နိုငန်ိုငလြည်း အသားပြနသ်စေ ဟိုက ငတပြှတပြှီး ပြနလြာတဲ့ကောငကြ ထပပြှီး ဗငွြးပြနတ်ော့ ပျိုင်းသှားရပြနပြါသည်။ နောကြ နှစ်ပတလြောကန်တေော့ သူ့ယောကြွား ခရီးပြနထြှကရြသည်။ ဒီတခေါကကြ တခွားကိဈစ။ သူ့ယောကြွားခရီးထွကသ်ှားပြီး နောကတ်ဈရကန်ှဈရကမြှာ လူက မအီမသာဖြစ်၊ မနကအြိပယ်ာထ အံချင်သ်လိုလို ဘာလိုလို ဖြစ်တော့ ဆရာဝနသ်ှားပြသည်။

ဆရာဝနကြ သူ့သူငယခြငွြး မနန်ေးခေါင်၏ခဲအို ဒေါကတ်ာနောငရြဲ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ကိုယဝြနရြှိနပြေီလို့ထငသ်ညဟြု ပြောသည်။ နောကြ ဆိုငလြားမဆိုငလြားမသိ ဟိုဟာကို သချောစဈဆေးပြီးမှ ပြောလို့ရမညဆြိုပြီး အဖုတကြို လှနကြှည့သ်ည်။ နောကြ သူ့ လကအြိပစြှပထြားသော လကခြွောင်းကြီးနှင့ြ ဟိုဖြဲဒီဖြဲ ကြည့်သ်ေးသည်။ ဟှန့ြ အမွိုးသားတွေ အိုဂွီဘီဝိုင် လုပန်ကြတော သူသိပမြသင်ျကာ၊ မိန်းမ လူနာလာတိုင်း ဟိုဟာဖြဲကြည့်ခြှင့ြ လိုငစြငရြနကြသေည်။ တောတ်ောြ ဝါသနာကြီးသည့သ်ူတွပေဲ ဖြစ်မညဟြု သူ တွေးနမေိသည်။

မနန်ေးခေါငကြတော့ ပြောပါတယ်။ ငါ့အဈမ ယောကြွားက ရိုးပါတယတ်ဲ့။ ငါ့တုန်းကတောင် မီးမမှနတ်ာ သူကြည့်ပြေးတာပဲတဲ့။ အင်း။ ထားလိုကပြါတော့လေ။ ဒါပမေဲ့ နိုငန်ိုငစြိတပြူနတောက သူ့ယောကြွားနှင့ြ သူ ဆကဆြံဖြစ်တာက လှနခြဲ့တဲ့ နှစ်ပတလြောကကြမှ ဆိုတော့ အခုနေ သူကိုယဝြနရြှိတယ် သှားပြောရင် သူယောကြွားက ပြူနာရှာတော့မည်။ မနန်ေးခေါငကြိုကပပြှီး ပြောကြည့်သ်ည်။ သူ ကိုယဝြနရြှိတယ် ဆိုတာကို ရကရြှေ့ပြီး ပြောပေးလို့ရမလားပေါ့။ သူစိုးရိမမြိတာကိုလည်း ပေါတ်ငပြဲ ပြောလိုကသ်ည်။

မနန်ေးခေါငကြ ဘာမှစိတမြပူနဲ့ သူ့ခဲအို သူပိုငကြှောင်း၊ နငကြှိုကတ်ဲ့နေ့ကို ပြော၊ အဲဒီနေ့မှာ ကိုယဝြနရြှိတယလြို့ သူ့ကို ပြောခိုင်းပေးမညဖြစ်ကြောင်း ပြောလို့ စိတန်ည်းနည်းအေးသှားရလသည်ေ။ မနန်ေးခေါငတ်ဈယောကြ သူ့ခဲအိုကို တောတ်ောပျိုငပြါလားလို့ စိတထြဲမှာလည်း တမွိုးတော့ဖြစ်မိသည်။ ဒါပမေဲ့ အဲဒါ ငါ့အလုပမြဟုတဘြူးလဟေုသာ နိုငန်ိုငတ်ဈယောကြ တွေးလိုကမြိပါတော့သည်။

————————————-

…အဲဒါပါပဲ အိဖြူရယ်၊ ငါတော့ ပြောရခကန်ပြေီ။ အဲဒီတုန်းက သချောလည်းမသိပါဘူး။ ကိုယဝြနရြှိပြီ ဆိုတော့မှ ငါသှားစဉြးစားလိုကမြိတာ။

အဲဒီအတောအတွင်းမှာ နင့ယ်ောကျခထီးကြီးရယ်၊ တကျကသိုလကြွောင်းသားလေး တဈယောကရြယ်၊ ငါ့ပထွေးရယ်၊ ငါ့ယောကြွားရယ်၊ အဲဒီလေးယောကန်ဲ့ သှားခဲ့ဖူးတယ်။ မောငစြောကြညန်ဲ့ ဦးဦးခစွကြတော့ ခွဲလို့ရမယမြထငဘြူး၊ တဈယောကကြနေ့ တဈယောကကြ ညလိုဖြစ်နတော၊ ခစ်ခစ်..

..စောကကြောငမြစုတ် အရေးထဲ ရယန်သေေးတယ်၊ ငါ့မှာဟယ် သားအဖနှစ်ယောကန်ဲ့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဘယသ်ူ့ဟာမှန်း သချောမသိဘူး၊ တကယတ်ော့ ငါ့ သမီးက အရေးမကြီးဘူး ဘယသ်ူ့ကလေးဖြစ်ဖြစ် ဒီသှေးပဲ၊ နင့ကြလေးကိုပဲ စဈဖို့လိုမယဟြ…

..အင်း စဈဆိုရငလြည်း နင့ယ်ောကျခမကြီးကိုပဲ သှေးစဈမှ ရတော့မှာပဲ။ မောငစြောကြညကြလည်း ဘယန်ားသှားရှာရမယမြှန်း မသိတော့ဘူး၊ ငါ့ပထွေးကလည်း ဆုံးသှားပြီ၊ လှနခြဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောကကြပဲ…

..အင်း ဒါဆိုရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ…

..နင့ယ်ောကျခထီးကြီးဆီကနေ နင် သှေးစဈချင်လြို့ဆိုပြီး ယူလို့မရဘူးလားဟ.. မထူးပါဘူးဟာ ငါလာခဲ့မယ်၊ ငါ့သားကိုပါ တခါထဲ သှေးစဈပြီး ဒီအနအြေ တကဈြ လုပကြှည့မြှ ရမှာပေါ့..

..အင်း.. ငါပြောရငတ်ော့ ရမှာပါ.. ဒါပမေဲ့ အခု သူမရှိဘူး၊ အခု စလုံးမှာ ငါ့ယောကြွား ဆီလိုကသ်ှားတယ်၊ ကနွြးမာရေးစဈမလို့တဲ့ လေ..

..ဟောတော့ အရေးထဲမှာဟယ်..တိုကဆြိုငလြိုကတ်ာ.. ဒါဆိုဘယလြိုလုပကြှမလဲဟဲ့..

..ငါ့ ယောကျခမကြီးကို မေးကြည့်လြိုကရြင် ကောင်းမလား၊ သူ့ဆီက အကြံညဏလြေးဘာလေးရအောင်..

..အင် ဖြစ်ပါ့မလား နင့ယ်ောကျခမကြီးက ရိပမြိသှားမှာပေါ့..

..အေးဟယ် နင့ကြို ငါမပြောဖြစ်တာတွေ ရှိသေးတယ်..

..ဘာလဲ ပြောစမ်းပါဦးကောငမြရယ် နငကြလည်း လွို့ဝှကလြိုကတ်ာ တခါထဲ..

..ငါနဲ့ ယောက်ခထီးကြီးတို့ ဖြစ်တာကို ယောက်ခမကြီး မိသှားတယ်..

..ဟဲတော့..ဘုရားရေ.. အင်း ဒါပမေဲ့ နငအြခုမှ ငါ့ကို ပြောပုံထောကရြင် နငတ်ို့ ပြူနာ အကြီးအကယွမြတကလြိုကဘြူး မဟုတလြား…

..အင်းဟဲ့ ပထမတော့ ငါလည်း သတေော့မတတပြေါ့ လန့သ်ှားတာ..

..ဟဲ့ ဒါနဲ့ နပေါဦး နငကြ အဲဒီတုန်းက နင့ယ်ောကြွားဆီမသှားခင် နငတ်ို့ကို မိသှားတာလား..

..မဟုတဘြူးဟဲ့ ပြနလြာမှ..အဟီးး..

..အောြ ကောငမ် တောတ်ောထြ… ပြနလြာတော့ ဆကဖြစ်သေးတယပြေါ့…

..ခစ်ခစ်..နငကြလည်းဟာ သိရဲ့သားနဲ့၊ နငကြ ငါ့ထကတ်ောင် ဆိုးသေးတာကို..

..အေးပါအေးပါ ဆကပြှောစမ်းပါဦး သှားရညကြစွရာလေးတွကေို.. ခစ်ခစ်..

..အေး.. ငါပြနလြာပြီးတော့ ငါလည်း စိတန်ည်းနည်းအေးသှားတာပေါ့ဟ၊ အဲဒီအခွိနမြှာပဲ ဖကြေီးက ပြနလြာနူးတယကြှာ.. ငါလည်း နဂိုထဲက စိတပြါပါ ဆိုတော့ ဖြစ်သှားတာပေါ့ဟာ.. နောကတ်ော့ တဖြည်းဖြည်း အတင့ရြဲလာကြပြီး တခွို့ဟာတွေ လဈဟာသှားကြတာ၊ တနေ့တော့ တန်းတိုးတော့တာပဲ၊ ပိုဆိုးတာက ငါက ကိုယဝြနကြှီး တောတ်ောရြင့န်ပြေီ..

…ဟဲတော့ ကောငမြစုတ် ကဲလိုကတ်ာ.. ခွိခွိ..

…ယောကျခမကြီးက တောတ်ောြ ပြကတ်ာပေါ့၊ ငါ့ကိုတော့ မဟုတဘြူး သူ့ယောကြွားကို .. ကလေးထိခိုကမြှာစိုးလို့တဲ့ ၊ သူ့မှေးကလေးကိုတဲ့၊ ဒီလောကတ်ောင် နှာပြစရာ ရှားလားပေါ့ကြာ.. ဟိုဟောတ်ယကြ ကောငမြတွေ သှားလုပပြါလား ဘာညာနဲ့၊ ငါလည်းရှကလြိုကတ်ာကြာ လဲသချင်ေတ်ော့တယ် အဲဒီနရောမှာ..

….ခစ်ခစ်…ခစ်ခစ်…

..ငါလည်း တောတ်ောအြံသှသှားတယ်၊ ယောကျခမကြီးက သူ့ယောကြွား ဖောကပြှနတ်ာရော ငါ့ကိုရော ဘာမှမပြောပဲနဲ့ သူ့မှေးလေး ထိခိုကမြှာစိုးလို့ ဒေါပြတာကို ငါနောကမြှ တွေးမိတယ်… အဟီး..

..ကောငမ် နင် ငါ့ကို မလွှိုနဲ့တော့၊ နင် ကလေးမှေးပြီးတော့ရော နင့ယ်ောကျခထီးကြီးနဲ့ ဆကဖြစ်တယ် မဟုတလြား…

..အင်း .. ငါ့သမီးလေး နို့တိုကတ်ော့ ၊ ပထမ ငါ့နို့ချောင်းက ပိတန်တယေကြှာ၊ သမီးလေး စို့လို့မရဘူး အဲဒါနဲ့ ယောကျခထီးကြီးက စို့ပေးရင်း နဲ့ ခိခိ.. တောပြှီကြာ ရှကလြာပြီ၊ နငကြ ငါ့ကို တမွိုးထငတ်ော့မှာပဲ…

..အင်း နင့ဟြာက ငါတောငအြားကလွာပြီ၊ ခစ်ခစ်.. အနားမှာ တဈယောကမြရှိ တဈယောကရြှိ ဆိုတာလိုပဲ ဟှန်း.. အေး နင့ြ ယောကျခမကြီးဆီကို နည်းနည်း အကြံတောင်းကြည့်ပြါလား၊ ဘာလုပရြမလဲ ဘယလြိုပြောကြရမလည်းဆိုတာ၊ သူက လူကြီးဆိုတော့ အတွေ့အကြုံပိုရှိမှာပေါ့…

..အေးအေး ငါညနကြရေငဖြုန်းဆကမြယ်.. နငသ်ာ လာဖို့ ပြငထြားလိုကြ၊ လကမြှတတ်ှဘောတွေ ဘုတခြြ လုပထြားတော့…

..အေးပါ.. အေးပါ…

——————————————

…ကလင်..ကလင်…

…ဟယလြို…

…မိနိုငလြား….

..အေး အိဖြူ ဘာထူးလဲ…

..နင် လကမြှတဝြယပြှီးပလား… မဝယရြသေးရင် မလာနဲ့တော့…

..ဟေ…ဘယလြိုဖြစ်ရပြနပြှီလဲ ဟ… ဖုန်းပဲဆကထြားတာ ပြနပြှောလိုကရြငရြတယ် မယူတော့ဘူးလို့…

..အဲဒါဆိုလည်း ဖုန်းဆကလြိုကတ်ော့၊ ငါတို့ကိဈစ ရှင်းသှားပြီ…

..ဟဲ့ ပြောစမ်းပါဦးဟ.. ရှင်းရှင်းလင်းလင်း..

..ဒီလိုဟဲ့ .. ကိုမွိုးဆှကေ ငါ့ယောကျခထီးနဲ့ရတာမဟုတဘြူးတဲ့၊ ငါ့ယောကျခမကြီးက ပြောတယ်၊ အဟီးး ဘယသ်ူ့မှ မပြောဖို့လည်း ငါ့ကို နှုတပြိတတ်ယ် အဟီး။ ငါ့ယောကျခမကြီး ဒေါန်ီလာက တခွားကောငန်ဲ့ဖြစ်ပြီး ရထားတာတဲ့။ ဦးအောငအြောငဆြှကေ မွိုးမအောငဘြူးတဲ့။ ခိခိ။ တကယတ်ော့ ဦးအောငအြောငဆြှကလေည်း သိတယတ်ဲ့ ဟဲ့။ ခိခိ။ ငါက တကယတ်ော့ အအေးမိပြီး ဟိုလာလာတာ နောကကြတွာကို ဆရာဝနန်ဲ့ မစဈပဲ ကြောကလြန့ပြှီး ငါ့ယောကြွားဆီကို ထွကသ်ှားလိုကတ်ာ၊ ဟိုမှာကြမှ တကယဗြိုကကြှီးသှားတာဟ။

အခုမှ ငါလည်း ယောကျခမကြီးပြောမှ ရကတ်ှေ ပြနတ်ှကကြှည့မြိတာ။ ငါ့ယောကျခထီးကြီးကလည်း သူ့တို့လွို့ဝှကခြကြကြို ငါမသိစချင်ေတ်ော့ မသိချင်ဟြနဆြောငပြှီး ငါ့ကို ကိုမွိုးဆှဆေီ ပို့လိုကတ်ာ၊ ခစ်ခစ်။ ကဲ အဲတော့ ငါတို့ကလေးနှစ်ယောကကြ ဘာမှ မဆိုငတ်ော့ဘူး။ နငပြဲ သဘောတူသလား ဒါပဲပြော..

..ခစ်ခစ်.. ကောငမြရယ် နငန်ဲ့ငါက ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ၊ ခစ်ခစ်၊ အောြ ငါတို့လညတ်ယဆြိုတာ နင့ယ်ောကျခမကြီး ခွဖြေားတောင် မမှီပါလားဟယ်၊ ခစ်ခစ်။ ငါတို့ကတောင် ငါတို့ယောကြွားတွေ မသိအောင် ဖုံးနရသေေးတယ်။ နင့ယ်ောကျခမကြီးကတော့ သူ့ယောကြွားကတောင် လိုကဖြုံးနရတောပါလား ခစ်ခစ်…။

ပြီးပါပြီ။